Het hebben van een redelijk waarheidsgetrouw en accuraat zelfbeeld is een kostelijk bezit! Elke uitbreiding en iedere correctie daarvan geeft mij grote voldoening en ik probeer vooral om die nieuwe kennis niet te vergeten maar in te passen in m’n dagelijks leven en handelen.
Ik ga er van uit dat bijna iedereen dat zo beleeft, en ik heb bewondering voor de mensen die daarover heel goed kunnen schrijven. Want ik kan dat niet, en heb er eigenlijk nooit zoveel behoefte aan gehad.
In deze fase van m’n leventje -onderweg naar een uitbehandelde prostaatkanker en alles wat daarna komt, en waarvan de eerste diagnose inmiddels 14 jaar geleden werd gesteld- lijk ik wat gevoeliger voor gebeurtenissen die van invloed zijn op m’n zelfkennis. Vooral in de rustige momenten aan de keukentafel, samen met m’n vrouw Willy, zijn er gesprekswendingen die mij uitnodigen tot zelfreflectie.
Het is opvallend hoe vaak ik kan teruggrijpen op de karaktereigenschappen van m’n ouders waarbij ik kan vaststellen dat ik herkenbare trekjes van zowel moeder als vader heb!
Niet zo lang geleden realiseerde ik mij dat ik ook wat playboy/dandy-achtige trekjes bezit die bij m’n vader en vooral bij zijn jongere broer in hun jonge jaren duidelijk tot uiting kwamen in hun gedrag en voorkeuren. En gelukkig ben ik het stadium van "zo hoort dat niet", schuldgevoel en zelfverwijt allang gepasseerd!
Ik ben er nu wel achter dat op deze leeftijd bepaalde zaken definitief buiten mijn bereik zijn geraakt, al vindt mijn playboy die nog zo leuk! De kekke Toxy Flite die ik in 2015 heb gekocht is een prachtig fietsje, maar helaas ongeschikt voor mij! Dus staat-ie nu te koop op Ligfiets.net. Zelfs een step voor volwassenen, zoals de Finse Kickbike, is niet meer voor mij weggelegd zoals ik proefondervindelijk heb kunnen ervaren :-(
Jammer, want daarmee heb ik nog steeds geen handig en leuk vervoermiddel(tje) voor kleine ritjes en voor boodschappen in ons dorp.
Mijn beschikbare vervoermiddelen auto-trike-benenwagen vertoont derhalve een groot gat:
auto-trike-NOG ONBEKEND-benenwagen. Maar ik ben wel zoekende…
M’n playboy heeft zo z’n voorkeuren, maar wordt nu stevig in bedwang gehouden door de recente teleurstellingen! Het motto is: eerst zien en ervaren, en dan geloven… ;-)
Er blijft genoeg te onderzoeken over, en dat geeft -gelukkig!- een soort van toekomstperspectief. Een mens kan eigenlijk niet zonder: iets om naar uit te kijken...
Fietsnavigatie
Ook zo’n onderwerp dat interessant genoeg is om te onderzoeken. De resultaten zijn nog te pril en te voorlopig dan dat ik hierover uitgebreid wil schrijven, maar het lijkt er op dat op de iPhone drie belangrijke apps goed met elkaar kunnen samenwerken: fietsrouteplanner (desktopversie op de iPad)<—>Pocket Earth (op iPad en iPhone)<—>Bad Elf app (op iPad en iPhone).
De Bad Elf app heeft een brugfunctie tussen de Bad Elf GPS Pro enerzijds -een handig apparaatje dat een sterk verbeterde GPS-ontvangst heeft en die via Bluetooth doorstuurt- en de iPad en iPhone anderzijds. Hierdoor lijkt het energieverbruik van iPad en iPhone voor de locatievoorzieningen veel lager en de positiebepaling sneller en nauwkeuriger.
M’n eerste ervaringen met de BE-GPS-2200 zijn veelbelovend, en bij gunstige gelegenheden (fietsweer!) worden de praktijkproeven voortgezet!
Vakantie anders en toch in Beieren?
Bij goede vrienden die ook in Veendam wonen praatten we bij, waarbij de vakantiebelevingen ook de revue passeerden en onze geannuleerde zomervakanties in Beieren ter sprake kwamen. We kregen een geweldig aanbod: als we ervoor zouden kiezen om volgend jaar met de ICE-trein van de Bundesbahn naar München te reizen, zonder fietsen natuurlijk, en een weekje in een hotel overnachten, dan brengen onze vrienden ons naar Leer (D) om daar op de trein te stappen. Via Hannover, alwaar overstappen op de rechtstreekse verbinding naar München, zijn we 7 uur onderweg. Het is een fluitje van een cent om van Hbf München naar een goed 4-sterren hotel te gaan, en dan kunnen we zonder veel inspanning 6 volle dagen genieten van ons geliefde München!
Opgetogen, bijna euforisch, was ik, en dat bijna een week lang! Da’s een heel mooi vooruitzicht!
De hotelkamer in München is al geboekt voor eind juni volgend jaar, en een reisburo in ons dorp zal t.z.t. de treinreis heen en weer terug boeken met gereserveerde 1e klas zitplaatsen :-)
Wij blijven optimistisch...
Posts tonen met het label Bayern. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bayern. Alle posts tonen
20 september 2017
24 juli 2014
Doorgaan, vooral doorgaan…
Weer thuis na een mooie vakantie van 2 weken in ons geliefde Beieren -München en wijde omgeving van de Starnberger See- kostte het mij enige moeite om onbekommerd door te gaan met genieten van de zomer.
Gezondheid
Ruim anderhalve week heb ik last gehad van de naweeën van het verwijderen van de verstandskies linksonder. Die had extreem lange wortels met hier en daar ontstekingen. Poeh…
Een dag na die ingreep bij de tandarts hoorde ik van de uroloog dat m'n PSA verder was gestegen: dit keer van 10 naar 32 in een half jaar tijds. Op zich is dit geen extreem hoge waarde en is er geen reden voor paniek. 'n Paar dagen na het consult is een botscan gemaakt om te zien of de uitzaaiïngen zijn toegenomen sinds de laatste botscan, alweer 11 jaar geleden. Op 28 juli heb ik overleg met de uroloog over hoe de 2e-lijns behandeling van m'n prostaatkanker het beste kan gebeuren.
Het is bemoedigend te zien hoeveel vorderingen de laatste jaren zijn gemaakt bij het in toom houden van hormoonresistente prostaatkanker. Diverse effectieve medicijnen zijn ontwikkeld, zoals enzalutamide en radium-223, dit laatste voor de aanpak van botkanker. Dat is een belangrijke reden dat ik in dit weblog m'n belangrijkste ervaringen opschrijf. Prostaatkanker is tenslotte de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen. Van alle mannen die in 2011 kanker kregen, had 22% prostaatkanker. In 2012 overleden 2.566 mannen met prostaatkanker als primaire doodsoorzaak: 31 per 100.000 mannen.
Last but not least: het hartmedicijn Rytmonorm, waarover ik aanvankelijk zo enthousiast was, ging helemaal ontsporen in m'n lichaam. De psychische bijwerkingen werden zo dominant en de heilzame werking ging zover achteruit dat ik besloot om per direct daarmee op te houden en op een andere betablokker over te gaan. Op verschillende professionele sites, bijv. www.farmacotherapeutisch kompas.nl en op ervaringensites zoals www.mijnmedicijn.nl, heb ik gezocht naar een niet-lipofiele betablokker met relatief weinig bijwerkingen, ook vanuit het standpunt van de actieve sportbeoefenaar. 'k Kwam uit op atenolol, en slaagde erin hiervoor een recept te krijgen voor de lichtste tabletten (25 mg), ondanks dat m'n eigen huisarts en eigen cardioloog beiden met vakantie waren. En ja, tot nog toe gebruik ik het met redelijk succes en ook het roeifietsen gaat redelijk daarmee :-)
'k Moet natuurlijk toegeven dat ik dezer dagen in spanning verkeer over hoe het a.s. maandag en daarna allemaal zal gaan! Ik kan mij wat moeilijk concentreren op lees- en schrijfwerk, en kom vooral tot rust op m'n onmisbare roeifiets :-) Eenvoudige klusjes om huis en tuin geven ook afleiding: sproeien, slakken verdelgen. Het is nu een geschikte tijd om te beoordelen of de tuin hier en daar nog veranderingen nodig heeft. Zo wil ik een strookje hertshooi vervangen door lilablauw bloeiende geraniums en een versleten azalea door een mooie graspol. En wellicht een pergola laten neerzetten om onze blauwe regen meer ruimte te geven…
Cultuur
Al jaren is het vaste prik dat in deze periode, eind juli-begin augustus, de agenda van ons uitgaansseizoen z'n (bijna) definitieve vorm krijgt. Door het systeem van voorverkoop van geplaceerde zitplaatsen zijn nu al onze kaarten binnen en alle kosten daarvan van onze bankrekening afgeschreven. Dit systeem is de beste waarborg dat de goede voornemens daadwerkelijk worden omgezet in theaterbezoek!
