Weer 'ns roetsen

Tijdens het routine geworden ochtendlijke sneeuwschuiven van oprit, straatwerk om het huis (en zonodig de inrit wanneer m'n twee buurmannen dat nog niet hebben gedaan) blijkt het heel aardig weer te zijn: het sneeuwt maar weinig, er is niet veel wind, de temperatuur is ongeveer 0ºC en langzaam stijgend en de fietspaden zijn weer schoon. Fluks deel ik m'n werk voor vandaag zodanig in dat ik na de lunch kan roetsen en laat mij, warm aangekleed, tot laag bij de grond zakken op m'n sjeesbeest en ga richting dorpscentrum om bij vrienden die daar wonen hun iMac te voorzien van een nieuwe TechTool eDrive.

De eerste paar honderd meters rij ik met m'n skibril op het voorhoofd, maar dat blijkt toch tegen te vallen. Boosdoener is de luchtvochtigheid die het zelfs bij ≈ 0ºC en een matig tegenwindje m'n onbedekte gezicht snel afkoelt. Snel zet ik de skibril op m'n gezicht en merk meteen het grote verschil in comfort.

Na de systeembeheerswerkzaamheden en het bijpraten ga ik weer vrolijk huiswaarts, af en toe opzettelijk met een of twee wielen door de sneeuwhopen langs het fietspad. Bij huis aangekomen heb ik nog geen zin om naar binnen te gaan en ga weer op stap, nu richting Langebosch, een villawijk waar de meeste vrijstaande huizen aan het water liggen. Bij de luxe serviceflat daar is een heel mooi keerpunt en ga ik nu definitief naar huis.

'k Verheug mij op de weersverwachting voor de komende dagen: geen al te lage temperaturen, geen sneeuw en misschien wat meer zon. Kan ik weer wat kilometertjes maken. Met 'n beetje zal ik al tevreden zijn, zeker met zo'n winter.

Géén heroïsche onderneming

Na de laatste keer roeifietsen op 1 januari j.l. was het buiten te saai (heel grijs & heel donker) of het sneeuwde te hard om een prettig ommetje te roeifietsen.

Niet dat ik me verveelde. 'k Kon zelfs nuttige dingen doen, zoals op kierenjacht gaan in huis. Met 'n echte winter zoals deze is het niet zo moeilijk om ze op te sporen: de rug van je hand natmaken en voor de verdachte plek houden. Op 5 plaatsen gierde de koude buitenlucht de woning in. Deze zijn nu allemaal gedicht met wat mooie spullen van elton.nl.

Het gebrek aan beweging op m'n roeifiets kon ik de afgelopen dagen gelukkig compenseren met sneeuwschuiven: inrit (gemeenschappelijk voor 4 woningen), de opritten van onszelf en van onze buren die het elders te druk hadden om dat zelf te kunnen doen, en de rest van het terraswerk rondom onze eigen woning.
Maar als ik m'n rug soepel en lenig wil houden, dan is bijna 'n weekje niet roeifietsen eigenlijk al te lang zoals ik de afgelopen dagen ging merken...

Dus op zo'n zonnige dag als vandaag gaat het als vanzelf: de warme kleertjes opzoeken, de skibril als toefje op de taart gezet :-) en wegwezen op de roei3wieler. Kort ommetje van ca. 9 km, dat lijkt me wel genoeg om m'n weerstand te testen tegen een kou van minus 3, minus 4 graden.

't Kon minder, zoals ze dat hier bij ons zo mooi kunnen zeggen. Alles mooi wit en alles comfortabel warm met skibril op en voetenwarmers op de hoogste stand. Onderweg kom ik een paar hardlopers tegen en enkele wandelaars, maar amper fietsers. Aan de wegen en fietspaden binnen en buiten de bebouwde kom ligt het niet. Allemaal schoongeveegd en gestrooid, dus helemaal vrij van sneeuw en ijs. Met dank aan de wegbeheerders die dat gepresteerd hebben ondanks de overvloedige sneeuwval in onze omgeving!

'k Kom in een heel prettige stemming thuis en rond het ritje af met de gebruikelijke rek- en strekoefeningen. 'k Realiseer mij terdege dat 't op m'n roei3wieler, een spichtig lichtgewichtje dat hoog op de wielen staat, een heel gemakkelijk en comfortabel tochtje was, totaal niet te vergelijken met de bijna-poolexpedities die sommige velomobielrijders de afgelopen dagen hebben ondernomen en allemaal goed hebben volbracht ondanks de barre onstandigheden voor velomobiel en berijder.

