M'n nieuwe roei2wieler, de Thijs 209 carbon roeifiets

Vanochtend hèt grote moment: 'k ga naar Zuidlaren om bij 4Hout 2Wielers m'n nieuwe roei2wieler -de Thijs 209 carbon roeifiets- op te halen. Gisteren namelijk heeft m'n vaste fietsmonteur Jos, samen met z'n vader, de 209 opgehaald in Middelburg, en m'n goeie ouwe ruim 6 jaar oude Thijs 222 meegenomen als inruil. Het was een informatieve en gezellige kennismaking daar bij Derk Thijs en er is heel wat hogere fietsvakkennis uitgewisseld, waarvan ik als onwetend fietsertje natuurlijk totaal geen weet heb.

En daar staat-ie in de winkel te pronken! Gossamme, wat 'n onwijs mooi ding! En licht, zo'n 11,5 kg zonder toptasje. Op de terugweg ga ik bij de bakker langs voor 2 monchoutaartpuntjes voor vanmiddag bij de koffie thuis, want dit moet natuurlijk gevierd worden.

't Is aardig weer, zo'n 11-12 graden en weinig wind. Het zonlicht is diffuus en gedempt dank zij de hoge sluierbewolking, prima omstandigheden om wat technische foto's te maken.

't Lichte fietske laat zich moeiteloos op een paar schragen tillen, zodat alle details goed in het licht zitten en ik e.e.a. goed in beeld kan krijgen. Al op het eerste gezicht is goed te zien dat er groot verschil is tussen de 209 en z'n voorganger, de 222. Qua ontwerp en constructie is er heel veel verbeterd, en de fiets maakt een strakke indruk door de afwezigheid van talloze appendages die bij de 222 nog wel apart op het frame zijn gemonteerd. Het roeifietszitje en het frame vormen nu één geheel. Veel meer kabels zijn weggewerkt in stuur en frame. Het stuur is geheel van carbon, de eveneens carbon voorvork heeft maar 1 poot.

De neus is een mooi geheel geworden. Op de nylon rol rechts kan een voorlicht worden gemonteerd.

Op het stuur zitten niet de standaard rubberen handvatten, maar stuurlint, heel wat comfortabeler voor de handen. De mechanische schijfremmen worden bediend met de lichtgewicht Tektro remhendels. Goed te zien is de gecombineerde bediening voor de revolverringgrendel en de snekblokkeerder. De lichte welvingen aan achter/bovenkant van het stuur zijn om de armslagkabel op z'n plaats te houden.

De revolverring waarop de gele aandrijfkabel (4mm Dyneema) en het zwarte elastiek worden op- en afgewikkeld bij het schakelen naar een ander verzet. In het midden van de revolverring is het frame van de voetenslee te zien, met montagegat voor het rechter pedaal. Even rechtsboven de Dyneemaknoop is de grendel te zien waarmee de revolverring wordt geblokkeerd.

De voetenslee van links gezien. In het balhoofd zitten heel speciale lagers (vraag mij niet precies wat…). 't Fietscomputertje is een Cateye Enduro 8, dat ook op al onze andere fietsen zit. Gemakkelijk omdat je maar 1 handleiding hoeft te kennen.

Het uiteinde van de monovoorvork met de mechanische schijfrem Avid BB7 en Jagwire kabel.

Uiteinde van de achtervork links, eveneens met mechanische schijfrem Avid BB7 en Jagwire kabel.

Vooraanzicht van de monovoorvork. Het carbon voorspatbord is nodig om de boegspriet tegen vuil worden en daardoor verhoogde slijtage te beschermen.

Goed zicht op de achtervorken en de vloeiende overgang naar het roeifietszitje.

Het roeifietszitje ongeveer op het laagste punt, van rechtsonder gezien.

Weer het roeifietszitje, nu van linksonder gezien.

'n Drukke bedoening op dit kruispunt van fietsonderdelen: boegspriet van aluminium/rvs, carbon stuur, carbon frame, carbon monovoorvork.

