Van vier naar twee naar een?

Alvorens de titel van deze posting toe te lichten, eerst ff de algemene context van m’n leventje schetsen voorzover van belang voor dit weblog.

Gezondheid. Die laat naar omstandigheden nauwelijks iets te wensen over. De belangrijkste medicijnen -enzalutamide voor het in toom houden van de prostaatkanker en atenolol voor het dempen van de persistente boezemflutter- doen hun werk met minimale bijwerkingen.
Diverse ongelukjes die ik heb gehad en pijn en ongemak hebben veroorzaakt, zijn weer in het vergeetboek geraakt, zoals het hoort :-)
Inmiddels wordt m’n galblaas ervan verdacht dat-ie af en toe opspeelt en mij galsteenkolieken bezorgt. Enfin, volgende week hoor ik van de chirurg de uitslag van het echografisch onderzoek van de bovenbuik en of er al of niet operatief wordt ingegrepen (wat ik wel hoop!).

Tuinieren en fietsen. Helaas is het overheersende weerbeeld in oktober te kenschetsen met de trefwoorden donker, somber en waterkoud, nat en zompig en oersaai langs de weg… Het vereist oplettendheid en flexibel reageren op de omstandigheden om af en toe te kunnen tuinieren of een ommetje te fietsen. Dat lukt redelijk, maar we verlangen naar meer… Dit ook omdat de herfstkleuren nu in volle ontwikkeling zijn en diverse bomen en struiken in onze tuin een schitterende aanblik bieden!
Het is wel te merken dat door zowel de weersomstandigheden als de genoemde ongelukjes het fietsen de laatste weken op een lager pitje staat. En dat betekent dat m’n conditie nogal achteruit is gegaan :-( Werk aan de winkel dus…

Van vier naar twee naar een?
Het lijkt er op dat de inkrimping van m’n fietsenverzameling niet ophoudt na het vertrek van m’n roeifietsen. Na ampele overwegingen en discussies met m’n vrouw als trouw fietsmaatje lijkt het erop dat ik ervan afzie om de Toxy Flite verder te blijven gebruiken. Dat betekent dat ik op termijn alleen de HP Velotechnik Scorpion fs 26 zou overhouden.
'k Wil niet uitweiden over de gebeurtenissen die geleid hebben tot deze conclusie en volsta te melden dat ik er tot nog toe goed vanaf ben gekomen -geen heup of iets anders gebroken!- en ook dat ik de kans op een gebroken heup zo klein mogelijk wil maken. Ik weet nu uit eigen ervaring hoe het voelt om minder valide, slecht ter been en hulpbehoevend te zijn. Dat is bepaald geen pretje…

Alles komt goed…

Op het alsmaar voortduren van het veel te koude, winderige en natte voorjaar na -waardoor het dagelijks leven momenteel veel weg heeft van vooral afwachten totdat de normale voorjaarsbezigheden buitenshuis weer kunnen worden opgepakt- zijn de tegenslagen van de laatste tijd min of meer opgelost.

Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.

Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!

Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!

Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!

Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)

En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.

Ligfietsen: 2/3 wielen, open/gestroomlijnd, wel/niet e-ondersteuning?

Jan Goddemaer heeft de nodige ervaring met 2- en 3-wielige ligfietsen, en forenst tegenwoordig hoofdzakelijk met z'n Alleweder die voorzien is van e-ondersteuning tot 25 km/uur. Onder de titel Twee versus drie wielen op de ligfiets attendeert hij in z'n weblog op een 6 jaar oude maar nog steeds actuele afweging van de voor- en nadelen van 2- en 3-wielige ligfietsen. Deze is te vinden op blz. 31 van Velo Vision Issue 22, June 2006.

