Van het een komt het ander
Bij nader inzien kon m'n fietsenverzamelingsaneringsoperatie nog verder worden doorgevoerd: de roei3wieler is omgeruild voor nòg 'n 209 roei2wieler. De redenen bleken voor de hand te liggen. Twee trikes is wat veel van het goede, zowel qua functionaliteit -vermijden van valpartijen als het glad is- als qua ruimtebeslag in onze fietsenberging. Met een 209 erbij is er nu een reserve-exemplaar voor wanneer de andere roeifiets weg moet om te worden onderhouden/gerepareerd. Derk Thijs woont namelijk niet naast de deur en ondanks dat Derk m'n roeifietsen zonder uitstel onderhanden neemt, kost het heen- en terugsturen toch al gauw een week of langer.
Roeifietsen is een onmisbaar onderdeel van m'n leven, dus 'k wil niet zonder roets zitten!
e-Scorpion: hoe gebruik ik de e-ondersteuning?
Met de e-Scorpion is de zadelpijn, vroeger de bijna altijd aanwezige kwelgeest, definitief verdwenen. M'n plezier in het fietsen is weer helemaal terug. Merkwaardigerwijs ging dat in het begin nogal langzaam, net alsof ik het niet helemaal vertrouwde of niet kon geloven. Nu kan ik mij weer verheugen op de volgende fietstocht, en kan het mij niet schelen hoe lang die duurt. Een bekende of onbekende omweg maakt evenmin wat uit.
De ondersteuning van de BionX-naafmotor heeft 4 keuzemogelijkheden: 35-75-150-300 procent. 'k Neem aan dat deze getallen de volgende betekenis hebben: elke Watt vermogen dat de fietser met de trappers levert, wordt door de BionX verhoogd met het ondersteuningspercentage, zodat per Watt geleverd fietsersvermogen het totale vermogen dat aan het achterwiel wordt geleverd 1,35-1,75-2,5-4,0 Watt is. Het aandeel van het fietsersvermogen in het totale aandrijfvermogen is dan 74-57-40-25 procent.
De laagste stand van 35% is m'n meest gebruikte ondersteuning. De reden is vrij simpel: 'k ervaar dat die ondersteuning de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een tamelijk lichte en snel reagerende fiets zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Maar 't moet gezegd: bij gelijke snelheid en weersomstandigheden fietst, c.q. roeit, de THIJS 209 roeifiets nog veel lichter!
'k Fiets vooral om m'n conditie op een goed niveau te houden. Het past dan niet om mezelf voor de gek te houden door een hoge ondersteuning te gebruiken: de beoogde effecten van het fietsen zouden dan grotendeels afwezig zijn!
Posts tonen met het label pedelec. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pedelec. Alle posts tonen
26 september 2013
14 september 2013
Andere fietsen en e-watdanook
Andere fietsen
M'n fietsenverzameling heb ik deze zomer grondig moeten herzien zodat deze nu uitsluitend uit ligfietsen bestaat:
'k Moet wel bekennen dat het mij aan het hart gaat dat ik niet meer kan mountainbiken. Snel raggen over smalle bospaadjes -natuurlijk voorzover m'n leeftijd en conditie dat toelieten- was altijd een feest :-))
Ik proefde dat gemis vooral toen wij tijdens onze nazomer-week in Beieren op ons gemak wat rondscharrelden tussen Kloster Schäftlarn, Straßlach en Grünwald en de vlotten bekeken die vanuit Wolfratshausen het Isarkanal afvoeren en bij Mühltal 18 m naar beneden gingen via een hellingbaan van 345 m lang. Fietsen is populairder geworden in Duitsland. Het was daar veel drukker
met fietsers -meestal mountainbikers en wat racefietsers- dan 3 jaar
geleden. Gelukkig voelde ik mij met m'n e-Scorpion niet helemaal
verdwaald tussen die gasten…
e-Watdanook
'k Was al i-bejaarde, maar met m'n elektrisch ondersteunde fietsen hoor ik nu ook bij de club van e-bejaarden :-\
De e-categorie van wat dan ook houdt de gemoederen van het publiek danig bezig, dus ook van fietsers. Af en toe lijkt tussen fietsers zelfs een richtingenstrijd tussen puristen en rekkelijken te ontstaan, maar die heeft zich gelukkig niet echt doorgezet. Een genuanceerde kijk op dit onderwerp lijkt zich te ontwikkelen. Een sobere toepassing van e-ondersteuning is in bepaalde gevallen buitengewoon nuttig en een zinvolle uitbreiding van de reeds beschikbare mobiliteitsalternatieven. Waar het gaat om alleen maar het beleven van de snelheidsroes en/of het meeslepen van allerlei comfortabele zaken in voertuigen van 1000 kg of meer, is al gauw sprake van een kritische benadering.