Vorig jaar hadden we weinig uitvoeringen omdat de programmering van de diverse theaters (De Kolk, Assen; Oosterpoort, Stadsschouwburg, Martiniplaza, alle in Groningen) niet bijster interessant was. Dat is voor het komend seizoen veel beter: 14 voorstellingen waarvan het merendeel klassieke muziek, 3 opera's en de musical War Horse.
We verheugen ons er danig op…
Al dat moois wil natuurlijk heel goed gehoord worden. 'k Heb daarom besloten om weer op binauraal horen over te schakelen -beide oren zijn heel slecht- en heb met m'n vaste audicien in Groningen afgesproken dat ik een proefperiode heb met het nieuwste van het nieuwste van Phonak, de Bolero Q90.
M'n huidige hoortoestel (op rechts) is niet eens zo oud, slechts 4 jaar, maar doet niet meer wat ik graag wil: zowel de spraakverstaanbaarheid als het horen van muziek lijken te zijn verslechterd na de zware operatie die ik ruim 2 jaar geleden heb ondergaan.
Fietsen!
't Gaat allemaal niet zo snel en veel als ik zou willen, maar toch rijgen de fietskm's zich aaneen. In de vakantie heeft vooral de Scorpion z'n goede diensten bewezen, en weer thuis was ik blij om weer totale body workouts te kunnen doen op de roeifiets. Al was het zeer warme weer (middagtemperaturen van 30 tot 36 graden) reden om het tamelijk rustig aan te doen…
De ervaringen van Ronny van Huffel met z'n Toxy FLITE waren voor mij reden om 'ns goed naar dat fietsje te kijken. Op het eerste gezicht lijkt het veel op m'n eerdere Grasshopper, maar er zijn opvallende verschillen, zoals de tamelijk geprononceerde rechtopzit. Het is ahw een tussenvorm tussen de RANS CF-bike en de klassieke ligfiets. Heel mooi zijn natuurlijk het opvouwbare frame en de mogelijkheid van een BionX naafmotor in het achterwiel :-)
We hebben momenteel genoeg ruimte in onze fietsenberging voor nog een 2-wieler erbij dus misschien wordt het nog wat…
Gezondheid
Ruim anderhalve week heb ik last gehad van de naweeën van het verwijderen van de verstandskies linksonder. Die had extreem lange wortels met hier en daar ontstekingen. Poeh…
Een dag na die ingreep bij de tandarts hoorde ik van de uroloog dat m'n PSA verder was gestegen: dit keer van 10 naar 32 in een half jaar tijds. Op zich is dit geen extreem hoge waarde en is er geen reden voor paniek. 'n Paar dagen na het consult is een botscan gemaakt om te zien of de uitzaaiïngen zijn toegenomen sinds de laatste botscan, alweer 11 jaar geleden. Op 28 juli heb ik overleg met de uroloog over hoe de 2e-lijns behandeling van m'n prostaatkanker het beste kan gebeuren.
Het is bemoedigend te zien hoeveel vorderingen de laatste jaren zijn gemaakt bij het in toom houden van hormoonresistente prostaatkanker. Diverse effectieve medicijnen zijn ontwikkeld, zoals enzalutamide en radium-223, dit laatste voor de aanpak van botkanker. Dat is een belangrijke reden dat ik in dit weblog m'n belangrijkste ervaringen opschrijf. Prostaatkanker is tenslotte de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen. Van alle mannen die in 2011 kanker kregen, had 22% prostaatkanker. In 2012 overleden 2.566 mannen met prostaatkanker als primaire doodsoorzaak: 31 per 100.000 mannen.
Last but not least: het hartmedicijn Rytmonorm, waarover ik aanvankelijk zo enthousiast was, ging helemaal ontsporen in m'n lichaam. De psychische bijwerkingen werden zo dominant en de heilzame werking ging zover achteruit dat ik besloot om per direct daarmee op te houden en op een andere betablokker over te gaan. Op verschillende professionele sites, bijv. www.farmacotherapeutisch kompas.nl en op ervaringensites zoals www.mijnmedicijn.nl, heb ik gezocht naar een niet-lipofiele betablokker met relatief weinig bijwerkingen, ook vanuit het standpunt van de actieve sportbeoefenaar. 'k Kwam uit op atenolol, en slaagde erin hiervoor een recept te krijgen voor de lichtste tabletten (25 mg), ondanks dat m'n eigen huisarts en eigen cardioloog beiden met vakantie waren. En ja, tot nog toe gebruik ik het met redelijk succes en ook het roeifietsen gaat redelijk daarmee :-)
'k Moet natuurlijk toegeven dat ik dezer dagen in spanning verkeer over hoe het a.s. maandag en daarna allemaal zal gaan! Ik kan mij wat moeilijk concentreren op lees- en schrijfwerk, en kom vooral tot rust op m'n onmisbare roeifiets :-) Eenvoudige klusjes om huis en tuin geven ook afleiding: sproeien, slakken verdelgen. Het is nu een geschikte tijd om te beoordelen of de tuin hier en daar nog veranderingen nodig heeft. Zo wil ik een strookje hertshooi vervangen door lilablauw bloeiende geraniums en een versleten azalea door een mooie graspol. En wellicht een pergola laten neerzetten om onze blauwe regen meer ruimte te geven…
Cultuur
Al jaren is het vaste prik dat in deze periode, eind juli-begin augustus, de agenda van ons uitgaansseizoen z'n (bijna) definitieve vorm krijgt. Door het systeem van voorverkoop van geplaceerde zitplaatsen zijn nu al onze kaarten binnen en alle kosten daarvan van onze bankrekening afgeschreven. Dit systeem is de beste waarborg dat de goede voornemens daadwerkelijk worden omgezet in theaterbezoek!
Vorig jaar hadden we weinig uitvoeringen omdat de programmering van de diverse theaters (De Kolk, Assen; Oosterpoort, Stadsschouwburg, Martiniplaza, alle in Groningen) niet bijster interessant was. Dat is voor het komend seizoen veel beter: 14 voorstellingen waarvan het merendeel klassieke muziek, 3 opera's en de musical War Horse.
We verheugen ons er danig op…
Al dat moois wil natuurlijk heel goed gehoord worden. 'k Heb daarom besloten om weer op binauraal horen over te schakelen -beide oren zijn heel slecht- en heb met m'n vaste audicien in Groningen afgesproken dat ik een proefperiode heb met het nieuwste van het nieuwste van Phonak, de Bolero Q90.
M'n huidige hoortoestel (op rechts) is niet eens zo oud, slechts 4 jaar, maar doet niet meer wat ik graag wil: zowel de spraakverstaanbaarheid als het horen van muziek lijken te zijn verslechterd na de zware operatie die ik ruim 2 jaar geleden heb ondergaan.
Fietsen!
