Zelfkennis? Dat kan altijd beter!

Het hebben van een redelijk waarheidsgetrouw en accuraat zelfbeeld is een kostelijk bezit! Elke uitbreiding en iedere correctie daarvan geeft mij grote voldoening en ik probeer vooral om die nieuwe kennis niet te vergeten maar in te passen in m’n dagelijks leven en handelen.
Ik ga er van uit dat bijna iedereen dat zo beleeft, en ik heb bewondering voor de mensen die daarover heel goed kunnen schrijven. Want ik kan dat niet, en heb er eigenlijk nooit zoveel behoefte aan gehad.

In deze fase van m’n leventje -onderweg naar een uitbehandelde prostaatkanker en alles wat daarna komt, en waarvan de eerste diagnose inmiddels 14 jaar geleden werd gesteld- lijk ik wat gevoeliger voor gebeurtenissen die van invloed zijn op m’n zelfkennis. Vooral in de rustige momenten aan de keukentafel, samen met m’n vrouw Willy, zijn er gesprekswendingen die mij uitnodigen tot zelfreflectie.
Het is opvallend hoe vaak ik kan teruggrijpen op de karaktereigenschappen van m’n ouders waarbij ik kan vaststellen dat ik herkenbare trekjes van zowel moeder als vader heb!
Niet zo lang geleden realiseerde ik mij dat ik ook wat playboy/dandy-achtige trekjes bezit die bij m’n vader en vooral bij zijn jongere broer in hun jonge jaren duidelijk tot uiting kwamen in hun gedrag en voorkeuren. En gelukkig ben ik het stadium van "zo hoort dat niet", schuldgevoel en zelfverwijt allang gepasseerd!

Ik ben er nu wel achter dat op deze leeftijd bepaalde zaken definitief buiten mijn bereik zijn geraakt, al vindt mijn playboy die nog zo leuk! De kekke Toxy Flite die ik in 2015 heb gekocht is een prachtig fietsje, maar helaas ongeschikt voor mij! Dus staat-ie nu te koop op Ligfiets.net. Zelfs een step voor volwassenen, zoals de Finse Kickbike, is niet meer voor mij weggelegd zoals ik proefondervindelijk heb kunnen ervaren :-(
Jammer, want daarmee heb ik nog  steeds geen handig en leuk vervoermiddel(tje) voor kleine ritjes en voor boodschappen in ons dorp.

Mijn beschikbare vervoermiddelen auto-trike-benenwagen vertoont derhalve een groot gat:
auto-trike-NOG ONBEKEND-benenwagen. Maar ik ben wel zoekende…

M’n playboy heeft zo z’n voorkeuren, maar wordt nu stevig in bedwang gehouden door de recente teleurstellingen! Het motto is: eerst zien en ervaren, en dan geloven… ;-)

Er blijft genoeg te onderzoeken over, en dat geeft -gelukkig!- een soort van toekomstperspectief. Een mens kan eigenlijk niet zonder: iets om naar uit te kijken...

Fietsnavigatie
Ook zo’n onderwerp dat interessant genoeg is om te onderzoeken. De resultaten zijn nog te pril en te voorlopig dan dat ik hierover uitgebreid wil schrijven, maar het lijkt er op dat op de iPhone drie belangrijke apps goed met elkaar kunnen samenwerken: fietsrouteplanner (desktopversie op de iPad)<—>Pocket Earth (op iPad en iPhone)<—>Bad Elf app (op iPad en iPhone).
De Bad Elf app heeft een brugfunctie tussen de Bad Elf GPS Pro enerzijds -een handig apparaatje dat een sterk verbeterde GPS-ontvangst heeft en die via Bluetooth doorstuurt- en de iPad en iPhone anderzijds. Hierdoor lijkt het energieverbruik van iPad en iPhone voor de locatievoorzieningen veel lager en de positiebepaling sneller en nauwkeuriger.
M’n eerste ervaringen met de BE-GPS-2200 zijn veelbelovend, en bij gunstige gelegenheden (fietsweer!) worden de praktijkproeven voortgezet!

