28 juli 2014

Het kon minder :-)

Deze ochtend heb ik m'n afspraak met de uroloog van het St. Lucas ziekenhuis in Winschoten. Ik kan het heel goed vinden met deze specialist en we zijn erg open tegenover elkaar als het gaat over mijn aandoening. Het -niet eens zo lange- gesprek overtreft al m'n verwachtingen :-))

Mede door m'n speurtochten op internet over de recente ontwikkelingen voor de behandeling van hormoonresistente prostaatkanker en de overzichtelijke presentatie ervan aan m'n specialist -Enzalutamide vs. bicalutamide.pdf (625 kB)- is mijn geval uitvoeriger dan gebruikelijk besproken in de maatschap van urologen en oncologen die bij de diverse ziekenhuizen in deze regio werken. De uitkomst hoor ik met veel plezier aan:
- per direct stoppen met het gebruik van bicalutamide. Wèl doorgaan met de 3-maandelijkse Lucrin depôt injectie;
- over 3 maanden wordt m'n bloed onderzocht om het effect van het stopzetten van de bicalutamide medicatie na te gaan. Naar aanleiding daarvan wordt beslist of er direct met enzalutamide medicatie wordt begonnen, waarbij de gebruikelijke chemokuur wordt overgeslagen. Deze enzalutamide medicatie wordt beschouwd als een "trial" omdat de wettelijke registratie van het gebruik vóór een chemokuur nog niet rond is.
- de botscan gaf aan dat in de periode van de 11 jaar na de eerste botscan (juli 2003) nauwelijks progressie is in uitzaaiïngen als botkanker en dat de kans op "skeletal events" -botbreuken of dwarslæsies- zeer gering is. Desalniettemin blijft Ra-223 een behandelingsoptie.

Bevrijd van vele zorgen ga ik in opperbeste stemming weer naar huis...

We kunnen voorlopig weer verder! Dat wordt vanmiddag dus een potje roeifietsen om m'n botten gezond en sterk te houden door de uitoefening van druk- en trekkrachten daarop :-)

'k Heb altijd al geweten dat roeifietsen niet alleen heel plezierig  en de ultieme total body workout is, maar ook supergezond. Anders dan de verslavingen aan koffie, alcohol, rookwaren en andere drugs, suiker, zout en vet heeft een roeifietsverslaving -en de kans daarop is erg groot!- géén nadelige gevolgen voor de gezondheid!

24 juli 2014

Doorgaan, vooral doorgaan…

Weer thuis na een mooie vakantie van 2 weken in ons geliefde Beieren -München en wijde omgeving van de Starnberger See- kostte het mij enige moeite om onbekommerd door te gaan met genieten van de zomer.

Gezondheid
Ruim anderhalve week heb ik last gehad van de naweeën van het verwijderen van de verstandskies linksonder. Die had extreem lange wortels met hier en daar ontstekingen. Poeh…

Een dag na die ingreep bij de tandarts hoorde ik van de uroloog dat m'n PSA verder was gestegen: dit keer van 10 naar 32 in een half jaar tijds. Op zich is dit geen extreem hoge waarde en is er geen reden voor paniek. 'n Paar dagen na het consult is een botscan gemaakt om te zien of de uitzaaiïngen zijn toegenomen sinds de laatste botscan, alweer 11 jaar geleden. Op 28 juli heb ik overleg met de uroloog over hoe de 2e-lijns behandeling van m'n prostaatkanker het beste kan gebeuren.
Het is bemoedigend te zien hoeveel vorderingen de laatste jaren zijn gemaakt bij het in toom houden van hormoonresistente prostaatkanker. Diverse effectieve medicijnen zijn ontwikkeld, zoals enzalutamide en radium-223, dit laatste voor de aanpak van botkanker. Dat is een belangrijke reden dat ik in dit weblog m'n belangrijkste ervaringen opschrijf. Prostaatkanker is tenslotte de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen. Van alle mannen die in 2011 kanker kregen, had 22% prostaatkanker. In 2012 overleden 2.566 mannen met prostaatkanker als primaire doodsoorzaak: 31 per 100.000 mannen.

