Bijna 6000 km, op 60 km na niet gehaald. Niet dat ik daar rouwig om ben. Ook ga ik niet tegen heug en meug 'n doodsaaie fietstocht maken alleen maar om m'n fietskm quotum te halen. Belangrijker is dat ik m'n belangrijkste doelstelling heb gehaald: geestelijk gezond en lichamelijk fit blijven. Het roeifietsen op roei2wieler en roei3wieler blijkt hiervoor zeer effectief te zijn en een heel hoog fungehalte te hebben. Kortom, mijn keuze voor vooral het roeifietsen is een gouden greep geweest!
De laatste tijd hou ik mij fit door sneeuw schuiven: voor de arbeidende stand, al dan niet gepensioneerd, een heel voordelig alternatief voor de wintersport op lange latten in Oostenrijk of Zwitserland, en nog dicht bij huis ook...
Mwahh…, maar nu terzake: de fietskm boekhouding van het jaar 2009.
Totaal 5.940 km gefietst, waarvan 997 km in de velomobiel WAW015 (nu verkocht) en 1.086 km op de RANS Dynamik Pro, een heel mooie CF-mountainbike en m'n nieuwe aanwinst van eind 2008. Op m'n twee roeifietsen heb ik 3.857 km bij elkaar gesprokkeld, waarvan 2.140 km op de Thijs 222 Revolver en 1.717 km op de roei3wieler.
M'n genoemde roei2wieler is nu 6 jaar oud, en zal begin 2010 plaats maken voor het nieuwe model, de Thijs 209, waarvan het frame grotendeels van carbon is gemaakt.
Posts tonen met het label WAW015. Alle posts tonen
Posts tonen met het label WAW015. Alle posts tonen
30 december 2009
30 september 2009
Opruimwoede (?)
Het begin van de herfst -ik vat dit erg ruim op- is voor mij traditiegetrouw een gelegenheid om nieuwe plannen in stelling te brengen voor herfst en winter, en om een streep te halen door, c.q. afscheid te nemen van, allerlei zaken waarmee ik zònder beter af ben dan mét.
Wat kleine spulletjes die voor mij toch niet je dàt bleken te zijn -dat is nu eenmaal niet altijd te voorkomen- heb ik om niet aangeboden op ligfiets.net, de site van de NV-HPV. 'k Was bang dat dat niet zou opvallen, maar niets bleek minder waar: tuk op meevallertjes, dat ligfietsvolkje…
'k Hoor er weer helemaal bij, want meevallertjes, daar ben ik ook niet vies van. Omgekeerd gun ik ook andere mensen hun meevallertjes. En als dat een prima manier is om van overbodige maar goede tot praktisch nieuwe spullen af te komen, dan is dat mooi meegenomen.
Het is goed voor een mens om zich af en toe te bezinnen op wat-ie best kan missen.
Niet om niet, maar voor een redelijke prijs waarbij ikzelf en de toekomstige koper zich prettig bij voelen, wil ik de komende tijd afstand doen van m'n velomobiel WAW015. 't Is een prachtige fiets die beter verdient dan een luizige 7000 km rijden in ruim 3 jaar. Ik ben er zeker van dat ik in het vervolg liever m'n roei3wieler gebruik in het "slechte" seizoen.
Voor het overige is er geen enkele dwingende reden om m'n WAW te verkopen. Er is ruimte genoeg in onze fietsengarage en voor het geld hoef ik het ook niet te doen. Maar ik heb nu de vaste overtuiging dat ik genoeg zal hebben aan m'n 2 roeifietsen en m'n eveneens 2 RANS CF-bikes. En waarom zou ik dan meer willen hebben?
'k Kwam nog wat recente grappige fotootjes tegen. Eentje laat zien dat m'n roei3wieler prima in onze Toyota Verso past: achterbanken neerklappen, bijrijdersstoel naar voren en de rugleuning ervan naar achteren, en 't spul kan zo naar binnen rijden. Vervolgens goed vastzetten zodat de fiets niet naar voren of naar achteren kan bij afremmen resp. optrekken. Als de fiets op z'n plaats staat kan de linker achterbank weer worden opgeklapt voor een evt. passagier.
De andere foto laat roeifietsengeweld zien op onze oprit. Beide roeifietsen kregen een grondige schoonmaakbeurt op de dag voor de start van de Week v/d Vooruitgang in Zwolle, dat door Plat Zwolsch was georganiseerd. Heel, heel gezellig trouwens… Ook een prima omgeving, aan de rand van Zwolle tegen 'n mooie woonwijk aan. Dat kwam ook de sfeer ten goede. Ik hou niet zo van evenementen in "the middle of nowhere"...
Wat kleine spulletjes die voor mij toch niet je dàt bleken te zijn -dat is nu eenmaal niet altijd te voorkomen- heb ik om niet aangeboden op ligfiets.net, de site van de NV-HPV. 'k Was bang dat dat niet zou opvallen, maar niets bleek minder waar: tuk op meevallertjes, dat ligfietsvolkje…
'k Hoor er weer helemaal bij, want meevallertjes, daar ben ik ook niet vies van. Omgekeerd gun ik ook andere mensen hun meevallertjes. En als dat een prima manier is om van overbodige maar goede tot praktisch nieuwe spullen af te komen, dan is dat mooi meegenomen.
Het is goed voor een mens om zich af en toe te bezinnen op wat-ie best kan missen.
Niet om niet, maar voor een redelijke prijs waarbij ikzelf en de toekomstige koper zich prettig bij voelen, wil ik de komende tijd afstand doen van m'n velomobiel WAW015. 't Is een prachtige fiets die beter verdient dan een luizige 7000 km rijden in ruim 3 jaar. Ik ben er zeker van dat ik in het vervolg liever m'n roei3wieler gebruik in het "slechte" seizoen.
Voor het overige is er geen enkele dwingende reden om m'n WAW te verkopen. Er is ruimte genoeg in onze fietsengarage en voor het geld hoef ik het ook niet te doen. Maar ik heb nu de vaste overtuiging dat ik genoeg zal hebben aan m'n 2 roeifietsen en m'n eveneens 2 RANS CF-bikes. En waarom zou ik dan meer willen hebben?
'k Kwam nog wat recente grappige fotootjes tegen. Eentje laat zien dat m'n roei3wieler prima in onze Toyota Verso past: achterbanken neerklappen, bijrijdersstoel naar voren en de rugleuning ervan naar achteren, en 't spul kan zo naar binnen rijden. Vervolgens goed vastzetten zodat de fiets niet naar voren of naar achteren kan bij afremmen resp. optrekken. Als de fiets op z'n plaats staat kan de linker achterbank weer worden opgeklapt voor een evt. passagier.De andere foto laat roeifietsengeweld zien op onze oprit. Beide roeifietsen kregen een grondige schoonmaakbeurt op de dag voor de start van de Week v/d Vooruitgang in Zwolle, dat door Plat Zwolsch was georganiseerd. Heel, heel gezellig trouwens… Ook een prima omgeving, aan de rand van Zwolle tegen 'n mooie woonwijk aan. Dat kwam ook de sfeer ten goede. Ik hou niet zo van evenementen in "the middle of nowhere"...
13 februari 2009
De nieuwe CatEye TL-LD610 LED-fietsachterlichten
Lichtkanonnen, zelfs overdag met wat zon.
Als je klikt op de kleine foto's kun je op de grote foto's het verschil met het (eveneens brandende!) oude achterlichtje achterop nog beter zien.
22 januari 2009
Klein onderhoud aan WAW015
Da's vandaag de overall aan, en de velomobiel de entreehal van ons huis inrijden om warm en droog, en met voldoende verlichting erbij, wat klein onderhoud te plegen.
Van Velomobiel.nl heb ik inmiddels de vervangers gekregen voor m'n twee versleten kettingrollen aan de trekkende kant van de ketting, te weten twee TerraCycle Power Side Idlers, met 13-tands kettingwieltjes en een totale diameter van 70 mm. Ze passen op de aanwezige assen van 8,00 mm diam. en hebben de normale ABEC 7 verzegelde lagers.
Het vervangen is een kwestie van eerst het ligstoeltje verwijderen, dat met 6 boutjes is vastgezet, en vervolgens de asjes van de kettingrollen losdraaien zodat de versleten rollen er af kunnen en de nieuwe er op. Het is opletten om ook de vulringetjes weer tussen de rollen te zetten zodat ze vrij van elkaar kunnen draaien. Ook zeker ik de asjes met wat Loctite voordat ik ze weer indraai en vastzet.
Nu alles toegankelijk is, maak ik de bodem van m'n WAW schoon en verwijder het losse zand e.d. met de stofzuiger. Het ligstoeltje zet ik er weer in en met z'n 6 boutjes vast, en het grootste klusje is gebeurd.
'k Vernieuw de verlijming van de twee brede klittenbandstroken op het Ventisit-kussen van het ligstoeltje, dit keer met een extra sterke contactlijm.
De twee verstelgreepjes aan het vizier voorzie ik van wat grotere vulringetjes aan weerszijden van het doorzichtige materiaal, zodat het niet (meer) verder scheurt. Gelukkig heb ik zulke rvs vulringetjes nog liggen in m'n vakkendoos met ijzerwaren, en hoef ik de gaatjes alleen maar uit te boren van 5 naar 6 mm. Na het weer vastzetten van de verstelgreepjes zijn alle kleine onderhoudsklusjes gedaan.
Bij m'n eerste rit, afgelopen dinsdag, met de nieuwe CatEye LEDverlichting merkte ik dat ze ook helpen om m'n voorliggers op tijd te waarschuwen. 'k Zag verscheidene malen dat ze al vrij snel, terwijl ik nog zo'n 50-20 meter achter ze kwam aanrijden, helemaal omkeken en alvast naar rechts uitweken om ruimte voor mij te maken...
Van Velomobiel.nl heb ik inmiddels de vervangers gekregen voor m'n twee versleten kettingrollen aan de trekkende kant van de ketting, te weten twee TerraCycle Power Side Idlers, met 13-tands kettingwieltjes en een totale diameter van 70 mm. Ze passen op de aanwezige assen van 8,00 mm diam. en hebben de normale ABEC 7 verzegelde lagers.
Het vervangen is een kwestie van eerst het ligstoeltje verwijderen, dat met 6 boutjes is vastgezet, en vervolgens de asjes van de kettingrollen losdraaien zodat de versleten rollen er af kunnen en de nieuwe er op. Het is opletten om ook de vulringetjes weer tussen de rollen te zetten zodat ze vrij van elkaar kunnen draaien. Ook zeker ik de asjes met wat Loctite voordat ik ze weer indraai en vastzet.
Nu alles toegankelijk is, maak ik de bodem van m'n WAW schoon en verwijder het losse zand e.d. met de stofzuiger. Het ligstoeltje zet ik er weer in en met z'n 6 boutjes vast, en het grootste klusje is gebeurd.
