Eergisteren (wo 20 juni) bedacht ik dat het hoog tijd werd om weer 'ns verder te fietsen via de mooie fietsroute naar Annen. 'k Ben daar namelijk sinds februari dit jaar niet meer geweest.
Het was mooi zomerweer, de zon scheen en de lucht was helderblauw tussen de stapelwolken door :-)
In Annen maakte ik rechtsomkeert om de Brink bij de muziektent en ging via Kielwindeweer en Veendammerweg weer op huis aan. 29 Km op de teller, want veel meer zit er voor mij nog niet in…
'k Heb mij bewust ingehouden, vooral rustig geroetst en van de omgeving en het buiten zijn genoten. 'k Wil namelijk af van de neiging die ik heb om m'n roeifietsen in de eerste plaats als fitness- en trainingsapparaten te zien en te vergeten dat het heel mooie vervoermiddelen zijn waarmee het ook uitstekend toeren is. Een bewust meer relaxte benadering van het roeifietsen dus…
22 juni 2012
16 juni 2012
Trainingsschema, ook voor de hartspier
Eergisteren, donderdag dus, was ik prettig verrast toen ik m'n korte trainingsrondje reed op m'n THIJS 209: 'k had veel kracht, kon fel accelereren en kon hele stukken weer met 25-30 km/uur rijden. Het beste ritje sinds m'n hartoperatie van alweer ruim 3 maanden geleden :-)
Het gaat nu merkbaar vooruit want 'k kan ook weer uren wandelen en hele dagen stevig doorwerken in de tuin.
M'n experimentje met de dosis Sotalol (beta blokker) heeft een wat andere vorm gekregen: niet de dosis is verkleind, maar de tijd tussen de innames heb ik verlengd. Vanaf 9 juni neem ik de voorgeschreven dosis (de helft van een 40 mg Sotalol tablet) niet elke dag in, maar om de 36 uur. Met een kleine aanpassing om een hanteerbaar weekschema te krijgen komt dit neer op een vermindering met een factor 1,4 (5 halve tabletten per week ipv 7).
Het leuke hiervan is dat ik nu langere periodes heb waarin de beta blokker door z'n geringere concentratie in het bloed het hart minder afremt en ik dus wat meer inspanning kan leveren. Deze kan ik nu benutten om m'n spieren, dus ook de hartspier, te trainen in het effectieve gebied. Voor mij komt dit volgens de gangbare vuistregels neer op trainen met een hartfrequentie van tussen 105 en 135.
Het overzichtje hiernaast toont de tijdstippen van innemen en de perioden waarin ik het beste kan fietsen (of veel in de tuin werken). Het is inmiddels m'n ervaring dat het zinloos is om te trainen kort na het innemen van de beta blokker!
Mocht dit alles goed gaan (merkbare verbetering van het prestatieniveau en geen toename van fibrillatie episodes), dan zou zelfs een 48-uursschema te overwegen zijn. Maar voor zo'n reductie met een factor 2 is overleg met m'n cardioloog noodzakelijk!
Duurzame toekomst: Little Sun
Kleine en eenvoudige zaken kunnen veel mogelijk maken. Heel mooie voorbeelden zijn te zien op Little Sun. Vooral de foto's zijn de moeite waard!
Kennelijk kent de fotografe Helen Zeru, van wie de hier afgebeelde foto is, haar klassieken (aardappeleters)…
Het gaat nu merkbaar vooruit want 'k kan ook weer uren wandelen en hele dagen stevig doorwerken in de tuin.
M'n experimentje met de dosis Sotalol (beta blokker) heeft een wat andere vorm gekregen: niet de dosis is verkleind, maar de tijd tussen de innames heb ik verlengd. Vanaf 9 juni neem ik de voorgeschreven dosis (de helft van een 40 mg Sotalol tablet) niet elke dag in, maar om de 36 uur. Met een kleine aanpassing om een hanteerbaar weekschema te krijgen komt dit neer op een vermindering met een factor 1,4 (5 halve tabletten per week ipv 7).
