Omdat ik al vrij snel het 50 mm/f 1.4 objectief kreeg voor m'n digitale spiegelreflexcamera Pentax K100D, kan deze combinatie mee op vakantie naar München. 'k Heb er afgelopen zondag, alweer een week geleden, mee kunnen oefenen in Naarden-Vesting. Het fotograferen met deze Pentax gaat trefzeker en als het moet heel snel wegens de diverse handige voorinstellingen. Dat wordt veel foto's maken!
Afgelopen donderdag was het schitterend weer en ik ging halverwege de middag op m'n THYS 222 Revolver een ommetje maken van iets meer dan 40 km. 'k Had nog zo'n 6 km te gaan om thuis te komen toen ik m'n stalen aandrijfkabel stuk trok. 'k Had het geluk dat ik een reserve dyneema aandrijfkabel bij me had. Weliswaar had ik nog nooit een aandrijfkabel onderweg vervangen, en al helemaal geen dyneema kabel, maar dank zij wat denk- en puzzelwerk is het toch gelukt. De omstandigheden waaronder ik deze reparatie moest doen waren ideaal: 'n lekker warm zonnetje, bij een bankje naast een rustig fietspad en geen auto's in de buurt. Het snelheidsrecord voor roeifietsaandrijfkabelvervangen heb ik vast niet gebroken, maar op 'n gegeven moment kon ik weer opstappen en naar huis rijden.
Het werken met een dyneema kabel blijkt heel wat gemakkelijker dan met een stalen kabel, die wegens z'n veerkracht voortdurend alle kanten op wil zodat het niet zo gemakkelijk is om 't spul op z'n plaats te houden bij het monteren ervan en het weer aanbrengen van het snek-elastiek. 'k Kan mij levendig voorstellen dat veel roeifietsers inmiddels de voorkeur geven aan een dyneema aandrijfkabel!
Diezelfde avond heb ik direct twee nieuwe dyneema kabels besteld bij Derk Thijs. Als we terug zijn van vakantie, zullen ze wel bij de post liggen :-)
Vandaag (zondag) was het weliswaar droog, maar het woei stevig en warm was het ook niet. Omdat ik gisteren m'n WAW een kleine onderhoudsbeurt heb gegeven (ketting gesmeerd, banden opgepompt, het stof eraf gespoeld), lag het dus voor de hand om vandaag daarvan te profiteren door met WAW015 een ommetje te maken.
We hebben deze maand minder 's zondags gefietst, onder meer door het soms slechte weer. Dat blijkt uit de statistieken: deze maand tot nog toe 534 km gefietst: 373 THYS, 46 WAW015, 115 RANS Cruz.
Er zullen deze maand nog wel enkele tientallen Cruz-kilometers bijkomen, daar in Bayern...
24 juni 2007
01 juni 2007
Km's gefietst in mei en zomervakantie in zicht

Ik schrijf dit direct na de middagboterham zodat het eten wat kan zakken voordat ik een ommetje ga maken op m'n THYS 222 Revolver.
En ja, het blijkt zonneklaar dat ik de afgelopen maand vaker op m'n knieën de maairand van ons gazon heb gerenoveerd dan fietskm’s gemaakt: de teller blijft steken op 262: 219 THYS en 43 RANS Cruz.
Na nu in totaal 470 km op m'n Cruz heb ik de knoop doorgehakt en (a) besloten deze fiets mee te nemen op vakantie en (b) wegens (a) een Rohloffnaaf erop laten zetten. De Shimano XTR achterderailleur kon maar slecht overweg met de lange ketting van de Cruz, want in tegenstelling tot wat ik op m'n MTB was gewend, ging het schakelen op de Cruz vaak haperend en onzuiver. De inmiddels gemonteerde Rohloffnaaf schakelt perfect, zoals ik ook gewend ben van de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper.
Ook in andere opzichten blijkt het dichterbij komen van onze zomervakantie in ons favoriete gebied, te weten de wijde omgeving van München. Met wat kunst- en vliegwerk ben ik er in geslaagd om binnenkort twee mooie objectieven te mogen ontvangen voor m'n vandaag gekochte Pentax K100D camerahuis. De lenzen zijn de Pentax SMC 77 mm F1.8 Limited FA en de Pentax SMC 50 mm F1.4 FA. Beide lenzen staan hoog aangeschreven in de gemeenschap van Pentaxgebruikers! Hopelijk heb ik in ieder geval een (het 50 mm objectief) of beide lenzen in huis voordat we op stap gaan. En in het geval van de grootst mogelijk pech -namelijk dat beide Pentax-lenzen niet op tijd arriveren- kan ik nog altijd terugvallen op m'n oude Sony DSC-S70.