'k Vernieuw de verlijming van de twee brede klittenbandstroken op het Ventisit-kussen van het ligstoeltje, dit keer met een extra sterke contactlijm.
De twee verstelgreepjes aan het vizier voorzie ik van wat grotere vulringetjes aan weerszijden van het doorzichtige materiaal, zodat het niet (meer) verder scheurt. Gelukkig heb ik zulke rvs vulringetjes nog liggen in m'n vakkendoos met ijzerwaren, en hoef ik de gaatjes alleen maar uit te boren van 5 naar 6 mm. Na het weer vastzetten van de verstelgreepjes zijn alle kleine onderhoudsklusjes gedaan.
Bij m'n eerste rit, afgelopen dinsdag, met de nieuwe CatEye LEDverlichting merkte ik dat ze ook helpen om m'n voorliggers op tijd te waarschuwen. 'k Zag verscheidene malen dat ze al vrij snel, terwijl ik nog zo'n 50-20 meter achter ze kwam aanrijden, helemaal omkeken en alvast naar rechts uitweken om ruimte voor mij te maken...
19 januari 2009
Attentielichten op m'n WAW015
Vandaag is het een kille en grijze dag. Net niet zo somber dat ik m'n voorlichten op WAW015 beslist zou moeten ontsteken, maar het scheelt niet veel. De voorlichten dienen niet om m'n weg in het donker te vinden -'k fiets m'n ommetjes namelijk nooit in het donker- maar om onoplettende weggebruikers wat nadrukkelijker op m'n aanwezigheid te attenderen.Prima lichtomstandigheden dus voor het maken van wat vergelijkende fotootjes van m'n oude en nieuwe voorlichten op m'n velomobiel WAW015.
De laatste maanden had ik namelijk het gevoel dat m'n twee goeie ouwe CatEye Power Opticube HL-EL500, alweer van 2006 toen er weinig keus was in voorlichten met ingebouwde batterijen/accu's, onvoldoende opvallen. Dat gevoel werd er niet minder op na wat ontmoetingen met slordig rijdende, c.q. niet oplettende, medeweggebruikers op de fiets of in de auto.
Na wat wikken en wegen, en het volgen van de discussie op het forum van de Gentse Liggers "Vergelijking koplampen" heb ik voortgeborduurd op wat ik al had van CatEye. 'k Heb namelijk 2 stuks CatEye HL-EL610RC Single Shot Plus gekocht, flink wat sterker en voor een acceptabele prijs van € 137,20,- per stuk.
'n Paar van deze -toegegeven, niet zo goedkope- lampjes kost waarschijnlijk toch minder dan het repareren van de schade aan een aangereden velomobiel, nog afgezien van het gedoe dat dit alles met zich meebrengt.
De foto's spreken voor zich. Het blijkt wel dat ik op zoek moet naar een beter achterlichtje...
17 december 2007
Fietsen allerlei
Fietsen is hip en fietsen is vet cool, zo wordt tegenwoordig om mij heen in alle toonaarden verkondigd. Dat zal best, maar wat ik zie is dat het dagelijkse fietsen nog steeds aan dezelfde ups en downs onderhevig is als de dagelijkse temperaturen.
Dat fietsen veel populairder zal worden als de prijzen van autobrandstoffen aan de pomp nog veel verder zullen stijgen, staat buiten kijf. Dat fietsen dè -of zelfs maar een- oplossing is voor het beteugelen van de reeds aan de gang zijnde klimaatveranderingen, betwijfel ik. En dat fietsen het pieken van de olieproductie significant zal kunnen uitstellen is evenmin aannemelijk.
Een degelijk overzicht over de verschillende aspecten van peak oil is door Thomas S. Keefer geschreven: "Of Hand Mills and Heat Engines: Peak Oil, Class Struggle, and the Thermodynamics of Production", een smakelijk relaas waarin de marxistische invalshoek niet ontbreekt en maatschappelijke aspecten ruimschoots de aandacht krijgen. Terecht merkt Keefer op dat peak oil zoveel wereldwijde ontwrichting teweeg zal brengen dat er niets terecht zal komen van uitvoering van het Kyoto protocol en andere, zoals de Bali afspraken (overigens een zak vol dooie musjes).
In november heb ik slechts het teleurstellende aantal van 214 fietskm's kunnen bijschrijven. Excuses zat, daar niet van: het zompige weer hier, gedoe met mijn hart en gedoe met andermans computer.
Toch is het fietsen in m'n WAW015 weer een uitgesproken genoegen: lekkere conditie, voldoende lucht, goed merkbare trainingseffecten, zoals minder spierpijn na ruim anderhalf uur stevig fietsen en amper vermoeid de volgende dag.
Wel heb ik onverwachts en noodgedwongen vorige week de ketting van m'n WAW grondig onder handen moeten nemen: onderweg, na ca. 18 km, blokkeerde opeens een schakel, wat zich voor de overige 26 km van de rit kenbaar maakte door gerommel en gestommel in voor- en achteronder, nog eens extra versterkt door de klankkast die een velomobiel nu eenmaal is.
Schoonmaken van de aandrijflijn hielp niet om die kettingschakel weer gangbaar te maken, zodat ik 'm heb moeten verwijderen met de kettingpons.
Maar nu loopt het spul weer zoals het hoort: als een tierelier en praktisch geruisloos.
M'n RANS Cruz is nu voorzien van Rotor Cranks. Dat trapt mooi rond, wat onmiddellijk opviel. Wat niet onmiddellijk opviel was dat alles veel zwaarder trapte: 'k kwam amper boven de 20-23 km/hr, terwijl ik onder die omstandigheden dichter bij de 30 km/hr zit. Fietsenmaker vond dat ook vreemd en in ieder geval niet zoals het zou moeten zijn. Dat wordt weer een ritje fietsenmaker met 't spul...
Dat fietsen veel populairder zal worden als de prijzen van autobrandstoffen aan de pomp nog veel verder zullen stijgen, staat buiten kijf. Dat fietsen dè -of zelfs maar een- oplossing is voor het beteugelen van de reeds aan de gang zijnde klimaatveranderingen, betwijfel ik. En dat fietsen het pieken van de olieproductie significant zal kunnen uitstellen is evenmin aannemelijk.
Een degelijk overzicht over de verschillende aspecten van peak oil is door Thomas S. Keefer geschreven: "Of Hand Mills and Heat Engines: Peak Oil, Class Struggle, and the Thermodynamics of Production", een smakelijk relaas waarin de marxistische invalshoek niet ontbreekt en maatschappelijke aspecten ruimschoots de aandacht krijgen. Terecht merkt Keefer op dat peak oil zoveel wereldwijde ontwrichting teweeg zal brengen dat er niets terecht zal komen van uitvoering van het Kyoto protocol en andere, zoals de Bali afspraken (overigens een zak vol dooie musjes).
In november heb ik slechts het teleurstellende aantal van 214 fietskm's kunnen bijschrijven. Excuses zat, daar niet van: het zompige weer hier, gedoe met mijn hart en gedoe met andermans computer.
Toch is het fietsen in m'n WAW015 weer een uitgesproken genoegen: lekkere conditie, voldoende lucht, goed merkbare trainingseffecten, zoals minder spierpijn na ruim anderhalf uur stevig fietsen en amper vermoeid de volgende dag.
Wel heb ik onverwachts en noodgedwongen vorige week de ketting van m'n WAW grondig onder handen moeten nemen: onderweg, na ca. 18 km, blokkeerde opeens een schakel, wat zich voor de overige 26 km van de rit kenbaar maakte door gerommel en gestommel in voor- en achteronder, nog eens extra versterkt door de klankkast die een velomobiel nu eenmaal is.
Schoonmaken van de aandrijflijn hielp niet om die kettingschakel weer gangbaar te maken, zodat ik 'm heb moeten verwijderen met de kettingpons.
Maar nu loopt het spul weer zoals het hoort: als een tierelier en praktisch geruisloos.
M'n RANS Cruz is nu voorzien van Rotor Cranks. Dat trapt mooi rond, wat onmiddellijk opviel. Wat niet onmiddellijk opviel was dat alles veel zwaarder trapte: 'k kwam amper boven de 20-23 km/hr, terwijl ik onder die omstandigheden dichter bij de 30 km/hr zit. Fietsenmaker vond dat ook vreemd en in ieder geval niet zoals het zou moeten zijn. Dat wordt weer een ritje fietsenmaker met 't spul...
07 november 2007
Velomobielseizoen
Het heeft er alle schijn van dat nu wat minder zal worden geroetst en wat meer gevelomobield. De cijfers over oktober tenderen al in die richting:
fietskm’s in oktober (v.a. 2 okt) 438; 182 thys, 183 waw, 73 cruz.
Gelukkig kon ik op m'n WAW de afgelopen weken nog steeds het cabriokapje gebruiken. Zodra het 10º of minder is, en daarbij een harde wind, is de kap met vizier zonder meer noodzakelijk. Anders gaan onder die omstandigheden m'n neus en voorhoofdsholten direct protesteren tegen de afkoeling.
Hoewel m'n oorstopjes het lawaai in de afgesloten WAW aanmerkelijk reduceren, speel ik af en toe met de gedachte om een anti-geluid koptelefoon van Sennheiser te proberen...
Overigens was het fietsen de afgelopen tijd een feest van uitbundige herfstkleuren van bomen en struiken. Af en toe vergat ik te trappen, zo gefascineerd zat ik het landschap op te nemen...
fietskm’s in oktober (v.a. 2 okt) 438; 182 thys, 183 waw, 73 cruz.
Gelukkig kon ik op m'n WAW de afgelopen weken nog steeds het cabriokapje gebruiken. Zodra het 10º of minder is, en daarbij een harde wind, is de kap met vizier zonder meer noodzakelijk. Anders gaan onder die omstandigheden m'n neus en voorhoofdsholten direct protesteren tegen de afkoeling.
Hoewel m'n oorstopjes het lawaai in de afgesloten WAW aanmerkelijk reduceren, speel ik af en toe met de gedachte om een anti-geluid koptelefoon van Sennheiser te proberen...
Overigens was het fietsen de afgelopen tijd een feest van uitbundige herfstkleuren van bomen en struiken. Af en toe vergat ik te trappen, zo gefascineerd zat ik het landschap op te nemen...
30 september 2007
Lekker fietsen en hangjongerenuniformjasje
De afgelopen weken heb ik het fietsen vaker dan mij lief was moeten verzuimen door eigen werkzaamheden aan andermans computer en andermans werkzaamheden aan eigen huis, maar toch heb ik heerlijke rondjes gefietst, zowel op m'n Thys en Cruz als in m'n WAW015.