Vakantie anders en toch in Beieren?
Bij goede vrienden die ook in Veendam wonen praatten we bij, waarbij de vakantiebelevingen ook de revue passeerden en onze geannuleerde zomervakanties in Beieren ter sprake kwamen. We kregen een geweldig aanbod: als we ervoor zouden kiezen om volgend jaar met de ICE-trein van de Bundesbahn naar München te reizen, zonder fietsen natuurlijk, en een weekje in een hotel overnachten, dan brengen onze vrienden ons naar Leer (D) om daar op de trein te stappen. Via Hannover, alwaar overstappen op de rechtstreekse verbinding naar München, zijn we 7 uur onderweg. Het is een fluitje van een cent om van Hbf München naar een goed 4-sterren hotel te gaan, en dan kunnen we zonder veel inspanning 6 volle dagen genieten van ons geliefde München!

Opgetogen, bijna euforisch, was ik, en dat bijna een week lang! Da’s  een heel mooi vooruitzicht! 
De hotelkamer in München is al geboekt voor eind juni volgend jaar, en een reisburo in ons dorp zal t.z.t. de treinreis heen en weer terug boeken met gereserveerde 1e klas zitplaatsen  :-)

Wij blijven optimistisch...

Het kabbelt nog steeds rustig voort… (2)

Vakantie deel 2

Half augustus hebben we weer een paar dagen in Winterswijk doorgebracht om te fietsen en enkele culturele/historische bezienswaardigheden te bezoeken. Het museum "Villa Mondriaan" in Winterswijk is interessant en geeft een goede indruk van de jonge jaren van Piet Mondriaan. Bijzonder aardig is ook het stadje Bredevoort, op slechts 11 km vanaf ons onderkomen. Bredevoort presenteert zich nadrukkelijk als "boekenstad" en lijkt daarin heel behoorlijk te slagen, gelet op de agenda voor dit jaar.

We spelen met het idee om als de omstandigheden, en vooral mijn gezondheid, het toelaten, om in 2018 weer de Achterhoek te bezoeken, met de nadruk op het gebied rondom de driehoek Zutphen-Brummen-Vorden. Daar is veel te zien op cultureel en historisch gebied en afgaande op onze eerdere ervaringen in dat gebied is het daar mooi en afwisselend fietsen.

Fietsnavigatie
Het vinden van geschikte fietspaden blijkt voor ons een probleem te zijn. Vorige jaren in Noordoost-Twente (rondom De Lutte) en dit jaar in de Achterhoek is gebleken dat het knooppuntensysteem voor ons veel nadelen heeft. Om de haverklap kom je terecht op moeilijk begaanbare fietspaden: smal, erg smal, bij droog weer mul zand en tussen akkers en graslanden door die wij niet zo interessant vinden en op den duur ronduit eentonig.
Wellicht kan de fietsrouteplanner van de Fietsersbond uitkomst bieden, vooral de optie "Mijn routetype", met in de voorkeuren "Vermijd onverhard", "Vermijd hindernissen voor lange fietsen" en "Vermijd hindernissen voor brede fietsen" aangevinkt.
De Fietsersbond schrijft hierover:

"Apps voor Android en iPhone
Onze apps zijn gratis en beschikbaar voor Android (versie 2.3.4 en hoger) en iOS. Belangrijkste voordeel is dat je tijdens het fietsen onderweg kunt bijhouden waar je bent. De apps bieden op zich minder uitgebreide opties om routes te plannen, maar wel is het mogelijk om geavanceerde fietsroutes te plannen op de[...] (desktop)website, die op te slaan onder je eigen account en vervolgens op je smartphone te gebruiken tijdens je fietstocht".

Hiermee is het natuurlijk leuk experimenteren, maar dan moet ook onderweg de iPad worden gebruikt omdat daarop de desktop versie van de fietsrouteplanner kan draaien. Gelukkig is daar een mouw aan te passen, met minimale kosten. Wellicht kan ik voorlopig volstaan met het kopen van een powerbank om onderweg de energiehonger van iPhone en iPad te kunnen stillen.

Tuin

De laatste 3 wijkers van de heesters zijn inmiddels verwijderd, zodat de intensieve zomersnoei en de tussentijdse aanpassingen van de tuin bijna voltooid zijn.

Begin augustus hebben we twee hulpjes in onze tuin laten ïnstalleren: op de twee gazons ter weerszijden van onze woning draaien nu twee maairobots (Viking iMow MI 422P) af en toe hun rondjes. Als ze voldoende vaak (bijv. ongeveer om de andere dag) aan het werk zijn worden de korte grassnippers afdoende gemulcht en op het gras gedeponeerd. Niet alleen zijn we van het handmatige maaien met de accumaaier af, maar ook van de geregelde afvoer van het gemaaide gras en onnodig verlies van meststoffen.
’t Lijkt allemaal naar behoren te functioneren, al zijn er natuurlijk nog instellingen die moeten worden gefinetuned. De tijdwinst voor ons is goed te merken, zodat we meer tijd kunnen steken in fietsen, andersoortig tuinwerk en uitstapjes maken :-) .

