Dat betekent bijna elke dag kijken naar m’n nieuwe trike maar nog niet fietsen. De vrieskou heeft namelijk een ronduit slechte invloed op m’n delicate spieren of wat daarvan is overgebleven in de onderrug. Vooralsnog is het oppassen geblazen daarmee.
Overigens waren de eerste weken van maart vooral uitzitten: van de nawerkingen van de Röntgenbestralingstherapie en van de eerste uitwerkingen van de Ra-223 kuur waarvan de eerste injectie op 1 maart j.l. werd toegediend. Het was een komen en gaan van pijnen en pijntjes -het "pijn-hier-pijn-daar-syndroom"- waardoor ik vaker dan mij lief was weer achter de rollator moest.
Bloedonderzoek en het klinisch oog van m’n specialist gaven het groene licht voor injectie #2 op 29 maart a.s., dus exact 4 weken later :-)
De HP Velotechnik Scorpion fs plus 26
De nieuwe trike is vrijdag 9 maart j.l. bij mij thuis bezorgd, door Mark Burgers van de ACE ligfietswinkel in Winterswijk :-)
Ik heb afgezien van het maken van een proefrit -zo groot zijn de verschillen tussen de "oude" en nieuwe Scorpion nu ook weer niet- vanwege de al genoemde lichamelijke ongemakken van radiotherapie en Ra-223 kuur. Voor die tijd hebben Mark en ik wèl intensief overlegd over de configuratie van de fiets om er zeker van te zijn dat de nieuwe trike zo goed mogelijk aan mijn wensen zal voldoen.
Het was die vrijdag heerlijk weer, zo’n +8 graden en windstil, ideaal voor de overdracht en de eerste gedetailleerde kennismaking met de nieuwe fiets. Het zag er allemaal prachtig uit en na een paar kleine ingrepen door Mark werden de laatste vuiltjes van de spiegel gepoetst.
Voor de in te ruilen Scorpion en Toxy kwamen we een beiderzijds aannemelijk bedrag overeen zodat de eindafrekening ter plekke kon worden opgemaakt. De inruil werd door Mark ingeladen en de nieuwe Scorpion kon in de weer ruime fietsenberging worden gestald.
Sommige dagen kort daarna was het heel aardig weer, dus de allereerste heel korte ritjes zijn al gereden :-) Het was heel goed te merken dat 4 maanden van vooral binnen zitten een funeste uitwerking op spierkracht en uithoudingsvermogen hebben gehad!
Maar niet treuren want binnenkort komen weer een paar dagen met redelijk weer en kan worden gewerkt aan het opvijzelen van het oude karkas ;-)
Een goede vriendin van ons wil de komende tijd een fotosessie maken zodat ik daarna een paar foto’s van de Scorpion kan posten.
Tuin
Het vriesweer bracht het nodige vorstverlet teweeg, zodat het werk aan onze tuin vaak stil lag. Gelukkig kon de boomverzorger de drie zieke essen kappen, het bomenhout netjes afvoeren en twee van de drie boomstronken wegfrezen tot 30 cm onder het maaiveld.
Ook is het onze hovenier en z’n mannen gelukt om de geplande stukken border geheel te ontdoen van de aanwezige beplanting, de grond te frezen, de meeste wortels eruit te halen en het gewenste reliëf (zwakke glooïngen die aansluiten bij de rest van de tuin) aan te brengen. Nu nog nieuwe maairanden aanleggen, grondverbeteraar en bemesting strooien en de geleidedraden voor de 2 maairobots aan de nieuwe situatie aanpassen. Daarna kan het gras worden ingezaaid in wat voordien de border was langs de gemeenschappelijke inrit.
Het werk wordt vakkundig uitgevoerd en afgezien van de onvermijdelijke vertragingen vlot het naar behoren.
Muziek!
Het installeren van de basisopstelling -het vervangen van de oude luidsprekers door twee nieuwe Beolab 18 speakers en het toevoegen van wat extra kastjes voor het onmisbare werk achter de schermen, zoals de B&O Transmitter 1 en Data link naar Masterlink, en natuurlijk de Apple TV 4- verliep zonder problemen.
De B&O technicus heeft mij vervolgens haarfijn uitgelegd wat en hoe ik e.e.a. moest bedienen, en door mijn aantekeningen de dagen erna meerdere keren na te lopen kreeg ik een steeds duidelijker beeld van hoe de omgang met de gerenoveerde installatie moest zijn. Vervolgens kon ik de bedieningsinstructies stroomlijnen en helder formuleren.
Op een gegeven moment kreeg ik door dat de Photos app op de Apple TV kon functioneren als screensaver. Het gemakkelijkste was om een deel (1641 stuks) van m’n fotoverzameling als Foto’s-bibliotheek over te hevelen naar m’n iCloud Drive. Heel aardig om een bonte stoet van vakantiefoto’s, onze tuin, familie en vrienden, huiskatten, fietsen van vroeger en nu, enz. voorbij te zien trekken terwijl ik via de iPad de Spotify muziek beluister zoals die uit de nieuwe speakers klinkt :-)
Natuurlijk was het af en toe flink puzzelen op een voor mij deels onbekend terrein, maar het resultaat mag er wezen :-)
Er zijn nog wel een paar irriterende bugs die hopelijk goed kunnen worden opgelost. Maar dat is naar verwachting een zaak van overleg met de B&O technicus.
Posts tonen met het label Scorpion fs 26. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Scorpion fs 26. Alle posts tonen
30 januari 2018
Fiets! en nog wat…
De kleine taalkundige variatie op de titel van deze weblog komt niet zomaar uit de lucht vallen :-)
Fiets!
De enkele mooie dagen tussen de lange reeks van somber en druilerig weer èn het gestage maar nu goed merkbare lengen van de dagen maken mij onrustig. Het duurt niet lang meer of ik kan weer ’ns fietsen. De termijn van 3 maanden extra voorzichtigheid zit er bijna op en af en toe lijkt het zelfs voor deze koukleum aardig weer om op de fiets te gaan zitten!
Als alles volgens plan verloopt wordt m’n nieuwe trike HP Velotechnik Scorpion fs plus 26 in week 9 in elkaar gezet en kan ik ’m even voor half maart a.s. ophalen.
In grote lijnen staat de configuratie vast:
Het nieuwe model frame fs plus 26 in de kleur rood, E-ondersteuning Go Swiss Drive, schakeling Pinion C1.12.
De aanvullende details van de configuratie zijn grotendeels uitgezocht maar kunnen op kleine onderdelen aanpassing behoeven na kennismaking (proefrit!).
En nog wat…, diverse grotere en kleinere projectjes
Muziek!
Grappig dat onze voorliefde voor vooral klassieke muziek ons soms verrassingen bezorgt. 'k Heb een paar weken geleden een proefabonnement op Spotify genomen om te horen hoe dat valt te combineren met streamen via de Phonak ComPilot naar m'n twee hoortoestellen. Er is veel mogelijk, maar het luisteren naar muziek uit heel goede luidsprekers vind ik het plezierigste. Echter, streamen vanaf internet naar onze alweer wat gedateerde hi-fi/tv spullen is niet zonder meer mogelijk.
Overleg met onze B&O-dealer in Groningen, die ook de nogal opvallende BeoVision 10-40 TV in onze huiskamer heeft geleverd, leerde ons dat vervanging van de luidsprekers door de meest recente versie (Beolab 18), het aansluiten van een BeoLab Transmitter 1 en een Apple TV-4 de gemakkelijkste oplossing is met veel mogelijkheden, geen extra kabels boven de vloer en relatief gezien ook de goedkoopste :-) . Gaandeweg dat wikken en wegen merkten we dat onze "oude" luidsprekers alweer 23 jaar oud waren!
't Spul is besteld en wordt over ruim een week bij ons thuis geïnstalleerd.
Zijn we op onze leeftijd weer helemaal bij de tijd :-)) :-))
Tuin
Deze week wordt een begin gemaakt met het aanpassen van onze tuin zodat-ie minder onderhoudsintensief wordt.
Volgende week worden de drie zieke essen gekapt en kort daarna het herfst/winter onderhoud gedaan, helaas 3-4 maanden later dan gebruikelijk. En dan is het wachten op het voorjaar hoe alles zich gaat ontwikkelen!
Tot zover de diverse projectjes.
Medisch
Deze ochtend waren we al vroeg op het spreekuur van m’n uroloog-oncoloog in het UMCG. We hebben de uitslagen van de PET-CT scan en skeletscan uitvoerig doorgenomen en het komende behandelplan vastgesteld:
eerst worden m’n bovenbenen en bekken enkele malen bestraald om het bot te versterken, zodat het risico op spontane botbreuken zo klein mogelijk wordt gehouden.
Daarna krijg ik half maart een eerste Radium-223 injectie toegediend en aan de hand van bloedonderzoek bezien hoe mijn lichaam daarop reageert. Als er geen bezwaren lijken te zijn worden de overige maandelijkse Ra-223 injecties ingepland.
Met het begin van de Ra-223 kuur wordt het gebruik van enzalutamide stopgezet omdat dit nauwelijks effect meer sorteert. De hormoonkuur, de 3-maandelijkse injecties van Lucrin, blijft gewoon doorgaan…
En nu een wandelingetje in de buurt!
Fiets!
De enkele mooie dagen tussen de lange reeks van somber en druilerig weer èn het gestage maar nu goed merkbare lengen van de dagen maken mij onrustig. Het duurt niet lang meer of ik kan weer ’ns fietsen. De termijn van 3 maanden extra voorzichtigheid zit er bijna op en af en toe lijkt het zelfs voor deze koukleum aardig weer om op de fiets te gaan zitten!
Als alles volgens plan verloopt wordt m’n nieuwe trike HP Velotechnik Scorpion fs plus 26 in week 9 in elkaar gezet en kan ik ’m even voor half maart a.s. ophalen.
In grote lijnen staat de configuratie vast:
Het nieuwe model frame fs plus 26 in de kleur rood, E-ondersteuning Go Swiss Drive, schakeling Pinion C1.12.
De aanvullende details van de configuratie zijn grotendeels uitgezocht maar kunnen op kleine onderdelen aanpassing behoeven na kennismaking (proefrit!).
En nog wat…, diverse grotere en kleinere projectjes
Muziek!
Grappig dat onze voorliefde voor vooral klassieke muziek ons soms verrassingen bezorgt. 'k Heb een paar weken geleden een proefabonnement op Spotify genomen om te horen hoe dat valt te combineren met streamen via de Phonak ComPilot naar m'n twee hoortoestellen. Er is veel mogelijk, maar het luisteren naar muziek uit heel goede luidsprekers vind ik het plezierigste. Echter, streamen vanaf internet naar onze alweer wat gedateerde hi-fi/tv spullen is niet zonder meer mogelijk.
Overleg met onze B&O-dealer in Groningen, die ook de nogal opvallende BeoVision 10-40 TV in onze huiskamer heeft geleverd, leerde ons dat vervanging van de luidsprekers door de meest recente versie (Beolab 18), het aansluiten van een BeoLab Transmitter 1 en een Apple TV-4 de gemakkelijkste oplossing is met veel mogelijkheden, geen extra kabels boven de vloer en relatief gezien ook de goedkoopste :-) . Gaandeweg dat wikken en wegen merkten we dat onze "oude" luidsprekers alweer 23 jaar oud waren!
't Spul is besteld en wordt over ruim een week bij ons thuis geïnstalleerd.
Zijn we op onze leeftijd weer helemaal bij de tijd :-)) :-))
Tuin
Deze week wordt een begin gemaakt met het aanpassen van onze tuin zodat-ie minder onderhoudsintensief wordt.
Volgende week worden de drie zieke essen gekapt en kort daarna het herfst/winter onderhoud gedaan, helaas 3-4 maanden later dan gebruikelijk. En dan is het wachten op het voorjaar hoe alles zich gaat ontwikkelen!
Tot zover de diverse projectjes.
Medisch
Deze ochtend waren we al vroeg op het spreekuur van m’n uroloog-oncoloog in het UMCG. We hebben de uitslagen van de PET-CT scan en skeletscan uitvoerig doorgenomen en het komende behandelplan vastgesteld:
eerst worden m’n bovenbenen en bekken enkele malen bestraald om het bot te versterken, zodat het risico op spontane botbreuken zo klein mogelijk wordt gehouden.
Daarna krijg ik half maart een eerste Radium-223 injectie toegediend en aan de hand van bloedonderzoek bezien hoe mijn lichaam daarop reageert. Als er geen bezwaren lijken te zijn worden de overige maandelijkse Ra-223 injecties ingepland.
Met het begin van de Ra-223 kuur wordt het gebruik van enzalutamide stopgezet omdat dit nauwelijks effect meer sorteert. De hormoonkuur, de 3-maandelijkse injecties van Lucrin, blijft gewoon doorgaan…
En nu een wandelingetje in de buurt!
07 december 2017
Kruk, rechts, links; kruk, rechts, links...
Kruk, rechts, links;
kruk, rechts, links...
Enzovoorts...
Da's het ritme van m'n revalidatie achter het looprekje. Al twee weken lang want gisteren 2 weken geleden werd ik ontslagen uit het UMCG. En a.s. zondag is het alweer 3 weken geleden dat ik 's ochtends vroeg al op de operatietafel lag.
't Gaat prima tot dusver. Nauwelijks pijn en een onberispelijk uitziende wond, en vanaf de eerste dag kon ik al op m'n benen staan. Aanvankelijk wankel en met bibberende knieën, maar toch.
Het stadium is nu bereikt dat de dagen zich aaneen rijgen en de eentonigheid en verveling op de loer liggen. Gelukkig heb ik niet te klagen over gebrek aan belangstelling en ook de kaarten en e-mails vind ik een plezier om te beantwoorden.
Als ik de weblogs lees van m'n mede-HPV rijders ga ik natuurlijk weer wat harder aan de ketting rukken... Maar gelukkig vind ik dan weer de rust in m'n boeken en kranten of een mooi stuk klassieke muziek.
Deze ochtend zelf een stukje met de auto gereden naar Zuidlaren, naar de afspraak met m'n vaste pedicure. Van zoiets simpels knapt een mens al op na 3 weken binnen zitten!
En natuurlijk moet er ook gewoon gewerkt worden: 's avonds eten koken en overdag dienen ook de eindejaarsrituelen zich weer aan, zoals adressen tellen, en kinderpostzegels en kerstkaarten kopen op internet.
En fietsen natuurlijk...
Een totale heupoperatie betekent zware beperkingen in de eerste 6 weken na de operatie voor wat betreft de bewegingsvrijheid van het geopereerde been. En de drie maanden daarna zijn er eveneens significante beperkingen die zich direct laten vertalen in wat je niet meer kan doen op de ligfiets. De belangrijkste is wel dat de buigingshoek tussen romp en bovenbeen niet minder mag zijn dan ca. 90 graden. Een sportieve lage zitting zoals ik die momenteel op m'n Scorpion heb, is daarom niet meer mogelijk. Er zijn verschillende oplossingen mogelijk die alle hun voors en tegens hebben, zoveel is mij inmiddels wel duidelijk geworden!
En wanneer de dagen gaan lengen en het fietsseizoen niet ver weg meer is, zullen die mogelijkheden moeten worden beproefd, en een ervan worden uitgekozen.
Dat lijkt op 'n klein en doelgericht projectje :-) dat vooral qua tijdplanning goed in elkaar moet steken om op tijd weer volop van het buitenleven te kunnen genieten!
De voorpret krijg ik daar gratis bij :-))
kruk, rechts, links...
Enzovoorts...
