Op het alsmaar voortduren van het veel te koude, winderige en natte voorjaar na -waardoor het dagelijks leven momenteel veel weg heeft van vooral afwachten totdat de normale voorjaarsbezigheden buitenshuis weer kunnen worden opgepakt- zijn de tegenslagen van de laatste tijd min of meer opgelost.
Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.
Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!
Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!
Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!
Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)
En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.
Posts tonen met het label RANS Cruz. Alle posts tonen
Posts tonen met het label RANS Cruz. Alle posts tonen
25 mei 2013
24 april 2013
Lelijke kink in de kabel, 'n plan B, en foute spiercoördinatie
Elk voorjaar verdeel ik m'n tijd tussen tuinieren en fietsen. De tuin moet weer op orde worden gebracht zodat alles weer kan groeien en bloeien. Zoals gebruikelijk moet het lijf worden verlost van wintervet [enkele kilo's :-( ] en de conditie flink worden opgekrikt. Daarvoor is de inmiddels gerevideerde roeifiets een perfect middel!
Kink in de kabel
Tussen die bedrijvigheden door keek ik even op de kalender en bedacht dat het wel erg stil blijft rondom de levering van m'n alweer begin november 2012 bestelde HPVelotechnik Scorpion fs 26 pedelec (25 km/h) trike met de 48V BionX PL250HTSL naafmotor. Ik wilde daarvan het fijne weten en had zo m'n redenen om te beginnen bij BionX International. Gedurende de plezierige e-mailcontacten werd HPVelotechnik in Duitsland daar ook bij betrokken, en vandaag, 2-3 dagen later, krijg ik van HPVelotechnik het bericht dat m'n bestelling daar onvindbaar is!
De reden van de uitblijvende levering is nu wel duidelijk. Onduidelijk is nog hoe dit heeft kunnen gebeuren en ook wat er verder zal gebeuren…
Wordt dus vervolgd…
Plan B
Min of meer instinctief had ik inmiddels de noodzaak voor 'n plan B vastgesteld. 'k Wil beslist 'n pedelec meenemen op vakantie naar Bayern. De reden is heel simpel: ook nu, inmiddels ruim een jaar na de reconstructie van m'n lekke mitralisklep, kan bij teveel inspanning een periode van boezemfibrillatie optreden. Zo'n onprettige periode komt maar zelden voor -ongeveer eens per 3 maanden- maar kan wel 24-36 uur duren en om daarvan bij te komen heb ik daarna nog een, twee dagen van betrekkelijke rust nodig.
M'n RANS Cruz lijkt heel goed te kunnen worden omgebouwd tot pedelec met het mooie lichte Sunstar motortje S03+. Daarover heb ik contact gehad met Harry Lieben (a.k.a. Twilwel, Ligfietsgarage Groningen) en over 2 weken ga ik met de Cruz daarheen :-)
Ben benieuwd of dat allemaal zal lukken…
Foute spiercoördinatie
Het mooie van de nieuwe lichting roeifietsen van Derk Thijs is dat ze zo perfect zijn dat geknutsel daaraan niet nodig is. [Alleen na een winterperiode kan onderhoud nodig zijn ;-) ] De roetser kan zich vooral wijden aan de lichamelijke aspecten van het roeien, zoals schaven aan haar/zijn techniek en het verbeteren van de conditie.
Gisteren had ik weer zo'n mooie fysieke Aha-Erlebnis :-)
Tegen het einde van het trainingsrondje daagde het mij opeens dat ik iets heel erg fout deed: bij de haalslag spande ik m'n buikspieren aan, en niet zo weinig ook. Geen wonder dat m'n klachten in de maagstreek bleven voortduren!
Vandaag rijd ik een wat groter trainingsrondje, gedeeltelijk in het open veld tegen een matige ZW wind in. Vanaf de eerste tot de laatste haal let ik terdege op de aanspanning van de buikspieren, vooral op het vermijden van elke aanspanning daarvan tijdens de haalslag. En ja hoor, het roeifietsen is nu veel comfortabeler dan het de laatste maanden in herfst en winter is geweest.
Vraag me niet hoe en wanneer die foute spiercoördinatie is ingeslopen. Ik weet het echt niet, maar vermoed wel dat het te maken heeft met het in ongerede raken van m'n borstkast door de openhartoperatie waarbij het sternum is doorgezaagd.
Enfin, er is weer zicht op voortgaande verbetering
Kink in de kabel
Tussen die bedrijvigheden door keek ik even op de kalender en bedacht dat het wel erg stil blijft rondom de levering van m'n alweer begin november 2012 bestelde HPVelotechnik Scorpion fs 26 pedelec (25 km/h) trike met de 48V BionX PL250HTSL naafmotor. Ik wilde daarvan het fijne weten en had zo m'n redenen om te beginnen bij BionX International. Gedurende de plezierige e-mailcontacten werd HPVelotechnik in Duitsland daar ook bij betrokken, en vandaag, 2-3 dagen later, krijg ik van HPVelotechnik het bericht dat m'n bestelling daar onvindbaar is!
De reden van de uitblijvende levering is nu wel duidelijk. Onduidelijk is nog hoe dit heeft kunnen gebeuren en ook wat er verder zal gebeuren…
Wordt dus vervolgd…
Plan B
Min of meer instinctief had ik inmiddels de noodzaak voor 'n plan B vastgesteld. 'k Wil beslist 'n pedelec meenemen op vakantie naar Bayern. De reden is heel simpel: ook nu, inmiddels ruim een jaar na de reconstructie van m'n lekke mitralisklep, kan bij teveel inspanning een periode van boezemfibrillatie optreden. Zo'n onprettige periode komt maar zelden voor -ongeveer eens per 3 maanden- maar kan wel 24-36 uur duren en om daarvan bij te komen heb ik daarna nog een, twee dagen van betrekkelijke rust nodig.
M'n RANS Cruz lijkt heel goed te kunnen worden omgebouwd tot pedelec met het mooie lichte Sunstar motortje S03+. Daarover heb ik contact gehad met Harry Lieben (a.k.a. Twilwel, Ligfietsgarage Groningen) en over 2 weken ga ik met de Cruz daarheen :-)
Ben benieuwd of dat allemaal zal lukken…
Foute spiercoördinatie
Het mooie van de nieuwe lichting roeifietsen van Derk Thijs is dat ze zo perfect zijn dat geknutsel daaraan niet nodig is. [Alleen na een winterperiode kan onderhoud nodig zijn ;-) ] De roetser kan zich vooral wijden aan de lichamelijke aspecten van het roeien, zoals schaven aan haar/zijn techniek en het verbeteren van de conditie.
Gisteren had ik weer zo'n mooie fysieke Aha-Erlebnis :-)
Tegen het einde van het trainingsrondje daagde het mij opeens dat ik iets heel erg fout deed: bij de haalslag spande ik m'n buikspieren aan, en niet zo weinig ook. Geen wonder dat m'n klachten in de maagstreek bleven voortduren!
Vandaag rijd ik een wat groter trainingsrondje, gedeeltelijk in het open veld tegen een matige ZW wind in. Vanaf de eerste tot de laatste haal let ik terdege op de aanspanning van de buikspieren, vooral op het vermijden van elke aanspanning daarvan tijdens de haalslag. En ja hoor, het roeifietsen is nu veel comfortabeler dan het de laatste maanden in herfst en winter is geweest.
Enfin, er is weer zicht op voortgaande verbetering
27 januari 2013
Testen, testen, testen...
Opgelucht zie ik deze ochtend dat de dooi vannacht is ingevallen en doorzet met temperaturen boven het vriespunt, 2 ºC om 12:00 uur, tendens verder stijgend.
Afgelopen dagen begon ik knap ongedurig te worden vanwege het vele binnen zitten. Dagelijks een wandelingetje in onze buurt (Borgerspark/Borgerswold) is mooi, maar haalt het niet bij m'n omzwervingen op de roets. Bovendien is het mij na de 1e sneeuwval bijna 'n week geleden in de rug geschoten tijdens sneeuwruimen, en ik mis node het therapeutische effect van het roetsen om m'n rug weer in het gareel te krijgen. :-(
Slechts een dag lieten de omstandigheden -weer + sneeuw op de wegen- het toe om 'n stukje te roetsen, overigens veel te kort naar m'n smaak…
'k Heb gelijk m'n roei3wieler getest: op geheel of gedeeltelijk schoongemaakte en gestrooide fietspaden roetst het prima. Op fietspaden die alleen waren gestrooid maar niet geveegd, is er geen doorkomen aan. Het achterwiel heeft totaal geen grip op de 5 tot 10 cm dikke laag sneeuw en slaat heel gemakkelijk door, daarbij geholpen door de niet-continue maar pulsgewijze aandrijving.
Voor de aardigheid heb ik de RANS Cruz weer 'ns van stal gehaald en op de proef gesteld. Waar de roei3wieler het liet afweten, bleef de Cruz onverstoorbaar doorgaan, en daarbij uiterst stabiel. De lage zit geeft een prettig gevoel van veiligheid: voeten van de pedalen en je staat op de grond zonder te hoeven verzitten of van het zadel af te gaan. De mtb-banden Schwalbe Smart Sam hebben prima grip en de zitpositie dicht bij het achterwiel helpt daar natuurlijk bij :-) Dat is helaas een zwak punt van de roei3wieler…
En zoals gewoonlijk zijn direct na thuiskomst beide fietsen afgespoeld met 'n warm sopje van autoshampoo. Hiervoor gebruik ik de tuingieter met broes. Het afspoelen beperkt zich trouwens tot wielen, derailleurs, omgeving van de crankas incl. de pedalen. ff Stuiteren met de fietsen om het meeste water af te schudden en ze kunnen zo de berging in.
Verder is voor de zoveelste keer gebleken dat m'n skibril Alpina Colambo Air perfecte bescherming biedt tegen kou en ongemak onder winterse omstandigheden :-) Het enige wat ontbreekt is een achteruitkijkspiegeltje op de fiets(en), omdat de skibril door z'n afsluitende schuimlaag veel perifeer gezichtsveld wegneemt. Daardoor is het nagenoeg onmogelijk om de verkeerssituatie achter mij goed te zien, wat nodig is bij inhalen, links voorsorteren en links afslaan. Daar moet ik wel wat aan doen!
Testen?
Geregeld lees ik ervaringen van medefietsers over hun fietsen en accessoires, en verbaas mij daarbij over hoe gemakkelijk sommige producten het op belangrijke punten laten afweten: bijv. de NuVinci versnellingnaaf en de, overigens terecht geprezen, Philips SafeRide 80. In de loop der jaren ben ik natuurlijk heel wat meer zulke slechte ervaringen tegengekomen, maar ik noem nu slechts de 2 meest recente.
Problematisch vind ik ook de corrosiebestendigheid van sommige fietsen en fietsonderdelen. 'k Ben bepaald niet onder de indruk van de corrosiebestendigheid van SA trommelremmen die in veel velomobielen worden gebruikt, en de ervaringen van Hans Rots met z'n fraaie ICE Vortex trike zijn helaas niet zo zeldzaam.
Het lijkt erop dat heel veel zaken door de ontwerpers/fabrikanten niet voldoende worden beproefd onder realistische gebruiksomstandigheden, maar dat het aan de eindgebruikers wordt overgelaten om de fouten en zwakke plekken in het ontwerp te ontdekken.
'k Hoop dat onze veelgeprezen Wim Schermer de ontwikkeling van de VeloTilt velomobiel zover doorzet dat hij deze ook op de proef stelt in winterse omstandigheden. Het lijkt mij bijv. de moeite waard om te bezien of het afspoelen van de aandrijving met lauw water na een dag rijden door de pekel gemakkelijk kan gebeuren en of het inderdaad helpt tegen overmatige corrosie. 'k Zie hem niet direct buurten bij bijv. Millbrook, maar het beproeven van de winterhardheid lijkt mij toch een onmisbaar onderdeel van het ontwikkeltraject.
Wegontwerp :-))
'k Kwam wat moois tegen, te mooi
om dat niet hier te melden! :-))
Afgelopen dagen begon ik knap ongedurig te worden vanwege het vele binnen zitten. Dagelijks een wandelingetje in onze buurt (Borgerspark/Borgerswold) is mooi, maar haalt het niet bij m'n omzwervingen op de roets. Bovendien is het mij na de 1e sneeuwval bijna 'n week geleden in de rug geschoten tijdens sneeuwruimen, en ik mis node het therapeutische effect van het roetsen om m'n rug weer in het gareel te krijgen. :-(
Slechts een dag lieten de omstandigheden -weer + sneeuw op de wegen- het toe om 'n stukje te roetsen, overigens veel te kort naar m'n smaak…
'k Heb gelijk m'n roei3wieler getest: op geheel of gedeeltelijk schoongemaakte en gestrooide fietspaden roetst het prima. Op fietspaden die alleen waren gestrooid maar niet geveegd, is er geen doorkomen aan. Het achterwiel heeft totaal geen grip op de 5 tot 10 cm dikke laag sneeuw en slaat heel gemakkelijk door, daarbij geholpen door de niet-continue maar pulsgewijze aandrijving.
En zoals gewoonlijk zijn direct na thuiskomst beide fietsen afgespoeld met 'n warm sopje van autoshampoo. Hiervoor gebruik ik de tuingieter met broes. Het afspoelen beperkt zich trouwens tot wielen, derailleurs, omgeving van de crankas incl. de pedalen. ff Stuiteren met de fietsen om het meeste water af te schudden en ze kunnen zo de berging in.
Verder is voor de zoveelste keer gebleken dat m'n skibril Alpina Colambo Air perfecte bescherming biedt tegen kou en ongemak onder winterse omstandigheden :-) Het enige wat ontbreekt is een achteruitkijkspiegeltje op de fiets(en), omdat de skibril door z'n afsluitende schuimlaag veel perifeer gezichtsveld wegneemt. Daardoor is het nagenoeg onmogelijk om de verkeerssituatie achter mij goed te zien, wat nodig is bij inhalen, links voorsorteren en links afslaan. Daar moet ik wel wat aan doen!
Testen?