Last but not least: het hartmedicijn Rytmonorm, waarover ik aanvankelijk zo enthousiast was, ging helemaal ontsporen in m'n lichaam. De psychische bijwerkingen werden zo dominant en de heilzame werking ging zover achteruit dat ik besloot om per direct daarmee op te houden en op een andere betablokker over te gaan. Op verschillende professionele sites, bijv. www.farmacotherapeutisch kompas.nl en op ervaringensites zoals www.mijnmedicijn.nl, heb ik gezocht naar een niet-lipofiele betablokker met relatief weinig bijwerkingen, ook vanuit het standpunt van de actieve sportbeoefenaar. 'k Kwam uit op atenolol, en slaagde erin hiervoor een recept te krijgen voor de lichtste tabletten (25 mg), ondanks dat m'n eigen huisarts en eigen cardioloog beiden met vakantie waren. En ja, tot nog toe gebruik ik het met redelijk succes en ook het roeifietsen gaat redelijk daarmee :-)

'k Moet natuurlijk toegeven dat ik dezer dagen in spanning verkeer over hoe het a.s. maandag en daarna allemaal zal gaan! Ik kan mij wat moeilijk concentreren op lees- en schrijfwerk, en kom vooral tot rust op m'n onmisbare roeifiets :-) Eenvoudige klusjes om huis en tuin geven ook afleiding: sproeien, slakken verdelgen. Het is nu een geschikte tijd om te beoordelen of de tuin hier en daar nog veranderingen nodig heeft. Zo wil ik een strookje hertshooi vervangen door lilablauw bloeiende geraniums en een versleten azalea door een mooie graspol. En wellicht een pergola laten neerzetten om onze blauwe regen meer ruimte te geven…

Cultuur
Al jaren is het vaste prik dat in deze periode, eind juli-begin augustus, de agenda van ons uitgaansseizoen z'n (bijna) definitieve vorm krijgt. Door het systeem van voorverkoop van geplaceerde zitplaatsen zijn nu al onze kaarten binnen en alle kosten daarvan van onze bankrekening afgeschreven. Dit systeem is de beste waarborg dat de goede voornemens daadwerkelijk worden omgezet in theaterbezoek!
Vorig jaar hadden we weinig uitvoeringen omdat de programmering van de diverse theaters (De Kolk, Assen; Oosterpoort, Stadsschouwburg, Martiniplaza, alle in Groningen) niet bijster interessant was. Dat is voor het komend seizoen veel beter: 14 voorstellingen waarvan het merendeel klassieke muziek, 3 opera's en de musical War Horse.
We verheugen ons er danig op…

Al dat moois wil natuurlijk heel goed gehoord worden. 'k Heb daarom besloten om weer op binauraal horen over te schakelen -beide oren zijn heel slecht- en heb met m'n vaste audicien in Groningen afgesproken dat ik een proefperiode heb met het nieuwste van het nieuwste van Phonak, de Bolero Q90.
M'n huidige hoortoestel (op rechts) is niet eens zo oud, slechts 4 jaar, maar doet niet meer wat ik graag wil: zowel de spraakverstaanbaarheid als het horen van muziek lijken te zijn verslechterd na de zware operatie die ik ruim 2 jaar geleden heb ondergaan.