't Gaat allemaal niet zo snel en veel als ik zou willen, maar toch rijgen de fietskm's zich aaneen. In de vakantie heeft vooral de Scorpion z'n goede diensten bewezen, en weer thuis was ik blij om weer totale body workouts te kunnen doen op de roeifiets. Al was het zeer warme weer (middagtemperaturen van 30 tot 36 graden) reden om het tamelijk rustig aan te doen…
We hebben momenteel genoeg ruimte in onze fietsenberging voor nog een 2-wieler erbij dus misschien wordt het nog wat…
04 oktober 2013
Toch makkelijk, 'n open trike
Het mooie weer vanmiddag verleidt m'n vrouw Willy en mij om samen een ommetje van ruim 34 km te fietsen: Willy op haar Santos mtb, ik op m'n Scorpion pedelec.
Al op de terugweg fietsen we Zuidlaren uit, langs de Hervormde kerk. De Kerkbrink, zo heet dat stuk weg, loopt wat af, dus heel relaxt sjezen we -ik voorop en Willy daarachter- de bocht voor het kerkje door en daar zie ik bij de oversteek naar de Groningerstraat een moeder naast haar fiets met een peutertje achterop.
Door moeder's houding en kijkrichting kijk ik ook naar het fietspad voor mij en zie daar inderdaad iets liggen. En ja hoor, ernaast rem ik af want het is een kinderlaarsje. In het voorbijgaan raap ik het op, het voelt nog warm aan, en bij moeder aangekomen reik ik het laarsje aan.
Moeder blij, peuter weer 2 laarsjes aan en breed grijnzend rij ik verder.
Toch makkelijk, 'n open trike...
In München heb ik eind augustus een foto van onze fietsen kunnen maken voor het Lenbachhaus. Niet dat die foto iets te maken heeft met het voorval van vandaag, maar ook daar trekt de Scorpion veel aandacht :-)
Door moeder's houding en kijkrichting kijk ik ook naar het fietspad voor mij en zie daar inderdaad iets liggen. En ja hoor, ernaast rem ik af want het is een kinderlaarsje. In het voorbijgaan raap ik het op, het voelt nog warm aan, en bij moeder aangekomen reik ik het laarsje aan.
Moeder blij, peuter weer 2 laarsjes aan en breed grijnzend rij ik verder.
Toch makkelijk, 'n open trike...
01 april 2013
Op de fiets naar het Kriegsministerium
(Voor de goede orde: wat hieronder volgt is géén verzinsel of 1-aprilgrap.)
Het is aangenaam warm weer en ik fiets in München, op zoek naar m'n bestemming. Ik klamp een voetganger aan en vraag de weg naar het Kriegsministerium. 'k Fiets verder en word wakker: ik droomde dus, in de vroege ochtend van 1 april…
'k Kan mij de droom in grote trekken goed herinneren: ik was er vast van overtuigd dat ik in München rondfietste. 'k Droom al jarenlang -ongeveer een, twee keer per maand- dat ik in München ben, en voel mij dan blij en relaxed. Het is ook altijd mooi en warm weer. Als ik wakker word heb ik er steevast een goed gevoel over :-)
Al direct na het wakker worden uit die droom realiseer ik mij wel dat München dit keer op sommige plaatsen wel erg op Amsterdam leek: hoge bruggetjes over grachten en zo. Ik ben verbaasd over hoe ik in die droom aan het woord "Kriegsministerium" kwam. Terwijl ik die voetganger aansprak realiseerde ik mij dat ik op zoek was naar het ministerie van Defensie, dat Duitsers vaak -in onze ogen dan- ouderwetse termen gebruiken, dat in het Duits oorlog "Krieg" is en dat Duitsers heel vaak woorden aan elkaar plakken: voilà "Kriegsministerium"! Ook vind ik het bezopen dat ik het "Kriegsministerium" in München zocht. Dat verwacht je immers in Berlijn.
Na zoveel bij elkaar gedroomde nonsens is het beter om verder te slapen.
Na het opstaan, bij het 2e feestelijke Paasontbijt (eitje, verse broodjes en meer van die dingen), vertel ik m'n vrouw Willy over m'n Münchense fietsavontuur met alle onzin en ongerijmdheden. Met de iPad op de ontbijttafel is het natuurlijk heel vanzelfsprekend dat we even googlen op "Kriegsministerium". 'k Val bijna van m'n stoel van verbazing: "Kriegsmin" in het zoekvenster levert al de suggesties "kriegsministerium münchen" (nr. 4) en "kriegsministerium berlin" (nr. 5). Onze dag kan niet meer stuk als we 'n mooie foto zien van het Ehemaliges Bayerisches Kriegsministerium München.
Wikipedia vermeldt het volgende:
Er is wel een ander overheidsgebouw in München waar we -alweer 'n paar jaar geleden- bewust heengegaan zijn, natuurlijk op de fiets. Het viel ons altijd op door z'n enorme omvang en de kenmerkende glazen koepel op de grootste vleugel. Daar aangekomen in de Landsberger Straße bleek dit het kantoor te zijn van het Zollfahndungsamt München. We willen dit beslist een keer van binnen bekijken want het is een bijzonder, heel erg Duits gebouw.
Dijsselbloem
Onze minister van Financiën is de afgelopen week uitgebreid in het nieuws geweest, dus daarover hoef ik hier niks te melden. Wat ik wel vermeldenswaard vind is dat de "bail-in" door rekening- en aandeelhouders al veel eerder overwogen is. Zie hierover It Can Happen Here: The Confiscation Scheme Planned for US and UK Depositors.
Het is aangenaam warm weer en ik fiets in München, op zoek naar m'n bestemming. Ik klamp een voetganger aan en vraag de weg naar het Kriegsministerium. 'k Fiets verder en word wakker: ik droomde dus, in de vroege ochtend van 1 april…
'k Kan mij de droom in grote trekken goed herinneren: ik was er vast van overtuigd dat ik in München rondfietste. 'k Droom al jarenlang -ongeveer een, twee keer per maand- dat ik in München ben, en voel mij dan blij en relaxed. Het is ook altijd mooi en warm weer. Als ik wakker word heb ik er steevast een goed gevoel over :-)
Al direct na het wakker worden uit die droom realiseer ik mij wel dat München dit keer op sommige plaatsen wel erg op Amsterdam leek: hoge bruggetjes over grachten en zo. Ik ben verbaasd over hoe ik in die droom aan het woord "Kriegsministerium" kwam. Terwijl ik die voetganger aansprak realiseerde ik mij dat ik op zoek was naar het ministerie van Defensie, dat Duitsers vaak -in onze ogen dan- ouderwetse termen gebruiken, dat in het Duits oorlog "Krieg" is en dat Duitsers heel vaak woorden aan elkaar plakken: voilà "Kriegsministerium"! Ook vind ik het bezopen dat ik het "Kriegsministerium" in München zocht. Dat verwacht je immers in Berlijn.
Na zoveel bij elkaar gedroomde nonsens is het beter om verder te slapen.
Wikipedia vermeldt het volgende:
Das Gebäude des ehemaligen Kriegsministeriums in der Münchner Ludwigstraße 14 an der Ecke Schönfeldstraße steht unter Denkmalschutz. In ihm ist jetzt das Bayerische Hauptstaatsarchiv, das Staatsarchiv München, und das Institut für Bayerische Geschichte untergebracht.Wij kennen de Ludwigstraße heel goed, want we zijn er vele malen langsgefietst en -gewandeld. Maar tot de dag van vandaag hebben we nooit geweten dat daar op nr. 14 het ehemalige Kriegsministerium staat. En ik heb nog steeds geen geen flauw idee waarom ik vanochtend vroeg droomde dat ik naar het Kriegsministerium in München wilde: 'k heb niks met militair gedoe en ben ook nooit in dienst geweest.
Geplant und gebaut wurde es 1822 von Leo von Klenze als Wohn- und Kommandanturgebäudes des Kriegsministers, das damals an der Schönfeldstraße gelegenen Monturmagazin wurde abgebrochen. Das Gebäude besteht aus einem 77 Meter langen Ministerialgebäude entlang der Ludwigstraße und einem offenen Ehrenhof entlang der Schönfeldstraße mit dem Wohnhaus des Kriegsministers.