HP Scorpion: nòg comfortabeler?

M’n voetproblemen op de fiets heb ik kunnen oplossen zoals ik heb gemeld in m’n weblog van 16 september 2016. Nu, bijna een jaar later, kan ik vaststellen dat de speciale pedalen met hiel- en voetfixering van HP Velotechnik nog steeds uitstekend bevallen!

Het leuke van zulke goed gelukte aanpassingen is dat je bijna onvermijdelijk het volgende pijnpunt wilt aanpakken. 'k Ben niet de enige: de weblogs van velomobilisten en ander ligfietsvolk spreken hierover boekdelen!

'k Heb de afgelopen dagen het zitje van de HP Scorpion aangepakt en heb hierbij m’n eigen ervaringen gebruikt met de roeifietsen THIJS 222 en de THYS 209.
Qua ziteigenschappen was er een klein maar voor mij een belangrijk verschil tussen de 222 en de 209. Het zitje van de 222 had een subtiele welving naar boven waardoor m’n tamelijk gevoelige rug tijdens het roetsen een weldadige massage onderging. Kleine rugprobleempjes, zoals na een dagje werken in de tuin, waren verdwenen na een middagje roetsen.
Ondanks alle voortreffelijke eigenschappen van de 209 vond ik het een groot nadeel dat het zitje ervan niet die welving naar boven had, maar eerder leek op een ondiepe kuil. Het massage-effect van de 222 was daarom totaal afwezig.

Nu naar m’n trike HP Scorpion. Het zitje ervan, de HP Velotechnik BodyLink seat, heeft een ingewikkelde constructie. Naast alle voordelen ervan is het gemakkelijk in te zien dat wie gevoelig is voor uitbuigingen van de ruggegraat last kan krijgen van al die gaten, spleten en goten. De standaard meegeleverde schuimrubber en geweven bekledingen zijn aan de dunne kant, 1,5 cm of minder, het zitcomfort ervan houdt niet over. In de praktijk was het goed te voelen en te zien dat de bekleding ver naar onderen uitboog waar ondersteuning ontbrak.

Zonder de bevestigings- en verstelmogelijkheden aan te tasten heb ik de goten opgevuld, het gat in het midden afgedekt met een dun maar stijf aluminium plaatje en het schuimrubber bijna eens zo dik gemaakt met een oud kampeermatje.
Het comfort is duidelijk verbeterd, en in het midden is een lichte verhoging van de bekleding ontstaan.

Dus fietsen maar.. na enkele tochtjes weten we meer!

Het kabbelt rustig voort maar wel met aanpassingen

Vakantie anders
Bijna 3½ maand kabbelt ons leventje rustig voort. Er zijn geen opzienbarende zaken te melden, behalve dan dat ik net op tijd -1 à 2 weken voor de afreis naar ons geliefde Beieren- mij realiseerde dat ik een vakantie in Zuid-Duitsland niet meer kan trekken. Te vermoeiend en een te grote kans op vervelende medische ontwikkelingen ver van huis.
Annuleren was gelukkig mogelijk, en we konden als alternatief op tijd boeken voor een kort verblijf van 3 nachten in Winterswijk, hotel - B&B Nieuw Beusink. Die mini-vakantie is ons heel goed bevallen: uitstekend verblijf, mooi landschap, prima fietsen in de omgeving, zelfs bij 34 graden :-)

In de Achterhoek navigeerden we zo simpel mogelijk en volgden knooppuntenroutes die we op de Bikepointer opschreven; soms raadpleegden we de Falk fietskaart Achterhoek, (nr. 10 Nederland, 1:50.000; echt een aanrader!) en heel soms de app "Kaarten" op de iPhone.

Rondom Winterwijk konden we goed zien hoe de langdurige droogte en de hoge temperaturen hun tol eisten: verdorde, soms afgestorven begroeiing en geelgekleurd dor grasland. Gelukkig bleek bij thuiskomst dat onze eigen tuin de hitte- en droogteperiode goed doorstaan heeft omdat wij vlak voor vertrek gedurende 2 dagen de hele tuin grondig hebben gesproeid!