Voor het gemak van de lezer laat ik deze vergelijking hieronder volgen:

Bikes vs trikes
As you'll read elsewhere in this issue [Velo Vision Issue 22, June 2006; wtv], we've also been testing the HP Velotechnik Scorpion trike, and not long ago we tried the ICE Q NT. Riding recumbent two-wheelers and trikes back-to back brought into focus some of the strengths and weaknesses of each format.
*Trikes are great for touring, preferably with other trikes, for stability on all surfaces, and for the 'fun factor'. Trikes deliver the comfort of recumbents without the awkward starting and stopping which seems an inevitable drawback of bikes.
*Bikes are great if you want to go a bit faster, and if you ride much in groups with riders on uprights. They’re also easier to store and transport, and usually cheaper and lighter. You’re further away from road splash. They also have a fun-factor, but it’s not the same dynamics as a trike.
    To expand a little. Trikes excel at touring, especially loaded, where you can travel along as slow as you like in comfort without any balance worries. They’re a stable low- stress platform for you and your luggage, and also offer all-weather stability on slippery, icy, loose or dirty surfaces. You can haul on the brakes at any time with no worries about locking wheels – if you do you’ll just skid. And throughout your ride you can stay clipped into the pedals, making starting and stopping absolutely no problem.
    But all this does come at a cost. Ride with a mixed group of recumbent bikes and uprights and you’ll find you’re working harder on the trike to keep up, at least in hilly areas. You may gain a bit back on the downhills but in my experience even 'fast' trikes, with good riders, are slower than that same rider on two wheels. Weight, aerodynamics and rolling resistance all conspire against the trike.
    From a social point of view the very low seat of most trikes makes conversation less than easy with upright riders, and even with some recumbent bike riders. And even with the best of mudguards, it’s hard to ride through mud or slurry at speed on a trike and not get splattered.
    Bikes, on the other hand, gain in speed and lightness, and the higher seats on most ‘practical’ models make conversation with upright riders much easier. You also get a better view over hedges and the like. But the trade-off is that what you gain in easier pedalling you may lose in the extra concentration needed to balance, especially at low speed, and to start and stop smoothly and wobble-free. Practice certainly helps, but it’s really just not as easy as it is on an upright or a trike – especially on uphill starts. Combined with the laid-back position so you can’t so easily see out into traffic, recumbent bikes just aren’t as comfortable in town or in start-stop traffic. Of course with good riding skill and anticipation some riders find them just fine – I’m only talking slight generic differences here, your mileage may vary.
    I’ve been gathering opinions about bikes vs. trikes from other riders who own both, and it seems many accept that they'll work a bit harder on a trike, but knowingly take that on so as to enjoy the riding dynamics and stability benefits of tricycles, even on group rides. Others stick to two wheels if they’re out with others, but ride trikes alone or mainly with other tricyclists.
    It also depends on geography: recumbent riders who live in hilly areas with narrow, twisty roads, often dirty with mud or excrement, tend to favour trikes. Riders in flatter areas where wind is more of a factor than hills will go mainly for bikes.
    And many go against this trend based on their own particular priorities, or choose based on some other factor, such as storage or transport. Some people just prefer the 'feel' of one or the other. For years I was convinced I was a 'trike person' – but after getting to know these three bikes I'm not so sure. Given more space I'd join the ranks of those who own (at least) one of each.

Tot zover de afweging van de voor- en nadelen van 2- en 3-wielige ligfietsen in Velo Vision nr 22, juni 2006. Hierin herken ik duidelijk de elementen die ik in m'n eigen afweging heb gebruikt voor een definitieve oplossing van m'n zadelpijn op de rechtopfiets. M'n afweging dateert herhaal ik hieronder:

Waarom een HP Velotechnik Scorpion fs 26 E-Trike? (september 2012)
De afweging is eigenlijk supereenvoudig, al helemaal met m'n ervaringen van de afgelopen jaren:
    De nieuweling moet een ligfiets worden: de enige manier om m'n teruggekeerde zadelpijn definitief te verhelpen.
    Als ik slechtere weggetjes wil gebruiken moet 't een 3-wieler worden (2-wieler is niet stabiel genoeg). Dit is ook beter als er geklommen moet worden.
    Als ik flinke hellingen (tot 15% of daaromtrent) wil kunnen nemen moet de trike elektrische ondersteuning hebben om te compenseren voor 't moeilijke klimmen op de ligfiets en 't relatief hoge gewicht van de trike.
    De trike kan snel en zonder gereedschap worden opgevouwen en in de auto geladen.
    De E-trike biedt de mogelijkheid om de inspanning van het fietsen binnen de perken te houden, zodat ik niet 1 of 2 hersteldagen moet nemen na een simpele dagtoer op de fiets. Zowel door m'n hartoperatie van ½ jaar geleden (reparatie van de mitralisklep) als door de anti-testosteronkuur die ik al bijna 10 jaar onderga -beide factoren veroorzaken een aanzienlijke daling van m'n lichamelijk prestatieniveau- is dit een heel belangrijke factor.