Da's het ritme van m'n revalidatie achter het looprekje. Al twee weken lang want gisteren 2 weken geleden werd ik ontslagen uit het UMCG. En a.s. zondag is het alweer 3 weken geleden dat ik 's ochtends vroeg al op de operatietafel lag.
't Gaat prima tot dusver. Nauwelijks pijn en een onberispelijk uitziende wond, en vanaf de eerste dag kon ik al op m'n benen staan. Aanvankelijk wankel en met bibberende knieën, maar toch.
Het stadium is nu bereikt dat de dagen zich aaneen rijgen en de eentonigheid en verveling op de loer liggen. Gelukkig heb ik niet te klagen over gebrek aan belangstelling en ook de kaarten en e-mails vind ik een plezier om te beantwoorden.
Als ik de weblogs lees van m'n mede-HPV rijders ga ik natuurlijk weer wat harder aan de ketting rukken... Maar gelukkig vind ik dan weer de rust in m'n boeken en kranten of een mooi stuk klassieke muziek.
Deze ochtend zelf een stukje met de auto gereden naar Zuidlaren, naar de afspraak met m'n vaste pedicure. Van zoiets simpels knapt een mens al op na 3 weken binnen zitten!
En natuurlijk moet er ook gewoon gewerkt worden: 's avonds eten koken en overdag dienen ook de eindejaarsrituelen zich weer aan, zoals adressen tellen, en kinderpostzegels en kerstkaarten kopen op internet.
En fietsen natuurlijk...
Een totale heupoperatie betekent zware beperkingen in de eerste 6 weken na de operatie voor wat betreft de bewegingsvrijheid van het geopereerde been. En de drie maanden daarna zijn er eveneens significante beperkingen die zich direct laten vertalen in wat je niet meer kan doen op de ligfiets. De belangrijkste is wel dat de buigingshoek tussen romp en bovenbeen niet minder mag zijn dan ca. 90 graden. Een sportieve lage zitting zoals ik die momenteel op m'n Scorpion heb, is daarom niet meer mogelijk. Er zijn verschillende oplossingen mogelijk die alle hun voors en tegens hebben, zoveel is mij inmiddels wel duidelijk geworden!
En wanneer de dagen gaan lengen en het fietsseizoen niet ver weg meer is, zullen die mogelijkheden moeten worden beproefd, en een ervan worden uitgekozen.
Dat lijkt op 'n klein en doelgericht projectje :-) dat vooral qua tijdplanning goed in elkaar moet steken om op tijd weer volop van het buitenleven te kunnen genieten!
De voorpret krijg ik daar gratis bij :-))
31 augustus 2017
Het kabbelt nog steeds rustig voort… (2)
Vakantie deel 2
Half augustus hebben we weer een paar dagen in Winterswijk doorgebracht om te fietsen en enkele culturele/historische bezienswaardigheden te bezoeken. Het museum "Villa Mondriaan" in Winterswijk is interessant en geeft een goede indruk van de jonge jaren van Piet Mondriaan. Bijzonder aardig is ook het stadje Bredevoort, op slechts 11 km vanaf ons onderkomen. Bredevoort presenteert zich nadrukkelijk als "boekenstad" en lijkt daarin heel behoorlijk te slagen, gelet op de agenda voor dit jaar.
We spelen met het idee om als de omstandigheden, en vooral mijn gezondheid, het toelaten, om in 2018 weer de Achterhoek te bezoeken, met de nadruk op het gebied rondom de driehoek Zutphen-Brummen-Vorden. Daar is veel te zien op cultureel en historisch gebied en afgaande op onze eerdere ervaringen in dat gebied is het daar mooi en afwisselend fietsen.Fietsnavigatie
Het vinden van geschikte fietspaden blijkt voor ons een probleem te zijn. Vorige jaren in Noordoost-Twente (rondom De Lutte) en dit jaar in de Achterhoek is gebleken dat het knooppuntensysteem voor ons veel nadelen heeft. Om de haverklap kom je terecht op moeilijk begaanbare fietspaden: smal, erg smal, bij droog weer mul zand en tussen akkers en graslanden door die wij niet zo interessant vinden en op den duur ronduit eentonig.
Wellicht kan de fietsrouteplanner van de Fietsersbond uitkomst bieden, vooral de optie "Mijn routetype", met in de voorkeuren "Vermijd onverhard", "Vermijd hindernissen voor lange fietsen" en "Vermijd hindernissen voor brede fietsen" aangevinkt.
De Fietsersbond schrijft hierover:
"Apps voor Android en iPhoneHiermee is het natuurlijk leuk experimenteren, maar dan moet ook onderweg de iPad worden gebruikt omdat daarop de desktop versie van de fietsrouteplanner kan draaien. Gelukkig is daar een mouw aan te passen, met minimale kosten. Wellicht kan ik voorlopig volstaan met het kopen van een powerbank om onderweg de energiehonger van iPhone en iPad te kunnen stillen.
Onze apps zijn gratis en beschikbaar voor Android (versie 2.3.4 en hoger) en iOS. Belangrijkste voordeel is dat je tijdens het fietsen onderweg kunt bijhouden waar je bent. De apps bieden op zich minder uitgebreide opties om routes te plannen, maar wel is het mogelijk om geavanceerde fietsroutes te plannen op de[...] (desktop)website, die op te slaan onder je eigen account en vervolgens op je smartphone te gebruiken tijdens je fietstocht".
Tuin
De laatste 3 wijkers van de heesters zijn inmiddels verwijderd, zodat de intensieve zomersnoei en de tussentijdse aanpassingen van de tuin bijna voltooid zijn.
Begin augustus hebben we twee hulpjes in onze tuin laten ïnstalleren: op de twee gazons ter weerszijden van onze woning draaien nu twee maairobots (Viking iMow MI 422P) af en toe hun rondjes. Als ze voldoende vaak (bijv. ongeveer om de andere dag) aan het werk zijn worden de korte grassnippers afdoende gemulcht en op het gras gedeponeerd. Niet alleen zijn we van het handmatige maaien met de accumaaier af, maar ook van de geregelde afvoer van het gemaaide gras en onnodig verlies van meststoffen.
’t Lijkt allemaal naar behoren te functioneren, al zijn er natuurlijk nog instellingen die moeten worden gefinetuned. De tijdwinst voor ons is goed te merken, zodat we meer tijd kunnen steken in fietsen, andersoortig tuinwerk en uitstapjes maken :-) .
HP Scorpion: nòg comfortabeler?
M’n voetproblemen op de fiets heb ik kunnen oplossen zoals ik heb gemeld in m’n weblog van 16 september 2016. Nu, bijna een jaar later, kan ik vaststellen dat de speciale pedalen met hiel- en voetfixering van HP Velotechnik nog steeds uitstekend bevallen!Het leuke van zulke goed gelukte aanpassingen is dat je bijna onvermijdelijk het volgende pijnpunt wilt aanpakken. 'k Ben niet de enige: de weblogs van velomobilisten en ander ligfietsvolk spreken hierover boekdelen!
'k Heb de afgelopen dagen het zitje van de HP Scorpion aangepakt en heb hierbij m’n eigen ervaringen gebruikt met de roeifietsen THIJS 222 en de THYS 209.
Qua ziteigenschappen was er een klein maar voor mij een belangrijk verschil tussen de 222 en de 209. Het zitje van de 222 had een subtiele welving naar boven waardoor m’n tamelijk gevoelige rug tijdens het roetsen een weldadige massage onderging. Kleine rugprobleempjes, zoals na een dagje werken in de tuin, waren verdwenen na een middagje roetsen.
Ondanks alle voortreffelijke eigenschappen van de 209 vond ik het een groot nadeel dat het zitje ervan niet die welving naar boven had, maar eerder leek op een ondiepe kuil. Het massage-effect van de 222 was daarom totaal afwezig.
Nu naar m’n trike HP Scorpion. Het zitje ervan, de HP Velotechnik BodyLink seat, heeft een ingewikkelde constructie. Naast alle voordelen ervan is het gemakkelijk in te zien dat wie gevoelig is voor uitbuigingen van de ruggegraat last kan krijgen van al die gaten, spleten en goten. De standaard meegeleverde schuimrubber en geweven bekledingen zijn aan de dunne kant, 1,5 cm of minder, het zitcomfort ervan houdt niet over. In de praktijk was het goed te voelen en te zien dat de bekleding ver naar onderen uitboog waar ondersteuning ontbrak. Zonder de bevestigings- en verstelmogelijkheden aan te tasten heb ik de goten opgevuld, het gat in het midden afgedekt met een dun maar stijf aluminium plaatje en het schuimrubber bijna eens zo dik gemaakt met een oud kampeermatje.
Het comfort is duidelijk verbeterd, en in het midden is een lichte verhoging van de bekleding ontstaan.
Dus fietsen maar.. na enkele tochtjes weten we meer!
01 februari 2017
Spaak in het wiel :-(
Afgelopen zaterdag, tijdens m’n wandelingetje naar de sportschool, viel het direct op dat het prima fietsweer was. Uitgesproken zacht met een voorzichtig zonnetje door de sluierbewolking. Dus van alle oefeningen de helft gedaan en fluks weer naar huis. Daar alles gedaan om voor het eerst sinds drie maanden weer te kunnen fietsen. Fietskleding aantrekken, de Scorpion op z’n mechanische toestand controleren en de drie bandjes op druk brengen.
Hierbij viel het al op dat zelfs een nederige arbeid als bandje oppompen mij nu veel minder inspanning kost dan vroeger het geval was.
Met fietstas en BionX-accu naar buiten om aan de fiets te hangen, de aan/uit knop van de controller ingedrukt, en …
Géén reactie: het schermpje bleef blanco.
Alles controleren:
Accu goed in z’n slede en in het dock - check;
Controller maakt goed contact met z’n stuurhouder: check;
Bekabeling met stekkers visueel in orde: check.
Ladingstoestand van de accu controleren via de oplader, en daar ging het weer mis: ik struikelde over de fietstas, die weer op de grond lag zodat de accu op de grond viel. Schrammen op het deksel en de twee halve deksels sloten aan de bovenkant niet meer netjes op elkaar aan.
Eenmaal binnen bij het stopcontact en oplader weigerde de accu zich te melden nadat-ie werd aangesloten op de oplader.
Direct m’n vaste fietsenmaker gebeld en het probleem uitgelegd, zodat ik de accu gisteren (dinsdag) kon brengen om 'm te laten repareren en zo nodig te revideren. Ik heb 'm tenslotte al 4 seizoenen in gebruik, dus kan-ie meer of minder versleten zijn.
Afwachten maar…
Hierbij viel het al op dat zelfs een nederige arbeid als bandje oppompen mij nu veel minder inspanning kost dan vroeger het geval was.
Met fietstas en BionX-accu naar buiten om aan de fiets te hangen, de aan/uit knop van de controller ingedrukt, en …
Géén reactie: het schermpje bleef blanco.
Alles controleren:
Accu goed in z’n slede en in het dock - check;
Controller maakt goed contact met z’n stuurhouder: check;
Bekabeling met stekkers visueel in orde: check.
Ladingstoestand van de accu controleren via de oplader, en daar ging het weer mis: ik struikelde over de fietstas, die weer op de grond lag zodat de accu op de grond viel. Schrammen op het deksel en de twee halve deksels sloten aan de bovenkant niet meer netjes op elkaar aan.
Eenmaal binnen bij het stopcontact en oplader weigerde de accu zich te melden nadat-ie werd aangesloten op de oplader.
Direct m’n vaste fietsenmaker gebeld en het probleem uitgelegd, zodat ik de accu gisteren (dinsdag) kon brengen om 'm te laten repareren en zo nodig te revideren. Ik heb 'm tenslotte al 4 seizoenen in gebruik, dus kan-ie meer of minder versleten zijn.
Afwachten maar…
16 september 2016
Zomer 2016
Over 6 dagen - om precies te zijn op 22 september 16:21 uur (lokale zomertijd in NL), begint de astronomische herfst. Tot en met gisteren was er niets dat erop wees dat de zomer bijna is afgelopen.
Het was me het zomertje wel! We hebben ons er mooi doorheen geslagen en omdat we het normale stramien konden aanhouden van afwisseling op z’n tijd -vakantie, kleintje vakantie, en diverse kleine uitstapjes- en de zorg voor huis en tuin en eigen lijf -fietsen!- valt daarover niet zoveel bijzonders te melden.
Hoewel…
De tand des tijds knaagt onverdroten verder en dat leidt op een gegeven moment tot bekende maar onwelkome ouderdomsverschijnselen. Dit jaar is het tot vandaag toch anders.
Ik ben namelijk veel energieker dan vorig jaar. Dat kan ik goed merken aan m’n uithoudingsvermogen bij werken in de tuin, fietsen, lange wandelingen en trappenlopen buitenshuis, waar ik een aantal vaste ijkpunten heb.
Verder heb ik geen medisch gedonderjaag gehad :-)
Wellicht is dit te danken aan de goed uitgebalanceerde mix van de 2 "zware" medicijnen die ik zelf moet innemen en waarvan ik in overleg met huisarts en specialisten de dosis en de tijdstippen van innemen heb kunnen aanpassen. De beoogde werking van die medicijnen lijkt momenteel optimaal en de ongewenste bijwerkingen zijn tot een minimum gereduceerd.
Maar het is vooral bij het lopen dat ik de grootste terreinwinst heb geboekt op die vermaledijde tand des tijd. Enkele min of meer toevallige gebeurtenissen gaven mij de duwtjes in de goede richting waardoor ik in korte tijd letterlijk veel beter uit de voeten kon: nieuwe steunzolen bij de bekende schoenenwinkel/ voetverzorgingscentrum Schutrups in Exloo en overschakelen op schoenen van het Duitse merk Bär. Het duwtje richting Bär schoenen kreeg ik -hoe kan dat anders?- in München, waar in de Residenzstraße een speciaalzaak is gevestigd.
Klimaatverandering en tuin
Het warmere weer en de regelmatige stortregens zorgen voor uiterst groeizaam weer zodat onze tuin hier en daar prop- en propvol stond met uit de kluiten gewassen en elkaar verdringende vegetatie, vooral heesters. Er viel niet tegenop te snoeien, zodat we besloten om een flink aantal heesters definitief te verwijderen. De teller staat inmiddels op 8 stuks verwijderde heesters, meer zullen ongetwijfeld volgen!
Het gebruikelijke onderhoudsregime -bemesting, frequentie en hoogte van maaien- van onze gazons (150 m2 en 250 m2) bleek in deze weersomstandigheden duidelijk niet te voldoen. Tijd voor verandering dus.
Voorlopig houden we de aanwijzingen aan van het "ECOstyle 7-Stappenplan voor een mosvrij en diepgroen gazon", en gebruiken we zoveel mogelijk de Ecostyle producten.
En ja, fietsen doen we ook nog…
Het fietsen, zowel in m’n eentje als samen met m’n partner Willy, zit gelukkig weer duidelijk in de lift.
M’n maandelijkse fietskm’s gaan weer de richting die ik vroeger gewend was: ruim 400 in mei en juli en 570 km in augustus. In augustus passeerde ik de 10.000 km op de Scorpion, die ik inmiddels bijna 3½ jaar heb.
En last but not least: m’n nieuwe Bär schoeisel gebruik ik ook op de Scorpion trike met de speciale pedalen met hiel- en voetfixering. Eindelijk ben ik verlost van die ellendige veel te smalle fietsschoenen!
Natuurlijk realiseer ik mij soms dat ik m’n roeifietsen mis, maar de voordelen van het comfortabel en blessurevrij fietsen met de e-Scorpion zijn groot!
