[Update 16 mrt: deze afbeelding is geplaatst met toestemming van fotograaf Bob Bronshoff, Amsterdam.]
15 maart 2010
Wie maakt de leesbaarste Boerkafiets?
[Update 16 mrt: deze afbeelding is geplaatst met toestemming van fotograaf Bob Bronshoff, Amsterdam.]
Trefwoorden:
ligfietsen,
velomobiel,
vooroordelen
13 maart 2010
Nieuwe remmen en meer...
Gisteren (vrijdag 12 maart) kon ik m'n gerevideerde roei3wieler weer ophalen bij Velomobiel.nl in Dronten. 't Was een blij weerzien met m'n deerlijk gemiste wagentje!
't Was 'n komen en gaan, daar in Dronten. Pé Koomen was alweer weg met z'n spiksplinternieuwe Q402 en ongeveer gelijk met mij kwamen twee velomobilisten: John Dankers die z'n beroemde haai-Quest weer kwam ophalen en Peter van Wee met z'n hoogglans Strada #6. Allebei prachtige voertuigen die het waard zijn om uitgebreid bekeken en bewonderd te worden. Wat ik natuurlijk ook niet kon laten…
Maar nu verder over m'n roei3wieler…
De revisie ervan door de mannen van Velomobiel.nl is meer dan geslaagd, zo was m'n conclusie gisteren op het eerste gezicht, en zo vind ik het nog, na de fotosessie vandaag, een uur of wat geleden. 'k Zette m'n trike op 3 schragen, 1 schraag onder elk wiel zodat ik de details waar het nu om gaat goed op de foto kon zetten.
Waar het vooral om ging: de vervanging van de Magura Julie schijfremmen door SA 90 mm trommelremmen. Oorspronkelijk gemaakt voor bakfietsen, blijken deze remmen ook voor andere fietsen uitstekend bruikbaar. In combinatie met de hoogwaardige Jagwire kabels zijn de nieuwe remmen licht te bedienen en hebben meer dan voldoende remkracht, ook voor noodstops.

De achterrem mocht blijven zitten en wordt nu als parkeerrem gebruikt met de bediening onder het roeifietszitje.
De carbon spatbordjes tenslotte hebben geheel nieuwe steunen gekregen. De oorspronkelijke draadsteunen waren veel te slap en het was een druk&zenuwachtig gedoe bij de voorwielen met die nerveus trillende spatbordjes. Bovendien zaten ze niet mooi recht. Dat is nu allemaal verholpen met de nieuwe steunen, zodat nu rust op de fiets heerst en alles een solide indruk maakt.
't Was 'n komen en gaan, daar in Dronten. Pé Koomen was alweer weg met z'n spiksplinternieuwe Q402 en ongeveer gelijk met mij kwamen twee velomobilisten: John Dankers die z'n beroemde haai-Quest weer kwam ophalen en Peter van Wee met z'n hoogglans Strada #6. Allebei prachtige voertuigen die het waard zijn om uitgebreid bekeken en bewonderd te worden. Wat ik natuurlijk ook niet kon laten…
Maar nu verder over m'n roei3wieler…
De revisie ervan door de mannen van Velomobiel.nl is meer dan geslaagd, zo was m'n conclusie gisteren op het eerste gezicht, en zo vind ik het nog, na de fotosessie vandaag, een uur of wat geleden. 'k Zette m'n trike op 3 schragen, 1 schraag onder elk wiel zodat ik de details waar het nu om gaat goed op de foto kon zetten.
Waar het vooral om ging: de vervanging van de Magura Julie schijfremmen door SA 90 mm trommelremmen. Oorspronkelijk gemaakt voor bakfietsen, blijken deze remmen ook voor andere fietsen uitstekend bruikbaar. In combinatie met de hoogwaardige Jagwire kabels zijn de nieuwe remmen licht te bedienen en hebben meer dan voldoende remkracht, ook voor noodstops.
De achterrem mocht blijven zitten en wordt nu als parkeerrem gebruikt met de bediening onder het roeifietszitje.
De carbon spatbordjes tenslotte hebben geheel nieuwe steunen gekregen. De oorspronkelijke draadsteunen waren veel te slap en het was een druk&zenuwachtig gedoe bij de voorwielen met die nerveus trillende spatbordjes. Bovendien zaten ze niet mooi recht. Dat is nu allemaal verholpen met de nieuwe steunen, zodat nu rust op de fiets heerst en alles een solide indruk maakt.
