Posts tonen met het label nog wat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nog wat. Alle posts tonen

02 januari 2014

"Leven is het zijn tussen twee eeuwigheden in"

"Leven is het zijn tussen twee eeuwigheden in" is een levensmotto van Wim Huisman, een diepgaande uitspraak, waarover heel lang van gedachten te wisselen is!

Wim's motto kent al heel lang aanverwante vormen. Twee voorbeelden:
"Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis".
Vladimir Nabokov (In Rusland geboren Amerikaans schrijver en dichter 1899-1977)
"Ons bestaan ligt tussen twee eeuwigheden".
Blaise Pascal (Frans wis- en natuurkundige en filosoof 1623-1662)
Zelf spreekt de formulering die Wim geeft mij het meest aan. Dat komt natuurlijk door m'n atheïstische overtuiging :-)

Voor het eerst kwam ik dit motto tegen -in weer 'n andere vorm- in het voortreffelijke boek van Christopher Hitchens, "God Is Not Great: How Religion Poisons Everything" (2009). Daarin schrijft hij op blz. 259:
"Lucretius anticipated David Hume in saying that the prospect of future annihilation was no worse than the contemplation of the nothingness from which one came […]."
Ook hierin herkent men het beeld van het niet-zijn vóór de geboorte en ná de dood.
(Lucretius was een Romeins dichter en filosoof ca. 95-55 BC, David Hume een Schots filosoof en geschiedkundige 1711-1776.)
Meer over atheïsme
Meer over Lucretius
Meer over David Hume

23 januari 2013

Afronding, althans voorlopig

'Es ist schon alles gesagt! Nur noch nicht von allen!'
- Karl Valentin

Vanaf het verschijnen in 1972 van het rapport aan de Club van Rome: "De grenzen aan de groei" hebben de vooruitzichten voor het mensdom op lange termijn mij altijd geïnteresseerd. Dat rapport is nog altijd actueel!
(Voor wie de indruk heeft dat de onjuistheid ervan voldoende is aangetoond, kan ik alleen maar aanraden om te Googlen op Ugo Bardi + "Club of Rome".)

Ik mag van mijzelf zeggen dat ik op dit gebied in de loop der jaren een grote belezenheid heb opgebouwd. Het meeste wat ik de laatste tijd tegenkom in de media kan ik plaatsen, of ik heb een gezaghebbend auteur gelezen die daarover uigebreid heeft geschreven.

Bij zo'n veelomvattend onderwerp kon het niet uitblijven dat in de loop der jaren bepaalde visies zijn veranderd. Was men 10-15 jaar geleden nog zo optimistisch om te denken dat de problematiek van schaarse energie en grondstoffen en van overbevolking zich leende voor planmatige oplossingen, tegenwoordig gaat de meerderheid van de onderzoekers en schrijvers op dit gebied ervan uit dat de toekomst een serie kleine en grote crises zal brengen, waarop zal worden gereageerd met doormodderen zodat uiteindelijk de wal het schip zal keren.

Na het bestuderen van de boeken
werd het mij duidelijk dat ik nu dit onderwerp voor langere tijd kan laten rusten.

De genoemde 3 boeken kan ik overigens van harte aanbevelen. Wel is een waarschuwing op z'n plaats: het boek van Dilworth is bepaald niet voor watjes!

Niet dat ik mij helemaal afkeer van dit onderwerp. Ik blijf Our Finite World volgen, het weblog van mrs. Gail Tverberg ("Gail the Actuary"). Hoewel haar financiëel-economische beschouwingen voornamelijk op de USA betrekking hebben, zijn de onderwerpen die ze behandelt van voldoende algemene geldigheid dat ze grosso modo ook op bijv. Europa en Nederland kunnen worden toegepast. Heel interessant is hoe zij de huidige schuldencrisis koppelt aan de beperkte beschikbaarheid van olie en de hoge prijs ervan.
Gail Tverberg omschrijft zichzelf als volgt:
"Gail the Actuary’s real name is Gail Tverberg. She has an M.S. from the University of Illinois, Chicago, in Mathematics, and is a Fellow of the Casualty Actuarial Society and a Member of the American Academy of Actuaries."
Niet alleen haar postings, maar ook de levendige discussies erover zijn heel interessant. Opvallend is de afwezigheid van reaguurders die wij in NL maar al te goed kennen. Dat is waarschijnlijk te danken aan het gemiddeld hoge niveau van de discussianten.

