't Is een bijna versleten cliché dat de ontwikkelingen in de huidige maatschappij snel gaan. 't Is natuurlijk geen nieuw verschijnsel: in de tijden dat de industriële revolutie op gang kwam, de spoorwegen werden aangelegd, telegraaf en radio gemeengoed werden, waren de veranderingen nog veel groter en vèrstrekkender dan nu het geval is. Tegenwoordig is er meer sprake van verbeteringen, verfijningen en variaties op een al bekend thema. Van het laatste is de iPad van Apple een goed voorbeeld.
Ondanks deze relativeringen blijft het ook voor de eerzame gewone burger wenselijk, nuttig of noodzakelijk om op gezette tijden een 'been bij te trekken' en de boel bij de tijd te brengen.
Economische politiek
Het overlijden van de historicus Tony Judt was voor mij aanleiding om kennis te nemen van zijn laatste werk:
'Ill Fares the Land', in het Nederlands vertaald als
'Het land is moe'. Het is een indrukwekkend en leerzaam werk en heel nuttig om de maatschappelijke en politieke ontwikkelingen van de laatste decennia in perspectief te plaatsen en daardoor beter te kunnen begrijpen.
Al lezende realiseerde ik mij dat ik m'n kennis van economische politiek -die overigens niet verder gaat dan men van een redelijk algemeen ontwikkelde en maatschappelijk betrokken burger mag verwachten- hoognodig moest bijspijkeren, zodat ik voor mijzelf een kleine opfriscursus organiseerde door niet alleen het boek van Judt te bestuderen, maar ook het werk van Wilkinson en Pickett,
'The Spirit Level'. Dit gaat speciaal over inkomensongelijkheid en welke gevolgen dit heeft voor de samenleving.
Omdat ik weet dat steeds maar doorgaande economische groei domweg onmogelijk is en dat het streven ernaar reeds nu en in de nabije toekomst nog veel duidelijker zal leiden tot fatale consequenties op velerlei gebied, was het niet meer dan logisch dat ook Tim Jackson's
'Welvaart zonder groei' op de leeslijst werd gezet.
En natuurlijk mocht Ha-Joon Chang's
'23 dingen die ze je niet vertellen over het kapitalisme' in dit rijtje niet ontbreken!
Er is meer aan de hand dan alleen een ontspoorde vrijemarkteconomie zoals het neoliberalisme die voorstaat. De klimaatveranderingen, de komende schaarste aan energie en andere grondstoffen, voedselcrisis, instabiele economie (onder meer de €-crisis), internationaal terrorisme en de toenemende militarisering van de samenleving in vele landen, zijn even zovele problemen die volgens Nafeez Mosaddeq Ahmed nauw met elkaar zijn verweven. In zijn boek
'A User's Guide to the Crisis of Civilisation And How to Save it' doet hij uit de doeken hoe deze zaken met elkaar te maken hebben en dat het onmogelijk is om ze afzonderlijk aan te pakken. Ook Ahmed komt uiteindelijk uit op het ongeremde kapitalisme van de vrijemarkteconomie als eerste oorzaak.
'k Zal mij niet wagen aan een recensie van deze boeken en wil volstaan met de constatering dat ze alle stuk voor stuk aandachtige bestudering waard zijn! Wie zich wil oriënteren op hoe anderen de genoemde engelstalige boeken beoordelen, kan terecht op de site van bijv. Amazon.com (USA). Recensies van de in het Nederlands vertaalde boeken zijn eveneens te vinden op internet.
En nee, de
BMW Isetta op de foto heeft geen directe relatie met de inhoud van de boeken waar-ie bovenop staat
:-) Hij is een paar jaar geleden gekocht in de winkel van het BMW-museum in München. 'k Heb de Isetta altijd een geestig karretje gevonden, en m'n oom zaliger Henk de Vries heeft ze een tijd lang verkocht in z'n winkel aan de Riviervischmarkt in Haarlem.
Renoveren
Nu weer 'ns over fietsen…
De eerste mtb van m'n vrouw Willy, een roze
Koga Miyata Valley Runner Lady, is inmiddels ruim 21 jaar oud en nog steeds een zeer gewaardeerde fiets. Voor het serieuzere mtb-werk in weekeinden en in onze vakanties heeft ze weliswaar een fraaie opvolger,
de Santos SCC 01, maar Willy is gehecht aan het roze oudje en gebruikt 'm graag voor de ritjes in het dorp en naar haar familie in Muntendam.
't Fietsframe is oud maar nog in zeer goede staat. De appendages echter waren grondig versleten. Probleem was dat de zadelpen muurvast in het frame zat en lange tijd met succes verzet bood tegen pogingen om 'm los te maken en te verwijderen. Dat feit blokkeerde alle renovatieplannen van 't bejaarde fietske…
Totdat ik de briljante inval kreeg om m'n vaste fietsenmaker uit te dagen: als hij die vermaledijde zadelpen kon verwijderen zonder het frame te beschadigen, kon hij rekenen op een hele reeks vervolgwerkzaamheden aan deze fiets en m'n
RANS Cruz CF-bike.