Trefwoorden:
repareren/onderhoud,
roei3wieler
06 maart 2010
05 maart 2010
Corrosie
Vroeger -en nu heb ik het over 50-40 jaar geleden- roestte er meer aan 'n fiets dan nu. Je kon na gebruik je fiets altijd in 't schuurtje of in de gang zetten, en 'm om de haverklap poetsen, het hielp niks. Na uiterlijk een half jaar, maar meestal eerder, kwamen de roestplekjes, het eerst op de meest opvallende plekken op stuur en frame. Ook allerlei boutjes en moertjes werden al snel bruin en gingen onwrikbaar vast zitten.
Daarentegen had je van roest aan ketting en tandwielen niet zo veel last. Die zaten netjes opgeborgen in een dichte kettingkast -'k heb het nu over de huis-, tuin- en keukenfietsen van die tijd- die met wat geluk 1-2 jaar heel bleef en die 't vet en de olie op de edele delen van je fiets hielden. Duurdere modellen van die tijd hadden zelfs oliebad kettingkasten, waarin de ketting door een laagje olie liep onder in de gesloten metalen kettingkast.
Tegenwoordig is de fiets veel beter bestand tegen roesten en andere vormen van corrosie, door het gebruik van betere materialen zoals corrosiebestendige metaallegeringen, meer kunststof onderdelen, betere verf.
In 'n lange winter als deze (2009-2010) zijn het natuurlijk de laatste zwakke plekken van de modernere fietsen die het zwaar te verduren hebben van de pekel en het zand. Door technische ontwikkelingen en modieuze voorkeuren zijn het nu vooral de edele delen van de fiets die last hebben van zout&zand. Geheel of gedeeltelijk onbeschermde ketting, mechanisch verfijnde maar kwetsbare onderdelen zoals derailleurs en schijfremmen, minimalistische of helemaal geen spatborden en daardoor rijkelijk rondsproeiend water en modder. De oplettende lezertjes kunnen zich moeiteloos de bijbehorende voorbeelden voor de geest halen…
Er zijn onderdelen die wel robuust zijn geconstrueerd maar gebruikt worden onder omstandigheden waarvoor ze eigenlijk niet zijn ontworpen. 'n Goed voorbeeld zijn de onderhoudsarme trommelremnaven die hun belangrijke werk doen in een omgeving waar maar al te vaak een akelig mengsel van zout water en zand rondsproeit. 'k Heb het hier over vooral de halfopen en zelfs halfdichte voorwielkasten van velomobielen.
Hoe het er uit kan zien na een winter als deze laat Wim Harwig zien op 'too old to die young'. Gelukkig kon Wim 't spul door schoonmaken en smeren weer gangbaar maken...
Corrosiepreventie is een boeiend vak waarin onder meer materiaalkennis en elektrochemie samenkomen. Bijv. Marine en oliemaatschappijen zijn organisaties die actief zijn op zee en van oudsher grote belangen hebben bij corrosiebestrijding. Nu er steeds meer fietsers zijn die zo lang mogelijk willen doorfietsen, ook wanneer er zout is gestrooid om gladheid te bestrijden, zullen ook fabrikanten van fietsen en fietsonderdelen aandacht moeten besteden aan corrosiepreventie voor hun producten. Gelukkig is al heel veel kennis aanwezig en is het vooral zaak om deze toe te passen.
Niet alleen eigen ontwikkelings- en testwerk is belangrijk voor fietsfabrikanten en hun toeleveranciers. Minstens zo leerzaam is het kennisnemen van ervaringen van winterfietsers. Deze moeten dan wel de moeite nemen om de producenten op de hoogte te brengen, hetzij direct, hetzij via hun leverancier.
Daarentegen had je van roest aan ketting en tandwielen niet zo veel last. Die zaten netjes opgeborgen in een dichte kettingkast -'k heb het nu over de huis-, tuin- en keukenfietsen van die tijd- die met wat geluk 1-2 jaar heel bleef en die 't vet en de olie op de edele delen van je fiets hielden. Duurdere modellen van die tijd hadden zelfs oliebad kettingkasten, waarin de ketting door een laagje olie liep onder in de gesloten metalen kettingkast.
Tegenwoordig is de fiets veel beter bestand tegen roesten en andere vormen van corrosie, door het gebruik van betere materialen zoals corrosiebestendige metaallegeringen, meer kunststof onderdelen, betere verf.
