15 maart 2007

RANS Cruz en WAW

Met 2 graden kouder en iets meer wind is het vandaag duidelijk minder zacht dan eergisteren, dinsdag. Reden dat ik nu WAW015 neem voor een trainingsrondje, ipv m'n RANS Cruz CF-bike. Ook heb ik vandaag niet zoveel tijd: vanavond moeten we vroeger dan normaal eten omdat we in Groningen een concert hebben van het NNO, met Michel Tabachnik, chef-dirigent van het Noord Nederlands Orkest (NNO), als dirigent.

Het is zonnig als ik omstreeks het middaguur, met boterhammetjes mee, vertrek. Het reconstructiewerk aan de brug over het Kieldiep -de doorvaart wordt verbreed om deze geschikt te maken voor de recreatievaart- neemt op de wal en op de weg zoveel ruimte in beslag dat zelfs voor een smal karretje als de WAW geen doorgang is. Geen nood: ff terug en vanaf de Woortmanlaan doorsteken via het landbouwweggetje naar de Veendammerweg, in Kielwindeweer via 'n andere brug het Kieldiep over en dan langs de gestremde brug de gebruikelijke route volgen. Onderweg ontmoet ik slechts enkele hondenuitlaters en fietsers, verder is het stil.

Inmiddels mijmer ik wat na over de tocht met de Cruz, afgelopen dinsdag. 'k Ben met de fiets achterop de auto naar Dwingeloo gereden en heb van daaruit de Dwingelderveldroute gedaan, 'n afstand van 41 km. Vooraf was ik bang dat ik erg langzaam zou fietsen en mij onderweg zou vervelen. Maar dat viel mee: uiteindelijk bleek de gemiddelde snelheid 21,1 km/uur te zijn, vrij normaal voor zo'n tochtje in het begin van het seizoen. Ook had ik het subjectieve gevoel van redelijk op te schieten, dus vervelen was er niet bij op deze afwisselende route door mooie landschappen. Eigenlijk was ik naar m'n gevoel weer heel snel terug in Dwingeloo. Het comfort viel alleszins mee. Weliswaar niet zo comfortabel als m'n andere lig- en roeifietsen, maar er was geen sprake van zwarte vlekken voor de ogen vanwege helse zadelpijn zoals op m'n MTB. Onderweg heb ik het typische RANS CF-bike zadel wat meer vooroverhellend gezet, en het stuur wat hoger en dichterbij. Al heb ik misschien (nog) niet helemaal de befaamde 'sweet spot' gevonden in deze combinatie van afstellingen, toch lijk ik er naar mijn gevoel dichterbij gekomen te zijn. Het viel mij op dat ik die afstellingen nu, na ruim 100 km te hebben afgelegd, met meer begrip voor de gevolgen ervan kon doen dan tijdens de allereerste 10-tallen km's op de Cruz. En ongetwijfeld zal de gewenning aan de houding en het gebruik van andere spieren een rol spelen.

In Oudemolen eet ik m'n boterhammetjes op en geniet van de warme zon in m'n gezicht -reden dat ik vandaag heb gewaagd de cabriokap op WAW015 te zetten- en van het uitzicht op het fraaie stroomdal van de Drentse Aa.

De rest van de tocht verloopt aangenaam en zonder vermeldenswaardige gebeurtenissen.

54 km gefietst.

17 februari 2007

M'n eigen milieuagenda

Het nieuwste rapport van het IPCC dat op 2 februari j.l. uitkwam laat weinig twijfel bestaan over de ernst van de wereldwijde klimaatveranderingen en dat deze zo goed als zeker door het mensdom worden veroorzaakt.

Aanpassen aan het klimaat en besparen op het energieverbruik is derhalve het parool. Ook de eenvoudige particulier heeft hiervoor mogelijkheden, al zijn deze vaak beperkt door de gegeven omstandigheden.

M'n eigen milieumaatregelen die ik dit jaar neem of overweeg, zijn de volgende:
  1. Planten van 3 bomen in m'n tuin om gazon en border enigszins te beschermen tegen droogte en felle zon. Dit is in januari gebeurd.
  2. Monteren van een roetfilter op m'n bijna 2 jaar oude Corolla Verso. De afspraak hiervoor is al gemaakt en zal eind maart gebeuren, gelijk met de 60.000 km-beurt.
  3. Isoleren van de beganegrondvloer van onze woning door het aanbrengen van een laag polyurethaanschuim tegen de vloer vanuit de kruipruimte. Tevens wil ik laten nagaan of de spouwmuurisolatie kan worden verbeterd. Als dat het geval is wil ik deze ook direct laten uitvoeren, nog voor het stookseizoen 2007/08.
  4. Omvormen van een deel van de twee gazons (samen bijna 400 vierkante meter) in een bloemenweide. Hierover ga ik een voormalige collega raadplegen, een bioloog die ervaring heeft met ecologisch bermbeheer. Als zijn advies hierover gunstig uitpakt, wil ik hiermee dit jaar nog een begin maken.
  5. De CV-ketel vervangen door een thuiscentrale waarmee ook electriciteit kan worden opgewekt. Deze is momenteel volop in ontwikkeling (de eerste praktijkproeven in 1000 huishoudens zijn al aan de gang) en zal naar verwachting in 2008 op de markt komen. Onze huidige HR-ketel is in februari 1990 geplaatst en dus alweer 17 jaar oud. Nadere berekeningen moeten uitwijzen hoeveel rendement deze investering kan opbrengen.
Aanvulling om 17.48 uur:
74 km gefietst.