Het leuke hiervan is dat ik nu langere periodes heb waarin de beta blokker door z'n geringere concentratie in het bloed het hart minder afremt en ik dus wat meer inspanning kan leveren. Deze kan ik nu benutten om m'n spieren, dus ook de hartspier, te trainen in het effectieve gebied. Voor mij komt dit volgens de gangbare vuistregels neer op trainen met een hartfrequentie van tussen 105 en 135.
Mocht dit alles goed gaan (merkbare verbetering van het prestatieniveau en geen toename van fibrillatie episodes), dan zou zelfs een 48-uursschema te overwegen zijn. Maar voor zo'n reductie met een factor 2 is overleg met m'n cardioloog noodzakelijk!
Duurzame toekomst: Little Sun
Kleine en eenvoudige zaken kunnen veel mogelijk maken. Heel mooie voorbeelden zijn te zien op Little Sun. Vooral de foto's zijn de moeite waard!Kennelijk kent de fotografe Helen Zeru, van wie de hier afgebeelde foto is, haar klassieken (aardappeleters)…
06 juni 2012
Ehhh… tsja… schoenen hamsteren?
Mijn grote voorliefde voor MBT-schoenen -ja, die zogenaamde anti-schoenen met van die bolle zolen- is uit nood geboren. 't Zijn de enige schoenen die ik ken waarmee ik een dag lang kan lopen. 'k Heb me vanwege m'n hallux falgus aan beide voeten (erfelijke kwaal in onze familie, helaas) jarenlang moeten behelpen, eerst met dure maatschoenen (grandioze mislukkingen) en vervolgens met sportschoenen (heel redelijke maar wat wisselvallige resultaten). En sportschoenen staan echt niet onder een sjiek maatpak :-(
't Zal zo'n 2 jaar geleden zijn dat ik onderweg naar iets heel anders een MBT-schoenenspeciaalzaakje passeerde in de Zwanestraat in Groningen. Omdat ik mij vagelijk herinnerde dat ik daarover wat goede dingen had gelezen stapte ik dat winkeltje binnen en probeerde enkele modellen uit. Dat voelde helemaal niet verkeerd, dus kocht ik een paar Nafasi Black. In de daaropvolgende maanden breidde ik m'n collectie MBT-schoenen uit naar 4 paar: de genoemde zwarte Nafasi's, twee paar "casual" schoenen en 1 paar hoge Kitabu wandelschoenen. De laatste doen naar volle tevredenheid dienst als tuinschoenen.
2 Weken geleden vernam ik dat de in Zwitserland gevestigde MBT-fabrikant failliet was. Oei… hoe kom ik in de toekomst aan andere schoenen die gegarandeerd net zo goed voor mij uitpakken??? Van een doorstart van die onderneming leek geen sprake te zijn. Het bleek voor mij een veel groter probleem te zijn dan ik eerst dacht, want ik heb er 2 nachten onrustig van geslapen. En dat overkomt mij maar hoogst zelden, dat onrustig slapen!
Het gaat immers om m'n bewegingsvrijheid die zich vertaalt in -letterlijk!- gaan en staan waar ik wil, zelfstandigheid en zelfredzaamheid.
In deze tijd van een overvloedig aanbod van alles en nog wat doet het ouderwets aan: hamsteren. Dat woord herinnert aan oorlog en de jacht op boter, suiker en meel, brood en aardappelen en andere eerste levensbehoeften. Toch was dat voor mij de oplossing.
Zoeken dus op internet naar betrouwbare webwinkels die de originele MBT's verkopen en geen vervalsingen ervan die inmiddels ook in omloop zijn. Het leek wel alsof meer mensen op jacht waren naar MBT-schoenen, want de online-collecties werden zienderogen kleiner, vooral in mijn schoenmaat 45. Gelukkig kon ik in Nederland de hand leggen op 4 paar Kitabu GTX lage wandelschoenen -2xbruin, 2xzwart- en in Duitsland 2 paar Nafasi zwart.