Fietskm boekhouding 2009

Bijna 6000 km, op 60 km na niet gehaald. Niet dat ik daar rouwig om ben. Ook ga ik niet tegen heug en meug 'n doodsaaie fietstocht maken alleen maar om m'n fietskm quotum te halen. Belangrijker is dat ik m'n belangrijkste doelstelling heb gehaald: geestelijk gezond en lichamelijk fit blijven. Het roeifietsen op roei2wieler en roei3wieler blijkt hiervoor zeer effectief te zijn en een heel hoog fungehalte te hebben. Kortom, mijn keuze voor vooral het roeifietsen is een gouden greep geweest!

De laatste tijd hou ik mij fit door sneeuw schuiven: voor de arbeidende stand, al dan niet gepensioneerd, een heel voordelig alternatief voor de wintersport op lange latten in Oostenrijk of Zwitserland, en nog dicht bij huis ook...

Mwahh…, maar nu terzake: de fietskm boekhouding van het jaar 2009.

Totaal 5.940 km gefietst, waarvan 997 km in de velomobiel WAW015 (nu verkocht) en 1.086 km op de RANS Dynamik Pro, een heel mooie CF-mountainbike en m'n nieuwe aanwinst van eind 2008. Op m'n twee roeifietsen heb ik 3.857 km bij elkaar gesprokkeld, waarvan 2.140 km op de Thijs 222 Revolver en 1.717 km op de roei3wieler.
M'n genoemde roei2wieler is nu 6 jaar oud, en zal begin 2010 plaats maken voor het nieuwe model, de Thijs 209, waarvan het frame grotendeels van carbon is gemaakt.

Opruimwoede (?)

Het begin van de herfst -ik vat dit erg ruim op- is voor mij traditiegetrouw een gelegenheid om nieuwe plannen in stelling te brengen voor herfst en winter, en om een streep te halen door, c.q. afscheid te nemen van, allerlei zaken waarmee ik zònder beter af ben dan mét.

Wat kleine spulletjes die voor mij toch niet je dàt bleken te zijn -dat is nu eenmaal niet altijd te voorkomen- heb ik om niet aangeboden op ligfiets.net, de site van de NV-HPV. 'k Was bang dat dat niet zou opvallen, maar niets bleek minder waar: tuk op meevallertjes, dat ligfietsvolkje…

'k Hoor er weer helemaal bij, want meevallertjes, daar ben ik ook niet vies van. Omgekeerd gun ik ook andere mensen hun meevallertjes. En als dat een prima manier is om van overbodige maar goede tot praktisch nieuwe spullen af te komen, dan is dat mooi meegenomen.

Het is goed voor een mens om zich af en toe te bezinnen op wat-ie best kan missen.

Niet om niet, maar voor een redelijke prijs waarbij ikzelf en de toekomstige koper zich prettig bij voelen, wil ik de komende tijd afstand doen van m'n velomobiel WAW015. 't Is een prachtige fiets die beter verdient dan een luizige 7000 km rijden in ruim 3 jaar. Ik ben er zeker van dat ik in het vervolg liever m'n roei3wieler gebruik in het "slechte" seizoen.

Voor het overige is er geen enkele dwingende reden om m'n WAW te verkopen. Er is ruimte genoeg in onze fietsengarage en voor het geld hoef ik het ook niet te doen. Maar ik heb nu de vaste overtuiging dat ik genoeg zal hebben aan m'n 2 roeifietsen en m'n eveneens 2 RANS CF-bikes. En waarom zou ik dan meer willen hebben?

'k Kwam nog wat recente grappige fotootjes tegen. Eentje laat zien dat m'n roei3wieler prima in onze Toyota Verso past: achterbanken neerklappen, bijrijdersstoel naar voren en de rugleuning ervan naar achteren, en 't spul kan zo naar binnen rijden. Vervolgens goed vastzetten zodat de fiets niet naar voren of naar achteren kan bij afremmen resp. optrekken. Als de fiets op z'n plaats staat kan de linker achterbank weer worden opgeklapt voor een evt. passagier.

De andere foto laat roeifietsengeweld zien op onze oprit. Beide roeifietsen kregen een grondige schoonmaakbeurt op de dag voor de start van de Week v/d Vooruitgang in Zwolle, dat door Plat Zwolsch was georganiseerd. Heel, heel gezellig trouwens… Ook een prima omgeving, aan de rand van Zwolle tegen 'n mooie woonwijk aan. Dat kwam ook de sfeer ten goede. Ik hou niet zo van evenementen in "the middle of nowhere"...