Fietsen!
't Gaat allemaal niet zo snel en veel als ik zou willen, maar toch rijgen de fietskm's zich aaneen. In de vakantie heeft vooral de Scorpion z'n goede diensten bewezen, en weer thuis was ik blij om weer totale body workouts te kunnen doen op de roeifiets. Al was het zeer warme weer (middagtemperaturen van 30 tot 36 graden) reden om het tamelijk rustig aan te doen…

De ervaringen van Ronny van Huffel met z'n Toxy FLITE waren voor mij reden om 'ns goed naar dat fietsje te kijken. Op het eerste gezicht lijkt het veel op m'n eerdere Grasshopper, maar er zijn opvallende verschillen, zoals de tamelijk geprononceerde rechtopzit. Het is ahw een tussenvorm tussen de RANS CF-bike en de klassieke ligfiets. Heel mooi zijn natuurlijk het opvouwbare frame en de mogelijkheid van een BionX naafmotor in het achterwiel :-)
We hebben momenteel genoeg ruimte in onze fietsenberging voor nog een 2-wieler erbij dus misschien wordt het nog wat…

23 juni 2014

'n Periode van voorspoed en verrassingen

Zo mag ik de afgelopen tijd wel omschrijven: geen lichamelijke klachten, fietsen gaat als vanouds en zelfs op de roeifiets kan ik regelmatig voluit gaan. Het nogal wisselvallige weer heeft ons de afgelopen maanden gestimuleerd om te fietsen wanneer het maar enigszins mogelijk was. Zelfs op het tuinonderhoud werd beknibbeld…

Voor echte veelfietsers zijn de volgende cijfers niet de moeite waard om over te schrijven, maar voor mij illustreren ze de weg omhoog naar volledig herstel van m'n hartoperatie, alweer ruim 2 jaar geleden.

Dit jaar heb ik tot op heden 2.750 km gefietst, waarvan 1.300 km op de roeifiets :-) Maart en april waren goed voor elk 600 km op de teller. Mei wat minder (540) en deze maand juni tot vandaag 400 km. Roeifietskm's waren ca. de helft, soms aanzienlijk meer, van het totaal.
't Is de laatste weken wat rustiger op het fietsfront: er moest echt wat aan de tuin gebeuren! Overigens ben ik blij dat we alleen een siertuin hebben. Een Klijnsma-moestuin erbij zou echt te veel werk zijn.

Kortom, fietsen gaat bijna als vanouds.

Vanaf 26 maart dit jaar gebruik ik het hartmedicijn Rytmonorm waardoor m'n hartritme regelmatiger en krachtiger is geworden en het hinderlijke boezemfibrilleren tot nog toe achterwege is gebleven. Sindsdien heeft het vele fietsen een duidelijk effect op m'n meeste grote spiergroepen en op de spieren van buik en borst: sterker en groter in omvang. Dit heb ik na 2010 en tot begin dit jaar niet meer meegemaakt. Langzaamaan realiseer ik mij hoe groot en funest de gevolgen waren van het slechter functioneren van hart en bloedsomloop!

Wij gaan nu serieus en hartstochtelijk genieten van de zomer!

Willem Wilmink
Denk je dat je veel weet, kom je bij toeval in aanraking met waar je nog nooit van gehoord hebt: de gedichten van Willem Wilmink. Met eenvoudige woorden en eenvoudige zinsconstructies beschrijft Wilmink alledaagse gebeurtenissen. Hij slaagt erin om de mensen recht in het hart te raken en een subtiele gelaagdheid in zijn gedichten te scheppen die zelfs voor mij, een taalkundig eenvoudige van geest, te ontdekken zijn.

Een heel mooi voorbeeld vind ik het volgende gedicht:
Tilligte, vroeger

Een vader fietst door ’t boerenland
In de vroege ochtendmist
En hij heeft achterop zijn fiets
Een kleine houten kist.

Daar ligt de nieuwe wereld in
Waarop hij had gehoopt:
Zijn zoontje, dat gestorven is
Voordat het werd gedoopt.

Vader begraaft het kereltje
In ongewijde grond.
Daarboven lopen Onze Heer
De tranen langs de mond.

