Roeifiets op 3 wielen ?!

Mick Leemans heeft momenteel een wel héél interessante ontwikkeling bij de kop: hij wil een Noomad kantel kit aan z'n roeifiets monteren. 't Geheel wordt dan een tadpole roeitrike.

Ik hoop van harte dat 't hem lukt en ook hoop ik dat Derk Thijs dit oppikt, zodat binnen afzienbare tijd (aspirant-)roeifietsers een Thijs roei3wieler kunnen kopen! Ik ben er rotsvast van overtuigd dat hier een flinke markt voor is.

'k Heb geprobeerd Derk enthousiast te maken voor deze mogelijkheid. Met zijn kennis, ervaring en ontwerptalent moet hem dat toch lukken. En als het Derk niet lukt, dan lukt het niemand…

Likes…  8-)
'k Mijd sociale sites als de pest: Facebook/Faecesbook, Twitter, LinkedIn, om maar de allerbekendste te noemen. 'k Vind het vooral tijdverspilling en dè plek om akelige reaguurders tegen het virtuele lijf te lopen. 'k Hou me bij dit weblogje, genoeg voor deze bejaarde die meer dan 50 jaar geleden al achter de computer zat en op z'n rust is gesteld.

Ondanks dit alles mag ik nu meemaken dat 'n kort commentaar van mij bij een artikel op nrc.nl, Terugkijken: Tegenlicht – de Joodse kolonisten van het Palestijnse Hebron, het best gewaardeerd is met "40 likes". ('k Heb wel een vermoeden wat dat "likes" betekent, maar wat het precies inhoudt weet ik niet).

Dat commentaar was als volgt:
Zulke Israëli's -de kolonisten dus- gedragen zich als Übermenschen, voortdurend op zoek naar meer Lebensraum en degraderen de Arabieren tot Untermenschen die je vervolgens zonder veel problemen kunt uitroeien. De Israëlische staat staat dit niet alleen stilzwijgend toe, maar steunt de kolonisten door bescherming van het leger.
Voor mij is het volstrekt onbegrijpelijk dat wij in Europa dit alles stilzwijgend accepteren, zeker gelet op onze ervaringen met Nazi-Duitsland, waar precies dezelfde ideeën in praktijk werden gebracht.

Wij -m'n vrouw Willy en ik- kijken weinig TV, maar wel graag naar Tegenlicht van de VPRO. Daar worden zaken uit de doeken gedaan die de mainstream media angstvallig vermijden: te moeilijk, te controversieel, vaak ook te verontrustend.

Maandagavond was er dus de uitzending over de Joodse kolonisten van het Palestijnse Hebron. Direct viel het mij op dat de redeneringen waarmee deze kolonisten hun daden en levenshouding rechtvaardigen, praktisch een een-op-een correspondentie hebben met de Nazi-ideologie van het derde Rijk (1933-1945), toen Hitlers nazi-partij Duitsland had omgevormd tot een nationaal-socialistische, totalitaire staat.

In m'n jonge jaren heb ik mij verdiept in de geschiedenis van het derde Rijk, waarbij m'n belangstelling vooral uitging naar de ideologie en politiek ervan. In het verlengde daarvan heb ik mij ook verdiept in de wording van de staat Israël, een geschiedenis met veel donkere en nauwelijks bekende aspecten. En ik heb van maart 1967 tot februari 1968 gewoond en gewerkt in Israël. De juni-oorlog in 1967 heb ik daar meegemaakt, inclusief de aanloop ernaar.

Vandaar dat het mij weinig moeite kostte om m'n eerdergenoemd commentaar op te schrijven. Het meeste werk eraan was het beknopt en helder houden ervan...

Snelle bandjes

Vandaag ben ik in de gelegenheid om de 23-406 Schwalbe Ultremo ZX bandjes om de 20" voorwielen van m'n roei3wieler te leggen, samen met de 6A binnenbandjes. De 26" Schwalbe Marathon Racer blijft hierbij om het achterwiel. Dit omdat het verwisselen/plakken van een lekgeraakte binnenband bij het achterwiel lastig is, zeker in de mindere tijd van het jaar (late herfst, winter, vroege voorjaar). Daarom speel ik op safe met de achterband en veroorloof mij alleen wat meer risico met de beter toegankelijke bandjes om de voorwielen.

De Ultremo's zijn, zeker in vergelijking met de Marathons, heel iele bandjes. 'k Ga daarmee op stap met de verwachting dat het snelheidsverschil niet zo groot zal zijn, ook vanwege de Marathon Racer achter. Zelfs hou ik er rekening mee dat het tussen-de-oren-effect misschien wel het grootst is ;-)

't Pakt heel anders uit: bij elke haal aan het stuur vliegt de trike vooruit. Het is met de Ultremo ZX bandjes erg licht en daardoor heel prettig roetsen. Het looiïge gevoel van de 20" Marathon Racers is helemaal verdwenen. Tijdens het korte ritje van 9 km (het begon alweer donker te worden) krijg ik de indruk dat de snelheidswinst bijna 4 km/uur is (bij snelheden van 15-30 km/uur).

Tevreden zet ik 't snelle spul weer in onze fietsenberging. 'k Zou bijna vergeten te vermelden dat ik 'm een paar dagen geleden heb gepimpt met een Fibre Flare Ultimate set veiligheidslampen. 'k Heb ze zo gemonteerd aan beide zijden op de achtervork dat ze vooral de zichtbaarheid opzij verbeteren.
Achter zijn het 2 stuks CatEye Rapid 5 achterlichten die het achteropkomend verkeer op mij moeten attenderen. 'k Heb de stellige indruk dat die meer dan voldoende zijn :-)

ff Dronten en Apeldoorn bellen…

Pech en pech, gisteren en vanochtend 8-(

Pech 1
Gisteren heb ik na een paar uur werken in de tuin -planten verpoten en blad harken- een klein ommetje gemaakt op m'n roei3wieler. Da's altijd prettig om hiermee de rug weer soepel en in het gareel te krijgen zodat ik de volgende dag totaal geen last heb van pijnlijke spiertjes :-)
Chagrijnig kwam ik weer thuis van 't ommetje: m'n trike was niet vooruit te branden. Onderweg de wielen op licht lopen gecontroleerd en, weer thuis, ook de sporing gecontroleerd. Aan beide zaken bleek niets te mankeren. Voorlopige conclusie: de Schwalbe Marathon Racers die ik om alle 3 de wielen heb zitten, zijn de boosdoeners. Tjee, dat valt vies tegen…