41 km geroetst
03 mei 2007
Km-standen en maandtotaal voor april


In de maand april blijk ik toch nog 500 km totaal te hebben gefietst, als volgt verdeeld:
143 Thys, 90 WAW, 267 Cruz.
Hieruit blijkt dat Willy en ik weer begonnen zijn met onze fietstochten in de weekenden, dat het weer in april te mooi was om veel met de velomobiel te rijden, en dat door de week ik niet zoveel tijd had om te roetsen, dit omdat de tuin m'n aandacht opeiste. Dat zal de komende weken niet anders zijn; de hovenier brengt deze ochtend driekwart kuub straatzand, zodat nu de resterende 80 à 100 meter maairand om het gazon op hoogte kan worden gebracht.
Inmiddels heb ik bij m'n fietsenmaker een Rohloffnaaf besteld voor de RANS Cruz, zodat-ie binnenkort kan worden gemonteerd.
30 april 2007
Tweewielerseizoen is begonnen
Met het mooie weer van de afgelopen weken blijft m'n velomobiel WAW015 rustig in z'n hok staan en ga ik op stap met m'n roeifiets THYS 222 Revolver of met m'n CF-bike RANS Cruz. Daarmee zijn inmiddels weer enkele tientallen fietskm's bijeen gesprokkeld, onder aangename omstandigheden: lekker warm met toch 'n verkoelende luchtstroom om het lijf.
Het was een aangename verrassing om te merken dat ik, ondanks de enkele maanden winterpauze in het roeifietsen, weer direct volkomen vertrouwd was met m'n roets. Van het rijden en het manoevreren daarmee was ik werkelijk niets verleerd. Wel was m'n specifieke roetsconditie een stuk minder geworden, maar daaraan wordt nu gewerkt...
De RANS Cruz blijkt een uitstekende toerfiets voor het in weekenden samen fietsen met m'n vrouw Willy. Dat ik op de Cruz stukken langzamer ben dan op m'n GrassHopper en op m'n vroegere Santos mtb, deert mij nauwelijks omdat de voordelen van de Cruz ruimschoots opwegen tegen het snelheidsverlies. Die voordelen zijn overigens uitvoerig aan bod gekomen in m'n posting van 09 april 2007.
Het klimmen met de Cruz gaat trouwens boven verwachting goed. 't Was even wennen, maar de klimmetjes naar de Posbank op de Havikerwaardroute verliepen zonder problemen.
't Schakelen met de Shimano XTR achterderailleur gaat minder soepel dan met de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper. Ik had al plannen om op termijn de Cruz van een Rohloffnaaf te voorzien, dit om eventueel een veel dikkere achterband (bijv. de Schwalbe Big Bettty) te kunnen monteren, maar heb nu besloten om die 14-versnellingen naaf zo spoedig mogelijk te laten monteren. M'n fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren heeft mij al laten weten dat zij deze klus kunnen uitvoeren. Toch maar 'ns opbellen en overleggen...
100 km totaal gefietst op de Cruz (zo 29 en ma 30 april)
140 km totaal geroetst (tussen 19 en 28 april)
Het was een aangename verrassing om te merken dat ik, ondanks de enkele maanden winterpauze in het roeifietsen, weer direct volkomen vertrouwd was met m'n roets. Van het rijden en het manoevreren daarmee was ik werkelijk niets verleerd. Wel was m'n specifieke roetsconditie een stuk minder geworden, maar daaraan wordt nu gewerkt...
De RANS Cruz blijkt een uitstekende toerfiets voor het in weekenden samen fietsen met m'n vrouw Willy. Dat ik op de Cruz stukken langzamer ben dan op m'n GrassHopper en op m'n vroegere Santos mtb, deert mij nauwelijks omdat de voordelen van de Cruz ruimschoots opwegen tegen het snelheidsverlies. Die voordelen zijn overigens uitvoerig aan bod gekomen in m'n posting van 09 april 2007.
Het klimmen met de Cruz gaat trouwens boven verwachting goed. 't Was even wennen, maar de klimmetjes naar de Posbank op de Havikerwaardroute verliepen zonder problemen.
't Schakelen met de Shimano XTR achterderailleur gaat minder soepel dan met de Rohloffnaaf op m'n GrassHopper. Ik had al plannen om op termijn de Cruz van een Rohloffnaaf te voorzien, dit om eventueel een veel dikkere achterband (bijv. de Schwalbe Big Bettty) te kunnen monteren, maar heb nu besloten om die 14-versnellingen naaf zo spoedig mogelijk te laten monteren. M'n fietsenmaker 4Hout 2Wielers in Zuidlaren heeft mij al laten weten dat zij deze klus kunnen uitvoeren. Toch maar 'ns opbellen en overleggen...