13 mei 2014

De kop in het zand steken, struisvogelpolitiek

Struisvogelpolitiek is soms heel nuttig. 'k Heb nooit gedacht dat ik bij m'n volle verstand en goed beredeneerd graag de kop in het zand zou steken!
Maar eerst ff over fietsen.

De regenperiode van de laatste tijd was vreselijk: aan de lopende band kwaadaardige nieuwvorming van felle buien. De buienradar kon het allemaal maar net bijhouden. ff Wandelen kon af en toe, maar van fietsen was geen sprake :-(
13 Mei vandaag, maar de km-teller staat op een schamele 69… Maar vanmiddag kunnen we weer fietsen! :-))
Hopen we…

De kop in het zand, dat zit zo. De vorige keer, bijna een half jaar geleden, zaten m'n uroloog en ik tegen een sterk gestegen PSA-spiegel aan te kijken: 10 eenheden, een verdubbeling in 6 maanden tijds. In de loop van deze maand moet ik weer naar de specialist, en tegen die tijd gaan we ook met vakantie.

'k Heb geen zin om met een domper -slecht nieuws over m'n PSA-spiegel- op vakantie te gaan. Handelend volgens het gezegde "wat niet weet, dat niet deert" heb ik als volgt gedaan: vóór onze vakantie laat ik m'n bloed prikken en ik heb een afspraak met de uroloog gemaakt na de vakantie.
Struisvogelpolitiek dus, en ik vind dat prima zo.

Regeren is vooruitzien, en dat geldt ook voor m'n prostaatkanker die tzt. een zg. tweedelijns behandeling vergt. Freek Kuijper, een sportieve veelfietser, had mij getipt over een veelbelovend nieuw medicijn, enzalutamide. Daarover is het nodige te vinden op internet, en inderdaad spreken die berichten unaniem over een significante vooruitgang in de behandeling van prostaatkanker. De meest leerzame/interessante berichten heb ik verzameld in een pdf-document Enzalutamide vs. bicalutamide.pdf (625 kB) . Wellicht nuttig voor andere fietsende en niet-fietsende mannen met deze aandoening…
Ben benieuwd wat m'n specialist hiervan vindt!

01 mei 2014

… en nog wat

Fietsen
Gisteren dreigde m'n maandtotaal van april onder de 600 km te blijven steken. Een rustig rondje van 24 km op de Scorpion loste dit probleem op :-)

Medicijnen innemen tegen hartklachten
Voor oude mannen als ik zijn medicijnen vaak een noodzakelijk kwaad maar dan nog is het zaak om daarmee verstandig, dwz. zo spaarzaam mogelijk, om te gaan.

'k Had de indruk dat enkele bekende bijwerkingen van Rytmonorm mij begonnen te plagen; ook vond ik de werking ervan uitgesproken sterk. M'n gevoel vond dat de dagelijkse dosis wel wat minder kon, dus greep ik ca. 2 weken geleden naar een beproefd recept: de voorgeschreven dosis van 2x150 mg per dag halveren tot 2x75 mg per dag. Dat bevalt tot nog toe prima: de ongewenste bijwerkingen zijn veel minder geworden en de stabiliserende werking van Rytmonorm op m'n hartritme is nog steeds groot.
'k Werd min of meer over de streep getrokken om dit te doen nadat ik op internet de ervaring van iemand anders las die ook van 2x150 mg naar 2x75 mg per dag was gegaan.

Dat is ook een reden dat ik dit vermeld. 't Is niet bedoeld als het gezeur van een oude kerel over z'n pilletjes, maar als een ervaring die nuttig kan zijn voor andere hartpatiënten met een recidiverende vorm van persisterende boezemfibrillatie.

Fossiele energievoorziening
De omslag in de energiesituatie, van "overvloedig beschikbaar" naar "scraping the bottom of the barrel", wordt langzamerhand zichtbaar. Dit is mede te danken aan een aantal mensen die al heel lang de ontwikkelingen volgen en proberen deze in het juiste perspectief te zetten. Vaak zijn het mensen die hierover op hun weblog stap voor stap dichter bij een goed beeld proberen te komen dat recht doet aan de gevarieerde en complexe werkelijkheid.