Er komt 'n nieuw model roeifiets

Er komt einde dit jaar een nieuw model roeifiets uit, de 209, grotendeels van carbon gemaakt. Derk Thijs heeft mij hierover het volgende laten weten en het onderstaande heb ik met zijn toestemming hier neergezet.

De 209 weegt 4 à 5 kg minder dan de 222 Revolver. Bij het ontwerp is niet alleen gelet op verbeteren van snelheidsrecords, maar van èn snelheid èn duurzaamheid èn roetsplezier. Onderweg met panne staan is immers geen roetsplezier!
Een aantal onderdelen op de foto zijn nog niet zoals de uiteindelijke versie gaat worden. De roeifiets kan ook in blauw worden geleverd, dit voor mensen die niet van zwart houden.

Inmiddels is de 209 erg uitgebreid getest, met als gevolg diverse verbeteringen en nieuwe mallen. Daarbij zijn kosten noch moeite gespaard. De prestatie van Theo Homan met een prototype van de 209 (7e plaats bij de duurtocht London-Edinburgh-London; slechts 6 racefietsers voor hem) is volbracht zonder enig malheur, zelfs geen kabel of bandje wisselen.

Het is de bedoeling dat de eerste exemplaren van de 209 deze winter worden afgeleverd.

Tot zover de informatie van Derk. 'k Heb al een blauw exemplaar besteld :-)

Roeifietsen everywhere!

Het is vandaag heerlijk weer. Even na drie uur in de middag ga ik op stap met m'n roets. Heerlijk! De zon schijnt, de vogeltjes fluiten, de roets snort voort en ik warm m'n lijf op in de warme wind en in de zon die uitbundig schijnt.

Onderweg laat ik de gebeurtenissen van afgelopen week nog even de revue passeren. Maandag kreeg ik te kampen met een defect aan de roets. De vervangende onderdelen en de montageinstructies kreeg ik een paar dagen later door Derk Thijs toegezonden. Aanvankelijk zag ik er tegen op om de reparatie zelf uit te voeren, maar gelukkig las ik 'n inspirerend artikel in -of all places!- de New York Times: The Case for Working With Your Hands. 'k Gaf mijzelf een SOK (schop onder de kont) en sprak vervolgens mijzelf streng & bestraffend toe dat ik niet zo'n schijtlaars moet zijn om al bij voorbaat te denken dat ik zulke klusjes niet kan.

En ja, met de instructies van Derk Thijs als houvast lukte het mij om het kapotte grendelhuis te demonteren zonder verdere ravage aan te richten aan de overige vele vernuftige constructies op de roeifiets. De Pedro's werkplaatsstandaard bleek een buitengewoon nuttig hebbeding te zijn waarmee ik het operatieveld op de goede kijk- en werkhoogte kon brengen en van alle kanten kon benaderen. De vervanging van de oude grendelbedieningbinnenkabel door de nieuwe ging eveneens van een leien dakje. Daarna kwamen de onvoorziene omstandigheden.

Twee ervan waren tamelijk onschuldig: het nieuwe grendelhuis zat te dicht bij de boegspriet waardoor-ie aanliep bij het voor- en achteruit schuiven van de voetenslee -dat kon worden verholpen door van een van de bevestigingslippen aan een kant ca. 1 mm weg te slijpen. Ook bleek het beter om de snekdeblokkeerbedieningbinnenkabel te vervangen omdat-ie vlak bij de zwarte rol van de schakelhandle al gedeeltelijk gebroken was.