Enfin, na het verkennen van de mogelijkheden en het inwinnen van advies bij de Ligfietsshop en Wim Schermer heb ik besloten om de 25 mm brede 20" velgen te vervangen door 19 mm velgen en de Schwalbe Ultremo ZX bandjes 23-406 te proberen. De velgen (36-gaats) heb ik besteld bij Gerrit Tempelman (Ligfietsshop) en de bandjes bij m'n vaste fietsenmaker in Zuidlaren, die ook de SA trommelremmen mag overspaken naar de nieuwe velgen.
Het zal wel een paar dagen duren voordat alles rond is…

Pech 2
Eigenlijk zwaar off-topic omdat het over de auto gaat, in fietserskringen eerder gezien als een noodzakelijk kwaad (door sommige mensen dan) dan een populaire verschijning.
Vanochtend reed ik stapvoets achteruit m'n oprit af, en kwam met de linker achterkant van m'n Corolla Verso onzacht in aanraking met de bestelwagen van onze vaste pakjesman die m'n bij Amazon.de bestelde wiskundeboeken kwam brengen en eveneens stapvoets achteruit reed op de de inrit naar de 4 opritten van onszelf en onze buren
Gelukkig kon het gedoe wat zo'n botsing altijd met zich meebrengt in goede harmonie worden afgewikkeld: schadeformulier invullen, even napraten, Apeldoorn bellen, schadebedrijf bellen en erheen rijden voor schade taxatie en afspraak voor auto inleveren en leenauto meekrijgen.
't Hele achterpaneel tussen achterportier en achterklep, brandstofklep en achterbumper moeten vervangen worden...

Balen…
Als het in de loop van deze middag wat beter weer wordt, maar ff flink afreageren op m'n niet-vooruit-te-branden roei3wieler…

Update 's avonds, 21:15
Van fietsen is niks gekomen: we kregen bezoek, heel gezellig trouwens…
's Middags had ik overleg met enkele fietsers. Hierbij bleken m'n huidige 406 velgen al 19 mm velgen te zijn. De breedte van de velgen wordt namelijk inwendig gemeten, dus is gelijk aan uitwendige breedte minus 2xwanddikte. Dat betekent voor mijn velgen: uitwendige breedte 24 mm, wanddikte 2,3 mm (alles nauwkeurig met de schuifmaat gemeten). Inwendige breedte van de velg 19,4 mm.
Dus geen nieuwe velgen, en geen omspaken.  Dat scheelt alweer, in deze dure tijden :-)

Bikkeltjes!

Gisteravond stormde en regende het; toch kwamen een paar groepen kinderen met lampionnen hun St. Maartenliedjes zingen en snoep+mandarijn in ontvangst nemen. Goed gewapend tegen de elementen en ook hun fraaie lampionnen waren goed beschermd met een doorzichtige plastic zak. Echte bikkeltjes dus :-)

Zelf hield ik gisteren als niet-bikkel en géén mooiweerfietser het wel voor gezien :-(   Wel ben ik 's ochtends met m'n Verso -geen kunst met anderhalve ton staal en rubber, en voorzien van TRC en VSC- naar Dronten gereden met m'n roei3wieler achterin. Niet ver van Dronten kwam ik een auto tegen met Frans kenteken met bovenop 'n geheel in plastic verpakte gele Quest. Bij Velomobiel.nl vernam ik van Ymte dat dat Pixelman was, een goede bekende op het forum van de Gentse liggers en tevens bekend om z'n futuristische en zeer fraaie HPV-ontwerpen.

De linker trommelrem werd door Ymte vakkundig onder handen genomen en inderdaad bleek bij 'n blokje om dat het happen verdwenen was. Nu maar hopen dat dat zo blijft!

Natuurlijk heb ik 't moois wat daar bij Velomobiel.nl stond uitvoerig bekeken, en viel het mij weer op dat de Strada een heel mooi velomobieltje is! 'k Vind hem wegens de pittig vormgegeven achterkant mooier dan de Quest, en ook de open wielkasten geven duidelijk aan waarvoor 't karretje bedoeld is. (Menskracht maakt mobiel...)
De twee carrosseriebouwers van Velomobiel.nl lijken nu een concurrentieslag te voeren: wie bouwt de lichtste carrosserie?

Jammer dat ik van Ymte moest vernemen dat de afzet van ligfietsen ingestort is. Vergeleken met een paar jaar geleden is de verkoop gehalveerd. 'k Moest weer denken aan m'n opmerking van alweer een jaar geleden, namelijk dat de ligfiets de slag om de gunst van de fietser heeft verloren van de e-bike. De opmars daarvan gaat ook nu nog onverminderd door...

Happende trommelrem

Al 'n paar maanden heb ik last van 'n soms happende linker trommelrem op m'n roei3wieler. Dit geeft mogelijk gevaarlijk, want onvoorspelbaar, rijgedrag. Na 'n ommetje gisteren besluit ik vanochtend om dit euvel te verhelpen.

En ja hoor, het remvlak van de trommel vertoont 'n paar bruine gebiedjes, kennelijk ijzerroest veroorzaakt door binnengedrongen vocht. Deze veronderstelling wordt ondersteund door daarmee corresponderende bruine verkleuringen op de rand van de ankerplaat.
Inspectie van de rechter trommelrem, die nog nooit hapneigingen heeft gehad, wijst uit dat daar geen bruine vlekjes op het remvlak van de trommel zitten.
In de linkertrommel zit niet veel, maar wel duidelijk meer remslijpsel dan rechts.

Met 'n stukje waterproof schuurpapier #400 maak ik de binnenkant van de remtrommels en de remblokjes schoon en veeg het rem- en schuurslijpsel weg met een brandschoon lapje stof. 'k Maak een blokje om door de buurt en slaag er niet meer in om de linkerrem te laten happen.