100 km totaal gefietst op de Cruz (zo 29 en ma 30 april)
140 km totaal geroetst (tussen 19 en 28 april)
Trefwoorden:
RANS Cruz,
roeifietsen
09 april 2007
Met de RANS Cruz tussen de bloesem langs de Linge
De trouwe en oplettende lezertjes van m'n weblog weten dat m'n aanschaf van de CF-bike RANS Cruz een experiment is: hoe zal deze bastaard in de fietswereld -geen 'rechtop-fiets en evenmin een ligfiets, maar 'iets daar tussenin'- mij bevallen? Zal de Cruz inderdaad de voordelen bieden van een rechtop-fiets zonder de helse zadelpijn die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005? Of van de andere kant bekeken: zal de Cruz het comfort kunnen bieden van een ligfiets zonder de nadelen ervan, zoals een geringere stabiliteit op onverharde wegen en slechtere klimprestaties?
Een evenwichtig review van de RANS Fusion door Bryan J. Ball, hoofdredacteur van BentRider Online, is te vinden op www.bentrideronline.com.
Bob Bryant (de drijvende kracht achter Recumbent Cyclist News en Recumbent Cyclist) heeft interessante artikelen geschreven over de RANS CF-bike collectie en over de verhouding tussen CF-bikes en 'traditionele' ligfietsen.
Naar m'n beste weten zijn er tot nog toe drie (3) moderne CF-bikes in Europa. De twee andere zijn:
de RANS Fusion van Emmanuel Delannoy in Parijs. Zie ook zijn review van de RANS Fusion,
en de RANS Zenetik van Tihamèr in Ravels (België).
Afgelopen zondag was de vroege bloesem in de Betuwe een mooie aanleiding om de Lingeroute te fietsen. Deze doen we elk jaar drie keer: tweemaal in het voorjaar (vroege en late bloesem) en eenmaal in augustus, als de bomen volop in het loof staan.
De vroege bloesem bleek nu nog niet helemaal uitgekomen te zijn; desondanks was de Lingeroute weer een mooie ervaring!
En ja, tot het einde van de 66 km lange tocht -begonnen en geëindigd in Beesd- hield ik het goed uit op de Cruz! Ik begin te wennen aan het stuurgedrag, en het comfort op het CF-bike zadel was redelijk goed te noemen nadat ik de slag te pakken kreeg van de typische zithouding. Deze lijkt op het wat onderuit gezakt hangen op de bank voor de TV, en heeft ook wel wat van de relaxte houding van de berijder op z'n chopper bike, of van de provo-sympatisant op z'n klassieke 'hasj'Puch.
Ik prijs mij gelukkig met m'n keuze voor de Cruz. Deze en de Fusion zijn met hun extreem schuin geplaatste zadelpenbuis de meest ligfietsachtige CF-bikes van de RANS collectie. Hierdoor heb ik de meeste mogelijkheden om een comfortabele positie te vinden voor m'n extreem kieskeurige achterwerk :-(
Hoewel (nog) niet perfect, is het zitcomfort vooral op de lange duur beter dan op m'n mtb's vroeger, zelfs in de periode dat ik nog geen onverdragelijke zadelpijn had. Dat blijkt wel hieruit dat de laatste 10-20 km van de tocht veel geriefelijker waren dan op de mtb.
Tot zover het onderwerp 'zitcomfort'. Maar hoe is het gesteld met de overige rijeigenschappen?
Prestatie zoals accelereren, kruissnelheid en klimmen. Op de CF-bike gebruik ik spieren die op m'n roei- en ligfietsen in mindere mate aan bod komen. Na een ODO van 233 km op de fietscomputer ben ik daaraan al meer gewend dan in het begin, maar het zal nog wel meer km's vergen voordat alle spieren in dezelfde mate meedoen.
Extra kracht op de pedalen zetten doe ik door aan het stuur te trekken. Die trekkracht breng ik op de pedalen over zoals de waterskiër het trekken van het sleeptouw naar z'n ski's, namelijk via de gespannen boog van het lichaam tussen handen en voeten. Hierbij merk ik dat de ervaringen op m'n roeifiets mij hiermee een heel eind verder helpen!
De kruissnelheid is minder dan ik gewend was op m'n mtb en veel minder dan op m'n GrassHopper. De redenen hiervoor liggen voor de hand: vooral meer luchtweerstand maar ook nog de onwennigheid.