12 februari 2007

20 km door zware buien

Na bijna een halve week gedwongen niet-fietsen is het vanmiddag opeens prachtig weer, met zelfs een beetje zon erbij. Fluks op weg dus met WAW015!

Bij Gasteren is het al te zien: een echte onweerslucht is bezig zich te ontwikkelen. Even voorbij Tynaarloo, op de weg naar Zuidlaren, gaat het niet onweren maar wel stevig regenen met af en toe 'n korreltje hagel ertussen. Het zicht wordt slecht: beregend vizier, regenspatten op m'n bril en last van wasem op de binnenkant van de brillenglazen. Bril af en wat langzamer doorrijden is het beste onder deze omstandigheden. M'n hoofdband beschermt m'n hoofd tegen de kou, en omdat ik goed ben doorgewarmd krijg ik het niet koud door de regen die m'n borst nat maakt.

'k Neem een kortere weg naar huis: door Zuidlaren i.p.v. er omheen. De winkelstraat is bijna uitgestorven en fietsers zijn er ook bijna niet.

Ter hoogte van De Groeve wordt het even droog. Op de Semsweg vlak voor Kielwindeweer wordt de lucht weer erg donker en zie ik een heel fraaie bliksemschicht. Daarom neem ik de route langs het Kieldiep, door het typisch veenkoloniale dorp Kielwindeweer.

  • Sinds begin 2006 heeft Kielwindeweer de status van beschermd dorpsgezicht. Kiel-Windeweer is een van de meest gave veenkoloniale nederzettingen die er nog zijn. Aan de hand van oude kaarten is te zien dat de structuur van het dorp in 150 jaar nauwelijks is gewijzigd. De bebouwing bestond successievelijk uit boerderijen en aanvullende bebouwing, zoals kerk, stelmakerij, smederij en woningen. Het aangrenzende Annerveenschekanaal maakt ook kans om tot beschermd gezicht te worden aangewezen. Als dat doorgaat vormen de beide dorpen samen het langste ‘gezicht’ van Nederland.
Op deze manier hoop ik te profiteren van de nabijheid van bebouwing als bescherming tegen blikseminslag. Gelukkig blijft het bij die ene bliksemschicht, maar het begint weer geweldig te regenen. Dit zal zo doorgaan tot ik thuis kom. Vlak voor Veendam wordt de regenbui een hagelbui. Zonder bril en onder het vizier doorkijkend heb ik net voldoende zicht op de weg om veilig te kunnen rijden.

Bedekt met een laag hagel wordt WAW015 z'n hok ingereden.

'n Les voor de volgende keer: een handdoek mee om die over de borst te slaan als er veel regen naar binnen spat; daarmee kan ik ook af en toe m'n bril mee schoonvegen.

44 km gefietst.

03 februari 2007

Opvallen en [OT] het Droste-effect

Vandaag mooi weer: veel zon, hier en daar een wolkje en een matige wind. Ideaal voor een wat langere tocht met WAW015. Even voor 13h ben ik op weg met een boterhammetje en drinken mee voor onderweg.

Eerst een stuk van m'n favoriete route die nooit verveelt: via Annen, Gasteren en Tynaarloo naar Zuidlaren. Vervolgens achter het dorp om, langs de camping en 50 Bunders, naar Midlaren. Nu brei ik een flink stuk aan de route door niet direct terug te gaan naar Zuidlaren, maar via Noordlaren en Glimmen naar Haren te fietsen. De zon schijnt, de velomobiel zoeft soepeltjes over de weg en m'n beenspieren zijn in prima vorm.

Even voor Noordlaren pauzeer ik om m'n brood op te eten. In Noordlaren is de reconstructie van de weg door het dorpje -volgens de Shared Spaces filosofie van Monderman- inmiddels bijna gereed. Het resultaat mag gezien worden, en het zal nog veel mooier zijn als de grasstroken tussen de bomen en langs het wandelpad zijn aangebracht.