De derde onvoorziene omstandigheid was van een zwaarder kaliber. Derk Thijs deed mij een mooi aanbod: een roeidriewieler die als demo-exemplaar slechts 150 km op de teller had, voor een wat zachter prijsje, ook omdat-ie die sta-in-de-weg in zijn niet al te grote atelier nu graag kwijt wilde. Met het oog op de naderende winter -de astronomische lente is immers alweer bijna voorbij- kon ik dat aanbod natuurlijk niet weigeren, en heb Derk daarbij laten weten wat m'n speciale wensen zijn voor de afwerking van de roeidriewieler: ibiliet schuim op het zitje; zitje van carbon; geen pedalen op de voetenslee (zoek ik uit in overleg met m'n fietsenmonteur); standaard 178 mm snek, dus niet de alpine pannenkoek; 4 mm Dyneema aandrijfkabel; Cateye Enduro fietscomputer (een must, al onze fietsen hebben dat merk/model!); bagagedrager als op de allereerste roeidriewieler in Nederland (van Chris Keet in Amsterdam); carbon spatbordjes op de voorwielen indien mogelijk; (indien mogelijk carbon, anders gewoon) spatbord om achterwiel; reserve exemplaren van aandrijfkabel, elastiek met haakje, en stuurkabel.
Als alles goed gaat heb ik 'm eind volgende week al in huis...

Bij m'n fietsenmaker in Zuidlaren kon ik gelijk drie zaken regelen: het slijpwerk aan m'n nieuwe grendelhuis, aanschaf van een nieuwe binnenkabel voor de snekdeblokkeerbediening, en uitzoeken van een setje mooie SPD-pedalen voor m'n roeidriewieler. De keus viel op de Shimano PD-A520 pedalen, wegens het grote steunvlak en het heel gemakkelijke inklikken. 'k Heb gelijk een extra paar gekocht voor m'n huidige roeifiets, ter vervanging van m'n inmiddels 6 jaar oude PD-A515 pedalen.

Deze ochtend besteedde ik aan het afronden van de vervangingen en ander klein onderhoud aan de roets, afgerond met een grondige wasbeurt. 't Spul glimt en blinkt weer aan alle kanten...

Na dit alles blijkt onderweg alles uitstekend en zonder haperen te functioneren en de nieuwe pedalen blijken in alle opzichten een verbetering te zijn ten opzichte van de oude: gemakkelijk en snel in- en uitklikken, en een heel comfortabele grote steun onder de fietsschoen.

Natuurlijk wordt dit alles gevierd met 'n kop thee en een plak verse cake bij m'n stamcafé in Zuidlaren, Op 't Olle Stee. Met enkele andere terraszitters, waaronder een groep jonge brandweerlieden, heb ik de inmiddels gebruikelijke vraag- en antwoordsessies over het roeifietsen.

Erg onthand...

'k Kan nu even niet roeifietsen! Eergisteren (maandag) merkte ik onderweg dat het schakelen niet meer ging. Een van de twee bevestigingslippen waarmee het grendelhuis aan de voetenslee is bevestigd, bleek afgebroken. De grendel was daardoor niet meer nauwkeurig uitgelijnd met de openingen in de schakelring.

Gelukkig kon ik met de hand de schakelring in een bruikbaar verzet draaien en met wat gewurm de grendel in die stand laten vastklikken in de schakelring. Zo kon ik met een slakkengangetje van 25 km/uur naar huis rijden.

Van Derk Thijs begreep ik dat dit euvel al eerder enkele malen was opgetreden, en dat de constructie van het grendelhuis met bevestigingslippen daarom nu sterker is uitgevoerd. 'k Zal een nieuwe toegestuurd krijgen met bijbehorende binnenkabel, zodat ik het kapotte onderdeel kan vervangen.

'k Ben niet zo'n held met dergelijk geknutsel -het ontbreekt mij daarvoor aan ervaring en daardoor aan zelfvertrouwen- en heb daarom Jos, m'n vaste fietsmonteur in Zuidlaren, gevraagd of we dat klusje samen kunnen doen. Met de beloofde instructies van Derk en de ervaring van Jos met fietsonderdelen in het algemeen, moet het wel lukken. Jos heeft voor hetere vuren gestaan en is inmiddels gewend dat ik 'm opscheep met zaken die afwijken van de normale gang van zaken, zoals het monteren van Rotor cranks en het afmonteren van CF-bike framesets.

Wordt dus vervolgd.