Misschien dat het probleem nu opgelost is? En wellicht is een preventieve maatregel mogelijk om het binnendringen van water in de remtrommels moeilijker te maken?

In m'n km-boekhouding zie ik dat ik in oktober ietsje meer gefietst heb dan de maand ervoor: 452 km, waarvan 360 km op m'n roeifietsen en 92 op m'n Dynamik Pro. Dit jaar heb ik op m'n Dynamik Pro maar 1160 km afgelegd. Volgend jaar maar verder daarmee...

Weer overbodige spullen gratis en toch voor niets!

Wij hebben onze keuken -alweer 30 jaar oud en nog steeds in prima staat- voorzien van nieuwe verlichting met 6 halogeenspotjes van 35 W elk. De 20 jaar oude verlichting bestond ook uit halogeenspotjes -4 stuks van 35 W elk- op het bekende en standaard dubbelrail systeem van 6 mm verchroomde koperbuis.

Van de uit dienst genomen halogeenspots heb ik voor de liefhebber gratis en toch voor niets een paar stuks verchroomde koperbuis, compleet met 1 binnen- en buitenbocht, en de bijbehorende in prima staat verkerende 12 V 150 W transformator. Deze kan aan het plafond worden geschroefd, maar kan ook bijv. achter een verlaagd plafond worden gebruikt als voeding voor een aantal inbouwspots.

Dit alles is gratis af te halen, van m'n huis in Veendam of van een adres in Leusden-Zuid.
Wie het eerst komt… Graag wel eerst een e-mail om 'n afspraak te maken.

Alweer 19 oktober en nu pas de km-boekhouding over de afgelopen maand september…:
423 km: 163 km op m'n CF-mtb en 260 km op voornamelijk m'n roei2wieler.

Hoewel die 423 km aan de magere kant is, blijkt dat ik voor het houden van een goede conditie genoeg heb aan minimaal ca. 450 km roeifietsen per maand. 'k Hoef gelukkig geen veelfietser te zijn, daarvoor ben ik te ongedurig en heb ik teveel andere interesses die tijd vergen. Huis&tuin, wiskunde studeren, politieke en maatschappelijke ontwikkelingen bijhouden…

Daarom ben ik dolgelukkig met vooral m'n roeifietsen. 't Roetsen blijft een machtig groot plezier, m'n conditie gaat nog steeds vooruit, m'n rug wordt langzaam maar goed merkbaar sterker en ik blijf behoorlijk lenig. Wat heeft 'n man van net 72 jaar nog meer te wensen?

Toch wel! 'n Carbon roei3wieler... 'k Hoop van ganser harte dat Derk binnen afzienbare tijd die gaat ontwerpen en maken. Voor de verslaafde roetser hoort behalve de 209 domweg een carbon roei3wieler erbij voor het slechte seizoen en voor bijzondere missies!

Zelfcorrectie

Vanochtend stap ik op m'n boodschappenscheurijzer de roei3wieler om nog een, twee boodschapjes te halen en zowel op de heenweg als op de terugweg valt het mij direct op. Alleen weet ik nog niet wat het is dat mij opvalt  8-)  .

Vanmiddag maak ik op m'n Thijs 209 -vederlicht en nog steeds zo goed als nieuw- een klein ommetje van ca. 20 km. Ondanks dat de buitenthermometer 11 graden aanwijst is de stevige wind tamelijk fris.

En ongeveer halverwege weet ik wat er mis is: de terughaalslag doe ik te snel en met de verkeerde buikspieren. Daarvan had ik een paar uur geleden op de roei3wieler geen last.

'k Ga nu wat langzamer en bedachtzaam rijden met het brein in de debugging mode. En ja, het probleem lijkt mij nu duidelijk. Het vederlichte stuur en idem voetenslee van de 209 nodigen uit om heel snel -veel te snel- de terughaalslag te maken, en daarbij gebruik ik dan ook nog de spieren die hoog op de buik zitten, in de buurt van het middenrif. (Tsja, 'k heb nooit anatomie geleerd…) Die spieren zijn er niet op getraind om zo'n explosieve contractie te doen en hebben evenmin de conditie om dat lang vol te houden. Het gevolg is dat ik dat maar kort volhou en dat ik tijdens het roetsen en geruime tijd daarna een vervelend gevoel ter hoogte van het middenrif heb.

De opzettelijk trager uitgevoerde terughaalslag mist z'n uitwerking niet: het onaangename middenrifgevoel wordt veel minder, vooral wanneer ik de terughaalslag grotendeels doe met de lagere buikspieren.
Ook het uithoudingsvermogen wordt weer meer zoals ik dat gewend ben :-) .

De volgende roetstochten moet ik dus gebruiken om af te leren de terughaalslag te snel uit te voeren en hierbij te letten op het gebruik van de juiste buikspieren.

Nieuwe remmen en meer...

Gisteren (vrijdag 12 maart) kon ik m'n gerevideerde roei3wieler weer ophalen bij Velomobiel.nl in Dronten. 't Was een blij weerzien met m'n deerlijk gemiste wagentje!

't Was 'n komen en gaan, daar in Dronten. Pé Koomen was alweer weg met z'n spiksplinternieuwe Q402 en ongeveer gelijk met mij kwamen twee velomobilisten: John Dankers die z'n beroemde haai-Quest weer kwam ophalen en Peter van Wee met z'n hoogglans Strada #6. Allebei prachtige voertuigen die het waard zijn om uitgebreid bekeken en bewonderd te worden. Wat ik natuurlijk ook niet kon laten…

Maar nu verder over m'n roei3wieler…
De revisie ervan door de mannen van Velomobiel.nl is meer dan geslaagd, zo was m'n conclusie gisteren op het eerste gezicht, en zo vind ik het nog, na de fotosessie vandaag, een uur of wat geleden. 'k Zette m'n trike op 3 schragen, 1 schraag onder elk wiel zodat ik de details waar het nu om gaat goed op de foto kon zetten.

Waar het vooral om ging: de vervanging van de Magura Julie schijfremmen door SA 90 mm trommelremmen. Oorspronkelijk gemaakt voor bakfietsen, blijken deze remmen ook voor andere fietsen uitstekend bruikbaar. In combinatie met de hoogwaardige Jagwire kabels zijn de nieuwe remmen licht te bedienen en hebben meer dan voldoende remkracht, ook voor noodstops.