Da's mij in m'n leven nog nooit gebeurd: binnen 1 week 6 paar schoenen kopen…
31 mei 2012
'k Fiets weer meer :-)
Van fietsen komt vandaag niet veel, gelet op de vooruitzichten op Buienradar.nl, dus kan ik nu m'n fietskm's presenteren: totaal 265 km in mei, waarvan 32 op de roei3wieler, 128 op de roei2wieler en 105 op de RANS Cruz. Langzaam gaat het weer de goede kant op!
Natuurlijk hebben m'n vrouw Willy en ik beide Pinksterdagen gefietst. Het was zonnig en warm, en het fietste zeer aangenaam op de Santos mtb resp. de RANS Cruz CF-bike. Voor de zoveelste keer blijkt de Cruz met z'n mooie afmontage een heel opvallende aandachttrekker!
Inmiddels ben ik fit genoeg om meer te gaan fietsen en hoef ik niet te vrezen dat ik altijd word afgestraft met 'n slechte dag daarna.
Om de vinger aan de pols te houden heb ik een soort dagboekje gemaakt van wat ik meet met hartslagmeters en weegschaal. Hiermee kan ik de veranderingen en vooruitgang in m'n conditie beter volgen, en heb ik zelfs de euvele moed om te experimenteren met de dosis Sotalol (een beta blokker). De resultaten kan ik immers op de voet volgen met m'n Polar FT7 hartslagmeter :-)
Natuurlijk hebben m'n vrouw Willy en ik beide Pinksterdagen gefietst. Het was zonnig en warm, en het fietste zeer aangenaam op de Santos mtb resp. de RANS Cruz CF-bike. Voor de zoveelste keer blijkt de Cruz met z'n mooie afmontage een heel opvallende aandachttrekker!
Om de vinger aan de pols te houden heb ik een soort dagboekje gemaakt van wat ik meet met hartslagmeters en weegschaal. Hiermee kan ik de veranderingen en vooruitgang in m'n conditie beter volgen, en heb ik zelfs de euvele moed om te experimenteren met de dosis Sotalol (een beta blokker). De resultaten kan ik immers op de voet volgen met m'n Polar FT7 hartslagmeter :-)
07 mei 2012
Herstelperiode…
Daar zit ik nu middenin, en het lichamelijk herstel van m'n operatie gaat (natuurlijk!, wat had ik anders kunnen denken!) langzamer dan ik zou willen. 'k Heb zo m'n goede dagen dat ik in de tuin werk en wat -hele kleine- ommetjes fiets. Na 'n paar van die goede dagen gooit m'n lijf de kont tegen de krib en moet ik het een of twee dagen heel kalmpjes aan doen.
Inmiddels ben ik wèl vertrouwd geraakt met dit ritme :-/
Het is zeker dat ik dit hele zomerseizoen rustig aan moet doen. Grote heldendaden en topprestaties zijn voorlopig niet voor mij weggelegd. Het begint er ook steeds meer op te lijken dat ik m'n meest comfortabele fiets, de RANS Cruz, weer zal meenemen op vakantie naar Bayern. Gelukkig heb ik die fiets begin 2011 grondig laten renoveren en is-ie nu bijzonder fraai en heel licht afgemonteerd met 1e klas onderdelen.
Nog net op tijd dacht ik aan het noteren van m'n fietskilometrage in april: 51 km totaal, waarvan 42 km op de roei3wieler en 9 km op m'n RANS Cruz.
Geloof de massamedia niet!
Eindelijk is het nu tot mij doorgedrongen ;-) Er zijn over de hele wereld talloze burgers, al dan niet in georganiseerd verband, bijv. als ondernemer met een eigen bedrijf, die hard werken aan een duurzame toekomst. Sommige grote bedrijven -die meestal niet voorop lopen als het gaat om grote koerswijzigingen- doen ook mee. Al surfend op internet kwam ik daarvan heel vrolijk stemmende bewijzen tegen.