Mw Gail Tverberg legt de puzzelstukjes van energiewinning, EROEI (energy return on energy investment) en prijsvorming van fossiele energie om de invloed van dit alles op de economie te kunnen verklaren. Zij verheldert veel zaken die op het eerste gezicht onbegrijpelijk lijken, zoals dalende olieprijzen ondanks het schaarser worden ervan. Ook de desinvesteringen door de grote oliemaatschappijen worden door haar op geloofwaardige wijze verklaard.

Inmiddels is zoveel geschreven over de relatie tussen de veranderende energiesituatie en de financiële sector dat een handzame samenvatting meer dan welkom is. Zo'n samenvatting wordt geboden door Roger Boyd’s recente boek: "Energy and the Financial System: What Every Economist, Financial Analyst, and Investor Needs to Know". Het boek is niet goedkoop, ca. €55, maar biedt veel waar voor zijn geld voor wie een kwalitatief hoogstaande samenvatting wil van jarenlang onderzoek. De inhoudsopgave geeft goed weer hoe het boek is georganiseerd.

Een ander handzaam overzicht en samenvatting is het essay van Richard Heinberg, "The Gross Society".

Duurzame energievoorziening
De groenwasserij waarmee wij elke dag om de oren worden geslagen spiegelt ons een toekomst voor waarin wij in luxe en weelde leven dankzij hernieuwbare energiebronnen die wij moeiteloos kunnen oogsten: wind- en zonne-energie en biobrandstoffen. Helaas is de werkelijkheid anders, zoals Ozzie Zehner overtuigend aantoont in zijn boek "Green Illusions: The Dirty Secrets of Clean Energy and the Future of Environmentalism (Our Sustainable Future)"

Ik kan het belang van dit boek niet beter onderstrepen dan een van de reviewers, J.H. Smith, dit deed:
"I began quite the skeptic. I know the importance of green energy and I am committed to helping slow the degradation to the environment. To be clear, the premise of Green Illusions seemed provocative to me and rather improbable. However as an academic, I knew that the The Nebraska press has a solid reputation in publishing conservationist thinkers - one of their books was just announced as a Pulitzer Prize finalist and now I know why.
To say that this book is simply powerful would actually be to shortchange it. This book is not just an incisive analysis of our current state of environmental affairs. This book is also a work of sheer epistemology- brilliantly interrogating the very facts and data on which our analyses lay. Given his work as an environment consultant, he should know. Yet, there is a keen sense of sophisticated thinking that requires us to think deeply about "solutions" - taking the time to examine the presuppositions that undergird them and the axioms that allow them to go unchecked. This work of disentangling facts from fiction is prodigious on its own. Yet, to connect this disentanglement to the larger the social, political, and moral obligations that befalls our society makes what was a merely sophisticated argument into an ineluctably ethical one.

I came to this book as an educated skeptic. But the book not only brought me to think in important new ways, it also made me realize why these issues were so incredibly important. The author argues that it doesn't matter how many answers we discover if we are asking the wrong questions to begin with. I certainly had been asking the wrong questions. While I still disagree with the author on some issues, I think that the larger thesis is actually quite profound. The author weaves a compelling story about the global and growing addiction to consumption and the way that desires of technological abdication have obfuscated the relationships between economic habits and its effects in the form of environmental degradation. Zehner undoes this obfuscation through facts. This is where my skepticism began to subside. Working with a mountain of statistics and data, the story becomes undeniably clear and it is here where I find that these facts become incredibly important. But he does not rely on this. Not only does Zehner clearly lay out these facts, he also show us just how limited these facts are given our larger, rapacious trajectory of consumption - a trajectory that is much too fast (and accelerating) to be undone by expert ambiguities about data. No squabbles regarding the true benefits of wind technologies or other green tech solutions - can undo the undeniable consumptive dinosaur in the (world's) room. You can put all of your data regarding benefits of green technology together and they still can not undue the velocity of consumption.. It is there.. at that very moment that Zehner's provocative hypothesis goes beyond the methodological impasses of data to the undeniable truth of causes and solutions.