Ondanks de gevallen eikels, kastanjes, aanverwant plantaardig materiaal en modder (het is oogsttijd op het Oost-Groningse platteland!) voelt de Thys nu safe aan dank zij de nieuwe Marathon Supreme 50-559 achterband.
En in m'n WAW geniet ik altijd weer van het heerlijke schakelen met de Schlumpf en Campagnolo mechaniekjes. Prijzig spul, maar voor mij werkelijk hun geld waar!
Enkele opmerkingen -ergens op internet- over kledij in de velomobiel inspireerden mij om een hangjongerenuniformjasje aan te schaffen. Da's zo'n jasje van katoen/polyester met ritssluiting vooraan en vaste capuchon die je kunt aansnoeren om het hoofd. Merk Nike, kleur wijnroodachtig, zodat niet elk vlekje direct al opvallend zichtbaar is.
De bedoeling is om bij regen en kou een petje op te zetten en daaroverheen de capuchon: het petje waait dan niet weg en de capuchon beschermt de zijkanten van het gezicht. Hierdoor kan ik langer cabrio blijven rijden en het gebruik van de gesloten kap zo lang mogelijk uitstellen.
De cijfertjes over de afgelopen periode:
fietskm’s vanaf 3 september t.m. 1 oktober : 610 km, waarvan 212 Thys, 110 RANS Cruz en 288 WAW.
Ondanks de gevallen eikels, kastanjes, aanverwant plantaardig materiaal en modder (het is oogsttijd op het Oost-Groningse platteland!) voelt de Thys nu safe aan dank zij de nieuwe Marathon Supreme 50-559 achterband.
En in m'n WAW geniet ik altijd weer van het heerlijke schakelen met de Schlumpf en Campagnolo mechaniekjes. Prijzig spul, maar voor mij werkelijk hun geld waar!
Enkele opmerkingen -ergens op internet- over kledij in de velomobiel inspireerden mij om een hangjongerenuniformjasje aan te schaffen. Da's zo'n jasje van katoen/polyester met ritssluiting vooraan en vaste capuchon die je kunt aansnoeren om het hoofd. Merk Nike, kleur wijnroodachtig, zodat niet elk vlekje direct al opvallend zichtbaar is.
De bedoeling is om bij regen en kou een petje op te zetten en daaroverheen de capuchon: het petje waait dan niet weg en de capuchon beschermt de zijkanten van het gezicht. Hierdoor kan ik langer cabrio blijven rijden en het gebruik van de gesloten kap zo lang mogelijk uitstellen.
De cijfertjes over de afgelopen periode:
fietskm’s vanaf 3 september t.m. 1 oktober : 610 km, waarvan 212 Thys, 110 RANS Cruz en 288 WAW.
10 september 2007
Dit jaar geen nieuwe fiets, wel verbeteringen op onderdelen
Voor het eerst sinds vele jaren is/wordt dit jaar geen nieuwe fiets besteld! M'n fietsenverzameling laat niets te wensen over: voor elke omstandigheid staat een geschikte fiets klaar:
'k Heb nu de gelegenheid om m'n fietsen op onderdelen verder aan te passen aan m'n specifieke omstandigheden en wensen.
M'n roeifiets is bijna perfect: dermate doordacht ontworpen en gebouwd door Derk Thijs dat er eigenlijk niks aan te verbeteren valt! De wat dikkere groengekleurde dyneema aandrijfkabel voelt prettig degelijk aan en laat zich bui-ten-ge-woon gemakkelijk hanteren als-ie moet worden verwijderd of weer opgewikkeld. 't Is werkelijk een fluitje van 'n cent en een wereld van verschil met de vroegere stalen weerbarstige aandrijfkabel!
Zodat het allemaal heel erg meeviel toen ik het waagde om de standaard Primo Racer achterband te vervangen door de Schwalbe Marathon Supreme 50-559, dit om bij wisselvallig weer en natte wegen meer grip op de weg te hebben. Want hoewel snel, is de Primo Racer alleen maar geschikt voor een droge weg! 't Is wel een ongewoon gezicht, zo'n dikke band achter op de roets...
'k Ben benieuwd hoe de Marathon Supreme zal rijden.
M'n velomobiel is zowel eenvoudig gehouden als van zeer hoogwaardige onderdelen voorzien. Dat maakt 'm eveneens nagenoeg perfect en erg onderhoudsarm. Twee zaken verdienen de aandacht:
de kettingrollen vooraan onder het zitje hebben veel te lijden en zijn in feite niet opgewassen tegen hun taak. 'k Zal op korte termijn 2 nieuwe dezelfde kettingrollen monteren. Daarnaast wil ik bekijken of er superkettingrollen van TerraCycle zijn die geschikt zijn voor de WAW.
En hoewel de Campagnolo Record achterderailleur perfect schakelt, wil ik toch het geheel van afstelling en kettingspanning laten controleren en zonodig beter afstellen.
Ik vind op m'n CF-bike het pedaleren niet soepel genoeg gaan: er is te veel piekvermogen nodig rondom de dode punten. Aanvankelijk heb ik het monteren van een Q-ring van Rotor overwogen, maar de discussie hierover op de Google Ligfiets discussiegroep heeft m'n plannen veranderd. Het belangrijkste feit is het onderzoek door Malfait, Storme and Derdeyn. Daarin wordt weinig heel gelaten van de claims van Rotor over de werkzaamheid van hun Q-ring. Hoewel de ovale kettingwielen van Osymetric in datzelfde onderzoek als veel beter worden beoordeeld, lijken deze helaas niet geschikt voor de afwijkende geometrie van de CF-bike. (Dit zou anders geweest zijn wanneer Osymetric dezelfde mogelijkheid voor fijnafregeling zou hebben toegepast op hun kettingwielen als Rotor dit heeft gedaan op hun Q-ring.)
In feite resteert maar één effectieve en tamelijk kostbare mogelijkheid: het Rotor crank systeem RS4X MTB. Om het hoge gewicht zoveel mogelijk binnen de perken te houden kies ik voor de Titanium uitvoering, met kortere cranks van 165 mm en een enkelbladsuitvoering. 'k Heb al overlegd met m'n vaste fietsenmaker, die de Rotor producten kan leveren en gelukkig ook uit de voeten kan met de engelstalige montagehandleiding. Binnenkort bestellen dus...
- Roeifiets THYS 222 Revolver: veruit m'n favoriet, behalve bij slecht weer (koud, nat, veel wind). 'k Blijf hierdoor lenig en snel reagerend (nou ja, m'n leeftijd in aanmerking genomen...) en op aangename wijze allround fit.
- Velomobiel WAW015: als het weer niet goed genoeg is voor de roeifiets, en vooral in herfst/winter zeer gewaardeerd. Ritten van 60+ km (bijv. naar Haren/Groningen vv) in de winter zijn goed om de conditie vast te houden: dat was overigens de voornaamste reden van aanschaf.
- CF-bike RANS Cruz: een voldoende comfortabele fiets voor onze zomervakanties en de zondagse fietstochtjes. Dan doen we mee met wat lichtelijk denigrerend wordt genoemd "de grijze zondagmiddagfietsbrigade". De voordelen van de CF-bike vergeleken met de -overigens in alle opzichten meer dan voortreffelijke- 'gewone' ligfiets HP Velotechnik GrassHopper compenseren meer dan voldoende het mindere zitcomfort ten opzichte van de 'echte' ligfiets.
- En tsja, eigenlijk lijkt m'n GrassHopper nu min of meer overbodig...
'k Heb nu de gelegenheid om m'n fietsen op onderdelen verder aan te passen aan m'n specifieke omstandigheden en wensen.
M'n roeifiets is bijna perfect: dermate doordacht ontworpen en gebouwd door Derk Thijs dat er eigenlijk niks aan te verbeteren valt! De wat dikkere groengekleurde dyneema aandrijfkabel voelt prettig degelijk aan en laat zich bui-ten-ge-woon gemakkelijk hanteren als-ie moet worden verwijderd of weer opgewikkeld. 't Is werkelijk een fluitje van 'n cent en een wereld van verschil met de vroegere stalen weerbarstige aandrijfkabel!Zodat het allemaal heel erg meeviel toen ik het waagde om de standaard Primo Racer achterband te vervangen door de Schwalbe Marathon Supreme 50-559, dit om bij wisselvallig weer en natte wegen meer grip op de weg te hebben. Want hoewel snel, is de Primo Racer alleen maar geschikt voor een droge weg! 't Is wel een ongewoon gezicht, zo'n dikke band achter op de roets...
'k Ben benieuwd hoe de Marathon Supreme zal rijden.
M'n velomobiel is zowel eenvoudig gehouden als van zeer hoogwaardige onderdelen voorzien. Dat maakt 'm eveneens nagenoeg perfect en erg onderhoudsarm. Twee zaken verdienen de aandacht:
de kettingrollen vooraan onder het zitje hebben veel te lijden en zijn in feite niet opgewassen tegen hun taak. 'k Zal op korte termijn 2 nieuwe dezelfde kettingrollen monteren. Daarnaast wil ik bekijken of er superkettingrollen van TerraCycle zijn die geschikt zijn voor de WAW.
En hoewel de Campagnolo Record achterderailleur perfect schakelt, wil ik toch het geheel van afstelling en kettingspanning laten controleren en zonodig beter afstellen.
Ik vind op m'n CF-bike het pedaleren niet soepel genoeg gaan: er is te veel piekvermogen nodig rondom de dode punten. Aanvankelijk heb ik het monteren van een Q-ring van Rotor overwogen, maar de discussie hierover op de Google Ligfiets discussiegroep heeft m'n plannen veranderd. Het belangrijkste feit is het onderzoek door Malfait, Storme and Derdeyn. Daarin wordt weinig heel gelaten van de claims van Rotor over de werkzaamheid van hun Q-ring. Hoewel de ovale kettingwielen van Osymetric in datzelfde onderzoek als veel beter worden beoordeeld, lijken deze helaas niet geschikt voor de afwijkende geometrie van de CF-bike. (Dit zou anders geweest zijn wanneer Osymetric dezelfde mogelijkheid voor fijnafregeling zou hebben toegepast op hun kettingwielen als Rotor dit heeft gedaan op hun Q-ring.)
In feite resteert maar één effectieve en tamelijk kostbare mogelijkheid: het Rotor crank systeem RS4X MTB. Om het hoge gewicht zoveel mogelijk binnen de perken te houden kies ik voor de Titanium uitvoering, met kortere cranks van 165 mm en een enkelbladsuitvoering. 'k Heb al overlegd met m'n vaste fietsenmaker, die de Rotor producten kan leveren en gelukkig ook uit de voeten kan met de engelstalige montagehandleiding. Binnenkort bestellen dus...