Op het gebied van mobiliteit, op de eerste plaats natuurlijk fietsen en ook auto's in verder willekeurige volgorde:
het Bosch e-Bike systeem is aan een geweldige opmars bezig in de fietswereld. Zie hier en ook hier;
de elektrische (stads)auto geraakt nu ook binnen handbereik van de doorsnee consument. Zie bijv. de Renault Zoe en de Smart Electric Drive.
Overigens ben ik ervan overtuigd dat niet de elektrische auto de toekomst heeft, maar de e-bike!
Andersoortige grote bedrijven, zoals Unilever, lijken ook ernst te willen maken met hun aanpak van duurzaamheid.
En dan zijn er de mensen die hun leven zo duurzaam mogelijk inrichten, al dan niet in georganiseerd verband, en die hun kennis, ervaring en inzichten willen delen met anderen. Aansprekende voorbeelden zijn bijv.: Chris Martenson en het Simplicity Institute.
Minstens zo belangrijk is dat op allerlei punten steeds meer duidelijkheid wordt verschaft over waarom de huidige consumentenmaatschappij en het neoliberale kapitalisme geen toekomst hebben. Ideologische polemieken hierover hebben allang plaats gemaakt voor nuchter en duidelijk cijfer- en feitenmateriaal.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het welvaartsniveau zoals wij dat kennen in de meest welvarende delen van de wereld, op den duur niet te handhaven is, en dat de "techno-optimisten" (bijv. de gebr. Das of Wubbo Ockels) in dat opzicht ongelijk hebben. Maar wellicht is de techno-optimistische aanpak een onvermijdelijk overgangsstadium op de weg naar een heel andere menselijke samenleving.
De grote vraag is natuurlijk waarom, en zeker bij ons in Nederland, de massamedia en de politiek van dit alles kennelijk niets moeten hebben.
Politici en belanghebbenden, zoals fossiele-energie bedrijven (oliemaatschappijen, energiebedrijven), autofabrikanten en andere relatief "oude" bedrijfstakken en hun maatschappelijke aanhang en lobbygroepen houden de publieke aandacht vooral gevestigd op de conflictueuze kanten van duurzaam vs. "business-as-usual", en hanteren eerder een polemische benadering dan op cijfers en feiten gebaseerde argumenten.
De belanghebbenden bij dit alles voelen zich het prettigste bij de 'oude' partijen in het midden van het politieke spectrum (CDA, PvdA, VVD min of meer) en zullen vooral daar lobbyen voor hun belangen. Dit zijn, welhaast onvermijdelijk, tevens de partijen die het kiezersvolk geen klare wijn schenken en dus ook geen duidelijke standpunten innemen over duurzaam vs. "business-as-usual", consumentisme en neoliberalisme.
Er zijn meer factoren die onze nationale onverschilligheid jegens natuur, milieu en duurzaamheid kunnen verklaren. Een heel belangrijke factor, met vèrstrekkende gevolgen voor onze cultuur, is volgens Thomas von der Dunk de kunstmatigheid van ons landschap, namelijk de polder.
Het stilzwijgen van politici en belangengroeperingen over deze thema's heeft bijna automatisch tot gevolg dat deze onderwerpen maar heel zelden aan bod komen in TV en pers. Daardoor weten we nauwelijks hoe burgers en ondernemingen met duurzaamheid bezig zijn, en lijkt het alsof er bijna niets gebeurt op dit gebied.
Maar gelukkig, niets is minder waar!
Inmiddels ben ik wèl vertrouwd geraakt met dit ritme :-/
Nog net op tijd dacht ik aan het noteren van m'n fietskilometrage in april: 51 km totaal, waarvan 42 km op de roei3wieler en 9 km op m'n RANS Cruz.
Geloof de massamedia niet!