De achterrem mocht blijven zitten en wordt nu als parkeerrem gebruikt met de bediening onder het roeifietszitje.



De carbon spatbordjes tenslotte hebben geheel nieuwe steunen gekregen. De oorspronkelijke draadsteunen waren veel te slap en het was een druk&zenuwachtig gedoe bij de voorwielen met die nerveus trillende spatbordjes. Bovendien zaten ze niet mooi recht. Dat is nu allemaal verholpen met de nieuwe steunen, zodat nu rust op de fiets heerst en alles een solide indruk maakt.

Schijfremperikelen - de oplossing

Na wat heen en weer geschrijf met Derk Thijs (Middelburg) en Velomobiel.nl (Ymte Sijbrandij, Dronten), en overleg met m'n vaste monteur Jos van 4Hout 2Wielers is een oplossing voor de schijfremperikelen gevonden.

De schijfremmen worden vervangen door SA 90 mm trommelremmen met Jagwire bedieningskabels, links en rechts afzonderlijk bediend dmv de lichtgewicht Tektro reverse handles waarvan er al 1 op het trikestuur zit. Er worden ook andere onderdelen vervangen en speciale nieuwe onderdelen gemaakt en gemonteerd (o.a. voorwielen, ankerplaten en voorwielassen).

De achterrem wordt verwijderd (tenzij 'n handigheidje wordt bedacht om 'm als parkeerrem te kunnen gebruiken met een bediening die niet op het stuur is gemonteerd maar op 'n onopvallende plek elders op de trike).

Velomobiel.nl zal deze klus uitvoeren.

De overwegingen die hebben geleid tot deze oplossing zijn vooral de onverbeterlijkheid van de Julie schijfremmen voor wat betreft het gaan vastzitten van de rempiston (Jos: "typisch Julie") en de slechte omstandigheden waaronder de remmen hun werk moeten doen (winterseizoen met pekel, modder en zand op de wegen).

Door m'n ervaringen met de trommelremmen op WAW015 verwacht ik niet dat er problemen zullen optreden door de mindere doseerbaarheid en de geringere maximale remkracht van trommelremmen t.o.v. schijfremmen. Beide aspecten worden trouwens verbeterd door hoogwaardige bedieningskabels (Jagwire) en de grotere remtrommeldiameter (90 mm ipv 70 mm). De geringere storingsgevoeligheid van trommelremmen is een groot pluspunt.

Schijfremperikelen

Halverwege deze zaterdagochtend ziet het weer er redelijk uit, de verwachte regenbuitjes zijn klein en zullen niet veel aanbrengen. Nu maar 'ns wat verder weg roetsen, naar Zuidlaren.

Met m'n vaste monteur Jos van 4Hout 2Wielers overleg ik over de zaken die mij niet meer bevallen aan m'n roei3wieler. De Magura Julie schijfremmen aan beide voorwielen remmen voortreffelijk, maar vooral de r-rem gaat niet meer terug, zodat het rv-wiel steeds 'n beetje aanloopt. De koppen van beide voorwielbouten zijn gaan roesten wat het uiterlijk van de fiets bederft. 'k Ben gevoelig voor zulke details…

In de werkplaats gaat de roei3wieler in de takels van de hydraulische fietslift en eea wordt geïnspecteerd. De l-rem is in orde en de remblokjes zijn nog lang niet aan vervanging toe. De r-rem heeft zichtbaar meer te lijden (net als bij de auto; aan de kant van de weg ligt meestal meer vuil dan naar het midden toe) en de remblokjes zijn behoorlijk versleten. Deze worden direct vervangen.

Omdat de Magura Julie remmen berucht zijn om hun kuren komen we tot de conclusie dat er 2 nieuwe hydraulische schijfremmen zullen worden gemonteerd. Onze overwegingen hierbij zijn als volgt. De enkelvoudige bediening van de huidige schijfremmen komt te vervallen en de nieuwe remmen krijgen elk hun eigen remhendel. Om deze reden komt de mechanische velgrem op het achterwiel te vervallen: om ruimte te maken voor de remhendel van de nieuwe lv-schijfrem. We verwachten daar geen problemen mee: twee afzonderlijke remhendels voor beide schijfremmen geven meer bedrijfszekerheid dan de enkelvoudige bediening die er nu op zit. De achterrem is trouwens een gevaarlijk ding: daarmee remmen maakt de roei3wieler compleet stuurloos en moet vooral nooit worden gebruikt.

M'n vroegere velomobiel WAW015 heeft eveneens 2 afzonderlijk bediende voorremmen. Daarmee remmen ging mij altijd goed af en gaf nooit aanleiding tot scheeftrekken van de fiets. Kennelijk heb ik zoveel gevoel daarvoor dat de feedback van de fiets voldoende is om links en rechts goed te doseren. Daarom durf ik wel af te stappen van de enkelvoudige  schijfremmen bediening.

Jos maakt nog wat fotootjes van de toestanden bij de voorwielen en gaat op zoek naar een goed merk hydraulische schijfrem die zo ongevoelig mogelijk is voor pekel en zand. In eerste instantie wordt aan Hope gedacht. Als hij denkt wat te hebben gevonden, zal hij mij op de hoogte brengen. Ook worden 2 rvs voorwielbouten besteld.

Welgemoed ga ik weer terug en pauzeer eerst bij Bakker Harms met een capuccino en twee sneden Zuidlaarderbol. Als ik daarna weer verder wil rijden controleer ik eerst het rv-wiel. Dat loopt zwaar! In de hoop dat dit na een paar km zal verbeteren ga ik verder en controleer ik bij Schuilingsoord weer het rv-wiel. Bijna niet rond te krijgen! Dus terug naar 4Hout 2Wielers, alwaar de twee oude remblokjes weer worden teruggezet. Met een nu veel gangbaarder rv-voorwiel kan de rit naar huis worden gemaakt.