Dijsselbloem
Onze minister van Financiën is de afgelopen week uitgebreid in het nieuws geweest, dus daarover hoef ik hier niks te melden. Wat ik wel vermeldenswaard vind is dat de "bail-in" door rekening- en aandeelhouders al veel eerder overwogen is. Zie hierover It Can Happen Here: The Confiscation Scheme Planned for US and UK Depositors.
05 september 2012
Beierse Beslommeringen :-)
[Dit bericht is weliswaar op 5 sep 2012 gepost, maar de tekst heb ik enkele dagen daarvoor, op 2 sep, geschreven. Met "vandaag" bedoel ik dus zondag 2 sep.]
Holzhausen, 02 september 2012. Afgelopen donderdag heb ik in München niet alleen groenten en andere levensmiddelen bij Galeria ingeslagen, maar ook een flinke lap 10 mm dik vilt bij Johanna Daimer in de Dienerstraße.
En ter verhoging van de feestvreugde -in München is het voor ons namelijk altijd feest :-) - hebben we in de Breisacherstraße, in de sfeervolle wijk Haidhausen, bij Parzival 'n paar mooie trikes bekeken.
En hoewel het niet direct de bedoeling was, heb ik in dat winkeltje 'n heel mooie fietshelm met opklapbaar vizier van het Italiaanse merk Kask kunnen kopen. Vooral de voortreffelijke kwaliteit en het mooie uiterlijk haalden mij ertoe over om deze helm aan te schaffen. 'k Wil namelijk zo'n helm vergelijken met 'n skibril voor het roeifietsen in de winter.
Gisteren, zaterdag, heb ik 'n stuk vilt op maat geknipt voor het brede Cruz-zitje, en vandaag is het ideaal weer om 't effect daarvan te beoordelen tijdens een 36,5 km lang (of kort, voor wie het zo wil bekijken) ritje langs de Starnberger See. Da's een mooi tochtje vanaf ons vakantiehuisje naar Bernried via Seeheim, Ambach, St. Heinrich, Seeshaupt en Seeseiten, en weer terug. Veel kortere en langere klimmetjes die soms het bergverzet nodig maken, en afwisselend asfalt- en schotterpaden.
En ja hoor: het vilt verbetert het zitcomfort aanzienlijk: geen pijn aan m'n hypergevoelige zitbotten en maar heel af en toe het kortstondige gevoel van beknelde bilspieren. Niet dat het zitcomfort nu voor 100% perfect is -het blijft tenslotte rechtopfietsen- maar in tegenstelling tot het gebruik van 2x 12 mm schuimlagen heeft de 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het RANS zitdekje de uitwerking dat tijdens het fietsen de zadelongemakken mij niet meer bezig houden.
Dit onverwacht gunstige resultaat maakt het natuurlijk heel interessant om te proberen of ook het Alterrazitje kan worden verbeterd met zo'n 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het zitdekje. Dat is werk voor terug in NL…
Holzhausen, 02 september 2012. Afgelopen donderdag heb ik in München niet alleen groenten en andere levensmiddelen bij Galeria ingeslagen, maar ook een flinke lap 10 mm dik vilt bij Johanna Daimer in de Dienerstraße.
En ter verhoging van de feestvreugde -in München is het voor ons namelijk altijd feest :-) - hebben we in de Breisacherstraße, in de sfeervolle wijk Haidhausen, bij Parzival 'n paar mooie trikes bekeken.
Gisteren, zaterdag, heb ik 'n stuk vilt op maat geknipt voor het brede Cruz-zitje, en vandaag is het ideaal weer om 't effect daarvan te beoordelen tijdens een 36,5 km lang (of kort, voor wie het zo wil bekijken) ritje langs de Starnberger See. Da's een mooi tochtje vanaf ons vakantiehuisje naar Bernried via Seeheim, Ambach, St. Heinrich, Seeshaupt en Seeseiten, en weer terug. Veel kortere en langere klimmetjes die soms het bergverzet nodig maken, en afwisselend asfalt- en schotterpaden.
En ja hoor: het vilt verbetert het zitcomfort aanzienlijk: geen pijn aan m'n hypergevoelige zitbotten en maar heel af en toe het kortstondige gevoel van beknelde bilspieren. Niet dat het zitcomfort nu voor 100% perfect is -het blijft tenslotte rechtopfietsen- maar in tegenstelling tot het gebruik van 2x 12 mm schuimlagen heeft de 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het RANS zitdekje de uitwerking dat tijdens het fietsen de zadelongemakken mij niet meer bezig houden.
Dit onverwacht gunstige resultaat maakt het natuurlijk heel interessant om te proberen of ook het Alterrazitje kan worden verbeterd met zo'n 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het zitdekje. Dat is werk voor terug in NL…
19 juli 2012
Ontspannen genieten (2)
Daar kwam het wel op neer, in onze recente 15-daagse vakantie in de Freistaat Bayern. Ook daar stond ontspannen genieten voorop en hebben we welbewust afgezien van het leveren van heldendaden op de fiets. Moeilijke trajecten lieten we rustig links liggen en we hebben vooral genoeglijk door het mooie landschap rondgescharreld :-)
Naarmate de vakantiedagen verstreken kon ik weer ervaren dat m'n conditie beter werd. Dat was ook het geval in eerdere vakanties daar. Natuurlijk nog lang niet op het oude niveau, maar wel zoveel dat ik 't brede zadel op m'n RANS Dynamik Pro ijlings wat steiler moest zetten om de "recumbent butt" tegen te gaan. M'n bilspieren beginnen duidelijk weer kracht te krijgen :-)
Natuurlijk hebben we zoals altijd genoten in München. Wij blijven het een bijzondere stad vinden waar we ons als een vis in het water voelen :-) We hebben een paar prachtige exposities bezocht, o.a. het werk van de tekenaar Karl Arnold. Heel bekend is z'n bijtende karikatuur van Der Münchner (1923). In het Münchner Stadtmuseum vielen we met de neus in de boter: daar was de "Typographie des Terrors. Plakate in München 1933 bis 1945" te zien. Goed was te zien hoe de opdrachtgevers en ontwerpers van die propagandaposters de kneepjes van het reclamevak beheersten om de boodschap zo duidelijk mogelijk te laten overkomen, vooral via het emotionele vlak.
Voor ons was de waarde van beide exposities, vooral die over Karl Arnold, dat ze ons meer leerden over de tijd van de Weimar Republiek en het Derde Rijk, vooral waar het ging om de alledaagse kwesties -armoe, honger en gebrek aan bijna alles- die daar speelden. Wij vonden het opvallend hoe de vernederingen van het Verdrag van Versailles -zoals "de" Duitsers dat voelden- leken op de hardhandige bezuinigingen waartoe Griekenland momenteel wordt gedwongen door de troïka EC/ECB/IMF en de reacties van de Griekse bevolking daarop. In dat opzicht deed de Arnold expositie verbazingwekkend actueel aan!
En ja, in een koffiepauze tijdens het fietsen namen we een kijkje in de museumwinkel van het Deutsches Museum en daar zag ik iets wat ik al heel, heel lang op m'n verlanglijstje had staan: een geometrie bouwdoos! Voor 'n heel redelijke prijs kon je een doos van Zometool.com kopen waarmee je heel lang uit de voeten kunt.
Weer thuis kostte het mij wat moeite om een dealer te vinden van de Zometool.com producten, maar uiteindelijk kwam ik terecht bij Vismath.de. Daar heb ik de doos Zometool Creator 4 gekocht, samen met het boek Zome Geometry.
Nu ik dit opschrijf zijn we alweer ruim 1 week thuis. Het zeer wisselvallige weer heeft mij tot nog toe ervan weerhouden om te roetsen of te fietsen. Ik werk vooral aan m'n conditie -als het weer dat toelaat- door in de tuin te werken. Er moeten namelijk 360 vaste planten worden gepoot, en dat betekent dat diverse plantvakken moeten worden voorbereid: heesters snoeien en oude beplanting verwijderen. Inmiddels zijn al 144 plantjes gepoot: 48 stuks Lamiastrum galeobdolon 'Florentinum' en 96 stuks Brunnera macrophylla. De komende tijd moeten 96 stuks Geranium Endressi en 120 stuks Vinca Minor op hun plek worden gezet :-)
M'n nog verse ervaringen en inzichten die ik in de vakantie heb opgedaan op m'n Dynamik Pro heb ik goed kunnen gebruiken om m'n smalle Alterra zadel weer op de Dynamik Pro te zetten. Nog steeds vind ik wat ik ooit heb opgeschreven over dat zadel nog steeds geldig. 'k Moet nu de beste combinatie vinden van zadelhoogte en -hoek. Dat blijkt bij dit type zadel tamelijk nauw te luisteren.