Als het gaat om het handhaven of zelfs uitbreiden van het huidige kwalitatieve en kwantitatieve niveau van mobiliteit en het omzeilen van de milieubezwaren en de toekomstige olieschaarste, is e-watdanook een schoolvoorbeeld van het "vicious circle principle" van Craig Dilworth. In het kort komt dit principe hierop neer dat elke geslaagde poging om schaarste van voedsel, water, grond- en hulpstoffen en voorzieningen op te heffen, gegarandeerd tot gevolg heeft dat er nieuwe schaarstes ontstaan die op hun beurt weer om oplossingen schreeuwen. Immers, zolang deze keten van gebeurtenissen met succes kan worden voortgezet zal het mensdom in tal en last toenemen en schaarstes steeds weer optreden. Het mensdom heeft namelijk geen ingebouwde biologische en/of culturele remmen (meer) op de voortplantingsdrift.
Heel aardig is het verschil in deze benaderingen te zien in E-Freeway, het energievraagstuk. Quezzzt heeft een blind vertrouwen in technische oplossingen, terwijl Theo van Goor zich al bewust lijkt van die doodlopende weg.
[Update:] Direct nadat ik deze posting op m'n weblog had gezet, kreeg ik dit onder ogen:
Red onze kinderen: kunstenares Tinkebell laat zich steriliseren.
M'n fietsenverzameling heb ik deze zomer grondig moeten herzien zodat deze nu uitsluitend uit ligfietsen bestaat:
roei2wieler THIJS 209M'n RANS CF-bikes, de Cruz en de Dynamik Pro, doe ik van de hand. De Dynamik wordt gedemonteerd en onderdelen ervan worden gebruikt om de mtb van m'n vrouw te opwaarderen. Vooral de hi-tech wielen en de verende voorvork zullen haar SANTOS zo'n anderhalf kilo lichter maken :-) Het frame van de Dynamik zal ik bewaren als aandenken aan m'n CF-periode -waaraan ik trouwens heel leuke herinneringen heb!- en wordt opgehangen in onze autogarage of fietsenberging. Ook de Cruz, voorzien van een voortreffelijke Sunstar ondersteuning en met een zeer hoogwaardige en kostbare afmontage, zal het veld moeten ruimen, al weet ik nog niet hoe.
roei3wieler THIJS
HP Velotechnik e-Scorpion fs 26
'k Moet wel bekennen dat het mij aan het hart gaat dat ik niet meer kan mountainbiken. Snel raggen over smalle bospaadjes -natuurlijk voorzover m'n leeftijd en conditie dat toelieten- was altijd een feest :-))
e-Watdanook
'k Was al i-bejaarde, maar met m'n elektrisch ondersteunde fietsen hoor ik nu ook bij de club van e-bejaarden :-\
De e-categorie van wat dan ook houdt de gemoederen van het publiek danig bezig, dus ook van fietsers. Af en toe lijkt tussen fietsers zelfs een richtingenstrijd tussen puristen en rekkelijken te ontstaan, maar die heeft zich gelukkig niet echt doorgezet. Een genuanceerde kijk op dit onderwerp lijkt zich te ontwikkelen. Een sobere toepassing van e-ondersteuning is in bepaalde gevallen buitengewoon nuttig en een zinvolle uitbreiding van de reeds beschikbare mobiliteitsalternatieven. Waar het gaat om alleen maar het beleven van de snelheidsroes en/of het meeslepen van allerlei comfortabele zaken in voertuigen van 1000 kg of meer, is al gauw sprake van een kritische benadering.