En nu is het vooral afwachten tot we weer kunnen roeifietsen! 't Spul -op 2 en 3 wielen- staat klaar in de startblokken :-)
Maar 't zal wel volgende week worden...

06 juni 2012

Ehhh… tsja… schoenen hamsteren?

Qua gevoelswaarde liggen wandelen en fietsen dicht bij elkaar. Beide zijn gezonde en milieuvriendelijke manieren van voortbewegen. Ergo, er kan best een stukje over schoenen af op dit weblog.

Mijn grote voorliefde voor MBT-schoenen -ja, die zogenaamde anti-schoenen met van die bolle zolen- is uit nood geboren. 't Zijn de enige schoenen die ik ken waarmee ik een dag lang kan lopen. 'k Heb me vanwege m'n hallux falgus aan beide voeten (erfelijke kwaal in onze familie, helaas) jarenlang moeten behelpen, eerst met dure maatschoenen (grandioze mislukkingen) en vervolgens met sportschoenen (heel redelijke maar wat wisselvallige resultaten). En sportschoenen staan echt niet onder een sjiek maatpak :-(

't Zal zo'n 2 jaar geleden zijn dat ik onderweg naar iets heel anders een MBT-schoenenspeciaalzaakje passeerde in de Zwanestraat in Groningen. Omdat ik mij vagelijk herinnerde dat ik daarover wat goede dingen had gelezen stapte ik dat winkeltje binnen en probeerde enkele modellen uit. Dat voelde helemaal niet verkeerd, dus kocht ik een paar Nafasi Black. In de daaropvolgende maanden breidde ik m'n collectie MBT-schoenen uit naar 4 paar: de genoemde zwarte Nafasi's, twee paar "casual" schoenen en 1 paar hoge Kitabu wandelschoenen. De laatste doen naar volle tevredenheid dienst als tuinschoenen.

2 Weken geleden vernam ik dat de in Zwitserland gevestigde MBT-fabrikant failliet was. Oei… hoe kom ik in de toekomst aan andere schoenen die gegarandeerd net zo goed voor mij uitpakken??? Van een doorstart van die onderneming leek geen sprake te zijn. Het bleek voor mij een veel groter probleem te zijn dan ik eerst dacht, want ik heb er 2 nachten onrustig van geslapen. En dat overkomt mij maar hoogst zelden, dat onrustig slapen!

Het gaat immers om m'n bewegingsvrijheid die zich vertaalt in -letterlijk!- gaan en staan waar ik wil, zelfstandigheid en zelfredzaamheid.

In deze tijd van een overvloedig aanbod van alles en nog wat doet het ouderwets aan: hamsteren. Dat woord herinnert aan oorlog en de jacht op boter, suiker en meel, brood en aardappelen en andere eerste levensbehoeften. Toch was dat voor mij de oplossing.

Zoeken dus op internet naar betrouwbare webwinkels die de originele MBT's verkopen en geen vervalsingen ervan die inmiddels ook in omloop zijn. Het leek wel alsof meer mensen op jacht waren naar MBT-schoenen, want de online-collecties werden zienderogen kleiner, vooral in mijn schoenmaat 45. Gelukkig kon ik in Nederland de hand leggen op 4 paar Kitabu GTX lage wandelschoenen -2xbruin, 2xzwart- en in Duitsland 2 paar Nafasi zwart.

Da's mij in m'n leven nog nooit gebeurd: binnen 1 week 6 paar schoenen kopen…

30 augustus 2010

Fietskm boekhouding en nog wat…

'k Ben in augustus blijven steken op 486 km: 103 km rondgetrapt op m'n CF-mtb en 383 km op voornamelijk m'n roei2wieler.

't Kon minder, zoals men dat ten onzent zegt. Het weer werkte niet mee, terwijl zowel de tuin als het schilderwerk ook de aandacht vroegen.

Zionisme
In m'n posting Schoothondje.nl had ik het over ...Israël, dat zich steeds duidelijker ontwikkelt tot een gevaarlijk militant zionistisch land met een fascistische inslag en voortdurend op zoek naar meer Lebensraum...

Vandaag las ik in de NYT in het artikel In Israel, Settling for Less een uitleg uit gezaghebbende bron waarom onderscheid gemaakt moet worden tussen twee varianten van zionisme. Het seculiere Zionisme is democratisch en werd gepropageerd door ondermeer Theodor Herzl en David Ben-Gurion. De orthodox-religieuze kolonisten -medeverantwoordelijk voor de schandalige gang van zaken in de door Israël bezette gebieden- hangen een theologische versie van het Zionisme aan die principieel anders is.

