Een wandeling door eigen tuin

Alweer 2 weken geleden hadden we al veel werk in onze tuin gedaan om 'm "voorjaarsklaar" te maken. In die periode was het koud en wisselvallig, regenachtige dagen afgewisseld met zonnig weer. Schraal is het woord niet omdat we dat associëren met een gemeen koude wind uit noord/noordoost, en tegen vriezen aan. Het was gewoon  fris voorjaarsweer dat ook nu nog ervoor zorgt dat het uitlopen van blad en bloem traag verloopt.

Op zondag 17 april was het zonnig en fris en ik realiseerde mij dat een wandeling door de eigen tuin met het fototoestel in de aanslag een aardig beeld kon geven van de tuinaanleg (alweer ruim 25 jaar geleden) en hoe de beplanting er nu bijstaat. Extreme schaduwpartijen zijn nog afwezig omdat de grotere loofbomen nog geen nieuw blad hadden gevormd.

Vandaar een reeks van 29 foto’s. Verwacht geen fotografische hoogstandjes, maar tamelijk utilitaire kiekjes die met het bijschrift erbij proberen onze tuin globaal te beschrijven en iets te laten doorklinken van het plezier dat we daaraan beleven.

1. Huis en tuin liggen aan de Eems. We kijken nu richting westen. Een jonge vader komt aanlopen met zijn 2 kinderen op hun fietsjes om de kleinste te leren fietsen. Onze 27 m lange beukenhaag is nog in wintertooi, evenals de 3 grote essen in onze tuin.

2. Nog steeds op de Eems, met de blik richting noordwest. We zien een stukje van de gemeenschappelijke inrit waaraan 4 vrijstaande woningen liggen, en ons huis met de 24 zonnepanelen.

3. We zijn de inrit opgedraaid en zien onze beplanting links van de inrit, met achteraan de woning van een van onze 3 naaste buren.

4. Niet ver van het begin van de inrit en meer richting westen zien we hoe verschillende heesters de zichtlijnen beperken.

5. Hier hebben we zicht op ons gazon en omliggende borders die voor de woning liggen en op de grote es die midden in het gazon staat.

6. Onze oprit, met de deuren van garage en fietsen- en tuinmachinesberging open. Linksaf gaat naar de zij-ingang van ons huis via de keuken en naar de "officiële" voordeur. Drie buitenlampen lichten na zonsondergang de bezoeker bij die naar onze voordeur wil.

7. Bijna op het einde van de gemeenschappelijke inrit een blik op het achterste deel van onze tuin. De drie jonge boompjes in het gazon (Gleditsia triacanthos 'Sunburst' (Valse Christusdoorn)) hebben we in 2006 of 2007 laten planten.

8. Kijkrichting west: blik op de noordgrens van onze tuin met een van onze buren. We hebben ervoor gekozen om elkaars borders min of meer in elkaar te laten overlopen, dus geen hagen of schuttingen!

9. Terug naar onze eigen oprit. Links daarvan is het smalle deel van het gazon voor ons huis, met daar omheen de planten- en heesterborders. We hebben gekozen voor de Engelse stijl voor de tuinaanleg, met gemengde borders, dwz zowel vaste planten als heesters.

10. Rechts van onze oprit, de blik naar het noorden. Het huis van onze buren op de achtergrond. ’t Strookje gras loopt door naar de rest van het achtergazon (foto 7).

11. De noordwesthoek van onze tuin. Helemaal achteraan staan 3 hoge sparrebomen en een hulst vlak bij elkaar, een geliefde plek voor veel vogels! Op de foto helaas niet zichtbaar; wel zichtbaar is de donkere hoek onder die bomen met de nodige ondergroei van rhododendron, klimop, vinca minor.

12. Blik richting westen. Dit is een heel favoriete hoek voor kleine tuinvogels, ook omdat we de winterse bijvoeding (pindanetjes, potjes pindakaas van de Vogelbescherming) ophangen in de grootste heester.

13. Op het achtergazon met de noordwesthoek van ons huis in beeld. Rechts op de foto is een klein stukje van de gemetselde compostbakken in beeld.

14. Vanaf het achtergazon de blik op de achterkanten van berging, garage en woning.

15. Vanaf de compostbakken (foto 13) kijken we nu langs de westgevel van ons huis. ’t Strookje grond beschouwen we als een bospaadje, omlijst door veel spontane begroeiïng.