'k Voel mij werkelijk onthand zonder roeifiets! 'k Wist wel dat roeifietsen voor mij belangrijk is, maar nu voel ik het ook.
Gelukkig is er grote kans dat in de loop van dit jaar een of twee roeifietsen in onze fietsstal erbij komen, en dan is dat probleem gelukkig opgelost: altijd minstens één reserve exemplaar achter de hand :-)

Prettig ritme: tuinieren, dan fietsen

Nu het langer dan een week voorjaarsweer is -van heel fraai tot aangenaam- merk ik dat ik geen minuut langer dan strikt noodzakelijk binnen wil zijn. Gelukkig laten in de tuin werken en fietsen zich voortreffelijk combineren. Bijv. een ochtend tuinieren en 's middags een ommetje op de roeifiets.

De harde wind maakt het stoffig buiten, er is vannacht en vandaag nog te weinig regen gevallen om de droge akkers rondom Veendam geheel stuifvrij te maken. Prima weer om nu even binnen te zitten en wat fietsimpressies te posten...

Algemeen. De lange winter en vooral het weer wat nergens voor deugde behalve binnenzitten, heeft bij mij z'n sporen achtergelaten. Op het eind begon het alsmaar doorzeurende niksige winterweer mij behoorlijk op de zenuwen te werken!
De eerste drie maanden van dit jaar heb ik weinig gefietst wegens de onaantrekkelijke weersomstandigheden in het noordoosten van Nederland. Het is goed te merken in de fietskm-logs: januari 301 km in de WAW; februari+maart 69 km op de roeifiets, 359 km in de WAW. Da's maar 729 km in de eerste drie maanden van dit jaar!

Roeifiets. Zelfs na de lange winterpauze voelde de roeifiets vanaf het begin weer als vanouds vertrouwd aan en na enkele tientallen meters was de routine weer helemaal terug. Alleen m'n conditie hield niet over, en ik heb die met trainingsrondjes van 10 en 25 km weer moeten bijspijkeren. Gelukkig was dat met 'n week zo goed als bekeken, en nu kan ik zeggen dat ik weer een behoorlijk uithoudingsvermogen heb. Nu de snelheid nog...
[lofzang op de roeifiets] Bij tuinieren en roeifietsen merk ik goed dat m'n rug en andere spiergroepen de laatste jaren veel sterker zijn geworden. Dank zij een serie rek- en strekoefeningen die ik meestal na het fietsen doe, ben ik ook nog een stuk soepeler geworden. Bukken, hurken, knielen en weer oprichten, het kost mij allemaal geen moeite. [/lofzang op de roeifiets]

RANS Dynamik Pro. Heerlijk fietsje! Betrekkelijk licht (ca. 13 kg) en supermooi afgemonteerd. Afgelopen zondag maakten m'n vrouw en ik een kort fietsritje naar de opstapdag in Assen, en alles ging heel gemakkelijk. Het comfort, voorzover je dat kunt beoordelen na een ritje van 2x13 km, was ook uitstekend ondanks dat ik het zadel nog niet helemaal goed heb afgesteld. Klimmen doet het met de nieuweling uitstekend, beter dan met m'n Cruz. 'k Moet 'm eerstdaags maar gauw uitproberen op de Posbank...

Met de hakken over de sloot

Aangespoord door berichten over het komende koude weer heb ik de laatste dagen braaf m'n trainingsrondjes geroetst. Af en toe was het wel èrg zompig en donker weer... Dat zullen we voorlopig gelukkig niet meer hebben als we de weermannen en -vrouwen mogen geloven :-)

Gisteren stond bij thuiskomst de ODO op 10.008 km. Gemiddeld dus 2000 km per jaar in die 5 jaar dat ik m'n hooggewaardeerde Thijs 222 Revolver bezit.

M'n roets is de ligfiets die ik het langste heb gehad. Andere ligfietsen heb ik meestal eerder ingeruild voor wat anders wat op dat moment aantrekkelijker leek. Ook een eenvoudige (lig)fietser als ik heeft te maken met een veranderende smaak.

