Vanmiddag een nieuwe routevariant gereden -'n landbouwweggetje tussen Zuidlaarderveen en Kielwindeweer- zodat de ritlengte op 22 km uitkwam. 't Was goed te doen ondanks de temperatuur van maar net boven het vriespunt. Het was heel prettig te ervaren dat op nog maar m'n derde korte tochtje dit jaar -in 4 dagen tijds- m'n roetsconditie al beter is en ik een normaal slagtempo weer langere tijd kan volhouden. Da's goed voor de motivatie :-)
'k Ben er niet zo rouwig om dat ik nog met m'n slecht-weer achterband rijd, de Marathon Supreme. Wel wil ik, als het weer dat nodig maakt, snel kunnen wisselen tussen de standaard snelle raceband en de Marathon Supreme. 'k Heb na lang beraad daarom een extra compleet achterwiel mèt raceband voor m'n roeifiets besteld. 'k Hoef dan alleen de wielen te verwisselen, en niet steeds ook nog een andere band omleggen.
De laatste jaren is het weer hier in Noord-Oost Groningen over langere perioden dermate wisselend, en daardoor ook de slipvastheid van de wegen, dat het verstandig is om vaker van achterband te wisselen. 'k Wil het risico van vallen op de roets zoveel mogelijk verminderen (dit gelet op m'n leeftijd ;-) ). Alles overziend is die € 550,- voor een extra compleet achterwiel weliswaar een boel geld, maar toch een zinnige investering.
16 februari 2008
Weer roetsen :-)
Ondanks het voor mij koude weer heb ik de afgelopen dagen toch alweer een paar keer geroetst op m'n geliefde THYS 222 Revolver. Dat kwam omdat ik na 'n tochtje van 48 km in m'n WAW015 en de gebruikelijke cooldown oefeningen eventjes een heel klein ommetje maakte op de roets. Die stond toch al voor het grijpen, en ik was niet echt moe. 'k Had gelijk de smaak heel erg te pakken en maakte de volgende dag een kort ritje van ca. 12 km. En gisteren ca. 16 km, bij 2-3 graden, een windje van 3 Bf en een stralende zon aan de knalblauwe hemel. Heerlijk!
M'n mogelijkheden -eindelijk- kunnen verruimen: goed aankleden, de speciale Adidas fietsbril op, en de route niet te lang maken. Vandaag dus weer, want het is een zeldzaam mooie nawinterperiode. Heel wat beter dan die grijze, natte en uitermate sombere afgelopen maanden!
Ongelooflijk, zoals 'n mens kan opknappen na een paar keer roetsen...
M'n mogelijkheden -eindelijk- kunnen verruimen: goed aankleden, de speciale Adidas fietsbril op, en de route niet te lang maken. Vandaag dus weer, want het is een zeldzaam mooie nawinterperiode. Heel wat beter dan die grijze, natte en uitermate sombere afgelopen maanden!
Ongelooflijk, zoals 'n mens kan opknappen na een paar keer roetsen...
19 januari 2008
De Jaarcijfers
In 2007 heb ik 5867 km op drie van m'n vier fietsen afgelegd:
* roeifiets THYS 222: 1714
* velomobiel WAW015: 2548
* ligfiets GrassHopper: 0
* CF-bike RANS Cruz: 1605
Tot op heden heb ik in het nieuwe jaar 2008 0,0 km's gefietst. Er was altijd wel wat: saai weer, om niet te zeggen somber en naargeestig, veel contacten met vrienden en kennissen, de gebruikelijke administratieve handelingen die elk jaar omstreeks de jaarwisseling moeten gebeuren, en het opnieuw inrichten van m'n werkkamer. Dat was nodig omdat m'n boekenkast te klein was, m'n computer te langzaam en m'n werktafel ook te klein.
De oude boekenkast is inmiddels vervangen door vier Ikea Billy's van 40 cm breed, zodat ik de meeste van m'n favoriete boeken in zicht en binnen handbereik heb. De werktafel is al besteld: een fraaie Gispen Atlas tafel met een werkblad van 200 cm breed en 80 cm diep, instelbaar in hoogte. Een flinke vooruitgang vergeleken met m'n huidige bureaublad van 160x70!