16. Even verder het bospaadje op met de blik op het zuiden. Moeilijk te zien, maar toch aanwezig: 4 forse koningsvarens. De klimop moeten we van tijd tot tijd terugknippen. De bosanemoon heeft ervoor gekozen om zich op meerdere plekken tussen de boomschorssnippers te vestigen. Dat laten we dus zo…

17. Wat verderop draaien we om en zien het bospaadje naar het noorden toe. Aan de rand staat een enorme hulst die voor de juiste sfeer zorgt. Links is de afscheiding met de kavel verder op de Eems. Wij hebben de klimroosters vol laten groeien met een mix van klimop, kamperfoelie en winterjasmijn.

18. Vanaf het bospaadje naar zuidelijke richting komen we op het gazon voor ons huis. Het palenscherm vouwt zich om het ronde terras voor het huis. Daarvoor zit Floor, onze huiskat, die om huis alle ruimte heeft om rond te zwerven en af en toe een muis of vogeltje weet te vangen 8-(
Het palenscherm was al te zien links op foto 16; het begin ervan tegen de zuidwesthoek van ons huis is met 2 schuine palen gestut. Zo’n palenscherm was een van de opvallende kenmerken van de tuinontwerpen van de vroegere fa. De Punt (Glimmen). Ook aan de aanwezigheid van een augurkenboom en van glooiïngen in het tuinoppervlak kon men de door De Punt aangelegde tuinen herkennen.

19. De zuidwest hoek van onze tuin, die bewust aan enige verwildering is prijsgegeven. De bult snoeihout in het midden is inmiddels overwoekerd door de bonte gele dovenetel en we zijn benieuwd of-ie gebruikt zal worden als huisvesting voor de kleine diertjes in het veld. De reden dat we hier niet meer hoog opgaande heesters en planten hebben neergezet is om de afmetingen van de tuin en de ruimtelijke werking van de houtopstanden sterker te laten uitkomen. Dit is ook te zien op foto 5.

20. Nu een reeks foto’s van de tuin aan de zuidkant van ons huis die vanaf het voorste gazon zijn genomen.
De zuidgevel van ons huis, met voordeur, zonnepanelen en uiterst rechts een van de drie buitenlampen.

21. Die buitenlamp staat in het midden van een rond terrasje, kleiner dan dat op foto 18. Daaromheen een  streepje border met vaste planten en de ruim 25 jaar oude Gleditsia triacanthos 'Sunburst' (Valse Christusdoorn). De drie jonge Gleditsia’s die we zelf hebben laten planten staan op foto 7.
Door het geboomte heen schemeren de huizen van twee van onze buren: in het midden rood dak, rechts witte puntgevel.

22. We zwenken het fototoestel naar zuidoostelijke richting en zien een stuk van de border direct achter de beukenhaag langs de Eems. De grote blauwspar is van onze buren, de lichte heester daarvoor staat in onze tuin: Japanse sneeuwbal (Viburnum plicatum mariesii), ook te zien op foto 4.

23. Kijkrichting noordoost: we kijken nu richting het smalle deel van ons voorgazon.

24. Kijkrichting noordwest: voorraam, voordeur, binnenkant van het palenscherm. Dat is voor het grootste deel begroeid met klimop en kamperfoelie.

25. Kijkrichting west: sterke ruimtewerking door spaarzaam gehouden hoogopgaande begroeiïng. De glooiïng in het gazon is goed te zien.

26. De zuidoosthoek van ons huis, met zonnescherm, zij-ingang en het puntdak van de fietsen- en tuinmachinesberging, de dikke stam van de 25 jaar oude Gleditsia en de puntgevel van onze buren. De heel hoge bomen op de achtergrond staan al in het recreatiepark Borgerswold. Als het zo uitkomt wandelen we daar graag!

27. Kijkrichting west vanaf het smalle deel van ons voorgazon.

28. Kijkrichting zuid vanaf de zij-ingang van ons huis. De rug- en armleuning van een van de twee terrasbanken op de voorgrond, bestrating naar het kleine rondje en een van de drie essen. De afsluiting van de tuin door de beukenhaag voegt veel toe aan de privacy. Het besloten gevoel van het terras wordt vooral ’s zomers versterkt door de Elaeagnus ebbingei (Olijfwilg) (links) en de Viburnum bodnantense (Sneeuwbal) (rechts).