Als het gaat om het handhaven of zelfs uitbreiden van het huidige kwalitatieve en kwantitatieve niveau van mobiliteit en het omzeilen van de milieubezwaren en de toekomstige olieschaarste, is e-watdanook een schoolvoorbeeld van het "vicious circle principle" van Craig Dilworth. In het kort komt dit principe hierop neer dat elke geslaagde poging om schaarste van voedsel, water, grond- en hulpstoffen en voorzieningen op te heffen, gegarandeerd tot gevolg heeft dat er nieuwe schaarstes ontstaan die op hun beurt weer om oplossingen schreeuwen. Immers, zolang deze keten van gebeurtenissen met succes kan worden voortgezet zal het mensdom in tal en last toenemen en schaarstes steeds weer optreden. Het mensdom heeft namelijk geen ingebouwde biologische en/of culturele remmen (meer) op de voortplantingsdrift.Heel aardig is het verschil in deze benaderingen te zien in E-Freeway, het energievraagstuk. Quezzzt heeft een blind vertrouwen in technische oplossingen, terwijl Theo van Goor zich al bewust lijkt van die doodlopende weg.
[Update:] Direct nadat ik deze posting op m'n weblog had gezet, kreeg ik dit onder ogen:
Red onze kinderen: kunstenares Tinkebell laat zich steriliseren.
02 augustus 2013
eBIS
'k Doe hopelijk de in het velomobilistenmilieu gevolgde naamgevingssystematiek geen geweld aan door het inhaalsyndroom voor elektrische fietsen -in het bijzonder de pedelecs- te betitelen als eBIS.
Willy, m'n vrouw, kreeg gisteren een aanval van het eBIS. We waren weer onderweg naar huis in Veendam na een fietstocht naar Groningen-stad (meer daarover hierna) en met de laatste 6 à 7 km bezig toen we bij Spijkerboor een echtpaar op hun e-bikes troffen op het fietspad richting Kiel-Windeweer. 't Stel reed vlak voor ons met 25 km/uur breeduit naast elkaar met de houding van: "Wij rijden hard en niemand kan ons inhalen."
Het was halverwege de middag, het begon echt warm te worden en we hadden al meer dan 60 km achter de rug. Dus wie schetst mijn verbazing toen m'n betere helft opeens onder het slaken van wat strijdkreten fel accelereerde op haar (niet gestroomlijnde) mtb en er vandoor ging met zo'n 30 km/uur. Gelukkig kwam ik op m'n Scorpion trike op tijd bij m'n positieven, ging er 'ns goed voor zitten en kon even later bij Willy aanhaken :-)
Zoals ze 't uitlegde bleek het een zuiver geval van eBIS, uitgelokt door de arrogante rijstijl van 't e-stelletje. We waren natuurlijk verplicht om tot ter hoogte van Borgercompagnie, vlak bij ons huis, ruim 25 km/uur te blijven rijden om niet weer te worden ingehaald. M'n ondersteuning was natuurlijk allang uitgeschakeld, maar het viel mij niet tegen.
Al eerder was het mij opgevallen dat Willy dit seizoen een uitstekende conditie heeft opgebouwd. Ook in Beieren, begin juli, kon ze veel sneller bergop dan gebruikelijk. En met haar uithoudingsvermogen is niks mis…
We zijn gisterochtend op de fiets naar Groningen gegaan om onze voorraad koffiebonen aan te vullen bij Simon Lévelt in de Oude Kijk in 't Jatstraat. 'n Gezellig winkeltje met een mooi assortiment aan spullen en met een ruime keus in voortreffelijke koffiebonen voor onze Saeco Xelsis espressomachine. Zoals zo vaak gaven we ook nu weer de voorkeur aan een kilootje 'Espresso del Barista' bonen. En zoals altijd dronken we een heerlijk kopje 'espresso lungo' met 'n Italiaans baksel erbij :-)
Niet de kortste (heen en terug 69 km) maar wel de mooiste route van Veendam naar Groningen gaat via Annen, Zuid-, Mid- en Noordlaren, Glimmen, Haren, Hereweg, -brug, -plein en -straat in Groningen, Zuiderdiep, Schoolholm, Akerkhof, Vismarkt voor de Korenbeurs langs en Stoeldraaierstraat. Zo is het mooi fietsen door de sfeervolle binnenstad van Groningen, regelrecht naar onze koffiewinkel.
