Begin deze middag zet ik onze mtb's, Willy's Santos SCC01 en mijn RANS Dynamik Pro op de fietsendrager om op ons gemak vanuit Zuidlaren naar Groningen te fietsen en weerom. We zijn nog geschokt door de vreselijke gebeurtenissen in Apeldoorn die we in real time op TV kregen voorgeschoteld. Een typisch Nederlands sprookje is vandaag wreed uit het nationale sprookjesboek gescheurd, een sprookje geïllustreerd met bewegende liefelijke en zonnige kleurrijke beelden: overal feestelijk gestemde mensen, politie op de fiets en de koninklijke familie in de bus.
De natuur doet z'n best om ons weer op te beuren: overal bloeit en groeit het dat het een lust is, en regelmatig is de lucht zwaar van de intense bloemengeuren. Het is zonnig maar niet echt warm met zo'n 16 graden, dus de passende fietskleding houdt ons warm. In Zuidlaren en Haren zijn de onvermijdelijke rommelmarkten in vol bedrijf, maar daarmee hebben Willy en ik totaal niets en passeren we zonder ze te bekijken.
In Groningen-centrum is het stervensdruk, je kunt bijna over de koppen lopen. Samengevat: 'n klerezooi, smoezelig en armoedig, oorverdovende herrie en platvloers. 'n Sfeerloze bedoening waar niks te beleven is. We vluchten de stad weer uit, richting het fraaie platteland met z'n sfeervolle dorpjes Glimmen, Noordlaren, Midlaren en Zuidlaren.
Dat is eens maar nooit weer, op Koninginnedag naar de stad...
Gelukkig is niet alles negatief. Op de terugweg, in Groningen in de Herestraat bij 'n tijdelijk bierkraampje, raken we in gesprek met een groepje van drie studenten. Een ervan merkt direct op dat m'n fiets het midden houdt tussen een 'gewone' en een ligfiets. Hij blijkt goed op de hoogte van fietsen, en we hebben het over de voordelen van de RANS CF-bike, die hij -begrijpelijk- nog nooit eerder heeft gezien, t.o.v. de ligfiets. Ook de fraaie afmontage van m'n fiets wordt opgemerkt en gewaardeerd.
Merkwaardigerwijs heb ik deze maand, en vandaag is het net zo, de ervaring dat de Dynamik Pro erg opvalt bij m'n wandelende en fietsende medeweggebruikers. Dit ondanks dat dit model minder extreem is gebouwd dan de RANS Fusion of Cruz. Het kan natuurlijk zijn dat de aandacht eerst uitgaat naar die kerel die zo kinderlijk eigenwijs op z'n oversized kinderfietsje zit, en vervolgens naar 't fietsje zelf dat kennelijk de oorzaak is van die merkwaardig aandoende verschijning.
Weer terug in Zuidlaren leggen we even aan bij 'Op 't Olle Stee' voor 'n kop koffie en een portie bitterballen, wat ons goed doet. We raken in gesprek met een echtpaar dat een tweetal jonge, maar al heel grote Oudduitse herdershonden bij zich heeft. Schitterende honden, al uitstekend opgevoed en heel toegankelijk.
En tot slot de fietskm-boekhouding.Met inbegrip van de bijna 40 km van vandaag heb ik deze maand april 780 km totaal gefietst: 415 km op de roeifiets, 104 km in de WAW en 261 km op de Dynamik Pro. Deze afstanden laten zien dat het meestal prima fietsweer was in april 2009!
Posts tonen met het label Groningen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Groningen. Alle posts tonen
16 november 2006
Shoppen in Groningen per WAW015
Het belooft een prachtige dag te worden en volgens plan vertrek ik om ca. 10.00 uur met m'n WAW -voorzien van de cabriokap- naar Groningen. De zon schijnt volop, de herfsttinten spetteren van de bomen af. Via de Sorghvlietlaan, Korte Leegte en Lange Leegte langs Borgercompagnie, 'n stukje langs de Kielsterachterweg en verder via Semstweg, De Groeve en Zuidlaren naar Haren. De eikenbomen beginnen nu hun bladeren te laten vallen, hier en daar is het fietspad amper meer te zien onder het dikke bladerdek. De verkleurde bomen steken scherp af tegen de blauwe lucht, en de rustige tocht naar Groningen is werkelijk een feest.
't Spul rijdt prima. Enkele dagen geleden knapte een spaak van het 20" linker voorwiel toen ik vlak bij huis een bocht erg snel en krap nam: dhugh ping ping ping ping ... De volgende dag kon ik bij m'n fietsenmaker direct een nieuwe spaak laten monteren, en 't wieltje is gelijk gecontroleerd en bijgesteld.
