11 januari 2018

Opgelucht !

Vanaf de eerste week van het nieuwe jaar tot vandaag waren het tijden van grote spanning voor m’n vrouw en mij: op 4 januari bezorgde de post een stapel enveloppen met 5 afspraken in het UMCG voor nadere onderzoekingen naar aantal en plaats van de uitzaaiïngen van m’n prostaatkanker. Inmiddels was het alweer zo’n anderhalve maand geleden dat ik geopereerd werd aan een pathologische breuk van de rechterheup en een totale heupprothese werd geplaatst.

De nieuwe afspraken herinnerden ons er weer aan dat de onderliggende oorzaak weer de volle aandacht zou krijgen; er waren weer een PET-CT scan en botscan gepland voor deze week.

De botscan moet nog, vrijdag 12 januari, en de PET-CT scan is afgelopen maandag gedaan.

Deze middag, donderdag, vernam ik telefonisch van m’n specialist de uitslag van de PET-CT scan: het belangrijkste was dat er GEEN tumoren in de weke delen van m’n lichaam gezien waren. Belangrijk omdat nu een aantal zinvolle behandelingen mogelijk is.

Ten eerste worden m’n bovenbenen meerdere malen bestraald om het bot te versterken, zodat het risico op spontane botbreuken zo klein mogelijk wordt gehouden. Ten tweede is de weg vrij voor een Radium-223 kuur om de diverse uitzaaiîngen in de botten gericht te bestrijden.

Op korte termijn (volgende week?) kan ik de afspraken verwachten voor de bestralingen, en daarna wordt de Radium-223 kuur ingepland.

Zucht…
Onze zucht van opluchting na het goede nieuws van  m’n specialist leek eerder op een windvlaag die bij de keukentafel opstak! Nadien voelde vooral ik dat ik de afgelopen week onder hoogspanning had geleefd. 'k Heb er weinig van laten blijken, ik werd er vooral nogal stilletjes van…

Vanmiddag hebben we een wandelingetje gemaakt van een half uurtje om van het mooie zonnige weer te genieten en de rest van de opgebouwde spanningen kwijt te raken. We durven ook wat verder in de nabije toekomst te kijken en de "what if"-clausules van sommige voornemens wat optimistischer te maken...

Over die voornemens in een volgende post…

30 december 2017

Knooppuntenroutes-ellende en vragen over fietsrouteplanner

Ik heb mij voorgenomen om het systeem van knooppuntenroutes voor onze fietsuitstapjes en korte vakanties NIET meer te gebruiken. Dit naar aanleiding van een reeks onprettige ervaringen afgelopen zomer in de Achterhoek waar zulke routes vaker wel dan niet leidden langs smalle en mulle zandpaadjes, met bijv. aan de ene kant een door plantengroei listig gecamoufleerde greppel en aan de andere kant omgeploegde akker of hoog gras :-(

Foto van J. van der Perk
Een indruk van zulke ongeschikte weggetjes geven de foto’s op WimH’s blog (foto1, foto2)  en op een foto van jvanderperk.blogspot.nl, al zijn er nog veel "ergere" voorbeelden waarvan ik geen foto’s heb… Zeker in het droge seizoen of wanneer het brede deel van de weg door landbouwverkeer is omgewoeld, is alleen de mtb geschikt.

Heel lastig voor m’n trike die bij de voorwielen 83 cm breed is. Ook lastig voor m’n tegenliggers -meestal oudere fietsers op gewone bukfietsen- die ik soms in de problemen heb gebracht met m’n brede Scorpion fs.

De fietsrouteplanner van de Fietsersbond lijkt hiervoor uitkomst te bieden. De desktopversie van de planner (ook te gebruiken op de iPad) biedt meer opties om "Mijn routetype" enkele kenmerken mee te geven onder "voorkeuren":
  • vermijd onverhard
  • vermijd hindernissen voor brede fietsen
  • vermijd hindernissen voor lange fietsen
De algemene Routetypes hebben ook de mogelijkheid
  • vermijd doorsteekjes
De racefietsroute lijkt ook een bruikbare maar niet in alle opzichten geslaagde optie voor de trike of velomobiel, maar daarmee heb ik geen ervaring.

Mijn vraag is nu: hebben trike-rijders en velomobilisten ervaring met de bruikbaarheid van de door de fietsrouteplanner voorgestelde routes voor wat betreft de bruikbaarheid voor hun fietsen?

Achtergronden
Definitie van en getalsmatige criteria voor hindernissen
'k Ben nog geen getalsmatige informatie tegengekomen over de filters die de fietsrouteplanner gebruikt om ongeschikte routes te vermijden. Ook vraag ik mij af wat precies een "hindernis" is: is dat bijv. een te smal bruggetje of veerooster met hekken aan weerszijden (zeg maar punthindernis), en zo ja, hoe smal is te smal? Of is ook een te smal fietspad van enkele km’s lang een hindernis (een lijnhindernis dus).

Dit mag lijken op haarkloverij, maar is het niet volgens mij: lijn- of punthindernis, je komt ze allebei liever niet tegen als je "vermijd hindernissen" aanvinkt!

Een dag of wat geleden heb ik ongeveer diezelfde vraag gesteld op het forum van de Fietsersbond (waarvan ik natuurlijk lid ben) in de hoop dat een beheerder van de Fietsrouteplanner hierop zou antwoorden. En ja hoor, al heel snel liet Richard Valkering van het team Fietsrouteplanner mij het volgende weten:
Bij een doorgang van minder dan een meter zou er een hindernis in de planner moeten staan. We zijn daarbij inderdaad uitgegaan van fietskarren en driewielers die ongeveer tot 90 cm kunnen gaan.
De hindernissen worden ingevoerd door vrijwilligers, dus het kan zijn dat die een andere inschatting hebben gemaakt, of dat er een hindernis is die nog niet is ingevoerd.