Het was me het zomertje wel! We hebben ons er mooi doorheen geslagen en omdat we het normale stramien konden aanhouden van afwisseling op z’n tijd -vakantie, kleintje vakantie, en diverse kleine uitstapjes- en de zorg voor huis en tuin en eigen lijf -fietsen!- valt daarover niet zoveel bijzonders te melden.
Hoewel…
De tand des tijds knaagt onverdroten verder en dat leidt op een gegeven moment tot bekende maar onwelkome ouderdomsverschijnselen. Dit jaar is het tot vandaag toch anders.
Ik ben namelijk veel energieker dan vorig jaar. Dat kan ik goed merken aan m’n uithoudingsvermogen bij werken in de tuin, fietsen, lange wandelingen en trappenlopen buitenshuis, waar ik een aantal vaste ijkpunten heb.
Verder heb ik geen medisch gedonderjaag gehad :-)
Wellicht is dit te danken aan de goed uitgebalanceerde mix van de 2 "zware" medicijnen die ik zelf moet innemen en waarvan ik in overleg met huisarts en specialisten de dosis en de tijdstippen van innemen heb kunnen aanpassen. De beoogde werking van die medicijnen lijkt momenteel optimaal en de ongewenste bijwerkingen zijn tot een minimum gereduceerd.
Maar het is vooral bij het lopen dat ik de grootste terreinwinst heb geboekt op die vermaledijde tand des tijd. Enkele min of meer toevallige gebeurtenissen gaven mij de duwtjes in de goede richting waardoor ik in korte tijd letterlijk veel beter uit de voeten kon: nieuwe steunzolen bij de bekende schoenenwinkel/ voetverzorgingscentrum Schutrups in Exloo en overschakelen op schoenen van het Duitse merk Bär. Het duwtje richting Bär schoenen kreeg ik -hoe kan dat anders?- in München, waar in de Residenzstraße een speciaalzaak is gevestigd.
Klimaatverandering en tuin
Het warmere weer en de regelmatige stortregens zorgen voor uiterst groeizaam weer zodat onze tuin hier en daar prop- en propvol stond met uit de kluiten gewassen en elkaar verdringende vegetatie, vooral heesters. Er viel niet tegenop te snoeien, zodat we besloten om een flink aantal heesters definitief te verwijderen. De teller staat inmiddels op 8 stuks verwijderde heesters, meer zullen ongetwijfeld volgen!
Voorlopig houden we de aanwijzingen aan van het "ECOstyle 7-Stappenplan voor een mosvrij en diepgroen gazon", en gebruiken we zoveel mogelijk de Ecostyle producten.
En ja, fietsen doen we ook nog…
Het fietsen, zowel in m’n eentje als samen met m’n partner Willy, zit gelukkig weer duidelijk in de lift.
M’n maandelijkse fietskm’s gaan weer de richting die ik vroeger gewend was: ruim 400 in mei en juli en 570 km in augustus. In augustus passeerde ik de 10.000 km op de Scorpion, die ik inmiddels bijna 3½ jaar heb.
Natuurlijk realiseer ik mij soms dat ik m’n roeifietsen mis, maar de voordelen van het comfortabel en blessurevrij fietsen met de e-Scorpion zijn groot!
08 maart 2016
Rijstijl
Eerst de fietsen
Het ideaal:
’n Mountainbike -zo licht mogelijk, subtop afgemonteerd en aangekleed met spatborden en een pakjesdrager- was en is nog steeds m’n favoriete fiets voor het maken van dagtochten. De meeste fietspaden, ook door bos en heideveld, zijn daarmee toegankelijk voor ons heel gewone recreatiefietsers. Een normale kleine personenauto -bijv. de Toyota Auris- is al voldoende om twee van die mtb’s op het fietsenrek mee te nemen op vakantie in Europa.
Nog een Thijs 209 roeifiets (roets) erbij voor de doordeweekse totale body work-out en m’n ideale fietsencollectie zou compleet zijn: meer is niet nodig.
De realiteit:
Mijn lot dat zich ondermeer heeft gemanifesteerd in de verschijningsvormen zadelpijn, persistent boezemfibrilleren en prostaatkanker, heeft dit ideaal voor mij onbereikbaar gemaakt, zodat ik uiteindelijk heb gekozen voor een opvouwbare tadpole trike met e-ondersteuning, de HP Velotechnik Scorpion fs 26. De belangrijkste redenen hiervoor zijn:
En nu de rijstijl
Elke fiets nodigt uit tot een bepaalde rijstijl, die natuurlijk ook afhangt van de fietser.
Zelf heb ik de mtb vooral ervaren als een fiets voor een pittige en agressieve manier van fietsen waarbij onderweg graag elke uitdaging wordt aangenomen: bochtenwerk, fel aanzetten voor korte klimmetjes, tussensprintjes, stevig doorjakkeren op slechte paadjes, etc. Het bekende werk dus van beetje speels fietsen en de conditie op voldoende peil houden :-))
Op de roets gaat het er wat rustiger aan toe. Het mooiste is om in een soort flow te geraken waarbij alles klopt: verzet, slagtempo, spiercoördinatie. Ik ben er aan gewend geraakt om actief te zijn in het zitje en rechtop te gaan zitten als dat zo uitkwam. Bijv. bij bochten nemen en opzij/achterom kijken.
Die ervaring met m’n vorige fietsen kan ik min of meer weer oppakken in m’n rijstijl met de trike.
Voorop gesteld moet worden dat de Scorpion met z’n lage zwaartepunt kartachtige trekjes heeft waardoor je er wat gooi- en smijtwerk mee kan doen. En dat past goed bij mijn karakter: tot op de dag van vandaag ben ik volgens de mensen die mij goed kennen een kwajongen gebleven 8-) De Scorpion met z’n fenomenale wegligging past daar uitstekend bij!
Bijna alles wat ik met de mtb deed kan ook met de Scorpion, behalve de slechte en smalle paadjes. Die moet ik helaas mijden, evenals routes met rare obstakels zoals die bijv. op de IJsseldijken zijn te vinden. Een Scorpion met achternaafmotor en accu til je niet eventjes er overheen…
De roetservaringen, vooral de actieve houding in het zitje, kan ik heel goed gebruiken op de Scorpion: haakse bochten met een flinke snelheid nemen en flink naar binnen leunen voor de stabiliteit. Even rechtop zitten om beter over lage heggetjes e.d. te kijken bij kruisingen. En ook om de situatie gemakkelijker te overzien -opzij en half achteruitkijken- bijv. bij het nemen van een rotonde.
Zo’n actieve zithouding vind ik veel beter en ook afwisselender dan als een zoutzak achterover blijven liggen!
Heel belangrijk: relaxt ligfietsen
Dit alles is op zich al leuk, maar het is nog veel leuker omdat het op de trike een heel stuk ontspannender fietst dan op 'n 2-wielige ligfiets. Daar moet je toch min of meer voortdurend (gelukkig meestal onbewust) op je hoede zijn voor ernstige verstoringen van je evenwicht en ervoor zorgen dat je op die 2 wielen blijft ;-)
Daardoor kan ik mij op de trike volledig concentreren op de conditietraining, zelfs bij zwakke tot matige e-ondersteuning. Bij een trainingsrit wil ik me zo inspannen dat ik bezweet thuiskom en de volgende ochtend voel dat ik behoorlijk ben afgebeuld :-) Maar daarvoor hebben we de hersteldagen en de rustig-fietsen-dagen …
En tot slot: nieuw model schoenplaatjes voor Time Atac pedalen
Ter verhoging van het fietscomfort heb ik de mini-pedaaltjes vervangen door de ATAC MX 12 pedalen die de fietsschoenen over een wat groter oppervlak steunen. Deze zijn relatief licht door het gebruik van carbon en titanium.
Ook heb ik de oude schoenplaatjes onder al m’n fietsschoenen vervangen door het nieuwe model, de ATAC Easy Cleats. Ze waren nog niet gearriveerd in alle bekende fietswebshops, maar gelukkig had Wiggle.nl ze al in hun assortiment (15 feb 2016) :-)
Op dit moment zijn ze uitverkocht en wordt de nieuwe voorraad pas begin april 2016 verwacht. Ik was dus net op tijd met de aanschaf…
Ik kan mij voorstellen dat ze snel verkocht werden, want ze maken het in- en uitklikken een stuk lichter vergeleken met de voetplaatjes-oude-stijl. Een aanrader voor iedereen die Time-Atac (ook wel Mavic Atac genoemd) mtb pedalen heeft.
Het ideaal:
’n Mountainbike -zo licht mogelijk, subtop afgemonteerd en aangekleed met spatborden en een pakjesdrager- was en is nog steeds m’n favoriete fiets voor het maken van dagtochten. De meeste fietspaden, ook door bos en heideveld, zijn daarmee toegankelijk voor ons heel gewone recreatiefietsers. Een normale kleine personenauto -bijv. de Toyota Auris- is al voldoende om twee van die mtb’s op het fietsenrek mee te nemen op vakantie in Europa.
Nog een Thijs 209 roeifiets (roets) erbij voor de doordeweekse totale body work-out en m’n ideale fietsencollectie zou compleet zijn: meer is niet nodig.
De realiteit:Mijn lot dat zich ondermeer heeft gemanifesteerd in de verschijningsvormen zadelpijn, persistent boezemfibrilleren en prostaatkanker, heeft dit ideaal voor mij onbereikbaar gemaakt, zodat ik uiteindelijk heb gekozen voor een opvouwbare tadpole trike met e-ondersteuning, de HP Velotechnik Scorpion fs 26. De belangrijkste redenen hiervoor zijn:
- ligfiets om zadelpijn te vermijden,
- e-ondersteuning wegens aanmerkelijk verlies aan spierkracht door het boezemfibrilleren en door de bijwerkingen van de prostaatkankermedicatie,
- 3 wielen om het risico dat ik van de fiets val, met mogelijk zeer ernstige gevolgen, minimaal te maken en
- vouwbaar om de trike in een niet al te grote MPV zoals onze Toyota Verso te kunnen vervoeren, met de vakantiebagage erbij en een mtb op het fietsenrek.
En nu de rijstijl
Elke fiets nodigt uit tot een bepaalde rijstijl, die natuurlijk ook afhangt van de fietser.
Zelf heb ik de mtb vooral ervaren als een fiets voor een pittige en agressieve manier van fietsen waarbij onderweg graag elke uitdaging wordt aangenomen: bochtenwerk, fel aanzetten voor korte klimmetjes, tussensprintjes, stevig doorjakkeren op slechte paadjes, etc. Het bekende werk dus van beetje speels fietsen en de conditie op voldoende peil houden :-))
Op de roets gaat het er wat rustiger aan toe. Het mooiste is om in een soort flow te geraken waarbij alles klopt: verzet, slagtempo, spiercoördinatie. Ik ben er aan gewend geraakt om actief te zijn in het zitje en rechtop te gaan zitten als dat zo uitkwam. Bijv. bij bochten nemen en opzij/achterom kijken.
Die ervaring met m’n vorige fietsen kan ik min of meer weer oppakken in m’n rijstijl met de trike.
Voorop gesteld moet worden dat de Scorpion met z’n lage zwaartepunt kartachtige trekjes heeft waardoor je er wat gooi- en smijtwerk mee kan doen. En dat past goed bij mijn karakter: tot op de dag van vandaag ben ik volgens de mensen die mij goed kennen een kwajongen gebleven 8-) De Scorpion met z’n fenomenale wegligging past daar uitstekend bij!
Bijna alles wat ik met de mtb deed kan ook met de Scorpion, behalve de slechte en smalle paadjes. Die moet ik helaas mijden, evenals routes met rare obstakels zoals die bijv. op de IJsseldijken zijn te vinden. Een Scorpion met achternaafmotor en accu til je niet eventjes er overheen…
De roetservaringen, vooral de actieve houding in het zitje, kan ik heel goed gebruiken op de Scorpion: haakse bochten met een flinke snelheid nemen en flink naar binnen leunen voor de stabiliteit. Even rechtop zitten om beter over lage heggetjes e.d. te kijken bij kruisingen. En ook om de situatie gemakkelijker te overzien -opzij en half achteruitkijken- bijv. bij het nemen van een rotonde.
Zo’n actieve zithouding vind ik veel beter en ook afwisselender dan als een zoutzak achterover blijven liggen!
Heel belangrijk: relaxt ligfietsen
Dit alles is op zich al leuk, maar het is nog veel leuker omdat het op de trike een heel stuk ontspannender fietst dan op 'n 2-wielige ligfiets. Daar moet je toch min of meer voortdurend (gelukkig meestal onbewust) op je hoede zijn voor ernstige verstoringen van je evenwicht en ervoor zorgen dat je op die 2 wielen blijft ;-)
Daardoor kan ik mij op de trike volledig concentreren op de conditietraining, zelfs bij zwakke tot matige e-ondersteuning. Bij een trainingsrit wil ik me zo inspannen dat ik bezweet thuiskom en de volgende ochtend voel dat ik behoorlijk ben afgebeuld :-) Maar daarvoor hebben we de hersteldagen en de rustig-fietsen-dagen …
En tot slot: nieuw model schoenplaatjes voor Time Atac pedalen
Ter verhoging van het fietscomfort heb ik de mini-pedaaltjes vervangen door de ATAC MX 12 pedalen die de fietsschoenen over een wat groter oppervlak steunen. Deze zijn relatief licht door het gebruik van carbon en titanium.Ook heb ik de oude schoenplaatjes onder al m’n fietsschoenen vervangen door het nieuwe model, de ATAC Easy Cleats. Ze waren nog niet gearriveerd in alle bekende fietswebshops, maar gelukkig had Wiggle.nl ze al in hun assortiment (15 feb 2016) :-)
Op dit moment zijn ze uitverkocht en wordt de nieuwe voorraad pas begin april 2016 verwacht. Ik was dus net op tijd met de aanschaf…
Ik kan mij voorstellen dat ze snel verkocht werden, want ze maken het in- en uitklikken een stuk lichter vergeleken met de voetplaatjes-oude-stijl. Een aanrader voor iedereen die Time-Atac (ook wel Mavic Atac genoemd) mtb pedalen heeft.
22 oktober 2015
Van vier naar twee naar een?
Alvorens de titel van deze posting toe te lichten, eerst ff de algemene context van m’n leventje schetsen voorzover van belang voor dit weblog.
Gezondheid. Die laat naar omstandigheden nauwelijks iets te wensen over. De belangrijkste medicijnen -enzalutamide voor het in toom houden van de prostaatkanker en atenolol voor het dempen van de persistente boezemflutter- doen hun werk met minimale bijwerkingen.
Diverse ongelukjes die ik heb gehad en pijn en ongemak hebben veroorzaakt, zijn weer in het vergeetboek geraakt, zoals het hoort :-)
Inmiddels wordt m’n galblaas ervan verdacht dat-ie af en toe opspeelt en mij galsteenkolieken bezorgt. Enfin, volgende week hoor ik van de chirurg de uitslag van het echografisch onderzoek van de bovenbuik en of er al of niet operatief wordt ingegrepen (wat ik wel hoop!).
Tuinieren en fietsen. Helaas is het overheersende weerbeeld in oktober te kenschetsen met de trefwoorden donker, somber en waterkoud, nat en zompig en oersaai langs de weg… Het vereist oplettendheid en flexibel reageren op de omstandigheden om af en toe te kunnen tuinieren of een ommetje te fietsen. Dat lukt redelijk, maar we verlangen naar meer… Dit ook omdat de herfstkleuren nu in volle ontwikkeling zijn en diverse bomen en struiken in onze tuin een schitterende aanblik bieden!