Natuurlijk hebben we de privétuin van Piet Oudolf in Hummelo bezocht!

Winterswijk en Achterhoek zijn ons zo goed bevallen dat we daar een 2e verblijf hebben geboekt omstreeks medio augustus.

Vakantie thuis
M’n vrouw en ik hebben afgesproken dat we tot 5 juli a.s. -de oorspronkelijke einddatum van de voorgenomen vakantie in Beieren- ons zullen gedragen als vakantiegangers. Dus doen we alleen dingen die we leuk vinden en buiten de normale routine van alledag vallen, en die zijn er gelukkig genoeg! Veel moeten we van het weer laten afhangen -met dank aan buienradar.nl- omdat het af en toe duchtig kan regenen!

Tweede kans voor de Toxy Flite?
Bijna een week geleden lag ik onder de lakens ’s nachts (eventjes) wakker en moest opeens aan m’n Toxy Flite denken die nog steeds te koop staat bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman in Dronten. 'k Haalde mij het kekke fietsje voor de geest, en kon mij de leuke details ervan goed herinneren. Tegelijkertijd dacht ik: "Waarom niet opnieuw proberen?" Een mogelijke succesfactor voor de hernieuwde poging ligt voor de hand: géén klikpedalen, maar normale pedalen waar een gewone schoen niet zo gemakkelijk van af glijdt. Voordeel: geen vertraging door uitklikken, de voetjes staan sneller op de grond, en de kans op omvallen is kleiner. De nare gevolgen van onbedoeld van een pedaal afglijden zijn minder ernstig dan bij een trike, waar "leg suck" een bijna onvermijdelijk gevolg is.

’n Paar dagen later heb ik een afspraak gemaakt met Gerrit om een proefritje te maken op de Toxy Flite. Als dat goed uitpakt neem ik 'm weer mee naar huis.
'k Ben benieuwd!

Tijd voor buiten spelen

'k Zit dit verhaaltje te schrijven met 'n duffe kop, lichte algemene verhoging, een ontstoken keel en hier en daar spierpijn. Kennelijk een griepje, opgepikt bij de laatste Harry Potter film? De komende dagen rustig uitzieken dus, niet of maar weinig&rustig fietsen en m'n ziel in lijdzaamheid bezitten…

Het weer ten onzent werkt niet altijd mee, maar toch is deze zomer een heerlijke tijd voor buiten spelen. Op stap met andere mensen of in m'n eentje, fietsen in de buurt of verder weg, en huis- en tuinonderhoud plegen wat ik niet met tegenzin doe maar deze zomer weinig om het lijf heeft. Ons tweewekelijks verblijf in München en omgeving zit er weer op en we kijken alweer uit naar het geplande weekje nazomerverblijf aldaar.

In onze vakantie in Beieren hebben we 393 km gefietst. Wederom konden we ervaren dat m'n RANS Dynamik Pro erg veel aandacht trekt, ook in München waar men wel het een en ander gewend is. Het fietsen ging van een leien dakje en alles bijeen was het een heerlijke vakantie met veel afwisseling van natuurschoon en van het Münchner Lebensgefühl in het welvarende München.
Alles bijeen heb ik in juni 493 km gefietst, waarvan 309 km op m'n THIJS 209.

'k Ervaar nu m'n fietsencollectie als een stabiel eindpunt, waarmee verreweg m'n meeste behoeften op fietsgebied worden vervuld. Het hele jaar door kan ik roeifietsen met 2- of 3-wieler wanneer het weer niet àl te slecht is. Voor het 'gewone werk' heb ik m'n CF-bikes Cruz en Dynamik Pro die door m'n fietsenmaker perfect zijn afgemonteerd. Bijzonder licht en dus duur, dat wel, aber man gönnt sich ja sonst nichts!

Het enige nieuwe element op fietsgebied wat ik nog moet uitproberen is het nieuwe Alterrazitje van RANS, dat wat smaller is dan het 'klassieke' zitje van Cruz of Dynamik Pro. Tihamér (a.k.a. Stradaatje 3) was zo vriendelijk om m'n zitje vanuit de USA mee te laten sturen met z'n eigen frameset van de Alterra Road, en het mij te overhandigen op de Cycle Vision op 25 juni j.l.

Na vakantie de draad weer opgepakt en 209 terugroepactie

Afgelopen dinsdagavond kwamen we weer thuis na onze 15-daagse zomervakantie in de Freistaat Bayern. Nu, vrijdagmiddag, kunnen we constateren dat ons huishoudentje weer op de rails staat, de tuin er verzorgd bij ligt en de provisiekasten voldoende gevuld zijn.