29. Foto is genomen vanuit onze fietsenberging: twee van de drie fietsen van Willy, onze oprit en huiskat Floor, en uitzicht op de woning van een van onze 3 naaste buren.
Voor ons een bekend uitzicht: als het tuinieren voor vandaag er weer op zit en alles is opgeruimd, of als we zijn thuisgekomen van een mooi rondje fietsen en we op het punt staan om de berging af te sluiten :-)

Voorjaar maar nog geen lente

Het is af en toe redelijk fietsweer, maar het houdt niet over. De wind blijft stevig en fris en bij ons blijft de temperatuur al gauw 2-3 ºC achter bij de weersverwachtingen. Toch lukt het ons om fietskm's bij elkaar te sprokkelen en deze middag kon gelukkig de roeifiets van stal worden gehaald. Voor het eerst moest de reserve-roets worden gebruikt. M'n "oude" (!) roets kreeg namelijk bij het inspecteren en oppompen een lekke achterband, dus die krijgt dezer dagen een onderhoudsbeurtje: nieuwe binnenband, nieuwe aandrijfkabel en een hoognodige wasbeurt.

Handig, zo'n reserve-roets :-)

Met moed, beleid en trouw en aangepaste rekoefeningen worden m'n middenrif en buikspieren met gepaste voorzichtigheid gereactiveerd en met korte tochtjes van 25-35 km wordt de conditie weer opgevijzeld :-)

Werken in de tuin zorgt voor additionele lichaamsbeweging: winterrommel opruimen, weliswaar met mate omdat ik absoluut geen tuin wil die op 'n steriele zandbak lijkt en tè netjes en tè opgeruimd is. 'k Ben daar bepaald niet te vroeg mee. De natuur zet nu snel door en de honderden crocussen in onze tuin staan allemaal in volle bloei.

Veel mensen lijken dit nog niet door te hebben, want ook tijdens onze fietstochten zien we nauwelijks mensen bezig in hun tuin. Vreemd...

9 Maart a.s. onder het mes

Het is eindelijk zo ver: donderdag 8 maart moet ik mij 's ochtends laten opnemen in de Isalaklinieken, locatie Weezenlanden, om vrijdag te worden geopereerd aan m'n hart. Er zal nog een aantal onderzoeken gebeuren en ik werd ervoor gewaarschuwd: 'k zal opnieuw een plas moeten inleveren :-)  Plassen op commando is trouwens niet mijn ding. Dat lukte al niet toen ik in een grijs verleden gekeurd moest worden voor militaire dienst.

Enkele dagen van te voren moet ik stoppen met het innemen van bloedverdunner. Ook moet ik rekening houden met uitstel van de operatie als ik dan verkouden of grieperig ben, of wondjes en/of infecties heb. Uitstel kan ook gebeuren in verband met spoedgevallen, ziekte van operateurs, ziekte op OK.

't Spreekt vanzelf dat ik heel blij ben met de bemoedigende reacties en het meeleven op m'n weblog! :-))  Dat geeft weer steun en moed, en daarvan kan 'n mens altijd wat extra's gebruiken…

Begin deze week zijn m'n roeifietsen weggegaan: via m'n fietsenmaker onderweg naar Derk Thijs in Middelburg voor onderhoud, update en bijkomende werkzaamheden

De komende tijd is het wandelen, al dan niet met nordic walking stokken, fietsen op m'n Cruz en snoeien in de tuin. Niet alleen de hertshooi (inmiddels gebeurd) maar ook een grote botanische roos tot bij de grond afknippen (ook gebeurd) en de uitgebloeide klimop terugsnoeien op een groot klimscherm (moet nog). De hakselaar draait heel wat uren.

Damn…, 'k kan niet eens m'n fietskm's voor januari en februari bepalen. De fietscomputertjes zijn ook meegegaan naar Middelburg…

Laatste loodjes (2)

Gisteren kreeg ik via e-mail de uitnodiging van de Isalaklinieken in Zwolle om mij vandaag 's ochtends vroeg te laten opnemen op de afdeling Thoraxchirurgie. Deze dag zouden dan enkele afrondende/voorbereidende onderzoeken gebeuren en zou ik a.s. maandag worden geopereerd aan m'n defecte mitralisklep.