Het is wel te merken dat door zowel de weersomstandigheden als de genoemde ongelukjes het fietsen de laatste weken op een lager pitje staat. En dat betekent dat m’n conditie nogal achteruit is gegaan :-( Werk aan de winkel dus…
Van vier naar twee naar een?
Het lijkt er op dat de inkrimping van m’n fietsenverzameling niet ophoudt na het vertrek van m’n roeifietsen. Na ampele overwegingen en discussies met m’n vrouw als trouw fietsmaatje lijkt het erop dat ik ervan afzie om de Toxy Flite verder te blijven gebruiken. Dat betekent dat ik op termijn alleen de HP Velotechnik Scorpion fs 26 zou overhouden.
'k Wil niet uitweiden over de gebeurtenissen die geleid hebben tot deze conclusie en volsta te melden dat ik er tot nog toe goed vanaf ben gekomen -geen heup of iets anders gebroken!- en ook dat ik de kans op een gebroken heup zo klein mogelijk wil maken. Ik weet nu uit eigen ervaring hoe het voelt om minder valide, slecht ter been en hulpbehoevend te zijn. Dat is bepaald geen pretje…
Gezondheid. Die laat naar omstandigheden nauwelijks iets te wensen over. De belangrijkste medicijnen -enzalutamide voor het in toom houden van de prostaatkanker en atenolol voor het dempen van de persistente boezemflutter- doen hun werk met minimale bijwerkingen.
Diverse ongelukjes die ik heb gehad en pijn en ongemak hebben veroorzaakt, zijn weer in het vergeetboek geraakt, zoals het hoort :-)
Inmiddels wordt m’n galblaas ervan verdacht dat-ie af en toe opspeelt en mij galsteenkolieken bezorgt. Enfin, volgende week hoor ik van de chirurg de uitslag van het echografisch onderzoek van de bovenbuik en of er al of niet operatief wordt ingegrepen (wat ik wel hoop!).
Tuinieren en fietsen. Helaas is het overheersende weerbeeld in oktober te kenschetsen met de trefwoorden donker, somber en waterkoud, nat en zompig en oersaai langs de weg… Het vereist oplettendheid en flexibel reageren op de omstandigheden om af en toe te kunnen tuinieren of een ommetje te fietsen. Dat lukt redelijk, maar we verlangen naar meer… Dit ook omdat de herfstkleuren nu in volle ontwikkeling zijn en diverse bomen en struiken in onze tuin een schitterende aanblik bieden!
Het is wel te merken dat door zowel de weersomstandigheden als de genoemde ongelukjes het fietsen de laatste weken op een lager pitje staat. En dat betekent dat m’n conditie nogal achteruit is gegaan :-( Werk aan de winkel dus…
Van vier naar twee naar een?
Het lijkt er op dat de inkrimping van m’n fietsenverzameling niet ophoudt na het vertrek van m’n roeifietsen. Na ampele overwegingen en discussies met m’n vrouw als trouw fietsmaatje lijkt het erop dat ik ervan afzie om de Toxy Flite verder te blijven gebruiken. Dat betekent dat ik op termijn alleen de HP Velotechnik Scorpion fs 26 zou overhouden.
'k Wil niet uitweiden over de gebeurtenissen die geleid hebben tot deze conclusie en volsta te melden dat ik er tot nog toe goed vanaf ben gekomen -geen heup of iets anders gebroken!- en ook dat ik de kans op een gebroken heup zo klein mogelijk wil maken. Ik weet nu uit eigen ervaring hoe het voelt om minder valide, slecht ter been en hulpbehoevend te zijn. Dat is bepaald geen pretje…
22 januari 2014
Deze maand: veel fietskm's; fietsonderhoud
We lijken ander weer te krijgen: deze week wordt het weer meer winters dan de afgelopen weken meestal het geval was. Jammer, want we konden vaak fietsen bij relatief zacht en droog -zelfs af en toe tamelijk zonnig!- weer. Tot nog toe heb ik in januari 334 km gefietst, veel meer dan ik de afgelopen jaren gewend was in januari. Met het roeien kon weer een aarzelend begin gemaakt worden -75 km- en de Scorpion was goed voor 259 km.
Het bereiken van de 3000 km was reden om de Scorpion met 'n warm sopje grondig schoon te maken en de volgende dag op te vouwen, achter in de auto te laden en naar de Ligfietsshop te gaan alwaar Gerrit Tempelman de trike vakkundig heeft geïnspecteerd. Er hoefde amper iets te gebeuren (geen klachten, geen defecten, geen slijtage); alleen de ketting werd losgemaakt en in een speciaal badje goed schoon gewassen. 't Spul loopt weer erg soepel :-)
e-Ondersteuning
Dit onderwerp blijft interessant, vooral wegens de inherente tegenstelling tussen sportief fietsen op eigen spierkracht versus e-ondersteuning om de eigen inspanning te begrenzen.
Velomobielrijder Quezzzt presenteert een redelijke en transparante afweging: 'e-ondersteuning in een Quest/Strada toch niet zo nutteloos? (sport of transport?)' waarmee je voor je eigen situatie een goede keus kunt maken. Daarbij is het de kunst om van soms diepliggende en instinctieve neigingen bewust te zijn en die niet automatisch achterna te lopen. Zoals Eric Vann ooit schreef op het BROL forum: 'Cycling is so much better when you aren't chasing after an image of yourself that doesn't match reality.' En dat geldt ook voor e-ondersteuning.
'k Heb nu gemakkelijk praten dank zij m'n ervaringen met de e-Scorpion: 3000 km in iets meer dan een half jaar en ik wil 'm niet meer missen. M'n gunstige ervaringen komen vooral door de beperkte e-ondersteuning op het eerste en tweede niveau: 35% en 75%. Bij die ondersteuningen moet ik van het totale aandrijfvermogen 78% resp. 57% zelf leveren via de pedalen.
De e-ondersteuning op het eerste niveau compenseert grotendeels het intrinsieke zwaar lopen van de Scorpion dat veroorzaakt wordt door het hoge gewicht en luchtweerstand van de trike, de hoge rolweerstand van de Tryker voorbanden en de Marathon Plus achterband.
De e-ondersteuning op het tweede niveau maakt het voor mij mogelijk om bijna continu zo'n 24,5-25,5 km/uur te fietsen, nu nog over een afstand tot 50 km. Dat betekent bij dit winterweer stevig doortrappen en ik voel m'n spieren als ik thuis kom en soms ook de volgende dag :-) . En zo hoort het ook…
Vorige week zaterdag was het mooi en zacht winterweer en ik heb voor het eerst sinds m'n hartoperatie, alweer bijna 2 jaar geleden, met e-ondersteuning op het tweede niveau en fysiek voluit bijna 50 km lang doorgejakkerd op de Scorpion. Afgepeigerd en kletsnat van het zweet kwam ik thuis; de volgende dag voelde het aan alsof ik 'n pak slaag had gekregen. Nog een dag later voelde ik mij weer fit en vol energie.
Dat betekent dat e-ondersteuning en sportief fietsen heel goed samen kunnen gaan. Het zijn vooral de combinatie van persoonlijke omstandigheden en voorkeuren, type fiets en beschikbare niveau's van e-ondersteuning die bepalen hoe succesvol die combinatie uitpakt.
In mijn geval ben ik er zeker van dat die combinatie buitengewoon goed is uitgepakt. Misschien wel meer geluk dan wijsheid...
Het bereiken van de 3000 km was reden om de Scorpion met 'n warm sopje grondig schoon te maken en de volgende dag op te vouwen, achter in de auto te laden en naar de Ligfietsshop te gaan alwaar Gerrit Tempelman de trike vakkundig heeft geïnspecteerd. Er hoefde amper iets te gebeuren (geen klachten, geen defecten, geen slijtage); alleen de ketting werd losgemaakt en in een speciaal badje goed schoon gewassen. 't Spul loopt weer erg soepel :-)
e-Ondersteuning
Dit onderwerp blijft interessant, vooral wegens de inherente tegenstelling tussen sportief fietsen op eigen spierkracht versus e-ondersteuning om de eigen inspanning te begrenzen.
Velomobielrijder Quezzzt presenteert een redelijke en transparante afweging: 'e-ondersteuning in een Quest/Strada toch niet zo nutteloos? (sport of transport?)' waarmee je voor je eigen situatie een goede keus kunt maken. Daarbij is het de kunst om van soms diepliggende en instinctieve neigingen bewust te zijn en die niet automatisch achterna te lopen. Zoals Eric Vann ooit schreef op het BROL forum: 'Cycling is so much better when you aren't chasing after an image of yourself that doesn't match reality.' En dat geldt ook voor e-ondersteuning.
'k Heb nu gemakkelijk praten dank zij m'n ervaringen met de e-Scorpion: 3000 km in iets meer dan een half jaar en ik wil 'm niet meer missen. M'n gunstige ervaringen komen vooral door de beperkte e-ondersteuning op het eerste en tweede niveau: 35% en 75%. Bij die ondersteuningen moet ik van het totale aandrijfvermogen 78% resp. 57% zelf leveren via de pedalen.
De e-ondersteuning op het eerste niveau compenseert grotendeels het intrinsieke zwaar lopen van de Scorpion dat veroorzaakt wordt door het hoge gewicht en luchtweerstand van de trike, de hoge rolweerstand van de Tryker voorbanden en de Marathon Plus achterband.
De e-ondersteuning op het tweede niveau maakt het voor mij mogelijk om bijna continu zo'n 24,5-25,5 km/uur te fietsen, nu nog over een afstand tot 50 km. Dat betekent bij dit winterweer stevig doortrappen en ik voel m'n spieren als ik thuis kom en soms ook de volgende dag :-) . En zo hoort het ook…
Vorige week zaterdag was het mooi en zacht winterweer en ik heb voor het eerst sinds m'n hartoperatie, alweer bijna 2 jaar geleden, met e-ondersteuning op het tweede niveau en fysiek voluit bijna 50 km lang doorgejakkerd op de Scorpion. Afgepeigerd en kletsnat van het zweet kwam ik thuis; de volgende dag voelde het aan alsof ik 'n pak slaag had gekregen. Nog een dag later voelde ik mij weer fit en vol energie.
Dat betekent dat e-ondersteuning en sportief fietsen heel goed samen kunnen gaan. Het zijn vooral de combinatie van persoonlijke omstandigheden en voorkeuren, type fiets en beschikbare niveau's van e-ondersteuning die bepalen hoe succesvol die combinatie uitpakt.
In mijn geval ben ik er zeker van dat die combinatie buitengewoon goed is uitgepakt. Misschien wel meer geluk dan wijsheid...
02 januari 2014
2013
Algemeen
Als we terugzien op het jaar 2013 mogen we tevreden zijn!
Persoonlijke zaken die wij belangrijk vinden staan er prima voor, zoals geestelijke en lichamelijke gezondheid, levenslust, inkomen en overige materiële omstandigheden.
De enige bekende onzekere factor is hoe m'n prostaatkanker zich zal ontwikkelen. We denken er op dit moment bijna nooit aan, zodat het ons leven nauwelijks beïnvloedt. Van piekeren wordt 'n mens namelijk nooit beter!
Fietsen
Fietsen blijft voor ons de belangrijkste manier om fit te blijven, veel in de buitenlucht te zijn en plezier te beleven aan lichamelijke inspanning. Voor mijzelf blijft het roeifietsen als sport met stip bovenaan staan. 't Is voor mij een manier van voortbewegen en sportieve inspanning die door niets anders te overtreffen is.
Zadelpijn en de naweeën van m'n openhart operatie (alweer bijna 2 jaar geleden, 9 maart 2012) waren redenen om m'n fietsenstal grondig te herzien. Tegelijk heb ik gesneden in aantal en soorten fietsen om ruimte te winnen in de fietsenberging en de onderhoudslasten te verminderen.
'k Heb geen enkele bukfiets meer. Voor het roeifietsen heb ik twee Thijs 209's -1 blauwe en 1 zwarte. Voor het overige fietsen (samen met m'n vrouw Willy, ook in onze vakanties, en als roeifietsen niet mogelijk is wegens weersomstandigheden en toestand van de wegen) heb ik 'n trike, de HP Velotechnik Scorpion fs met BionX naafmotor. De zwarte 209 en trike waren de nieuwe aanwinsten in 2013.
Fietskm's
Het spreekt bijna vanzelf dat 2012 een forse dip liet zien in de jaarkilometrage (2289; normaal 4500-6000 km) en dat 2013 bijna vanzelf een forse toename liet zien: 4325 km. Dit ondanks dat de fietskm's op de 209 achterbleven wegens hardnekkig ongemak van buikspieren/middenrif als gevolg van de hartoperatie.
De toename kwam ook omdat we ons niet meer laten afschrikken door lage temperaturen zodat we, anders dan voorgaande jaren, ook in november en december zoveel mogelijk hebben gefietst.
Eigenlijk zijn we min of meer verslaafd aan het buiten zijn. 'n Hele dag binnen zitten is maar niks!
Fietskleding
Met mijn collectie thermokleding van Odlo en Icebreaker kan ik m'n warmtebehoefte goed aanpassen aan weer en wind. Wel kwam ik er heel snel achter dat m'n GoreTex Windstopper fietsjasje onvoldoende is om prettig te fietsen op de trike bij 8 ºC en lager. Het principe van meerdere laagjes kleding is mooi, maar het is niet goed als te veel van die laagjes de bewegingsvrijheid belemmeren.
'k Heb daarom fors geïnvesteerd in een heel mooi Arc'teryx winterjack, de Arc'teryx Fission SL Jacket. De prijs, € 730 zonder korting, is niet mis, maar je hebt wel wat: heerlijk warm, licht met z'n 655 gram (dwz, de helft van m'n andere herfst/winterjacks!), mooie en niet te ruime snit en een praktische capuchon die je tamelijk nauwkeurig kunt instellen. Het is al gebleken dat onder het nieuwe winterjack het bovenlijf met 1 laagje thermokleding minder toe kan :-)
In combinatie met de uitstekende skibril van het merk Smith en de Specialized winterfietsschoenen Defroster Trail is het tot nog toe heerlijk fietsen in de kou!
En als het echt te koud is om prettig te fietsen, zijn we niet vies van een stevig eind wandelen...
Als we terugzien op het jaar 2013 mogen we tevreden zijn!
Persoonlijke zaken die wij belangrijk vinden staan er prima voor, zoals geestelijke en lichamelijke gezondheid, levenslust, inkomen en overige materiële omstandigheden.
De enige bekende onzekere factor is hoe m'n prostaatkanker zich zal ontwikkelen. We denken er op dit moment bijna nooit aan, zodat het ons leven nauwelijks beïnvloedt. Van piekeren wordt 'n mens namelijk nooit beter!
Fietsen
Fietsen blijft voor ons de belangrijkste manier om fit te blijven, veel in de buitenlucht te zijn en plezier te beleven aan lichamelijke inspanning. Voor mijzelf blijft het roeifietsen als sport met stip bovenaan staan. 't Is voor mij een manier van voortbewegen en sportieve inspanning die door niets anders te overtreffen is.
Zadelpijn en de naweeën van m'n openhart operatie (alweer bijna 2 jaar geleden, 9 maart 2012) waren redenen om m'n fietsenstal grondig te herzien. Tegelijk heb ik gesneden in aantal en soorten fietsen om ruimte te winnen in de fietsenberging en de onderhoudslasten te verminderen.
'k Heb geen enkele bukfiets meer. Voor het roeifietsen heb ik twee Thijs 209's -1 blauwe en 1 zwarte. Voor het overige fietsen (samen met m'n vrouw Willy, ook in onze vakanties, en als roeifietsen niet mogelijk is wegens weersomstandigheden en toestand van de wegen) heb ik 'n trike, de HP Velotechnik Scorpion fs met BionX naafmotor. De zwarte 209 en trike waren de nieuwe aanwinsten in 2013.