Totdat we op 29 juni met vakantie gingen naar onze favoriete stek -de streek tussen ongeveer de Beierse Alpen, Starnberger See en München- had ik de afgelopen maand juni 650 km gefietst, waarvan 204 km op m'n RANS Dynamik Pro en 446 km op m'n THIJS 209 roeifiets.

De vakantie was weer zoals we het graag wilden: in de omgeving mooie routes fietsen en onderweg wat rondkijken en lummelen. Tegen het einde van de vakantie kregen we enkele dagen met extreem warm weer: drukkend en temperaturen van 31-32 ºC. Het was oppassen om niet uit te drogen, dus we dronken onderweg en daarna heel veel. Bovendien zochten we fietsroutes uit die zoveel mogelijk door bos gingen met veel schaduw van loofbomen.

't Vakantiefietsen ging zonder noemenswaardige incidenten. Alleen had ik de pech dat kort na vertrek uit Ettal naar Schloß Linderhof een snelspanner van m'n RANS zadel brak, zodat we direct rechtsomkeert moesten maken om bij een fietsenmaker een provisorisch boutje te laten monteren dat de boel weer op z'n plaats en in positie kon houden.

Ondanks dat m'n lichamelijke aandoeningen de laatste paar jaar helaas hebben geleid tot merkbare verliezen van kracht en uithoudingsvermogen, kon ik tot m'n niet geringe vreugde dit jaar weer alle bekende moeilijke klimmetjes doen: van Starnberger See naar Holzhausen, van Mühltal richting München via de Isarradweg, en bij Berg aan de Starnberger See, vlak voor de Votivkapelle. 't Was een kwestie van bewust langzaam en constant doorklimmen, en volop gebruik maken van het bergverzet op de fiets. Niet alleen het geringe gewicht van m'n RANS (13 kg) maar ook de vlekkeloos functionerende SRAM derailleurs (X.0) maakten het fietsen met klein verzet tot een genoegen.

Natuurlijk hebben we niet alle dagen gefietst. Andere uitstapjes met trein of auto, vooral naar onze favoriete stad München, zorgden voor de gewenste afwisseling met kunst en grootstedelijke cultuur en daarom bleven onze vakantie-fietskm's steken op 358 km.

M'n THIJS 209 roeifiets is sinds gisteren even weg. 'k Zal 'm ongeveer een week moeten missen wegens een terugroepactie van Derk Thijs. Er is een zwak plekje in het carbon frame ontdekt waar op de lange duur haarscheuren zouden kunnen ontstaan. Met een simpele en esthetisch verantwoorde versteviging is dit volledig uit te sluiten. Daarom wil Derk die versteviging bij alle tot nog toe geleverde 209 roeifietsen spoedig uit laten voeren.

't Zal wel weer goed komen :-) Gelukkig kan ik mij ondertussen behelpen met m'n 'sjeesbeest' de roei3wieler…

Weer terug van vakantie...

Volgens onze oorspronkelijke plannen zouden we donderdag 9 juli weer naar huis gaan. Omdat het in zuidelijk Beieren de hele maand juni extreem regenachtig was, en het in juli gewoon doorging met vaak regen en soms onweer, waren we van plan om dinsdag 7 juli al terug te gaan. Het werd uiteindelijk woensdag 8 juli, omdat Willy, m'n vrouw, op zondagmiddag 5 juli een ongelukkige val maakte met haar mtb, en daarbij haar rechterpols brak en in haar linkerbeen een paar spieren lelijk verrekte. 'n Geluk bij een ongeluk: het gebeurde nog geen 2 km van huis, vlak bij de Starnberger See, zodat ik terug kon fietsen en de auto ophalen om Willy naar de Nothilfe van de Kreisklinik in Wolfratshausen te brengen. Diezelfde avond werd ze al geopereerd en de polsbreuk met wat ijzerwerk gerepareerd. Dinsdag werd ze uit de Kreisklinik ontslagen, zodat we die dag de terugreis konden voorbereiden.
Willy kan voorlopig niet veel doen en maar heel moeizaam lopen. Dat betekent voor mij een tijdelijke uitbreiding van m'n takenpakket als huisman.