M'n Apple computer is niet uit het jaar nul, maar de leeftijd ervan, zevenenenhalf jaar, begint te tellen. Vooral beeldbewerkingen en andere grafische functies zijn al geruime tijd onaanvaardbaar traag. Wegens de aankondiging vorige week van een nieuw Apple Mac Pro model heb ik een exemplaar besteld met de volgende specificaties:
* Two 3.0GHz Quad-Core Intel Xeon (8-core)
* 2GB (2 x 1GB) {+ 16 GB (4 x 4GB) from OWC}
* 3 x 500GB 7200-rpm Serial ATA 3Gb/s
* NVIDIA GeForce 8800 GT 512MB (Two dual-link DVI)
* One 16x SuperDrive
* AirPort Extreme card (Wi-Fi)
* Apple Wireless Mighty Mouse + Apple Mighty Mouse
* Apple Keyboard (Dutch) + Mac OS X
* iWork '08 preinstalled
* Five USB ports
* Two FireWire 400 ports
* Two FireWire 800 ports
* Apple Cinema HD Display (30" flat panel)
* Apple Airport Extreme unit
Dit wordt m'n derde bureaucomputer, die ik in de loop van februari hoop te krijgen. Ooit heb ik ook een laptop gehad, maar die heb ik niet meer. Het is aardig om de specificaties van m'n eerste twee computers te vergelijken met de nieuwste krachtpatser:
m’n tweede (huidige) Apple computer (aanschaf medio 2000):
Apple PowerMac G4 (AGP-Video, 500 MHz processor, 768 MB SDRAM, 2 harde schijven (27 GB en 80 GB) en een Apple LCD Cinema Display 22 inch, 1600x1024 pixels. Draait nu (januari 2008) onder Mac OS X (Tiger, v10.4.11), of onder 9.2.2;
m’n eerste Apple computer (aanschaf eind 1995):
Macintosh Performa 5300 (PowerPC met 100 MHz processor, 64 MB RAM, een harde schijf van 1,2 GB en een 15 inch kleurenscherm (beeldbuis) met 640x480 pixels); draaide op het laatst onder de Nederlandse versie van Mac OS 8.6.
Haast onvoorstelbaar en in ieder geval indrukwekkend, die technische vooruitgang...
Alles bijeen zullen de nieuwe spullen tezamen weer een doelmatige en fraaie werkkamer vormen! 'k Heb namelijk een gloeiende hekel aan naargeestige werkkamertjes , zoals ik maar al te vaak zie bij mensen die in ongeveer dezelfde situatie verkeren als ik (qua leeftijd, opleiding en achtergrond). Volgestouwd met ouwe rotzooi, versleten meubilair, vergeelde papieren, chaos rondom en een computer uit het jaar nul.
Voor mij moet een werkkamer een aangename plek zijn om te vertoeven: ruim en licht, met doelmatige en mooie spullen...
Gelukkig kon ik de afgelopen weken af en toe in de tuin werken: bodembedekkers snoeien en bijwerken. M'n conditie hou ik redelijk op peil op m'n onvolprezen Concept2 indoor rower. Het wachten is op beter weer dat goed genoeg is voor mij als echte mooiweerfietser!
* roeifiets THYS 222: 1714
* velomobiel WAW015: 2548
* ligfiets GrassHopper: 0
* CF-bike RANS Cruz: 1605
Tot op heden heb ik in het nieuwe jaar 2008 0,0 km's gefietst. Er was altijd wel wat: saai weer, om niet te zeggen somber en naargeestig, veel contacten met vrienden en kennissen, de gebruikelijke administratieve handelingen die elk jaar omstreeks de jaarwisseling moeten gebeuren, en het opnieuw inrichten van m'n werkkamer. Dat was nodig omdat m'n boekenkast te klein was, m'n computer te langzaam en m'n werktafel ook te klein.
De oude boekenkast is inmiddels vervangen door vier Ikea Billy's van 40 cm breed, zodat ik de meeste van m'n favoriete boeken in zicht en binnen handbereik heb. De werktafel is al besteld: een fraaie Gispen Atlas tafel met een werkblad van 200 cm breed en 80 cm diep, instelbaar in hoogte. Een flinke vooruitgang vergeleken met m'n huidige bureaublad van 160x70!