Geregeld lees ik ervaringen van medefietsers over hun fietsen en accessoires, en verbaas mij daarbij over hoe gemakkelijk sommige producten het op belangrijke punten laten afweten: bijv. de NuVinci versnellingnaaf en de, overigens terecht geprezen, Philips SafeRide 80. In de loop der jaren ben ik natuurlijk heel wat meer zulke slechte ervaringen tegengekomen, maar ik noem nu slechts de 2 meest recente.
Problematisch vind ik ook de corrosiebestendigheid van sommige fietsen en fietsonderdelen. 'k Ben bepaald niet onder de indruk van de corrosiebestendigheid van SA trommelremmen die in veel velomobielen worden gebruikt, en de ervaringen van Hans Rots met z'n fraaie ICE Vortex trike zijn helaas niet zo zeldzaam.
Het lijkt erop dat heel veel zaken door de ontwerpers/fabrikanten niet voldoende worden beproefd onder realistische gebruiksomstandigheden, maar dat het aan de eindgebruikers wordt overgelaten om de fouten en zwakke plekken in het ontwerp te ontdekken.
'k Hoop dat onze veelgeprezen Wim Schermer de ontwikkeling van de VeloTilt velomobiel zover doorzet dat hij deze ook op de proef stelt in winterse omstandigheden. Het lijkt mij bijv. de moeite waard om te bezien of het afspoelen van de aandrijving met lauw water na een dag rijden door de pekel gemakkelijk kan gebeuren en of het inderdaad helpt tegen overmatige corrosie. 'k Zie hem niet direct buurten bij bijv. Millbrook, maar het beproeven van de winterhardheid lijkt mij toch een onmisbaar onderdeel van het ontwikkeltraject.
Wegontwerp :-))
om dat niet hier te melden! :-))
07 mei 2012
Herstelperiode…
Daar zit ik nu middenin, en het lichamelijk herstel van m'n operatie gaat (natuurlijk!, wat had ik anders kunnen denken!) langzamer dan ik zou willen. 'k Heb zo m'n goede dagen dat ik in de tuin werk en wat -hele kleine- ommetjes fiets. Na 'n paar van die goede dagen gooit m'n lijf de kont tegen de krib en moet ik het een of twee dagen heel kalmpjes aan doen.
Inmiddels ben ik wèl vertrouwd geraakt met dit ritme :-/
Het is zeker dat ik dit hele zomerseizoen rustig aan moet doen. Grote heldendaden en topprestaties zijn voorlopig niet voor mij weggelegd. Het begint er ook steeds meer op te lijken dat ik m'n meest comfortabele fiets, de RANS Cruz, weer zal meenemen op vakantie naar Bayern. Gelukkig heb ik die fiets begin 2011 grondig laten renoveren en is-ie nu bijzonder fraai en heel licht afgemonteerd met 1e klas onderdelen.
Nog net op tijd dacht ik aan het noteren van m'n fietskilometrage in april: 51 km totaal, waarvan 42 km op de roei3wieler en 9 km op m'n RANS Cruz.
Geloof de massamedia niet!
Eindelijk is het nu tot mij doorgedrongen ;-) Er zijn over de hele wereld talloze burgers, al dan niet in georganiseerd verband, bijv. als ondernemer met een eigen bedrijf, die hard werken aan een duurzame toekomst. Sommige grote bedrijven -die meestal niet voorop lopen als het gaat om grote koerswijzigingen- doen ook mee. Al surfend op internet kwam ik daarvan heel vrolijk stemmende bewijzen tegen.
Op het gebied van mobiliteit, op de eerste plaats natuurlijk fietsen en ook auto's in verder willekeurige volgorde:
het Bosch e-Bike systeem is aan een geweldige opmars bezig in de fietswereld. Zie hier en ook hier;
de elektrische (stads)auto geraakt nu ook binnen handbereik van de doorsnee consument. Zie bijv. de Renault Zoe en de Smart Electric Drive.
Overigens ben ik ervan overtuigd dat niet de elektrische auto de toekomst heeft, maar de e-bike!
Andersoortige grote bedrijven, zoals Unilever, lijken ook ernst te willen maken met hun aanpak van duurzaamheid.
En dan zijn er de mensen die hun leven zo duurzaam mogelijk inrichten, al dan niet in georganiseerd verband, en die hun kennis, ervaring en inzichten willen delen met anderen. Aansprekende voorbeelden zijn bijv.: Chris Martenson en het Simplicity Institute.
Minstens zo belangrijk is dat op allerlei punten steeds meer duidelijkheid wordt verschaft over waarom de huidige consumentenmaatschappij en het neoliberale kapitalisme geen toekomst hebben. Ideologische polemieken hierover hebben allang plaats gemaakt voor nuchter en duidelijk cijfer- en feitenmateriaal.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het welvaartsniveau zoals wij dat kennen in de meest welvarende delen van de wereld, op den duur niet te handhaven is, en dat de "techno-optimisten" (bijv. de gebr. Das of Wubbo Ockels) in dat opzicht ongelijk hebben. Maar wellicht is de techno-optimistische aanpak een onvermijdelijk overgangsstadium op de weg naar een heel andere menselijke samenleving.
De grote vraag is natuurlijk waarom, en zeker bij ons in Nederland, de massamedia en de politiek van dit alles kennelijk niets moeten hebben.
Politici en belanghebbenden, zoals fossiele-energie bedrijven (oliemaatschappijen, energiebedrijven), autofabrikanten en andere relatief "oude" bedrijfstakken en hun maatschappelijke aanhang en lobbygroepen houden de publieke aandacht vooral gevestigd op de conflictueuze kanten van duurzaam vs. "business-as-usual", en hanteren eerder een polemische benadering dan op cijfers en feiten gebaseerde argumenten.
De belanghebbenden bij dit alles voelen zich het prettigste bij de 'oude' partijen in het midden van het politieke spectrum (CDA, PvdA, VVD min of meer) en zullen vooral daar lobbyen voor hun belangen. Dit zijn, welhaast onvermijdelijk, tevens de partijen die het kiezersvolk geen klare wijn schenken en dus ook geen duidelijke standpunten innemen over duurzaam vs. "business-as-usual", consumentisme en neoliberalisme.
Er zijn meer factoren die onze nationale onverschilligheid jegens natuur, milieu en duurzaamheid kunnen verklaren. Een heel belangrijke factor, met vèrstrekkende gevolgen voor onze cultuur, is volgens Thomas von der Dunk de kunstmatigheid van ons landschap, namelijk de polder.
Het stilzwijgen van politici en belangengroeperingen over deze thema's heeft bijna automatisch tot gevolg dat deze onderwerpen maar heel zelden aan bod komen in TV en pers. Daardoor weten we nauwelijks hoe burgers en ondernemingen met duurzaamheid bezig zijn, en lijkt het alsof er bijna niets gebeurt op dit gebied.
Maar gelukkig, niets is minder waar!
Inmiddels ben ik wèl vertrouwd geraakt met dit ritme :-/
Nog net op tijd dacht ik aan het noteren van m'n fietskilometrage in april: 51 km totaal, waarvan 42 km op de roei3wieler en 9 km op m'n RANS Cruz.
Geloof de massamedia niet!
Eindelijk is het nu tot mij doorgedrongen ;-) Er zijn over de hele wereld talloze burgers, al dan niet in georganiseerd verband, bijv. als ondernemer met een eigen bedrijf, die hard werken aan een duurzame toekomst. Sommige grote bedrijven -die meestal niet voorop lopen als het gaat om grote koerswijzigingen- doen ook mee. Al surfend op internet kwam ik daarvan heel vrolijk stemmende bewijzen tegen.
Op het gebied van mobiliteit, op de eerste plaats natuurlijk fietsen en ook auto's in verder willekeurige volgorde:
het Bosch e-Bike systeem is aan een geweldige opmars bezig in de fietswereld. Zie hier en ook hier;
de elektrische (stads)auto geraakt nu ook binnen handbereik van de doorsnee consument. Zie bijv. de Renault Zoe en de Smart Electric Drive.
Overigens ben ik ervan overtuigd dat niet de elektrische auto de toekomst heeft, maar de e-bike!
Andersoortige grote bedrijven, zoals Unilever, lijken ook ernst te willen maken met hun aanpak van duurzaamheid.
En dan zijn er de mensen die hun leven zo duurzaam mogelijk inrichten, al dan niet in georganiseerd verband, en die hun kennis, ervaring en inzichten willen delen met anderen. Aansprekende voorbeelden zijn bijv.: Chris Martenson en het Simplicity Institute.
Minstens zo belangrijk is dat op allerlei punten steeds meer duidelijkheid wordt verschaft over waarom de huidige consumentenmaatschappij en het neoliberale kapitalisme geen toekomst hebben. Ideologische polemieken hierover hebben allang plaats gemaakt voor nuchter en duidelijk cijfer- en feitenmateriaal.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het welvaartsniveau zoals wij dat kennen in de meest welvarende delen van de wereld, op den duur niet te handhaven is, en dat de "techno-optimisten" (bijv. de gebr. Das of Wubbo Ockels) in dat opzicht ongelijk hebben. Maar wellicht is de techno-optimistische aanpak een onvermijdelijk overgangsstadium op de weg naar een heel andere menselijke samenleving.
De grote vraag is natuurlijk waarom, en zeker bij ons in Nederland, de massamedia en de politiek van dit alles kennelijk niets moeten hebben.
Politici en belanghebbenden, zoals fossiele-energie bedrijven (oliemaatschappijen, energiebedrijven), autofabrikanten en andere relatief "oude" bedrijfstakken en hun maatschappelijke aanhang en lobbygroepen houden de publieke aandacht vooral gevestigd op de conflictueuze kanten van duurzaam vs. "business-as-usual", en hanteren eerder een polemische benadering dan op cijfers en feiten gebaseerde argumenten.
De belanghebbenden bij dit alles voelen zich het prettigste bij de 'oude' partijen in het midden van het politieke spectrum (CDA, PvdA, VVD min of meer) en zullen vooral daar lobbyen voor hun belangen. Dit zijn, welhaast onvermijdelijk, tevens de partijen die het kiezersvolk geen klare wijn schenken en dus ook geen duidelijke standpunten innemen over duurzaam vs. "business-as-usual", consumentisme en neoliberalisme.
Er zijn meer factoren die onze nationale onverschilligheid jegens natuur, milieu en duurzaamheid kunnen verklaren. Een heel belangrijke factor, met vèrstrekkende gevolgen voor onze cultuur, is volgens Thomas von der Dunk de kunstmatigheid van ons landschap, namelijk de polder.
Het stilzwijgen van politici en belangengroeperingen over deze thema's heeft bijna automatisch tot gevolg dat deze onderwerpen maar heel zelden aan bod komen in TV en pers. Daardoor weten we nauwelijks hoe burgers en ondernemingen met duurzaamheid bezig zijn, en lijkt het alsof er bijna niets gebeurt op dit gebied.
Maar gelukkig, niets is minder waar!
02 maart 2011
Goed nieuws en 'n duffe fietssite
Eerst het goede nieuws :-)
Zojuist heb ik een extra mooie fles witte wijn uit m'n wijnvoorraadje gepakt om 'm vanavond te serveren bij de warme avondmaaltijd. Er is voldoende reden voor: vanochtend kon m'n uroloog in het St. Lucas ziekenhuis in Winschoten constateren dat zowel bloedonderzoek als echoscopie uitwijzen dat de hormoonkuur al 7½ jaar lang m'n uitgezaaide prostaatkanker effectief remt. Dit is bij slechts een gelukkige minderheid, ca. 20%, van de prostaatkankerpatiënten het geval.
'k Heb dus geen reden tot klagen :-) …
'n Duffe fietssite: Fietsen.123.nl
De nieuwtjes op Fietsen.123.nl zijn handig om kennis van te nemen, maar verder heb ik er vooral slechte ervaringen mee. Al weer lang geleden is om onduidelijke redenen een reactie van mij geweigerd, en vorige week was het weer zo ver. Op 24 februari verscheen op Fietsen.123.nl het item "Gezocht: dé oplossing voor zadelpijn. Heeft u hem? Laat het ons weten!" 'k Ben de beroerdste niet en soms ben ik ook hulpvaardig, dus stuurde ik een reactie op die bestond uit een link naar een van m'n blogpostings en een summiere toelichting.
Nadat mijn reactie nog steeds niet maar andere reacties wel waren verschenen -merendeels van het soort waar je als 'n ernstig geval van zadelpijnlijder niks aan hebt- vroeg ik de redacteur van Fietsen.123.nl hoe dat nu zat.
De redacteur wist mij op 28 februari niet veel meer te vertellen dat hij "helaas niet meer kon zien welke reacties verwijderd zijn, maar het beleid is om berichten met een commercieel karakter niet te plaatsen. Voor zover ik kan aannemen is dat het geval geweest.Zo niet, dan hoor ik het graag. Uiteraard zijn we blij met reacties en zijn deze welkom."
'k Heb 'm gisteren (1 maart) geantwoord dat "helaas raakt uw veronderstelling kant noch wal. M'n reactie was namelijk een verwijzing naar een specifieke posting op m'n weblog. 'k Val in deze posting met de deur in huis voor wat betreft het onderwerp 'zadelpijn', en hoe men daarin een commercieel karakter heeft kunnen ontwaren is mij een groot raadsel. Op mijn beurt veronderstel ik dat degene die m'n reactie heeft gecensureerd lijdt aan het NIH-syndroom: 'wij kennen dat niet, dus is het niks.' Jammer! Op deze wijze onthoudt u de fietsliefhebbers met zadelpijn [......] een betekenisvolle mogelijkheid om het levensgrote zadelpijnprobleem de wereld uit te helpen!"
Verder niks meer vernomen: inderdaad een duffe fietssite...
Zojuist heb ik een extra mooie fles witte wijn uit m'n wijnvoorraadje gepakt om 'm vanavond te serveren bij de warme avondmaaltijd. Er is voldoende reden voor: vanochtend kon m'n uroloog in het St. Lucas ziekenhuis in Winschoten constateren dat zowel bloedonderzoek als echoscopie uitwijzen dat de hormoonkuur al 7½ jaar lang m'n uitgezaaide prostaatkanker effectief remt. Dit is bij slechts een gelukkige minderheid, ca. 20%, van de prostaatkankerpatiënten het geval.