Ik kijk nu ook met een geruster hart tegen de binnenrand van de cabriokap aan. Deze heb ik namelijk een maand geleden afgewerkt met het bij ligfietsers welbekende afwerkprofiel waarmee ook ligfietszitjes rondom zijn afgewerkt. Het oogt nu niet meer zo dun en scherp en gevaarlijk.
In Haren neem ik bij Intermezzo 'n kop koffie met warme appelbol en rijd de laatste km's naar Groningen. De meefietsende schooljeugd maakt rap ruim baan, vooral als ze achterom kijken en de WAW met z'n brandende koplampen snel dichterbij zien komen. Wederzijds wordt enthousiast gegroet. Het Lamborghini-oranje VM'tje komt kennelijk ontzettend cool over...
De hele dag zal ik gevrijwaard blijven van vervelende krampaanvallen in m'n linkerbeen en pijn in de linkerbil. Ik prijs mij gelukkig dat ik nog maar 'n paar dagen eerder bij toeval erachter kwam -via een discussie op het BROL-forum- dat ik last had van een verkrampte piriformis. De aanbevolen rekoefeningen bleken uitermate effectief te zijn, zodat ik al na ruim een dag verlost was van bijna alle onaangename en soms pijnlijke effecten die een verkrampte piriformis kan oproepen.
In Groningen-centrum ga ik naar Willy Loos, een goed gesorteerde sportzaak met een plezierige bediening. Ik slaag in m'n aankopen: een zwarte en witte katoenen trainingsbroek zoals ik die graag op m'n roeibank draag. Witte en zwarte katoenen hesjes -niet te dik, niet te dun, en zeker niet met capuchon!- kon ik helaas niet bemachtigen.
Brasserie Bommen Berend ligt praktisch naast Willy Loos, dus 'n goede cappuccino liet zich best smaken. De overheerlijke taartjes heb ik in de vitrine laten liggen. M'n lichaamsgewicht gaat nog steeds de goede kant op, naar beneden dus. Heel Nederland wordt in rap tempo vetter als je de kranten mag geloven, maar ik slaag er nog steeds in om de laatste overtollige onsjes kalmpjes aan kwijt te raken. Zonder dat ik honger hoef te lijden heb ik nu een gewicht bereikt van omstreeks 72 kg.
Even verderop in de Oude Ebbingestraat ga ik met m'n Phonak SmartLink bij m'n audicien Beter Horen langs. De oplaadbare batterij van dit kostbare FM + Bluetooth communicatiehulpje voor m'n hoortoestel heeft kennelijk de geest gegeven, en ik vraag aan hr Voorma of hij daarnaar wil (laten) kijken. Met z'n assistente erbij ontwikkelt zich een geanimeerde gedachtenwisseling over de WAW en over fietsen in het algemeen. Zij blijken beiden elk slechts 1 fiets te hebben. Een fietshandicap dus; gelukkig is daar wat aan te doen, net als aan een gehoorhandicap...
Inmiddels is het bewolkt geworden, en vind ik het een mooi moment om weer naar huis te gaan. Bij alle stoplichten ben ik in m'n WAW het eerste weg, ondanks dat-ie met z'n 29 kg wel wat meer weegt dan de meeste andere fietsen.
In Midlaren maak ik het ommetje "bij de slager rechtsaf", eet bij de Vijftig Bunders eindelijk m'n boterhammetjes op, en kom via een paar fraaie extra km's door het bos op de goede plek uit in de winkelstraat van Zuidlaren, bij de sportzaak Ruchti. Daar kan ik wel een zwart en een wit hesje met lange mouwen op de kop tikken, zodat ik nu geheel voorzien ben van roeibanktrainingkleding.
De rit naar huis gaat via Schuilingsoord, Annen en langs Spijkerboor. WAW015 wordt van de modderspatten op z'n flanken bevrijd met spuit en spons en weer de fietsengarage in gereden.
72 km gefietst
't Spul rijdt prima. Enkele dagen geleden knapte een spaak van het 20" linker voorwiel toen ik vlak bij huis een bocht erg snel en krap nam: dhugh ping ping ping ping ... De volgende dag kon ik bij m'n fietsenmaker direct een nieuwe spaak laten monteren, en 't wieltje is gelijk gecontroleerd en bijgesteld.
Ik kijk nu ook met een geruster hart tegen de binnenrand van de cabriokap aan. Deze heb ik namelijk een maand geleden afgewerkt met het bij ligfietsers welbekende afwerkprofiel waarmee ook ligfietszitjes rondom zijn afgewerkt. Het oogt nu niet meer zo dun en scherp en gevaarlijk.
In Haren neem ik bij Intermezzo 'n kop koffie met warme appelbol en rijd de laatste km's naar Groningen. De meefietsende schooljeugd maakt rap ruim baan, vooral als ze achterom kijken en de WAW met z'n brandende koplampen snel dichterbij zien komen. Wederzijds wordt enthousiast gegroet. Het Lamborghini-oranje VM'tje komt kennelijk ontzettend cool over...