Ik liep ook m'n portie ongemakken op. Een van de eerste dagen werd ik van m'n fiets gereden door een speels maar onvoorzichtige scholiertje dat totaal onverwacht op z'n fiets vlak voor mij links afsloeg. Dat was voor mij hard remmen en onderuit gaan. Een blessure onderaan m'n scheenbeen, die gelukkig al 2 dagen later alleen wat pijn maar geen last meer gaf bij lopen en fietsen. En ongeveer dezelfde tijd kreeg ik een aanval van gordelroos, die verder geheel volgens het standaardpatroon verliep.

Voor het overige hebben we weer een heerlijk verblijf gehad in het 5-Seengebiet en München. M'n nieuwe CF-bike, de RANS Dynamik Pro is een heerlijk licht fietsje waarmee het uitstekend klimmen is. Door de overvloedige regenval konden we de klim door het bos bij Mühltal niet beproeven, maar dank zij een omleiding bij Possenhofen kregen we een prachtige lange en steile klim richting Starnberg. Oef...

Het enige waar ik uiteindelijk minder gelukkig mee ben zijn de Rotor Cranks. Ondanks dat ik er de hele vakantie mee heb gefietst, blijft het fietsen ermee nog altijd 'dooiig' aanvoelen en heb ik sterk het gevoel dat ik erdoor word afgeremd. En dat terwijl ik wel duidelijk voel dat ik daarmee een meer gelijkmatig rondtrappen heb. Enfin, 'k heb m'n besluit genomen: dezer dagen worden m'n Shimano XTR cranks er weer op gezet en daarmee blijf ik fietsen tot het einde van dit seizoen. Bevalt dat beter, dan is het wat mij betreft afgelopen met de Rotor Cranks.

De RANS Dynamik Pro is niet geschikt voor wie onopvallend zijns weegs wil gaan: ondanks dat-ie minder extreem CF is dan de Cruz of Fusion, is-ie minstens zo opvallend, wat mij eigenlijk wel heeft verbaasd. Evenals de voorgaande jaren met m'n Cruz ben ik dit jaar met de Dyn Pro enkele malen aangesproken door belangstellende Duitsers, al dan niet zelf fietsend. En de 'ogen op steeltjes' waren overal te zien waar ik langs kwam.

In München kon ik bij de sportzaak Schuster een uitstekende fietsrugzak kopen. 'k Kon uit een groot assortiment kiezen, en verschillende rugzakken beoordelen op prettig dragen en gebruiksgemak. Het werd de Deuter Trans Alpine van 25 liter, een uitermate handzame en prettig te dragen fietsrugzak met een praktische indeling -niet te veel en niet te weinig vakken- en een laag eigen gewicht.

Fietsen in Beieren

Ruim een week zijn we weer thuis: 10 juli kwamen we terug van een heerlijke vakantie in Holzhausen, een klein plattelandsplaatsje 2 km vanaf de oostkust v/d Starnbergersee. We hebben zoveel mogelijk gefietst in de directe en wijde omgeving, afgewisseld met af en toe een dagje uit met de S-Bahn en/of de eigen auto, vooral naar de Landeshauptstadt München maar ook plaatsen als Chiemsee, Ettal, Oberammergau en Schlosz Linderhof.

We hadden 10 fietsdagen in de vakantie en hebben 473 km afgelegd, m'n vrouw Willy op haar Santos mtb en ikzelf op m'n RANS Cruz. Ondanks het wat mindere zitcomfort van de Cruz vergeleken met een 'gewone' ligfiets heeft deze Amerikaanse CF-bike voor het overige zwaarwegende voordelen: betere hanteerbaarheid in stadsverkeer, beter uitzicht op de omgeving, betere rijeigenschappen op slechte wegen, beter gevoel van 'samen fietsen' met Willy op haar mtb. Voor mij persoonlijk komt daar nog bij dat ik met de Cruz gemakkelijker hellingen van zo'n 8-12% kan beklimmen dan met de ligfiets.

De Cruz baarde veel opzien, vooral in München. Meerdere malen werd ik spontaan aangesproken door jonge en oudere Duitsers, met serieuze vragen en leuke opmerkingen over de Cruz. Als het zo uitkwam liet ik niet na om te wijzen op enkele onderdelen van voortreffelijke Duitse makelij, zoals de Magura velgremmen, Rohloff naaf en Schwalbe banden.

Evenals in eerdere jaren op m'n beide mtb's merkte ik na ca. een week fietsen in Beieren dat m'n conditie duidelijk vooruit was gegaan: vooral het klimmen ging weer gemakkelijker.