'k Ben benieuwd naar het vervolg…
44 km gereden :-)

Snekblokkeerder probleempje opgelost

Direct na de middagboterham zit ik dit op te schrijven zodat m'n eten wat kan zakken en de buitentemperatuur hopelijk nog een graadje hoger wordt dan de 1-2 ºC die de thermometer nu aanwijst. En de zon doet nu ook pogingen om door te breken :-)

Deze ochtend zit ik niet met m'n neus in m'n gloednieuwe wiskundeboeken, maar op m'n knieën naast het achterwiel van m'n zo goed als nieuwe roei3wieler die ik voor deze gelegenheid in de warme hal van onze woning heb geparkeerd.

De laatste tijd word ik namelijk geplaagd door een hinderlijk probleempje tijdens het op- en afschakelen van m'n roei3wieler. De snekblokkeerder komt moeilijk in de vrije stand terug, zodat ik tijdens en na het schakelen allerlei ratelgeluidjes hoor vanaf het achterwiel en de alu tandjes op het snektandwiel wat afgesleten zijn.

Nu is een beetje afslijten van die tandjes niet zo erg, want 't zijn erg scherpe tandjes die graag je vingers toetakelen als je in hun buurt komt. Maar het moet natuurlijk niet te gek worden.

Als erkend onhandige bondskluns heb ik natuurlijk eerst overlegd met Derk Thijs. Want stel je voor dat ik een volkomen foutieve denkwijze hanteer, waardoor ik in het ergste geval het (weer) goed functioneren van m'n roei3wieler definitief onmogelijk zou maken! 'k Moet er niet aan denken...

Nadat ik kennis had genomen van de zoals altijd verhelderende inzichten van Derk heb ik de snekblokkeerder aandachtig verder bestudeerd. Ik kon nu zien dat het laatste stuk van de tamelijk stugge snekblokkeerkabel de snekblokkeerder weg wil duwen van de vrije stand, zodat die vrije stand moeilijker wordt bereikt als ik de bedieningshandel (op het stuur) van de snekblokkeerder/Revolverringgrendel loslaat.

De snekblokkeerkabel is tamelijk stug, zodat-ie met een relatief groot krachtmoment de snekblokkeerder de verkeerde kant opduwt, namelijk richting snektandwiel. De vrijloopveer die de snekblokkeerder in de vrije stand wil trekken wordt daardoor tegengewerkt, met het eerder vermelde gevolg: de snekblokkeerder komt maar moeilijk in de vrije stand terug.

Een en ander is te zien in het eerste paar fotootjes. Bij ongestoorde kabelloop van de snekblokkeerbediening is op het bovenste fotootje te zien -niet overduidelijk, maar toch…- hoe de tule bij de versteller enigszins naar boven wijst ten opzichte van de richting van de versteller. Dit geeft aan dat de kabel daar een kracht omhoog uitoefent waardoor de snekblokkeerder naar beneden wordt geduwd. Het onderste fotootje is genomen terwijl de snekblokkeerkabel bij het enkele deel van de achtervork (onder het roeifietszitje) wat naar onderen wordt gedrukt. Tule en versteller staan nu in 'n nagenoeg rechte lijn.

De oplossing bleek simpel: de snekblokkeerkabel omleggen waardoor de ongunstige voorspanning van het laatste stuk kabel bij de achtervork wordt weggenomen. Dit is te zien in het tweede paar fotootjes.
Het bovenste fotootje toont de oorspronkelijke kabelloop: links langs de achterste steun van het roeifietszitje. Het onderste fotootje toont de nieuwe -en hopelijk verbeterde- situatie: de kabel loopt nu aan de rechterkant van diezelfde steun.

Het derde paar fotootjes laat zien hoe het krachtenspel bij de arm v/d snekblokkeerder is veranderd: (boven) van opwaarts (verkeerd dus) naar (onder) een duidelijk neerwaartse kracht (dus goed). Zelfs de tule blijkt nu wat naar beneden gericht t.o.v. de versteller.

De hele operatie was, ook naar klunsmaatstaven gemeten, eenvoudig: de binnenkabel uit z'n klem op de snekblokkeerder losmaken en de versteller losdraaien, en het platgeknepen aluminium eindbusje op de binnenkabel 'n beetje bijknippen zodat-ie door het schroefgaatje van de versteller kan. De losse kabel nu omleggen en alles weer monteren.

'n Dag met fietsvariaties en een boek van Stillwell

Afgelopen nacht heeft het weer 'ns gesneeuwd. Wij -dwz de vier mannen die aan onze gemeenschappelijke inrit wonen- maken in de loop van deze mooie, windstille en zonnige ochtend de inrit en onze eigen opritten weer schoon, voor de kweetnietmeervoordehoeveelste keer. Met het weer van vandaag is sneeuwschuiven geen straf, ook al omdat ik voor het eerst sinds dagen buiten weer aan de slag kan.

Tijdens het sneeuwruimen krijg ik een telefonische roep om hulp. De iMac van vrienden van ons in het dorp staat wat te kuren en te bokken nadat-ie zich verslikt heeft in een huisgemaakte CD van iemand anders. 'k Weet met wat telefonische raadgevingen de boel weer op gang te krijgen, maar vind toch dat ik na het sneeuwruimen ff erheen moet om de patiënt te bekijken.

't Lijkt mij raadzaam om dit keer de RANS Cruz te nemen. Die is in 2009 praktisch niet gebruikt en is met sneeuw op de weg wellicht een betere keus dan m'n roei3wieler. 't Is weer wennen, zo hoog gezeten en alleen maar trappen met de beentjes... Comfortabel is het wel! De Cruz wreekt zich op mij voor m'n affectieve verwaarlozing in 2009, door de ketting van het achtertandwiel af te laten lopen. Dank zij de Rohloff kettingspanner ('n soort gefixeerde derailleur) is het weer terugzetten van de ketting geen probleem. Kennelijk ben ik nu genoeg gestraft en zonder verder malheur mag ik m'n bestemming bereiken. De iMac wordt bekeken en onderzocht en krijgt een medicijn -in de vorm van een speciale queue in Socks- dat-ie moet innemen als zoiets weer gebeurt.

Op de terugweg valt het mij op dat het ERRUG mooi weer is en de fietspaden schoon zijn, dus dat betekent thuis snel 'n boterhammetje eten en 'n ommetje maken met de roei3wieler.