Prof. Gabi Taub, hoogleraar aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem, legt uit waartoe het religieuze Zionisme uiteindelijk kan leiden. Het zou kunnen leiden tot een Israël dat heel anders is dan het land zoals we dat nu kennen. Taub windt er geen doekjes om en gebruikt harde taal:
"...Herzl’s vision was about liberating people, while [the religious settlers' vision] is about achieving a mystical reunion between the people of Israel and the land of Israel. Herzl’s view stemmed from the ideals of the Enlightenment and the tradition of democratic national liberation movements, dating back to the American and French Revolutions; religious settlers are steeped in blood-and-soil nationalism. Herzl never doubted that Israeli Arabs should have full and equal rights. For religious settlers, Arabs are an alien element in the organic unity of Jews and their land

...... Israel would have to choose between remaining democratic but not Jewish, or remaining Jewish by becoming non-democratic. Israel’s enemies have long maintained that Zionism is racism and that Israel is an apartheid state. If the settlers succeed, they will turn this lie into truth.

...... The religious settlement movement is not just secular Zionism’s ideological adversary, it is a danger to its very existence. Terrorism is a hazard, but it cannot destroy Herzl’s Zionist vision. More settlements and continued occupation can."

21 februari 2010

Schoothondje.nl

Dat de meeste Nederlandse politici -of ze zichzelf aanprijzen als christelijk of seculier, links of rechts, liberaal of conservatief- kritiekloos achter Amerika (de USA) staan, weten we al lang.

Wij zijn het schoothondje van Amerika. Dit werd weer 'ns duidelijk gemaakt tijdens de langzame val van het kabinet Balkenende-IV: veel commentatoren maken zich vooral grote zorgen over hoe de NAVO (waarin Amerika de lakens uitdeelt) en het Witte Huis het nee van de PvdA zullen opvatten en welke gevolgen dit zal hebben voor de relatie tussen Nederland en de NAVO en USA.

Als er wordt gesproken over "de internationale statuur" van Nederland, wordt vooral bedoeld of wij voortaan de kruimeltjes die de USA af en toe aan Nederland toewerpt, moeten missen, zoals dat bijgeschoven stoeltje aan de vergadertafel van de G-20.

Één ding is zeker: dit schoothondjesgedrag gaat ons geheid in nog meer problemen brengen.

Voorbeelden van problemen ten over: De foute Irakoorlog en het rapport-Davids. De uitzichtloze Afghanistanoorlog met totaal onzekere afloop. De blindelingse steun aan de USA in diens blindelingse steun aan Israël, dat zich steeds duidelijker ontwikkelt tot een gevaarlijk militant zionistisch land met een fascistische inslag en voortdurend op zoek naar meer Lebensraum.

Laten we er geen doekjes om winden: de USA is een wereldrijk dat thans z'n nadagen beleeft. Financieel aan de grond en met z'n energie- en grondstoffenvoorzieningen diep in de gevarenzône. Snel groeiende concurrentie van een andere opkomende economische grootmacht die zelfverzekerd paal en perk stelt aan de Pax Americana.

Wanneer een in de hoek gedrongen Amerika z'n "imperial overstretch" niet wil toegeven maar deze met alle beschikbare middelen wil handhaven, krijgen wij een kat in het nauw te zien die rare sprongen gaat maken.

En wanneer Schoothondje.nl niet op tijd z'n volgzaamheid aan de USA afleert, worden wij gedwongen om mee te springen. Grote kans dat we dan meegesleept worden in oorlogen om olie en grondstoffen, en andere wilde en kostbare avonturen, die geen ander doel dienen dan de Amerikaanse reus op lemen voeten overeind te houden.

[Update: zie in dit verband ook Chinese Labor Costs, Tea Partiers as True Believers.]

[Update 2, ma 22 feb 2010: vandaag staat in NRC Handelsblad een column van prof. Eric Schliesser "Waarom altijd dat aanschuiven bij wereldleiders?". Ook hij trekt de fixatie van Nederland op de USA in twijfel en gebruikt deels dezelfde argumenten als ik hierboven heb gedaan.
Nog een voorbeeld van een door schoothondjesgedrag veroorzaakt probleem is het overnemen van elementen uit de "war on drugs" die vooral in de USA met grote verbetenheid wordt gevoerd. Succes echter blijft uit, terwijl het oorspronkelijke Nederlandse hard- en softdrugsbeleid, met ruime aandacht voor de volksgezondheidsaspecten en voorlichting, veel betere resultaten behaalt.]