Nu in willekeurige volgorde enkele zaken mbt fietsen die ons opvielen in Beieren.

• In München reden opvallend veel nieuwe en mooie mtb's, meer dan in andere jaren. Overigens zie je in München in 1 dag meer mtb's rondrijden dan in een heel jaar in Nederland, en mtb's waren en zijn in München en wijde omgeving het favoriete fietsmodel. Ca. een jaar geleden waagde de Beierse krant Süddeutsche de voorspelling dat fietsers zouden overstappen naar de relaxte cruiser-modellen, maar dat is niet gebeurd. Alleen de georganiseerde stadsfietstochten in München voor toeristen maken veel gebruik van deze cruisermodellen. "Zelfstandige" fietsers echter zie je daar zelden op. 'k Heb maar 1 keer een ligfietser gezien en niet één velomobiel.
• De overgrote meerderheid van de Duitse automobilisten behandelen fietsers met bijzonder veel égards. Dat geeft de fietser een gerust gevoel en verleidt hem om op zijn beurt meer consideratie te hebben met andere verkeersdeelnemers. In München en elders hebben we ons geen moment onveilig gevoeld! Overigens is München een bijzonder fietsvriendelijke stad.
• Elektrische fietsen zijn in Beieren nog een zeldzaamheid, vergeleken met hier in Nederland. Wellicht omdat Duitsers nog niet zoveel naar hun werk fietsen, maar vooral voor sportief genoegen. De jongere mensen op hun mtb's in München zijn hierop kennelijk een uitzondering. Ook in de fietsenafdelingen van de grote warenhuizen en sportzaken (bijv. Karstadt en Schuster) in München zijn mtb's zeer ruim vertegenwoordigd in het assortiment, maar elektrische fietsen nauwelijks.
• 'k Wil op deze plaats wel bekennen dat ik danig de kriebels kreeg bij het zien van al die mountainbike berijders op hun snelle en stoere fietsen. 'k Heb zelf ruim 15 jaar met veel genoegen m'n mtb's gebruikt (behalve dat allerlaatste jaar, nu alweer drie jaar geleden, toen de niet meer te verhelpen zadelpijn z'n kop opstak). Maar over die kriebels in een volgende posting meer...

Tenslotte de cijfertjes:
fietskm’s in zomervakantie 473 (cruz, 24 juni tm 10 juli, 10 fietsdagen)
fietskm’s totaal in juni: 686 (300 thys, 110 waw, 276 cruz)

Vakantie en fietskm's in juni

Wij zijn maandag 9 juli vroeg in de avond thuisgekomen na een heerlijke vakantie in Münsing (Bayern) van 25 juni tm 9 juli. Van de 15 dagen waren er twee reisdagen -met de eigen auto, ca. 925 km enkele reis- en van de 13 verblijfsdagen hebben we 8 dagen kunnen fietsen met uitgesproken mooi weer. Vijf dagen waren minder wat het weer betreft, maar München heeft altijd een royaal aanbod aan culturele onderwerpen, zodat we ons werkelijk geen enkele dag onthand hebben gevoeld wegens het weer.
Op de ochtend van ons vertrek realiseerden we ons dat we nog wel 2 of 3 dagen langer hadden willen blijven om te fietsen en rondlummelen in onze favoriete vakantiestreek!

Hierbij heb ik een tamelijk willekeurige selectie vakantiefotootjes gezet. München is een zeer fietsvriendelijke stad, en de automobilisten gedragen zich voorzichtig en hoffelijk jegens de vele fietsers.
Op een van de foto's is goed te zien dat op de plaats van 1 Smart best 2 velomobielen kunnen staan.

De RANS Cruz heeft bewezen een uitstekende vakantiefiets te zijn voor de dagtochten (tot ruim 72 km/dag) die wij maken. 't Klimt beter dan m'n GrassHopper, je ziet meer van de omgeving en de wegligging op slechte wegen is beter. De Rohloffnaaf schakelt super, zodat ik ook in de stad vlug weg ben bij de stoplichten.
De Cruz bleek heel veel aandacht te trekken en werd talloze malen scherp onderzoekend bekeken. Sommige Duitsers begonnen spontaan een praatje over m'n fiets. M'n eigen glunderend gezicht waarmee ik op de Cruz rondrij werkt trouwens ook aanstekelijk.