Een schitterend zonovergoten sneeuwlandschap en de pure lol van het roetsen maken dat het een heerlijk en veel te kort tochtje is. Ondanks dat het slechts 1-2 graden vriest heb ik veel baat bij m'n skibril. Zeer, zeer comfortabel wegens geen kou in het gezicht en dus ook geen tranende ogen!

Thuis spoel ik de gevoelige delen van m'n roei3wieler af met 'n warm wash 'n wax sopje en zet 'm na uitdruipen in de hal van onze woning neer. 'k Wil na het weekend wat klein onderhoud plegen dat nogal nauw luistert: de achterlichtjes moeten beter worden bevestigd, de snekblokkeerder moet opnieuw worden afgesteld en de stuurkabel moet wat beter om het stuur worden vastgemaakt om te vermijden dat-ie op een bepaald punt teveel schavielt.

Onze vaste koerier brengt deze ochtend 'n boek dat ik een paar dagen geleden had besteld: 'Mathematics and its History' van John Stillwell. 'k Had al een ander boekje van Stillwell, 'Yearning for the impossible', niet alleen een juweeltje en 'n genot om te lezen en te bestuderen, maar ook een heel nuttige aanvulling op de boeken over geometrische algebra waarmee ik nu bezig ben.

'Mathematics and its History' heeft zeer lovende recensies en na het lezen van enkele pagina's van het boek zelf ben ik er vast van overtuigd dat ik weer 'n heel goede aankoop heb gedaan.

[Bijgewerkt op 02 feb: in januari totaal 104 fietskm's waarvan 100 op de roei3wieler en 4 op de RANS Cruz. Dat krijg je met zo'n winter...]

Vandaag weer fietsen

Het is weliswaar grauw weer en waterkoud, maar om het vriespunt en weinig wind. Dus maak ik direct na de lunch m'n Borgercompagnie-rondje met 'n afzwaaier langs 't voetbalveld in Veendam bij de Lange Leegte. De fietspaden en de wegen zijn schoon, maar toch is het rustig. De weinige fietsers en wandelaars bewegen behoedzaam voort.

Het soms ronduit gure weer van de afgelopen dagen was voor mij aanleiding voor de volgende ontboezeming op de Ligfietslijst:

[13 januari 2010] Gisteren en vandaag heb ik niet geroetst op m'n roei3wieler. Reden: de combinatie van harde wind en vorst is wel ERRUG koud. Daarbij heb ik nog een andere overweging die mij tegenhoudt. In geval  van pech onderweg (niet erg waarschijnlijk, maar gebeurt toch vooral wanneer dat je heel slecht uitkomt) kan ik niet veel uitrichten. 'n Beetje rommelen aan de fiets en 'k heb gelijk ijzig koude en pijnlijke vingers en handen waarmee ik niks kan uitrichten. En om het nog erger te maken is al het materiaal, bijv. banden, wegens de kou stug en weerbarstig en daardoor moeilijk te hanteren. Vooral die situatie schrikt mij af.

Overigens is 'n groot voordeel van de roets dat-ie tamelijk ongevoelig is voor pekel: anders dan een fietsketting kan de dyneema aandrijfkabel niet roesten. En de overige gevoelige delen van de fiets -de wielen met remmen en hun ophangpunten- zijn zo afgespoeld met een warm wash-'n-wax sopje. De rest van de fiets, zoals boegspriet en voetenslee, blijft vrij van pekel :-))

'k Kan er weer even tegen...

Weer 'ns roetsen

Tijdens het routine geworden ochtendlijke sneeuwschuiven van oprit, straatwerk om het huis (en zonodig de inrit wanneer m'n twee buurmannen dat nog niet hebben gedaan) blijkt het heel aardig weer te zijn: het sneeuwt maar weinig, er is niet veel wind, de temperatuur is ongeveer 0ºC en langzaam stijgend en de fietspaden zijn weer schoon. Fluks deel ik m'n werk voor vandaag zodanig in dat ik na de lunch kan roetsen en laat mij, warm aangekleed, tot laag bij de grond zakken op m'n sjeesbeest en ga richting dorpscentrum om bij vrienden die daar wonen hun iMac te voorzien van een nieuwe TechTool eDrive.

De eerste paar honderd meters rij ik met m'n skibril op het voorhoofd, maar dat blijkt toch tegen te vallen. Boosdoener is de luchtvochtigheid die het zelfs bij ≈ 0ºC en een matig tegenwindje m'n onbedekte gezicht snel afkoelt. Snel zet ik de skibril op m'n gezicht en merk meteen het grote verschil in comfort.

Na de systeembeheerswerkzaamheden en het bijpraten ga ik weer vrolijk huiswaarts, af en toe opzettelijk met een of twee wielen door de sneeuwhopen langs het fietspad. Bij huis aangekomen heb ik nog geen zin om naar binnen te gaan en ga weer op stap, nu richting Langebosch, een villawijk waar de meeste vrijstaande huizen aan het water liggen. Bij de luxe serviceflat daar is een heel mooi keerpunt en ga ik nu definitief naar huis.

'k Verheug mij op de weersverwachting voor de komende dagen: geen al te lage temperaturen, geen sneeuw en misschien wat meer zon. Kan ik weer wat kilometertjes maken. Met 'n beetje zal ik al tevreden zijn, zeker met zo'n winter.

Géén heroïsche onderneming

Na de laatste keer roeifietsen op 1 januari j.l. was het buiten te saai (heel grijs & heel donker) of het sneeuwde te hard om een prettig ommetje te roeifietsen.

Niet dat ik me verveelde. 'k Kon zelfs nuttige dingen doen, zoals op kierenjacht gaan in huis. Met 'n echte winter zoals deze is het niet zo moeilijk om ze op te sporen: de rug van je hand natmaken en voor de verdachte plek houden. Op 5 plaatsen gierde de koude buitenlucht de woning in. Deze zijn nu allemaal gedicht met wat mooie spullen van elton.nl.