Naarmate de vakantiedagen verstreken kon ik weer ervaren dat m'n conditie beter werd. Dat was ook het geval in eerdere vakanties daar. Natuurlijk nog lang niet op het oude niveau, maar wel zoveel dat ik 't brede zadel op m'n RANS Dynamik Pro ijlings wat steiler moest zetten om de "recumbent butt" tegen te gaan. M'n bilspieren beginnen duidelijk weer kracht te krijgen :-)
Voor ons was de waarde van beide exposities, vooral die over Karl Arnold, dat ze ons meer leerden over de tijd van de Weimar Republiek en het Derde Rijk, vooral waar het ging om de alledaagse kwesties -armoe, honger en gebrek aan bijna alles- die daar speelden. Wij vonden het opvallend hoe de vernederingen van het Verdrag van Versailles -zoals "de" Duitsers dat voelden- leken op de hardhandige bezuinigingen waartoe Griekenland momenteel wordt gedwongen door de troïka EC/ECB/IMF en de reacties van de Griekse bevolking daarop. In dat opzicht deed de Arnold expositie verbazingwekkend actueel aan!
En ja, in een koffiepauze tijdens het fietsen namen we een kijkje in de museumwinkel van het Deutsches Museum en daar zag ik iets wat ik al heel, heel lang op m'n verlanglijstje had staan: een geometrie bouwdoos! Voor 'n heel redelijke prijs kon je een doos van Zometool.com kopen waarmee je heel lang uit de voeten kunt.
Weer thuis kostte het mij wat moeite om een dealer te vinden van de Zometool.com producten, maar uiteindelijk kwam ik terecht bij Vismath.de. Daar heb ik de doos Zometool Creator 4 gekocht, samen met het boek Zome Geometry.
Nu ik dit opschrijf zijn we alweer ruim 1 week thuis. Het zeer wisselvallige weer heeft mij tot nog toe ervan weerhouden om te roetsen of te fietsen. Ik werk vooral aan m'n conditie -als het weer dat toelaat- door in de tuin te werken. Er moeten namelijk 360 vaste planten worden gepoot, en dat betekent dat diverse plantvakken moeten worden voorbereid: heesters snoeien en oude beplanting verwijderen. Inmiddels zijn al 144 plantjes gepoot: 48 stuks Lamiastrum galeobdolon 'Florentinum' en 96 stuks Brunnera macrophylla. De komende tijd moeten 96 stuks Geranium Endressi en 120 stuks Vinca Minor op hun plek worden gezet :-)
M'n nog verse ervaringen en inzichten die ik in de vakantie heb opgedaan op m'n Dynamik Pro heb ik goed kunnen gebruiken om m'n smalle Alterra zadel weer op de Dynamik Pro te zetten. Nog steeds vind ik wat ik ooit heb opgeschreven over dat zadel nog steeds geldig. 'k Moet nu de beste combinatie vinden van zadelhoogte en -hoek. Dat blijkt bij dit type zadel tamelijk nauw te luisteren.
27 juli 2011
Tijd voor buiten spelen
'k Zit dit verhaaltje te schrijven met 'n duffe kop, lichte algemene verhoging, een ontstoken keel en hier en daar spierpijn. Kennelijk een griepje, opgepikt bij de laatste Harry Potter film? De komende dagen rustig uitzieken dus, niet of maar weinig&rustig fietsen en m'n ziel in lijdzaamheid bezitten…Het weer ten onzent werkt niet altijd mee, maar toch is deze zomer een heerlijke tijd voor buiten spelen. Op stap met andere mensen of in m'n eentje, fietsen in de buurt of verder weg, en huis- en tuinonderhoud plegen wat ik niet met tegenzin doe maar deze zomer weinig om het lijf heeft. Ons tweewekelijks verblijf in München en omgeving zit er weer op en we kijken alweer uit naar het geplande weekje nazomerverblijf aldaar.
In onze vakantie in Beieren hebben we 393 km gefietst. Wederom konden we ervaren dat m'n RANS Dynamik Pro erg veel aandacht trekt, ook in München waar men wel het een en ander gewend is. Het fietsen ging van een leien dakje en alles bijeen was het een heerlijke vakantie met veel afwisseling van natuurschoon en van het Münchner Lebensgefühl in het welvarende München.
Alles bijeen heb ik in juni 493 km gefietst, waarvan 309 km op m'n THIJS 209.
'k Ervaar nu m'n fietsencollectie als een stabiel eindpunt, waarmee verreweg m'n meeste behoeften op fietsgebied worden vervuld. Het hele jaar door kan ik roeifietsen met 2- of 3-wieler wanneer het weer niet àl te slecht is. Voor het 'gewone werk' heb ik m'n CF-bikes Cruz en Dynamik Pro die door m'n fietsenmaker perfect zijn afgemonteerd. Bijzonder licht en dus duur, dat wel, aber man gönnt sich ja sonst nichts!
Het enige nieuwe element op fietsgebied wat ik nog moet uitproberen is het nieuwe Alterrazitje van RANS, dat wat smaller is dan het 'klassieke' zitje van Cruz of Dynamik Pro. Tihamér (a.k.a. Stradaatje 3) was zo vriendelijk om m'n zitje vanuit de USA mee te laten sturen met z'n eigen frameset van de Alterra Road, en het mij te overhandigen op de Cycle Vision op 25 juni j.l.
16 juli 2010
Na vakantie de draad weer opgepakt en 209 terugroepactie
Afgelopen dinsdagavond kwamen we weer thuis na onze 15-daagse zomervakantie in de Freistaat Bayern. Nu, vrijdagmiddag, kunnen we constateren dat ons huishoudentje weer op de rails staat, de tuin er verzorgd bij ligt en de provisiekasten voldoende gevuld zijn.
Totdat we op 29 juni met vakantie gingen naar onze favoriete stek -de streek tussen ongeveer de Beierse Alpen, Starnberger See en München- had ik de afgelopen maand juni 650 km gefietst, waarvan 204 km op m'n RANS Dynamik Pro en 446 km op m'n THIJS 209 roeifiets.
De vakantie was weer zoals we het graag wilden: in de omgeving mooie routes fietsen en onderweg wat rondkijken en lummelen. Tegen het einde van de vakantie kregen we enkele dagen met extreem warm weer: drukkend en temperaturen van 31-32 ºC. Het was oppassen om niet uit te drogen, dus we dronken onderweg en daarna heel veel. Bovendien zochten we fietsroutes uit die zoveel mogelijk door bos gingen met veel schaduw van loofbomen.
't Vakantiefietsen ging zonder noemenswaardige incidenten. Alleen had ik de pech dat kort na vertrek uit Ettal naar Schloß Linderhof een snelspanner van m'n RANS zadel brak, zodat we direct rechtsomkeert moesten maken om bij een fietsenmaker een provisorisch boutje te laten monteren dat de boel weer op z'n plaats en in positie kon houden.
Ondanks dat m'n lichamelijke aandoeningen de laatste paar jaar helaas hebben geleid tot merkbare verliezen van kracht en uithoudingsvermogen, kon ik tot m'n niet geringe vreugde dit jaar weer alle bekende moeilijke klimmetjes doen: van Starnberger See naar Holzhausen, van Mühltal richting München via de Isarradweg, en bij Berg aan de Starnberger See, vlak voor de Votivkapelle. 't Was een kwestie van bewust langzaam en constant doorklimmen, en volop gebruik maken van het bergverzet op de fiets. Niet alleen het geringe gewicht van m'n RANS (13 kg) maar ook de vlekkeloos functionerende SRAM derailleurs (X.0) maakten het fietsen met klein verzet tot een genoegen.