Echt klimmen heb ik nog niet gedaan op m'n Cruz. De kleine hellinkjes die ik tegenkwam lieten zich echter gemakkelijk bedwingen. Ook op de Cruz lijkt het een kwestie van tijdig schakelen en het handhaven van een soepele cadans.
Onverharde wegen. Daarop rijdt het net zo zeker, soepel en licht als met de mtb, dank zij de 26 inch mtb-wielen en -banden op de Cruz. 'k Heb dit meermalen kunnen uitproberen in hobbelige grasbermen en op weggetjes met mul zand en losliggend grind.
Stuurgedrag. De Cruz is een uitgesproken lange fiets met relatief weinig berijdersgewicht op het voorwiel. De neiging van het voorwiel om uit te breken onderdruk ik door de voorband niet te hard op te pompen voor meer grip op de weg, en door de fiets de bocht om te drukken door m'n bovenlijf naar voren en tegengesteld aan de bocht naar buiten te leunen.
Overige comfortaspecten. Het diepe V-stuur laat zich heel gemakkelijk instellen (afstand en hoogte) zodat ik de handen ontspannen op het stuur heb liggen, zonder druk op polsen en schouders. Pijn aan handen, polsen en schouders is hiermee definitief van de baan. De relaxte houding rechtop, met lichte neiging naar achteren en 'n knikje in de heupen (dus het kontje niet pront naar achteren!) staat garant voor een ontspannen blik op de weg en over het omringende landschap. Hierdoor en door de grotere ooghoogte is het zicht op de omgeving heel veel beter dan op de 'gewone' ligfiets, zelfs wanneer deze een relatief rechtop zitje heeft, zoals m'n GrassHopper met z'n zithoek van ca. 40 graden.
Bijzonder gemakkelijk is dat je je voeten plat op de grond kunt zetten als je stopt, zonder van het zadel af te gaan!
Last but not least: fietsen met m'n vrouw Willy is nu weer samen fietsen. Qua hoogte en snelheid is m'n Cruz veel gelijkwaardiger aan haar Santos mtb. Dat kan van m'n GrassHopper niet gezegd worden.
Wordt vervolgd...
Door het beloofde mooiere weer zal m'n WAW015 nu vaker op stal blijven, en zal ik eindelijk m'n roeifiets kunnen afstoffen en door de week gebruiken. Zoals reeds gemeld, wordt tijdens tochten in het weekeind met Willy het experiment met de RANS Cruz voortgezet. Zsm zal het klimmen daarmee worden uitgeprobeerd op de Posbank.
Vanaf 1 januari heb ik met WAW015 1415 km afgelegd, en met de Cruz 160. Da's 1575 km totaal. Dat aantal zal de komende tijd niet zo snel omhoog gaan: onze tuin vraagt nu meer aandacht...
Een evenwichtig review van de RANS Fusion door Bryan J. Ball, hoofdredacteur van BentRider Online, is te vinden op www.bentrideronline.com.
Bob Bryant (de drijvende kracht achter Recumbent Cyclist News en Recumbent Cyclist) heeft interessante artikelen geschreven over de RANS CF-bike collectie en over de verhouding tussen CF-bikes en 'traditionele' ligfietsen.
Naar m'n beste weten zijn er tot nog toe drie (3) moderne CF-bikes in Europa. De twee andere zijn:
de RANS Fusion van Emmanuel Delannoy in Parijs. Zie ook zijn review van de RANS Fusion,
en de RANS Zenetik van Tihamèr in Ravels (België).
Afgelopen zondag was de vroege bloesem in de Betuwe een mooie aanleiding om de Lingeroute te fietsen. Deze doen we elk jaar drie keer: tweemaal in het voorjaar (vroege en late bloesem) en eenmaal in augustus, als de bomen volop in het loof staan.
De vroege bloesem bleek nu nog niet helemaal uitgekomen te zijn; desondanks was de Lingeroute weer een mooie ervaring!
En ja, tot het einde van de 66 km lange tocht -begonnen en geëindigd in Beesd- hield ik het goed uit op de Cruz! Ik begin te wennen aan het stuurgedrag, en het comfort op het CF-bike zadel was redelijk goed te noemen nadat ik de slag te pakken kreeg van de typische zithouding. Deze lijkt op het wat onderuit gezakt hangen op de bank voor de TV, en heeft ook wel wat van de relaxte houding van de berijder op z'n chopper bike, of van de provo-sympatisant op z'n klassieke 'hasj'Puch.