Ontwerp en vergevingsgezindheid van fietspad: fietsen kan veel veiliger
Dit inzicht lijkt nog niet te zijn doorgebroken bij de beheerder(s) van het knooppuntensysteem. Daar worden zowel voortreffelijke fietspaden als akelige karresporen door elkaar heen aangeboden tussen de knooppunten. Een selectie naar kwaliteit -verharding, breedte, obstakels, bermafwerking- en "vergevingsgezindheid" van het fietspad is niet mogelijk. Maar wellicht is dit niet goed mogelijk bij een systeem dat voor het overige uitblinkt in gebruiksgemak en algemene begrijpelijkheid!

Toch wringt er iets naar mijn gevoel. Het zijn toch vaak ouderen die het knooppuntensysteem gebruiken, juist de groep fietsers die moeilijk overweg kan met onder meer smalle paadjes, tegemoetkomende tegenliggers, en slechte verharding.

Wordt het misschien tijd voor een knooppunten-plus systeem? Dat zou gedeeltelijk kunnen samenvallen met het bestaande knooppuntensysteem, maar de "rotte appeltjes" zouden moeten worden vervangen door beter berijdbare stukken.

07 december 2017

Kruk, rechts, links; kruk, rechts, links...

Kruk, rechts, links;
kruk, rechts, links...

Enzovoorts...

Da's het ritme van m'n revalidatie achter het looprekje. Al twee weken lang want gisteren 2 weken geleden werd ik ontslagen uit het UMCG. En a.s. zondag is het alweer 3 weken geleden dat ik 's ochtends vroeg al op de operatietafel lag.

't Gaat prima tot dusver. Nauwelijks pijn en een onberispelijk uitziende wond, en vanaf de eerste dag kon ik al op m'n benen staan. Aanvankelijk wankel en met bibberende knieën, maar toch.

Het stadium is nu bereikt dat de dagen zich aaneen rijgen en de eentonigheid en verveling op de loer liggen. Gelukkig heb ik niet te klagen over gebrek aan belangstelling en ook de kaarten en e-mails vind ik een plezier om te beantwoorden.

Als ik de weblogs lees van m'n mede-HPV rijders ga ik natuurlijk weer wat harder aan de ketting rukken... Maar gelukkig vind ik dan weer de rust in m'n boeken en kranten of een mooi stuk klassieke muziek.

Deze ochtend zelf een stukje met de auto gereden naar Zuidlaren, naar de afspraak met m'n vaste pedicure. Van zoiets simpels knapt een mens al op na 3 weken binnen zitten!
En natuurlijk moet er ook gewoon gewerkt worden: 's avonds eten koken en overdag dienen ook de eindejaarsrituelen zich weer aan, zoals adressen tellen, en kinderpostzegels en kerstkaarten kopen op internet.

En fietsen natuurlijk...
Een totale heupoperatie betekent zware beperkingen in de eerste 6 weken na de operatie voor wat betreft de bewegingsvrijheid van het geopereerde been. En de drie maanden daarna zijn er eveneens significante beperkingen die zich direct laten vertalen in wat je niet meer kan doen op de ligfiets. De belangrijkste is wel dat de buigingshoek tussen romp en bovenbeen niet minder mag zijn dan ca. 90 graden. Een sportieve lage zitting zoals ik die momenteel op m'n Scorpion heb, is daarom niet meer mogelijk. Er zijn verschillende oplossingen mogelijk die alle hun voors en tegens hebben, zoveel is mij inmiddels wel duidelijk geworden!

En wanneer de dagen gaan lengen en het fietsseizoen niet ver weg meer is, zullen die mogelijkheden moeten worden beproefd, en een ervan worden uitgekozen.
Dat lijkt op 'n klein en doelgericht projectje :-) dat vooral qua tijdplanning goed in elkaar moet steken om op tijd weer volop van het buitenleven te kunnen genieten!

De voorpret krijg ik daar gratis bij :-))

22 november 2017

Vandaag weer naar huis

Her lijkt erop dat ik vandaag word ontslagen uit het UMCG.

Later meer...

20 november 2017

Zaterdagnacht naar het UMCG, zondagochtend geopereerd

De rontgenfoto's wezen uit dat mijn rechter heupgewricht snel slechter werd, dus uiteindelijk ben ik zondagochtend vroeg, ca. 8 uur, geopereerd. Om ca. 13 uur ontwaakte ik uit de narcose en een uur later lag ik weer op m'n eigen kamer. Van alle kanten werd ik vertroeteld en verzorgd, de maag weer gevuld met een bescheiden lunch en een smakelijke warme hap als avondeten. Verder heb ik de hele dag geslapen, slechts onderbroken door het bezoek van m'n vrouw Willy :-)

's Avonds wat goede vrienden gebeld en op de hoogte gebracht van de stand van zaken. Zondag/maandagnacht weer verrukkelijk geslapen. Deze ochtend vanaf 7 uur weer van alle kanten verzorgd: ontbijt, wasbeurt, medicijnen en instructies van de fysiotherapeut zodat de revalidatie zonder uitstel kan beginnen. Vandaag op de rand van het bed zitten en even gaan staan met volledige belasting van het rechterbeen. Morgen onder begeleiding van de fysio de eerste stapjes met loophulp, bij voorkeur rollator.

Later meer...