Op 'n gegeven moment kwam een element van noodzaak in m'n keuzes; in september 2004 schreef ik op m'n website:

Zomer 2003 vernam ik dat ik een ongeneeslijke aandoening heb. Met medicijnen kan de verdere voortgang van deze aandoening voorlopig worden stilgezet. Deze medicijnen hebben enkele ingrijpende bijwerkingen, maar daar valt mee te leven.
Een belangrijke bezigheid is nu het handhaven van mijn lichamelijke conditie: een goede conditie helpt namelijk om de medicatie goed te doorstaan, en dat heeft gevolgen gehad voor mijn fiets- en andere sportieve bezigheden.
Mijn laatste "gewone"ligfiets, de Optima Cobra, heb ik eind 2003 vervangen door een THYS 222 CVT roeifiets. Hiermee kan ik met relatief weinig tijdsbeslag mijn algehele lichamelijke conditie goed op peil houden, dit wegens het lichamelijk intensieve karakter van deze manier van voortbewegen. De afgelopen jaren had ik namelijk al ervaren dat roeien op de Concept2 indoor rower een heel plezierige en effectieve training is, dus deze twee activiteiten sluiten goed op elkaar aan.

't Is een heel, heel goede keus geweest, dat roeifietsen...

Lekker fietsen en hangjongerenuniformjasje

De afgelopen weken heb ik het fietsen vaker dan mij lief was moeten verzuimen door eigen werkzaamheden aan andermans computer en andermans werkzaamheden aan eigen huis, maar toch heb ik heerlijke rondjes gefietst, zowel op m'n Thys en Cruz als in m'n WAW015.
Ondanks de gevallen eikels, kastanjes, aanverwant plantaardig materiaal en modder (het is oogsttijd op het Oost-Groningse platteland!) voelt de Thys nu safe aan dank zij de nieuwe Marathon Supreme 50-559 achterband.
En in m'n WAW geniet ik altijd weer van het heerlijke schakelen met de Schlumpf en Campagnolo mechaniekjes. Prijzig spul, maar voor mij werkelijk hun geld waar!

Enkele opmerkingen -ergens op internet- over kledij in de velomobiel inspireerden mij om een hangjongerenuniformjasje aan te schaffen. Da's zo'n jasje van katoen/polyester met ritssluiting vooraan en vaste capuchon die je kunt aansnoeren om het hoofd. Merk Nike, kleur wijnroodachtig, zodat niet elk vlekje direct al opvallend zichtbaar is.
De bedoeling is om bij regen en kou een petje op te zetten en daaroverheen de capuchon: het petje waait dan niet weg en de capuchon beschermt de zijkanten van het gezicht. Hierdoor kan ik langer cabrio blijven rijden en het gebruik van de gesloten kap zo lang mogelijk uitstellen.

De cijfertjes over de afgelopen periode:
fietskm’s vanaf 3 september t.m. 1 oktober : 610 km, waarvan 212 Thys, 110 RANS Cruz en 288 WAW.

Dit jaar geen nieuwe fiets, wel verbeteringen op onderdelen

Voor het eerst sinds vele jaren is/wordt dit jaar geen nieuwe fiets besteld! M'n fietsenverzameling laat niets te wensen over: voor elke omstandigheid staat een geschikte fiets klaar:

1. Roeifiets THYS 222 Revolver: veruit m'n favoriet, behalve bij slecht weer (koud, nat, veel wind). 'k Blijf hierdoor lenig en snel reagerend (nou ja, m'n leeftijd in aanmerking genomen...) en op aangename wijze allround fit.
2. Velomobiel WAW015: als het weer niet goed genoeg is voor de roeifiets, en vooral in herfst/winter zeer gewaardeerd. Ritten van 60+ km (bijv. naar Haren/Groningen vv) in de winter zijn goed om de conditie vast te houden: dat was overigens de voornaamste reden van aanschaf.
3. CF-bike RANS Cruz: een voldoende comfortabele fiets voor onze zomervakanties en de zondagse fietstochtjes. Dan doen we mee met wat lichtelijk denigrerend wordt genoemd "de grijze zondagmiddagfietsbrigade". De voordelen van de CF-bike vergeleken met de -overigens in alle opzichten meer dan voortreffelijke- 'gewone' ligfiets HP Velotechnik GrassHopper compenseren meer dan voldoende het mindere zitcomfort ten opzichte van de 'echte' ligfiets.
4. En tsja, eigenlijk lijkt m'n GrassHopper nu min of meer overbodig...