Natuurlijk hebben we niet alle dagen gefietst. Andere uitstapjes met trein of auto, vooral naar onze favoriete stad München, zorgden voor de gewenste afwisseling met kunst en grootstedelijke cultuur en daarom bleven onze vakantie-fietskm's steken op 358 km.
M'n THIJS 209 roeifiets is sinds gisteren even weg. 'k Zal 'm ongeveer een week moeten missen wegens een terugroepactie van Derk Thijs. Er is een zwak plekje in het carbon frame ontdekt waar op de lange duur haarscheuren zouden kunnen ontstaan. Met een simpele en esthetisch verantwoorde versteviging is dit volledig uit te sluiten. Daarom wil Derk die versteviging bij alle tot nog toe geleverde 209 roeifietsen spoedig uit laten voeren.
't Zal wel weer goed komen :-) Gelukkig kan ik mij ondertussen behelpen met m'n 'sjeesbeest' de roei3wieler…
Totdat we op 29 juni met vakantie gingen naar onze favoriete stek -de streek tussen ongeveer de Beierse Alpen, Starnberger See en München- had ik de afgelopen maand juni 650 km gefietst, waarvan 204 km op m'n RANS Dynamik Pro en 446 km op m'n THIJS 209 roeifiets.
De vakantie was weer zoals we het graag wilden: in de omgeving mooie routes fietsen en onderweg wat rondkijken en lummelen. Tegen het einde van de vakantie kregen we enkele dagen met extreem warm weer: drukkend en temperaturen van 31-32 ºC. Het was oppassen om niet uit te drogen, dus we dronken onderweg en daarna heel veel. Bovendien zochten we fietsroutes uit die zoveel mogelijk door bos gingen met veel schaduw van loofbomen.
't Vakantiefietsen ging zonder noemenswaardige incidenten. Alleen had ik de pech dat kort na vertrek uit Ettal naar Schloß Linderhof een snelspanner van m'n RANS zadel brak, zodat we direct rechtsomkeert moesten maken om bij een fietsenmaker een provisorisch boutje te laten monteren dat de boel weer op z'n plaats en in positie kon houden.
Ondanks dat m'n lichamelijke aandoeningen de laatste paar jaar helaas hebben geleid tot merkbare verliezen van kracht en uithoudingsvermogen, kon ik tot m'n niet geringe vreugde dit jaar weer alle bekende moeilijke klimmetjes doen: van Starnberger See naar Holzhausen, van Mühltal richting München via de Isarradweg, en bij Berg aan de Starnberger See, vlak voor de Votivkapelle. 't Was een kwestie van bewust langzaam en constant doorklimmen, en volop gebruik maken van het bergverzet op de fiets. Niet alleen het geringe gewicht van m'n RANS (13 kg) maar ook de vlekkeloos functionerende SRAM derailleurs (X.0) maakten het fietsen met klein verzet tot een genoegen.
Natuurlijk hebben we niet alle dagen gefietst. Andere uitstapjes met trein of auto, vooral naar onze favoriete stad München, zorgden voor de gewenste afwisseling met kunst en grootstedelijke cultuur en daarom bleven onze vakantie-fietskm's steken op 358 km.
M'n THIJS 209 roeifiets is sinds gisteren even weg. 'k Zal 'm ongeveer een week moeten missen wegens een terugroepactie van Derk Thijs. Er is een zwak plekje in het carbon frame ontdekt waar op de lange duur haarscheuren zouden kunnen ontstaan. Met een simpele en esthetisch verantwoorde versteviging is dit volledig uit te sluiten. Daarom wil Derk die versteviging bij alle tot nog toe geleverde 209 roeifietsen spoedig uit laten voeren.
't Zal wel weer goed komen :-) Gelukkig kan ik mij ondertussen behelpen met m'n 'sjeesbeest' de roei3wieler…
12 juli 2009
Weer terug van vakantie...
Volgens onze oorspronkelijke plannen zouden we donderdag 9 juli weer naar huis gaan. Omdat het in zuidelijk Beieren de hele maand juni extreem regenachtig was, en het in juli gewoon doorging met vaak regen en soms onweer, waren we van plan om dinsdag 7 juli al terug te gaan. Het werd uiteindelijk woensdag 8 juli, omdat Willy, m'n vrouw, op zondagmiddag 5 juli een ongelukkige val maakte met haar mtb, en daarbij haar rechterpols brak en in haar linkerbeen een paar spieren lelijk verrekte. 'n Geluk bij een ongeluk: het gebeurde nog geen 2 km van huis, vlak bij de Starnberger See, zodat ik terug kon fietsen en de auto ophalen om Willy naar de Nothilfe van de Kreisklinik in Wolfratshausen te brengen. Diezelfde avond werd ze al geopereerd en de polsbreuk met wat ijzerwerk gerepareerd. Dinsdag werd ze uit de Kreisklinik ontslagen, zodat we die dag de terugreis konden voorbereiden.
Willy kan voorlopig niet veel doen en maar heel moeizaam lopen. Dat betekent voor mij een tijdelijke uitbreiding van m'n takenpakket als huisman.
Ik liep ook m'n portie ongemakken op. Een van de eerste dagen werd ik van m'n fiets gereden door een speels maar onvoorzichtige scholiertje dat totaal onverwacht op z'n fiets vlak voor mij links afsloeg. Dat was voor mij hard remmen en onderuit gaan. Een blessure onderaan m'n scheenbeen, die gelukkig al 2 dagen later alleen wat pijn maar geen last meer gaf bij lopen en fietsen. En ongeveer dezelfde tijd kreeg ik een aanval van gordelroos, die verder geheel volgens het standaardpatroon verliep.
Voor het overige hebben we weer een heerlijk verblijf gehad in het 5-Seengebiet en München. M'n nieuwe CF-bike, de RANS Dynamik Pro is een heerlijk licht fietsje waarmee het uitstekend klimmen is. Door de overvloedige regenval konden we de klim door het bos bij Mühltal niet beproeven, maar dank zij een omleiding bij Possenhofen kregen we een prachtige lange en steile klim richting Starnberg. Oef...
Het enige waar ik uiteindelijk minder gelukkig mee ben zijn de Rotor Cranks. Ondanks dat ik er de hele vakantie mee heb gefietst, blijft het fietsen ermee nog altijd 'dooiig' aanvoelen en heb ik sterk het gevoel dat ik erdoor word afgeremd. En dat terwijl ik wel duidelijk voel dat ik daarmee een meer gelijkmatig rondtrappen heb. Enfin, 'k heb m'n besluit genomen: dezer dagen worden m'n Shimano XTR cranks er weer op gezet en daarmee blijf ik fietsen tot het einde van dit seizoen. Bevalt dat beter, dan is het wat mij betreft afgelopen met de Rotor Cranks.
De RANS Dynamik Pro is niet geschikt voor wie onopvallend zijns weegs wil gaan: ondanks dat-ie minder extreem CF is dan de Cruz of Fusion, is-ie minstens zo opvallend, wat mij eigenlijk wel heeft verbaasd. Evenals de voorgaande jaren met m'n Cruz ben ik dit jaar met de Dyn Pro enkele malen aangesproken door belangstellende Duitsers, al dan niet zelf fietsend. En de 'ogen op steeltjes' waren overal te zien waar ik langs kwam.
In München kon ik bij de sportzaak Schuster een uitstekende fietsrugzak kopen. 'k Kon uit een groot assortiment kiezen, en verschillende rugzakken beoordelen op prettig dragen en gebruiksgemak. Het werd de Deuter Trans Alpine van 25 liter, een uitermate handzame en prettig te dragen fietsrugzak met een praktische indeling -niet te veel en niet te weinig vakken- en een laag eigen gewicht.
Willy kan voorlopig niet veel doen en maar heel moeizaam lopen. Dat betekent voor mij een tijdelijke uitbreiding van m'n takenpakket als huisman.
