01 februari 2017

Spaak in het wiel :-(

Afgelopen zaterdag, tijdens m’n wandelingetje naar de sportschool, viel het direct op dat het prima fietsweer was. Uitgesproken zacht met een voorzichtig zonnetje door de sluierbewolking. Dus van alle oefeningen de helft gedaan en fluks weer naar huis. Daar alles gedaan om voor het eerst sinds drie maanden weer te kunnen fietsen. Fietskleding aantrekken, de Scorpion op z’n mechanische toestand controleren en de drie bandjes op druk brengen.

Hierbij viel het al op dat zelfs een nederige arbeid als bandje oppompen mij nu veel minder inspanning kost dan vroeger het geval was.

Met fietstas en BionX-accu naar buiten om aan de fiets te hangen, de aan/uit knop van de controller ingedrukt, en …

Géén reactie: het schermpje bleef blanco.

Alles controleren:
Accu goed in z’n slede en in het dock - check;
Controller maakt goed contact met z’n stuurhouder: check;
Bekabeling met stekkers visueel in orde: check.

Ladingstoestand van de accu controleren via de oplader, en daar ging het weer mis: ik struikelde over de fietstas, die weer op de grond lag zodat de accu op de grond viel. Schrammen op het deksel en de twee halve deksels sloten aan de bovenkant niet meer netjes op elkaar aan.

Eenmaal binnen bij het stopcontact en oplader weigerde de accu zich te melden nadat-ie werd aangesloten op de oplader.

Direct m’n vaste fietsenmaker gebeld en het probleem uitgelegd, zodat ik de accu gisteren (dinsdag) kon brengen om 'm te laten repareren en zo nodig te revideren. Ik heb 'm tenslotte al 4 seizoenen in gebruik, dus kan-ie meer of minder versleten zijn.

Afwachten maar…

23 januari 2017

Zo komt Jan Splinter door de winter

Na anderhalve maand regelmatig sportschoolbezoek, 3-4 maal per week, kan ik de nodige positieve effecten melden: betere lichamelijke en mentale conditie, een begin van wat meer spierkracht en meer uithoudingsvermogen, en tot nog toe een heel bevredigende invulling van m’n heroriëntatie op een groot deel van m’n dagelijkse werkzaamheden.

Ik ben namelijk niet het type om de laatste fase van m’n leven door te brengen als studeerkamergeleerde. Te weinig lichamelijke inspanning is desastreus gebleken voor m’n lichamelijke en mentale conditie.
'k Wil m’n intellectuele uitdagingen niet geheel uit de weg gaan, maar ze zijn niet meer de hoofdmoot van m’n dagelijkse activiteiten.

De eerste 6-7 weken heb ik op de sportschool Quantumfit het accent gelegd op het versterken van been- en onderrugspieren, waardoor ik nu het gevoel heb dat ik een opgaande lijn te pakken heb zodat hiermee doorgaan zal leiden tot verdere verbeteringen.

Vorige week ben ik begonnen met een viertal ingelaste schouder- en borstpartij-oefeningen. Ik zie nu vooral hetzelfde beeld als bij het begin van de been- en onderrugoefeningen: geen uithoudingsvermogen en geen kracht. Dus nu moet ik op zoek naar de opgaande lijn voor deze zaken :-)

Quantumfit heeft een ingewikkeld en storingsgevoelig computersysteem voor de begeleiding van de clientèle dat werkt met het lidmaatschapspasje. Ik vind het handiger om een zelfgemaakt formuliertje + ballpoint te gebruiken: geen last van storingen, direct een goed overzicht van m’n recente prestaties en onmiddellijk aan te passen indien nodig.

Energie en spullen
Wie m’n weblog regelmatig leest, weet dat "Our finite World" van Gail Tverberg een van m’n favoriete weblogs is. Ook haar laatste posting (10 januari jl.) "2017: The Year When the World Economy Starts Coming Apart" is interessant en actueel.