't Is 'm gelukt, met behulp van wat speciale vloeistoffen! M'n Cruz werd tot donorfiets gepromoveerd en daarvan werden de wielen met Rohloffnaaf, het crankstel en nog wat kleinere onderdelen overgeheveld naar de roze Valleyrunner. 't Resultaat mocht er wezen: een mooi strak ogend fietsje dat weer als nieuw rijdt.
De Cruz op zijn beurt werd gerenoveerd, daarbij gebruik makend van onze eerdere ervaringen met de afmontage van de
RANS Dynamik Pro CF-bike. De belangrijkste nieuwe onderdelen:
SRAM cassette 9-speed en SRAM X.0 achterderailleur met lange slag carbon kooi;
Crankset RaceFace Next SL;
Schijfremmen Hope Race 2010;
Wielenset Mavic CrossMax ST.
Twee Schwalbe Smart Sam banden maakten e.e.a. af.
Dus zijn onze 'gouwe ouwen', waaraan Willy en ik beiden erg zijn gehecht, nu technisch in topconditie en kunnen weer heel lang mee.
Fotograferen: hard- en software
'k Ben geen getalenteerd fotograaf, zelfs verre van dat. Toch wil ik met m'n beperkte vermogens en niet al te veel grote moeite verzorgde foto's maken die het aanzien waard zijn. De meeste kiekjes zijn voor eigen gebruik, zoals het onthouden van dierbare belevenissen en het koesteren van onze herinneringen daaraan. (Nu niet sentimenteel worden…)
En wat ik aan anderen wil laten zien moet duidelijk en ook anderszins toonbaar zijn.
M'n naar huidige maatstaven al bejaarde beeldbewerkings- en fotoprogrammatuur heb ik weer bij de tijd gebracht door ze te upgraden naar
Adobe Photoshop CS5 en
Lightroom 3. 'k Heb
DxO Optics Pro 6 er bij genomen omdat dit tijdens het proefdraaien een voortreffelijk programma blijkt voor het uitvoeren van initiële correcties op de RAW-negatieven zoals ze uit de camera komen. En de .DNG-negatieven zoals ze uit DxO kunnen worden geëxporteerd, lenen zich uitstekend voor nabewerking met
Lightroom 3.
Vroeger heb ik al gefotografeerd, toen nog met lichtgevoelige film in de 35 mm camera. In die tijd heb ik een sterke voorkeur ontwikkeld voor een lichtsterk 80 mm objectief. De
Leitz Summilux 80 mm f 1.4 was m'n grote favoriet. Grote brandpuntsafstanden waren aan mij niet besteed, 135 mm was wel het maximum.
De meestal heel middelmatige zoomobjectieven die tegenwoordig zo vaak worden meegeleverd met digitale camera's genieten evenmin m'n warme belangstelling. Met m'n Pentax digitale camera's fotografeer ik het liefst met een lichtsterk en goed objectief met vast brandpunt, zoals de
Pentax SMC-FA 50 F1.4, en in voorkomende gevallen met de
Pentax SMCP-FA 77 F1.8 Ltd.
'k Heb in de afgelopen winterperiode honderden foto's onder handen genomen, waarvan de meeste minstens 4 jaar oud waren en nog niet fatsoenlijk ontwikkeld. Pas nu kan ik met de combinatie DxO/Lightroom de meeste RAW-negatieven met goed resultaat ontwikkelen. We kijken er zelfs graag naar op ons voortreffelijke
Apple iPad fotolijstje op de keukentafel.
De foto-ervaringen van de laatste jaren in het veld en de afgelopen maand vooral achter de computer hebben mij ertoe gebracht om m'n
Pentax K20D te vervangen door de
Pentax K-5 en een objectief uit de 'Pentax Limited' serie erbij te nemen: de
Pentax SMC DA 31mm F1.8 AL Ltd.
Met de brandpuntsafstanden 31, 50 en 77 mm kan ik in verreweg de meeste situaties uitstekend uit de voeten! De relatief royale lichtsterktes (1,4 en 1,8) bewijzen hun voordelen: bij weinig licht toch korte sluitertijden en de mogelijkheden voor creatieve expressie met geringe scherptediepte bij grote lensopening.
Al met al geen goedkope aangelegenheid, maar de buitengewoon lovende recensies en vakmatige beoordelingen van zowel de K-5 camera als het 31 mm objectief hebben mij ertoe overgehaald om deze aan te schaffen.
Met m'n grondige afkeer van flitslicht en voorliefde voor 'available-light' fotografie verwacht ik met deze spullen heel lang uit de voeten te kunnen!
M'n vrouw en ik gaan 's zondags regelmatig (ca. eens per maand) naar Deventer. 't Is een heel sfeervolle en heel levendige stad, prachtig gesitueerd aan de IJssel. Graag maken we 'n wandeling vanaf de Beestenmarkt, langs 't spoorstation, door het Rijstenborgherpark, langs de IJsselkade richting roeivereniging en jachthaventje, en dan weer terug. We gaan de spoorbrug over, door het plantsoen Worp en over de Wilhelminabrug terug naar het oude stadscentrum. Soms maken we een omweg langs de nieuwe flats aan de IJssel en gaan vandaar rechtstreeks naar wat vroeger de Boreelkazerne was en dan het oude Bergkwartier in met z'n mooie oude straatjes. Via de Brink en langs de Schouwburg aan de Leeuwenbrug komen we weer bij onze geparkeerde auto op de Beestenmarkt.