'k Heb dus geen reden tot klagen :-) …
'n Duffe fietssite: Fietsen.123.nl
De nieuwtjes op Fietsen.123.nl zijn handig om kennis van te nemen, maar verder heb ik er vooral slechte ervaringen mee. Al weer lang geleden is om onduidelijke redenen een reactie van mij geweigerd, en vorige week was het weer zo ver. Op 24 februari verscheen op Fietsen.123.nl het item "Gezocht: dé oplossing voor zadelpijn. Heeft u hem? Laat het ons weten!" 'k Ben de beroerdste niet en soms ben ik ook hulpvaardig, dus stuurde ik een reactie op die bestond uit een link naar een van m'n blogpostings en een summiere toelichting.
Nadat mijn reactie nog steeds niet maar andere reacties wel waren verschenen -merendeels van het soort waar je als 'n ernstig geval van zadelpijnlijder niks aan hebt- vroeg ik de redacteur van Fietsen.123.nl hoe dat nu zat.
De redacteur wist mij op 28 februari niet veel meer te vertellen dat hij "helaas niet meer kon zien welke reacties verwijderd zijn, maar het beleid is om berichten met een commercieel karakter niet te plaatsen. Voor zover ik kan aannemen is dat het geval geweest.Zo niet, dan hoor ik het graag. Uiteraard zijn we blij met reacties en zijn deze welkom."
'k Heb 'm gisteren (1 maart) geantwoord dat "helaas raakt uw veronderstelling kant noch wal. M'n reactie was namelijk een verwijzing naar een specifieke posting op m'n weblog. 'k Val in deze posting met de deur in huis voor wat betreft het onderwerp 'zadelpijn', en hoe men daarin een commercieel karakter heeft kunnen ontwaren is mij een groot raadsel. Op mijn beurt veronderstel ik dat degene die m'n reactie heeft gecensureerd lijdt aan het NIH-syndroom: 'wij kennen dat niet, dus is het niks.' Jammer! Op deze wijze onthoudt u de fietsliefhebbers met zadelpijn [......] een betekenisvolle mogelijkheid om het levensgrote zadelpijnprobleem de wereld uit te helpen!"
Verder niks meer vernomen: inderdaad een duffe fietssite...
[ Aanvulling om 16:30h. 'k Liet de redactie van Fietsen.123.nl natuurlijk weten dat ik op m'n weblog m'n ervaringen heb beschreven. Per kerende post 8-) kreeg ik het volgende antwoord:
"[……] ik ben van mening dat het inderdaad voor andere lezers op geen constructieve wijze bijdraagt om het zadelpijnprobleem op te lossen.
Begrijp me niet verkeerd, het is een leuk artikel, maar als reactie op het verzoek tot oplossingen voor het zadelpijnprobleem vind ik het meer een uitgebreide review/persoonlijke ervaring van de CF-Bike RANZ Cruz waarin niet zozeer het zadelpijnprobleem centraal staat. Ik hoop daarom dat u ons standpunt kunt begrijpen.
Verder, met name wanneer berichten een externe link bevatten worden deze namelijk extra kritisch bekeken (vaak is het mensen namelijk te doen om hun eigen blog of site te promoten op een grote site zoals fietsen.123.nl).
Ik wil u wel graag en van harte uitnodigen een constructieve reactie te plaatsen of een nieuw interessant blogbericht op uw site te schrijven waarin volgens u de oplossing voor zadelpijn aangedragen wordt. [……]"
Tsja… Natuurlijk heb ik geen enkel begrip voor bovenstaand standpunt c.q. mededelingen die werkelijk nergens op slaan :-(
En ja, ik heb een niet nieuw maar wel interessant blogbericht waarin ik m'n succesvolle poging beschrijf om de helse zadelpijn te bestrijden die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005 :-)) ]
10 januari 2011
Bijscholen, renoveren, upgraden …
't Is een bijna versleten cliché dat de ontwikkelingen in de huidige maatschappij snel gaan. 't Is natuurlijk geen nieuw verschijnsel: in de tijden dat de industriële revolutie op gang kwam, de spoorwegen werden aangelegd, telegraaf en radio gemeengoed werden, waren de veranderingen nog veel groter en vèrstrekkender dan nu het geval is. Tegenwoordig is er meer sprake van verbeteringen, verfijningen en variaties op een al bekend thema. Van het laatste is de iPad van Apple een goed voorbeeld.
Ondanks deze relativeringen blijft het ook voor de eerzame gewone burger wenselijk, nuttig of noodzakelijk om op gezette tijden een 'been bij te trekken' en de boel bij de tijd te brengen.
Economische politiek
Het overlijden van de historicus Tony Judt was voor mij aanleiding om kennis te nemen van zijn laatste werk: 'Ill Fares the Land', in het Nederlands vertaald als 'Het land is moe'. Het is een indrukwekkend en leerzaam werk en heel nuttig om de maatschappelijke en politieke ontwikkelingen van de laatste decennia in perspectief te plaatsen en daardoor beter te kunnen begrijpen.
Al lezende realiseerde ik mij dat ik m'n kennis van economische politiek -die overigens niet verder gaat dan men van een redelijk algemeen ontwikkelde en maatschappelijk betrokken burger mag verwachten- hoognodig moest bijspijkeren, zodat ik voor mijzelf een kleine opfriscursus organiseerde door niet alleen het boek van Judt te bestuderen, maar ook het werk van Wilkinson en Pickett, 'The Spirit Level'. Dit gaat speciaal over inkomensongelijkheid en welke gevolgen dit heeft voor de samenleving.
Omdat ik weet dat steeds maar doorgaande economische groei domweg onmogelijk is en dat het streven ernaar reeds nu en in de nabije toekomst nog veel duidelijker zal leiden tot fatale consequenties op velerlei gebied, was het niet meer dan logisch dat ook Tim Jackson's 'Welvaart zonder groei' op de leeslijst werd gezet.
En natuurlijk mocht Ha-Joon Chang's '23 dingen die ze je niet vertellen over het kapitalisme' in dit rijtje niet ontbreken!
Er is meer aan de hand dan alleen een ontspoorde vrijemarkteconomie zoals het neoliberalisme die voorstaat. De klimaatveranderingen, de komende schaarste aan energie en andere grondstoffen, voedselcrisis, instabiele economie (onder meer de €-crisis), internationaal terrorisme en de toenemende militarisering van de samenleving in vele landen, zijn even zovele problemen die volgens Nafeez Mosaddeq Ahmed nauw met elkaar zijn verweven. In zijn boek 'A User's Guide to the Crisis of Civilisation And How to Save it' doet hij uit de doeken hoe deze zaken met elkaar te maken hebben en dat het onmogelijk is om ze afzonderlijk aan te pakken. Ook Ahmed komt uiteindelijk uit op het ongeremde kapitalisme van de vrijemarkteconomie als eerste oorzaak.
'k Zal mij niet wagen aan een recensie van deze boeken en wil volstaan met de constatering dat ze alle stuk voor stuk aandachtige bestudering waard zijn! Wie zich wil oriënteren op hoe anderen de genoemde engelstalige boeken beoordelen, kan terecht op de site van bijv. Amazon.com (USA). Recensies van de in het Nederlands vertaalde boeken zijn eveneens te vinden op internet.
En nee, de BMW Isetta op de foto heeft geen directe relatie met de inhoud van de boeken waar-ie bovenop staat :-) Hij is een paar jaar geleden gekocht in de winkel van het BMW-museum in München. 'k Heb de Isetta altijd een geestig karretje gevonden, en m'n oom zaliger Henk de Vries heeft ze een tijd lang verkocht in z'n winkel aan de Riviervischmarkt in Haarlem.
Renoveren
Nu weer 'ns over fietsen…
De eerste mtb van m'n vrouw Willy, een roze Koga Miyata Valley Runner Lady, is inmiddels ruim 21 jaar oud en nog steeds een zeer gewaardeerde fiets. Voor het serieuzere mtb-werk in weekeinden en in onze vakanties heeft ze weliswaar een fraaie opvolger, de Santos SCC 01, maar Willy is gehecht aan het roze oudje en gebruikt 'm graag voor de ritjes in het dorp en naar haar familie in Muntendam.
't Fietsframe is oud maar nog in zeer goede staat. De appendages echter waren grondig versleten. Probleem was dat de zadelpen muurvast in het frame zat en lange tijd met succes verzet bood tegen pogingen om 'm los te maken en te verwijderen. Dat feit blokkeerde alle renovatieplannen van 't bejaarde fietske…
Totdat ik de briljante inval kreeg om m'n vaste fietsenmaker uit te dagen: als hij die vermaledijde zadelpen kon verwijderen zonder het frame te beschadigen, kon hij rekenen op een hele reeks vervolgwerkzaamheden aan deze fiets en m'n RANS Cruz CF-bike.
't Is 'm gelukt, met behulp van wat speciale vloeistoffen! M'n Cruz werd tot donorfiets gepromoveerd en daarvan werden de wielen met Rohloffnaaf, het crankstel en nog wat kleinere onderdelen overgeheveld naar de roze Valleyrunner. 't Resultaat mocht er wezen: een mooi strak ogend fietsje dat weer als nieuw rijdt.
De Cruz op zijn beurt werd gerenoveerd, daarbij gebruik makend van onze eerdere ervaringen met de afmontage van de RANS Dynamik Pro CF-bike. De belangrijkste nieuwe onderdelen:
SRAM cassette 9-speed en SRAM X.0 achterderailleur met lange slag carbon kooi;
Crankset RaceFace Next SL;
Schijfremmen Hope Race 2010;
Wielenset Mavic CrossMax ST.
Twee Schwalbe Smart Sam banden maakten e.e.a. af.
Dus zijn onze 'gouwe ouwen', waaraan Willy en ik beiden erg zijn gehecht, nu technisch in topconditie en kunnen weer heel lang mee.
Fotograferen: hard- en software
'k Ben geen getalenteerd fotograaf, zelfs verre van dat. Toch wil ik met m'n beperkte vermogens en niet al te veel grote moeite verzorgde foto's maken die het aanzien waard zijn. De meeste kiekjes zijn voor eigen gebruik, zoals het onthouden van dierbare belevenissen en het koesteren van onze herinneringen daaraan. (Nu niet sentimenteel worden…)
En wat ik aan anderen wil laten zien moet duidelijk en ook anderszins toonbaar zijn.
M'n naar huidige maatstaven al bejaarde beeldbewerkings- en fotoprogrammatuur heb ik weer bij de tijd gebracht door ze te upgraden naar Adobe Photoshop CS5 en Lightroom 3. 'k Heb DxO Optics Pro 6 er bij genomen omdat dit tijdens het proefdraaien een voortreffelijk programma blijkt voor het uitvoeren van initiële correcties op de RAW-negatieven zoals ze uit de camera komen. En de .DNG-negatieven zoals ze uit DxO kunnen worden geëxporteerd, lenen zich uitstekend voor nabewerking met Lightroom 3.
Vroeger heb ik al gefotografeerd, toen nog met lichtgevoelige film in de 35 mm camera. In die tijd heb ik een sterke voorkeur ontwikkeld voor een lichtsterk 80 mm objectief. De Leitz Summilux 80 mm f 1.4 was m'n grote favoriet. Grote brandpuntsafstanden waren aan mij niet besteed, 135 mm was wel het maximum.
De meestal heel middelmatige zoomobjectieven die tegenwoordig zo vaak worden meegeleverd met digitale camera's genieten evenmin m'n warme belangstelling. Met m'n Pentax digitale camera's fotografeer ik het liefst met een lichtsterk en goed objectief met vast brandpunt, zoals de Pentax SMC-FA 50 F1.4, en in voorkomende gevallen met de Pentax SMCP-FA 77 F1.8 Ltd.
'k Heb in de afgelopen winterperiode honderden foto's onder handen genomen, waarvan de meeste minstens 4 jaar oud waren en nog niet fatsoenlijk ontwikkeld. Pas nu kan ik met de combinatie DxO/Lightroom de meeste RAW-negatieven met goed resultaat ontwikkelen. We kijken er zelfs graag naar op ons voortreffelijke Apple iPad fotolijstje op de keukentafel.
De foto-ervaringen van de laatste jaren in het veld en de afgelopen maand vooral achter de computer hebben mij ertoe gebracht om m'n Pentax K20D te vervangen door de Pentax K-5 en een objectief uit de 'Pentax Limited' serie erbij te nemen: de Pentax SMC DA 31mm F1.8 AL Ltd.
Met de brandpuntsafstanden 31, 50 en 77 mm kan ik in verreweg de meeste situaties uitstekend uit de voeten! De relatief royale lichtsterktes (1,4 en 1,8) bewijzen hun voordelen: bij weinig licht toch korte sluitertijden en de mogelijkheden voor creatieve expressie met geringe scherptediepte bij grote lensopening.
Al met al geen goedkope aangelegenheid, maar de buitengewoon lovende recensies en vakmatige beoordelingen van zowel de K-5 camera als het 31 mm objectief hebben mij ertoe overgehaald om deze aan te schaffen.
Met m'n grondige afkeer van flitslicht en voorliefde voor 'available-light' fotografie verwacht ik met deze spullen heel lang uit de voeten te kunnen!
Ondanks deze relativeringen blijft het ook voor de eerzame gewone burger wenselijk, nuttig of noodzakelijk om op gezette tijden een 'been bij te trekken' en de boel bij de tijd te brengen.
Economische politiek
Het overlijden van de historicus Tony Judt was voor mij aanleiding om kennis te nemen van zijn laatste werk: 'Ill Fares the Land', in het Nederlands vertaald als 'Het land is moe'. Het is een indrukwekkend en leerzaam werk en heel nuttig om de maatschappelijke en politieke ontwikkelingen van de laatste decennia in perspectief te plaatsen en daardoor beter te kunnen begrijpen.
Al lezende realiseerde ik mij dat ik m'n kennis van economische politiek -die overigens niet verder gaat dan men van een redelijk algemeen ontwikkelde en maatschappelijk betrokken burger mag verwachten- hoognodig moest bijspijkeren, zodat ik voor mijzelf een kleine opfriscursus organiseerde door niet alleen het boek van Judt te bestuderen, maar ook het werk van Wilkinson en Pickett, 'The Spirit Level'. Dit gaat speciaal over inkomensongelijkheid en welke gevolgen dit heeft voor de samenleving.Omdat ik weet dat steeds maar doorgaande economische groei domweg onmogelijk is en dat het streven ernaar reeds nu en in de nabije toekomst nog veel duidelijker zal leiden tot fatale consequenties op velerlei gebied, was het niet meer dan logisch dat ook Tim Jackson's 'Welvaart zonder groei' op de leeslijst werd gezet.