15 maart 2007
RANS Cruz en WAW
Met 2 graden kouder en iets meer wind is het vandaag duidelijk minder zacht dan eergisteren, dinsdag. Reden dat ik nu WAW015 neem voor een trainingsrondje, ipv m'n RANS Cruz CF-bike. Ook heb ik vandaag niet zoveel tijd: vanavond moeten we vroeger dan normaal eten omdat we in Groningen een concert hebben van het NNO, met Michel Tabachnik, chef-dirigent van het Noord Nederlands Orkest (NNO), als dirigent.
Het is zonnig als ik omstreeks het middaguur, met boterhammetjes mee, vertrek. Het reconstructiewerk aan de brug over het Kieldiep -de doorvaart wordt verbreed om deze geschikt te maken voor de recreatievaart- neemt op de wal en op de weg zoveel ruimte in beslag dat zelfs voor een smal karretje als de WAW geen doorgang is. Geen nood: ff terug en vanaf de Woortmanlaan doorsteken via het landbouwweggetje naar de Veendammerweg, in Kielwindeweer via 'n andere brug het Kieldiep over en dan langs de gestremde brug de gebruikelijke route volgen. Onderweg ontmoet ik slechts enkele hondenuitlaters en fietsers, verder is het stil.
De rest van de tocht verloopt aangenaam en zonder vermeldenswaardige gebeurtenissen.
54 km gefietst.
Het is zonnig als ik omstreeks het middaguur, met boterhammetjes mee, vertrek. Het reconstructiewerk aan de brug over het Kieldiep -de doorvaart wordt verbreed om deze geschikt te maken voor de recreatievaart- neemt op de wal en op de weg zoveel ruimte in beslag dat zelfs voor een smal karretje als de WAW geen doorgang is. Geen nood: ff terug en vanaf de Woortmanlaan doorsteken via het landbouwweggetje naar de Veendammerweg, in Kielwindeweer via 'n andere brug het Kieldiep over en dan langs de gestremde brug de gebruikelijke route volgen. Onderweg ontmoet ik slechts enkele hondenuitlaters en fietsers, verder is het stil.
Inmiddels mijmer ik wat na over de tocht met de Cruz, afgelopen dinsdag. 'k Ben met de fiets achterop de auto naar Dwingeloo gereden en heb van daaruit de Dwingelderveldroute gedaan, 'n afstand van 41 km. Vooraf was ik bang dat ik erg langzaam zou fietsen en mij onderweg zou vervelen. Maar dat viel mee: uiteindelijk bleek de gemiddelde snelheid 21,1 km/uur te zijn, vrij normaal voor zo'n tochtje in het begin van het seizoen. Ook had ik het subjectieve gevoel van redelijk op te schieten, dus vervelen was er niet bij op deze afwisselende route door mooie landschappen. Eigenlijk was ik naar m'n gevoel weer heel snel terug in Dwingeloo. Het comfort viel alleszins mee. Weliswaar niet zo comfortabel als m'n andere lig- en roeifietsen, maar er was geen sprake van zwarte vlekken voor de ogen vanwege helse zadelpijn zoals op m'n MTB. Onderweg heb ik het typische RANS CF-bike zadel wat meer vooroverhellend gezet, en het stuur wat hoger en dichterbij. Al heb ik misschien (nog) niet helemaal de befaamde 'sweet spot' gevonden in deze combinatie van afstellingen, toch lijk ik er naar mijn gevoel dichterbij gekomen te zijn. Het viel mij op dat ik die afstellingen nu, na ruim 100 km te hebben afgelegd, met meer begrip voor de gevolgen ervan kon doen dan tijdens de allereerste 10-tallen km's op de Cruz. En ongetwijfeld zal de gewenning aan de houding en het gebruik van andere spieren een rol spelen.In Oudemolen eet ik m'n boterhammetjes op en geniet van de warme zon in m'n gezicht -reden dat ik vandaag heb gewaagd de cabriokap op WAW015 te zetten- en van het uitzicht op het fraaie stroomdal van de Drentse Aa.
De rest van de tocht verloopt aangenaam en zonder vermeldenswaardige gebeurtenissen.
54 km gefietst.
12 februari 2007
20 km door zware buien
Na bijna een halve week gedwongen niet-fietsen is het vanmiddag opeens prachtig weer, met zelfs een beetje zon erbij. Fluks op weg dus met WAW015!
Bij Gasteren is het al te zien: een echte onweerslucht is bezig zich te ontwikkelen. Even voorbij Tynaarloo, op de weg naar Zuidlaren, gaat het niet onweren maar wel stevig regenen met af en toe 'n korreltje hagel ertussen. Het zicht wordt slecht: beregend vizier, regenspatten op m'n bril en last van wasem op de binnenkant van de brillenglazen. Bril af en wat langzamer doorrijden is het beste onder deze omstandigheden. M'n hoofdband beschermt m'n hoofd tegen de kou, en omdat ik goed ben doorgewarmd krijg ik het niet koud door de regen die m'n borst nat maakt.
'k Neem een kortere weg naar huis: door Zuidlaren i.p.v. er omheen. De winkelstraat is bijna uitgestorven en fietsers zijn er ook bijna niet.
Ter hoogte van De Groeve wordt het even droog. Op de Semsweg vlak voor Kielwindeweer wordt de lucht weer erg donker en zie ik een heel fraaie bliksemschicht. Daarom neem ik de route langs het Kieldiep, door het typisch veenkoloniale dorp Kielwindeweer.
Bedekt met een laag hagel wordt WAW015 z'n hok ingereden.
'n Les voor de volgende keer: een handdoek mee om die over de borst te slaan als er veel regen naar binnen spat; daarmee kan ik ook af en toe m'n bril mee schoonvegen.
44 km gefietst.
Bij Gasteren is het al te zien: een echte onweerslucht is bezig zich te ontwikkelen. Even voorbij Tynaarloo, op de weg naar Zuidlaren, gaat het niet onweren maar wel stevig regenen met af en toe 'n korreltje hagel ertussen. Het zicht wordt slecht: beregend vizier, regenspatten op m'n bril en last van wasem op de binnenkant van de brillenglazen. Bril af en wat langzamer doorrijden is het beste onder deze omstandigheden. M'n hoofdband beschermt m'n hoofd tegen de kou, en omdat ik goed ben doorgewarmd krijg ik het niet koud door de regen die m'n borst nat maakt.
'k Neem een kortere weg naar huis: door Zuidlaren i.p.v. er omheen. De winkelstraat is bijna uitgestorven en fietsers zijn er ook bijna niet.
Ter hoogte van De Groeve wordt het even droog. Op de Semsweg vlak voor Kielwindeweer wordt de lucht weer erg donker en zie ik een heel fraaie bliksemschicht. Daarom neem ik de route langs het Kieldiep, door het typisch veenkoloniale dorp Kielwindeweer.
- Sinds begin 2006 heeft Kielwindeweer de status van beschermd dorpsgezicht. Kiel-Windeweer is een van de meest gave veenkoloniale nederzettingen die er nog zijn. Aan de hand van oude kaarten is te zien dat de structuur van het dorp in 150 jaar nauwelijks is gewijzigd. De bebouwing bestond successievelijk uit boerderijen en aanvullende bebouwing, zoals kerk, stelmakerij, smederij en woningen. Het aangrenzende Annerveenschekanaal maakt ook kans om tot beschermd gezicht te worden aangewezen. Als dat doorgaat vormen de beide dorpen samen het langste ‘gezicht’ van Nederland.
Bedekt met een laag hagel wordt WAW015 z'n hok ingereden.
'n Les voor de volgende keer: een handdoek mee om die over de borst te slaan als er veel regen naar binnen spat; daarmee kan ik ook af en toe m'n bril mee schoonvegen.
44 km gefietst.
03 februari 2007
Opvallen en [OT] het Droste-effect
Vandaag mooi weer: veel zon, hier en daar een wolkje en een matige wind. Ideaal voor een wat langere tocht met WAW015. Even voor 13h ben ik op weg met een boterhammetje en drinken mee voor onderweg.
Eerst een stuk van m'n favoriete route die nooit verveelt: via Annen, Gasteren en Tynaarloo naar Zuidlaren. Vervolgens achter het dorp om, langs de camping en 50 Bunders, naar Midlaren. Nu brei ik een flink stuk aan de route door niet direct terug te gaan naar Zuidlaren, maar via Noordlaren en Glimmen naar Haren te fietsen. De zon schijnt, de velomobiel zoeft soepeltjes over de weg en m'n beenspieren zijn in prima vorm.
Even voor Noordlaren pauzeer ik om m'n brood op te eten. In Noordlaren is de reconstructie van de weg door het dorpje -volgens de Shared Spaces filosofie van Monderman- inmiddels bijna gereed. Het resultaat mag gezien worden, en het zal nog veel mooier zijn als de grasstroken tussen de bomen en langs het wandelpad zijn aangebracht.
Weldra rij ik Haren binnen. WAW015 glimt en blinkt in de zon omdat-ie gisteren is gewassen, en dat is wellicht de reden voor de ongewoon grote belangstelling voor het oranje karretje. Terwijl ik in de zon zit op het terras van Intermezzo en met m'n belangstellende buren een gesprek voer over fietsen, velomobielen en automobielen, blijven veel mensen -jong en oud- bij WAW015 staan om 'm eens goed te bekijken en te bewonderen.
De reis terug naar Veendam via Zuidlaren verloopt voorspoedig. Weer thuis kan ik constateren dat het comfortabel fietsen was: niet te warm, niet te koud, een comfortabele zit en ook overigens geen lichamelijke ongemakken. En met de 67 km van vandaag erbij heb ik vanaf 1 januari alweer exact 500 km gefietst.
En nu het Droste-effect: het plaatje laat zien wat er gebeurt als ik mbv Timbuktu Pro op m'n eigen computer in Veendam met 'n computer in Leusden contact maak met m'n eigen computer. Wat ik al voorzag gebeurde direct en ook heel snel: een fraaie illustratie van het Droste-effect.
Voor de computertechneuten: de firewalls op beide computers zijn ingeschakeld; alleen de Timbuktu-poorten 407 op beide computers zijn opengezet en geautoriseerd voor uitsluitend deze computers.
67 km gefietst.
Eerst een stuk van m'n favoriete route die nooit verveelt: via Annen, Gasteren en Tynaarloo naar Zuidlaren. Vervolgens achter het dorp om, langs de camping en 50 Bunders, naar Midlaren. Nu brei ik een flink stuk aan de route door niet direct terug te gaan naar Zuidlaren, maar via Noordlaren en Glimmen naar Haren te fietsen. De zon schijnt, de velomobiel zoeft soepeltjes over de weg en m'n beenspieren zijn in prima vorm.
Even voor Noordlaren pauzeer ik om m'n brood op te eten. In Noordlaren is de reconstructie van de weg door het dorpje -volgens de Shared Spaces filosofie van Monderman- inmiddels bijna gereed. Het resultaat mag gezien worden, en het zal nog veel mooier zijn als de grasstroken tussen de bomen en langs het wandelpad zijn aangebracht.