Het spreekt bijna vanzelf dat 2012 een forse dip liet zien in de jaarkilometrage (2289; normaal 4500-6000 km) en dat 2013 bijna vanzelf een forse toename liet zien: 4325 km. Dit ondanks dat de fietskm's op de 209 achterbleven wegens hardnekkig ongemak van buikspieren/middenrif als gevolg van de hartoperatie.
De toename kwam ook omdat we ons niet meer laten afschrikken door lage temperaturen zodat we, anders dan voorgaande jaren, ook in november en december zoveel mogelijk hebben gefietst.
Eigenlijk zijn we min of meer verslaafd aan het buiten zijn. 'n Hele dag binnen zitten is maar niks!
Fietskleding
Met mijn collectie thermokleding van Odlo en Icebreaker kan ik m'n warmtebehoefte goed aanpassen aan weer en wind. Wel kwam ik er heel snel achter dat m'n GoreTex Windstopper fietsjasje onvoldoende is om prettig te fietsen op de trike bij 8 ºC en lager. Het principe van meerdere laagjes kleding is mooi, maar het is niet goed als te veel van die laagjes de bewegingsvrijheid belemmeren.
'k Heb daarom fors geïnvesteerd in een heel mooi Arc'teryx winterjack, de Arc'teryx Fission SL Jacket. De prijs, € 730 zonder korting, is niet mis, maar je hebt wel wat: heerlijk warm, licht met z'n 655 gram (dwz, de helft van m'n andere herfst/winterjacks!), mooie en niet te ruime snit en een praktische capuchon die je tamelijk nauwkeurig kunt instellen. Het is al gebleken dat onder het nieuwe winterjack het bovenlijf met 1 laagje thermokleding minder toe kan :-)
In combinatie met de uitstekende skibril van het merk Smith en de Specialized winterfietsschoenen Defroster Trail is het tot nog toe heerlijk fietsen in de kou!
En als het echt te koud is om prettig te fietsen, zijn we niet vies van een stevig eind wandelen...
03 december 2013
Maandag 2 december 2013: de getallen 4010 en 10
Km-standen
Het eerste getal, 4010, is het aantal km's dat ik dit jaar t.m. afgelopen maandag, 2 december, op m'n fietsen bij elkaar heb gesprokkeld. Minder roeifietskm's dan ik zou willen, al gaat het met roeien weer de goede kant op :-) .
Tot nog toe heb ik 1.516 km geroeid en 2.494 km rondgetrapt.
In deze periode -herfst en winter- wordt vooral de e-Scorpion gebruikt omdat de fietspaden vaak met blad en andere natte boomresten zijn bezaaid die voor uitglijders kunnen zorgen. Waar ik met de roets tamelijk behoedzaam zou moeten rijden, kan ik met de e-Scorpion blijven doordenderen :-)
M'n vrouw Willy en ik realiseren ons terdege dat, als het echt winter wordt, het min of meer afgelopen is met het fietsen, zodat we gaan fietsen wanneer het weer dat toelaat. En dat is ten onzent in Oost-Groningen tot nog toe vaak het geval!
Foto's van m'n fietsen
Eigenlijk zijn foto's van m'n 'Thijs 209' roeifietsen en e-Scorpion trike niet zo interessant; daarom heb ik maar weinig foto's op dit weblog gezet. Er was niet veel aan geknutseld zodat ze nagenoeg in de standaard-uitvoering zijn gebleven.
Nu wel 'n paar foto's want wat klein geknutsel kon ik niet helemaal vermijden ;-)
De 209 had ik al in 2010 voorzien van 'n hoofdsteuntje, met
klittenband op de tas gemonteerd. Omdat ik graag gezien wil worden rij ik in herfst en winter met brandende verlichting: 'n CatEye
achterlicht is nu achter op het hoofdsteuntje gemonteerd, ook met
klittenband. 't Ziet wat primitief uit, maar bevalt uitstekend: weegt
weinig en is degelijk genoeg.
Voorop, bij de punt van de boegspriet, is een koplamp -Lezyne Power Drive XL- gemonteerd. Dat past goed bij de fiets en valt goed op, zoals de foto van de brandende koplamp laat zien.
M'n 2 roeifietsen staan in de fietsenberging in fietsstandaards van Feedback Sports. Dat zijn prima standaards die vooral het voordeel hebben dat ze de snek niet in de weg zitten. 'k Zag ze bij m'n vaste fietsenhandelaar, kreeg er een mee om te proberen en heb daarna 2 nieuwe gekocht :-)
M'n geknutsel aan de e-Scorpion kon beperkt blijven tot het naar voren brengen van de hoofdsteun met een paar in gebogen vorm gelijmde lagen blauw/zwart schuimrubber. Aan de voorkant is een V-vormige uitsparing gesneden, voor beter comfort.
Bij de volgende onderhoudsbeurt (bij ca. 3000 km) zal ik het SKS-achterspatbord laten vervangen door een bredere uitvoering, die aan de voorkant zo'n 10 cm langer wordt gemaakt door er een extra stukje spatbord aan te zetten. Het huidige spatbord is te smal en houdt niet alle rommel tegen die de dikke Marathon+ achterband rondsproeit. De verlenging aan de voorkant zal de vervuiling van de fiets nog verder verminderen, zo is mijn ervaring.
PSA
Het tweede getal in de titel van deze posting, 10, is de recent gemeten PSA-waarde in mijn bloed zoals m'n uroloog mij afgelopen maandag vertelde.
Veel PSA in het bloed kan worden veroorzaakt door prostaatkanker. Bij een vermoeden daarvan laat de huisarts meestal eerst je bloed onderzoeken. Bij dit bloedonderzoek wordt de hoeveelheid PSA gemeten. PSA staat voor Prostaat Specifiek Antigeen. PSA is een eiwit dat alleen in de prostaat wordt gemaakt.
In juli 2003 is bij mij prostaatkanker geconstateerd. Niet meer operatief te verwijderen omdat inmiddels behalve de primaire tumor ook een 3-tal uitzaaiïngen werden ontdekt. Gelukkig sloeg de hormoontherapie direct aan.
Tot voor kort bleef m'n prostaatkanker goed onder controle. Sinds een jaar echter stijgt de PSA-waarde in m'n bloed: een jaar geleden was deze ca. 2, een half jaar later ca. 4 à 5, en weer een half jaar later, afgelopen maandag dus, bleek-ie 10 te zijn. Steeds een verdubbeling in een half jaar tijds. Dat betekent dat de hormoontherapie z'n effectiviteit aan het verliezen is.
Op internet is het volgende te lezen:
Voorlopig is het afwachten, er zit niet anders op… Over een half jaar weten we meer en kunnen dan naar bevind van zaken handelen. Wel zal ik nu attent moeten zijn op mogelijke pijnklachten die door de prostaatkanker kunnen worden veroorzaakt.
Het eerste getal, 4010, is het aantal km's dat ik dit jaar t.m. afgelopen maandag, 2 december, op m'n fietsen bij elkaar heb gesprokkeld. Minder roeifietskm's dan ik zou willen, al gaat het met roeien weer de goede kant op :-) .
Tot nog toe heb ik 1.516 km geroeid en 2.494 km rondgetrapt.
In deze periode -herfst en winter- wordt vooral de e-Scorpion gebruikt omdat de fietspaden vaak met blad en andere natte boomresten zijn bezaaid die voor uitglijders kunnen zorgen. Waar ik met de roets tamelijk behoedzaam zou moeten rijden, kan ik met de e-Scorpion blijven doordenderen :-)
M'n vrouw Willy en ik realiseren ons terdege dat, als het echt winter wordt, het min of meer afgelopen is met het fietsen, zodat we gaan fietsen wanneer het weer dat toelaat. En dat is ten onzent in Oost-Groningen tot nog toe vaak het geval!
Foto's van m'n fietsen
Eigenlijk zijn foto's van m'n 'Thijs 209' roeifietsen en e-Scorpion trike niet zo interessant; daarom heb ik maar weinig foto's op dit weblog gezet. Er was niet veel aan geknutseld zodat ze nagenoeg in de standaard-uitvoering zijn gebleven.
Nu wel 'n paar foto's want wat klein geknutsel kon ik niet helemaal vermijden ;-)
De 209 had ik al in 2010 voorzien van 'n hoofdsteuntje, met
klittenband op de tas gemonteerd. Omdat ik graag gezien wil worden rij ik in herfst en winter met brandende verlichting: 'n CatEye
achterlicht is nu achter op het hoofdsteuntje gemonteerd, ook met
klittenband. 't Ziet wat primitief uit, maar bevalt uitstekend: weegt
weinig en is degelijk genoeg.Voorop, bij de punt van de boegspriet, is een koplamp -Lezyne Power Drive XL- gemonteerd. Dat past goed bij de fiets en valt goed op, zoals de foto van de brandende koplamp laat zien.
M'n 2 roeifietsen staan in de fietsenberging in fietsstandaards van Feedback Sports. Dat zijn prima standaards die vooral het voordeel hebben dat ze de snek niet in de weg zitten. 'k Zag ze bij m'n vaste fietsenhandelaar, kreeg er een mee om te proberen en heb daarna 2 nieuwe gekocht :-)
M'n geknutsel aan de e-Scorpion kon beperkt blijven tot het naar voren brengen van de hoofdsteun met een paar in gebogen vorm gelijmde lagen blauw/zwart schuimrubber. Aan de voorkant is een V-vormige uitsparing gesneden, voor beter comfort.
Bij de volgende onderhoudsbeurt (bij ca. 3000 km) zal ik het SKS-achterspatbord laten vervangen door een bredere uitvoering, die aan de voorkant zo'n 10 cm langer wordt gemaakt door er een extra stukje spatbord aan te zetten. Het huidige spatbord is te smal en houdt niet alle rommel tegen die de dikke Marathon+ achterband rondsproeit. De verlenging aan de voorkant zal de vervuiling van de fiets nog verder verminderen, zo is mijn ervaring.
PSA
Het tweede getal in de titel van deze posting, 10, is de recent gemeten PSA-waarde in mijn bloed zoals m'n uroloog mij afgelopen maandag vertelde.
Veel PSA in het bloed kan worden veroorzaakt door prostaatkanker. Bij een vermoeden daarvan laat de huisarts meestal eerst je bloed onderzoeken. Bij dit bloedonderzoek wordt de hoeveelheid PSA gemeten. PSA staat voor Prostaat Specifiek Antigeen. PSA is een eiwit dat alleen in de prostaat wordt gemaakt.
In juli 2003 is bij mij prostaatkanker geconstateerd. Niet meer operatief te verwijderen omdat inmiddels behalve de primaire tumor ook een 3-tal uitzaaiïngen werden ontdekt. Gelukkig sloeg de hormoontherapie direct aan.
Tot voor kort bleef m'n prostaatkanker goed onder controle. Sinds een jaar echter stijgt de PSA-waarde in m'n bloed: een jaar geleden was deze ca. 2, een half jaar later ca. 4 à 5, en weer een half jaar later, afgelopen maandag dus, bleek-ie 10 te zijn. Steeds een verdubbeling in een half jaar tijds. Dat betekent dat de hormoontherapie z'n effectiviteit aan het verliezen is.
Op internet is het volgende te lezen:
Hormoontherapie verliest gewoonlijk binnen 3 tot 5 jaar bij mannen met uitgezaaide prostaatkanker zijn effectiviteit. Wanneer de tumor uiteindelijk ondanks hormoontherapie verder uitgroeit, overlijden de meeste patiënten binnen 1 of 2 jaar. Wanneer hormoontherapie niet aanslaat (hormoonresistentie) kunnen alternatieve hormonale geneesmiddelen of chemotherapie worden geprobeerd.'k Was niet blij na het consult met m'n uroloog, en die dag plus de daaropvolgende nacht verliepen bepaald niet rustig. Vooral de demonen van de nacht spookten flink rond in m'n hoofd… :-(
Voorlopig is het afwachten, er zit niet anders op… Over een half jaar weten we meer en kunnen dan naar bevind van zaken handelen. Wel zal ik nu attent moeten zijn op mogelijke pijnklachten die door de prostaatkanker kunnen worden veroorzaakt.
16 november 2013
Verkoop e-bikes en Fietsen in de flow
Verkoop e-bikes
Het zijn interessante tijden…
Neem bijv. het nieuwsitem Studie: E-Bike-Käufer werden jünger over het veranderende koperspubliek van e-bikes.
'k Citeer het belangrijkste gedeelte:
Bij dit alles moeten we de achterliggende realiteit niet uit het oog verliezen. Een belangrijk gegeven is dat in de traditionele rijke industriestaten -zeg maar de OESO- een groot deel van de bevolking qua welvaart en koopkracht achterblijft of zelfs achteruitgaat. Wanneer men de aanschaf van de tweede of zelfs de eerste auto kan vermijden door over te stappen op een e-bike, verdwijnt per saldo een grote uitgavenpost uit het huishoudbudget!
Fietsen in de flow met Scorpion e-trike
Er vielen een paar puzzelstukjes op hun plaats door een opmerking van Jan Goddemaer:
Het klopt ook weer met m'n andere voorkeuren van vroeger.
Mountainbiken heb ik altijd vreselijk leuk gevonden (en vind ik nog altijd leuk. Maar ja, die zadelpijn …) vanwege het raggen over slechte weggetjes en smalle bospaadjes.
Zeilen met 'n open boot vond ik het echte werk: buitenboord hangen en af en toe een plens water over je heen krijgen. En 't spul in plané krijgen bij ruime koersen :-))
'k Ben weer een ervaring rijker: met dit vochtige en koude weer, waarin het fietsen een stuk minder soepel gaat -bijna iedere winterdoorfietser kent die wintertraagheid maar al te goed!- is het heel plezierig om de elektrische ondersteuning een trapje hoger te zetten, te weten 75%. Het aandeel van het door mij geleverde vermogen in het totale aandrijfvermogen is dan 57 procent. Dit werkt vooral heel goed als ik de snelheid op 25 km/uur houd. Dat betekent bij dit koude weer toch stevig doortrappen en ik voel m'n spieren als ik thuis kom en soms ook de volgende dag :-) . En zo hoort het ook…
Met tussenpozen las ik een stukje intervaltraining in door de snelheid te verhogen naar 27-30 km/uur. De BionX houdt het dan voor gezien en ik kan een stuk(je) flink doortrappen op uitsluitend eigen kracht.
Het leuke is dat m'n lol in hard doorfietsen weer helemaal terug is :-)
Het is heel aangenaam om ook bij kou comfortabel te fietsen, zonder koude voeten, tranende ogen en loopneus.
Icebreaker thermokleding van merinowol bevalt mij heel goed. Bij deze vochtige kou draag ik onder m'n roetsoverall en fietsjack een 260-setje thermokleding, en als het ook nog flink waait, daaronder een windstoppend ondershirt van Odlo. M'n bivakmuts en skibril hebben hun nut allang bewezen op de roeifiets en blijken ook op de e-Scorpion heel comfortabel te zijn. En m'n voeten blijven warm in de pas gekochte Specialized Defroster Trail mtb-schoenen.
De ervaringen van Wim Huisman waren voor mij reden om bij Stappenbelt in Apeldoorn te kijken naar nieuwe fietsschoenen. Net als Wim heb ik gevoelige voeten, en ben dus gebaat bij een verkoper die met kennis van zaken de tijd neemt om mij van nieuw schoeisel te voorzien. Enfin, met een paar Specialized Defroster Trail winterschoenen ging ik de winkel uit, en een paar zwarte S-Works mtb-schoenen zijn besteld. 'k Heb de witte gepast, maar 'k heb liever zwart…
Het zijn interessante tijden…
Neem bijv. het nieuwsitem Studie: E-Bike-Käufer werden jünger over het veranderende koperspubliek van e-bikes.
