2013

Algemeen
Als we terugzien op het jaar 2013 mogen we tevreden zijn!
Persoonlijke zaken die wij belangrijk vinden staan er prima voor, zoals geestelijke en lichamelijke gezondheid, levenslust, inkomen en overige materiële omstandigheden.
   De enige bekende onzekere factor is hoe m'n prostaatkanker zich zal ontwikkelen. We denken er op dit moment bijna nooit aan, zodat het ons leven nauwelijks beïnvloedt. Van piekeren wordt 'n mens namelijk nooit beter!

Fietsen
Fietsen blijft voor ons de belangrijkste manier om fit te blijven, veel in de buitenlucht te zijn en plezier te beleven aan lichamelijke inspanning. Voor mijzelf blijft het roeifietsen als sport met stip bovenaan staan. 't Is voor mij een manier van voortbewegen en sportieve inspanning die door niets anders te overtreffen is.
   Zadelpijn en de naweeën van m'n openhart operatie (alweer bijna 2 jaar geleden, 9 maart 2012) waren redenen om m'n fietsenstal grondig te herzien. Tegelijk heb ik gesneden in aantal en soorten fietsen om ruimte te winnen in de fietsenberging en de onderhoudslasten te verminderen.
   'k Heb geen enkele bukfiets meer. Voor het roeifietsen heb ik twee Thijs 209's -1 blauwe en 1 zwarte. Voor het overige fietsen (samen met m'n vrouw Willy, ook in onze vakanties, en als roeifietsen niet mogelijk is wegens weersomstandigheden en toestand van de wegen) heb ik 'n trike, de HP Velotechnik Scorpion fs met BionX naafmotor. De zwarte 209 en trike waren de nieuwe aanwinsten in 2013.

Fietskm's
Het spreekt bijna vanzelf dat 2012 een forse dip liet zien in de jaarkilometrage (2289; normaal 4500-6000 km) en dat 2013 bijna vanzelf een forse toename liet zien: 4325 km. Dit ondanks dat de fietskm's op de 209 achterbleven wegens hardnekkig ongemak van buikspieren/middenrif als gevolg van de hartoperatie.
   De toename kwam ook omdat we ons niet meer laten afschrikken door lage temperaturen zodat we, anders dan voorgaande jaren, ook in november en december zoveel mogelijk hebben gefietst.
  Eigenlijk zijn we min of meer verslaafd aan het buiten zijn. 'n Hele dag binnen zitten is maar niks!

Fietskleding
Met mijn collectie thermokleding van Odlo en Icebreaker kan ik m'n warmtebehoefte goed aanpassen aan weer en wind. Wel kwam ik er heel snel achter dat m'n GoreTex Windstopper fietsjasje onvoldoende is om prettig te fietsen op de trike bij 8 ºC en lager. Het principe van meerdere laagjes kleding is mooi, maar het is niet goed als te veel van die laagjes de bewegingsvrijheid belemmeren.
   'k Heb daarom fors geïnvesteerd in een heel mooi Arc'teryx winterjack, de Arc'teryx Fission SL Jacket. De prijs, € 730 zonder korting, is niet mis, maar je hebt wel wat: heerlijk warm, licht met z'n 655 gram (dwz, de helft van m'n andere herfst/winterjacks!), mooie en niet te ruime snit en een praktische capuchon die je tamelijk nauwkeurig kunt instellen. Het is al gebleken dat onder het nieuwe winterjack het bovenlijf met 1 laagje thermokleding minder toe kan :-)
   In combinatie met de uitstekende skibril van het merk Smith en de Specialized winterfietsschoenen Defroster Trail is het tot nog toe heerlijk fietsen in de kou!
   En als het echt te koud is om prettig te fietsen, zijn we niet vies van een stevig eind wandelen...

Gevolgen van hartoperatie

Op 9 maart 2012 werd ik aan m'n hart geopereerd om de lekke mitralisklep te repareren. Vervolgens kreeg ik een fietsverbod tot 27 april. Een week eerder, vanaf 20 april, ben ik voorzichtig weer gaan fietsen, zodat ik in april 2012 maar liefst 51 fietskm's kon inboeken. De roeifiets gebruikte ik het meest, gevolgd door m'n CF-bikes RANS Dynamik Pro en RANS Cruz.

In de loop van de zomer gooide de terugkeer van m'n zadelpijn op de CF-bikes roet in het eten, en kon ik die fietsen definitief afschrijven. In oktober 2012 waren het m'n (naar alle waarschijnlijkheid door de operatie beschadigde) buikspieren die van de ene dag op de andere het roeien tot een zeer moeizame en pijnlijke aangelegenheid maakten. Dit duurde tot ver in het voorjaar van dit jaar (2013).

Vanaf eind mei-begin juni 2013, toen ik m'n HP Velotechnik Scorpion trike begon te gebruiken, kon ik weer wat meer fietskm's maken en begon het ongemak door m'n beschadigde buikspieren langzaamaan te verminderen.