Er is een betrekkelijk nieuwe website opgezet, "Energy and Stuff" waarin veel van mw Tverberg’s werk een plaats vindt. Een overzicht van de inhoud van energyandstuff.org is hier te vinden.
Zeer aanbevolen!

Een heel aardige aanvulling op deze informatie is de VPRO-documentaire De Prijsvechter.

25 december 2016

(Niet) fietsen en tuinieren

Daar zijn wij weer, na ruim 3 maanden niet bloggen.

Allereerst mijn beste wensen aan al m'n regelmatige en niet-zo-regelmatige lezers voor heel fijne feestdagen en een voorspoedig, gelukkig en gezond 2017 !

Fietsen
In oktober heb ik een luizige 200 km bijeen gesprokkeld op de HP Scorpion. In november en december tot nog toe heb ik niet meer gefietst. Voor deze mooiweerfietser was het weer vaak niet bepaald uitnodigend om te gaan fietsen!

Tuinieren
Wel hebben we in de genoemde maanden veel in de tuin gewerkt: in totaal 2 boompjes en 9 heesters met wortel en tak verwijderd, gedetailleerd snoeiwerk verricht aan diverse heesters en gigantische hoeveelheden afgevallen blad opgeruimd. Het is dit jaar een buitensporig goed groeiseizoen geweest en dat was aan alles te merken!


We zijn gaan experimenteren met een paar soorten siergrassen en hebben hier en daar alvast wat probeersels geplant die hopelijk zullen aanslaan, goed groeien en niet misstaan in het oorspronkelijke ontwerp van onze tuin. Diverse boeken, vooral die van/over de wereldvermaarde tuinarchitect Piet Oudolf  en websites (bijv. Oudolf en Lianne's Siergrassen) geven een goede indruk van de mogelijkheden van siergrassen en waarop je moet letten.

Sportschool
Vanaf ons huis is het maar 10 minuten lopen naar de sportschool van Quantumfit.
Een winter zonder sportieve activiteiten is onacceptabel, dus heb ik mij daar ingeschreven. Inmiddels ben ik nu twee weken bezig (3 à 4 maal per week) en ben nog zoekende naar een mix van activiteiten die mij in dit beginstadium -weinig conditie, weinig kracht- zo snel mogelijk een stuk verder helpen.

Al weer heel wat jaartjes geleden heb ik regelmatig een sportschool bezocht en heb daar dankzij een uitstekende begeleiding het nodige opgestoken over de do’s en don’ts en de verschillende toestellen. 
Het leek mij verstandig en voor de hand liggend om te beginnen met de spiergroepen te gebruiken die bij mij prima ontwikkeld zijn: ligfietsen, wandelen en roeien. Daarbij extra krachttraining met leg extension, leg press, abdomen en lower back: allemaal bekend terrein voor mij :-)

De cardiofitness activiteiten waarmee ik veel ervaring heb gaan mij nu al redelijk goed af, al laat vooral het uithoudingsvermogen te wensen over. M’n medicijnen Lucrin (hormoonkuur), Xtandi (a.k.a. enzalutamide) en de betablokker atenolol blijken, zeker in deze combinatie, vakkundige slopers te zijn van een man’s viriliteit, spierkracht en uithoudingsvermogen!

Dat wordt dus wel duwen tegen mijn grenzen aan, maar toch met een zekere voorzichtigheid en alertheid op de reacties van m’n lijf. En waar m’n conditie te kort schiet voor een langere sessie probeer ik een geschikte HIIT-variant toe te passen en evenals bij de krachttoestellen een aantal sessies van beperkte duur te doen.

Er is één toestel waarmee ik absoluut niet overweg kan: de crosstrainer! 'k Sta daarop erbarmelijk te haspelen en te knoeien en slaag er niet in om
-niet lachen!- meer dan 35 watt te genereren. 'k Moest gelijk denken aan vroeger, in een ver verleden, toen m’n eerste vrouw en ik op wintersport gingen langlaufen. M’n vrouw ging er moeiteloos en gladjes vandoor, ik kon niet meer doen dan met veel moeite proberen haar bij te houden :-((  Leuk was anders en het is nooit beter geworden…
'k Heb gisteren de tread climber geprobeerd, en die lijkt mij veel geschikter.