En natuurlijk mocht Ha-Joon Chang's '23 dingen die ze je niet vertellen over het kapitalisme' in dit rijtje niet ontbreken!
Er is meer aan de hand dan alleen een ontspoorde vrijemarkteconomie zoals het neoliberalisme die voorstaat. De klimaatveranderingen, de komende schaarste aan energie en andere grondstoffen, voedselcrisis, instabiele economie (onder meer de €-crisis), internationaal terrorisme en de toenemende militarisering van de samenleving in vele landen, zijn even zovele problemen die volgens Nafeez Mosaddeq Ahmed nauw met elkaar zijn verweven. In zijn boek 'A User's Guide to the Crisis of Civilisation And How to Save it' doet hij uit de doeken hoe deze zaken met elkaar te maken hebben en dat het onmogelijk is om ze afzonderlijk aan te pakken. Ook Ahmed komt uiteindelijk uit op het ongeremde kapitalisme van de vrijemarkteconomie als eerste oorzaak.
'k Zal mij niet wagen aan een recensie van deze boeken en wil volstaan met de constatering dat ze alle stuk voor stuk aandachtige bestudering waard zijn! Wie zich wil oriënteren op hoe anderen de genoemde engelstalige boeken beoordelen, kan terecht op de site van bijv. Amazon.com (USA). Recensies van de in het Nederlands vertaalde boeken zijn eveneens te vinden op internet.
En nee, de BMW Isetta op de foto heeft geen directe relatie met de inhoud van de boeken waar-ie bovenop staat :-) Hij is een paar jaar geleden gekocht in de winkel van het BMW-museum in München. 'k Heb de Isetta altijd een geestig karretje gevonden, en m'n oom zaliger Henk de Vries heeft ze een tijd lang verkocht in z'n winkel aan de Riviervischmarkt in Haarlem.
Renoveren
Nu weer 'ns over fietsen…
De eerste mtb van m'n vrouw Willy, een roze Koga Miyata Valley Runner Lady, is inmiddels ruim 21 jaar oud en nog steeds een zeer gewaardeerde fiets. Voor het serieuzere mtb-werk in weekeinden en in onze vakanties heeft ze weliswaar een fraaie opvolger, de Santos SCC 01, maar Willy is gehecht aan het roze oudje en gebruikt 'm graag voor de ritjes in het dorp en naar haar familie in Muntendam.
't Fietsframe is oud maar nog in zeer goede staat. De appendages echter waren grondig versleten. Probleem was dat de zadelpen muurvast in het frame zat en lange tijd met succes verzet bood tegen pogingen om 'm los te maken en te verwijderen. Dat feit blokkeerde alle renovatieplannen van 't bejaarde fietske…
Totdat ik de briljante inval kreeg om m'n vaste fietsenmaker uit te dagen: als hij die vermaledijde zadelpen kon verwijderen zonder het frame te beschadigen, kon hij rekenen op een hele reeks vervolgwerkzaamheden aan deze fiets en m'n RANS Cruz CF-bike.
't Is 'm gelukt, met behulp van wat speciale vloeistoffen! M'n Cruz werd tot donorfiets gepromoveerd en daarvan werden de wielen met Rohloffnaaf, het crankstel en nog wat kleinere onderdelen overgeheveld naar de roze Valleyrunner. 't Resultaat mocht er wezen: een mooi strak ogend fietsje dat weer als nieuw rijdt.
De Cruz op zijn beurt werd gerenoveerd, daarbij gebruik makend van onze eerdere ervaringen met de afmontage van de RANS Dynamik Pro CF-bike. De belangrijkste nieuwe onderdelen:SRAM cassette 9-speed en SRAM X.0 achterderailleur met lange slag carbon kooi;
Crankset RaceFace Next SL;
Schijfremmen Hope Race 2010;
Wielenset Mavic CrossMax ST.
Twee Schwalbe Smart Sam banden maakten e.e.a. af.
Dus zijn onze 'gouwe ouwen', waaraan Willy en ik beiden erg zijn gehecht, nu technisch in topconditie en kunnen weer heel lang mee.
Fotograferen: hard- en software
'k Ben geen getalenteerd fotograaf, zelfs verre van dat. Toch wil ik met m'n beperkte vermogens en niet al te veel grote moeite verzorgde foto's maken die het aanzien waard zijn. De meeste kiekjes zijn voor eigen gebruik, zoals het onthouden van dierbare belevenissen en het koesteren van onze herinneringen daaraan. (Nu niet sentimenteel worden…)
En wat ik aan anderen wil laten zien moet duidelijk en ook anderszins toonbaar zijn.
M'n naar huidige maatstaven al bejaarde beeldbewerkings- en fotoprogrammatuur heb ik weer bij de tijd gebracht door ze te upgraden naar Adobe Photoshop CS5 en Lightroom 3. 'k Heb DxO Optics Pro 6 er bij genomen omdat dit tijdens het proefdraaien een voortreffelijk programma blijkt voor het uitvoeren van initiële correcties op de RAW-negatieven zoals ze uit de camera komen. En de .DNG-negatieven zoals ze uit DxO kunnen worden geëxporteerd, lenen zich uitstekend voor nabewerking met Lightroom 3.
Vroeger heb ik al gefotografeerd, toen nog met lichtgevoelige film in de 35 mm camera. In die tijd heb ik een sterke voorkeur ontwikkeld voor een lichtsterk 80 mm objectief. De Leitz Summilux 80 mm f 1.4 was m'n grote favoriet. Grote brandpuntsafstanden waren aan mij niet besteed, 135 mm was wel het maximum.
De meestal heel middelmatige zoomobjectieven die tegenwoordig zo vaak worden meegeleverd met digitale camera's genieten evenmin m'n warme belangstelling. Met m'n Pentax digitale camera's fotografeer ik het liefst met een lichtsterk en goed objectief met vast brandpunt, zoals de Pentax SMC-FA 50 F1.4, en in voorkomende gevallen met de Pentax SMCP-FA 77 F1.8 Ltd.
'k Heb in de afgelopen winterperiode honderden foto's onder handen genomen, waarvan de meeste minstens 4 jaar oud waren en nog niet fatsoenlijk ontwikkeld. Pas nu kan ik met de combinatie DxO/Lightroom de meeste RAW-negatieven met goed resultaat ontwikkelen. We kijken er zelfs graag naar op ons voortreffelijke Apple iPad fotolijstje op de keukentafel.
De foto-ervaringen van de laatste jaren in het veld en de afgelopen maand vooral achter de computer hebben mij ertoe gebracht om m'n Pentax K20D te vervangen door de Pentax K-5 en een objectief uit de 'Pentax Limited' serie erbij te nemen: de Pentax SMC DA 31mm F1.8 AL Ltd.
Met de brandpuntsafstanden 31, 50 en 77 mm kan ik in verreweg de meeste situaties uitstekend uit de voeten! De relatief royale lichtsterktes (1,4 en 1,8) bewijzen hun voordelen: bij weinig licht toch korte sluitertijden en de mogelijkheden voor creatieve expressie met geringe scherptediepte bij grote lensopening.
Al met al geen goedkope aangelegenheid, maar de buitengewoon lovende recensies en vakmatige beoordelingen van zowel de K-5 camera als het 31 mm objectief hebben mij ertoe overgehaald om deze aan te schaffen.
Met m'n grondige afkeer van flitslicht en voorliefde voor 'available-light' fotografie verwacht ik met deze spullen heel lang uit de voeten te kunnen!
30 januari 2010
'n Dag met fietsvariaties en een boek van Stillwell
Afgelopen nacht heeft het weer 'ns gesneeuwd. Wij -dwz de vier mannen die aan onze gemeenschappelijke inrit wonen- maken in de loop van deze mooie, windstille en zonnige ochtend de inrit en onze eigen opritten weer schoon, voor de kweetnietmeervoordehoeveelste keer. Met het weer van vandaag is sneeuwschuiven geen straf, ook al omdat ik voor het eerst sinds dagen buiten weer aan de slag kan.
Tijdens het sneeuwruimen krijg ik een telefonische roep om hulp. De iMac van vrienden van ons in het dorp staat wat te kuren en te bokken nadat-ie zich verslikt heeft in een huisgemaakte CD van iemand anders. 'k Weet met wat telefonische raadgevingen de boel weer op gang te krijgen, maar vind toch dat ik na het sneeuwruimen ff erheen moet om de patiënt te bekijken.
't Lijkt mij raadzaam om dit keer de RANS Cruz te nemen. Die is in 2009 praktisch niet gebruikt en is met sneeuw op de weg wellicht een betere keus dan m'n roei3wieler. 't Is weer wennen, zo hoog gezeten en alleen maar trappen met de beentjes... Comfortabel is het wel! De Cruz wreekt zich op mij voor m'n affectieve verwaarlozing in 2009, door de ketting van het achtertandwiel af te laten lopen. Dank zij de Rohloff kettingspanner ('n soort gefixeerde derailleur) is het weer terugzetten van de ketting geen probleem. Kennelijk ben ik nu genoeg gestraft en zonder verder malheur mag ik m'n bestemming bereiken. De iMac wordt bekeken en onderzocht en krijgt een medicijn -in de vorm van een speciale queue in Socks- dat-ie moet innemen als zoiets weer gebeurt.
Op de terugweg valt het mij op dat het ERRUG mooi weer is en de fietspaden schoon zijn, dus dat betekent thuis snel 'n boterhammetje eten en 'n ommetje maken met de roei3wieler.
Een schitterend zonovergoten sneeuwlandschap en de pure lol van het roetsen maken dat het een heerlijk en veel te kort tochtje is. Ondanks dat het slechts 1-2 graden vriest heb ik veel baat bij m'n skibril. Zeer, zeer comfortabel wegens geen kou in het gezicht en dus ook geen tranende ogen!
Thuis spoel ik de gevoelige delen van m'n roei3wieler af met 'n warm wash 'n wax sopje en zet 'm na uitdruipen in de hal van onze woning neer. 'k Wil na het weekend wat klein onderhoud plegen dat nogal nauw luistert: de achterlichtjes moeten beter worden bevestigd, de snekblokkeerder moet opnieuw worden afgesteld en de stuurkabel moet wat beter om het stuur worden vastgemaakt om te vermijden dat-ie op een bepaald punt teveel schavielt.
Onze vaste koerier brengt deze ochtend 'n boek dat ik een paar dagen geleden had besteld: 'Mathematics and its History' van John Stillwell. 'k Had al een ander boekje van Stillwell, 'Yearning for the impossible', niet alleen een juweeltje en 'n genot om te lezen en te bestuderen, maar ook een heel nuttige aanvulling op de boeken over geometrische algebra waarmee ik nu bezig ben.
'Mathematics and its History' heeft zeer lovende recensies en na het lezen van enkele pagina's van het boek zelf ben ik er vast van overtuigd dat ik weer 'n heel goede aankoop heb gedaan.
[Bijgewerkt op 02 feb: in januari totaal 104 fietskm's waarvan 100 op de roei3wieler en 4 op de RANS Cruz. Dat krijg je met zo'n winter...]
Tijdens het sneeuwruimen krijg ik een telefonische roep om hulp. De iMac van vrienden van ons in het dorp staat wat te kuren en te bokken nadat-ie zich verslikt heeft in een huisgemaakte CD van iemand anders. 'k Weet met wat telefonische raadgevingen de boel weer op gang te krijgen, maar vind toch dat ik na het sneeuwruimen ff erheen moet om de patiënt te bekijken.
't Lijkt mij raadzaam om dit keer de RANS Cruz te nemen. Die is in 2009 praktisch niet gebruikt en is met sneeuw op de weg wellicht een betere keus dan m'n roei3wieler. 't Is weer wennen, zo hoog gezeten en alleen maar trappen met de beentjes... Comfortabel is het wel! De Cruz wreekt zich op mij voor m'n affectieve verwaarlozing in 2009, door de ketting van het achtertandwiel af te laten lopen. Dank zij de Rohloff kettingspanner ('n soort gefixeerde derailleur) is het weer terugzetten van de ketting geen probleem. Kennelijk ben ik nu genoeg gestraft en zonder verder malheur mag ik m'n bestemming bereiken. De iMac wordt bekeken en onderzocht en krijgt een medicijn -in de vorm van een speciale queue in Socks- dat-ie moet innemen als zoiets weer gebeurt.
Op de terugweg valt het mij op dat het ERRUG mooi weer is en de fietspaden schoon zijn, dus dat betekent thuis snel 'n boterhammetje eten en 'n ommetje maken met de roei3wieler.
Een schitterend zonovergoten sneeuwlandschap en de pure lol van het roetsen maken dat het een heerlijk en veel te kort tochtje is. Ondanks dat het slechts 1-2 graden vriest heb ik veel baat bij m'n skibril. Zeer, zeer comfortabel wegens geen kou in het gezicht en dus ook geen tranende ogen!
Thuis spoel ik de gevoelige delen van m'n roei3wieler af met 'n warm wash 'n wax sopje en zet 'm na uitdruipen in de hal van onze woning neer. 'k Wil na het weekend wat klein onderhoud plegen dat nogal nauw luistert: de achterlichtjes moeten beter worden bevestigd, de snekblokkeerder moet opnieuw worden afgesteld en de stuurkabel moet wat beter om het stuur worden vastgemaakt om te vermijden dat-ie op een bepaald punt teveel schavielt.
Onze vaste koerier brengt deze ochtend 'n boek dat ik een paar dagen geleden had besteld: 'Mathematics and its History' van John Stillwell. 'k Had al een ander boekje van Stillwell, 'Yearning for the impossible', niet alleen een juweeltje en 'n genot om te lezen en te bestuderen, maar ook een heel nuttige aanvulling op de boeken over geometrische algebra waarmee ik nu bezig ben.
'Mathematics and its History' heeft zeer lovende recensies en na het lezen van enkele pagina's van het boek zelf ben ik er vast van overtuigd dat ik weer 'n heel goede aankoop heb gedaan.