Weldra rij ik Haren binnen. WAW015 glimt en blinkt in de zon omdat-ie gisteren is gewassen, en dat is wellicht de reden voor de ongewoon grote belangstelling voor het oranje karretje. Terwijl ik in de zon zit op het terras van Intermezzo en met m'n belangstellende buren een gesprek voer over fietsen, velomobielen en automobielen, blijven veel mensen -jong en oud- bij WAW015 staan om 'm eens goed te bekijken en te bewonderen.

De reis terug naar Veendam via Zuidlaren verloopt voorspoedig. Weer thuis kan ik constateren dat het comfortabel fietsen was: niet te warm, niet te koud, een comfortabele zit en ook overigens geen lichamelijke ongemakken. En met de 67 km van vandaag erbij heb ik vanaf 1 januari alweer exact 500 km gefietst.

En nu het Droste-effect: het plaatje laat zien wat er gebeurt als ik mbv Timbuktu Pro op m'n eigen computer in Veendam met 'n computer in Leusden contact maak met m'n eigen computer. Wat ik al voorzag gebeurde direct en ook heel snel: een fraaie illustratie van het Droste-effect.
Voor de computertechneuten: de firewalls op beide computers zijn ingeschakeld; alleen de Timbuktu-poorten 407 op beide computers zijn opengezet en geautoriseerd voor uitsluitend deze computers.

67 km gefietst.

05 januari 2007

Een rustige toertocht bij rustig herfstweer

Woensdag heb ik m'n gebruikelijke rondje van ca. 50 km in een vlot tempo gereden, reden dat ik vandaag een iets langere tocht Veendam-Haren vv in een kalm tempo doe. De nadruk ligt op rustig toeren en het winterlandschap bekijken bij herfsttemperatuur. Op de fietspaden ligt veel rommel die de afgelopen weken door de harde wind uit de bomen is geschud. Het is soms manoevreren tussen de takken en stammetjes door, die al zover zijn vergaan dat ze gemakkelijk breken als ik er overheen rij. Met 3 wielen kun je niet altijd alles vermijden...
Af en toe maak ik een tussensprintje, en ervaar daarbij het aangename gevoel dat ik veel krachtreserves heb -voor mijn doen natuurlijk!- die ik heel soepel kan aanspreken als ik dat wil.

De laatste keren, en nu ook weer, rij ik met oorstopjes in beide oren, op maat gemaakte geluiddempertjes die het meeste gerammel en gedaver in de WAW tegenhouden. Da's geen overbodige luxe als de gesloten kap met vizier op de WAW zit. Met de cabriokap is de WAW veel en veel stiller, en dan zijn de oorstopjes overbodig.

Ook fiets ik nu met nieuwe fietsschoenen. Vorige week heb ik een paar SIDI fietsschoenen gekocht, en ondanks de relatief smalle leest (maar niet zó smal als bij de schoenen van bijv. Shimano) voegen ze zich toch aangenaam naar m'n uitgezakte voeten. Dit dank zij het soepele leer van de SIDI schoenen. Dat proces van het naar de voeten staan probeer ik te versnellen door op de kritische plaatsen -links en rechts aan de voorkant- het leer flink vochtig te maken met brandspiritus. Dat is een heel oud middeltje dat ik al tientallen jaren geleden toepaste om m'n Ving schaatsschoenen snel naar m'n voeten te laten vormen.
De drie klittenbandsluitingen van de nieuwe schoenen maken het heel gemakkelijk om ze nauwkeurig te bevestigen om m'n voeten: niet te los, niet te strak en zorgen dat de tenen vrij blijven van de voorkant. Met de overschoenen van Pro hou ik bij deze temperaturen (en ook wat lager) aangenaam warme voeten.

In Haren besluit ik om te kijken of er iemand thuis is bij een van m'n goede kennissen. En ja hoor, er brandt licht en volgens de glazenwassers die met de ramen bezig zijn is er inderdaad iemand thuis. Na het aanbellen volgt een hartelijk weerzien met Alma en een geanimeerd gesprek waarbij in ijltempo de gedeelde interesses en gezamenlijke relaties de revu passeren. WAW015 krijgt de bewondering die 'm toekomt en na wat afspraken te hebben gemaakt over het vervolg aanvaard ik de terugtocht.

'k Ben deze ochtend om ca. half twaalf van huis vertrokken, en kom ver na de gewone lunchtijd in Zuidlaren aan. 'k Stel mij Op 't Olle Stee tevreden met een glas warme chocolademelk met appelpunt, zodat de gevreesde hongerklop wegblijft. Het vochtverlies compenseer ik onderweg met af en toe een paar slokken uit de fles met blauwe sportdrank.

Via Schuilingsoord en Annen ga ik weer richting Veendam. Eenmaal thuis merk ik na een paar uur dat de linkerband leeggelopen is. Het plakken heeft geen haast: morgen is er weer een dag!

59 km gefietst