M’n prostaatkanker…
is helaas actiever geworden ondanks de enzalutamide. Afgelopen dinsdag vernam ik van de specialist dat de PSA-waarde in mijn bloed is gestegen naar ca. 19. Dat betekent een stijging in een half jaar met ca. 11, van 8,5 een half jaar geleden. Wanneer de stijging doorzet wil m’n specialist weer een PET/CT scan laten uitvoeren om te zien of de voornaamste onruststoker gericht bestreden kan worden.
Jammer dat de reeks van goede berichten (dalende en gelijkblijvende PSA) nu is doorbroken. Gelukkig maak ik mij nog niet al te veel zorgen en beheerst het niet mijn leven! Het is wel een krachtige motivatie om mijn lichamelijke en mentale conditie goed te houden, want daardoor kan ik de bijwerkingen van de huidige 2e-lijns behandeling beter doorstaan.

16 september 2016

Zomer 2016

Over 6 dagen - om precies te zijn op 22 september 16:21 uur (lokale zomertijd in NL), begint de astronomische herfst. Tot en met gisteren was er niets dat erop wees dat de zomer bijna is afgelopen.

Het was me het zomertje wel! We hebben ons er mooi doorheen geslagen en omdat we het normale stramien konden aanhouden van afwisseling op z’n tijd -vakantie, kleintje vakantie, en diverse kleine uitstapjes- en de zorg voor huis en tuin en eigen lijf -fietsen!- valt daarover niet zoveel bijzonders te melden.

Hoewel…
De tand des tijds knaagt onverdroten verder en dat leidt op een gegeven moment tot bekende maar onwelkome ouderdomsverschijnselen. Dit jaar is het tot vandaag toch anders.

Ik ben namelijk veel energieker dan vorig jaar. Dat kan ik goed merken aan m’n uithoudingsvermogen bij werken in de tuin, fietsen, lange wandelingen en trappenlopen buitenshuis, waar ik een aantal vaste ijkpunten heb.
Verder heb ik geen medisch gedonderjaag gehad :-)

Wellicht is dit te danken aan de goed uitgebalanceerde mix van de 2 "zware" medicijnen die ik zelf moet innemen en waarvan ik in overleg met huisarts en specialisten de dosis en de tijdstippen van innemen heb kunnen aanpassen. De beoogde werking van die medicijnen lijkt momenteel optimaal en de ongewenste bijwerkingen zijn tot een minimum gereduceerd.

Maar het is vooral bij het lopen dat ik de grootste terreinwinst heb geboekt op die vermaledijde tand des tijd. Enkele min of meer toevallige gebeurtenissen gaven mij de duwtjes in de goede richting waardoor ik in korte tijd letterlijk veel beter uit de voeten kon: nieuwe steunzolen bij de bekende schoenenwinkel/ voetverzorgingscentrum Schutrups in Exloo en overschakelen op schoenen van het Duitse merk Bär. Het duwtje richting Bär schoenen kreeg ik -hoe kan dat anders?- in München, waar in de Residenzstraße een speciaalzaak is gevestigd.

Klimaatverandering en tuin
Het warmere weer en de regelmatige stortregens zorgen voor uiterst groeizaam weer zodat onze tuin hier en daar prop- en propvol stond met uit de kluiten gewassen en elkaar verdringende vegetatie, vooral heesters. Er viel niet tegenop te snoeien, zodat we besloten om een flink aantal heesters definitief te verwijderen. De teller staat inmiddels op 8 stuks verwijderde heesters, meer zullen ongetwijfeld volgen!

Het gebruikelijke onderhoudsregime -bemesting, frequentie en hoogte van maaien- van onze gazons (150 m2 en 250 m2) bleek in deze weersomstandigheden duidelijk niet te voldoen. Tijd voor verandering dus.