Willy, m'n vrouw, kreeg gisteren een aanval van het eBIS. We waren weer onderweg naar huis in Veendam na een fietstocht naar Groningen-stad (meer daarover hierna) en met de laatste 6 à 7 km bezig toen we bij Spijkerboor een echtpaar op hun e-bikes troffen op het fietspad richting Kiel-Windeweer. 't Stel reed vlak voor ons met 25 km/uur breeduit naast elkaar met de houding van: "Wij rijden hard en niemand kan ons inhalen."
Het was halverwege de middag, het begon echt warm te worden en we hadden al meer dan 60 km achter de rug. Dus wie schetst mijn verbazing toen m'n betere helft opeens onder het slaken van wat strijdkreten fel accelereerde op haar (niet gestroomlijnde) mtb en er vandoor ging met zo'n 30 km/uur. Gelukkig kwam ik op m'n Scorpion trike op tijd bij m'n positieven, ging er 'ns goed voor zitten en kon even later bij Willy aanhaken :-)
Zoals ze 't uitlegde bleek het een zuiver geval van eBIS, uitgelokt door de arrogante rijstijl van 't e-stelletje. We waren natuurlijk verplicht om tot ter hoogte van Borgercompagnie, vlak bij ons huis, ruim 25 km/uur te blijven rijden om niet weer te worden ingehaald. M'n ondersteuning was natuurlijk allang uitgeschakeld, maar het viel mij niet tegen.
Al eerder was het mij opgevallen dat Willy dit seizoen een uitstekende conditie heeft opgebouwd. Ook in Beieren, begin juli, kon ze veel sneller bergop dan gebruikelijk. En met haar uithoudingsvermogen is niks mis…
We zijn gisterochtend op de fiets naar Groningen gegaan om onze voorraad koffiebonen aan te vullen bij Simon Lévelt in de Oude Kijk in 't Jatstraat. 'n Gezellig winkeltje met een mooi assortiment aan spullen en met een ruime keus in voortreffelijke koffiebonen voor onze Saeco Xelsis espressomachine. Zoals zo vaak gaven we ook nu weer de voorkeur aan een kilootje 'Espresso del Barista' bonen. En zoals altijd dronken we een heerlijk kopje 'espresso lungo' met 'n Italiaans baksel erbij :-)
Niet de kortste (heen en terug 69 km) maar wel de mooiste route van Veendam naar Groningen gaat via Annen, Zuid-, Mid- en Noordlaren, Glimmen, Haren, Hereweg, -brug, -plein en -straat in Groningen, Zuiderdiep, Schoolholm, Akerkhof, Vismarkt voor de Korenbeurs langs en Stoeldraaierstraat. Zo is het mooi fietsen door de sfeervolle binnenstad van Groningen, regelrecht naar onze koffiewinkel.
24 juli 2013
HP Velotechnik Scorpion: ZZP fietsen
2 Maanden niet geblogd, da's ongewoon voor mijn doen. Er was namelijk geen dringend nieuws te melden en door de tamelijk late levering van m'n HP Velotechnik Scorpion fs 26 had ik alle tijd nodig om deze nieuwe fiets goed te leren kennen alvorens 'm mee te nemen op onze vakantie in Bayern.