Weldra rij ik Haren binnen. WAW015 glimt en blinkt in de zon omdat-ie gisteren is gewassen, en dat is wellicht de reden voor de ongewoon grote belangstelling voor het oranje karretje. Terwijl ik in de zon zit op het terras van Intermezzo en met m'n belangstellende buren een gesprek voer over fietsen, velomobielen en automobielen, blijven veel mensen -jong en oud- bij WAW015 staan om 'm eens goed te bekijken en te bewonderen.
De reis terug naar Veendam via Zuidlaren verloopt voorspoedig. Weer thuis kan ik constateren dat het comfortabel fietsen was: niet te warm, niet te koud, een comfortabele zit en ook overigens geen lichamelijke ongemakken. En met de 67 km van vandaag erbij heb ik vanaf 1 januari alweer exact 500 km gefietst.
En nu het Droste-effect: het plaatje laat zien wat er gebeurt als ik mbv Timbuktu Pro op m'n eigen computer in Veendam met 'n computer in Leusden contact maak met m'n eigen computer. Wat ik al voorzag gebeurde direct en ook heel snel: een fraaie illustratie van het Droste-effect.Voor de computertechneuten: de firewalls op beide computers zijn ingeschakeld; alleen de Timbuktu-poorten 407 op beide computers zijn opengezet en geautoriseerd voor uitsluitend deze computers.
67 km gefietst.
05 januari 2007
Een rustige toertocht bij rustig herfstweer
Woensdag heb ik m'n gebruikelijke rondje van ca. 50 km in een vlot tempo gereden, reden dat ik vandaag een iets langere tocht Veendam-Haren vv in een kalm tempo doe. De nadruk ligt op rustig toeren en het winterlandschap bekijken bij herfsttemperatuur. Op de fietspaden ligt veel rommel die de afgelopen weken door de harde wind uit de bomen is geschud. Het is soms manoevreren tussen de takken en stammetjes door, die al zover zijn vergaan dat ze gemakkelijk breken als ik er overheen rij. Met 3 wielen kun je niet altijd alles vermijden...
Af en toe maak ik een tussensprintje, en ervaar daarbij het aangename gevoel dat ik veel krachtreserves heb -voor mijn doen natuurlijk!- die ik heel soepel kan aanspreken als ik dat wil.
De laatste keren, en nu ook weer, rij ik met oorstopjes in beide oren, op maat gemaakte geluiddempertjes die het meeste gerammel en gedaver in de WAW tegenhouden. Da's geen overbodige luxe als de gesloten kap met vizier op de WAW zit. Met de cabriokap is de WAW veel en veel stiller, en dan zijn de oorstopjes overbodig.
Ook fiets ik nu met nieuwe fietsschoenen. Vorige week heb ik een paar SIDI fietsschoenen gekocht, en ondanks de relatief smalle leest (maar niet zó smal als bij de schoenen van bijv. Shimano) voegen ze zich toch aangenaam naar m'n uitgezakte voeten. Dit dank zij het soepele leer van de SIDI schoenen. Dat proces van het naar de voeten staan probeer ik te versnellen door op de kritische plaatsen -links en rechts aan de voorkant- het leer flink vochtig te maken met brandspiritus. Dat is een heel oud middeltje dat ik al tientallen jaren geleden toepaste om m'n Ving schaatsschoenen snel naar m'n voeten te laten vormen.
De drie klittenbandsluitingen van de nieuwe schoenen maken het heel gemakkelijk om ze nauwkeurig te bevestigen om m'n voeten: niet te los, niet te strak en zorgen dat de tenen vrij blijven van de voorkant. Met de overschoenen van Pro hou ik bij deze temperaturen (en ook wat lager) aangenaam warme voeten.
In Haren besluit ik om te kijken of er iemand thuis is bij een van m'n goede kennissen. En ja hoor, er brandt licht en volgens de glazenwassers die met de ramen bezig zijn is er inderdaad iemand thuis. Na het aanbellen volgt een hartelijk weerzien met Alma en een geanimeerd gesprek waarbij in ijltempo de gedeelde interesses en gezamenlijke relaties de revu passeren. WAW015 krijgt de bewondering die 'm toekomt en na wat afspraken te hebben gemaakt over het vervolg aanvaard ik de terugtocht.
'k Ben deze ochtend om ca. half twaalf van huis vertrokken, en kom ver na de gewone lunchtijd in Zuidlaren aan. 'k Stel mij Op 't Olle Stee tevreden met een glas warme chocolademelk met appelpunt, zodat de gevreesde hongerklop wegblijft. Het vochtverlies compenseer ik onderweg met af en toe een paar slokken uit de fles met blauwe sportdrank.
Via Schuilingsoord en Annen ga ik weer richting Veendam. Eenmaal thuis merk ik na een paar uur dat de linkerband leeggelopen is. Het plakken heeft geen haast: morgen is er weer een dag!
59 km gefietst
Af en toe maak ik een tussensprintje, en ervaar daarbij het aangename gevoel dat ik veel krachtreserves heb -voor mijn doen natuurlijk!- die ik heel soepel kan aanspreken als ik dat wil.
De laatste keren, en nu ook weer, rij ik met oorstopjes in beide oren, op maat gemaakte geluiddempertjes die het meeste gerammel en gedaver in de WAW tegenhouden. Da's geen overbodige luxe als de gesloten kap met vizier op de WAW zit. Met de cabriokap is de WAW veel en veel stiller, en dan zijn de oorstopjes overbodig.
Ook fiets ik nu met nieuwe fietsschoenen. Vorige week heb ik een paar SIDI fietsschoenen gekocht, en ondanks de relatief smalle leest (maar niet zó smal als bij de schoenen van bijv. Shimano) voegen ze zich toch aangenaam naar m'n uitgezakte voeten. Dit dank zij het soepele leer van de SIDI schoenen. Dat proces van het naar de voeten staan probeer ik te versnellen door op de kritische plaatsen -links en rechts aan de voorkant- het leer flink vochtig te maken met brandspiritus. Dat is een heel oud middeltje dat ik al tientallen jaren geleden toepaste om m'n Ving schaatsschoenen snel naar m'n voeten te laten vormen.
De drie klittenbandsluitingen van de nieuwe schoenen maken het heel gemakkelijk om ze nauwkeurig te bevestigen om m'n voeten: niet te los, niet te strak en zorgen dat de tenen vrij blijven van de voorkant. Met de overschoenen van Pro hou ik bij deze temperaturen (en ook wat lager) aangenaam warme voeten.
In Haren besluit ik om te kijken of er iemand thuis is bij een van m'n goede kennissen. En ja hoor, er brandt licht en volgens de glazenwassers die met de ramen bezig zijn is er inderdaad iemand thuis. Na het aanbellen volgt een hartelijk weerzien met Alma en een geanimeerd gesprek waarbij in ijltempo de gedeelde interesses en gezamenlijke relaties de revu passeren. WAW015 krijgt de bewondering die 'm toekomt en na wat afspraken te hebben gemaakt over het vervolg aanvaard ik de terugtocht.
'k Ben deze ochtend om ca. half twaalf van huis vertrokken, en kom ver na de gewone lunchtijd in Zuidlaren aan. 'k Stel mij Op 't Olle Stee tevreden met een glas warme chocolademelk met appelpunt, zodat de gevreesde hongerklop wegblijft. Het vochtverlies compenseer ik onderweg met af en toe een paar slokken uit de fles met blauwe sportdrank.
Via Schuilingsoord en Annen ga ik weer richting Veendam. Eenmaal thuis merk ik na een paar uur dat de linkerband leeggelopen is. Het plakken heeft geen haast: morgen is er weer een dag!
59 km gefietst
21 december 2006
Sneller dan anders
Ik sta vandaag even voor zonsopgang op met het voornemen om vanochtend in onze tuin de bloeiende -dus ten dode opgeschreven!- bamboe op te ruimen en te verhakselen, en vanmiddag met WAW015 50 km te fietsen.
Gisteren heb ik de ketting van WAW015 verzorgd. Deze was schoon, op het slijpsel van de 4 kettingrollen na. De stroomlijn blijkt de ketting effectief tegen het vuil op de weg te beschermen.
Eerst voegde ik twee schakels aan de C10 Campagnolo ketting toe. Deze was namelijk te strak geworden na 'n paar veranderingen in de afstelling. 'k Heb vervolgens zoveel mogelijk vet van de ketting afgeveegd met een doekje en vervolgens gesmeerd met Morgan Blue Extra Dry Lube. Het ronddraaien van de trappers ging daarna veel lichter!
Vanmiddag ga ik al direct zeker 2-3 km harder dan ik gewend ben en dat blijft zo tijdens de hele rit van iets meer dan 48 km -zonder pauze- tot aan de warme chocolademelk bij Van Beresteijn. Dat blijkt ook uit de gemiddelde ritsnelheid (AT-mode) die nu 2,7 km/uur meer is dan het beste gemiddelde daarvoor.
Maar of het alleen lig aan de verlengde en gesmeerde, dus soepeler lopende, ketting? Gisteren heb ik namelijk voor mijn doen flink wat koolhydraten geladen door anderhalf gebakje te verorberen dat Willy van het werk had meegenomen, overgebleven van een tractatie door collega's.
Het geheel overdenkend denk ik dat ik de WAW misschien nog wat lichter kan laten lopen door de eenvoudige kettingrollen te vervangen door de speciale kettingrollen van Terracycle. Binnenkort maar 'ns overleggen met Dries Callebaut...
50 km gefietst
Gisteren heb ik de ketting van WAW015 verzorgd. Deze was schoon, op het slijpsel van de 4 kettingrollen na. De stroomlijn blijkt de ketting effectief tegen het vuil op de weg te beschermen.
Eerst voegde ik twee schakels aan de C10 Campagnolo ketting toe. Deze was namelijk te strak geworden na 'n paar veranderingen in de afstelling. 'k Heb vervolgens zoveel mogelijk vet van de ketting afgeveegd met een doekje en vervolgens gesmeerd met Morgan Blue Extra Dry Lube. Het ronddraaien van de trappers ging daarna veel lichter!
Vanmiddag ga ik al direct zeker 2-3 km harder dan ik gewend ben en dat blijft zo tijdens de hele rit van iets meer dan 48 km -zonder pauze- tot aan de warme chocolademelk bij Van Beresteijn. Dat blijkt ook uit de gemiddelde ritsnelheid (AT-mode) die nu 2,7 km/uur meer is dan het beste gemiddelde daarvoor.
Maar of het alleen lig aan de verlengde en gesmeerde, dus soepeler lopende, ketting? Gisteren heb ik namelijk voor mijn doen flink wat koolhydraten geladen door anderhalf gebakje te verorberen dat Willy van het werk had meegenomen, overgebleven van een tractatie door collega's.