[Bijgewerkt op 02 feb: in januari totaal 104 fietskm's waarvan 100 op de roei3wieler en 4 op de RANS Cruz. Dat krijg je met zo'n winter...]
19 juli 2008
Thuis, weer lekker fietsen :-) en nog maar 3 fietsen over...
Ongetwijfeld is m'n goede fietsconditie die ik heb verworven in Beieren de reden dat ik de afgelopen dagen heerlijk heb geroetst en gevelomobield. Met deze twee- en driewielige fietsjes kon ik weer lekker rondsjezen in Veendam en omgeving. 'k Moest wel weer even wennen aan het roetsen, maar na 2 dagen was dat klein leed alweer geleden.
Het is er eindelijk van gekomen! Na 'm jaar niet gebruikt te hebben, heb ik m'n HP Velotechnik GrassHopper afgestoft en opgepoetst, de toebehoren bij elkaar gezocht en alles weggebracht naar de Ligfietsshop van de fam. Tempelman in Dronten. Daar staat-ie nu te koop voor € 2750,00.
'k Ben geen collectionneur van fietsen; 'k hou er überhaupt niet van om spullen te hebben die ik niet (meer) gebruik en werkeloos maar staan te staan. Zo'n kwalitatief hoogstaande prachtfiets als de GrassHopper is pas in z'n element als-ie vaak wordt gebruikt door een enthousiaste ligfietser die 'm weet te waarderen om z'n probleemloze functioneren en degelijkheid.
M'n mtb-kriebels van vroeger (zie vorige posting) hebben mij er wel toe gebracht om serieus de aankoop van nog een RANS CF-bike te overwegen. Niet dat ik de Cruz niet meer zou waarderen, integendeel!, maar 'k heb het vermoeden dat ik met een Dynamik nog wat rapper en gemakkelijker steile klimmetjes kan nemen dan met de Cruz.
'k Moet maar niet te hard van stapel lopen... Vooreerst heb ik met m'n Belgische CF-bikes collega Allewedertje afgesproken dat ik over een maand of twee een van z'n Zenetiks mag ophalen en een tijdje uitproberen. Dit om te kunnen beoordelen of het comfort van de Dynamik voor mij nog voldoende is. De Zenetik en Dynamik hebben tenslotte een iets steilere zadelpenbuis, en ik heb geen idee hoe dat zal uitwerken op het zitcomfort.
Het is er eindelijk van gekomen! Na 'm jaar niet gebruikt te hebben, heb ik m'n HP Velotechnik GrassHopper afgestoft en opgepoetst, de toebehoren bij elkaar gezocht en alles weggebracht naar de Ligfietsshop van de fam. Tempelman in Dronten. Daar staat-ie nu te koop voor € 2750,00.
'k Ben geen collectionneur van fietsen; 'k hou er überhaupt niet van om spullen te hebben die ik niet (meer) gebruik en werkeloos maar staan te staan. Zo'n kwalitatief hoogstaande prachtfiets als de GrassHopper is pas in z'n element als-ie vaak wordt gebruikt door een enthousiaste ligfietser die 'm weet te waarderen om z'n probleemloze functioneren en degelijkheid.
M'n mtb-kriebels van vroeger (zie vorige posting) hebben mij er wel toe gebracht om serieus de aankoop van nog een RANS CF-bike te overwegen. Niet dat ik de Cruz niet meer zou waarderen, integendeel!, maar 'k heb het vermoeden dat ik met een Dynamik nog wat rapper en gemakkelijker steile klimmetjes kan nemen dan met de Cruz.
'k Moet maar niet te hard van stapel lopen... Vooreerst heb ik met m'n Belgische CF-bikes collega Allewedertje afgesproken dat ik over een maand of twee een van z'n Zenetiks mag ophalen en een tijdje uitproberen. Dit om te kunnen beoordelen of het comfort van de Dynamik voor mij nog voldoende is. De Zenetik en Dynamik hebben tenslotte een iets steilere zadelpenbuis, en ik heb geen idee hoe dat zal uitwerken op het zitcomfort.
Fietsen in Beieren
Ruim een week zijn we weer thuis: 10 juli kwamen we terug van een heerlijke vakantie in Holzhausen, een klein plattelandsplaatsje 2 km vanaf de oostkust v/d Starnbergersee. We hebben zoveel mogelijk gefietst in de directe en wijde omgeving, afgewisseld met af en toe een dagje uit met de S-Bahn en/of de eigen auto, vooral naar de Landeshauptstadt München maar ook plaatsen als Chiemsee, Ettal, Oberammergau en Schlosz Linderhof.
We hadden 10 fietsdagen in de vakantie en hebben 473 km afgelegd, m'n vrouw Willy op haar Santos mtb en ikzelf op m'n RANS Cruz. Ondanks het wat mindere zitcomfort van de Cruz vergeleken met een 'gewone' ligfiets heeft deze Amerikaanse CF-bike voor het overige zwaarwegende voordelen: betere hanteerbaarheid in stadsverkeer, beter uitzicht op de omgeving, betere rijeigenschappen op slechte wegen, beter gevoel van 'samen fietsen' met Willy op haar mtb. Voor mij persoonlijk komt daar nog bij dat ik met de Cruz gemakkelijker hellingen van zo'n 8-12% kan beklimmen dan met de ligfiets.
De Cruz baarde veel opzien, vooral in München. Meerdere malen werd ik spontaan aangesproken door jonge en oudere Duitsers, met serieuze vragen en leuke opmerkingen over de Cruz. Als het zo uitkwam liet ik niet na om te wijzen op enkele onderdelen van voortreffelijke Duitse makelij, zoals de Magura velgremmen, Rohloff naaf en Schwalbe banden.
Evenals in eerdere jaren op m'n beide mtb's merkte ik na ca. een week fietsen in Beieren dat m'n conditie duidelijk vooruit was gegaan: vooral het klimmen ging weer gemakkelijker.
Nu in willekeurige volgorde enkele zaken mbt fietsen die ons opvielen in Beieren.
Tenslotte de cijfertjes:
fietskm’s in zomervakantie 473 (cruz, 24 juni tm 10 juli, 10 fietsdagen)
fietskm’s totaal in juni: 686 (300 thys, 110 waw, 276 cruz)
We hadden 10 fietsdagen in de vakantie en hebben 473 km afgelegd, m'n vrouw Willy op haar Santos mtb en ikzelf op m'n RANS Cruz. Ondanks het wat mindere zitcomfort van de Cruz vergeleken met een 'gewone' ligfiets heeft deze Amerikaanse CF-bike voor het overige zwaarwegende voordelen: betere hanteerbaarheid in stadsverkeer, beter uitzicht op de omgeving, betere rijeigenschappen op slechte wegen, beter gevoel van 'samen fietsen' met Willy op haar mtb. Voor mij persoonlijk komt daar nog bij dat ik met de Cruz gemakkelijker hellingen van zo'n 8-12% kan beklimmen dan met de ligfiets.
De Cruz baarde veel opzien, vooral in München. Meerdere malen werd ik spontaan aangesproken door jonge en oudere Duitsers, met serieuze vragen en leuke opmerkingen over de Cruz. Als het zo uitkwam liet ik niet na om te wijzen op enkele onderdelen van voortreffelijke Duitse makelij, zoals de Magura velgremmen, Rohloff naaf en Schwalbe banden.
Evenals in eerdere jaren op m'n beide mtb's merkte ik na ca. een week fietsen in Beieren dat m'n conditie duidelijk vooruit was gegaan: vooral het klimmen ging weer gemakkelijker.
Nu in willekeurige volgorde enkele zaken mbt fietsen die ons opvielen in Beieren.
- In München reden opvallend veel nieuwe en mooie mtb's, meer dan in andere jaren. Overigens zie je in München in 1 dag meer mtb's rondrijden dan in een heel jaar in Nederland, en mtb's waren en zijn in München en wijde omgeving het favoriete fietsmodel. Ca. een jaar geleden waagde de Beierse krant Süddeutsche de voorspelling dat fietsers zouden overstappen naar de relaxte cruiser-modellen, maar dat is niet gebeurd. Alleen de georganiseerde stadsfietstochten in München voor toeristen maken veel gebruik van deze cruisermodellen. "Zelfstandige" fietsers echter zie je daar zelden op. 'k Heb maar 1 keer een ligfietser gezien en niet één velomobiel.
- De overgrote meerderheid van de Duitse automobilisten behandelen fietsers met bijzonder veel égards. Dat geeft de fietser een gerust gevoel en verleidt hem om op zijn beurt meer consideratie te hebben met andere verkeersdeelnemers. In München en elders hebben we ons geen moment onveilig gevoeld! Overigens is München een bijzonder fietsvriendelijke stad.
- Elektrische fietsen zijn in Beieren nog een zeldzaamheid, vergeleken met hier in Nederland. Wellicht omdat Duitsers nog niet zoveel naar hun werk fietsen, maar vooral voor sportief genoegen. De jongere mensen op hun mtb's in München zijn hierop kennelijk een uitzondering. Ook in de fietsenafdelingen van de grote warenhuizen en sportzaken (bijv. Karstadt en Schuster) in München zijn mtb's zeer ruim vertegenwoordigd in het assortiment, maar elektrische fietsen nauwelijks.
- 'k Wil op deze plaats wel bekennen dat ik danig de kriebels kreeg bij het zien van al die mountainbike berijders op hun snelle en stoere fietsen. 'k Heb zelf ruim 15 jaar met veel genoegen m'n mtb's gebruikt (behalve dat allerlaatste jaar, nu alweer drie jaar geleden, toen de niet meer te verhelpen zadelpijn z'n kop opstak). Maar over die kriebels in een volgende posting meer...
Tenslotte de cijfertjes:
fietskm’s in zomervakantie 473 (cruz, 24 juni tm 10 juli, 10 fietsdagen)
fietskm’s totaal in juni: 686 (300 thys, 110 waw, 276 cruz)
02 juni 2008
Mei was een mooie fietsmaand :-)
De cijfers: 817 fietskm’s in mei (440 Thijs, 207 WAW, 170 RANS Cruz). Dit dank zij het mooie weer en het fraaie voorjaarslandschap, heel aantrekkelijk om er doorheen te fietsen.'k Heb wel m'n tuin al enkele malen moeten sproeien, want vanaf half april tot op heden is er nauwelijks water gevallen in het Noorden des lands. Droogte in het voorjaar, als er in de tuin van alles uitloopt en een groeispurt maakt, kan funest zijn voor planten en heesters. Bovendien hadden m'n nieuwe aanwinsten, ruim 20 klimplanten (een mix van klimop, winterjasmijn, kamperfoelie en bosrank tegen de 20 meter lange vernieuwde erfafscheiding van onze achterburen) en ca. 10 andere heesters her en der in de tuin, uiteraard extra water nodig om goed aan te kunnen slaan.
De problemen met de Rotor cranks op m'n RANS Cruz lijken nu grotendeels te zijn verholpen. M'n fietsenmaker en ik besloten namelijk om de hele montageprocedure nog eens te doen, exact volgens het boekje inclusief de aanvulling daarop voor recumbents. 't Spul functioneerde vervolgens veel beter, en het fietst nu comfortabel op de Cruz. Er blijven nog wat twijfelpunten over, maar daarover misschien later meer...
't Is nu een mooie drieëenheid, m'n fietsenverzameling: voor elke omstandigheid en gelegenheid een passende fiets. Alle drie zijn het opvallende verschijningen op de weg, te oordelen naar de reacties van m'n medeweggebruikers. De positieve reacties strelen m'n ego en negatieve reacties heb ik nog niet gehoord.
01 maart 2008
't Begin is er...
Het eerste wat ik vanochtend deed was een rondje maken op ons erf om te zien of huis en tuin vannacht ongeschonden de storm en de vele regen hebben doorstaan. Dit blijkt gelukkig het geval te zijn.
Ben ik blij dat ik gisteren vroeg in de middag, op de schrikkeldag van 2008 en nog net voor de komst van het slechte weer, een kort ritje op m'n THIJS 222 Revolver roeifiets heb kunnen maken! Dat bracht de fietskm's in januari+februari van dit jaar op 232. Hiervan 118 op de roeifiets, 108 in de velomobiel en 6 (!) op de CF-bike. Geen indrukwekkende aantallen, maar beter dan helemaal niks.
Vooral die korte ritjes op de roeifiets, nog in de winter, bevallen me heel goed. Ik voel me er kiplekker bij en zo kan ik ook m'n conditie rustig aan weer op orde brengen. Dat komt vooral nu goed uit omdat ik het gevoel heb dat meerdere spiergroepen van bovenlichaam, rug en maagstreek een flinke opdoffer hebben gekregen door de cardioversie van alweer bijna drie maanden geleden waarbij zo'n 60 Joule elektrische energie door m'n lijf is gestuurd.
Dat ik zo weinig m'n RANS Cruz heb gebruikt komt vooral omdat pas deze week de Rotor Cranks op deze CF-bike lichtlopend zijn gemaakt door m'n vaste fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren. Tegelijkertijd zijn Rotor Cranks in de titanium uitvoering met 3 kettingbladen en 165 mm cranks gemonteerd op de Santos mtb van m'n vrouw Willy. Dit is een verlaat verjaardagscadeautje voor Willy waarmee ik hoop te bereiken dat ze geen knieklachten meer heeft tijdens het fietsen. Niet dat deze klachten zo ernstig waren, en evenmin continu, maar met knieën kan men niet voorzichtig genoeg zijn! Eenmaal beschadigd wordt het niet gemakkelijk meer goed.
Het leven is goed, zo zittend achter een gloednieuw en fraai 30' Cinema beeldscherm van Apple dat aan een eveneens gloednieuwe Mac Pro hangt. Met twee Quad-Core Intel Xeon processoren met 3 GHz en 18 GB DDR2 FB-DIMM RAM kan het spul heel wat werk verzetten.
De opfrisbeurt van m'n werkkamer is nu op een oor na gevild. De nieuwe (radio gestuurde) wandklok hangt er al, de 4 Ikea Billy boekenkasten zijn alweer helemaal vol, en het wachten is op de nieuwe werktafel van Gispen, het nieuwe model Atlas met een werkblad van 200x80 cm. De verwachte afleverdatum hiervan is medio maart.