Het aardige is dat Johan Vrielink in die periode (sept 2012) een interessante beschouwing heeft gewijd aan het klimmen met de velomobiel, die voor mij eveneens heel herkenbaar is. 

Harry Lieben (aka twilwel) heeft ook een flinke duit in het zakje gedaan:
De knoop doorgehakt en Voorjaarskriebels.

De discussies op de weblogs van Vrielink en Lieben zijn ook interessant om te lezen!

Al met al is het een goede zaak dat in de loop der jaren in het HPV-wereldje veel meer ruimte is ontstaan voor "afwijkende" ideeën, ketterse ideeën die vroeger de verkondigers ervan op excommunicatie uit de ligfietsgemeenschap kwamen te staan. Oudgedienden in het ligfietswezen zullen zich vast nog herinneren hoe de banvloek werd uitgesproken over een nuttig en thans volkomen geaccepteerd accessoire als een hoofdsteun, en dat je eigenlijk pas een echte ligfietser was als je kon fietsen op de Flevo-bike of -trike met het kantel-kniksysteem.

Zaken als comfort en e-ondersteuning van ligfietsen worden tegenwoordig vooral op hun merites beoordeeld en niet (meer) op zuiverheid in de leer.

Ik vind dat momenteel veel interessante dingen gebeuren in de ligfietswereld. Om maar een paar zaken te noemen: nieuwe en praktische carrosserievormen voor de velomobiel, e-ondersteuning in diverse vormen (naaf- of middenmotor), voorwielaandrijving, kantelende achterwielen.
De tijd zal leren welke ontwikkelingen zullen aanslaan bij het publiek, en technisch en commercieel levensvatbaar!

Wandelen, niet fietsen en alweer die economie…

De laatste tijd -zo'n anderhalf, twee weken- komt er van fietsen heel weinig: geen zin, want het is dood- en doodsaai langs de weg wegens het meestal slechte en/of sombere weer.
Onze behoefte aan beweging en buitenlucht bevredigen we -m'n vrouw en ik- met wandelingen van 1½-2 uur, vlak bij huis (Borgerswold), wat verder weg (Zuidlaren-Midlaren) of nog verder weg (Deventer, langs de IJssel en de mooie binnenstad).
We happen flink wat frisse lucht in een mooie omgeving en hebben veel te bespreken…

Als ik ff ga roetsen, dan is het alléén met zonnig weer en op de trike en verzin ik een tochtje door het Borgerswold met mooie hellinkjes, bochtenwerk, tussensprintjes en een stukje Borgercompagnie.
'k Heb trouwens nooit veel lust gehad om uren en uren achter elkaar te fietsen: thuis heb ik genoeg andere dingen te doen. M'n wiskunde -geometrische algebra- wordt steeds leuker :-) , m'n GPS-gedoe begin ik langzamerhand te snappen en dit weblog moet af en toe worden aangevuld met zaken die mij bezig houden. Kleine technische details van fietsen, roeifietsen en trikes-in-bestelling vallen daar meestal NIET onder ;-)

'k Heb de afgelopen dagen veel gestoeid met Google Maps, een prima website om daarmee tracks te maken. 'k Heb me uitgeleefd rondom de Starnberger See, en heb zelfs een bijna foutloos rondje kunnen maken om dat meer, als track en als route :-)

Economie en olie
M'n mening over het boek van Tomas Sedlacek, "De economie van goed en kwaad", kreeg steun uit een wel heel onverwachte hoek.

In een interessant artikel, "Peak Oil Warning From an IMF Expert" geeft Michael Kumhof -Duits econoom, 50 jaar oud en werkzaam bij de afdeling onderzoek van het International Monetary Fund (IMF)- zijn oordeel over de olievoorziening en hoe de de economie omgaat met harde fysische wetmatigheden. Enkele citaten:

"One fact is that since late 2005, the growth rate of world crude oil output has been very close to zero. If you add in things like Natural Gas Liquids and unconventional forms of oil, then the recent trend becomes a little more positive. Nevertheless, if you just look at crude oil [which accounts for around 80 % of liquid fuel production], you could say, well maybe we are already at the historic maximum level of production." [……]