Gelukkig accumuleerden de met de Scorpion gefietste km's vanaf ca. 1 juni j.l. redelijk snel en kon ik na een, anderhalve week weer met de Scorpion -in de auto, dat wel- naar de Ligfietsshop in Dronten voor 'n ietwat vervroegd nulbeurtje en een tweetal aanpassingen: carbon neuspijp i.p.v. de standaard aluminium versie en een stevige Schwalbe Marathon Plus op het 26" achterwiel i.p.v. de Marathon Racer.
De ervaringen met de Scorpion, met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, zijn zonder meer positief. De fiets doet wat ervan verwacht mag worden en is bijzonder wendbaar met z'n draaicirkel van 5,5 meter. De vering en wegligging zijn fenomenaal. 't Is bijna een vliegend tapijt :-) Èn fietsen Zonder ZadelPijn!
Veiligheid. De zichtbaarheid lijkt geen probleem te zijn: uit de reacties van medefietsers en automobilisten blijkt dat de verlichting voor en achter, die altijd aanstaan, de gewenste aandacht trekt.
Natuurlijk ontkom je er niet aan om met zo'n lage fiets defensief te rijden: hoge bermbegroeiïng en niet eens zo hoge heggetjes naast fietspad of andere wegen maken fiets en berijder soms onzichtbaar. Een vlaggetje heeft amper effect en heb ik dus niet :-).
M'n slecht gehoor is hier een voordeel: gezeur over vlaggetjes hoor ik niet tijdens het fietsen :-)
Ondersteuning. De door mij gebruikte ondersteuning -dwz. de fractie waarmee het door de pedelec-berijder met spierkracht geleverde vermogen wordt aangevuld door de BionX- is meestal 35% en bij steile hellingen of harde tegenwind 75%. Ik beperk die ondersteuning door onder omstandigheden naar een lichter verzet te schakelen en langzamer te fietsen, zoals ik dat gewend ben op 'n "gewone" fiets. 'k Wil niet de snelle bink uithangen op de Scorpion-pedelec en al helemaal niet wanneer ik samen met m'n vrouw fiets. Die fietst nog steeds op haar Santos zonder e-ondersteuning, en heeft dit seizoen tot nog toe een voortreffelijke conditie opgebouwd!
Een voordeel van de laagste ondersteuning door de BionX -35%- is vooral dat-ie naar mijn gevoel de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een licht en snel reagerend fietsje zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Immers, een trike is zo'n 10% langzamer dan een vergelijkbare ligfiets op 2 wielen. 'n Trike is zwaarder en heeft meer luchtweerstand. De 20" Schwalbe Tryker banden en de Schwalbe Marathon Plus staan niet bekend om hun lichte loop.
Praktisch. Samen fietsen -ik vooraan op de Scorpion, m'n vrouw erachter op haar mtb- gaat voortreffelijk, veel beter dan we aanvankelijk verwachtten. De twee achteruitkijkspiegeltjes op de Scorpion en het beperkt houden van de ondersteuning helpen daarbij heel goed.
De Scorpion gaat heel gemakkelijk mee in de Toyota Verso: accu en zitje eraf (GPS kan blijven zitten), achterkant opklappen, 't spul in de auto tillen en ff vastzetten met 'n stuk touw tegen naar voren glijden door remmen e.d.
Met de opgevouwen Scorpion erbij kan onze gebruikelijke overige vakantiebagage ruimschoots in de auto, zonder proppen, stapelen en stampen.
Overig. En eindelijk definitief verlost te zijn van die zadelpijn is voor mij een luxe. Het plezier in het fietsen komt weer terug en ik ben veel vaker dan voorheen te porren voor een omweg.
'k Heb maar even last gehad van het bejaardenimago van de pedelec, dat trouwens tussen m'n eigen oren zat. Dat imago werd definitief opgeruimd nadat ik in Bayern meerdere jonge en sportief ogende fietsers op dito fietsen heb gezien die waren voorzien van elektrische ondersteuning (meestal Bosch middenmotor).
Fietsen met warm weer
Sommige velomobilisten vinden het in deze warme periode tè warm voor hun favoriete vervoermiddel en nemen de open ligger. De pedelec-Scorpion is dan een ideale fiets, zo bleek gisteren.