Enerzijds was ik opgelucht toen ik deze oproep las: dit betekent namelijk dat mijn prostaatkanker geen beletsel vormt om op mij de openhartoperatie te verrichten waarbij de hart-longmachine moet worden gebruikt. Actieve kankergezwellen kunnen daarbij worden losgemaakt en elders in het lichaam voor uitzaaiïngen zorgen. Gelukkig wordt door de hormoonkuur die ik nu al 8½ jaar onderga, de prostaatkanker geheel onder controle gehouden en lijkt het risico op uitzaaiïngen voldoende klein. 

Aan de andere kant betekent de gebroken pols van m'n vrouw dat we bij deze vrijdag- c.q. weekendopname een heel groot beroep zouden moeten doen op onze hulptroepen -buren en familie- voor het reizen tussen Zwolle en Veendam. Na overleg met Thoraxchirurgie is besloten dat het hartteam mij a.s. donderdag opnieuw inroostert zodat ik begin van de week kan worden opgenomen en geopereerd. Dat zal dan niet eerder gebeuren dan in week 10.

Natuurlijk is nu de invloed merkbaar van de naderende grote gebeurtenis... Veel dingen ff doen, in de trant van: "Dan is dat alvast geregeld...". M'n boekenkast is besteld, 'k heb een espressomachine gekocht en geïnstalleerd, en m'n roeifietsen gaan binnenkort naar Middelburg voor groot onderhoud en een update naar de nieuwste stand van de roeifietstechniek :-))

Alles heeft z'n reden :-)

• Bij de inrichting van onze woonkamer, nu alweer bijna 20 jaar geleden, heb ik 1 kapitale fout gemaakt: geen boekenkast in de woonkamer, een onmogelijke situatie voor 'n veellezer als ik. Dit wordt nu na lang -tè lang!- wikken en wegen gecorrigeerd :-))
  
• Eveneens al heel lang had ik de wens om over te schakelen naar een echte Italiaanse espressomachine. Na rijp beraad en het lezen van veel testen en gebruikersbeoordelingen heb ik gekozen voor de  Philips Saeco Xelsis. Wijzelf en ons bezoek kunnen nu van echt lekkere koffie genieten… En ik heb nu een heel goede reden om regelmatig naar de mooie stad Groningen te gaan: koffie keuren en kopen bij Simon Levelt :-))

Mèt gebroken pols en/of zonder roeifietsen is het de komende tijd vooral wandelen met Willy. Gelukkig hebben we meerdere wandelroutes in de omgeving, goed voor 1, 1½ of 2 uur wandelen.

En er kan weer 'n beetje in de tuin worden gewerkt. Er hoeft niet zo veel te gebeuren omdat de hovenier de laatste najaarsbeurt op mijn verzoek zeer grondig heeft verricht. Er zijn nog wel wat hypericumstruikjes (hertshooi) die nu al kunnen worden gesnoeid. Dan is dat ook weer gedaan...

Gispen en Apple

Gispen en Apple: twee "oude bekenden van ons, en van beide bedrijven hebben we heel mooie spullen in huis. 1 forse werktafel en 2 stoelen (Gispen dus), 4 computers, 1 Cinema 30' beeldscherm en wat klein spul zoals 'n iPhone (Apple dus).

Gispen :-)
Bij toeval -zo gebeuren de zaken maar al te vaak- had ik gisteren 'n hartelijk weerzien met m'n oude idee de stamtafel.

Alweer bijna 2 jaar geleden vond ik -en vind ik nog steeds- dat mensen hun oude zithoek niet meer zouden moeten vervangen door een nieuwe idem dito, maar veel beter een stamtafel kunnen neerzetten. 'k Heb daarbij de nadelen van de zithoek en de voordelen van een stamtafel breed uitgemeten.
En laat ik gisteren op gispen.nl nou het volgende tegenkomen:
"Gispen CD combineert werken en ontmoeten in één systeem. De ClubDesk functioneert als stamtafel waaraan kantoormedewerkers kunnen werken, communiceren én eten."

't Kon minder, maar Gispen heeft nòg een tafel en die vind ik op het eerste gezicht nog leuker als stamtafel in de woonomgeving:
"Gispen introduceert de ZitSta-vergadertafel. Een innovatief ontwerp dat voor een kleine revolutie kan zorgen in vergaderend Nederland."