De hele dag zal ik gevrijwaard blijven van vervelende krampaanvallen in m'n linkerbeen en pijn in de linkerbil. Ik prijs mij gelukkig dat ik nog maar 'n paar dagen eerder bij toeval erachter kwam -via een discussie op het BROL-forum- dat ik last had van een verkrampte piriformis. De aanbevolen rekoefeningen bleken uitermate effectief te zijn, zodat ik al na ruim een dag verlost was van bijna alle onaangename en soms pijnlijke effecten die een verkrampte piriformis kan oproepen.
In Groningen-centrum ga ik naar Willy Loos, een goed gesorteerde sportzaak met een plezierige bediening. Ik slaag in m'n aankopen: een zwarte en witte katoenen trainingsbroek zoals ik die graag op m'n roeibank draag. Witte en zwarte katoenen hesjes -niet te dik, niet te dun, en zeker niet met capuchon!- kon ik helaas niet bemachtigen.
Brasserie Bommen Berend ligt praktisch naast Willy Loos, dus 'n goede cappuccino liet zich best smaken. De overheerlijke taartjes heb ik in de vitrine laten liggen. M'n lichaamsgewicht gaat nog steeds de goede kant op, naar beneden dus. Heel Nederland wordt in rap tempo vetter als je de kranten mag geloven, maar ik slaag er nog steeds in om de laatste overtollige onsjes kalmpjes aan kwijt te raken. Zonder dat ik honger hoef te lijden heb ik nu een gewicht bereikt van omstreeks 72 kg.
Even verderop in de Oude Ebbingestraat ga ik met m'n Phonak SmartLink bij m'n audicien Beter Horen langs. De oplaadbare batterij van dit kostbare FM + Bluetooth communicatiehulpje voor m'n hoortoestel heeft kennelijk de geest gegeven, en ik vraag aan hr Voorma of hij daarnaar wil (laten) kijken. Met z'n assistente erbij ontwikkelt zich een geanimeerde gedachtenwisseling over de WAW en over fietsen in het algemeen. Zij blijken beiden elk slechts 1 fiets te hebben. Een fietshandicap dus; gelukkig is daar wat aan te doen, net als aan een gehoorhandicap...
Inmiddels is het bewolkt geworden, en vind ik het een mooi moment om weer naar huis te gaan. Bij alle stoplichten ben ik in m'n WAW het eerste weg, ondanks dat-ie met z'n 29 kg wel wat meer weegt dan de meeste andere fietsen.
In Midlaren maak ik het ommetje "bij de slager rechtsaf", eet bij de Vijftig Bunders eindelijk m'n boterhammetjes op, en kom via een paar fraaie extra km's door het bos op de goede plek uit in de winkelstraat van Zuidlaren, bij de sportzaak Ruchti. Daar kan ik wel een zwart en een wit hesje met lange mouwen op de kop tikken, zodat ik nu geheel voorzien ben van roeibanktrainingkleding.
De rit naar huis gaat via Schuilingsoord, Annen en langs Spijkerboor. WAW015 wordt van de modderspatten op z'n flanken bevrijd met spuit en spons en weer de fietsengarage in gereden.
72 km gefietst
11 augustus 2006
Velomobielweer
Het koele en wisselvallige weer is een goede reden om de zomerslaap van WAW015 deze week enkele malen te onderbreken. Omdat het niet koud is gebruik ik niet de gesloten kap maar de cabriokap op WAW015, wat heerlijk rijden is.
Afgelopen dinsdagochtend ben ik in WAW015 naar m'n apotheek in Veendam gegaan om m'n 3-maandelijkse dosis 'Lucrin depot 11,25 mg' op te halen zodat volgende week m'n medisch specialist mij daarmee kan injecteren. Vanaf medio 2003 houdt dit medicijn de verdere groei van m'n prostaatkanker goed tegen, hetgeen blijkt uit de zeer lage PSA-waarden in m'n bloed. Vervolgens spoed ik mij per velomobiel naar Groningen-Stad om aldaar naar de kapper te gaan. Onderweg verorber ik Op 't Olle Stee in Zuidlaren een omelet met rosbief zodat ik geen brandstof tekort kom.
Omdat ik èn de route naar Groningen -'k neem niet de kortste maar wel een mooie route- èn WAW015 beter leer kennen waag ik mij in de diverse bebouwde kommen steeds gemakkelijker op de rijbaan voor auto's. Dat komt vooral van pas waar de fietspaden slecht zijn of rare verkeersdrempels de body van WAW015 kunnen beschadigen.