Het zou een zeer warme dag worden, dus ging ik om 9.30 h op stap. Om te veel opwarming door te veel inspanning te vermijden koos ik ervoor om merendeels met 70% ondersteuning te fietsen. Als het met bijv. wind in de rug of op dalend vals plat te licht trapte ging ik terug naar 30% of 0 ondersteuning. Daarbij kwam ik relatief vaak op 26-27 km/h, waarbij de ondersteuning al is uitgeschakeld. De rijwind hield m'n lijf inclusief hoofd aangenaam koel. Na 17 km kon ik in Zuidlaren even pauzeren met 'n kop koffie en 'n flesje tonic. Onderweg heb ik een halve liter sportdrank gedronken. Met wat omweggetjes was ik om 12 uur na 23 km vanaf Zuidlaren weer thuis, totaal 40 km precies; het bewogen gemiddelde stond op 22,7 km/h.
De buitentemperatuur was gestegen tot 29 ºC en 's middags werd het nog warmer. 'k Was niet moe en had ook geen last van de warmte. Wel moest ik onder de douche en de fietskleding in de was.
'k Wist het al eerder en gisteren werd ik daarin bevestigd: 'k ben een liefhebber van open fietsen. De geneugten en voordelen van een velomobiel zijn aan mij niet besteed. Dit lijkt verdacht veel op de tijd dat ik nog zeilde: ook toen verkoos ik 'n open boot boven een kajuitjacht. Het directe contact met de elementen bij zeilen en fietsen hoort er kennelijk bij…
L' Apothéose des chats à Montmartre
Daar moest ik onmiddellijk aan denken toen ik onderstaande foto zag op Wim Schermer's weblog.
Gelukkig accumuleerden de met de Scorpion gefietste km's vanaf ca. 1 juni j.l. redelijk snel en kon ik na een, anderhalve week weer met de Scorpion -in de auto, dat wel- naar de Ligfietsshop in Dronten voor 'n ietwat vervroegd nulbeurtje en een tweetal aanpassingen: carbon neuspijp i.p.v. de standaard aluminium versie en een stevige Schwalbe Marathon Plus op het 26" achterwiel i.p.v. de Marathon Racer.
De ervaringen met de Scorpion, met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, zijn zonder meer positief. De fiets doet wat ervan verwacht mag worden en is bijzonder wendbaar met z'n draaicirkel van 5,5 meter. De vering en wegligging zijn fenomenaal. 't Is bijna een vliegend tapijt :-) Èn fietsen Zonder ZadelPijn!
Veiligheid. De zichtbaarheid lijkt geen probleem te zijn: uit de reacties van medefietsers en automobilisten blijkt dat de verlichting voor en achter, die altijd aanstaan, de gewenste aandacht trekt.
Natuurlijk ontkom je er niet aan om met zo'n lage fiets defensief te rijden: hoge bermbegroeiïng en niet eens zo hoge heggetjes naast fietspad of andere wegen maken fiets en berijder soms onzichtbaar. Een vlaggetje heeft amper effect en heb ik dus niet :-).
M'n slecht gehoor is hier een voordeel: gezeur over vlaggetjes hoor ik niet tijdens het fietsen :-)
Ondersteuning. De door mij gebruikte ondersteuning -dwz. de fractie waarmee het door de pedelec-berijder met spierkracht geleverde vermogen wordt aangevuld door de BionX- is meestal 35% en bij steile hellingen of harde tegenwind 75%. Ik beperk die ondersteuning door onder omstandigheden naar een lichter verzet te schakelen en langzamer te fietsen, zoals ik dat gewend ben op 'n "gewone" fiets. 'k Wil niet de snelle bink uithangen op de Scorpion-pedelec en al helemaal niet wanneer ik samen met m'n vrouw fiets. Die fietst nog steeds op haar Santos zonder e-ondersteuning, en heeft dit seizoen tot nog toe een voortreffelijke conditie opgebouwd!