Het gebrek aan beweging op m'n roeifiets kon ik de afgelopen dagen gelukkig compenseren met sneeuwschuiven: inrit (gemeenschappelijk voor 4 woningen), de opritten van onszelf en van onze buren die het elders te druk hadden om dat zelf te kunnen doen, en de rest van het terraswerk rondom onze eigen woning.
Maar als ik m'n rug soepel en lenig wil houden, dan is bijna 'n weekje niet roeifietsen eigenlijk al te lang zoals ik de afgelopen dagen ging merken...

Dus op zo'n zonnige dag als vandaag gaat het als vanzelf: de warme kleertjes opzoeken, de skibril als toefje op de taart gezet :-) en wegwezen op de roei3wieler. Kort ommetje van ca. 9 km, dat lijkt me wel genoeg om m'n weerstand te testen tegen een kou van minus 3, minus 4 graden.

't Kon minder, zoals ze dat hier bij ons zo mooi kunnen zeggen. Alles mooi wit en alles comfortabel warm met skibril op en voetenwarmers op de hoogste stand. Onderweg kom ik een paar hardlopers tegen en enkele wandelaars, maar amper fietsers. Aan de wegen en fietspaden binnen en buiten de bebouwde kom ligt het niet. Allemaal schoongeveegd en gestrooid, dus helemaal vrij van sneeuw en ijs. Met dank aan de wegbeheerders die dat gepresteerd hebben ondanks de overvloedige sneeuwval in onze omgeving!

'k Kom in een heel prettige stemming thuis en rond het ritje af met de gebruikelijke rek- en strekoefeningen. 'k Realiseer mij terdege dat 't op m'n roei3wieler, een spichtig lichtgewichtje dat hoog op de wielen staat, een heel gemakkelijk en comfortabel tochtje was, totaal niet te vergelijken met de bijna-poolexpedities die sommige velomobielrijders de afgelopen dagen hebben ondernomen en allemaal goed hebben volbracht ondanks de barre onstandigheden voor velomobiel en berijder.

'k Ben benieuwd of m'n winterkleding mij zal kunnen beschermen tegen de harde (4-6 Bf) wind uit het oosten/noordoosten die, bij een temperatuur van 0 tot -4 ºC overdag, ons naar verwachting de komende dagen zal teisteren.

Sneeuw…

'k Werp af en toe een mistroostige blik naar buiten: het sneeuwt nu bij ons, en niet zo weinig ook! Fietsen is niks, zelfs niet met de hoogste graad van beschutting van ogen en hoofd.

'k Prijs mij gelukkig dat ik gisteren, op 1 januari 2010, een ommetje heb gemaakt op m'n roei3wieler. Sommige doorsteekjes en landbouwwegen waren onbegaanbaar, dus ik moest af en toe rechtsomkeert maken. Dat mocht echter de pret niet drukken: besneeuwde velden, een -ietwat bleek- zonnetje en nauwelijks wind. Heerlijk, vooral na enkele dagen -door het gure en donkere weer afgedwongen- roetsonthouding!

Nadat m'n vrouw was uitgekeken op het traditionele Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen konden we gistermiddag nog een heerlijke wandeling maken. We kozen voor een wandelroute die onder betere weersomstandigheden deel uitmaakt van een van m'n favoriete fietsroutes en verkenden te voet de omgeving van Zuidlaren en Midlaren. Mooi! We zagen een tweetal hazen over een besneeuwd weiland rennen.

Toen we met de auto naar/van het startpunt van onze wandeltocht reden, viel ons de drukte op: allemaal mensen in hun auto die kennelijk iets familieachtigs gingen doen dan wel weer naar huis gingen. Dat betekent dus alweer en dus teveel zitten, alweer en dus teveel eten&drinken. En dan nog niet weten waarom men zich zo lamlendig voelt na zulke dagen…

Fietskm boekhouding 2009

Bijna 6000 km, op 60 km na niet gehaald. Niet dat ik daar rouwig om ben. Ook ga ik niet tegen heug en meug 'n doodsaaie fietstocht maken alleen maar om m'n fietskm quotum te halen. Belangrijker is dat ik m'n belangrijkste doelstelling heb gehaald: geestelijk gezond en lichamelijk fit blijven. Het roeifietsen op roei2wieler en roei3wieler blijkt hiervoor zeer effectief te zijn en een heel hoog fungehalte te hebben. Kortom, mijn keuze voor vooral het roeifietsen is een gouden greep geweest!

De laatste tijd hou ik mij fit door sneeuw schuiven: voor de arbeidende stand, al dan niet gepensioneerd, een heel voordelig alternatief voor de wintersport op lange latten in Oostenrijk of Zwitserland, en nog dicht bij huis ook...

Mwahh…, maar nu terzake: de fietskm boekhouding van het jaar 2009.

Totaal 5.940 km gefietst, waarvan 997 km in de velomobiel WAW015 (nu verkocht) en 1.086 km op de RANS Dynamik Pro, een heel mooie CF-mountainbike en m'n nieuwe aanwinst van eind 2008. Op m'n twee roeifietsen heb ik 3.857 km bij elkaar gesprokkeld, waarvan 2.140 km op de Thijs 222 Revolver en 1.717 km op de roei3wieler.
M'n genoemde roei2wieler is nu 6 jaar oud, en zal begin 2010 plaats maken voor het nieuwe model, de Thijs 209, waarvan het frame grotendeels van carbon is gemaakt.

Met skibril op de roei3wieler

Gisteren heb ik de kruideniersboodschappen gehaald in het centrum van ons dorp -met de auto, dat wel- en onderweg viel het mij op dat de wegen in het centrum en de fietspaden daarheen helemaal schoon en dus uitstekend begaanbaar waren geworden.

Dat was dus snel naar buiten op de roei3wieler die inmiddels bijna wortel had geschoten in de fietsenberging. 'k Wilde namelijk m'n nieuwe skibril (de Alpina Colambo Air) uitproberen die ik deze week binnen had gekregen. Jammer genoeg werd het wel wat warmer, van -5 ºC naar zo'n -2 à -3 ºC, met een bleek zonnetje erbij door de hoge sluierbewolking. 't Was een heel aparte ervaring, zo laag bij de grond uitkijken over de uitgebreide sneeuwvlaktes langs de weg.