M'n Apple computer is niet uit het jaar nul, maar de leeftijd ervan, zevenenenhalf jaar, begint te tellen. Vooral beeldbewerkingen en andere grafische functies zijn al geruime tijd onaanvaardbaar traag. Wegens de aankondiging vorige week van een nieuw Apple Mac Pro model heb ik een exemplaar besteld met de volgende specificaties:
* Two 3.0GHz Quad-Core Intel Xeon (8-core)
* 2GB (2 x 1GB) {+ 16 GB (4 x 4GB) from OWC}
* 3 x 500GB 7200-rpm Serial ATA 3Gb/s
* NVIDIA GeForce 8800 GT 512MB (Two dual-link DVI)
* One 16x SuperDrive
* AirPort Extreme card (Wi-Fi)
* Apple Wireless Mighty Mouse + Apple Mighty Mouse
* Apple Keyboard (Dutch) + Mac OS X
* iWork '08 preinstalled
* Five USB ports
* Two FireWire 400 ports
* Two FireWire 800 ports
* Apple Cinema HD Display (30" flat panel)
* Apple Airport Extreme unit
Dit wordt m'n derde bureaucomputer, die ik in de loop van februari hoop te krijgen. Ooit heb ik ook een laptop gehad, maar die heb ik niet meer. Het is aardig om de specificaties van m'n eerste twee computers te vergelijken met de nieuwste krachtpatser:
m’n tweede (huidige) Apple computer (aanschaf medio 2000):
Apple PowerMac G4 (AGP-Video, 500 MHz processor, 768 MB SDRAM, 2 harde schijven (27 GB en 80 GB) en een Apple LCD Cinema Display 22 inch, 1600x1024 pixels. Draait nu (januari 2008) onder Mac OS X (Tiger, v10.4.11), of onder 9.2.2;
m’n eerste Apple computer (aanschaf eind 1995):
Macintosh Performa 5300 (PowerPC met 100 MHz processor, 64 MB RAM, een harde schijf van 1,2 GB en een 15 inch kleurenscherm (beeldbuis) met 640x480 pixels); draaide op het laatst onder de Nederlandse versie van Mac OS 8.6.
Haast onvoorstelbaar en in ieder geval indrukwekkend, die technische vooruitgang...
Alles bijeen zullen de nieuwe spullen tezamen weer een doelmatige en fraaie werkkamer vormen! 'k Heb namelijk een gloeiende hekel aan naargeestige werkkamertjes , zoals ik maar al te vaak zie bij mensen die in ongeveer dezelfde situatie verkeren als ik (qua leeftijd, opleiding en achtergrond). Volgestouwd met ouwe rotzooi, versleten meubilair, vergeelde papieren, chaos rondom en een computer uit het jaar nul.
Voor mij moet een werkkamer een aangename plek zijn om te vertoeven: ruim en licht, met doelmatige en mooie spullen...
Gelukkig kon ik de afgelopen weken af en toe in de tuin werken: bodembedekkers snoeien en bijwerken. M'n conditie hou ik redelijk op peil op m'n onvolprezen Concept2 indoor rower. Het wachten is op beter weer dat goed genoeg is voor mij als echte mooiweerfietser!
17 december 2007
Fietsen allerlei
Fietsen is hip en fietsen is vet cool, zo wordt tegenwoordig om mij heen in alle toonaarden verkondigd. Dat zal best, maar wat ik zie is dat het dagelijkse fietsen nog steeds aan dezelfde ups en downs onderhevig is als de dagelijkse temperaturen.
Dat fietsen veel populairder zal worden als de prijzen van autobrandstoffen aan de pomp nog veel verder zullen stijgen, staat buiten kijf. Dat fietsen dè -of zelfs maar een- oplossing is voor het beteugelen van de reeds aan de gang zijnde klimaatveranderingen, betwijfel ik. En dat fietsen het pieken van de olieproductie significant zal kunnen uitstellen is evenmin aannemelijk.
Een degelijk overzicht over de verschillende aspecten van peak oil is door Thomas S. Keefer geschreven: "Of Hand Mills and Heat Engines: Peak Oil, Class Struggle, and the Thermodynamics of Production", een smakelijk relaas waarin de marxistische invalshoek niet ontbreekt en maatschappelijke aspecten ruimschoots de aandacht krijgen. Terecht merkt Keefer op dat peak oil zoveel wereldwijde ontwrichting teweeg zal brengen dat er niets terecht zal komen van uitvoering van het Kyoto protocol en andere, zoals de Bali afspraken (overigens een zak vol dooie musjes).
In november heb ik slechts het teleurstellende aantal van 214 fietskm's kunnen bijschrijven. Excuses zat, daar niet van: het zompige weer hier, gedoe met mijn hart en gedoe met andermans computer.
Toch is het fietsen in m'n WAW015 weer een uitgesproken genoegen: lekkere conditie, voldoende lucht, goed merkbare trainingseffecten, zoals minder spierpijn na ruim anderhalf uur stevig fietsen en amper vermoeid de volgende dag.
Wel heb ik onverwachts en noodgedwongen vorige week de ketting van m'n WAW grondig onder handen moeten nemen: onderweg, na ca. 18 km, blokkeerde opeens een schakel, wat zich voor de overige 26 km van de rit kenbaar maakte door gerommel en gestommel in voor- en achteronder, nog eens extra versterkt door de klankkast die een velomobiel nu eenmaal is.