"The effect of oil prices on GDP can be non-linear. This means that beyond, let's say, $200 per barrel, a lot of businesses might not be able to cope. You could think of transportation : trucking, airlines and the whole car industry might suffer quite gravely from such a high price. And that might have knock-on effects on other sectors of the economy." [……]

"Economists have been neglecting entropy, and I think that is a mistake. There was a work published in 1971, by Nicholas Georgescu-Roegen. Even before that, the first person who ever tried to put the concept of entropy into economics was Frederick Soddy, who was the Nobel Price winner in chemistry in 1921. Their work got some attention at the time they were published, but afterward they got pretty much ignored. I think that in the future, entropy is something economists should look at a lot more." [……]

[……] "looking at the evidence, I cannot just dismiss the geological perspective anymore [i.e. the perspective of an absolute limit to future extraction capacities]. To just dismiss that perspective would be highly unscientific, even irresponsible." [……]

Tot zover het interview met Kumhof.

Bijgaande grafiek, "World's Liquid Fuels Supply", laat zien dat een steeds groter deel van de vloeibare fossiele brandstoffen moet komen van tot nog toe volslagen onbekende bronnen, z.g. "Unidentified Projects". Het totale olieverbruik per dag van de hele wereld is momenteel iets meer dan 86 miljoen vaten ('barrels', 1 barrel is 159 liter). Niemand weet welke die "Unidentified Projects" zijn en evenmin of ze kunnen worden gerealiseerd. Meer over deze grafiek in Kurt Cobb's artikel "The one chart about oil's future everyone should see". Hij stelt onder meer dat

"The global economy is entirely dependent on continuous flows of energy and raw materials. Oil is absolutely central because it provides one-third of the world's energy and more than 80 percent of its transportation fuel. Unless oil production rises from here, global economic growth will eventually stall (if it hasn't already)" 

en besluit met de waarschuwing:

"With high oil prices and the hottest new techniques unable to move the needle on worldwide production of crude oil, we should look at Glen Sweetnam's chart with considerable concern. We should ask ourselves whether it is wise to base energy policy on the fantasies of industry and government forecasters. Perhaps we should focus instead on the trends and data we can verify and prepare ourselves and our economies for a world that may not have the copious amounts of oil that the industry is promising."

De e-Bike über alles

Het is alweer 'n paar jaar geleden dat ik ergens de opmerking plaatste dat "de ligfiets de slag heeft verloren van de e-bike". De nog steeds voortdurende snelle adoptie van de e-bike door de fietsende consument is hiervan een krachtig bewijs.

Het is daarom niet meer dan logisch dat de elektrische fiets vanaf 2013 wordt opgenomen in het "Onderzoek Verplaatsingen in Nederland (OViN) van het CBS".

Dit onderzoek brengt in kaart hoe en wanneer de Nederlandse bevolking deelneemt aan het verkeer. Bij het onderzoek wordt aan mensen gevraagd om voor één dag bij te houden waar ze die dag heen gaan. De deelnemers geven dan ook aan met welk vervoermiddel (bijvoorbeeld lopend, de fiets, de auto of de trein) ze onderweg waren, waar de reis naar toe ging, het tijdstip van vertrek en aankomst en hoe ver het was (de afstand) .
Het CBS dat het onderzoek uitvoert gaat vanaf volgend jaar naar het aantal elektrische fietsen in het huishouden vragen en of de respondent zelf ook een elektrische fiets bezit. Daarnaast wordt de elektrische fiets toegevoegd aan de mogelijke vervoermiddelen die de respondent op de invuldag heeft gebruikt.

Heel jammer voor de ligfietsbranche en haar klanten, maar het is niet anders. Er is wel één groot pluspunt aan deze ontwikkeling. De adoptie van de elektrische auto wordt door de populariteit van de e-bike eerder tegengewerkt dan bevorderd. De techniek van de e-bike, waarvan de verdere ontwikkeling door deze omstandigheden sterk wordt gestimuleerd, vindt niet alleen toepassing in fietsen voor particulieren maar ook in utilitaire e-bikes voor zakelijk gebruik. Het is niet meer dan logisch dat op den duur bijv. de "Amsterdam Oud-Zuid bakfietsen" steeds vaker trapondersteuning zullen hebben.