'k Citeer het belangrijkste gedeelte:
"Laut Marktforschungsunternehmen Schlegel und Partner lässt sich der typische Einsatzzweck aus dem Alter der Käufer ableiten. Demnach gebrauchen Menschen ab 50 Jahren das Pedelec eher für Touren, zum Einkaufen und für andere Freizeit-Aktivitäten. Zwischen 18- und 50-jährige benutzen das Pedelec als Transportmittel im Alltag und vor allem als Verkehrsmittel zum Pendeln zwischen dem Zuhause und der Arbeitsplatz.Toch leuk, die bevestiging van wat ik altijd al hoopte en de laatste tijd zelfs vermoedde. Zelfs in hèt autoland de Verenigde Staten worden e-bikes gekocht om de auto minder te hoeven gebruiken. Toch speelt ook daar het gezondheidsaspect -fietsen is goed voor u!- een rol. Net als in Europa gaan in de USA fietsers die overstappen op e-bikes vaker fietsen.
In den letzten Jahren lässt sich ein starker Trend erkennen. 2010 waren die Käufer ab 50 Jahren noch mit etwas mehr als 50 Prozent die stärkste Gruppe. 2012 sind 60 Prozent der Käufer 18 bis 50 Jahre.
Der Grund für den Wandel könnte an dem nachlassenden Wunsch Auto fahren zu wollen liegen. Denn nach einer aktuellen Untersuchung des Instituts für Verkehrswesen (KIT) sinkt der Anteil der 18 bis 35 jährigen mit Zugang zu einem Auto von 83 Prozent im Jahr 2002 auf 74 Prozent zehn Jahre später. Darüber hinaus stieg der Anteil derjenigen 18 bis 35 jährigen, die das Fahrrad als Transportmittel benutzen im gleichen Zeitrahmen von 10 auf 15 Prozent.
Steigende Kraftstoffpreise, erhöhtes Verkehrsaufkommen in Ballungsräumen, unzureichende oder zu teure öffentliche Verkehrsmittel oder steigendes Umweltbewusstsein seien einige der Gründe, warum immer mehr Menschen auf ein E-Bike umsteigen.
Die Forscher kommen zu dem Ergebnis, dass die Veränderung des Nutzungsverhaltens der Käufer von E-Bikes ein neues Mobilitätskonzept erfordere. Bisher sei das E-Bike nur als Lifestyle-Ansatz wahrgenommen worden. Jetzt ginge es darum, das Elektrorad als vollwertiges Verkehrsmittel anzuerkennen."
Bij dit alles moeten we de achterliggende realiteit niet uit het oog verliezen. Een belangrijk gegeven is dat in de traditionele rijke industriestaten -zeg maar de OESO- een groot deel van de bevolking qua welvaart en koopkracht achterblijft of zelfs achteruitgaat. Wanneer men de aanschaf van de tweede of zelfs de eerste auto kan vermijden door over te stappen op een e-bike, verdwijnt per saldo een grote uitgavenpost uit het huishoudbudget!
Fietsen in de flow met Scorpion e-trike
Er vielen een paar puzzelstukjes op hun plaats door een opmerking van Jan Goddemaer:
"Qua rijsensatie - zeker in snel genomen bochten - kan een velomobiel niet op tegen een trike".Dat kartgevoel in bochten en het laag-bij-de-grond lekker doorsjezen op de rechtere stukken, zonder angst voor rommel op en oneffenheden in de weg, zijn de redenen dat ik m'n e-Scorpion steeds leuker ga vinden!
Het klopt ook weer met m'n andere voorkeuren van vroeger.
Mountainbiken heb ik altijd vreselijk leuk gevonden (en vind ik nog altijd leuk. Maar ja, die zadelpijn …) vanwege het raggen over slechte weggetjes en smalle bospaadjes.
Zeilen met 'n open boot vond ik het echte werk: buitenboord hangen en af en toe een plens water over je heen krijgen. En 't spul in plané krijgen bij ruime koersen :-))
'k Ben weer een ervaring rijker: met dit vochtige en koude weer, waarin het fietsen een stuk minder soepel gaat -bijna iedere winterdoorfietser kent die wintertraagheid maar al te goed!- is het heel plezierig om de elektrische ondersteuning een trapje hoger te zetten, te weten 75%. Het aandeel van het door mij geleverde vermogen in het totale aandrijfvermogen is dan 57 procent. Dit werkt vooral heel goed als ik de snelheid op 25 km/uur houd. Dat betekent bij dit koude weer toch stevig doortrappen en ik voel m'n spieren als ik thuis kom en soms ook de volgende dag :-) . En zo hoort het ook…
Met tussenpozen las ik een stukje intervaltraining in door de snelheid te verhogen naar 27-30 km/uur. De BionX houdt het dan voor gezien en ik kan een stuk(je) flink doortrappen op uitsluitend eigen kracht.
Het leuke is dat m'n lol in hard doorfietsen weer helemaal terug is :-)
Het is heel aangenaam om ook bij kou comfortabel te fietsen, zonder koude voeten, tranende ogen en loopneus.
Icebreaker thermokleding van merinowol bevalt mij heel goed. Bij deze vochtige kou draag ik onder m'n roetsoverall en fietsjack een 260-setje thermokleding, en als het ook nog flink waait, daaronder een windstoppend ondershirt van Odlo. M'n bivakmuts en skibril hebben hun nut allang bewezen op de roeifiets en blijken ook op de e-Scorpion heel comfortabel te zijn. En m'n voeten blijven warm in de pas gekochte Specialized Defroster Trail mtb-schoenen.
De ervaringen van Wim Huisman waren voor mij reden om bij Stappenbelt in Apeldoorn te kijken naar nieuwe fietsschoenen. Net als Wim heb ik gevoelige voeten, en ben dus gebaat bij een verkoper die met kennis van zaken de tijd neemt om mij van nieuw schoeisel te voorzien. Enfin, met een paar Specialized Defroster Trail winterschoenen ging ik de winkel uit, en een paar zwarte S-Works mtb-schoenen zijn besteld. 'k Heb de witte gepast, maar 'k heb liever zwart…
17 oktober 2013
Gevolgen van hartoperatie
Op 9 maart 2012 werd ik aan m'n hart geopereerd om de lekke mitralisklep te repareren. Vervolgens kreeg ik een fietsverbod tot 27 april. Een week eerder, vanaf 20 april, ben ik voorzichtig weer gaan fietsen, zodat ik in april 2012 maar liefst 51 fietskm's kon inboeken. De roeifiets gebruikte ik het meest, gevolgd door m'n CF-bikes RANS Dynamik Pro en RANS Cruz.
In de loop van de zomer gooide de terugkeer van m'n zadelpijn op de CF-bikes roet in het eten, en kon ik die fietsen definitief afschrijven. In oktober 2012 waren het m'n (naar alle waarschijnlijkheid door de operatie beschadigde) buikspieren die van de ene dag op de andere het roeien tot een zeer moeizame en pijnlijke aangelegenheid maakten. Dit duurde tot ver in het voorjaar van dit jaar (2013).
Vanaf eind mei-begin juni 2013, toen ik m'n HP Velotechnik Scorpion trike begon te gebruiken, kon ik weer wat meer fietskm's maken en begon het ongemak door m'n beschadigde buikspieren langzaamaan te verminderen.
De opgenomen tabel toont op globale wijze m'n fietskm's vanaf 2009 tot oktober van dit jaar, waarbij ik de oninteressante wintermaanden januari-maart heb weggelaten. De laatste kolom geeft per jaar het totaal van alle 12 maanden.
De terugval na augustus 2012 van m'n maandelijks fietskm's is veroorzaakt door de zadelpijn op de CF-bikes. De verdere terugval na oktober 2012 kwam door het buikspieren ongemak.
Na een voorzichtige start in voorjaar 2013 is het fietsen weer bijna als vanouds, met maandelijks kilometrages die weer gaan lijken op wat ik in vroegere jaren gewend was :-)
Hoewel ik m'n CF-bikes nog niet van de hand heb gedaan, zijn ze toch definitief "on their way out" en bestaat m'n fietsenstal nu uit 2 stuks THIJS 209's -een blauwe, gekocht in 2010 en een zojuist gearriveerde spiksplinternieuwe zwarte- plus m'n eind mei gekochte HP Velotechnik Scorpion fs 26, uitgevoerd als pedelec tot 25 km/uur met een BionX achternaafmotor.
'k Ben daarmee dik tevreden :-))
In de loop van de zomer gooide de terugkeer van m'n zadelpijn op de CF-bikes roet in het eten, en kon ik die fietsen definitief afschrijven. In oktober 2012 waren het m'n (naar alle waarschijnlijkheid door de operatie beschadigde) buikspieren die van de ene dag op de andere het roeien tot een zeer moeizame en pijnlijke aangelegenheid maakten. Dit duurde tot ver in het voorjaar van dit jaar (2013).
Vanaf eind mei-begin juni 2013, toen ik m'n HP Velotechnik Scorpion trike begon te gebruiken, kon ik weer wat meer fietskm's maken en begon het ongemak door m'n beschadigde buikspieren langzaamaan te verminderen.
De opgenomen tabel toont op globale wijze m'n fietskm's vanaf 2009 tot oktober van dit jaar, waarbij ik de oninteressante wintermaanden januari-maart heb weggelaten. De laatste kolom geeft per jaar het totaal van alle 12 maanden.
De terugval na augustus 2012 van m'n maandelijks fietskm's is veroorzaakt door de zadelpijn op de CF-bikes. De verdere terugval na oktober 2012 kwam door het buikspieren ongemak.
Na een voorzichtige start in voorjaar 2013 is het fietsen weer bijna als vanouds, met maandelijks kilometrages die weer gaan lijken op wat ik in vroegere jaren gewend was :-)
Hoewel ik m'n CF-bikes nog niet van de hand heb gedaan, zijn ze toch definitief "on their way out" en bestaat m'n fietsenstal nu uit 2 stuks THIJS 209's -een blauwe, gekocht in 2010 en een zojuist gearriveerde spiksplinternieuwe zwarte- plus m'n eind mei gekochte HP Velotechnik Scorpion fs 26, uitgevoerd als pedelec tot 25 km/uur met een BionX achternaafmotor.
'k Ben daarmee dik tevreden :-))
04 oktober 2013
Toch makkelijk, 'n open trike
Het mooie weer vanmiddag verleidt m'n vrouw Willy en mij om samen een ommetje van ruim 34 km te fietsen: Willy op haar Santos mtb, ik op m'n Scorpion pedelec.
Al op de terugweg fietsen we Zuidlaren uit, langs de Hervormde kerk. De Kerkbrink, zo heet dat stuk weg, loopt wat af, dus heel relaxt sjezen we -ik voorop en Willy daarachter- de bocht voor het kerkje door en daar zie ik bij de oversteek naar de Groningerstraat een moeder naast haar fiets met een peutertje achterop.
Door moeder's houding en kijkrichting kijk ik ook naar het fietspad voor mij en zie daar inderdaad iets liggen. En ja hoor, ernaast rem ik af want het is een kinderlaarsje. In het voorbijgaan raap ik het op, het voelt nog warm aan, en bij moeder aangekomen reik ik het laarsje aan.
Moeder blij, peuter weer 2 laarsjes aan en breed grijnzend rij ik verder.
Toch makkelijk, 'n open trike...
In München heb ik eind augustus een foto van onze fietsen kunnen maken voor het Lenbachhaus. Niet dat die foto iets te maken heeft met het voorval van vandaag, maar ook daar trekt de Scorpion veel aandacht :-)
Door moeder's houding en kijkrichting kijk ik ook naar het fietspad voor mij en zie daar inderdaad iets liggen. En ja hoor, ernaast rem ik af want het is een kinderlaarsje. In het voorbijgaan raap ik het op, het voelt nog warm aan, en bij moeder aangekomen reik ik het laarsje aan.
Moeder blij, peuter weer 2 laarsjes aan en breed grijnzend rij ik verder.
Toch makkelijk, 'n open trike...
26 september 2013
Andere fietsen, vervolg
Van het een komt het ander
Bij nader inzien kon m'n fietsenverzamelingsaneringsoperatie nog verder worden doorgevoerd: de roei3wieler is omgeruild voor nòg 'n 209 roei2wieler. De redenen bleken voor de hand te liggen. Twee trikes is wat veel van het goede, zowel qua functionaliteit -vermijden van valpartijen als het glad is- als qua ruimtebeslag in onze fietsenberging. Met een 209 erbij is er nu een reserve-exemplaar voor wanneer de andere roeifiets weg moet om te worden onderhouden/gerepareerd. Derk Thijs woont namelijk niet naast de deur en ondanks dat Derk m'n roeifietsen zonder uitstel onderhanden neemt, kost het heen- en terugsturen toch al gauw een week of langer.
Roeifietsen is een onmisbaar onderdeel van m'n leven, dus 'k wil niet zonder roets zitten!
e-Scorpion: hoe gebruik ik de e-ondersteuning?
Met de e-Scorpion is de zadelpijn, vroeger de bijna altijd aanwezige kwelgeest, definitief verdwenen. M'n plezier in het fietsen is weer helemaal terug. Merkwaardigerwijs ging dat in het begin nogal langzaam, net alsof ik het niet helemaal vertrouwde of niet kon geloven. Nu kan ik mij weer verheugen op de volgende fietstocht, en kan het mij niet schelen hoe lang die duurt. Een bekende of onbekende omweg maakt evenmin wat uit.
De ondersteuning van de BionX-naafmotor heeft 4 keuzemogelijkheden: 35-75-150-300 procent. 'k Neem aan dat deze getallen de volgende betekenis hebben: elke Watt vermogen dat de fietser met de trappers levert, wordt door de BionX verhoogd met het ondersteuningspercentage, zodat per Watt geleverd fietsersvermogen het totale vermogen dat aan het achterwiel wordt geleverd 1,35-1,75-2,5-4,0 Watt is. Het aandeel van het fietsersvermogen in het totale aandrijfvermogen is dan 74-57-40-25 procent.
De laagste stand van 35% is m'n meest gebruikte ondersteuning. De reden is vrij simpel: 'k ervaar dat die ondersteuning de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een tamelijk lichte en snel reagerende fiets zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Maar 't moet gezegd: bij gelijke snelheid en weersomstandigheden fietst, c.q. roeit, de THIJS 209 roeifiets nog veel lichter!
'k Fiets vooral om m'n conditie op een goed niveau te houden. Het past dan niet om mezelf voor de gek te houden door een hoge ondersteuning te gebruiken: de beoogde effecten van het fietsen zouden dan grotendeels afwezig zijn!
Bij nader inzien kon m'n fietsenverzamelingsaneringsoperatie nog verder worden doorgevoerd: de roei3wieler is omgeruild voor nòg 'n 209 roei2wieler. De redenen bleken voor de hand te liggen. Twee trikes is wat veel van het goede, zowel qua functionaliteit -vermijden van valpartijen als het glad is- als qua ruimtebeslag in onze fietsenberging. Met een 209 erbij is er nu een reserve-exemplaar voor wanneer de andere roeifiets weg moet om te worden onderhouden/gerepareerd. Derk Thijs woont namelijk niet naast de deur en ondanks dat Derk m'n roeifietsen zonder uitstel onderhanden neemt, kost het heen- en terugsturen toch al gauw een week of langer.