Als stamtafel en vervanger van de traditionele zithoek kan-ie ook een heel prettige revolutie in huis veroorzaken!

Het mooie van die gemakkelijke hoogteverstelling is dat je 'm op "werktafelhoogte" van bijv. 73 cm kan instellen en als je ontspannen bij elkaar wilt zitten, zet je 'm op de minimale hoogte van 64 cm. Dan is 't een wat hoog uitgevallen salontafel en verliest-ie goeddeels z'n barrièrewerking.

Het is bekend dat oude spullen van Gispen die oorspronkelijk waren ontworpen voor een kantooromgeving, momenteel erg populair zijn in het wooninterieur. Maar waarom zou je je moeten beperken tot alleen oude Gispen ontwerpen?
Als ik onze woonkamer opnieuw zou moeten inrichten, dan wist ik het wel… :-)

Apple :-(

Apple is nog steeds een "pain in the ass" als het gaat om de werkomstandigheden van de Chinese arbeiders die de mooie spulletjes van Apple (iPhone, iPad) in elkaar zetten. The Huffington Post heeft vandaag daarover een bijzonder felle kop, en het doorgelinkte artikel op NYTimes.com, In China, Human Costs Are Built Into an iPad, windt er ook geen doekjes om.

Nu maar hopen dat het ongemak/ongenoegen van de hippe Apple-clientèle hierover zo groot gaat worden dat Apple wel móet ingrijpen om schade aan imago en omzet te vermijden...
Overigens, het aantal commentaren op dat artikel op de Huffington Post is inmiddels de 2700 al gepasseerd op het moment dat ik dit opschrijf.

Onder het mes, maar waar?

'k Wil iedereen bedanken voor haar/zijn bemoedigende woorden en morele steun voor de hartoperatie die ik moet ondergaan.

De slokdarmecho werd op 25 oktober uitgevoerd en de hartkatheterisatie op 2 november. Het eerste wees uit dat de mitralisklep inderdaad lek is, en het tweede liet zien dat m'n aders naar en bij het hart geen afwijkingen vertonen. Bijkomende werkzaamheden zoals het aanbrengen van bypasses lijken derhalve niet aan de orde :-)

Deze constateringen maakten een veel gerichter zoeken op internet naar mitralisklep reparaties mogelijk en daar heb ik heel wat interessante vondsten gedaan. 'k Zal de lezer van dit weblog niet vermoeien met details en alleen de hoofdlijnen weergeven zoals ik ze op dit moment zie.

Er zijn twee operatietechnieken:

1. de klassieke openhartoperatie, waarbij het borstbeen in de lengte wordt doorgezaagd om toegang tot en zicht op het hart te krijgen.
2. de minimaal invasieve operatie waarbij meestal de ribbenkast intact wordt gelaten en toegang tot het hart wordt verkregen door kleine incisies in de borstkas. De operatie wordt verricht met zeer kleine instrumenten die met een geavanceerde afstandsbediening -ook wel een operatierobot genaamd- worden bestuurd. Overzichtelijke informatie (in het Engels) staat op de webpagina Cardiothoracic Treatment Options. De werkwijze wordt beschreven op da Vinci® Mitral Valve Repair.

In Nederland lijkt het repareren van de mitralisklep met robotchirurgie nog niet te gebeuren, al gebruiken de Isala klinieken in Zwolle al een da Vinci-robot voor andere operaties. Wel zijn de Isala klinieken van plan in 2012 de robotchirurgie te gaan gebruiken voor mitralisklepreparatie.

In het buitenland is robotchirurgie op meer plaatsen in gebruik dan in Nederland. Een indicatie hiervoor geeft de Surgeon Locator. Zoekt men op "hospitals" in een land, dan levert Nederland 13 ziekenhuizen op (dubbele vermeldingen als 1 geteld) en Duitsland 42, waaronder een tweetal in München.

Tijdens onze vakanties in Bayern zijn wij meermalen het Deutsches Herzzentrum München gepasseerd, als we over de Nymphenburger Strasze naar het slot Nymphenburg fietsten. Daar is men gespecialiseerd in "minimal invasive, rekonstruktive und interventionelle Behandlung von Herzklappen". De mitralisklepreparatie wordt hier bij voorkeur met een minimaal invasieve operatietechniek uitgevoerd.