'k Ben benieuwd of m'n winterkleding mij zal kunnen beschermen tegen de harde (4-6 Bf) wind uit het oosten/noordoosten die, bij een temperatuur van 0 tot -4 ºC overdag, ons naar verwachting de komende dagen zal teisteren.

Sneeuw…

'k Werp af en toe een mistroostige blik naar buiten: het sneeuwt nu bij ons, en niet zo weinig ook! Fietsen is niks, zelfs niet met de hoogste graad van beschutting van ogen en hoofd.

'k Prijs mij gelukkig dat ik gisteren, op 1 januari 2010, een ommetje heb gemaakt op m'n roei3wieler. Sommige doorsteekjes en landbouwwegen waren onbegaanbaar, dus ik moest af en toe rechtsomkeert maken. Dat mocht echter de pret niet drukken: besneeuwde velden, een -ietwat bleek- zonnetje en nauwelijks wind. Heerlijk, vooral na enkele dagen -door het gure en donkere weer afgedwongen- roetsonthouding!

Nadat m'n vrouw was uitgekeken op het traditionele Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen konden we gistermiddag nog een heerlijke wandeling maken. We kozen voor een wandelroute die onder betere weersomstandigheden deel uitmaakt van een van m'n favoriete fietsroutes en verkenden te voet de omgeving van Zuidlaren en Midlaren. Mooi! We zagen een tweetal hazen over een besneeuwd weiland rennen.

Toen we met de auto naar/van het startpunt van onze wandeltocht reden, viel ons de drukte op: allemaal mensen in hun auto die kennelijk iets familieachtigs gingen doen dan wel weer naar huis gingen. Dat betekent dus alweer en dus teveel zitten, alweer en dus teveel eten&drinken. En dan nog niet weten waarom men zich zo lamlendig voelt na zulke dagen…

Brillen en zo…

Al m'n brillen op 1 foto, van boven naar beneden m'n Henry Jullien 'nette' bril, de Ray-Ban zonnebril met fotochrome glazen, de Adidas Evil Eye fietsbril met 'clip-in' glazen op sterkte en onderaan de Alpina Colambo Air skibril.

Het is aan de kromming van de monturen goed te zien dat de eerste drie brillen in toenemende mate beschutting bieden tegen wind en kou. Dat gaat namelijk beter naarmate de brillen dichter tegen het gezicht zitten door de kromming ervan te volgen.



Als het zo koud is dat de Adidas te prefereren is boven de Ray-Ban, is een hoofdband meestal wel zo prettig.
 Als de skibril moet worden gedragen is het niet zinvol om de Adidas daaronder te dragen: alles bijeen teveel brillenglazen!







De skibril kan het beste worden gecombineerd met de Ray-Ban. Dan is het ook prettig om zowel de hoofdband als de bivakmuts te dragen.

Fietskm boekhouding 2009

Bijna 6000 km, op 60 km na niet gehaald. Niet dat ik daar rouwig om ben. Ook ga ik niet tegen heug en meug 'n doodsaaie fietstocht maken alleen maar om m'n fietskm quotum te halen. Belangrijker is dat ik m'n belangrijkste doelstelling heb gehaald: geestelijk gezond en lichamelijk fit blijven. Het roeifietsen op roei2wieler en roei3wieler blijkt hiervoor zeer effectief te zijn en een heel hoog fungehalte te hebben. Kortom, mijn keuze voor vooral het roeifietsen is een gouden greep geweest!

De laatste tijd hou ik mij fit door sneeuw schuiven: voor de arbeidende stand, al dan niet gepensioneerd, een heel voordelig alternatief voor de wintersport op lange latten in Oostenrijk of Zwitserland, en nog dicht bij huis ook...

Mwahh…, maar nu terzake: de fietskm boekhouding van het jaar 2009.

Totaal 5.940 km gefietst, waarvan 997 km in de velomobiel WAW015 (nu verkocht) en 1.086 km op de RANS Dynamik Pro, een heel mooie CF-mountainbike en m'n nieuwe aanwinst van eind 2008. Op m'n twee roeifietsen heb ik 3.857 km bij elkaar gesprokkeld, waarvan 2.140 km op de Thijs 222 Revolver en 1.717 km op de roei3wieler.
M'n genoemde roei2wieler is nu 6 jaar oud, en zal begin 2010 plaats maken voor het nieuwe model, de Thijs 209, waarvan het frame grotendeels van carbon is gemaakt.