Voorlopig houden we de aanwijzingen aan van het "ECOstyle 7-Stappenplan voor een mosvrij en diepgroen gazon", en gebruiken we zoveel mogelijk de Ecostyle producten.

En ja, fietsen doen we ook nog…
Het fietsen, zowel in m’n eentje als samen met m’n partner Willy, zit gelukkig weer duidelijk in de lift.

M’n maandelijkse fietskm’s gaan weer de richting die ik vroeger gewend was: ruim 400 in mei en juli en 570 km in augustus. In augustus passeerde ik de 10.000 km op de Scorpion, die ik inmiddels bijna 3½ jaar heb.

En last but not least: m’n nieuwe Bär schoeisel gebruik ik ook op de Scorpion trike met de speciale pedalen met hiel- en voetfixering. Eindelijk ben ik verlost van die ellendige veel te smalle fietsschoenen!

Natuurlijk realiseer ik mij soms dat ik m’n roeifietsen mis, maar de voordelen van het comfortabel en blessurevrij fietsen met de e-Scorpion zijn groot!

19 juli 2016

Parade!

Gisteren (maandag dus) raakte de temperatuur duidelijk in de lift, met een door niets getemperde stralende zon.

De ochtend werd gebruikt voor enkele in slow motion uitgevoerde finishing touches in de tuin. Afgelopen zaterdag had ik namelijk de stobben van een tweetal oude berberis heesters uit de grond gehaald door graven, hakken en zagen. ’t Waren beste klonten hout, en al helemaal met de aanhangende tuingrond. De kleinste zal zo’n 15-20 kg hebben gewogen, de ander ca. 40 kg. Het profiel van de tuin ter plekke kon worden gecorrigeerd door het storten van ruim 50 liter tuinaarde :-)

De stevige bries leek garant voor enige verkoeling, zodat we ’s middags een rustig klein rondje (ca. 36 km, Veendam-Annen-Zuidlaren-De Groeve-Kielwindeweer-Veendam) gingen fietsen: Vooral met de wind pal tegen was het heerlijk fietsen!

In Zuidlaren namen we de tijd om op het beschaduwde terras van café Brinkzicht wat drankjes te nuttigen. Zoals bijna altijd op maandag was het ook in Zuidlaren rustig bij de weg, weinig gemotoriseerd verkeer, en nog minder fietsers.

Dus viel het ons op dat aan de overkant van de weg met een kalm gangetje een delta trike passeerde.

Kort hierna: een duo scootmobiel, de bestuurder voor en een passagier op de achterzetel. Die zie je niet vaak...

Niet veel later reed een mooie tot buggy omgebouwde Fiat 500 (of 600) langs: de helgele carosserie glom en glansde en we konden zien hoe de karakteristieke elementen van voor- en achterkant goed bewaard waren gebleven. Mooi… :-)

Vrij snel daarna passeerde op de rijbaan een witte velomobiel, naar ons beste weten een Quest met de racekap op.

Dat waren al meer aparte voertuigjes dan we normaliter spotten tijdens onze fietstochtjes en -tochten. Het toeval begon nu aan het onwaarschijnlijke te grenzen: een rug-aan-rug ligfietstandem met de volledige bemanning! Indrukwekkend lang met een druk beweeg van blote benen aan voor- en achterkant.

Ietsje minder zeldzaam: een Koga trekking tandem, massief en tankachtig, door niets of niemand tegen te houden en door man+vrouw in stug unisono ritme voortbewogen.

Niet veel later: kort na elkaar een duofiets zoals ook de fa. Van Raam die maakt en een rolstoelfiets. En tot besluit een meetrap tandem met een Down kind voorop. Enthousiast zwaaide hij naar ons terraszitters, wij zwaaiden natuurlijk terug.

We hadden nu genoeg gezeten, gedronken en gezien. Dus rekenden we af en fietsten huiswaarts. Ondertussen probeerden we te bedenken wat er nog meer aan bijzondere HPV’s voorbij zouden zijn gekomen als we wat langer waren blijven zitten…