Een voordeel van de laagste ondersteuning door de BionX -35%- is vooral dat-ie naar mijn gevoel de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een licht en snel reagerend fietsje zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Immers, een trike is zo'n 10% langzamer dan een vergelijkbare ligfiets op 2 wielen. 'n Trike is zwaarder en heeft meer luchtweerstand. De 20" Schwalbe Tryker banden en de Schwalbe Marathon Plus staan niet bekend om hun lichte loop.
Praktisch. Samen fietsen -ik vooraan op de Scorpion, m'n vrouw erachter op haar mtb- gaat voortreffelijk, veel beter dan we aanvankelijk verwachtten. De twee achteruitkijkspiegeltjes op de Scorpion en het beperkt houden van de ondersteuning helpen daarbij heel goed.
De Scorpion gaat heel gemakkelijk mee in de Toyota Verso: accu en zitje eraf (GPS kan blijven zitten), achterkant opklappen, 't spul in de auto tillen en ff vastzetten met 'n stuk touw tegen naar voren glijden door remmen e.d.
Met de opgevouwen Scorpion erbij kan onze gebruikelijke overige vakantiebagage ruimschoots in de auto, zonder proppen, stapelen en stampen.
Overig. En eindelijk definitief verlost te zijn van die zadelpijn is voor mij een luxe. Het plezier in het fietsen komt weer terug en ik ben veel vaker dan voorheen te porren voor een omweg.
'k Heb maar even last gehad van het bejaardenimago van de pedelec, dat trouwens tussen m'n eigen oren zat. Dat imago werd definitief opgeruimd nadat ik in Bayern meerdere jonge en sportief ogende fietsers op dito fietsen heb gezien die waren voorzien van elektrische ondersteuning (meestal Bosch middenmotor).
Fietsen met warm weer
Sommige velomobilisten vinden het in deze warme periode tè warm voor hun favoriete vervoermiddel en nemen de open ligger. De pedelec-Scorpion is dan een ideale fiets, zo bleek gisteren.
Het zou een zeer warme dag worden, dus ging ik om 9.30 h op stap. Om te veel opwarming door te veel inspanning te vermijden koos ik ervoor om merendeels met 70% ondersteuning te fietsen. Als het met bijv. wind in de rug of op dalend vals plat te licht trapte ging ik terug naar 30% of 0 ondersteuning. Daarbij kwam ik relatief vaak op 26-27 km/h, waarbij de ondersteuning al is uitgeschakeld. De rijwind hield m'n lijf inclusief hoofd aangenaam koel. Na 17 km kon ik in Zuidlaren even pauzeren met 'n kop koffie en 'n flesje tonic. Onderweg heb ik een halve liter sportdrank gedronken. Met wat omweggetjes was ik om 12 uur na 23 km vanaf Zuidlaren weer thuis, totaal 40 km precies; het bewogen gemiddelde stond op 22,7 km/h.
De buitentemperatuur was gestegen tot 29 ºC en 's middags werd het nog warmer. 'k Was niet moe en had ook geen last van de warmte. Wel moest ik onder de douche en de fietskleding in de was.
'k Wist het al eerder en gisteren werd ik daarin bevestigd: 'k ben een liefhebber van open fietsen. De geneugten en voordelen van een velomobiel zijn aan mij niet besteed. Dit lijkt verdacht veel op de tijd dat ik nog zeilde: ook toen verkoos ik 'n open boot boven een kajuitjacht. Het directe contact met de elementen bij zeilen en fietsen hoort er kennelijk bij…
L' Apothéose des chats à Montmartre
Daar moest ik onmiddellijk aan denken toen ik onderstaande foto zag op Wim Schermer's weblog.
25 mei 2013
Alles komt goed…
Op het alsmaar voortduren van het veel te koude, winderige en natte voorjaar na -waardoor het dagelijks leven momenteel veel weg heeft van vooral afwachten totdat de normale voorjaarsbezigheden buitenshuis weer kunnen worden opgepakt- zijn de tegenslagen van de laatste tijd min of meer opgelost.
Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.
Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!
Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!
Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!
Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)
En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.
Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.
Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!
Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!
Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!
Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)
En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.
Abonneren op:
Posts (Atom)