'k Had m'n hoofd ingepakt alsof het flink koud was: fleece hoofdband, daarover de dunne gebreide bivakmuts en daarover de skibril. M'n Ray-Ban zonnebril laat zich uitstekend combineren met de skibril. De skibril laat zich prettig dragen, vooral over de bivakmuts heen en sluit heel goed op het gezicht aan, zonder drukpunten of knellend gevoel.

Al roetsend naar het centrum van het dorp 'vergat' ik al heel gauw dat ik een skibril op had, zo comfortabel zit-ie. De periferie van het gezichtsveld wordt wel wat ingeperkt, maar niet hinderlijk. In bepaalde situaties op de weg moet je wat voorzichtiger en defensiever rijden dan gewoonlijk. In dat opzicht is het wel jammer dat het niet zo gemakkelijk is om een achteruitkijkspiegel op de roeifiets te monteren! Overigens is het niet raadzaam om in winterweer (kou en/of sneeuw/hagel) net zo onbekommerd over de weg te raggen als in het goede seizoen. Er zijn nu eenmaal beperkingen…

'k Had niet het gevoel dat ik er vreemd uitzag: in het drukke centrum reageerden de mensen niet anders dan gewoonlijk op de roei3wieler. 'n Skibril heeft in dat opzicht z'n imago mee: een accessoire dat automatisch wordt geassocieerd met (winter)sport. En 't lijkt dan niet zoveel verschil uit te maken of de drager op de lange latten staat of op/in de fiets zit.

Na zo'n ritje door pekelwater spoel ik de 'gevoelige delen' van de fiets -bij de roeitrike vooral de ophangpunten en schijfremmen van de voorwielen en in mindere mate de snek en het achterwiel- met een warm wash-'n-wax autoshampoo sopje uit de tuingieter. 'n Werkje van niks waarna ik 't fraaie spul weer met een gerust hart naar binnen kan rijden.

'k Zal proberen de komende dagen een paar foto's van m'n uitmonstering te posten.

November op de roei3wieler

Gisteren was het de laatste novemberdag en ook een van de mooiste om te fietsen: heel rustig weer met weinig wind en 'n waterig zonnetje. Het was een verademing na al die natte en donkere dagen met soms harde wind!

'k Kon m'n fietskm's voor november over de 300 km-grens heen tillen zodat de eindstand 308 km is. Allemaal afgelegd op de roei3wieler, die momenteel op 1538 km staat.
Nu op naar de 6000 km. Dat moet wel lukken want de totaalstand dit jaar is nu 5761 km, dus nog 240 km te gaan. Dat zou dan iets meer zijn dan de jaarkilometrages van de afgelopen 3 jaren.

'k Moet om de haverklap met de tuinslang en autoborstel over de trike heen, want de plattelandswegen zijn verre van schoon. Gelukkig zitten roeifietsen zo in elkaar dat het klein onderhoud heel gemakkelijk is.

Aan de zonnestroom produktie deze maand is te zien dat november heel donker was: 'n paar dagen met 0,5-0,6 kWh opbrengst en meestal 1-2 kWh/dag. De donkere dagen voor Kerst worden hiermee treffend geïllustreerd. Het eenvoudige grafiekje van de gecumuleerde opbrengst vanaf 15 mei dit jaar brengt het "kruipen" naar de ca. 2400 kWh goed in beeld.

Nu even iets heel anders, 't snoepje van de maand:
William R. Catton, Jr., The Problem of Denial. Warm aanbevolen, evenals zijn boek uit 1980, Overshoot (nog steeds te koop bij Amazon.de).

Herfst- en winterklaar

De roei3wieler heb ik vandaag "herfst- en winterklaar" gemaakt door het monteren van een koplamp en een dubbel stel achterlichten. Niet dat ik alsmaar in het donker wil roeifietsen, maar het zal de komende maanden beter zijn om overdag verlichting te voeren om op te vallen. Grote kans dat ik dan minder vaak over het hoofd word gezien door nonchalante scholieren en haastige forensen.

Tussen de miezerige motregenbuien door kan ik tegen het einde van de middag een kort ommetje maken om m'n stramme lijf los te maken. Lampjes aan en vort met de geit…

Onderweg is het zonneklaar dat voor mij 'n roei3wieler geen decadente luxe is, maar een bittere noodzaak om het hele jaar door te kunnen roeifietsen zonder grote kans op ongelukkige valpartijen. De gladmakende smurrie -een uiterst effectief mengsel van modder, afgemaaid gras en pulp van afgevallen boomblad- ligt nu overal op de weg. Het is dan heerlijk roetsen met de stabiliteit van 3 wielen!

Voor ervaren trikerijders is het natuurlijk gesneden koek, maar ik heb nu ook geleerd dat je bij hard remmen alleen de voorwielremmen moet gebruiken. De schijfremmen zijn ruim voldoende om 't spul heel snel te stoppen, en zijn zodanig gemonteerd dat beide voorremmen met alleen de rechter remgreep worden bediend. Bij het blokkeren van het achterwiel wordt de roei3wieler direct een ongeleid projectiel. Da's geen pretje…

'k Rij met een rustig gangetje m'n heel korte ommetje dat door het fraaie streekje Borgercompagnie leidt. Ondertussen denk ik na over de aantrekkelijkheid van het fietsen in herfst en winter. Mij ontbreekt de dwingende noodzaak van een bijna dagelijkse gang naar school of werk, zodat de motivatie ergens anders vandaan moet komen. 'k Realiseer mij dat in het "slechte seizoen" kleinschalige gezelligheid mij meer aantrekt dan snel kilometers vreten langs stille wegen in een kaal en verlaten landschap. Deze voorkeuren deel ik met m'n vrouw Willy, zodat wij 's winters bijna nooit samen fietsen maar wel stadswandelingen maken, al dan niet gecombineerd met een museumbezoek.

Gelukkig is het heel goed mogelijk om vanaf bijv. Zuidlaren via verschillende leuke routes naar Haren en Groningen te fietsen. En zo zijn er wel meer mogelijkheden om de routes aan m'n voorkeuren aan te passen. De roei3wieler lijkt daar erg geschikt voor.

Bij thuiskomst -het is dan al bijna donker- kan ik de fietskm boekhouding opmaken van september:
623 km totaal, waarvan 527 km op m'n roeifietsen en 96 km op m'n RANS mtb.