'k Heb nu de gelegenheid om m'n fietsen op onderdelen verder aan te passen aan m'n specifieke omstandigheden en wensen.

M'n roeifiets is bijna perfect: dermate doordacht ontworpen en gebouwd door Derk Thijs dat er eigenlijk niks aan te verbeteren valt! De wat dikkere groengekleurde dyneema aandrijfkabel voelt prettig degelijk aan en laat zich bui-ten-ge-woon gemakkelijk hanteren als-ie moet worden verwijderd of weer opgewikkeld. 't Is werkelijk een fluitje van 'n cent en een wereld van verschil met de vroegere stalen weerbarstige aandrijfkabel!
Zodat het allemaal heel erg meeviel toen ik het waagde om de standaard Primo Racer achterband te vervangen door de Schwalbe Marathon Supreme 50-559, dit om bij wisselvallig weer en natte wegen meer grip op de weg te hebben. Want hoewel snel, is de Primo Racer alleen maar geschikt voor een droge weg! 't Is wel een ongewoon gezicht, zo'n dikke band achter op de roets...
'k Ben benieuwd hoe de Marathon Supreme zal rijden.

M'n velomobiel is zowel eenvoudig gehouden als van zeer hoogwaardige onderdelen voorzien. Dat maakt 'm eveneens nagenoeg perfect en erg onderhoudsarm. Twee zaken verdienen de aandacht:
de kettingrollen vooraan onder het zitje hebben veel te lijden en zijn in feite niet opgewassen tegen hun taak. 'k Zal op korte termijn 2 nieuwe dezelfde kettingrollen monteren. Daarnaast wil ik bekijken of er superkettingrollen van TerraCycle zijn die geschikt zijn voor de WAW.
En hoewel de Campagnolo Record achterderailleur perfect schakelt, wil ik toch het geheel van afstelling en kettingspanning laten controleren en zonodig beter afstellen.

Ik vind op m'n CF-bike het pedaleren niet soepel genoeg gaan: er is te veel piekvermogen nodig rondom de dode punten. Aanvankelijk heb ik het monteren van een Q-ring van Rotor overwogen, maar de discussie hierover op de Google Ligfiets discussiegroep heeft m'n plannen veranderd. Het belangrijkste feit is het onderzoek door Malfait, Storme and Derdeyn. Daarin wordt weinig heel gelaten van de claims van Rotor over de werkzaamheid van hun Q-ring. Hoewel de ovale kettingwielen van Osymetric in datzelfde onderzoek als veel beter worden beoordeeld, lijken deze helaas niet geschikt voor de afwijkende geometrie van de CF-bike. (Dit zou anders geweest zijn wanneer Osymetric dezelfde mogelijkheid voor fijnafregeling zou hebben toegepast op hun kettingwielen als Rotor dit heeft gedaan op hun Q-ring.)

In feite resteert maar één effectieve en tamelijk kostbare mogelijkheid: het Rotor crank systeem RS4X MTB. Om het hoge gewicht zoveel mogelijk binnen de perken te houden kies ik voor de Titanium uitvoering, met kortere cranks van 165 mm en een enkelbladsuitvoering. 'k Heb al overlegd met m'n vaste fietsenmaker, die de Rotor producten kan leveren en gelukkig ook uit de voeten kan met de engelstalige montagehandleiding. Binnenkort bestellen dus...

Zo vlak voor de zomervakantie...

Omdat ik al vrij snel het 50 mm/f 1.4 objectief kreeg voor m'n digitale spiegelreflexcamera Pentax K100D, kan deze combinatie mee op vakantie naar München. 'k Heb er afgelopen zondag, alweer een week geleden, mee kunnen oefenen in Naarden-Vesting. Het fotograferen met deze Pentax gaat trefzeker en als het moet heel snel wegens de diverse handige voorinstellingen. Dat wordt veel foto's maken!