Ik prijs mij gelukkig met m'n keuze voor de Cruz. Deze en de Fusion zijn met hun extreem schuin geplaatste zadelpenbuis de meest ligfietsachtige CF-bikes van de RANS collectie. Hierdoor heb ik de meeste mogelijkheden om een comfortabele positie te vinden voor m'n extreem kieskeurige achterwerk :-(
Hoewel (nog) niet perfect, is het zitcomfort vooral op de lange duur beter dan op m'n mtb's vroeger, zelfs in de periode dat ik nog geen onverdragelijke zadelpijn had. Dat blijkt wel hieruit dat de laatste 10-20 km van de tocht veel geriefelijker waren dan op de mtb.
Tot zover het onderwerp 'zitcomfort'. Maar hoe is het gesteld met de overige rijeigenschappen?
Prestatie zoals accelereren, kruissnelheid en klimmen. Op de CF-bike gebruik ik spieren die op m'n roei- en ligfietsen in mindere mate aan bod komen. Na een ODO van 233 km op de fietscomputer ben ik daaraan al meer gewend dan in het begin, maar het zal nog wel meer km's vergen voordat alle spieren in dezelfde mate meedoen.
Extra kracht op de pedalen zetten doe ik door aan het stuur te trekken. Die trekkracht breng ik op de pedalen over zoals de waterskiër het trekken van het sleeptouw naar z'n ski's, namelijk via de gespannen boog van het lichaam tussen handen en voeten. Hierbij merk ik dat de ervaringen op m'n roeifiets mij hiermee een heel eind verder helpen!
De kruissnelheid is minder dan ik gewend was op m'n mtb en veel minder dan op m'n GrassHopper. De redenen hiervoor liggen voor de hand: vooral meer luchtweerstand maar ook nog de onwennigheid.
Echt klimmen heb ik nog niet gedaan op m'n Cruz. De kleine hellinkjes die ik tegenkwam lieten zich echter gemakkelijk bedwingen. Ook op de Cruz lijkt het een kwestie van tijdig schakelen en het handhaven van een soepele cadans.
Onverharde wegen. Daarop rijdt het net zo zeker, soepel en licht als met de mtb, dank zij de 26 inch mtb-wielen en -banden op de Cruz. 'k Heb dit meermalen kunnen uitproberen in hobbelige grasbermen en op weggetjes met mul zand en losliggend grind.
Stuurgedrag. De Cruz is een uitgesproken lange fiets met relatief weinig berijdersgewicht op het voorwiel. De neiging van het voorwiel om uit te breken onderdruk ik door de voorband niet te hard op te pompen voor meer grip op de weg, en door de fiets de bocht om te drukken door m'n bovenlijf naar voren en tegengesteld aan de bocht naar buiten te leunen.
Overige comfortaspecten. Het diepe V-stuur laat zich heel gemakkelijk instellen (afstand en hoogte) zodat ik de handen ontspannen op het stuur heb liggen, zonder druk op polsen en schouders. Pijn aan handen, polsen en schouders is hiermee definitief van de baan. De relaxte houding rechtop, met lichte neiging naar achteren en 'n knikje in de heupen (dus het kontje niet pront naar achteren!) staat garant voor een ontspannen blik op de weg en over het omringende landschap. Hierdoor en door de grotere ooghoogte is het zicht op de omgeving heel veel beter dan op de 'gewone' ligfiets, zelfs wanneer deze een relatief rechtop zitje heeft, zoals m'n GrassHopper met z'n zithoek van ca. 40 graden.
Bijzonder gemakkelijk is dat je je voeten plat op de grond kunt zetten als je stopt, zonder van het zadel af te gaan!
Last but not least: fietsen met m'n vrouw Willy is nu weer samen fietsen. Qua hoogte en snelheid is m'n Cruz veel gelijkwaardiger aan haar Santos mtb. Dat kan van m'n GrassHopper niet gezegd worden.
Wordt vervolgd...
Door het beloofde mooiere weer zal m'n WAW015 nu vaker op stal blijven, en zal ik eindelijk m'n roeifiets kunnen afstoffen en door de week gebruiken. Zoals reeds gemeld, wordt tijdens tochten in het weekeind met Willy het experiment met de RANS Cruz voortgezet. Zsm zal het klimmen daarmee worden uitgeprobeerd op de Posbank.
Vanaf 1 januari heb ik met WAW015 1415 km afgelegd, en met de Cruz 160. Da's 1575 km totaal. Dat aantal zal de komende tijd niet zo snel omhoog gaan: onze tuin vraagt nu meer aandacht...
Trefwoorden:
RANS CF-bikes,
RANS Cruz,
zadelpijn
Abonneren op:
Posts (Atom)