Alles overziend (waarbij ik ook belangrijke overwegingen heb betrokken die ik niet heb vermeld) kom ik tot de voorlopige conclusie dat het zeer de moeite waard is om in München te vernemen of mijn situatie minimaal invasieve mitralisklepreparatie mogelijk maakt. Zo ja, dan zie ik er ook geen been in om in München te worden geopereerd. Wij kennen de stad goed en voelen daar ons altijd zeer prettig en volkomen op ons gemak. München is zo langzamerhand ons tweede "thuis" geworden: volgend jaar gaan we daar voor de 20ᵉ keer heen.

Dat betekent dus: overleg met m'n huisarts en cardioloog, en ziektekostenverzekeraar. Weer werk aan de winkel :-)

Het blijven interessante tijden…

Fietsen

Van fietsen is in oktober niet veel terecht gekomen. Het bijhouden van m'n conditie deed ik vooral in onze tuin, waar een 8-tal plantvakken groot onderhoud kreeg, en de aangrenzende plantvakken eveneens werden aangepast. Ruim 200 nieuwe vaste planten zijn de grond ingegaan, een paar heesters zijn naar een andere plaats in de tuin verhuisd en er zijn heesters verwijderd en afgevoerd dan wel weggegeven aan onze buren. Het was heerlijk werken dankzij het mooie herfstweer en de schitterende herfstkleuren, die ook in onze tuin volop aanwezig waren.

M'n fietskm's in oktober zijn derhalve beperkt gebleven tot een schamele 252 km:
RANS Dynamik Pro 58 km;
roeifietsen 194 km.
Toch ben ik daar dik tevreden mee :-)

Met Derk Thijs in Middelburg en m'n fietsenmaker in Zuidlaren heb ik afgesproken dat m'n roeifietsen in Middelburg een grondige onderhoudsbeurt krijgen en van de nieuwste technische details worden voorzien. M'n fietsenmaker zorgt voor het transport van m'n roeifietsen van ons huis naar Middelburg en vice versa. Dat alles zal gebeuren zodra ik weet wanneer ik voor de hartoperatie word opgenomen. Die roeifietsen zullen heel belangrijk zijn voor m'n revalidatie en moeten daarom in een onberispelijke conditie verkeren :-))

De technische details betreffen nieuwe, speciaal geprepareerde Dyneema kabels met een langere levensduur, en aanpassen van snek en revolverring waardoor het omdraaien of verwisselen van de aandrijfkabel veel gemakkelijker wordt.
Vooral dat verwisselen van de aandrijfkabel, da's voor mij nog steeds een geweldige crime. Dat gepeuter van zo'n dik touw door 'n klein gaatje... 't Gaat bij mij alleen thuis goed: ik reserveer daarvoor minimaal 1 dagdeel en de telefoon wordt uitgezet. Min of meer de noodtoestand dus...

Orde in de fietsenstalling en straatwerk gereed

Op 'n gegeven moment kreeg ik het vermoeden dat onze 6 fietsen best naast elkaar kunnen staan in onze fietsenberging, en daarbij voldoende ruimte laten voor m'n tuinmachines. Na wat puzzelen kon dit vermoeden worden bewezen. De truc is om elke fiets z'n eigen plek te geven en de plaatsen van voor- en achterbanden nauwkeurig aan te geven met stukjes duct tape.
De bovenste foto laat de kant zien waar de tuinmachines zijn opgeborgen: allemaal gemakkelijk voor het grijpen. Alleen de verticuteermachine staat wat weggestopt in de hoek, maar dat is geen probleem omdat-ie maar 2x per jaar wordt gebruikt.
De tweede foto laat zien hoe de Koga Valley Runner en Santos mtb's (beide van m'n vrouw), de THYS 209 en roei3wieler en de RANS Cruz en Dynamik Pro (alle 4 van mij) allemaal voor het grijpen gereed staan.

Inmiddels is het straatwerk om ons huis geheel gerenoveerd. De volgende 5 foto's geven daar een indruk van (klik op de foto voor vergroting).

oprit naar de autogarage

voor langs het huis naar de voordeur

de zuid-oost hoek van ons huis met klein rondje, 1 van de 3 buitenlampen, terraszitje bij de keuken

het straatwerk langs de voordeur (links, niet in beeld)

achter de fietsenberging en autogarage

Impressies van het straatwerk