Nu de fietskm's boekhouding. Tijdens de vakantie heb ik op m'n Cruz 432 km afgelegd. Voor de maand juni is de score: 728 km totaal, waarvan 373 Thys, 46 WAW015, 309 RANS Cruz.

Km's gefietst in mei en zomervakantie in zicht

Ik schrijf dit direct na de middagboterham zodat het eten wat kan zakken voordat ik een ommetje ga maken op m'n THYS 222 Revolver.

En ja, het blijkt zonneklaar dat ik de afgelopen maand vaker op m'n knieën de maairand van ons gazon heb gerenoveerd dan fietskm’s gemaakt: de teller blijft steken op 262: 219 THYS en 43 RANS Cruz.

Na nu in totaal 470 km op m'n Cruz heb ik de knoop doorgehakt en (a) besloten deze fiets mee te nemen op vakantie en (b) wegens (a) een Rohloffnaaf erop laten zetten. De Shimano XTR achterderailleur kon maar slecht overweg met de lange ketting van de Cruz, want in tegenstelling tot wat ik op m'n MTB was gewend, ging het schakelen op de Cruz vaak haperend en onzuiver. De inmiddels gemonteerde Rohloffnaaf schakelt perfect, zoals ik ook gewend ben van de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper.

Ook in andere opzichten blijkt het dichterbij komen van onze zomervakantie in ons favoriete gebied, te weten de wijde omgeving van München. Met wat kunst- en vliegwerk ben ik er in geslaagd om binnenkort twee mooie objectieven te mogen ontvangen voor m'n vandaag gekochte Pentax K100D camerahuis. De lenzen zijn de Pentax SMC 77 mm F1.8 Limited FA en de Pentax SMC 50 mm F1.4 FA. Beide lenzen staan hoog aangeschreven in de gemeenschap van Pentaxgebruikers! Hopelijk heb ik in ieder geval een (het 50 mm objectief) of beide lenzen in huis voordat we op stap gaan. En in het geval van de grootst mogelijk pech -namelijk dat beide Pentax-lenzen niet op tijd arriveren- kan ik nog altijd terugvallen op m'n oude Sony DSC-S70.

41 km geroetst

De GrassHopper in Beieren

Wij zijn alweer ruim een week terug van onze vakantie in Beieren van 19 juni t.m. 3 juli Daar hebben we heerlijk gefietst en andere uitstapjes gemaakt. Zoals gewoonlijk hebben we een paar keer de fietstocht rondom de Starnberger See gemaakt, hebben we door het romantische Graswangtal gefietst van Ettal naar Schloß Linderhof en Oberammergau, en hebben we ook meerdere malen fietstochten naar en door München gemaakt, ondermeer naar de zeer fraaie Botanische Garten in de buurt van Schloß Nymphenburg.

Voor het eerst heb ik m'n ligfiets meegenomen op vakantie. Mountainbiken gaat niet meer vanwege de onduldbare en niet te verhelpen zadelpijn. Jammer, want de mtb is voor Beieren de ideale fiets. Je ziet ze daarom in grote aantallen in en rondom München rondrijden.

M'n GrassHopper heb ik zo goed mogelijk laten optuigen als een vervangende mtb, en de ervaringen in Beieren vielen bepaald niet tegen! Laat ik wel voorop stellen dat de mtb onovertroffen is voor fietsen in heuvelachtig en moeilijk terrein en dat er geen ligfiets is die daaraan kan tippen.

'k Ben niet een keer van m'n fietsje gevallen en de meeste routes over de wat ruigere fietspaden kon ik ook met de GH doen. 'k Moet wel behoedzamer rijden dan op de mtb omdat de GH nu eenmaal niet die mtb-stabiliteit op slecht wegdek heeft.
En het klimmen op echt steile hellingen gaat op de GH een stuk moeilijker dan op de mtb. Daarom hebben we van een route met twee zeer steile hellingen dat stukje moeten overslaan, en de derde steile helling (bij Berg a/d Starnberger See) kon ik pas op de laatste fietsdag in z'n geheel fietsen, zonder te moeten afstappen. Het is vooral een kwestie van het trainen van ligfietsspecifieke beenspieren. Deze moeten zowel in aanleg als in kracht en uithoudingsvermogen verder worden ontwikkeld. Maar dat zal wel lukken, zelfs op mijn leeftijd zoals uit onderzoek hiernaar is gebleken :-) .

Maar het was de extra moeilijkheden waard: geen zadelpijn en andere ongemakken meer!