Dit is een goede zaak: de auto, ook de elektrische variant, blijkt vooral in de drukkere steden een tamelijk hopeloos geval en de ecologische voetafdruk ervan, zowel van fabricage als van gebruik, is vele malen groter dan die van de e-bike.

Exit: Dynamik Pro. Enter: Scorpion fs 26

't Kostte uiteindelijk nauwelijks moeite om het Lepper-zadel Lounger L23 op m'n crank forward bikes, de RANS Dynamik Pro en Cruz, degelijk en goed te monteren. 'k Hoefde slechts een vulstuk, een "Cane Creek Seat Post Shim out 28.6 in 27.2" via de webwinkel van Wiggle aan te schaffen, bij een metaalbewerkingsbedrijfje in Roden een gleuf in de RANS zadelpen te laten frezen en bij m'n fietsenmaker een zadelpenbuisklem van de goede diameter, te weten 34,9 mm, te kopen.

Het blijkt ook met het Lepper-zadel zeer twijfelachtig of de Dynamik Pro voldoende comfortabel kan worden gemaakt. De kans van slagen lijkt groter bij de Cruz. Ongetwijfeld is dit te danken aan de geometrie van de Cruz, die "meer CF dan DF" is dan de Dynamik Pro.

'k Heb besloten om de Dynamik Pro af te schrijven, de comfortverbeteringsexperimenten te beperken tot de Cruz en de reeds bestelde HP Velotechnik Scorpion fs 26 te gebruiken als een vervanger voor de Dynamik Pro.

'k Wil nu wel definitief verlost zijn van zadelpijn…

Over de experimenten met de Cruz zal ik later meer posten.

De Dynamik Pro zal zoveel mogelijk van z'n mooie onderdelen (wielen, schijfremmen, voorvering) mogen afstaan aan de Santos mtb van m'n vrouw; het frame zal als versiering worden opgehangen in onze fietsenstalling :-)

Waarom een HP Velotechnik Scorpion fs 26 E-Trike?
De afweging is eigenlijk supereenvoudig, al helemaal met m'n ervaringen van de afgelopen jaren:

• De nieuweling moet een ligfiets worden: de enige manier om m'n teruggekeerde zadelpijn definitief te verhelpen.
• Als ik slechtere weggetjes wil gebruiken moet 't een 3-wieler worden (2-wieler is niet stabiel genoeg). Dit is ook beter als er geklommen moet worden.
• Als ik flinke hellingen (tot 15% of daaromtrent) wil kunnen nemen moet de trike elektrische ondersteuning hebben om te compenseren voor 't moeilijke klimmen op de ligfiets en 't relatief hoge gewicht van de trike.
• De trike kan snel en zonder gereedschap worden opgevouwen en in de auto geladen.
• De E-trike biedt de mogelijkheid om de inspanning van het fietsen binnen de perken te houden, zodat ik niet 1 of 2 hersteldagen moet nemen na een simpele dagtoer op de fiets. Door m'n hartoperatie van ½ jaar geleden (reparatie van de mitralisklep) en door de hormoonkuur die ik al bijna 10 jaar onderga -beide factoren veroorzaken een aanzienlijke daling van m'n lichamelijk prestatieniveau- is dit een heel belangrijke factor.

Het aardige is dat Jan Vrielink een interessante beschouwing wijdt aan het klimmen met de velomobiel, die voor mij heel herkenbaar is.

Zadelongemak door beknelde grote bilspier

Vanmiddag maken we -Willy en ik- een ontspannen fietstochtje. Niet te lang maar toch voldoende (33,5 km) om het effect te bepalen van de 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het RANS zitdekje op de Dynamik Pro. Anders dan op de RANS Cruz blijkt het comfort op de Dynamik Pro zwaar onvoldoende. Het is nog geen Martelgang van Kromme Lindert ('t bekende boek van A.M. de Jong) maar de zadelellende houdt mij wel continu bezig.

Ook vandaag ervaar ik dat m'n zadelellende twee oorzaken heeft, afhankelijk van de zithouding (meer of minder voorover): druk op de zitbotjes en/of beknelde grote bilspier.