[Update 3, di 23 feb 2010: vandaag staat in NRC Handelsblad een fraaie prent van Bas van der Schot, die mij toestemming gaf om deze hier te plaatsen.]

16 mei 2009

The sun is coming!


M'n vrouw en vooral ik hebben de mond vol van duurzaam en milieubewust leven, en smullen van artikelen zoals in de New York Times van een paar dagen geleden: In German Suburb, Life Goes On Without Cars.

Af en toe voegen we een bescheiden daadje bij het woord, ondanks de geringe geestdrift die dergelijke initiatieven in onze directe omgeving opwekken en ondanks het nauwelijks stimulerende overheidsbeleid. Zo hebben we de afgelopen jaren onze auto voorzien van een roetfilter (gedeeltelijk gesubsidieerd), zodat-ie nu tot in milieuzone 4 (hoogste klassificatie) in Duitse steden mag komen, en hebben we onze woning laten na-isoleren met PUR-schuim in de spouwmuren en onder de vloer.

Niet dat we zulke milieu- en energiebesparingsfanaten zijn, maar wel brengen we elke week braaf ons glas weg en leveren we om de twee weken netjes ons oud papier in. Een gedeelte van een van onze gazons hebben we in een "Blumenwiese" veranderd, en we zijn definitief afgestapt van mosbestrijding in het gras met chemische middelen.

Composteren van GFT-afval in eigen beheer doen we niet meer, ondanks dat we ooit twee grote gemetselde compostbakken hebben laten maken in onze tuin: we kunnen de zelfgemaakte compost niet meer kwijt in de tuin, en hebben ook de ervaring dat er wel erg veel kiemkrachtige zaden van sierplanten en onkruid in bleven zitten, zodat er veel moest worden gewied.

Ons autogebruik is bijna tweemaal zo hoog als dat van de gemiddelde privé-autobezitter. Ons jaarkilometrage is dichter bij de 30 duizend km dan bij 25 duizend. 't Zijn wel grotendeels lange ritten, zo tussen de 60 en 200 km enkele reis.

Ondanks onze matige score op milieubewust en duurzaam leven hebben we de afgelopen dagen toch 24 stuks zonnestroompanelen laten installeren op het dak van ons huis, zodat we nu een eigen elektriciteitscentrale hebben met een vermogen van 4440 Wp. Volgens het standaard rekenmodel zou deze per jaar 3774 kWh kunnen leveren, ietsje meer dan ons eigen jaarverbruik van 3300 kWh.

Afgelopen dinsdag werden de onderdelen, besteld bij Esdec in Deventer, afgeleverd: twee pallets met PV-panelen en toebehoren. De installatie ervan heeft Esdec uitbesteed aan het bedrijf Zonne-energie Noord Nederland uit Beilen.

De twee ervaren mannen (Smit en z'n zoon Smit Jr.) voerden de installatie uit zonder noemenswaardige problemen. De twee rijen van elk 12 PV-panelen liggen strak en glad op het dak; de zonnestroom gaat door het dak naar binnen, achterlangs de ingebouwde klerenkast op m'n werkkamer door de verdiepingvloer naar de meterkast en door de achtermuur van de meterkast naar de bijkeuken, direct de omvormer in. De door de omvormer geproduceerde wisselstroom gaat weer door dezelfde muur naar de meterkast en via de Ferrarismeter het elektriciteitsnet in.

Het was gisteren een indrukwekkend moment toen de installateur halverwege de middag de hoofdschakelaar van onze elektriciteitscentrale omdraaide: na wat inleidend geklik kwamen de produktiedata op het display van de omvormer. Ondanks het wat waterige zonnetje kwamen er al snel produktiepieken van 3800 Watt op het schermpje en holde de Ferrarismeter achteruit. Een indrukwekkend besef: wij hebben nu een eigen elektriciteitscentrale en hij werkt vanaf nu, 15 mei 2009, halverwege de middag!
Tot zonsondergang had-ie op de eerste werkdag al 5,1 kWh geproduceerd.

De technische gegevens:
Zonnestroompanelen: 24 stuks aleo solar modules van aleo solar Deutschland GmbH, type s_17, 185 Wp per stuk, totaal 4440 Wp. Geraamde jaaropbrengst 3774 kWh.
Omvormer: Sunny Boy 4000TL van SMA Solar Technology.

03 mei 2009

Ouwe lul met iPhone

Plaats van handeling: Café-restaurant de Tafelberg in Blaricum. Tijdens een stevige wandeling in het Gooi pauzeren we daar even.