In de Groningse wijk Helpman wordt aan de weg gewerkt, zodat ik met een rij auto's voor en achter mij langzaam langs de werkmannen moet rijden. 'n Paar jonge werkers reageren enthousiast op deze zeldzame oranje bolide en ook ik steek vrolijk m'n duim omhoog.
Door Groningen-centrum fietsen gaat prima. 't Is een aparte ervaring om laag bij de grond in WAW015 de route te fietsen die ik al zoveel keren hooggezeten in m'n Toyota Corolla Verso heb afgelegd. Het verschil in beleving is groot!
De kappers hebben veel belangstelling voor m'n voertuig en ik moet de bekende vragen voor de zoveelste keer beantwoorden -wat ik nog steeds graag doe. Netjes bijgeknipt kan ik de tocht terug weer aanvaarden. De ODO passeert hierbij de 1000 km.
Vandaag -vrijdag dus- lijkt het erop dat het 's ochtends mooi rustig en droog weer zal zijn, zodat ik na 2 dagen tuinarbeid weer even op stap kan. Om 10 uur vertrek ik in een rustig tempo via een voor de velomobiel ideale en mooie route: Veendam- Kielwindeweer- Spijkerboor- Annen- Anloo- Gasteren- Oudemolen- Zeegse- Tynaarloo- Zuidlaren- De Groeve- Zuidlaarderveen- Oud Annerveen- Spijkerboor- Kielwindeweer- Veendam. In Zuidlaren onderbreek ik de tocht even en kan ik met een kop koffie op het terras in de zon zitten!
Elders in het land staan straten blank en lopen kelders onder, maar in Veendam en wijde omgeving blijft het droog op een klein regenbuitje na, en kan ik na de fietstocht de gazons voor en achter ons huis maaien.
Dinsdag: 76 km gefietst.
Vrijdag: 47 km gefietst.
Afgelopen dinsdagochtend ben ik in WAW015 naar m'n apotheek in Veendam gegaan om m'n 3-maandelijkse dosis 'Lucrin depot 11,25 mg' op te halen zodat volgende week m'n medisch specialist mij daarmee kan injecteren. Vanaf medio 2003 houdt dit medicijn de verdere groei van m'n prostaatkanker goed tegen, hetgeen blijkt uit de zeer lage PSA-waarden in m'n bloed. Vervolgens spoed ik mij per velomobiel naar Groningen-Stad om aldaar naar de kapper te gaan. Onderweg verorber ik Op 't Olle Stee in Zuidlaren een omelet met rosbief zodat ik geen brandstof tekort kom.
Omdat ik èn de route naar Groningen -'k neem niet de kortste maar wel een mooie route- èn WAW015 beter leer kennen waag ik mij in de diverse bebouwde kommen steeds gemakkelijker op de rijbaan voor auto's. Dat komt vooral van pas waar de fietspaden slecht zijn of rare verkeersdrempels de body van WAW015 kunnen beschadigen.
In de Groningse wijk Helpman wordt aan de weg gewerkt, zodat ik met een rij auto's voor en achter mij langzaam langs de werkmannen moet rijden. 'n Paar jonge werkers reageren enthousiast op deze zeldzame oranje bolide en ook ik steek vrolijk m'n duim omhoog.
Door Groningen-centrum fietsen gaat prima. 't Is een aparte ervaring om laag bij de grond in WAW015 de route te fietsen die ik al zoveel keren hooggezeten in m'n Toyota Corolla Verso heb afgelegd. Het verschil in beleving is groot!
De kappers hebben veel belangstelling voor m'n voertuig en ik moet de bekende vragen voor de zoveelste keer beantwoorden -wat ik nog steeds graag doe. Netjes bijgeknipt kan ik de tocht terug weer aanvaarden. De ODO passeert hierbij de 1000 km.
Vandaag -vrijdag dus- lijkt het erop dat het 's ochtends mooi rustig en droog weer zal zijn, zodat ik na 2 dagen tuinarbeid weer even op stap kan. Om 10 uur vertrek ik in een rustig tempo via een voor de velomobiel ideale en mooie route: Veendam- Kielwindeweer- Spijkerboor- Annen- Anloo- Gasteren- Oudemolen- Zeegse- Tynaarloo- Zuidlaren- De Groeve- Zuidlaarderveen- Oud Annerveen- Spijkerboor- Kielwindeweer- Veendam. In Zuidlaren onderbreek ik de tocht even en kan ik met een kop koffie op het terras in de zon zitten!
Elders in het land staan straten blank en lopen kelders onder, maar in Veendam en wijde omgeving blijft het droog op een klein regenbuitje na, en kan ik na de fietstocht de gazons voor en achter ons huis maaien.
Dinsdag: 76 km gefietst.
Vrijdag: 47 km gefietst.
Abonneren op:
Posts (Atom)