Ben ik blij dat ik gisteren vroeg in de middag, op de schrikkeldag van 2008 en nog net voor de komst van het slechte weer, een kort ritje op m'n THIJS 222 Revolver roeifiets heb kunnen maken! Dat bracht de fietskm's in januari+februari van dit jaar op 232. Hiervan 118 op de roeifiets, 108 in de velomobiel en 6 (!) op de CF-bike. Geen indrukwekkende aantallen, maar beter dan helemaal niks.
Vooral die korte ritjes op de roeifiets, nog in de winter, bevallen me heel goed. Ik voel me er kiplekker bij en zo kan ik ook m'n conditie rustig aan weer op orde brengen. Dat komt vooral nu goed uit omdat ik het gevoel heb dat meerdere spiergroepen van bovenlichaam, rug en maagstreek een flinke opdoffer hebben gekregen door de cardioversie van alweer bijna drie maanden geleden waarbij zo'n 60 Joule elektrische energie door m'n lijf is gestuurd.
Dat ik zo weinig m'n RANS Cruz heb gebruikt komt vooral omdat pas deze week de Rotor Cranks op deze CF-bike lichtlopend zijn gemaakt door m'n vaste fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren. Tegelijkertijd zijn Rotor Cranks in de titanium uitvoering met 3 kettingbladen en 165 mm cranks gemonteerd op de Santos mtb van m'n vrouw Willy. Dit is een verlaat verjaardagscadeautje voor Willy waarmee ik hoop te bereiken dat ze geen knieklachten meer heeft tijdens het fietsen. Niet dat deze klachten zo ernstig waren, en evenmin continu, maar met knieën kan men niet voorzichtig genoeg zijn! Eenmaal beschadigd wordt het niet gemakkelijk meer goed.
Het leven is goed, zo zittend achter een gloednieuw en fraai 30' Cinema beeldscherm van Apple dat aan een eveneens gloednieuwe Mac Pro hangt. Met twee Quad-Core Intel Xeon processoren met 3 GHz en 18 GB DDR2 FB-DIMM RAM kan het spul heel wat werk verzetten.
De opfrisbeurt van m'n werkkamer is nu op een oor na gevild. De nieuwe (radio gestuurde) wandklok hangt er al, de 4 Ikea Billy boekenkasten zijn alweer helemaal vol, en het wachten is op de nieuwe werktafel van Gispen, het nieuwe model Atlas met een werkblad van 200x80 cm. De verwachte afleverdatum hiervan is medio maart.
10 september 2007
Dit jaar geen nieuwe fiets, wel verbeteringen op onderdelen
Voor het eerst sinds vele jaren is/wordt dit jaar geen nieuwe fiets besteld! M'n fietsenverzameling laat niets te wensen over: voor elke omstandigheid staat een geschikte fiets klaar:
'k Heb nu de gelegenheid om m'n fietsen op onderdelen verder aan te passen aan m'n specifieke omstandigheden en wensen.
M'n roeifiets is bijna perfect: dermate doordacht ontworpen en gebouwd door Derk Thijs dat er eigenlijk niks aan te verbeteren valt! De wat dikkere groengekleurde dyneema aandrijfkabel voelt prettig degelijk aan en laat zich bui-ten-ge-woon gemakkelijk hanteren als-ie moet worden verwijderd of weer opgewikkeld. 't Is werkelijk een fluitje van 'n cent en een wereld van verschil met de vroegere stalen weerbarstige aandrijfkabel!
Zodat het allemaal heel erg meeviel toen ik het waagde om de standaard Primo Racer achterband te vervangen door de Schwalbe Marathon Supreme 50-559, dit om bij wisselvallig weer en natte wegen meer grip op de weg te hebben. Want hoewel snel, is de Primo Racer alleen maar geschikt voor een droge weg! 't Is wel een ongewoon gezicht, zo'n dikke band achter op de roets...
'k Ben benieuwd hoe de Marathon Supreme zal rijden.
M'n velomobiel is zowel eenvoudig gehouden als van zeer hoogwaardige onderdelen voorzien. Dat maakt 'm eveneens nagenoeg perfect en erg onderhoudsarm. Twee zaken verdienen de aandacht:
de kettingrollen vooraan onder het zitje hebben veel te lijden en zijn in feite niet opgewassen tegen hun taak. 'k Zal op korte termijn 2 nieuwe dezelfde kettingrollen monteren. Daarnaast wil ik bekijken of er superkettingrollen van TerraCycle zijn die geschikt zijn voor de WAW.
En hoewel de Campagnolo Record achterderailleur perfect schakelt, wil ik toch het geheel van afstelling en kettingspanning laten controleren en zonodig beter afstellen.
Ik vind op m'n CF-bike het pedaleren niet soepel genoeg gaan: er is te veel piekvermogen nodig rondom de dode punten. Aanvankelijk heb ik het monteren van een Q-ring van Rotor overwogen, maar de discussie hierover op de Google Ligfiets discussiegroep heeft m'n plannen veranderd. Het belangrijkste feit is het onderzoek door Malfait, Storme and Derdeyn. Daarin wordt weinig heel gelaten van de claims van Rotor over de werkzaamheid van hun Q-ring. Hoewel de ovale kettingwielen van Osymetric in datzelfde onderzoek als veel beter worden beoordeeld, lijken deze helaas niet geschikt voor de afwijkende geometrie van de CF-bike. (Dit zou anders geweest zijn wanneer Osymetric dezelfde mogelijkheid voor fijnafregeling zou hebben toegepast op hun kettingwielen als Rotor dit heeft gedaan op hun Q-ring.)
In feite resteert maar één effectieve en tamelijk kostbare mogelijkheid: het Rotor crank systeem RS4X MTB. Om het hoge gewicht zoveel mogelijk binnen de perken te houden kies ik voor de Titanium uitvoering, met kortere cranks van 165 mm en een enkelbladsuitvoering. 'k Heb al overlegd met m'n vaste fietsenmaker, die de Rotor producten kan leveren en gelukkig ook uit de voeten kan met de engelstalige montagehandleiding. Binnenkort bestellen dus...
- Roeifiets THYS 222 Revolver: veruit m'n favoriet, behalve bij slecht weer (koud, nat, veel wind). 'k Blijf hierdoor lenig en snel reagerend (nou ja, m'n leeftijd in aanmerking genomen...) en op aangename wijze allround fit.
- Velomobiel WAW015: als het weer niet goed genoeg is voor de roeifiets, en vooral in herfst/winter zeer gewaardeerd. Ritten van 60+ km (bijv. naar Haren/Groningen vv) in de winter zijn goed om de conditie vast te houden: dat was overigens de voornaamste reden van aanschaf.
- CF-bike RANS Cruz: een voldoende comfortabele fiets voor onze zomervakanties en de zondagse fietstochtjes. Dan doen we mee met wat lichtelijk denigrerend wordt genoemd "de grijze zondagmiddagfietsbrigade". De voordelen van de CF-bike vergeleken met de -overigens in alle opzichten meer dan voortreffelijke- 'gewone' ligfiets HP Velotechnik GrassHopper compenseren meer dan voldoende het mindere zitcomfort ten opzichte van de 'echte' ligfiets.
- En tsja, eigenlijk lijkt m'n GrassHopper nu min of meer overbodig...
'k Heb nu de gelegenheid om m'n fietsen op onderdelen verder aan te passen aan m'n specifieke omstandigheden en wensen.
M'n roeifiets is bijna perfect: dermate doordacht ontworpen en gebouwd door Derk Thijs dat er eigenlijk niks aan te verbeteren valt! De wat dikkere groengekleurde dyneema aandrijfkabel voelt prettig degelijk aan en laat zich bui-ten-ge-woon gemakkelijk hanteren als-ie moet worden verwijderd of weer opgewikkeld. 't Is werkelijk een fluitje van 'n cent en een wereld van verschil met de vroegere stalen weerbarstige aandrijfkabel!Zodat het allemaal heel erg meeviel toen ik het waagde om de standaard Primo Racer achterband te vervangen door de Schwalbe Marathon Supreme 50-559, dit om bij wisselvallig weer en natte wegen meer grip op de weg te hebben. Want hoewel snel, is de Primo Racer alleen maar geschikt voor een droge weg! 't Is wel een ongewoon gezicht, zo'n dikke band achter op de roets...
'k Ben benieuwd hoe de Marathon Supreme zal rijden.
M'n velomobiel is zowel eenvoudig gehouden als van zeer hoogwaardige onderdelen voorzien. Dat maakt 'm eveneens nagenoeg perfect en erg onderhoudsarm. Twee zaken verdienen de aandacht:
de kettingrollen vooraan onder het zitje hebben veel te lijden en zijn in feite niet opgewassen tegen hun taak. 'k Zal op korte termijn 2 nieuwe dezelfde kettingrollen monteren. Daarnaast wil ik bekijken of er superkettingrollen van TerraCycle zijn die geschikt zijn voor de WAW.
En hoewel de Campagnolo Record achterderailleur perfect schakelt, wil ik toch het geheel van afstelling en kettingspanning laten controleren en zonodig beter afstellen.
Ik vind op m'n CF-bike het pedaleren niet soepel genoeg gaan: er is te veel piekvermogen nodig rondom de dode punten. Aanvankelijk heb ik het monteren van een Q-ring van Rotor overwogen, maar de discussie hierover op de Google Ligfiets discussiegroep heeft m'n plannen veranderd. Het belangrijkste feit is het onderzoek door Malfait, Storme and Derdeyn. Daarin wordt weinig heel gelaten van de claims van Rotor over de werkzaamheid van hun Q-ring. Hoewel de ovale kettingwielen van Osymetric in datzelfde onderzoek als veel beter worden beoordeeld, lijken deze helaas niet geschikt voor de afwijkende geometrie van de CF-bike. (Dit zou anders geweest zijn wanneer Osymetric dezelfde mogelijkheid voor fijnafregeling zou hebben toegepast op hun kettingwielen als Rotor dit heeft gedaan op hun Q-ring.)
In feite resteert maar één effectieve en tamelijk kostbare mogelijkheid: het Rotor crank systeem RS4X MTB. Om het hoge gewicht zoveel mogelijk binnen de perken te houden kies ik voor de Titanium uitvoering, met kortere cranks van 165 mm en een enkelbladsuitvoering. 'k Heb al overlegd met m'n vaste fietsenmaker, die de Rotor producten kan leveren en gelukkig ook uit de voeten kan met de engelstalige montagehandleiding. Binnenkort bestellen dus...
Reünies van jeugdvriendjes en CF-fietsers
Binnen 2 weken na m'n ongelukje zat ik gelukkig weer op de roeifiets: eerst stukjes van 10 en 25 km, later weer de normale afstanden van 30-45 km.Zaterdag 25 augustus ging ik naar de straatreünie van jeugdvriendjes, in de Indische buurt van Haarlem-Noord (Weltevredenplein, Bataviastraat). 'k Combineerde dat met 'n fietstochtje de vrijdag daarvoor door m'n eerdere woonplaats Uitgeest en omgeving. Het was beide dagen prachtig weer, met veel vakantiegangers onderweg (foto"s: campers en caravans op de Afsluitdijk bij het Monument; Cruz bij de strandafslag Castricum aan Zee).
M'n Cruz kon in het Van der Valk hotel Akersloot ook op de hotelkamer overnachten. Naar aanleiding van m'n vraag bij de reservering om m'n dure en zeldzame fiets veilig te kunnen opbergen, kreeg ik namelijk een kamer op de begane grond waar ik 's avonds de fiets zo naar binnen kon rijden. Dit blijkt standaardbeleid te zijn in hotel Akersloot (foto: Cruz in de hotelkamer).
De reünie begon pas 's middags om 2 uur, dus 'k had alle tijd om met Dick Grootveld, een van m'n oude vrienden van weleer, Haarlem en omgeving te verkennen op de fiets. Ook in Haarlem trok de Cruz heel veel bekijks. Langs het Spaarne fietsten we naar Spaarndam, lieten onze neus even zien op de scheepswerf "De Rietpol" en dronken een kop koffie bij het café op de Dijk, recht tegenover het huis waar m'n grootouders van moeders kant woonden (foto: Cruz voor het grootouderlijk huis).
De reünie was uitstekend georganiseerd, een doorslaand succes en een hartelijk weerzien na meer dan een halve eeuw met veel oude bekenden. Ik noem er maar een paar: Dick Koeleman, de broers Ronald en Gerard van Eden, de zusters Willy en Henny Aarts, André Sanberg (foto: buurtvereniging, ca. 1947/48).
Dinsdag 28 augustus stond maar liefst de helft van de in Europa aanwezige RANS CF-bikes in Bareveld, een gehucht dicht bij Wildervank. Tihamér, op het forum van de Gentse Liggers bekend als Allewedertje, had namelijk een midweekje 'n vakantiehuisje gehuurd in Aqualande. 'k Heb Tihamér's RANS Zenetik uitvoerig bewonderd, want daar was alle reden voor. 'n Fraai ogende en even fraai afgemonteerde, vederlichte en snelle fiets! Het was wat onbeholpen rijden met m'n gewone schoenen op de SPD-pedalen van de Zenetik, maar desondanks ging ik zomaar 5 km/h sneller met dezelfde krachtinspanning als op m'n Cruz. 'k Wil nu niet gaan afgeven op m'n eigen fiets, maar vergeleken met die van Tihamér is dat toch meer een soort boerentractor...
We zijn samen naar Veendam gefietst, even bij de fietsenmaker Sulter langs voor een spoedreparatie van een gebroken spaak in het achterwiel van de Zenetik (foto's: 2 CF-bikes in Bareveld; Tihamér met Zenetik in Veendam bij de fietsenzaak).
En nu de cijfertjes:
fietskm’s in augustus t.m. 2 september: 832 km, waarvan 317 Thys, 382 RANS Cruz en 133 WAW.
14 augustus 2007
Even niet roetsen :-(
Zaterdag 4 augustus j.l. heb ik voor het laatst geroetst: 'n tochtje van 44 km met het voor mijn doen hoge gemiddelde van 27 km/uur. Dit omdat ik last kreeg van RIS en ruim 10 km met snelheden tussen 35 en 41 km/uur moest roetsen.