Roeifietsen is een onmisbaar onderdeel van m'n leven, dus 'k wil niet zonder roets zitten!
e-Scorpion: hoe gebruik ik de e-ondersteuning?
Met de e-Scorpion is de zadelpijn, vroeger de bijna altijd aanwezige kwelgeest, definitief verdwenen. M'n plezier in het fietsen is weer helemaal terug. Merkwaardigerwijs ging dat in het begin nogal langzaam, net alsof ik het niet helemaal vertrouwde of niet kon geloven. Nu kan ik mij weer verheugen op de volgende fietstocht, en kan het mij niet schelen hoe lang die duurt. Een bekende of onbekende omweg maakt evenmin wat uit.
De ondersteuning van de BionX-naafmotor heeft 4 keuzemogelijkheden: 35-75-150-300 procent. 'k Neem aan dat deze getallen de volgende betekenis hebben: elke Watt vermogen dat de fietser met de trappers levert, wordt door de BionX verhoogd met het ondersteuningspercentage, zodat per Watt geleverd fietsersvermogen het totale vermogen dat aan het achterwiel wordt geleverd 1,35-1,75-2,5-4,0 Watt is. Het aandeel van het fietsersvermogen in het totale aandrijfvermogen is dan 74-57-40-25 procent.
De laagste stand van 35% is m'n meest gebruikte ondersteuning. De reden is vrij simpel: 'k ervaar dat die ondersteuning de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een tamelijk lichte en snel reagerende fiets zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Maar 't moet gezegd: bij gelijke snelheid en weersomstandigheden fietst, c.q. roeit, de THIJS 209 roeifiets nog veel lichter!
'k Fiets vooral om m'n conditie op een goed niveau te houden. Het past dan niet om mezelf voor de gek te houden door een hoge ondersteuning te gebruiken: de beoogde effecten van het fietsen zouden dan grotendeels afwezig zijn!
29 juli 2013
Het 'echte' fietsen, ijdelheid en de kwajongen
Zo mag ik m'n ervaringen met m'n gloednieuwe HP Velotechnik Scorpion fs 26 wel samenvatten. De fietskilometers rijgen zich in vlot tempo aaneen met dagafstanden van 50-70 km, wat mij in geen jaren is overkomen. Inmiddels, ca. 2 maanden na aankoop van de trike, staat de ODO op 1050 km.
De pedelec-ondersteuning staat praktisch altijd op 30%; dwz., als ik bijv. 100W lever, doet de BionX achternaafmotor er 30W bij. 'k Merk dat m'n conditie, zowel kracht als uithoudingsvermogen, rap vooruit gaat. En ik heb goede hoop dat die vooruitgang nog wel zal aanhouden.
't Is echt fietsen: op grotendeels (77%) eigen kracht in een vlot tempo afstanden afleggen van 50-70 km, tot nog toe dan.
Het trike-rijden met de HP Velotechnik Scorpion fs 26 maakt een paar andere dingen duidelijk, net zoals m'n THIJS roei3wieler al eerder deed :-))
'k Ben zowel ijdel als een kwajongen. De meeste fietsen die ik heb en heb gehad zijn/waren knappe fietsen die gezien mochten worden (vind ik althans). Ik vind het heel belangrijk dat m'n trikes allebei een 26" achterwiel hebben. Drie 20" wieltjes zijn beslist teveel en geven een trike iets houterigs en onbeholpen, en de verdenking van een soortement invalidenwagentje is nooit ver weg 8-(
Tsja, en dat kwajongen zijn. De lage zit tussen de 3 wielen en het kartgevoel versterkt dat natuurlijk. En dan wil je showen… Die aanvechting krijg ik vooral als het stoplicht op groen springt of als ik weer verder ga na een pauze op 'n caféterrasje. Dan zet ik de ondersteuning eventjes op 70% en geef flink gas met de trappers :-) Da's heel mooi, bijna als een kanonskogel wegvliegen :-))
Niet alle e-bejaarden zijn krachteloze stumpers... :-)
De pedelec-ondersteuning staat praktisch altijd op 30%; dwz., als ik bijv. 100W lever, doet de BionX achternaafmotor er 30W bij. 'k Merk dat m'n conditie, zowel kracht als uithoudingsvermogen, rap vooruit gaat. En ik heb goede hoop dat die vooruitgang nog wel zal aanhouden.
't Is echt fietsen: op grotendeels (77%) eigen kracht in een vlot tempo afstanden afleggen van 50-70 km, tot nog toe dan.
Het trike-rijden met de HP Velotechnik Scorpion fs 26 maakt een paar andere dingen duidelijk, net zoals m'n THIJS roei3wieler al eerder deed :-))
'k Ben zowel ijdel als een kwajongen. De meeste fietsen die ik heb en heb gehad zijn/waren knappe fietsen die gezien mochten worden (vind ik althans). Ik vind het heel belangrijk dat m'n trikes allebei een 26" achterwiel hebben. Drie 20" wieltjes zijn beslist teveel en geven een trike iets houterigs en onbeholpen, en de verdenking van een soortement invalidenwagentje is nooit ver weg 8-(
Tsja, en dat kwajongen zijn. De lage zit tussen de 3 wielen en het kartgevoel versterkt dat natuurlijk. En dan wil je showen… Die aanvechting krijg ik vooral als het stoplicht op groen springt of als ik weer verder ga na een pauze op 'n caféterrasje. Dan zet ik de ondersteuning eventjes op 70% en geef flink gas met de trappers :-) Da's heel mooi, bijna als een kanonskogel wegvliegen :-))
Niet alle e-bejaarden zijn krachteloze stumpers... :-)
24 juli 2013
HP Velotechnik Scorpion: ZZP fietsen
2 Maanden niet geblogd, da's ongewoon voor mijn doen. Er was namelijk geen dringend nieuws te melden en door de tamelijk late levering van m'n HP Velotechnik Scorpion fs 26 had ik alle tijd nodig om deze nieuwe fiets goed te leren kennen alvorens 'm mee te nemen op onze vakantie in Bayern.
Gelukkig accumuleerden de met de Scorpion gefietste km's vanaf ca. 1 juni j.l. redelijk snel en kon ik na een, anderhalve week weer met de Scorpion -in de auto, dat wel- naar de Ligfietsshop in Dronten voor 'n ietwat vervroegd nulbeurtje en een tweetal aanpassingen: carbon neuspijp i.p.v. de standaard aluminium versie en een stevige Schwalbe Marathon Plus op het 26" achterwiel i.p.v. de Marathon Racer.
De ervaringen met de Scorpion, met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, zijn zonder meer positief. De fiets doet wat ervan verwacht mag worden en is bijzonder wendbaar met z'n draaicirkel van 5,5 meter. De vering en wegligging zijn fenomenaal. 't Is bijna een vliegend tapijt :-) Èn fietsen Zonder ZadelPijn!
Veiligheid. De zichtbaarheid lijkt geen probleem te zijn: uit de reacties van medefietsers en automobilisten blijkt dat de verlichting voor en achter, die altijd aanstaan, de gewenste aandacht trekt.
Natuurlijk ontkom je er niet aan om met zo'n lage fiets defensief te rijden: hoge bermbegroeiïng en niet eens zo hoge heggetjes naast fietspad of andere wegen maken fiets en berijder soms onzichtbaar. Een vlaggetje heeft amper effect en heb ik dus niet :-).
M'n slecht gehoor is hier een voordeel: gezeur over vlaggetjes hoor ik niet tijdens het fietsen :-)
Ondersteuning. De door mij gebruikte ondersteuning -dwz. de fractie waarmee het door de pedelec-berijder met spierkracht geleverde vermogen wordt aangevuld door de BionX- is meestal 35% en bij steile hellingen of harde tegenwind 75%. Ik beperk die ondersteuning door onder omstandigheden naar een lichter verzet te schakelen en langzamer te fietsen, zoals ik dat gewend ben op 'n "gewone" fiets. 'k Wil niet de snelle bink uithangen op de Scorpion-pedelec en al helemaal niet wanneer ik samen met m'n vrouw fiets. Die fietst nog steeds op haar Santos zonder e-ondersteuning, en heeft dit seizoen tot nog toe een voortreffelijke conditie opgebouwd!
Een voordeel van de laagste ondersteuning door de BionX -35%- is vooral dat-ie naar mijn gevoel de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een licht en snel reagerend fietsje zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Immers, een trike is zo'n 10% langzamer dan een vergelijkbare ligfiets op 2 wielen. 'n Trike is zwaarder en heeft meer luchtweerstand. De 20" Schwalbe Tryker banden en de Schwalbe Marathon Plus staan niet bekend om hun lichte loop.
Praktisch. Samen fietsen -ik vooraan op de Scorpion, m'n vrouw erachter op haar mtb- gaat voortreffelijk, veel beter dan we aanvankelijk verwachtten. De twee achteruitkijkspiegeltjes op de Scorpion en het beperkt houden van de ondersteuning helpen daarbij heel goed.
De Scorpion gaat heel gemakkelijk mee in de Toyota Verso: accu en zitje eraf (GPS kan blijven zitten), achterkant opklappen, 't spul in de auto tillen en ff vastzetten met 'n stuk touw tegen naar voren glijden door remmen e.d.
Met de opgevouwen Scorpion erbij kan onze gebruikelijke overige vakantiebagage ruimschoots in de auto, zonder proppen, stapelen en stampen.
Overig. En eindelijk definitief verlost te zijn van die zadelpijn is voor mij een luxe. Het plezier in het fietsen komt weer terug en ik ben veel vaker dan voorheen te porren voor een omweg.
'k Heb maar even last gehad van het bejaardenimago van de pedelec, dat trouwens tussen m'n eigen oren zat. Dat imago werd definitief opgeruimd nadat ik in Bayern meerdere jonge en sportief ogende fietsers op dito fietsen heb gezien die waren voorzien van elektrische ondersteuning (meestal Bosch middenmotor).
Fietsen met warm weer
Sommige velomobilisten vinden het in deze warme periode tè warm voor hun favoriete vervoermiddel en nemen de open ligger. De pedelec-Scorpion is dan een ideale fiets, zo bleek gisteren.
Het zou een zeer warme dag worden, dus ging ik om 9.30 h op stap. Om te veel opwarming door te veel inspanning te vermijden koos ik ervoor om merendeels met 70% ondersteuning te fietsen. Als het met bijv. wind in de rug of op dalend vals plat te licht trapte ging ik terug naar 30% of 0 ondersteuning. Daarbij kwam ik relatief vaak op 26-27 km/h, waarbij de ondersteuning al is uitgeschakeld. De rijwind hield m'n lijf inclusief hoofd aangenaam koel. Na 17 km kon ik in Zuidlaren even pauzeren met 'n kop koffie en 'n flesje tonic. Onderweg heb ik een halve liter sportdrank gedronken. Met wat omweggetjes was ik om 12 uur na 23 km vanaf Zuidlaren weer thuis, totaal 40 km precies; het bewogen gemiddelde stond op 22,7 km/h.
De buitentemperatuur was gestegen tot 29 ºC en 's middags werd het nog warmer. 'k Was niet moe en had ook geen last van de warmte. Wel moest ik onder de douche en de fietskleding in de was.
'k Wist het al eerder en gisteren werd ik daarin bevestigd: 'k ben een liefhebber van open fietsen. De geneugten en voordelen van een velomobiel zijn aan mij niet besteed. Dit lijkt verdacht veel op de tijd dat ik nog zeilde: ook toen verkoos ik 'n open boot boven een kajuitjacht. Het directe contact met de elementen bij zeilen en fietsen hoort er kennelijk bij…
L' Apothéose des chats à Montmartre
Daar moest ik onmiddellijk aan denken toen ik onderstaande foto zag op Wim Schermer's weblog.
Gelukkig accumuleerden de met de Scorpion gefietste km's vanaf ca. 1 juni j.l. redelijk snel en kon ik na een, anderhalve week weer met de Scorpion -in de auto, dat wel- naar de Ligfietsshop in Dronten voor 'n ietwat vervroegd nulbeurtje en een tweetal aanpassingen: carbon neuspijp i.p.v. de standaard aluminium versie en een stevige Schwalbe Marathon Plus op het 26" achterwiel i.p.v. de Marathon Racer.
De ervaringen met de Scorpion, met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, zijn zonder meer positief. De fiets doet wat ervan verwacht mag worden en is bijzonder wendbaar met z'n draaicirkel van 5,5 meter. De vering en wegligging zijn fenomenaal. 't Is bijna een vliegend tapijt :-) Èn fietsen Zonder ZadelPijn!
Veiligheid. De zichtbaarheid lijkt geen probleem te zijn: uit de reacties van medefietsers en automobilisten blijkt dat de verlichting voor en achter, die altijd aanstaan, de gewenste aandacht trekt.
Natuurlijk ontkom je er niet aan om met zo'n lage fiets defensief te rijden: hoge bermbegroeiïng en niet eens zo hoge heggetjes naast fietspad of andere wegen maken fiets en berijder soms onzichtbaar. Een vlaggetje heeft amper effect en heb ik dus niet :-).
M'n slecht gehoor is hier een voordeel: gezeur over vlaggetjes hoor ik niet tijdens het fietsen :-)
Ondersteuning. De door mij gebruikte ondersteuning -dwz. de fractie waarmee het door de pedelec-berijder met spierkracht geleverde vermogen wordt aangevuld door de BionX- is meestal 35% en bij steile hellingen of harde tegenwind 75%. Ik beperk die ondersteuning door onder omstandigheden naar een lichter verzet te schakelen en langzamer te fietsen, zoals ik dat gewend ben op 'n "gewone" fiets. 'k Wil niet de snelle bink uithangen op de Scorpion-pedelec en al helemaal niet wanneer ik samen met m'n vrouw fiets. Die fietst nog steeds op haar Santos zonder e-ondersteuning, en heeft dit seizoen tot nog toe een voortreffelijke conditie opgebouwd!
Een voordeel van de laagste ondersteuning door de BionX -35%- is vooral dat-ie naar mijn gevoel de nadelige eigenschappen van de Scorpion net compenseert. 'k Heb nu de indruk dat ik op een licht en snel reagerend fietsje zit waarmee het goed sprinten en klimmen is.
Immers, een trike is zo'n 10% langzamer dan een vergelijkbare ligfiets op 2 wielen. 'n Trike is zwaarder en heeft meer luchtweerstand. De 20" Schwalbe Tryker banden en de Schwalbe Marathon Plus staan niet bekend om hun lichte loop.
Praktisch. Samen fietsen -ik vooraan op de Scorpion, m'n vrouw erachter op haar mtb- gaat voortreffelijk, veel beter dan we aanvankelijk verwachtten. De twee achteruitkijkspiegeltjes op de Scorpion en het beperkt houden van de ondersteuning helpen daarbij heel goed.
De Scorpion gaat heel gemakkelijk mee in de Toyota Verso: accu en zitje eraf (GPS kan blijven zitten), achterkant opklappen, 't spul in de auto tillen en ff vastzetten met 'n stuk touw tegen naar voren glijden door remmen e.d.
Met de opgevouwen Scorpion erbij kan onze gebruikelijke overige vakantiebagage ruimschoots in de auto, zonder proppen, stapelen en stampen.
Overig. En eindelijk definitief verlost te zijn van die zadelpijn is voor mij een luxe. Het plezier in het fietsen komt weer terug en ik ben veel vaker dan voorheen te porren voor een omweg.
'k Heb maar even last gehad van het bejaardenimago van de pedelec, dat trouwens tussen m'n eigen oren zat. Dat imago werd definitief opgeruimd nadat ik in Bayern meerdere jonge en sportief ogende fietsers op dito fietsen heb gezien die waren voorzien van elektrische ondersteuning (meestal Bosch middenmotor).