Schoonmaken van de aandrijflijn hielp niet om die kettingschakel weer gangbaar te maken, zodat ik 'm heb moeten verwijderen met de kettingpons.
Maar nu loopt het spul weer zoals het hoort: als een tierelier en praktisch geruisloos.
M'n RANS Cruz is nu voorzien van Rotor Cranks. Dat trapt mooi rond, wat onmiddellijk opviel. Wat niet onmiddellijk opviel was dat alles veel zwaarder trapte: 'k kwam amper boven de 20-23 km/hr, terwijl ik onder die omstandigheden dichter bij de 30 km/hr zit. Fietsenmaker vond dat ook vreemd en in ieder geval niet zoals het zou moeten zijn. Dat wordt weer een ritje fietsenmaker met 't spul...
Dat fietsen veel populairder zal worden als de prijzen van autobrandstoffen aan de pomp nog veel verder zullen stijgen, staat buiten kijf. Dat fietsen dè -of zelfs maar een- oplossing is voor het beteugelen van de reeds aan de gang zijnde klimaatveranderingen, betwijfel ik. En dat fietsen het pieken van de olieproductie significant zal kunnen uitstellen is evenmin aannemelijk.
Een degelijk overzicht over de verschillende aspecten van peak oil is door Thomas S. Keefer geschreven: "Of Hand Mills and Heat Engines: Peak Oil, Class Struggle, and the Thermodynamics of Production", een smakelijk relaas waarin de marxistische invalshoek niet ontbreekt en maatschappelijke aspecten ruimschoots de aandacht krijgen. Terecht merkt Keefer op dat peak oil zoveel wereldwijde ontwrichting teweeg zal brengen dat er niets terecht zal komen van uitvoering van het Kyoto protocol en andere, zoals de Bali afspraken (overigens een zak vol dooie musjes).
In november heb ik slechts het teleurstellende aantal van 214 fietskm's kunnen bijschrijven. Excuses zat, daar niet van: het zompige weer hier, gedoe met mijn hart en gedoe met andermans computer.
Toch is het fietsen in m'n WAW015 weer een uitgesproken genoegen: lekkere conditie, voldoende lucht, goed merkbare trainingseffecten, zoals minder spierpijn na ruim anderhalf uur stevig fietsen en amper vermoeid de volgende dag.
Wel heb ik onverwachts en noodgedwongen vorige week de ketting van m'n WAW grondig onder handen moeten nemen: onderweg, na ca. 18 km, blokkeerde opeens een schakel, wat zich voor de overige 26 km van de rit kenbaar maakte door gerommel en gestommel in voor- en achteronder, nog eens extra versterkt door de klankkast die een velomobiel nu eenmaal is.
Schoonmaken van de aandrijflijn hielp niet om die kettingschakel weer gangbaar te maken, zodat ik 'm heb moeten verwijderen met de kettingpons.
Maar nu loopt het spul weer zoals het hoort: als een tierelier en praktisch geruisloos.
M'n RANS Cruz is nu voorzien van Rotor Cranks. Dat trapt mooi rond, wat onmiddellijk opviel. Wat niet onmiddellijk opviel was dat alles veel zwaarder trapte: 'k kwam amper boven de 20-23 km/hr, terwijl ik onder die omstandigheden dichter bij de 30 km/hr zit. Fietsenmaker vond dat ook vreemd en in ieder geval niet zoals het zou moeten zijn. Dat wordt weer een ritje fietsenmaker met 't spul...
21 november 2007
Beter fietsen met hartmedicijnen :-)
Eigenlijk had ik helemaal geen verwachtingen van m'n drie hartmedicijnen behalve dan dat ze de risico's van atriumfibrillatie en bloedstolselvorming verminderen. Daarom was ik verbaasd dat gisteren, tijdens m'n derde trainingsrondje van ca. 35 km in WAW015, bleek dat ik meer lucht had dan de afgelopen maanden. Geen moment had ik het gevoel dat ik naar lucht moest happen, ook niet na het nemen van een hellinkje of een tussensprintje. Ook voelde ik diezelfde avond een lichte mate van spierpijn in de benen: volgens mij een gunstig teken omdat ik nu meer spierarbeid heb verricht dan de laatste maanden het geval is geweest.
Kennelijk functioneerde m'n hart al langere tijd slechter, ook wanneer er geen boezemfibrillatie optrad. Het kwam geen moment bij mij op dat het daaraan lag. 'k Verkeerde in de veronderstelling dat m'n conditieverlies werd veroorzaakt door een steeds maar doorgaande verzwakking van m'n lijf door de anti-testosteronkuur.