Dat zit namelijk zo: vorige week dinsdag nam m'n vrouw een vrije dag om met mij een eindje te fietsen in de streek tussen Dwingeloo en Appelscha. En daar ergens in die bossen, op de terugweg, sloeg het noodlot, voor die gelegenheid vermomd als 'n in het gras verscholen dikke steen, hard toe. Die steen lag in een bocht naar rechts tegen het fietspad aan, en m'n naar voren en omlaag wijzende rechterpedaal raakte de steen voluit. M'n RANS Cruz stond vrijwel direct stil. Ikzelf gleed naar voren van het zadel af, landde met m'n linker schaambotje voluit en onzacht op de bovenstang, en stond toen stil met benen op de grond en handen aan het stuur.
Dat deed zeer, heel erg zeer. Met wrijven werd de pijn minder en konden we zonder verdere problemen de 10 à 15 resterende km's fietsen naar onze auto in Dwingeloo.
Eenmaal thuisgekomen na de autorit van ca. 58 km deed m'n schaamstreek flink zeer en kwam daar snel een bloeduitstorting opzetten zo groot als een flinke computermuis. De dagen daarna voltrok zich een kleurrijk en allengs wat minder pijnlijk schouwspel tussen lies en linkerknie, van blauw naar paars en geelgroen.
Roetsen, dat gaat dus nog even niet :-(
Maar afgelopen zondag bleek ik toch weer te kunnen fietsen op de Cruz, zij het ietwat ongemakkelijk.
En vandaag gaat het ook niet slecht. Het is een aangenaam en tevens nuttig tochtje. Voor de afwisseling drink ik dit keer thee op het gezellige caféterras in Gasteren. In Zuidlaren ga ik eerst bij m'n fietsenmaker 4Hout 2Wielers langs en laat de kabelloop van de Rohloffnaaf bij het stuur veranderen. Ook kan gelijk een bredere mtb-band (de 2.25 inch versie van Schwalbe's Racing Ralph) op het achterwiel worden gezet. Deze band ziet er fraai en indrukwekkend uit op de Cruz en biedt hopelijk wat meer veerwerking bij een druk van 2,5 bar. Op aanraden van de experts laat ik gelijk een antileklint inleggen, dit omdat de eigen lekbescherming van de Racing Ralph minder is dan gemiddeld.
Is het verbeelding of loopt deze band inderdaad een stuk lichter dan de vorige band, de 2.10 inch Black Jack van alweer een paar jaar oud? De tijd zal het leren...
In Zuidlaren ga ik bij de drogist langs voor een voorraadje pijnstillers en verzamel weer wat krachten op het terras van 't Olle Stee achter een cappuccino met bijbehorend garnituur :-)
44,44 km gefietst.
01 augustus 2007
Het uitzicht op de RANS Cruz en fietskm's in juli
Eerst de fietskm's: in juli heb ik totaal 602 km gefietst, waarvan 268 Thys en 334 RANS Cruz. Het weer was duidelijk de beperkende factor, evenals m'n uitstapje van 3 dagen Maastricht -dit keer helaas zonder gelegenheid om te fietsen!
Van een mede-ligfietser kreeg ik een interessante reactie op m'n weblog posting van 16 juli:
M'n tamelijke rechtop zithouding op de Cruz zorgt er inderdaad voor dat ik een grandioos uitzicht op de omgeving heb, beter dan op mountainbike of ligfiets. Op m'n mtb zat ik voorover, hoewel geenszins extreem, en op m'n GrassHopper zit ik achterover, eveneens niet extreem met 'n zithoek van ca. 40 graden. Het al dan niet beter kunnen rondkijken heeft alles te maken met de oriëntatie van de nek. Met een schuine stand van de nek kijk je niet zo gemakkelijk opzij, zodat het zicht opzij daardoor wordt belemmerd. Op de Cruz zit ik bovendien iets hoger dan op de GrassHopper, zodat ik ook gemakkelijker over alles heen kijk.
Dit alles draagt bij tot een inderdaad veel beter zicht op de omgeving!
Iets dergelijks ervaar ik ook op m'n roeifiets. Sowieso is het zitten op de roeifiets een veel actievere aangelegenheid dan op de 'gewone' ligfiets. Mede door de vorm van het roeifietszitje zorgt de roeibeweging ervoor dat ik veel gemakkelijker even rechtop ga zitten. Dan kan ik goed om mij heen kijken, beter het evenwicht bewaren als ik heel langzaam rij, en ook met het bovenlichaam het sturen ondersteunen.
Vergeleken daarmee is het gewone ligfietsen een tamelijk passieve aangelegenheid, tenzij je -net als op de roeifiets- onder bepaalde omstandigheden meer rechtop gaat zitten en het bovenlijf meebeweegt als je stuurt.
Dit actievere zitten op de roeifiets is voor mij een belangrijke reden dat de roets m'n favoriete 2-wieler is.
'k Ben benieuwd of andere roeifietsers hierin iets herkennen.
Van een mede-ligfietser kreeg ik een interessante reactie op m'n weblog posting van 16 juli:
Ik begrijp niet goed waarom je schrijft dat je op de Cruz meer van de omgeving ziet dan op de Grashopper ! Beperkt een ligfiets je zicht of wat moet ik me daarbij voorstellen ???
M'n tamelijke rechtop zithouding op de Cruz zorgt er inderdaad voor dat ik een grandioos uitzicht op de omgeving heb, beter dan op mountainbike of ligfiets. Op m'n mtb zat ik voorover, hoewel geenszins extreem, en op m'n GrassHopper zit ik achterover, eveneens niet extreem met 'n zithoek van ca. 40 graden. Het al dan niet beter kunnen rondkijken heeft alles te maken met de oriëntatie van de nek. Met een schuine stand van de nek kijk je niet zo gemakkelijk opzij, zodat het zicht opzij daardoor wordt belemmerd. Op de Cruz zit ik bovendien iets hoger dan op de GrassHopper, zodat ik ook gemakkelijker over alles heen kijk.
Dit alles draagt bij tot een inderdaad veel beter zicht op de omgeving!
Iets dergelijks ervaar ik ook op m'n roeifiets. Sowieso is het zitten op de roeifiets een veel actievere aangelegenheid dan op de 'gewone' ligfiets. Mede door de vorm van het roeifietszitje zorgt de roeibeweging ervoor dat ik veel gemakkelijker even rechtop ga zitten. Dan kan ik goed om mij heen kijken, beter het evenwicht bewaren als ik heel langzaam rij, en ook met het bovenlichaam het sturen ondersteunen.
Vergeleken daarmee is het gewone ligfietsen een tamelijk passieve aangelegenheid, tenzij je -net als op de roeifiets- onder bepaalde omstandigheden meer rechtop gaat zitten en het bovenlijf meebeweegt als je stuurt.
Dit actievere zitten op de roeifiets is voor mij een belangrijke reden dat de roets m'n favoriete 2-wieler is.
'k Ben benieuwd of andere roeifietsers hierin iets herkennen.
16 juli 2007
Vakantie en fietskm's in juni
Wij zijn maandag 9 juli vroeg in de avond thuisgekomen na een heerlijke vakantie in Münsing (Bayern) van 25 juni tm 9 juli. Van de 15 dagen waren er twee reisdagen -met de eigen auto, ca. 925 km enkele reis- en van de 13 verblijfsdagen hebben we 8 dagen kunnen fietsen met uitgesproken mooi weer. Vijf dagen waren minder wat het weer betreft, maar München heeft altijd een royaal aanbod aan culturele onderwerpen, zodat we ons werkelijk geen enkele dag onthand hebben gevoeld wegens het weer.Op de ochtend van ons vertrek realiseerden we ons dat we nog wel 2 of 3 dagen langer hadden willen blijven om te fietsen en rondlummelen in onze favoriete vakantiestreek!
Hierbij heb ik een tamelijk willekeurige selectie vakantiefotootjes gezet. München is een zeer fietsvriendelijke stad, en de automobilisten gedragen zich voorzichtig en hoffelijk jegens de vele fietsers.
Op een van de foto's is goed te zien dat op de plaats van 1 Smart best 2 velomobielen kunnen staan.
De RANS Cruz heeft bewezen een uitstekende vakantiefiets te zijn voor de dagtochten (tot ruim 72 km/dag) die wij maken. 't Klimt beter dan m'n GrassHopper, je ziet meer van de omgeving en de wegligging op slechte wegen is beter. De Rohloffnaaf schakelt super, zodat ik ook in de stad vlug weg ben bij de stoplichten.
De Cruz bleek heel veel aandacht te trekken en werd talloze malen scherp onderzoekend bekeken. Sommige Duitsers begonnen spontaan een praatje over m'n fiets. M'n eigen glunderend gezicht waarmee ik op de Cruz rondrij werkt trouwens ook aanstekelijk.
Nu de fietskm's boekhouding. Tijdens de vakantie heb ik op m'n Cruz 432 km afgelegd. Voor de maand juni is de score: 728 km totaal, waarvan 373 Thys, 46 WAW015, 309 RANS Cruz.
01 juni 2007
Km's gefietst in mei en zomervakantie in zicht
Ik schrijf dit direct na de middagboterham zodat het eten wat kan zakken voordat ik een ommetje ga maken op m'n THYS 222 Revolver.
En ja, het blijkt zonneklaar dat ik de afgelopen maand vaker op m'n knieën de maairand van ons gazon heb gerenoveerd dan fietskm’s gemaakt: de teller blijft steken op 262: 219 THYS en 43 RANS Cruz.
Na nu in totaal 470 km op m'n Cruz heb ik de knoop doorgehakt en (a) besloten deze fiets mee te nemen op vakantie en (b) wegens (a) een Rohloffnaaf erop laten zetten. De Shimano XTR achterderailleur kon maar slecht overweg met de lange ketting van de Cruz, want in tegenstelling tot wat ik op m'n MTB was gewend, ging het schakelen op de Cruz vaak haperend en onzuiver. De inmiddels gemonteerde Rohloffnaaf schakelt perfect, zoals ik ook gewend ben van de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper.
Ook in andere opzichten blijkt het dichterbij komen van onze zomervakantie in ons favoriete gebied, te weten de wijde omgeving van München. Met wat kunst- en vliegwerk ben ik er in geslaagd om binnenkort twee mooie objectieven te mogen ontvangen voor m'n vandaag gekochte Pentax K100D camerahuis. De lenzen zijn de Pentax SMC 77 mm F1.8 Limited FA en de Pentax SMC 50 mm F1.4 FA. Beide lenzen staan hoog aangeschreven in de gemeenschap van Pentaxgebruikers! Hopelijk heb ik in ieder geval een (het 50 mm objectief) of beide lenzen in huis voordat we op stap gaan. En in het geval van de grootst mogelijk pech -namelijk dat beide Pentax-lenzen niet op tijd arriveren- kan ik nog altijd terugvallen op m'n oude Sony DSC-S70.
41 km geroetst
03 mei 2007
Km-standen en maandtotaal voor april
In de maand april blijk ik toch nog 500 km totaal te hebben gefietst, als volgt verdeeld:
143 Thys, 90 WAW, 267 Cruz.
Hieruit blijkt dat Willy en ik weer begonnen zijn met onze fietstochten in de weekenden, dat het weer in april te mooi was om veel met de velomobiel te rijden, en dat door de week ik niet zoveel tijd had om te roetsen, dit omdat de tuin m'n aandacht opeiste. Dat zal de komende weken niet anders zijn; de hovenier brengt deze ochtend driekwart kuub straatzand, zodat nu de resterende 80 à 100 meter maairand om het gazon op hoogte kan worden gebracht.
Inmiddels heb ik bij m'n fietsenmaker een Rohloffnaaf besteld voor de RANS Cruz, zodat-ie binnenkort kan worden gemonteerd.
30 april 2007
Tweewielerseizoen is begonnen
Met het mooie weer van de afgelopen weken blijft m'n velomobiel WAW015 rustig in z'n hok staan en ga ik op stap met m'n roeifiets THYS 222 Revolver of met m'n CF-bike RANS Cruz. Daarmee zijn inmiddels weer enkele tientallen fietskm's bijeen gesprokkeld, onder aangename omstandigheden: lekker warm met toch 'n verkoelende luchtstroom om het lijf.
Het was een aangename verrassing om te merken dat ik, ondanks de enkele maanden winterpauze in het roeifietsen, weer direct volkomen vertrouwd was met m'n roets. Van het rijden en het manoevreren daarmee was ik werkelijk niets verleerd. Wel was m'n specifieke roetsconditie een stuk minder geworden, maar daaraan wordt nu gewerkt...
De RANS Cruz blijkt een uitstekende toerfiets voor het in weekenden samen fietsen met m'n vrouw Willy. Dat ik op de Cruz stukken langzamer ben dan op m'n GrassHopper en op m'n vroegere Santos mtb, deert mij nauwelijks omdat de voordelen van de Cruz ruimschoots opwegen tegen het snelheidsverlies. Die voordelen zijn overigens uitvoerig aan bod gekomen in m'n posting van 09 april 2007.
Het klimmen met de Cruz gaat trouwens boven verwachting goed. 't Was even wennen, maar de klimmetjes naar de Posbank op de Havikerwaardroute verliepen zonder problemen.
't Schakelen met de Shimano XTR achterderailleur gaat minder soepel dan met de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper. Ik had al plannen om op termijn de Cruz van een Rohloffnaaf te voorzien, dit om eventueel een veel dikkere achterband (bijv. de Schwalbe Big Bettty) te kunnen monteren, maar heb nu besloten om die 14-versnellingen naaf zo spoedig mogelijk te laten monteren. M'n fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren heeft mij al laten weten dat zij deze klus kunnen uitvoeren. Toch maar 'ns opbellen en overleggen...
100 km totaal gefietst op de Cruz (zo 29 en ma 30 april)
140 km totaal geroetst (tussen 19 en 28 april)
Het was een aangename verrassing om te merken dat ik, ondanks de enkele maanden winterpauze in het roeifietsen, weer direct volkomen vertrouwd was met m'n roets. Van het rijden en het manoevreren daarmee was ik werkelijk niets verleerd. Wel was m'n specifieke roetsconditie een stuk minder geworden, maar daaraan wordt nu gewerkt...