Ik liep ook m'n portie ongemakken op. Een van de eerste dagen werd ik van m'n fiets gereden door een speels maar onvoorzichtige scholiertje dat totaal onverwacht op z'n fiets vlak voor mij links afsloeg. Dat was voor mij hard remmen en onderuit gaan. Een blessure onderaan m'n scheenbeen, die gelukkig al 2 dagen later alleen wat pijn maar geen last meer gaf bij lopen en fietsen. En ongeveer dezelfde tijd kreeg ik een aanval van gordelroos, die verder geheel volgens het standaardpatroon verliep.
Voor het overige hebben we weer een heerlijk verblijf gehad in het 5-Seengebiet en München. M'n nieuwe CF-bike, de RANS Dynamik Pro is een heerlijk licht fietsje waarmee het uitstekend klimmen is. Door de overvloedige regenval konden we de klim door het bos bij Mühltal niet beproeven, maar dank zij een omleiding bij Possenhofen kregen we een prachtige lange en steile klim richting Starnberg. Oef...
Het enige waar ik uiteindelijk minder gelukkig mee ben zijn de Rotor Cranks. Ondanks dat ik er de hele vakantie mee heb gefietst, blijft het fietsen ermee nog altijd 'dooiig' aanvoelen en heb ik sterk het gevoel dat ik erdoor word afgeremd. En dat terwijl ik wel duidelijk voel dat ik daarmee een meer gelijkmatig rondtrappen heb. Enfin, 'k heb m'n besluit genomen: dezer dagen worden m'n Shimano XTR cranks er weer op gezet en daarmee blijf ik fietsen tot het einde van dit seizoen. Bevalt dat beter, dan is het wat mij betreft afgelopen met de Rotor Cranks.
De RANS Dynamik Pro is niet geschikt voor wie onopvallend zijns weegs wil gaan: ondanks dat-ie minder extreem CF is dan de Cruz of Fusion, is-ie minstens zo opvallend, wat mij eigenlijk wel heeft verbaasd. Evenals de voorgaande jaren met m'n Cruz ben ik dit jaar met de Dyn Pro enkele malen aangesproken door belangstellende Duitsers, al dan niet zelf fietsend. En de 'ogen op steeltjes' waren overal te zien waar ik langs kwam.
In München kon ik bij de sportzaak Schuster een uitstekende fietsrugzak kopen. 'k Kon uit een groot assortiment kiezen, en verschillende rugzakken beoordelen op prettig dragen en gebruiksgemak. Het werd de Deuter Trans Alpine van 25 liter, een uitermate handzame en prettig te dragen fietsrugzak met een praktische indeling -niet te veel en niet te weinig vakken- en een laag eigen gewicht.
19 juli 2008
Fietsen in Beieren
Ruim een week zijn we weer thuis: 10 juli kwamen we terug van een heerlijke vakantie in Holzhausen, een klein plattelandsplaatsje 2 km vanaf de oostkust v/d Starnbergersee. We hebben zoveel mogelijk gefietst in de directe en wijde omgeving, afgewisseld met af en toe een dagje uit met de S-Bahn en/of de eigen auto, vooral naar de Landeshauptstadt München maar ook plaatsen als Chiemsee, Ettal, Oberammergau en Schlosz Linderhof.
We hadden 10 fietsdagen in de vakantie en hebben 473 km afgelegd, m'n vrouw Willy op haar Santos mtb en ikzelf op m'n RANS Cruz. Ondanks het wat mindere zitcomfort van de Cruz vergeleken met een 'gewone' ligfiets heeft deze Amerikaanse CF-bike voor het overige zwaarwegende voordelen: betere hanteerbaarheid in stadsverkeer, beter uitzicht op de omgeving, betere rijeigenschappen op slechte wegen, beter gevoel van 'samen fietsen' met Willy op haar mtb. Voor mij persoonlijk komt daar nog bij dat ik met de Cruz gemakkelijker hellingen van zo'n 8-12% kan beklimmen dan met de ligfiets.
De Cruz baarde veel opzien, vooral in München. Meerdere malen werd ik spontaan aangesproken door jonge en oudere Duitsers, met serieuze vragen en leuke opmerkingen over de Cruz. Als het zo uitkwam liet ik niet na om te wijzen op enkele onderdelen van voortreffelijke Duitse makelij, zoals de Magura velgremmen, Rohloff naaf en Schwalbe banden.
Evenals in eerdere jaren op m'n beide mtb's merkte ik na ca. een week fietsen in Beieren dat m'n conditie duidelijk vooruit was gegaan: vooral het klimmen ging weer gemakkelijker.
Nu in willekeurige volgorde enkele zaken mbt fietsen die ons opvielen in Beieren.
Tenslotte de cijfertjes:
fietskm’s in zomervakantie 473 (cruz, 24 juni tm 10 juli, 10 fietsdagen)
fietskm’s totaal in juni: 686 (300 thys, 110 waw, 276 cruz)
We hadden 10 fietsdagen in de vakantie en hebben 473 km afgelegd, m'n vrouw Willy op haar Santos mtb en ikzelf op m'n RANS Cruz. Ondanks het wat mindere zitcomfort van de Cruz vergeleken met een 'gewone' ligfiets heeft deze Amerikaanse CF-bike voor het overige zwaarwegende voordelen: betere hanteerbaarheid in stadsverkeer, beter uitzicht op de omgeving, betere rijeigenschappen op slechte wegen, beter gevoel van 'samen fietsen' met Willy op haar mtb. Voor mij persoonlijk komt daar nog bij dat ik met de Cruz gemakkelijker hellingen van zo'n 8-12% kan beklimmen dan met de ligfiets.
De Cruz baarde veel opzien, vooral in München. Meerdere malen werd ik spontaan aangesproken door jonge en oudere Duitsers, met serieuze vragen en leuke opmerkingen over de Cruz. Als het zo uitkwam liet ik niet na om te wijzen op enkele onderdelen van voortreffelijke Duitse makelij, zoals de Magura velgremmen, Rohloff naaf en Schwalbe banden.
Evenals in eerdere jaren op m'n beide mtb's merkte ik na ca. een week fietsen in Beieren dat m'n conditie duidelijk vooruit was gegaan: vooral het klimmen ging weer gemakkelijker.
Nu in willekeurige volgorde enkele zaken mbt fietsen die ons opvielen in Beieren.
- In München reden opvallend veel nieuwe en mooie mtb's, meer dan in andere jaren. Overigens zie je in München in 1 dag meer mtb's rondrijden dan in een heel jaar in Nederland, en mtb's waren en zijn in München en wijde omgeving het favoriete fietsmodel. Ca. een jaar geleden waagde de Beierse krant Süddeutsche de voorspelling dat fietsers zouden overstappen naar de relaxte cruiser-modellen, maar dat is niet gebeurd. Alleen de georganiseerde stadsfietstochten in München voor toeristen maken veel gebruik van deze cruisermodellen. "Zelfstandige" fietsers echter zie je daar zelden op. 'k Heb maar 1 keer een ligfietser gezien en niet één velomobiel.
- De overgrote meerderheid van de Duitse automobilisten behandelen fietsers met bijzonder veel égards. Dat geeft de fietser een gerust gevoel en verleidt hem om op zijn beurt meer consideratie te hebben met andere verkeersdeelnemers. In München en elders hebben we ons geen moment onveilig gevoeld! Overigens is München een bijzonder fietsvriendelijke stad.
- Elektrische fietsen zijn in Beieren nog een zeldzaamheid, vergeleken met hier in Nederland. Wellicht omdat Duitsers nog niet zoveel naar hun werk fietsen, maar vooral voor sportief genoegen. De jongere mensen op hun mtb's in München zijn hierop kennelijk een uitzondering. Ook in de fietsenafdelingen van de grote warenhuizen en sportzaken (bijv. Karstadt en Schuster) in München zijn mtb's zeer ruim vertegenwoordigd in het assortiment, maar elektrische fietsen nauwelijks.