Het geheel overdenkend denk ik dat ik de WAW misschien nog wat lichter kan laten lopen door de eenvoudige kettingrollen te vervangen door de speciale kettingrollen van Terracycle. Binnenkort maar 'ns overleggen met Dries Callebaut...
50 km gefietst
15 december 2006
Eindelijk weer fietsen
Omdat het vandaag voorlopig voor het laatst èn zacht èn droog weer zal zijn, wikkel ik de standaardbezigheden -zoals de wekelijkse boodschappen bij de nationale grootgrutter- met bloedspoed af en ga om ca. 13.15 uur op stap voor een ontspannen duurtochtje van 50 km. Het is wel te merken dat ik ruim 2 weken niet heb gefietst! Dat had natuurlijk z'n redenen: het af en toe regenachtige weer, de noodzakelijke tuinwerkzaamheden en de diverse feestelijke voorbereidingen en sociale verplichtingen die bij deze laatste weken van het oude jaar horen. Maar voor het goed bijhouden van de lichamelijke conditie is zo'n fietspauze domweg te lang, zo merk ik nu terdege! Dit gaat zelfs op wanneer ik bijna elke dag m'n omgebouwde Concept 2 indoor rower gedurende 10-20 minuten gebruik.
Het is stil op de weg, ik zie een paar scholieren en meestal chagrijnig kijkende mannen van middelbare leeftijd. De jonkies reageren -zoals bijna altijd- opgetogen als de oranje WAW, pas gewassen en glimmend, voorbij zoeft. In Veendam zijn de reacties nog uitbundiger dan gewoonlijk. Misschien omdat deze week een grote foto van WAW015 in ons plaatselijke bokkeblaadje staat? De foto kan ik hier niet laten zien, maar titel en onderschrift zijn als volgt:
50 km gefietst
Het is stil op de weg, ik zie een paar scholieren en meestal chagrijnig kijkende mannen van middelbare leeftijd. De jonkies reageren -zoals bijna altijd- opgetogen als de oranje WAW, pas gewassen en glimmend, voorbij zoeft. In Veendam zijn de reacties nog uitbundiger dan gewoonlijk. Misschien omdat deze week een grote foto van WAW015 in ons plaatselijke bokkeblaadje staat? De foto kan ik hier niet laten zien, maar titel en onderschrift zijn als volgt:
Als een banaan door het verkeer
[foto Peter Panneman]
Is het banaan? Is het een auto? Is het een fiets? Deze vragen stellen veel voorbijgangers zich als ze dit tikje wonderlijk voertuig in Veendams dreven voorbij zien komen. Het is een ligfiets en eentje die de gebruikster beschermt tegen hinderlijke weersinvloeden als wind en regen. Daarnaast is hij nog behoorlijk aërodynamisch en rijdt daardoor soepeltjes door het Gronings landschap waarin het altijd handig is als de wind niet te veel vat op je hoofd heeft. Het enige nadeel is dat de medeweggebruikers van verbazing hun hoofd niet helemaal meer bij het verkeer hebben.
50 km gefietst
30 november 2006
Waarvoor doe ik dit alles??
Deze donderdagochtend in Oost-Groningen begint grijs en kil. Met 6 graden en een vochtige lucht voelt het heel wat kouder aan dan we de laatste tijd gewend zijn! 'k Ga m'n Toyota Verso wassen zodat de zilverkleurig glanzende lak weer tot z'n recht komt.
Tijdens dit werk overdenk ik het feit dat ik deze week na 3 lange dagen werken in m'n tuin geen last van m'n spieren heb gehad, en zelfs geen moment van m'n rug, die tot enkele jaren terug beslist een heel zwakke plek was. Dit seizoen heb ik door het roeifietsen een heel goede conditie en een merkbaar veel sterkere rug gekregen. Ik kon de laatste tijd -natuurlijk op m'n eigen bescheiden niveau- een, anderhalf uur roetsen zonder te hoeven pauzeren. Een plezierig gevoel van fitheid en een lijf dat niet direct protesteert als ik om huis en tuin bezig ben, is hiervan het resultaat!
Wat mag een inmiddels 68-jarige zich nog meer wensen? Bovendien heb ik m'n hart verpand aan het roeifietsen: een leukere manier van voortbewegen op twee wielen bestaat niet!
De weer glimmende wagen wordt in de garage gezet en volgens de voorspellingen probeert de zon inmiddels door te breken. Snel een boterhammetje eten, fietskledij aantrekken en WAW015 buiten zetten. De vochtig-kille lucht doet mij voor de gesloten kap kiezen om tranende ogen en loopneus te vermijden. Dit blijkt een goede keus te zijn! Die gesloten kap is werkelijk een groot voordeel van de WAW, en is een van de redenen dat ik voor deze velomobiel heb gekozen.
Onderweg valt op hoe vanzelfsprekend het is om het opklapbare vizier van de WAW zover open te zetten dat er een zacht maar niet hinderlijk koud briesje over m'n gezicht waait en de ventilatie ruim voldoende is om tijdens het rijden het vizier niet te laten beslaan.
Ik kies voor een rustige duurtraining: in kalm tempo leg ik de vertrouwde route af via Annen, Gasteren, Tynaarloo, Zuidlaren, Midlaren, weer Zuidlaren, De Groeve, Semstweg en Kielsterachterweg. Langs de Veendammerweg en Lange Leegte bereik ik na bijna 50 km fietsen Grand Café Van Beresteyn in het centrum van Veendam, waar een beker warme chocolademelk met 'n flinke dot slagroom zich goed laat smaken.
Enigszins loom peddel ik het laatste stukje naar huis, en weet inmiddels weer waarvoor ik dit alles doe!
51 km gefietst
Tijdens dit werk overdenk ik het feit dat ik deze week na 3 lange dagen werken in m'n tuin geen last van m'n spieren heb gehad, en zelfs geen moment van m'n rug, die tot enkele jaren terug beslist een heel zwakke plek was. Dit seizoen heb ik door het roeifietsen een heel goede conditie en een merkbaar veel sterkere rug gekregen. Ik kon de laatste tijd -natuurlijk op m'n eigen bescheiden niveau- een, anderhalf uur roetsen zonder te hoeven pauzeren. Een plezierig gevoel van fitheid en een lijf dat niet direct protesteert als ik om huis en tuin bezig ben, is hiervan het resultaat!
Wat mag een inmiddels 68-jarige zich nog meer wensen? Bovendien heb ik m'n hart verpand aan het roeifietsen: een leukere manier van voortbewegen op twee wielen bestaat niet!
De weer glimmende wagen wordt in de garage gezet en volgens de voorspellingen probeert de zon inmiddels door te breken. Snel een boterhammetje eten, fietskledij aantrekken en WAW015 buiten zetten. De vochtig-kille lucht doet mij voor de gesloten kap kiezen om tranende ogen en loopneus te vermijden. Dit blijkt een goede keus te zijn! Die gesloten kap is werkelijk een groot voordeel van de WAW, en is een van de redenen dat ik voor deze velomobiel heb gekozen.
Onderweg valt op hoe vanzelfsprekend het is om het opklapbare vizier van de WAW zover open te zetten dat er een zacht maar niet hinderlijk koud briesje over m'n gezicht waait en de ventilatie ruim voldoende is om tijdens het rijden het vizier niet te laten beslaan.
Ik kies voor een rustige duurtraining: in kalm tempo leg ik de vertrouwde route af via Annen, Gasteren, Tynaarloo, Zuidlaren, Midlaren, weer Zuidlaren, De Groeve, Semstweg en Kielsterachterweg. Langs de Veendammerweg en Lange Leegte bereik ik na bijna 50 km fietsen Grand Café Van Beresteyn in het centrum van Veendam, waar een beker warme chocolademelk met 'n flinke dot slagroom zich goed laat smaken.
Enigszins loom peddel ik het laatste stukje naar huis, en weet inmiddels weer waarvoor ik dit alles doe!
51 km gefietst
16 november 2006
Shoppen in Groningen per WAW015
Het belooft een prachtige dag te worden en volgens plan vertrek ik om ca. 10.00 uur met m'n WAW -voorzien van de cabriokap- naar Groningen. De zon schijnt volop, de herfsttinten spetteren van de bomen af. Via de Sorghvlietlaan, Korte Leegte en Lange Leegte langs Borgercompagnie, 'n stukje langs de Kielsterachterweg en verder via Semstweg, De Groeve en Zuidlaren naar Haren. De eikenbomen beginnen nu hun bladeren te laten vallen, hier en daar is het fietspad amper meer te zien onder het dikke bladerdek. De verkleurde bomen steken scherp af tegen de blauwe lucht, en de rustige tocht naar Groningen is werkelijk een feest.
't Spul rijdt prima. Enkele dagen geleden knapte een spaak van het 20" linker voorwiel toen ik vlak bij huis een bocht erg snel en krap nam: dhugh ping ping ping ping ... De volgende dag kon ik bij m'n fietsenmaker direct een nieuwe spaak laten monteren, en 't wieltje is gelijk gecontroleerd en bijgesteld.
Ik kijk nu ook met een geruster hart tegen de binnenrand van de cabriokap aan. Deze heb ik namelijk een maand geleden afgewerkt met het bij ligfietsers welbekende afwerkprofiel waarmee ook ligfietszitjes rondom zijn afgewerkt. Het oogt nu niet meer zo dun en scherp en gevaarlijk.
In Haren neem ik bij Intermezzo 'n kop koffie met warme appelbol en rijd de laatste km's naar Groningen. De meefietsende schooljeugd maakt rap ruim baan, vooral als ze achterom kijken en de WAW met z'n brandende koplampen snel dichterbij zien komen. Wederzijds wordt enthousiast gegroet. Het Lamborghini-oranje VM'tje komt kennelijk ontzettend cool over...
De hele dag zal ik gevrijwaard blijven van vervelende krampaanvallen in m'n linkerbeen en pijn in de linkerbil. Ik prijs mij gelukkig dat ik nog maar 'n paar dagen eerder bij toeval erachter kwam -via een discussie op het BROL-forum- dat ik last had van een verkrampte piriformis. De aanbevolen rekoefeningen bleken uitermate effectief te zijn, zodat ik al na ruim een dag verlost was van bijna alle onaangename en soms pijnlijke effecten die een verkrampte piriformis kan oproepen.
In Groningen-centrum ga ik naar Willy Loos, een goed gesorteerde sportzaak met een plezierige bediening. Ik slaag in m'n aankopen: een zwarte en witte katoenen trainingsbroek zoals ik die graag op m'n roeibank draag. Witte en zwarte katoenen hesjes -niet te dik, niet te dun, en zeker niet met capuchon!- kon ik helaas niet bemachtigen.