Afgelopen donderdag was het schitterend weer en ik ging halverwege de middag op m'n THYS 222 Revolver een ommetje maken van iets meer dan 40 km. 'k Had nog zo'n 6 km te gaan om thuis te komen toen ik m'n stalen aandrijfkabel stuk trok. 'k Had het geluk dat ik een reserve dyneema aandrijfkabel bij me had. Weliswaar had ik nog nooit een aandrijfkabel onderweg vervangen, en al helemaal geen dyneema kabel, maar dank zij wat denk- en puzzelwerk is het toch gelukt. De omstandigheden waaronder ik deze reparatie moest doen waren ideaal: 'n lekker warm zonnetje, bij een bankje naast een rustig fietspad en geen auto's in de buurt. Het snelheidsrecord voor roeifietsaandrijfkabelvervangen heb ik vast niet gebroken, maar op 'n gegeven moment kon ik weer opstappen en naar huis rijden.

Het werken met een dyneema kabel blijkt heel wat gemakkelijker dan met een stalen kabel, die wegens z'n veerkracht voortdurend alle kanten op wil zodat het niet zo gemakkelijk is om 't spul op z'n plaats te houden bij het monteren ervan en het weer aanbrengen van het snek-elastiek. 'k Kan mij levendig voorstellen dat veel roeifietsers inmiddels de voorkeur geven aan een dyneema aandrijfkabel!
Diezelfde avond heb ik direct twee nieuwe dyneema kabels besteld bij Derk Thijs. Als we terug zijn van vakantie, zullen ze wel bij de post liggen :-)

Vandaag (zondag) was het weliswaar droog, maar het woei stevig en warm was het ook niet. Omdat ik gisteren m'n WAW een kleine onderhoudsbeurt heb gegeven (ketting gesmeerd, banden opgepompt, het stof eraf gespoeld), lag het dus voor de hand om vandaag daarvan te profiteren door met WAW015 een ommetje te maken.

We hebben deze maand minder 's zondags gefietst, onder meer door het soms slechte weer. Dat blijkt uit de statistieken: deze maand tot nog toe 534 km gefietst: 373 THYS, 46 WAW015, 115 RANS Cruz.

Er zullen deze maand nog wel enkele tientallen Cruz-kilometers bijkomen, daar in Bayern...

WAW015 met zomerreces

Het mooie weer van de laatste tijd houdt WAW015 binnen. De THYS 222 Revolver -m'n favoriete fiets!- wordt zoveel mogelijk gebruikt, al staat-ie nu een paar dagen binnen te wachten op een nieuwe binnenband voor het 26 inch achterwiel. De oude binnenband was lek geworden door een (spontane?) scheur bij het Presta ventiel.

Ook de GrassHopper doet veel dienst: niet alleen 's zondags als Willy en ik samen gaan fietsen, maar ook af en toe door de week, dit om de laatste onvolkomenheden op te sporen en te verhelpen voordat-ie wordt meegenomen op onze zomervakantie aan de Starnberger See en wijde omgeving.
'k Begin gewend te raken aan het fietsen met de GrassHopper op z'n dikke BMX-banden over droge fietspaden met hele stukken mul zand. Niet elke zijwaartse beweging van het achterwiel betekent een fatale slippartij, en door ietsje meer rechtopzitten kan ik m'n bovenlichaam gebruiken om bij te sturen. Überhaupt gaat het sturen onder bijna alle omstandigheden veel beter door mee te leunen met het bovenlichaam. Gelukkig zijn m'n buikspieren ijzersterk geworden op de roeifiets, zodat het gebruik ervan op de GrassHopper geen enkel probleem is! Fraai oefenterrein kom ik tegen op de zandverstuiving Aekingerzand (in de buurt van Wateren, Drenthe) en in het Zwolse Bos tussen het Heerderstrand en Hattem.

Wegens de verwachte warmte later op de dag ga ik deze ochtend om 11 uur weg op de GrassHopper. Door een zelfbedachte simpele wijziging van het Bodylink zitje is dit nu perfect geworden en daardoor uiterst comfortabel. Ik ben in vakantiestemming en leg aan bij een geriefelijk terrasje in Gasteren voor koffie+tonic met 'n plak cake. In Zuidlaren laat ik mij een broodje 'gezond' goed smaken en peddel vervolgens op m'n dooie gemak naar huis in Veendam.