'k Probeer of de draadloze ontvangst op m'n iPhone snel genoeg is om de buienradar op het scherm te krijgen. M'n buurman aan tafel, ca. 45 jaar oud, merkt op dat ik op m'n leeftijd toch nog een iPhone heb. 'k Riposteer dat ik al computers gebruikte in de tijd dat ze alleen door mannen in witte jassen mochten worden bediend.

Zucht... :-/

03 december 2008

Een hel op aarde, te gruwelijk voor woorden

Hieronder heb ik m'n posting op het Gentse Liggers forum (in de Babbelhoek) weergegeven.

'n Dringend verzoek: KOOP GEEN BONT!
Ook al is 't maar een klein stukje, bijv. aan een petje, of een speeltje voor de huiskat.

'k Werd door Nu.nl geattendeerd op de volgende info:
http://www.peta.org/feat/ChineseFurFarms/index.asp. De site vermeldt:

    When undercover investigators made their way onto Chinese fur farms recently, they found that many animals are still alive and struggling desperately when workers flip them onto their backs or hang them up by their legs or tails to skin them. When workers on these farms begin to cut the skin and fur from an animal's leg, the free limbs kick and writhe. Workers stomp on the necks and heads of animals who struggle too hard to allow a clean cut. When the fur is finally peeled off over the animals' heads, their naked, bloody bodies are thrown onto a pile of those who have gone before them. Some are still alive, breathing in ragged gasps and blinking slowly. Some of the animals' hearts are still beating five to 10 minutes after they are skinned. One investigator recorded a skinned raccoon dog on the heap of carcasses who had enough strength to lift his bloodied head and stare into the camera. Before they are skinned alive, animals are pulled from their cages and thrown to the ground; workers bludgeon them with metal rods or slam them on hard surfaces, causing broken bones and convulsions but not always immediate death. Animals watch helplessly as workers make their way down the row. Background Undercover investigators from Swiss Animal Protection/EAST International recently toured fur farms in China's Hebei Province, and it quickly became clear why outsiders are banned from visiting. There are no regulations governing fur farms in China—farmers can house and slaughter animals however they see fit—meaning miserable lives and excruciating deaths. The investigators found horrors beyond their worst imaginings and concluded, "Conditions on Chinese fur farms make a mockery of the most elementary animal welfare standards. In their lives and their unspeakable deaths, these animals have been denied even the simplest acts of kindness." Living Hell On these farms, foxes, minks, rabbits, and other animals pace and shiver in outdoor wire cages, exposed to driving rain, freezing nights, and, at other times, scorching sun. Mother animals, who are driven crazy from rough handling and intense confinement and have nowhere to hide while giving birth, often kill their babies after delivering litters. Disease and injuries are widespread, and animals suffering from anxiety-induced psychosis chew on their own limbs and throw themselves repeatedly against the cage bars. Is There a Skeleton in Your Closet? The globalization of the fur trade has made it impossible to know where fur products come from. Skins move through international auction houses and are purchased and distributed to manufacturers around the world, and finished goods are often exported. China supplies more than half of the finished fur garments imported for sale in the United States. Even if a fur garment's label says it was made in a European country, the animals were likely raised and slaughtered elsewhere—possibly on an unregulated Chinese fur farm. Because a fur's origin can't be traced, anyone who wears any fur at all shares the blame for the horrific conditions on Chinese fur farms. The only way to prevent such unimaginable cruelty is never to wear any fur. Take PETA's pledge to be fur-free today!
Tot zover de site. Je moet wel sterke zenuwen hebben om de video te bekijken.

'k Heb de video bekeken in grote stilte. Daarna heb ik gevloekt en gejankt, ja, in machteloze woede.
M'n wintermuts met bontflappen heb ik gelijk in de vuilnisbak gegooid.


    [Aanvulling: Eenzelfde bericht, natuurlijk geheel in het Engels, had ik tegelijkertijd op het BROL-forum gezet, in de "off-topic" hoek. Groot was m'n verbazing toen ik bijna per kerende post van de beheerder van het BROL-forum het volgende bericht ontving:
      "Your fur post I deleted your post about fur. I understand it's a big problem however it is far too hot of a non-bike related topic for our forum. Thanks for understanding."
    'k Heb natuurlijk teruggeschreven dat ik geen begrip heb voor deze actie. Zijn de BROL forum deelnemers werkelijk zulke gevoelige zieltjes?Shame on you ]