Deze spier, de musculus gluteus maximus, is de grootste van de drie bilspieren en bepaalt een groot deel van de vorm van de billen. De grote bilspier beweegt het bovenbeen achterwaarts en stabiliseert de onderrug. [Bron: http://de.wikipedia.org/wiki/Musculus_gluteus_maximus]
Als leek op anatomisch gebied weet ik niet of deze pijn wordt veroorzaakt door de spier zelf of doordat zenuwen bij die spier bekneld raken. De teneur van het artikel "Zenuwschade" doet echter het laatste vermoeden.
Opvallend is dat deze oorzaak van zadelpijn -beknelde bilspieren- nergens wordt genoemd (althans niet in de verhandelingen over zadelpijn die ik tot vandaag ben tegengekomen).

Al fietsend voel ik heel duidelijk de pijn die wordt veroorzaakt door de beknelling van de grote bilspier wanneer deze samentrekt en het bovenbeen strekt, waardoor ik kracht zet op 't pedaal dat naar beneden draait. 'k Bedenk dat de grote bilspier bij contractie korter èn dikker wordt, net als de spierballen in de bovenarmen. Op een onbeweeglijk gemonteerd hard fietszadel (de meeste moderne zadels!) drukt alleen de samengetrokken bilspier op het zadel. En da's heel pijnlijk :-(

Gisteren heb ik op de Dynamik Pro heel provisorisch en stilstaand op 't meegekregen Lepperzadel gezeten. 'k Voelde dat de twee achterste spiraalveren gemakkelijk inveren. Daardoor kan de achterkant van dat zadel links en rechts kantelen; het draaipunt ligt bij de voorkant van het zadel. Dat betekent dat bij contractie van een bilspier het zadel onder die bilspier omlaag kantelt -en onder de andere bilspier omhoog- totdat de druk op linker- en rechterbilspieren even groot is. De pijnveroorzakende druk op de samentrekkende bilspier zou daardoor minder moeten zijn.

Toekomstige experimenten met 't Lepperzadel zullen moeten uitwijzen of dit zadel volgens deze gedachtengang meer comfort biedt door de soepele achtervering.


Thijs 209 op de fietsendrager?
Onderweg bedenk ik dat de carbon roets wel 'ns op de fietsendrager kon passen, met inachtneming van de daarvoor geldende wettelijke voorschriften. Weer thuis zet ik 'm even op 't rek, en het lijkt dat 't gaat lukken…

En als dat alles niet helpt, dan zal begin volgend jaar de E-Scorpion mij definitief van m'n zadelellende afhelpen :-))

Nooit gedacht dat m'n openhartoperatie zulke gevolgen kon hebben...

Bukfiets versus ligfiets

Knurft heeft op z'n weblog de voor- en nadelen van bukfiets en ligfiets met elkaar vergeleken. Het is allemaal oud nieuws behalve dan de ontspannen toon en wederzijds begrip waarop de discussie wordt gevoerd. Dat is in het verleden wel 'ns anders geweest!

Voor mij is de luxe van een bukfiets onder specifieke omstandigheden niet meer weggelegd. M'n laatste poging om op 'n bukfiets te rijden -alweer op 4 mei 2006- leverde het volgende op:

[……] wil ik deze middag proberen of er toch een mouw aan te passen valt -aan het kunnen fietsen op m'n fraaie Santos SCC01 mountainbike. Na 'n winter rust voor het zitvlees zou het met wat aanpassingen misschien toch kunnen?
Dus ik verstel het stuur zodanig dat m'n zithouding op de mtb halverwege tussen m'n gebruikelijke gematigd sportieve houding en die van de grijze zondagmiddagfietsbrigade is. De eerste paar honderd meter lijkt alles goed te gaan. Daarna komt de bekende zadelpijn langzaam maar zeker weer opzetten. Na 5 km verlang ik naar het einde van de rit en krijg ik zwarte vlekken voor de ogen vanwege de pijn in m'n zitvlak. Na 11 km is de martelgang eindelijk afgelopen en kan ik m'n mtb definitief aan de wilgen hangen, met de rustgevende 100% zekerheid dat het fietsen daarmee voor mij definitief passé is. [……]

Voor wie vergelijkbare problemen heeft met de traditionele bukfiets en de 'echte' ligfiets op bezwaren stuit, zijn de 'Crank Forward bikes' van RANS een heel interessant alternatief. 'k Heb heel goede ervaringen met m'n Cruz (overigens gelijkwaardig aan de RANS Fusion) en Dynamik Pro. De laatste is inmiddels m'n favoriete mtb voor weekenden en onze vakanties in de Freistaat Bayern.
'n CF-bike bezitter formuleerde het heel kernachtig: "80% van de voordelen van de ligfiets en 80% van die van de bukfiets." En dat klopt heel aardig...