Brasserie Bommen Berend ligt praktisch naast Willy Loos, dus 'n goede cappuccino liet zich best smaken. De overheerlijke taartjes heb ik in de vitrine laten liggen. M'n lichaamsgewicht gaat nog steeds de goede kant op, naar beneden dus. Heel Nederland wordt in rap tempo vetter als je de kranten mag geloven, maar ik slaag er nog steeds in om de laatste overtollige onsjes kalmpjes aan kwijt te raken. Zonder dat ik honger hoef te lijden heb ik nu een gewicht bereikt van omstreeks 72 kg.
Even verderop in de Oude Ebbingestraat ga ik met m'n Phonak SmartLink bij m'n audicien Beter Horen langs. De oplaadbare batterij van dit kostbare FM + Bluetooth communicatiehulpje voor m'n hoortoestel heeft kennelijk de geest gegeven, en ik vraag aan hr Voorma of hij daarnaar wil (laten) kijken. Met z'n assistente erbij ontwikkelt zich een geanimeerde gedachtenwisseling over de WAW en over fietsen in het algemeen. Zij blijken beiden elk slechts 1 fiets te hebben. Een fietshandicap dus; gelukkig is daar wat aan te doen, net als aan een gehoorhandicap...
Inmiddels is het bewolkt geworden, en vind ik het een mooi moment om weer naar huis te gaan. Bij alle stoplichten ben ik in m'n WAW het eerste weg, ondanks dat-ie met z'n 29 kg wel wat meer weegt dan de meeste andere fietsen.
In Midlaren maak ik het ommetje "bij de slager rechtsaf", eet bij de Vijftig Bunders eindelijk m'n boterhammetjes op, en kom via een paar fraaie extra km's door het bos op de goede plek uit in de winkelstraat van Zuidlaren, bij de sportzaak Ruchti. Daar kan ik wel een zwart en een wit hesje met lange mouwen op de kop tikken, zodat ik nu geheel voorzien ben van roeibanktrainingkleding.
De rit naar huis gaat via Schuilingsoord, Annen en langs Spijkerboor. WAW015 wordt van de modderspatten op z'n flanken bevrijd met spuit en spons en weer de fietsengarage in gereden.
72 km gefietst
't Spul rijdt prima. Enkele dagen geleden knapte een spaak van het 20" linker voorwiel toen ik vlak bij huis een bocht erg snel en krap nam: dhugh ping ping ping ping ... De volgende dag kon ik bij m'n fietsenmaker direct een nieuwe spaak laten monteren, en 't wieltje is gelijk gecontroleerd en bijgesteld.
Ik kijk nu ook met een geruster hart tegen de binnenrand van de cabriokap aan. Deze heb ik namelijk een maand geleden afgewerkt met het bij ligfietsers welbekende afwerkprofiel waarmee ook ligfietszitjes rondom zijn afgewerkt. Het oogt nu niet meer zo dun en scherp en gevaarlijk.
In Haren neem ik bij Intermezzo 'n kop koffie met warme appelbol en rijd de laatste km's naar Groningen. De meefietsende schooljeugd maakt rap ruim baan, vooral als ze achterom kijken en de WAW met z'n brandende koplampen snel dichterbij zien komen. Wederzijds wordt enthousiast gegroet. Het Lamborghini-oranje VM'tje komt kennelijk ontzettend cool over...
De hele dag zal ik gevrijwaard blijven van vervelende krampaanvallen in m'n linkerbeen en pijn in de linkerbil. Ik prijs mij gelukkig dat ik nog maar 'n paar dagen eerder bij toeval erachter kwam -via een discussie op het BROL-forum- dat ik last had van een verkrampte piriformis. De aanbevolen rekoefeningen bleken uitermate effectief te zijn, zodat ik al na ruim een dag verlost was van bijna alle onaangename en soms pijnlijke effecten die een verkrampte piriformis kan oproepen.
In Groningen-centrum ga ik naar Willy Loos, een goed gesorteerde sportzaak met een plezierige bediening. Ik slaag in m'n aankopen: een zwarte en witte katoenen trainingsbroek zoals ik die graag op m'n roeibank draag. Witte en zwarte katoenen hesjes -niet te dik, niet te dun, en zeker niet met capuchon!- kon ik helaas niet bemachtigen.
Brasserie Bommen Berend ligt praktisch naast Willy Loos, dus 'n goede cappuccino liet zich best smaken. De overheerlijke taartjes heb ik in de vitrine laten liggen. M'n lichaamsgewicht gaat nog steeds de goede kant op, naar beneden dus. Heel Nederland wordt in rap tempo vetter als je de kranten mag geloven, maar ik slaag er nog steeds in om de laatste overtollige onsjes kalmpjes aan kwijt te raken. Zonder dat ik honger hoef te lijden heb ik nu een gewicht bereikt van omstreeks 72 kg.
Even verderop in de Oude Ebbingestraat ga ik met m'n Phonak SmartLink bij m'n audicien Beter Horen langs. De oplaadbare batterij van dit kostbare FM + Bluetooth communicatiehulpje voor m'n hoortoestel heeft kennelijk de geest gegeven, en ik vraag aan hr Voorma of hij daarnaar wil (laten) kijken. Met z'n assistente erbij ontwikkelt zich een geanimeerde gedachtenwisseling over de WAW en over fietsen in het algemeen. Zij blijken beiden elk slechts 1 fiets te hebben. Een fietshandicap dus; gelukkig is daar wat aan te doen, net als aan een gehoorhandicap...
Inmiddels is het bewolkt geworden, en vind ik het een mooi moment om weer naar huis te gaan. Bij alle stoplichten ben ik in m'n WAW het eerste weg, ondanks dat-ie met z'n 29 kg wel wat meer weegt dan de meeste andere fietsen.
In Midlaren maak ik het ommetje "bij de slager rechtsaf", eet bij de Vijftig Bunders eindelijk m'n boterhammetjes op, en kom via een paar fraaie extra km's door het bos op de goede plek uit in de winkelstraat van Zuidlaren, bij de sportzaak Ruchti. Daar kan ik wel een zwart en een wit hesje met lange mouwen op de kop tikken, zodat ik nu geheel voorzien ben van roeibanktrainingkleding.
De rit naar huis gaat via Schuilingsoord, Annen en langs Spijkerboor. WAW015 wordt van de modderspatten op z'n flanken bevrijd met spuit en spons en weer de fietsengarage in gereden.
72 km gefietst
04 november 2006
'n Rit met WAW015 bij grijs weer
Deze zaterdag is het grijs en tegen (mot)regen aan. De ochtend gebruik ik om met de auto naar Roden te gaan en daar onder meer een 5 jaar oude MO-disk drive met Firewire aansluiting naar een internetkennis te brengen. Dergelijke apparaten die ik zelf nooit meer gebruik geef ik een tweede leven door ze om niet dan wel voor een klein bedragje aan iemand anders te geven. Da's beter dan ze veel te lang te laten verstoffen en verouderen zodat niemand meer belangstelling heeft voor zulke oude rommel.
De afgelopen dagen heb ik roeisessies op de Concept2 gehouden van 25 of 30 minuten. Da's prima als er niets anders op zit, maar (roei)fietsen hou ik qua motivatie veel langer vol, en afwisseling is ook niet verkeerd. Dus ga ik met WAW015 en cabriokap op stap, vertrek om ca. 12.50 uur vanaf huis. Via Annen, een omweg dus, en Zuidlaren ga ik non-stop naar Haren. Wegens het grijze weer rij ik met brandende voor- en achterlichten, wat de WAW een nog opvallender verschijning maakt dan-ie al is. 'k Rij in een rustig tempo omdat de wegsituatie hier en daar niet erg overzichtelijk is. Ook wil ik wel 'ns ervaren hoe lang ik met zo'n matige inspanning kan fietsen. Onderweg af en toe veel lawaai, veroorzaakt door afgewaaide eikels en dode takken.
Het is overal stil. Met een beetje minder weer zijn gelijk veel minder mensen op de fiets. Gelukkig zijn er ook betrekkelijk weinig auto's langs m'n route.
Behalve de normale fietskleding heb ik ook een royale hoofdband om, die bij de temperatuur van ca. 10º m'n hoofd afdoende beschermt bij cabrio rijden.
Onderweg zijn wat kleine hindernissen waardoor ik het fietspad af en de autorijbaan op moet: even voorbij Midlaren wordt het fietspad opgeknapt en in Noordlaren wordt de weg aangepast volgens de 'Shared Space opvattingen van Monderman e.a.'. Vooral in Glimmen en Haren is het een feest van kleur: veel bomen en struiken tonen hun uitbundige herfstkleuren. Jammer dat het niet zonnig is, want dan komen die gele, oranje en rode kleuren nog veel beter uit!
Er is niet zoveel winkelpubliek in Haren, en bij café Intermezzo ziet het er dit keer ook niet erg uitnodigend uit. Met een strak genomen bocht maak ik rechtsomkeert bij de tweede rotonde in Haren, het is nu precies 14.00 uur. In hetzelfde tempo rij ik terug. De hindernissen onderweg neem ik nu soepel door op tijd de autorijbaan op te gaan. In Zuidlaren sla ik linksaf, richting De Groeve en via de Semsweg, Kielsterachterweg en Veendammerweg rij ik regelrecht naar Grand Café Van Beresteyn. De km-teller staat op 56 en het is even na vieren. Onder het genot van een beker warme chocolademelk -met slagroom, dat wel!- moet ik de vele vragen beantwoorden van twee dames die mij zagen arriveren in de WAW en daardoor wel heel erg nieuwsgierig waren geworden. Na het geven van een college Velomobielkunde kon ik huiswaarts gaan.
Prima verlopen tocht: niet moe, wel op het eind last van af en toe wat krampen in de onderbenen en voeten. Ik kon dat dragelijk houden door even met nog minder inspanning te pedaleren, zodat de kramp weer wegging. Ondanks de Mg-suppletie die ik al enkele maanden dagelijks inneem blijven mijn beenspieren helaas nog gevoelig voor krampaanvallen.
Onderweg heb ik zitten rekenen en ben tot de conclusie gekomen dat als ik naar het stadscentrum van Groningen wil met WAW015, ik toch wel voor 10.00 uur weg moet. Immers, heen en terug (met de nodige speling) is 4 uur rijden. Wil ik nog een, anderhalf uurtje hebben voor het oponthoud in de stad, dan ben ik weer om 3 uur, half 4 thuis. 'k Wil niet in het donker rijden als dat niet beslist nodig is, dus dan is dat in het winterseizoen een goede tijd om thuis te komen.