In 'n lange winter als deze (2009-2010) zijn het natuurlijk de laatste zwakke plekken van de modernere fietsen die het zwaar te verduren hebben van de pekel en het zand. Door technische ontwikkelingen en modieuze voorkeuren zijn het nu vooral de edele delen van de fiets die last hebben van zout&zand. Geheel of gedeeltelijk onbeschermde ketting, mechanisch verfijnde maar kwetsbare onderdelen zoals derailleurs en schijfremmen, minimalistische of helemaal geen spatborden en daardoor rijkelijk rondsproeiend water en modder. De oplettende lezertjes kunnen zich moeiteloos de bijbehorende voorbeelden voor de geest halen…
Er zijn onderdelen die wel robuust zijn geconstrueerd maar gebruikt worden onder omstandigheden waarvoor ze eigenlijk niet zijn ontworpen. 'n Goed voorbeeld zijn de onderhoudsarme trommelremnaven die hun belangrijke werk doen in een omgeving waar maar al te vaak een akelig mengsel van zout water en zand rondsproeit. 'k Heb het hier over vooral de halfopen en zelfs halfdichte voorwielkasten van velomobielen.
Hoe het er uit kan zien na een winter als deze laat Wim Harwig zien op 'too old to die young'. Gelukkig kon Wim 't spul door schoonmaken en smeren weer gangbaar maken...
Corrosiepreventie is een boeiend vak waarin onder meer materiaalkennis en elektrochemie samenkomen. Bijv. Marine en oliemaatschappijen zijn organisaties die actief zijn op zee en van oudsher grote belangen hebben bij corrosiebestrijding. Nu er steeds meer fietsers zijn die zo lang mogelijk willen doorfietsen, ook wanneer er zout is gestrooid om gladheid te bestrijden, zullen ook fabrikanten van fietsen en fietsonderdelen aandacht moeten besteden aan corrosiepreventie voor hun producten. Gelukkig is al heel veel kennis aanwezig en is het vooral zaak om deze toe te passen.
Niet alleen eigen ontwikkelings- en testwerk is belangrijk voor fietsfabrikanten en hun toeleveranciers. Minstens zo leerzaam is het kennisnemen van ervaringen van winterfietsers. Deze moeten dan wel de moeite nemen om de producenten op de hoogte te brengen, hetzij direct, hetzij via hun leverancier.
Trefwoorden:
repareren/onderhoud
02 maart 2010
Schijfremperikelen - de oplossing
Na wat heen en weer geschrijf met Derk Thijs (Middelburg) en Velomobiel.nl (Ymte Sijbrandij, Dronten), en overleg met m'n vaste monteur Jos van 4Hout 2Wielers is een oplossing voor de schijfremperikelen gevonden.De schijfremmen worden vervangen door SA 90 mm trommelremmen met Jagwire bedieningskabels, links en rechts afzonderlijk bediend dmv de lichtgewicht Tektro reverse handles waarvan er al 1 op het trikestuur zit. Er worden ook andere onderdelen vervangen en speciale nieuwe onderdelen gemaakt en gemonteerd (o.a. voorwielen, ankerplaten en voorwielassen).
De achterrem wordt verwijderd (tenzij 'n handigheidje wordt bedacht om 'm als parkeerrem te kunnen gebruiken met een bediening die niet op het stuur is gemonteerd maar op 'n onopvallende plek elders op de trike).
Velomobiel.nl zal deze klus uitvoeren.
De overwegingen die hebben geleid tot deze oplossing zijn vooral de onverbeterlijkheid van de Julie schijfremmen voor wat betreft het gaan vastzitten van de rempiston (Jos: "typisch Julie") en de slechte omstandigheden waaronder de remmen hun werk moeten doen (winterseizoen met pekel, modder en zand op de wegen).
Door m'n ervaringen met de trommelremmen op WAW015 verwacht ik niet dat er problemen zullen optreden door de mindere doseerbaarheid en de geringere maximale remkracht van trommelremmen t.o.v. schijfremmen. Beide aspecten worden trouwens verbeterd door hoogwaardige bedieningskabels (Jagwire) en de grotere remtrommeldiameter (90 mm ipv 70 mm). De geringere storingsgevoeligheid van trommelremmen is een groot pluspunt.
Trefwoorden:
repareren/onderhoud,
roei3wieler
Abonneren op:
Posts (Atom)