De RANS Cruz blijkt een uitstekende toerfiets voor het in weekenden samen fietsen met m'n vrouw Willy. Dat ik op de Cruz stukken langzamer ben dan op m'n GrassHopper en op m'n vroegere Santos mtb, deert mij nauwelijks omdat de voordelen van de Cruz ruimschoots opwegen tegen het snelheidsverlies. Die voordelen zijn overigens uitvoerig aan bod gekomen in m'n posting van 09 april 2007.
Het klimmen met de Cruz gaat trouwens boven verwachting goed. 't Was even wennen, maar de klimmetjes naar de Posbank op de Havikerwaardroute verliepen zonder problemen.
't Schakelen met de Shimano XTR achterderailleur gaat minder soepel dan met de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper. Ik had al plannen om op termijn de Cruz van een Rohloffnaaf te voorzien, dit om eventueel een veel dikkere achterband (bijv. de Schwalbe Big Bettty) te kunnen monteren, maar heb nu besloten om die 14-versnellingen naaf zo spoedig mogelijk te laten monteren. M'n fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren heeft mij al laten weten dat zij deze klus kunnen uitvoeren. Toch maar 'ns opbellen en overleggen...
100 km totaal gefietst op de Cruz (zo 29 en ma 30 april)
140 km totaal geroetst (tussen 19 en 28 april)
09 april 2007
Met de RANS Cruz tussen de bloesem langs de Linge
De trouwe en oplettende lezertjes van m'n weblog weten dat m'n aanschaf van de CF-bike RANS Cruz een experiment is: hoe zal deze bastaard in de fietswereld -geen 'rechtop-fiets en evenmin een ligfiets, maar 'iets daar tussenin'- mij bevallen? Zal de Cruz inderdaad de voordelen bieden van een rechtop-fiets zonder de helse zadelpijn die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005? Of van de andere kant bekeken: zal de Cruz het comfort kunnen bieden van een ligfiets zonder de nadelen ervan, zoals een geringere stabiliteit op onverharde wegen en slechtere klimprestaties?
Een evenwichtig review van de RANS Fusion door Bryan J. Ball, hoofdredacteur van BentRider Online, is te vinden op www.bentrideronline.com.
Bob Bryant (de drijvende kracht achter Recumbent Cyclist News en Recumbent Cyclist) heeft interessante artikelen geschreven over de RANS CF-bike collectie en over de verhouding tussen CF-bikes en 'traditionele' ligfietsen.
Naar m'n beste weten zijn er tot nog toe drie (3) moderne CF-bikes in Europa. De twee andere zijn:
de RANS Fusion van Emmanuel Delannoy in Parijs. Zie ook zijn review van de RANS Fusion,
en de RANS Zenetik van Tihamèr in Ravels (België).
Afgelopen zondag was de vroege bloesem in de Betuwe een mooie aanleiding om de Lingeroute te fietsen. Deze doen we elk jaar drie keer: tweemaal in het voorjaar (vroege en late bloesem) en eenmaal in augustus, als de bomen volop in het loof staan.
De vroege bloesem bleek nu nog niet helemaal uitgekomen te zijn; desondanks was de Lingeroute weer een mooie ervaring!
En ja, tot het einde van de 66 km lange tocht -begonnen en geëindigd in Beesd- hield ik het goed uit op de Cruz! Ik begin te wennen aan het stuurgedrag, en het comfort op het CF-bike zadel was redelijk goed te noemen nadat ik de slag te pakken kreeg van de typische zithouding. Deze lijkt op het wat onderuit gezakt hangen op de bank voor de TV, en heeft ook wel wat van de relaxte houding van de berijder op z'n chopper bike, of van de provo-sympatisant op z'n klassieke 'hasj'Puch.
Ik prijs mij gelukkig met m'n keuze voor de Cruz. Deze en de Fusion zijn met hun extreem schuin geplaatste zadelpenbuis de meest ligfietsachtige CF-bikes van de RANS collectie. Hierdoor heb ik de meeste mogelijkheden om een comfortabele positie te vinden voor m'n extreem kieskeurige achterwerk :-(
Hoewel (nog) niet perfect, is het zitcomfort vooral op de lange duur beter dan op m'n mtb's vroeger, zelfs in de periode dat ik nog geen onverdragelijke zadelpijn had. Dat blijkt wel hieruit dat de laatste 10-20 km van de tocht veel geriefelijker waren dan op de mtb.
Tot zover het onderwerp 'zitcomfort'. Maar hoe is het gesteld met de overige rijeigenschappen?
Prestatie zoals accelereren, kruissnelheid en klimmen. Op de CF-bike gebruik ik spieren die op m'n roei- en ligfietsen in mindere mate aan bod komen. Na een ODO van 233 km op de fietscomputer ben ik daaraan al meer gewend dan in het begin, maar het zal nog wel meer km's vergen voordat alle spieren in dezelfde mate meedoen.
Extra kracht op de pedalen zetten doe ik door aan het stuur te trekken. Die trekkracht breng ik op de pedalen over zoals de waterskiër het trekken van het sleeptouw naar z'n ski's, namelijk via de gespannen boog van het lichaam tussen handen en voeten. Hierbij merk ik dat de ervaringen op m'n roeifiets mij hiermee een heel eind verder helpen!
De kruissnelheid is minder dan ik gewend was op m'n mtb en veel minder dan op m'n GrassHopper. De redenen hiervoor liggen voor de hand: vooral meer luchtweerstand maar ook nog de onwennigheid.
Echt klimmen heb ik nog niet gedaan op m'n Cruz. De kleine hellinkjes die ik tegenkwam lieten zich echter gemakkelijk bedwingen. Ook op de Cruz lijkt het een kwestie van tijdig schakelen en het handhaven van een soepele cadans.
Onverharde wegen. Daarop rijdt het net zo zeker, soepel en licht als met de mtb, dank zij de 26 inch mtb-wielen en -banden op de Cruz. 'k Heb dit meermalen kunnen uitproberen in hobbelige grasbermen en op weggetjes met mul zand en losliggend grind.
Stuurgedrag. De Cruz is een uitgesproken lange fiets met relatief weinig berijdersgewicht op het voorwiel. De neiging van het voorwiel om uit te breken onderdruk ik door de voorband niet te hard op te pompen voor meer grip op de weg, en door de fiets de bocht om te drukken door m'n bovenlijf naar voren en tegengesteld aan de bocht naar buiten te leunen.
Overige comfortaspecten. Het diepe V-stuur laat zich heel gemakkelijk instellen (afstand en hoogte) zodat ik de handen ontspannen op het stuur heb liggen, zonder druk op polsen en schouders. Pijn aan handen, polsen en schouders is hiermee definitief van de baan. De relaxte houding rechtop, met lichte neiging naar achteren en 'n knikje in de heupen (dus het kontje niet pront naar achteren!) staat garant voor een ontspannen blik op de weg en over het omringende landschap. Hierdoor en door de grotere ooghoogte is het zicht op de omgeving heel veel beter dan op de 'gewone' ligfiets, zelfs wanneer deze een relatief rechtop zitje heeft, zoals m'n GrassHopper met z'n zithoek van ca. 40 graden.
Bijzonder gemakkelijk is dat je je voeten plat op de grond kunt zetten als je stopt, zonder van het zadel af te gaan!
Last but not least: fietsen met m'n vrouw Willy is nu weer samen fietsen. Qua hoogte en snelheid is m'n Cruz veel gelijkwaardiger aan haar Santos mtb. Dat kan van m'n GrassHopper niet gezegd worden.
Wordt vervolgd...
Door het beloofde mooiere weer zal m'n WAW015 nu vaker op stal blijven, en zal ik eindelijk m'n roeifiets kunnen afstoffen en door de week gebruiken. Zoals reeds gemeld, wordt tijdens tochten in het weekeind met Willy het experiment met de RANS Cruz voortgezet. Zsm zal het klimmen daarmee worden uitgeprobeerd op de Posbank.
Vanaf 1 januari heb ik met WAW015 1415 km afgelegd, en met de Cruz 160. Da's 1575 km totaal. Dat aantal zal de komende tijd niet zo snel omhoog gaan: onze tuin vraagt nu meer aandacht...
Een evenwichtig review van de RANS Fusion door Bryan J. Ball, hoofdredacteur van BentRider Online, is te vinden op www.bentrideronline.com.
Bob Bryant (de drijvende kracht achter Recumbent Cyclist News en Recumbent Cyclist) heeft interessante artikelen geschreven over de RANS CF-bike collectie en over de verhouding tussen CF-bikes en 'traditionele' ligfietsen.
Naar m'n beste weten zijn er tot nog toe drie (3) moderne CF-bikes in Europa. De twee andere zijn:
de RANS Fusion van Emmanuel Delannoy in Parijs. Zie ook zijn review van de RANS Fusion,
en de RANS Zenetik van Tihamèr in Ravels (België).
Afgelopen zondag was de vroege bloesem in de Betuwe een mooie aanleiding om de Lingeroute te fietsen. Deze doen we elk jaar drie keer: tweemaal in het voorjaar (vroege en late bloesem) en eenmaal in augustus, als de bomen volop in het loof staan.
De vroege bloesem bleek nu nog niet helemaal uitgekomen te zijn; desondanks was de Lingeroute weer een mooie ervaring!
En ja, tot het einde van de 66 km lange tocht -begonnen en geëindigd in Beesd- hield ik het goed uit op de Cruz! Ik begin te wennen aan het stuurgedrag, en het comfort op het CF-bike zadel was redelijk goed te noemen nadat ik de slag te pakken kreeg van de typische zithouding. Deze lijkt op het wat onderuit gezakt hangen op de bank voor de TV, en heeft ook wel wat van de relaxte houding van de berijder op z'n chopper bike, of van de provo-sympatisant op z'n klassieke 'hasj'Puch.
Ik prijs mij gelukkig met m'n keuze voor de Cruz. Deze en de Fusion zijn met hun extreem schuin geplaatste zadelpenbuis de meest ligfietsachtige CF-bikes van de RANS collectie. Hierdoor heb ik de meeste mogelijkheden om een comfortabele positie te vinden voor m'n extreem kieskeurige achterwerk :-(
Hoewel (nog) niet perfect, is het zitcomfort vooral op de lange duur beter dan op m'n mtb's vroeger, zelfs in de periode dat ik nog geen onverdragelijke zadelpijn had. Dat blijkt wel hieruit dat de laatste 10-20 km van de tocht veel geriefelijker waren dan op de mtb.
Tot zover het onderwerp 'zitcomfort'. Maar hoe is het gesteld met de overige rijeigenschappen?
Prestatie zoals accelereren, kruissnelheid en klimmen. Op de CF-bike gebruik ik spieren die op m'n roei- en ligfietsen in mindere mate aan bod komen. Na een ODO van 233 km op de fietscomputer ben ik daaraan al meer gewend dan in het begin, maar het zal nog wel meer km's vergen voordat alle spieren in dezelfde mate meedoen.
Extra kracht op de pedalen zetten doe ik door aan het stuur te trekken. Die trekkracht breng ik op de pedalen over zoals de waterskiër het trekken van het sleeptouw naar z'n ski's, namelijk via de gespannen boog van het lichaam tussen handen en voeten. Hierbij merk ik dat de ervaringen op m'n roeifiets mij hiermee een heel eind verder helpen!
De kruissnelheid is minder dan ik gewend was op m'n mtb en veel minder dan op m'n GrassHopper. De redenen hiervoor liggen voor de hand: vooral meer luchtweerstand maar ook nog de onwennigheid.
Echt klimmen heb ik nog niet gedaan op m'n Cruz. De kleine hellinkjes die ik tegenkwam lieten zich echter gemakkelijk bedwingen. Ook op de Cruz lijkt het een kwestie van tijdig schakelen en het handhaven van een soepele cadans.
Onverharde wegen. Daarop rijdt het net zo zeker, soepel en licht als met de mtb, dank zij de 26 inch mtb-wielen en -banden op de Cruz. 'k Heb dit meermalen kunnen uitproberen in hobbelige grasbermen en op weggetjes met mul zand en losliggend grind.
Stuurgedrag. De Cruz is een uitgesproken lange fiets met relatief weinig berijdersgewicht op het voorwiel. De neiging van het voorwiel om uit te breken onderdruk ik door de voorband niet te hard op te pompen voor meer grip op de weg, en door de fiets de bocht om te drukken door m'n bovenlijf naar voren en tegengesteld aan de bocht naar buiten te leunen.
Overige comfortaspecten. Het diepe V-stuur laat zich heel gemakkelijk instellen (afstand en hoogte) zodat ik de handen ontspannen op het stuur heb liggen, zonder druk op polsen en schouders. Pijn aan handen, polsen en schouders is hiermee definitief van de baan. De relaxte houding rechtop, met lichte neiging naar achteren en 'n knikje in de heupen (dus het kontje niet pront naar achteren!) staat garant voor een ontspannen blik op de weg en over het omringende landschap. Hierdoor en door de grotere ooghoogte is het zicht op de omgeving heel veel beter dan op de 'gewone' ligfiets, zelfs wanneer deze een relatief rechtop zitje heeft, zoals m'n GrassHopper met z'n zithoek van ca. 40 graden.
Bijzonder gemakkelijk is dat je je voeten plat op de grond kunt zetten als je stopt, zonder van het zadel af te gaan!
Last but not least: fietsen met m'n vrouw Willy is nu weer samen fietsen. Qua hoogte en snelheid is m'n Cruz veel gelijkwaardiger aan haar Santos mtb. Dat kan van m'n GrassHopper niet gezegd worden.
Wordt vervolgd...
Door het beloofde mooiere weer zal m'n WAW015 nu vaker op stal blijven, en zal ik eindelijk m'n roeifiets kunnen afstoffen en door de week gebruiken. Zoals reeds gemeld, wordt tijdens tochten in het weekeind met Willy het experiment met de RANS Cruz voortgezet. Zsm zal het klimmen daarmee worden uitgeprobeerd op de Posbank.
Vanaf 1 januari heb ik met WAW015 1415 km afgelegd, en met de Cruz 160. Da's 1575 km totaal. Dat aantal zal de komende tijd niet zo snel omhoog gaan: onze tuin vraagt nu meer aandacht...
Abonneren op:
Posts (Atom)