De opgenomen tabel toont op globale wijze m'n fietskm's vanaf 2009 tot oktober van dit jaar, waarbij ik de oninteressante wintermaanden januari-maart heb weggelaten. De laatste kolom geeft per jaar het totaal van alle 12 maanden.

De terugval na augustus 2012 van m'n maandelijks fietskm's is veroorzaakt door de zadelpijn op de CF-bikes. De verdere terugval na oktober 2012 kwam door het buikspieren ongemak.

Na een voorzichtige start in voorjaar 2013 is het fietsen weer bijna als vanouds, met maandelijks kilometrages die weer gaan lijken op wat ik in vroegere jaren gewend was :-)

Hoewel ik m'n CF-bikes nog niet van de hand heb gedaan, zijn ze toch definitief "on their way out" en bestaat m'n fietsenstal nu uit 2 stuks THIJS 209's -een blauwe, gekocht in 2010 en een zojuist gearriveerde spiksplinternieuwe zwarte- plus m'n eind mei gekochte HP Velotechnik Scorpion fs 26, uitgevoerd als pedelec tot 25 km/uur met een BionX achternaafmotor.

'k Ben daarmee dik tevreden :-))

Exit: Dynamik Pro. Enter: Scorpion fs 26 (American version)

Earlier this year (March 9) I underwent open heart surgery, for a mitral valve repair. After my 1-week stay at the hospital after surgery, I had lost 3½ kg of my weight.

My weight loss seems to have affected some protective tissues of my butt because the next months it became embarrassingly clear that my RANS CF-bikes (Cruz and Dynamik Pro) did not protect me anymore from serious saddle pain, enough to spoil any pleasure I had at riding those bikes :-((

Some stop-gap measures -the details of which are rather unimportant, so I will not describe these- carried me through the better part of this cycling season. It became clear that it was easier to make the Cruz somewhat more comfortable, and that I had to write off my Dynamik Pro.

I'm lucky with my Thijs rowing bikes (2- and 3-wheeled) which were and are still perfectly comfortable. I managed to put the 2-wheeled Thijs 209 on the bikes rack of our car, so starting bike tours farther from home remained possible.

I'm still experimenting with my Cruz to make it sufficiently comfortable for at least short errand trips in our small town. The Dutch Lepper saddles manufacturer plays a decisive role in this.
Lepper will offer made-to-measure saddles, starting in 2013. It might look somewhat like this, and I will use this service as soon as it is available.
In the meantime I am experimenting with a Lepper saddle, which is mounted on an NC-17 Empire S-Pro II saddle post. This is very easily and reproducibly adjustable, so that I can fine-tune the saddle position. The saddle's suspension springs make for a very soft ride while retaining sufficient control of the bike.

 
Cycling, alone or together with my wife, is very important for me and us. For cycling alone I prefer very much my rowing bikes. Cycling together, in our own country and in Bayern (South Germany) requires another bike. The best choice, which definitely eliminates my saddle pain, is the HP Velotechnik Scorpion fs 26 E-Trike. It's a recumbent trike, it's offered with a pedelec option and it is foldable, thus transportable by car.

Exit: Dynamik Pro. Enter: Scorpion fs 26

't Kostte uiteindelijk nauwelijks moeite om het Lepper-zadel Lounger L23 op m'n crank forward bikes, de RANS Dynamik Pro en Cruz, degelijk en goed te monteren. 'k Hoefde slechts een vulstuk, een "Cane Creek Seat Post Shim out 28.6 in 27.2" via de webwinkel van Wiggle aan te schaffen, bij een metaalbewerkingsbedrijfje in Roden een gleuf in de RANS zadelpen te laten frezen en bij m'n fietsenmaker een zadelpenbuisklem van de goede diameter, te weten 34,9 mm, te kopen.

Het blijkt ook met het Lepper-zadel zeer twijfelachtig of de Dynamik Pro voldoende comfortabel kan worden gemaakt. De kans van slagen lijkt groter bij de Cruz. Ongetwijfeld is dit te danken aan de geometrie van de Cruz, die "meer CF dan DF" is dan de Dynamik Pro.

'k Heb besloten om de Dynamik Pro af te schrijven, de comfortverbeteringsexperimenten te beperken tot de Cruz en de reeds bestelde HP Velotechnik Scorpion fs 26 te gebruiken als een vervanger voor de Dynamik Pro.

'k Wil nu wel definitief verlost zijn van zadelpijn…

Over de experimenten met de Cruz zal ik later meer posten.