Fietsen met warm weer
Sommige velomobilisten vinden het in deze warme periode tè warm voor hun favoriete vervoermiddel en nemen de open ligger. De pedelec-Scorpion is dan een ideale fiets, zo bleek gisteren.
Het zou een zeer warme dag worden, dus ging ik om 9.30 h op stap. Om te veel opwarming door te veel inspanning te vermijden koos ik ervoor om merendeels met 70% ondersteuning te fietsen. Als het met bijv. wind in de rug of op dalend vals plat te licht trapte ging ik terug naar 30% of 0 ondersteuning. Daarbij kwam ik relatief vaak op 26-27 km/h, waarbij de ondersteuning al is uitgeschakeld. De rijwind hield m'n lijf inclusief hoofd aangenaam koel. Na 17 km kon ik in Zuidlaren even pauzeren met 'n kop koffie en 'n flesje tonic. Onderweg heb ik een halve liter sportdrank gedronken. Met wat omweggetjes was ik om 12 uur na 23 km vanaf Zuidlaren weer thuis, totaal 40 km precies; het bewogen gemiddelde stond op 22,7 km/h.
De buitentemperatuur was gestegen tot 29 ºC en 's middags werd het nog warmer. 'k Was niet moe en had ook geen last van de warmte. Wel moest ik onder de douche en de fietskleding in de was.
'k Wist het al eerder en gisteren werd ik daarin bevestigd: 'k ben een liefhebber van open fietsen. De geneugten en voordelen van een velomobiel zijn aan mij niet besteed. Dit lijkt verdacht veel op de tijd dat ik nog zeilde: ook toen verkoos ik 'n open boot boven een kajuitjacht. Het directe contact met de elementen bij zeilen en fietsen hoort er kennelijk bij…
L' Apothéose des chats à Montmartre
Daar moest ik onmiddellijk aan denken toen ik onderstaande foto zag op Wim Schermer's weblog.
25 mei 2013
Alles komt goed…
Op het alsmaar voortduren van het veel te koude, winderige en natte voorjaar na -waardoor het dagelijks leven momenteel veel weg heeft van vooral afwachten totdat de normale voorjaarsbezigheden buitenshuis weer kunnen worden opgepakt- zijn de tegenslagen van de laatste tijd min of meer opgelost.
Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.
Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!
Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!
Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!
Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)
En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.
Het roeifietsen gaat langzamerhand wat beter, maar een zekere mate van omzichtigheid daarbij is nog steeds geboden. De resterende buikspierongemakken kan ik het beste duiden als ik aanneem dat m'n rechte buikspier geblesseerd is en dat herstel ervan slechts langzaam gebeurt wegens de relatief slechte doorbloeding ervan. De rechte buikspier bestaat uit veel bind- en peesweefsel en weinig spierweefsel.
Van het "gewone" fietsen -rondtrappen dus- is de elektrificatie bijna afgerond:
1. M'n HP Velotechnik Scorpion fs 26, compleet met 48V BionX PL250HTSL naafmotor, is inmiddels binnen. Gisteren kon ik 'm ophalen in Dronten bij de Ligfietsshop van Gerrit Tempelman. Het meeste afstel- en speciaal montagewerk aan de trike is gedaan. De komende dagen kan ik m'n eerste langere ritten ermee maken en kan Gerrit vervolgens de puntjes op de i zetten :-)
2. M'n RANS Cruz, voorzien van het mooie lichte Sunstar motortje S03+, kan ik komende week ophalen bij de Ligfietsgarage in Groningen. 'k Ben benieuwd!
Hopelijk kan ik de komende tijd foto's van de 2- en 3-wielige pedelecs op m'n weblog zetten en de meest interessante aspecten ervan belichten!
Maar vooral moet er vaak en veel ge(roei)fietst worden. Het weer lijkt volgende week eindelijk beter te worden en kan de schade worden ingehaald!
Nog meer vernieuwing
De elektrificatie is niet beperkt gebleven tot het fietsen: m'n zware en lawaaiïge benzinegrasmaaier heb ik vervangen door een accugrasmaaier van Stihl/Viking. Meer dan de helft lichter en daardoor veel beter hanteerbaar. Tevens heb ik de elektrische bladblazer vervangen door een accubladblazer. Het tijdrovende uit- en inrollen van 30-40 meter snoer is daardoor vervallen.
Goed tuingereedschap is héél belangrijk... :-)
En ja, tot nog toe bevalt Trouw, dat in de plaats is gekomen van de NRC, uitstekend. De selectie van nieuws en achtergronden, alsmede de algehele toonzetting van de krant vind ik een hele vooruitgang.
24 april 2013
Lelijke kink in de kabel, 'n plan B, en foute spiercoördinatie
Elk voorjaar verdeel ik m'n tijd tussen tuinieren en fietsen. De tuin moet weer op orde worden gebracht zodat alles weer kan groeien en bloeien. Zoals gebruikelijk moet het lijf worden verlost van wintervet [enkele kilo's :-( ] en de conditie flink worden opgekrikt. Daarvoor is de inmiddels gerevideerde roeifiets een perfect middel!
Kink in de kabel
Tussen die bedrijvigheden door keek ik even op de kalender en bedacht dat het wel erg stil blijft rondom de levering van m'n alweer begin november 2012 bestelde HPVelotechnik Scorpion fs 26 pedelec (25 km/h) trike met de 48V BionX PL250HTSL naafmotor. Ik wilde daarvan het fijne weten en had zo m'n redenen om te beginnen bij BionX International. Gedurende de plezierige e-mailcontacten werd HPVelotechnik in Duitsland daar ook bij betrokken, en vandaag, 2-3 dagen later, krijg ik van HPVelotechnik het bericht dat m'n bestelling daar onvindbaar is!
De reden van de uitblijvende levering is nu wel duidelijk. Onduidelijk is nog hoe dit heeft kunnen gebeuren en ook wat er verder zal gebeuren…
Wordt dus vervolgd…
Plan B
Min of meer instinctief had ik inmiddels de noodzaak voor 'n plan B vastgesteld. 'k Wil beslist 'n pedelec meenemen op vakantie naar Bayern. De reden is heel simpel: ook nu, inmiddels ruim een jaar na de reconstructie van m'n lekke mitralisklep, kan bij teveel inspanning een periode van boezemfibrillatie optreden. Zo'n onprettige periode komt maar zelden voor -ongeveer eens per 3 maanden- maar kan wel 24-36 uur duren en om daarvan bij te komen heb ik daarna nog een, twee dagen van betrekkelijke rust nodig.
M'n RANS Cruz lijkt heel goed te kunnen worden omgebouwd tot pedelec met het mooie lichte Sunstar motortje S03+. Daarover heb ik contact gehad met Harry Lieben (a.k.a. Twilwel, Ligfietsgarage Groningen) en over 2 weken ga ik met de Cruz daarheen :-)
Ben benieuwd of dat allemaal zal lukken…
Foute spiercoördinatie
Het mooie van de nieuwe lichting roeifietsen van Derk Thijs is dat ze zo perfect zijn dat geknutsel daaraan niet nodig is. [Alleen na een winterperiode kan onderhoud nodig zijn ;-) ] De roetser kan zich vooral wijden aan de lichamelijke aspecten van het roeien, zoals schaven aan haar/zijn techniek en het verbeteren van de conditie.
Gisteren had ik weer zo'n mooie fysieke Aha-Erlebnis :-)
Tegen het einde van het trainingsrondje daagde het mij opeens dat ik iets heel erg fout deed: bij de haalslag spande ik m'n buikspieren aan, en niet zo weinig ook. Geen wonder dat m'n klachten in de maagstreek bleven voortduren!
Vandaag rijd ik een wat groter trainingsrondje, gedeeltelijk in het open veld tegen een matige ZW wind in. Vanaf de eerste tot de laatste haal let ik terdege op de aanspanning van de buikspieren, vooral op het vermijden van elke aanspanning daarvan tijdens de haalslag. En ja hoor, het roeifietsen is nu veel comfortabeler dan het de laatste maanden in herfst en winter is geweest.
Vraag me niet hoe en wanneer die foute spiercoördinatie is ingeslopen. Ik weet het echt niet, maar vermoed wel dat het te maken heeft met het in ongerede raken van m'n borstkast door de openhartoperatie waarbij het sternum is doorgezaagd.
Enfin, er is weer zicht op voortgaande verbetering
Kink in de kabel
Tussen die bedrijvigheden door keek ik even op de kalender en bedacht dat het wel erg stil blijft rondom de levering van m'n alweer begin november 2012 bestelde HPVelotechnik Scorpion fs 26 pedelec (25 km/h) trike met de 48V BionX PL250HTSL naafmotor. Ik wilde daarvan het fijne weten en had zo m'n redenen om te beginnen bij BionX International. Gedurende de plezierige e-mailcontacten werd HPVelotechnik in Duitsland daar ook bij betrokken, en vandaag, 2-3 dagen later, krijg ik van HPVelotechnik het bericht dat m'n bestelling daar onvindbaar is!
De reden van de uitblijvende levering is nu wel duidelijk. Onduidelijk is nog hoe dit heeft kunnen gebeuren en ook wat er verder zal gebeuren…
Wordt dus vervolgd…
Plan B
Min of meer instinctief had ik inmiddels de noodzaak voor 'n plan B vastgesteld. 'k Wil beslist 'n pedelec meenemen op vakantie naar Bayern. De reden is heel simpel: ook nu, inmiddels ruim een jaar na de reconstructie van m'n lekke mitralisklep, kan bij teveel inspanning een periode van boezemfibrillatie optreden. Zo'n onprettige periode komt maar zelden voor -ongeveer eens per 3 maanden- maar kan wel 24-36 uur duren en om daarvan bij te komen heb ik daarna nog een, twee dagen van betrekkelijke rust nodig.
M'n RANS Cruz lijkt heel goed te kunnen worden omgebouwd tot pedelec met het mooie lichte Sunstar motortje S03+. Daarover heb ik contact gehad met Harry Lieben (a.k.a. Twilwel, Ligfietsgarage Groningen) en over 2 weken ga ik met de Cruz daarheen :-)
Ben benieuwd of dat allemaal zal lukken…
Foute spiercoördinatie
Het mooie van de nieuwe lichting roeifietsen van Derk Thijs is dat ze zo perfect zijn dat geknutsel daaraan niet nodig is. [Alleen na een winterperiode kan onderhoud nodig zijn ;-) ] De roetser kan zich vooral wijden aan de lichamelijke aspecten van het roeien, zoals schaven aan haar/zijn techniek en het verbeteren van de conditie.
Gisteren had ik weer zo'n mooie fysieke Aha-Erlebnis :-)
Tegen het einde van het trainingsrondje daagde het mij opeens dat ik iets heel erg fout deed: bij de haalslag spande ik m'n buikspieren aan, en niet zo weinig ook. Geen wonder dat m'n klachten in de maagstreek bleven voortduren!
Vandaag rijd ik een wat groter trainingsrondje, gedeeltelijk in het open veld tegen een matige ZW wind in. Vanaf de eerste tot de laatste haal let ik terdege op de aanspanning van de buikspieren, vooral op het vermijden van elke aanspanning daarvan tijdens de haalslag. En ja hoor, het roeifietsen is nu veel comfortabeler dan het de laatste maanden in herfst en winter is geweest.
Enfin, er is weer zicht op voortgaande verbetering
01 december 2012
Skibril versus fietshelm met vizier
Tot vorig winterseizoen heb ik regelmatig m'n skibril -'n Alpina Colambo Air- gebruikt om gezicht en ogen te beschermen tegen de kou. Nu heb ik ook een Kask fietshelm met vizier, weliswaar gekocht voor gebruik op de nieuwe HP Scorpion trike (die over 'n paar maanden zal arriveren), maar toch interessant om op de roeifiets te proberen.
Vandaag is het kort na twaalven ideaal weer om fietshelm en skibril te testen op m'n roei3wieler. 'n Waterig zonnetje en ondanks de 2 graden boven nul en weinig wind al onaangenaam waterkoud.
Eerst 'n rondje Borgerswold/Borgercompagnie met de Kask fietshelm. Daaronder draag ik 'n dunne helmmuts, die al heel vaak z'n nut heeft bewezen. Het geheel draagt zeer comfortabel, met bril en neergeklapt vizier.
M'n hoofd blijft lekker warm, eigenlijk al gauw tè warm. Geen wonder met 'n lijf dat van top tot teen aan het werk is bij het roetsen. De bescherming van de ogen door het vizier tegen de koude wind valt wat tegen: er blijft voortdurend 'n zuchtje wind in de ogen waaien.
'n Fietshelm met vizier is natuurlijk zwaarder dan een skibril (445 gram resp. 135 gram). Dat is goed te merken, maar heel bezwaarlijk is dat niet. 'n Heel groot pluspunt t.o.v. de skibril is het veel ruimere perifere blikveld.
Daarna 'n klein rondje met de Alpina Colambo. Helmmuts en gebreide bivakmuts over het hoofd en dan de skibril. De vroegere ervaringen komen prompt weer boven: de bescherming van de ogen tegen de wind is perfect, beter dan met de fietshelm. Van het perifere blikveld echter blijft niet veel over. Dat bemoeilijkt het achterom kijken (belangrijk bij voorsorteren en afslaan).
M'n voorlopige conclusies:
de Kask fietshelm met vizier zal ik bij slecht weer voornamelijk dragen op de HP Scorpion trike. Op de roeifiets bevalt mij de Alpina skibril veel beter. Wel zal ik op de roei3wieler minimaal één achteruitkijkspiegeltje moeten monteren om achter mij de verkeerssituatie goed te zien (op het linker voorspatbord?).
Vandaag is het kort na twaalven ideaal weer om fietshelm en skibril te testen op m'n roei3wieler. 'n Waterig zonnetje en ondanks de 2 graden boven nul en weinig wind al onaangenaam waterkoud.
Eerst 'n rondje Borgerswold/Borgercompagnie met de Kask fietshelm. Daaronder draag ik 'n dunne helmmuts, die al heel vaak z'n nut heeft bewezen. Het geheel draagt zeer comfortabel, met bril en neergeklapt vizier.
M'n hoofd blijft lekker warm, eigenlijk al gauw tè warm. Geen wonder met 'n lijf dat van top tot teen aan het werk is bij het roetsen. De bescherming van de ogen door het vizier tegen de koude wind valt wat tegen: er blijft voortdurend 'n zuchtje wind in de ogen waaien.
'n Fietshelm met vizier is natuurlijk zwaarder dan een skibril (445 gram resp. 135 gram). Dat is goed te merken, maar heel bezwaarlijk is dat niet. 'n Heel groot pluspunt t.o.v. de skibril is het veel ruimere perifere blikveld.
Daarna 'n klein rondje met de Alpina Colambo. Helmmuts en gebreide bivakmuts over het hoofd en dan de skibril. De vroegere ervaringen komen prompt weer boven: de bescherming van de ogen tegen de wind is perfect, beter dan met de fietshelm. Van het perifere blikveld echter blijft niet veel over. Dat bemoeilijkt het achterom kijken (belangrijk bij voorsorteren en afslaan).
M'n voorlopige conclusies:
de Kask fietshelm met vizier zal ik bij slecht weer voornamelijk dragen op de HP Scorpion trike. Op de roeifiets bevalt mij de Alpina skibril veel beter. Wel zal ik op de roei3wieler minimaal één achteruitkijkspiegeltje moeten monteren om achter mij de verkeerssituatie goed te zien (op het linker voorspatbord?).
Abonneren op:
Posts (Atom)