Er waren wel meer onprettige verschijnselen, zoals verlies van motivatie en belangstelling voor allerlei zaken.
Achteraf bezien had ik dus al meerdere maanden last van kortademigheid (happen naar lucht). Nu begrijp ik ook waarom ik deze zomer er niet in slaagde om net zo'n goede roeifietsconditie te krijgen als vorig jaar, in 2006. Het ging op de roets allemaal net even minder...
'k Ben zeer benieuwd of ik deze verbeteringen kan blijven vasthouden, en of er nu sprake is van een weer opgaande lijn!
M'n ervaringen wijken namelijk nogal af van de meerderheid op runners' meetingpoint.nl. Daar zijn de klachten over het effect van betablokkers op de hardloopprestaties niet van de lucht.
Dat betekent de komende periode dat m'n lichaam zich weer kan aanpassen aan de betere hartfunctie. Dat betekent op de bekende manieren met beleid trainen, de normale rust- c.q. herstelperiodes in acht nemen en regelmatig een portie eiwitpoeder erbij innemen.
Dit brengt weer de herinneringen boven aan de tijd dat ik in Israël woonde, op de berg Carmel en ca. 800 m boven zeeniveau. Elke Sabbath klom ik 's avonds op m'n fietsje naar boven, na m'n meerdaagse uitstapje naar vrienden in Tel-Aviv (100 km enkele reis) of na m'n dagtrip naar Caesarea , ca. 45 km ten zuiden van Haifa.
Door al dat gefiets, ook in de zomerse hitte, raakte ik uitstekend gewend aan het warme en soms onaangenaam vochtige klimaat aan Israël's middellandsezeekust. Daardoor liep en fietste ik als Europese allochtoon fit als 'n hoentje rond, terwijl de autochtonen passief en uitgeteld in bus of auto zaten.
M'n les die ik hieruit trek: aanpassen gaat snel en goed als je je tijdens het aanpassingsproces praktisch elke dag stevig inspant.
Al moet ik me wel realiseren dat ik nu 40 jaar ouder ben dan toen ik in Israël zat...
Kennelijk functioneerde m'n hart al langere tijd slechter, ook wanneer er geen boezemfibrillatie optrad. Het kwam geen moment bij mij op dat het daaraan lag. 'k Verkeerde in de veronderstelling dat m'n conditieverlies werd veroorzaakt door een steeds maar doorgaande verzwakking van m'n lijf door de anti-testosteronkuur.
Er waren wel meer onprettige verschijnselen, zoals verlies van motivatie en belangstelling voor allerlei zaken.
Achteraf bezien had ik dus al meerdere maanden last van kortademigheid (happen naar lucht). Nu begrijp ik ook waarom ik deze zomer er niet in slaagde om net zo'n goede roeifietsconditie te krijgen als vorig jaar, in 2006. Het ging op de roets allemaal net even minder...
'k Ben zeer benieuwd of ik deze verbeteringen kan blijven vasthouden, en of er nu sprake is van een weer opgaande lijn!
M'n ervaringen wijken namelijk nogal af van de meerderheid op runners' meetingpoint.nl. Daar zijn de klachten over het effect van betablokkers op de hardloopprestaties niet van de lucht.
Dat betekent de komende periode dat m'n lichaam zich weer kan aanpassen aan de betere hartfunctie. Dat betekent op de bekende manieren met beleid trainen, de normale rust- c.q. herstelperiodes in acht nemen en regelmatig een portie eiwitpoeder erbij innemen.
Dit brengt weer de herinneringen boven aan de tijd dat ik in Israël woonde, op de berg Carmel en ca. 800 m boven zeeniveau. Elke Sabbath klom ik 's avonds op m'n fietsje naar boven, na m'n meerdaagse uitstapje naar vrienden in Tel-Aviv (100 km enkele reis) of na m'n dagtrip naar Caesarea , ca. 45 km ten zuiden van Haifa.
Door al dat gefiets, ook in de zomerse hitte, raakte ik uitstekend gewend aan het warme en soms onaangenaam vochtige klimaat aan Israël's middellandsezeekust. Daardoor liep en fietste ik als Europese allochtoon fit als 'n hoentje rond, terwijl de autochtonen passief en uitgeteld in bus of auto zaten.
M'n les die ik hieruit trek: aanpassen gaat snel en goed als je je tijdens het aanpassingsproces praktisch elke dag stevig inspant.
Al moet ik me wel realiseren dat ik nu 40 jaar ouder ben dan toen ik in Israël zat...
Abonneren op:
Posts (Atom)