58 km gefietst
De afgelopen dagen heb ik roeisessies op de Concept2 gehouden van 25 of 30 minuten. Da's prima als er niets anders op zit, maar (roei)fietsen hou ik qua motivatie veel langer vol, en afwisseling is ook niet verkeerd. Dus ga ik met WAW015 en cabriokap op stap, vertrek om ca. 12.50 uur vanaf huis. Via Annen, een omweg dus, en Zuidlaren ga ik non-stop naar Haren. Wegens het grijze weer rij ik met brandende voor- en achterlichten, wat de WAW een nog opvallender verschijning maakt dan-ie al is. 'k Rij in een rustig tempo omdat de wegsituatie hier en daar niet erg overzichtelijk is. Ook wil ik wel 'ns ervaren hoe lang ik met zo'n matige inspanning kan fietsen. Onderweg af en toe veel lawaai, veroorzaakt door afgewaaide eikels en dode takken.
Het is overal stil. Met een beetje minder weer zijn gelijk veel minder mensen op de fiets. Gelukkig zijn er ook betrekkelijk weinig auto's langs m'n route.
Behalve de normale fietskleding heb ik ook een royale hoofdband om, die bij de temperatuur van ca. 10º m'n hoofd afdoende beschermt bij cabrio rijden.
Onderweg zijn wat kleine hindernissen waardoor ik het fietspad af en de autorijbaan op moet: even voorbij Midlaren wordt het fietspad opgeknapt en in Noordlaren wordt de weg aangepast volgens de 'Shared Space opvattingen van Monderman e.a.'. Vooral in Glimmen en Haren is het een feest van kleur: veel bomen en struiken tonen hun uitbundige herfstkleuren. Jammer dat het niet zonnig is, want dan komen die gele, oranje en rode kleuren nog veel beter uit!
Er is niet zoveel winkelpubliek in Haren, en bij café Intermezzo ziet het er dit keer ook niet erg uitnodigend uit. Met een strak genomen bocht maak ik rechtsomkeert bij de tweede rotonde in Haren, het is nu precies 14.00 uur. In hetzelfde tempo rij ik terug. De hindernissen onderweg neem ik nu soepel door op tijd de autorijbaan op te gaan. In Zuidlaren sla ik linksaf, richting De Groeve en via de Semsweg, Kielsterachterweg en Veendammerweg rij ik regelrecht naar Grand Café Van Beresteyn. De km-teller staat op 56 en het is even na vieren. Onder het genot van een beker warme chocolademelk -met slagroom, dat wel!- moet ik de vele vragen beantwoorden van twee dames die mij zagen arriveren in de WAW en daardoor wel heel erg nieuwsgierig waren geworden. Na het geven van een college Velomobielkunde kon ik huiswaarts gaan.
Prima verlopen tocht: niet moe, wel op het eind last van af en toe wat krampen in de onderbenen en voeten. Ik kon dat dragelijk houden door even met nog minder inspanning te pedaleren, zodat de kramp weer wegging. Ondanks de Mg-suppletie die ik al enkele maanden dagelijks inneem blijven mijn beenspieren helaas nog gevoelig voor krampaanvallen.
Onderweg heb ik zitten rekenen en ben tot de conclusie gekomen dat als ik naar het stadscentrum van Groningen wil met WAW015, ik toch wel voor 10.00 uur weg moet. Immers, heen en terug (met de nodige speling) is 4 uur rijden. Wil ik nog een, anderhalf uurtje hebben voor het oponthoud in de stad, dan ben ik weer om 3 uur, half 4 thuis. 'k Wil niet in het donker rijden als dat niet beslist nodig is, dus dan is dat in het winterseizoen een goede tijd om thuis te komen.
58 km gefietst
25 oktober 2006
WAW !
Hoewel af en toe een versluierd zonnetje probeert door te breken, is het toch overwegend licht nevelig, en vooral kil weer. Prima weer voor WAW015...
De dag begin ik met het losmaken van de spieren door gazon en terras te ontdoen van de oogst van een week afgevallen boombladeren. 'k Fris mij op onder de douche en trek fietskleding aan: 'k heb een bloedhekel aan sporten met een onfris lijf.
WAW015 is een paar dagen geleden bevrijd van het verzamelde stof en de banden zijn op de goede spanning.
'k Ga eerst naar de dierenwinkel voor een zak kattenvoer en twee zakken kattenbakvulling. Amper ben ik onderweg of het valt mij op hoe licht en soepel alles rijdt. M'n conditie is kennelijk beter dan begin dit jaar; niet dat ik zo vreselijk hard fiets, maar het kost mij allemaal nauwelijks inspanning. Vooral het accelereren gaat hard, daarbij geholpen door het relatief geringe gewicht van WAW015, 29 kg. De Campagnolo Record 10-speed groep schakelt weer fenomenaal gesmeerd. Het is heerlijk rijden met de cabriokap, al heb ik wel een hoofdband nodig om m'n gevoelige voorhoofd tegen te sterke afkoeling te beschermen.
M'n aankopen breng ik naar huis, en ga vervolgens even langs bij schoonvader in Muntendam die nog steeds zelfstandig en in eigen huis woont, en morgen 87 jaar wordt. M'n vrouw Willy heeft vandaag een vrije dag genomen en reddert daar wat om ervoor te zorgen dat vader morgen de verjaardagsvisite goed kan ontvangen.
Hoewel kort, zo'n 5,5 km, is de rit naar Muntendam een feest: fel optrekken, toch maar beheerst rijden in de bebouwde kom, veel bekijks en leuke reacties van jong en oud en dus maak ik er ook een beetje een show van ;-) . De koplichten branden, wat de uitstraling van WAW015 nog bijzonderder maakt dan-ie al is.
In Muntendam is de familie druk aan het werk: vader Muurman, zoon Bert en dochter Willy leggen de laatste hand aan het werk. Mijn bijdrage beperkt zich tot het nuttigen van de thee en de bijbehorende speculaaskoek.
Terug gaat het weer even moeiteloos en soepel, en ben ik mij bewust van de bijzondere luxe van het velomobielrijden in zo'n mooie WAW.
WAW!
De dag begin ik met het losmaken van de spieren door gazon en terras te ontdoen van de oogst van een week afgevallen boombladeren. 'k Fris mij op onder de douche en trek fietskleding aan: 'k heb een bloedhekel aan sporten met een onfris lijf.
WAW015 is een paar dagen geleden bevrijd van het verzamelde stof en de banden zijn op de goede spanning.
'k Ga eerst naar de dierenwinkel voor een zak kattenvoer en twee zakken kattenbakvulling. Amper ben ik onderweg of het valt mij op hoe licht en soepel alles rijdt. M'n conditie is kennelijk beter dan begin dit jaar; niet dat ik zo vreselijk hard fiets, maar het kost mij allemaal nauwelijks inspanning. Vooral het accelereren gaat hard, daarbij geholpen door het relatief geringe gewicht van WAW015, 29 kg. De Campagnolo Record 10-speed groep schakelt weer fenomenaal gesmeerd. Het is heerlijk rijden met de cabriokap, al heb ik wel een hoofdband nodig om m'n gevoelige voorhoofd tegen te sterke afkoeling te beschermen.
M'n aankopen breng ik naar huis, en ga vervolgens even langs bij schoonvader in Muntendam die nog steeds zelfstandig en in eigen huis woont, en morgen 87 jaar wordt. M'n vrouw Willy heeft vandaag een vrije dag genomen en reddert daar wat om ervoor te zorgen dat vader morgen de verjaardagsvisite goed kan ontvangen.
Hoewel kort, zo'n 5,5 km, is de rit naar Muntendam een feest: fel optrekken, toch maar beheerst rijden in de bebouwde kom, veel bekijks en leuke reacties van jong en oud en dus maak ik er ook een beetje een show van ;-) . De koplichten branden, wat de uitstraling van WAW015 nog bijzonderder maakt dan-ie al is.
In Muntendam is de familie druk aan het werk: vader Muurman, zoon Bert en dochter Willy leggen de laatste hand aan het werk. Mijn bijdrage beperkt zich tot het nuttigen van de thee en de bijbehorende speculaaskoek.
Terug gaat het weer even moeiteloos en soepel, en ben ik mij bewust van de bijzondere luxe van het velomobielrijden in zo'n mooie WAW.
WAW!
30 augustus 2006
De veerpoten van WAW015
Zo'n 2 weken geleden ontdekte ik bij toeval dat de rechter veerpoot van m'n WAW gemakkelijker inveerde dan de linker. Ik begreep toen ook waarom het alleen de rechterband was die af en toe de wielkast raakte als ik tè hard een hobbel in de weg nam (inmiddels ben ik hiermee voorzichtiger geworden!). Dat heeft natuurlijk funeste gevolgen voor de band: het loopvlak wordt beschadigd door die aanrakingen met de wielkast, wat duidelijk te zien was bij het rechter exemplaar van de eerste set banden. Die waren overigens al na 700 km tot op de draad versleten wegens het niet goed sporen van de voorwielen (16,4 mm toespoor!).
Na overleg met Ymte van Velomobiel.nl -de veerpoten van de WAW zijn namelijk identiek met die van de Mango van Velomobiel.nl- spraken we af dat ik vandaag langs kon komen met de patiënt. En inderdaad blijkt dat in de rechter veerpoot andere veren zitten dan links. Dit afleveringsgebrekje van Fietser.be lost Ymte elegant, en naar verwachting ook afdoende, op: een kort stukje roodgeverfde veer in de rechter veerpoot vervangt hij door een kunststof vulstukje. Daardoor wordt de veerweg korter en de vering stugger. Vervolgens maakt Ymte de linker veerpoot identiek aan de rechter. M'n ervaring met WAW015 wees al uit dat een iets stuggere vering gelukkig geen bezwaar hoeft te zijn.
Tussen het werk door verneem ik van Ymte dat een maar liefst 10 kg lichtere Quest voorlopig niet te koop is. Jammer voor de liefhebbers... De 26" Quest weegt nu minimaal 34,5 kg (standaarduitvoering).
Morgen weer fietsen, als het weer dat toelaat.
Na overleg met Ymte van Velomobiel.nl -de veerpoten van de WAW zijn namelijk identiek met die van de Mango van Velomobiel.nl- spraken we af dat ik vandaag langs kon komen met de patiënt. En inderdaad blijkt dat in de rechter veerpoot andere veren zitten dan links. Dit afleveringsgebrekje van Fietser.be lost Ymte elegant, en naar verwachting ook afdoende, op: een kort stukje roodgeverfde veer in de rechter veerpoot vervangt hij door een kunststof vulstukje. Daardoor wordt de veerweg korter en de vering stugger. Vervolgens maakt Ymte de linker veerpoot identiek aan de rechter. M'n ervaring met WAW015 wees al uit dat een iets stuggere vering gelukkig geen bezwaar hoeft te zijn.
Tussen het werk door verneem ik van Ymte dat een maar liefst 10 kg lichtere Quest voorlopig niet te koop is. Jammer voor de liefhebbers... De 26" Quest weegt nu minimaal 34,5 kg (standaarduitvoering).
Morgen weer fietsen, als het weer dat toelaat.
Abonneren op:
Posts (Atom)