- 'k Wil op deze plaats wel bekennen dat ik danig de kriebels kreeg bij het zien van al die mountainbike berijders op hun snelle en stoere fietsen. 'k Heb zelf ruim 15 jaar met veel genoegen m'n mtb's gebruikt (behalve dat allerlaatste jaar, nu alweer drie jaar geleden, toen de niet meer te verhelpen zadelpijn z'n kop opstak). Maar over die kriebels in een volgende posting meer...
Tenslotte de cijfertjes:
fietskm’s in zomervakantie 473 (cruz, 24 juni tm 10 juli, 10 fietsdagen)
fietskm’s totaal in juni: 686 (300 thys, 110 waw, 276 cruz)
16 juli 2007
Vakantie en fietskm's in juni
Wij zijn maandag 9 juli vroeg in de avond thuisgekomen na een heerlijke vakantie in Münsing (Bayern) van 25 juni tm 9 juli. Van de 15 dagen waren er twee reisdagen -met de eigen auto, ca. 925 km enkele reis- en van de 13 verblijfsdagen hebben we 8 dagen kunnen fietsen met uitgesproken mooi weer. Vijf dagen waren minder wat het weer betreft, maar München heeft altijd een royaal aanbod aan culturele onderwerpen, zodat we ons werkelijk geen enkele dag onthand hebben gevoeld wegens het weer.Op de ochtend van ons vertrek realiseerden we ons dat we nog wel 2 of 3 dagen langer hadden willen blijven om te fietsen en rondlummelen in onze favoriete vakantiestreek!
Hierbij heb ik een tamelijk willekeurige selectie vakantiefotootjes gezet. München is een zeer fietsvriendelijke stad, en de automobilisten gedragen zich voorzichtig en hoffelijk jegens de vele fietsers.
Op een van de foto's is goed te zien dat op de plaats van 1 Smart best 2 velomobielen kunnen staan.
De RANS Cruz heeft bewezen een uitstekende vakantiefiets te zijn voor de dagtochten (tot ruim 72 km/dag) die wij maken. 't Klimt beter dan m'n GrassHopper, je ziet meer van de omgeving en de wegligging op slechte wegen is beter. De Rohloffnaaf schakelt super, zodat ik ook in de stad vlug weg ben bij de stoplichten.
De Cruz bleek heel veel aandacht te trekken en werd talloze malen scherp onderzoekend bekeken. Sommige Duitsers begonnen spontaan een praatje over m'n fiets. M'n eigen glunderend gezicht waarmee ik op de Cruz rondrij werkt trouwens ook aanstekelijk.
Nu de fietskm's boekhouding. Tijdens de vakantie heb ik op m'n Cruz 432 km afgelegd. Voor de maand juni is de score: 728 km totaal, waarvan 373 Thys, 46 WAW015, 309 RANS Cruz.
28 augustus 2006
Fahrradfreundlichste Persönlichkeit 2006
Wie ons kent weet dat m'n vrouw en ik al jaren op vakantie gaan naar Beieren, in de omgeving van München. Het is niet alleen rondom de Starnberger See en in de Vooralpen heerlijk fietsen, maar ook in München zelf, een bijzonder fietsvriendelijke stad. Er zijn prima fietspaden en er worden stadsbezichtigingen op de fiets georganiseerd onder leiding van een gids. Niet dat wij daaraan meedoen, want wij hebben zo onze eigen favoriete bestemmingen en routes.
Maar wat blijkt nu: de Oberbürgermeister van München, Christian Ude is een fanatiek fietser! Dit jaar is hij volgens een bericht op de ADFC-site zelfs tot "fahrradfreundlichste Persönlichkeit" verkozen door "best for bike". Hij heeft ook een boekje geschreven over het fietsen door "zijn" stad: "Stadtradeln".
Verplichte lectuur dus voor ons...
Maar wat blijkt nu: de Oberbürgermeister van München, Christian Ude is een fanatiek fietser! Dit jaar is hij volgens een bericht op de ADFC-site zelfs tot "fahrradfreundlichste Persönlichkeit" verkozen door "best for bike". Hij heeft ook een boekje geschreven over het fietsen door "zijn" stad: "Stadtradeln".
Verplichte lectuur dus voor ons...
12 juli 2006
De GrassHopper in Beieren
Wij zijn alweer ruim een week terug van onze vakantie in Beieren van 19 juni t.m. 3 juli Daar hebben we heerlijk gefietst en andere uitstapjes gemaakt. Zoals gewoonlijk hebben we een paar keer de fietstocht rondom de Starnberger See gemaakt, hebben we door het romantische Graswangtal gefietst van Ettal naar Schloß Linderhof en Oberammergau, en hebben we ook meerdere malen fietstochten naar en door München gemaakt, ondermeer naar de zeer fraaie Botanische Garten in de buurt van Schloß Nymphenburg.
Voor het eerst heb ik m'n ligfiets meegenomen op vakantie. Mountainbiken gaat niet meer vanwege de onduldbare en niet te verhelpen zadelpijn. Jammer, want de mtb is voor Beieren de ideale fiets. Je ziet ze daarom in grote aantallen in en rondom München rondrijden.
M'n GrassHopper heb ik zo goed mogelijk laten optuigen als een vervangende mtb, en de ervaringen in Beieren vielen bepaald niet tegen! Laat ik wel voorop stellen dat de mtb onovertroffen is voor fietsen in heuvelachtig en moeilijk terrein en dat er geen ligfiets is die daaraan kan tippen.
'k Ben niet een keer van m'n fietsje gevallen en de meeste routes over de wat ruigere fietspaden kon ik ook met de GH doen. 'k Moet wel behoedzamer rijden dan op de mtb omdat de GH nu eenmaal niet die mtb-stabiliteit op slecht wegdek heeft.
En het klimmen op echt steile hellingen gaat op de GH een stuk moeilijker dan op de mtb. Daarom hebben we van een route met twee zeer steile hellingen dat stukje moeten overslaan, en de derde steile helling (bij Berg a/d Starnberger See) kon ik pas op de laatste fietsdag in z'n geheel fietsen, zonder te moeten afstappen. Het is vooral een kwestie van het trainen van ligfietsspecifieke beenspieren. Deze moeten zowel in aanleg als in kracht en uithoudingsvermogen verder worden ontwikkeld. Maar dat zal wel lukken, zelfs op mijn leeftijd zoals uit onderzoek hiernaar is gebleken :-) .
Maar het was de extra moeilijkheden waard: geen zadelpijn en andere ongemakken meer!
Voor het eerst heb ik m'n ligfiets meegenomen op vakantie. Mountainbiken gaat niet meer vanwege de onduldbare en niet te verhelpen zadelpijn. Jammer, want de mtb is voor Beieren de ideale fiets. Je ziet ze daarom in grote aantallen in en rondom München rondrijden.
M'n GrassHopper heb ik zo goed mogelijk laten optuigen als een vervangende mtb, en de ervaringen in Beieren vielen bepaald niet tegen! Laat ik wel voorop stellen dat de mtb onovertroffen is voor fietsen in heuvelachtig en moeilijk terrein en dat er geen ligfiets is die daaraan kan tippen.
'k Ben niet een keer van m'n fietsje gevallen en de meeste routes over de wat ruigere fietspaden kon ik ook met de GH doen. 'k Moet wel behoedzamer rijden dan op de mtb omdat de GH nu eenmaal niet die mtb-stabiliteit op slecht wegdek heeft.
En het klimmen op echt steile hellingen gaat op de GH een stuk moeilijker dan op de mtb. Daarom hebben we van een route met twee zeer steile hellingen dat stukje moeten overslaan, en de derde steile helling (bij Berg a/d Starnberger See) kon ik pas op de laatste fietsdag in z'n geheel fietsen, zonder te moeten afstappen. Het is vooral een kwestie van het trainen van ligfietsspecifieke beenspieren. Deze moeten zowel in aanleg als in kracht en uithoudingsvermogen verder worden ontwikkeld. Maar dat zal wel lukken, zelfs op mijn leeftijd zoals uit onderzoek hiernaar is gebleken :-) .
Maar het was de extra moeilijkheden waard: geen zadelpijn en andere ongemakken meer!
Abonneren op:
Posts (Atom)