And yet, the most shocking part, at least for me, revealed after his elegant unraveling of our gilded assumptions, - is the sheer pragmatism of his solutions. The book avoids easy, pie-in-the-sky solutions and instead clearly articulates about three dozen "first-steps" all of which are clearly achievable. This is especially momentous given our current climate of endless political divisions, rugged anti-intellectualism and fact-free rhetorical grandstanding. These solutions touch all areas of our societies - approaching large-scale social problems such as those of healthcare and women's rights (p.187).

As an academic, I'm often prone to a permanent sense of reservation and as a once-ardent defender of green technologies, I actually know a lot about the subject. But I feel quite certain that this book will likely change things in dramatic ways. This book and the larger idea that it represents will likely reorient the entire conversation about energy, consumption, conservation and the sociopolitical tenets that though that we held so dear. As a person who rarely lifts his brow, I actually found this book to be devastating, astounding and impossibly important. I have been converted."
'k Moet bekennen: ik heb exact dezelfde gevoelens en reacties bij het lezen van "Green Illusions". En één conclusie is onontkoombaar: de pleitbezorgers van wind- en PV-energie maken zich -opzettelijk dan wel in commissie- schuldig aan het gebruik van frauduleuze datasets.

'n Zijsprongetje: boektitels en boekrecensies
Schrijvers moeten soms wat verzinnen om de titel van hun artikelen en boeken aantrekkelijk te maken en uitnodigend om te kopen en/of te lezen.

Veel mensen zullen de titel van Thomas Piketty's recente boek, Capital in the Twenty-First Century, herkennen als een variatie op het magnum opus van Karl Marx, Das Kapital. Hetzelfde kan worden gezegd van het boek van John M. Greer , The Wealth of Nature: Economics as if Survival Mattered: een variatie op The Wealth of Nations (An Inquiry into the Nature and Causes of -), dat kan worden beschouwd als het eerste moderne werk op het gebied van de economie. Greer's boek is trouwens een van mijn favorieten...

Het is al vaker geschreven: Piketty's "Capital" is een belangrijk boek over een uiterst controversieel onderwerp. Dit blijkt ondermeer uit de vele recensies van het boek op Amazon.com. Niet alleen geven de bijna 300 recensies een uitstekende indruk van de vele voetangels en klemmen op dit terrein, maar blijkt tevens dat ongewoon veel uiterst negatieve recensies -waardering met 1 ster- kennelijk zijn geplaatst door mensen met zeer conservatieve politieke opvattingen die het boek NIET hebben gekocht c.q. gelezen.

De recensie van Aguadito stelt dat "…there was some kind of invasion from April 22nd of right-wingers who were told this book is "communist" or something to make a 1-star vote just to bring down the rating of the book. Amazon should not allow this kind of manipulation, and should limit reviews only to those who are verified customers that purchased this book."
Inderdaad heeft een recensent de mogelijkheid om haar/zijn review te kenmerken als "Amazon Verified Purchase" zodat de lezer meer houvast heeft.

Iets dergelijks is ook gebeurd op het weblog van Gail Tverberg. Daar werden vanaf ongeveer ruim ½ jaar geleden haar postings zeer negatief beoordeeld. Mw Tverberg heeft op haar weblog de mogelijkheid van waardering mbv sterrentoedeling maar uitgeschakeld omdat duidelijk bleek dat sprake was van doelgerichte sabotage.

Er zijn nu eenmaal mensen die "inconvenient truths" niet pruimen…