Eindelijk is het nu tot mij doorgedrongen ;-) Er zijn over de hele wereld talloze burgers, al dan niet in georganiseerd verband, bijv. als ondernemer met een eigen bedrijf, die hard werken aan een duurzame toekomst. Sommige grote bedrijven -die meestal niet voorop lopen als het gaat om grote koerswijzigingen- doen ook mee. Al surfend op internet kwam ik daarvan heel vrolijk stemmende bewijzen tegen.
Op het gebied van mobiliteit, op de eerste plaats natuurlijk fietsen en ook auto's in verder willekeurige volgorde:
het Bosch e-Bike systeem is aan een geweldige opmars bezig in de fietswereld. Zie hier en ook hier;
de elektrische (stads)auto geraakt nu ook binnen handbereik van de doorsnee consument. Zie bijv. de Renault Zoe en de Smart Electric Drive.
Overigens ben ik ervan overtuigd dat niet de elektrische auto de toekomst heeft, maar de e-bike!
Andersoortige grote bedrijven, zoals Unilever, lijken ook ernst te willen maken met hun aanpak van duurzaamheid.
En dan zijn er de mensen die hun leven zo duurzaam mogelijk inrichten, al dan niet in georganiseerd verband, en die hun kennis, ervaring en inzichten willen delen met anderen. Aansprekende voorbeelden zijn bijv.: Chris Martenson en het Simplicity Institute.
Minstens zo belangrijk is dat op allerlei punten steeds meer duidelijkheid wordt verschaft over waarom de huidige consumentenmaatschappij en het neoliberale kapitalisme geen toekomst hebben. Ideologische polemieken hierover hebben allang plaats gemaakt voor nuchter en duidelijk cijfer- en feitenmateriaal.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het welvaartsniveau zoals wij dat kennen in de meest welvarende delen van de wereld, op den duur niet te handhaven is, en dat de "techno-optimisten" (bijv. de gebr. Das of Wubbo Ockels) in dat opzicht ongelijk hebben. Maar wellicht is de techno-optimistische aanpak een onvermijdelijk overgangsstadium op de weg naar een heel andere menselijke samenleving.
De grote vraag is natuurlijk waarom, en zeker bij ons in Nederland, de massamedia en de politiek van dit alles kennelijk niets moeten hebben.
Politici en belanghebbenden, zoals fossiele-energie bedrijven (oliemaatschappijen, energiebedrijven), autofabrikanten en andere relatief "oude" bedrijfstakken en hun maatschappelijke aanhang en lobbygroepen houden de publieke aandacht vooral gevestigd op de conflictueuze kanten van duurzaam vs. "business-as-usual", en hanteren eerder een polemische benadering dan op cijfers en feiten gebaseerde argumenten.
De belanghebbenden bij dit alles voelen zich het prettigste bij de 'oude' partijen in het midden van het politieke spectrum (CDA, PvdA, VVD min of meer) en zullen vooral daar lobbyen voor hun belangen. Dit zijn, welhaast onvermijdelijk, tevens de partijen die het kiezersvolk geen klare wijn schenken en dus ook geen duidelijke standpunten innemen over duurzaam vs. "business-as-usual", consumentisme en neoliberalisme.
Er zijn meer factoren die onze nationale onverschilligheid jegens natuur, milieu en duurzaamheid kunnen verklaren. Een heel belangrijke factor, met vèrstrekkende gevolgen voor onze cultuur, is volgens Thomas von der Dunk de kunstmatigheid van ons landschap, namelijk de polder.
Het stilzwijgen van politici en belangengroeperingen over deze thema's heeft bijna automatisch tot gevolg dat deze onderwerpen maar heel zelden aan bod komen in TV en pers. Daardoor weten we nauwelijks hoe burgers en ondernemingen met duurzaamheid bezig zijn, en lijkt het alsof er bijna niets gebeurt op dit gebied.
Maar gelukkig, niets is minder waar!
Abonneren op:
Posts (Atom)