Ligfiets populairder maken

Al 'n hele tijd geleden ben ik opgehouden met meediscussiëren op de Google ligfietslijst. En na het zoveelste incident dat een maand of wat geleden door een van de habituele HPV-azijnpissers aldaar werd veroorzaakt bezoek ik die lijst ook niet meer dagelijks. 'k Moet bekennen dat ik dat niet mis maar wel mijzelf veel ergernis bespaar.

Een enkele keer lees ik mee, zoals de interessante discussie over 'Keuze Velomobiel', waarin onbekommerd tegen wat heilige huisjes in velomobielland werd getrapt, en waarin ik tot mijn groot genoegen de sterke kanten van de Vlaamse velomobiel WAW breed uitgemeten zag.

De discussie 'Ligfiets populairder maken' leek interessant maar is vooral ouwe koek. De grote denkfout die ligfiets-aficionado's maken is dat ze zich niet verplaatsen in de beleveniswereld van hun potentiële doelgroep. Men gaat onmiddellijk op de 'meer meters met minder moeite' toer en het meeliften met Bekende Nederlanders, al dan niet sportief.

Des Pudels Kern: de doorsnee fietser ziet z'n fiets als een transportmiddel voor zichzelf, voor de kleine kinderen en voor spullen. Heel gewoon: de fiets pak je zonder gedoe en nadenken, met je gewone kleren aan stap je op en je gaat naar je bestemming. Kijk maar 'ns naar de spits in Kopenhagen.

Vanuit die optiek schort er van alles aan de ligfiets. Daarom is er tijdens die spits in Kopenhagen geen ligfiets te zien. En ook niet in Amsterdam.

Voor veel mensen is de e-bike een veel aantrekkelijker middel om de 'meer meters met minder moeite' gedachte tot werkelijkheid te maken. Die slag om de gunst van de consument heeft de ligfiets reddeloos verloren.

En dat is niet eens zo'n slechte zaak: als de e-bike de elektrische auto overbodig zou kunnen maken...

Wie maakt de leesbaarste Boerkafiets?

[Update 15 mrt: Dank zij de eerste reactie op dit plaatje weet ik nu dat de fraaie oorspronkelijke foto op de site van fotograaf Bob Bronshoff staat. Bovenstaande afbeelding is gemaakt door 'n mede-HPVpiloot met een Canon scanner en daarna door mij met enkele eenvoudige ingrepen bewerkt om de tekst beter leesbaar te maken. Trouwens, tekst in witte letters op 'n zwarte ondergrond is een van de hoofdzonden van 'website usability'!]

[Update 16 mrt: deze afbeelding is geplaatst met toestemming van fotograaf Bob Bronshoff, Amsterdam.]

Digitale sporen wissen

'k Koester bepaald niet de illusie dat mijn schrijfsels tot in lengte van jaren interessant zijn -niet voor mijzelf, laat staan voor anderen. De verkoop van m'n velomobiel WAW015 en het opruimen van m'n weblog waw015.blogspot.com waren aanleiding om een al ouder plan, het opdoeken van m'n homepage, eindelijk uit te voeren. Enkele webpagina's die om meerdere redenen de moeite van het bewaren waard lijken heb ik in pdf-formaat omgezet en in m'n online public map gezet.

Zelfs als men geen eigen website heeft, is zo'n /public/ map in de homepage WWW-directory heel handig. Men kan daarin bestanden zetten waarvan het handig is dat ze online beschikbaar zijn. Dat kunnen bijv. bestanden zijn die te groot zijn om ze via e-mail te versturen. Het is dan beter om zulke bestanden online te zetten zodat anderen ze zelf kunnen downloaden.

M'n webpagina's die heden naar de eeuwige digitale jachtvelden zijn verhuisd, staan onder de volgende namen in m'n /public/ map:

• ~wtv (Lig)fietsen.pdf
• ~wtv Diversen.pdf
• ~wtv Huis en tuin.pdf
• ~wtv Slechthorendheid.pdf

De namen geven de onderwerpen aan waarover de webpagina's gaan.