De Dynamik Pro zal zoveel mogelijk van z'n mooie onderdelen (wielen, schijfremmen, voorvering) mogen afstaan aan de Santos mtb van m'n vrouw; het frame zal als versiering worden opgehangen in onze fietsenstalling :-)

Waarom een HP Velotechnik Scorpion fs 26 E-Trike?
De afweging is eigenlijk supereenvoudig, al helemaal met m'n ervaringen van de afgelopen jaren:

• De nieuweling moet een ligfiets worden: de enige manier om m'n teruggekeerde zadelpijn definitief te verhelpen.
• Als ik slechtere weggetjes wil gebruiken moet 't een 3-wieler worden (2-wieler is niet stabiel genoeg). Dit is ook beter als er geklommen moet worden.
• Als ik flinke hellingen (tot 15% of daaromtrent) wil kunnen nemen moet de trike elektrische ondersteuning hebben om te compenseren voor 't moeilijke klimmen op de ligfiets en 't relatief hoge gewicht van de trike.
• De trike kan snel en zonder gereedschap worden opgevouwen en in de auto geladen.
• De E-trike biedt de mogelijkheid om de inspanning van het fietsen binnen de perken te houden, zodat ik niet 1 of 2 hersteldagen moet nemen na een simpele dagtoer op de fiets. Door m'n hartoperatie van ½ jaar geleden (reparatie van de mitralisklep) en door de hormoonkuur die ik al bijna 10 jaar onderga -beide factoren veroorzaken een aanzienlijke daling van m'n lichamelijk prestatieniveau- is dit een heel belangrijke factor.

Het aardige is dat Jan Vrielink een interessante beschouwing wijdt aan het klimmen met de velomobiel, die voor mij heel herkenbaar is.

Zadelongemak door beknelde grote bilspier

Vanmiddag maken we -Willy en ik- een ontspannen fietstochtje. Niet te lang maar toch voldoende (33,5 km) om het effect te bepalen van de 12 mm schuim/10 mm vilt combinatie onder het RANS zitdekje op de Dynamik Pro. Anders dan op de RANS Cruz blijkt het comfort op de Dynamik Pro zwaar onvoldoende. Het is nog geen Martelgang van Kromme Lindert ('t bekende boek van A.M. de Jong) maar de zadelellende houdt mij wel continu bezig.

Ook vandaag ervaar ik dat m'n zadelellende twee oorzaken heeft, afhankelijk van de zithouding (meer of minder voorover): druk op de zitbotjes en/of beknelde grote bilspier.

Deze spier, de musculus gluteus maximus, is de grootste van de drie bilspieren en bepaalt een groot deel van de vorm van de billen. De grote bilspier beweegt het bovenbeen achterwaarts en stabiliseert de onderrug. [Bron: http://de.wikipedia.org/wiki/Musculus_gluteus_maximus]
Als leek op anatomisch gebied weet ik niet of deze pijn wordt veroorzaakt door de spier zelf of doordat zenuwen bij die spier bekneld raken. De teneur van het artikel "Zenuwschade" doet echter het laatste vermoeden.
Opvallend is dat deze oorzaak van zadelpijn -beknelde bilspieren- nergens wordt genoemd (althans niet in de verhandelingen over zadelpijn die ik tot vandaag ben tegengekomen).

Al fietsend voel ik heel duidelijk de pijn die wordt veroorzaakt door de beknelling van de grote bilspier wanneer deze samentrekt en het bovenbeen strekt, waardoor ik kracht zet op 't pedaal dat naar beneden draait. 'k Bedenk dat de grote bilspier bij contractie korter èn dikker wordt, net als de spierballen in de bovenarmen. Op een onbeweeglijk gemonteerd hard fietszadel (de meeste moderne zadels!) drukt alleen de samengetrokken bilspier op het zadel. En da's heel pijnlijk :-(

Gisteren heb ik op de Dynamik Pro heel provisorisch en stilstaand op 't meegekregen Lepperzadel gezeten. 'k Voelde dat de twee achterste spiraalveren gemakkelijk inveren. Daardoor kan de achterkant van dat zadel links en rechts kantelen; het draaipunt ligt bij de voorkant van het zadel. Dat betekent dat bij contractie van een bilspier het zadel onder die bilspier omlaag kantelt -en onder de andere bilspier omhoog- totdat de druk op linker- en rechterbilspieren even groot is. De pijnveroorzakende druk op de samentrekkende bilspier zou daardoor minder moeten zijn.

Toekomstige experimenten met 't Lepperzadel zullen moeten uitwijzen of dit zadel volgens deze gedachtengang meer comfort biedt door de soepele achtervering.


Thijs 209 op de fietsendrager?
Onderweg bedenk ik dat de carbon roets wel 'ns op de fietsendrager kon passen, met inachtneming van de daarvoor geldende wettelijke voorschriften. Weer thuis zet ik 'm even op 't rek, en het lijkt dat 't gaat lukken…

En als dat alles niet helpt, dan zal begin volgend jaar de E-Scorpion mij definitief van m'n zadelellende afhelpen :-))

Nooit gedacht dat m'n openhartoperatie zulke gevolgen kon hebben...

Zadelongemakken en de kunst van het ontwerpen

De afgelopen weken is gebleken dat een 10 mm dikke viltlaag op het RANS Alterrazadel het zitcomfort niet voldoende verbetert. Ook met instellingen van hoogte en hellinghoek blijft het een heel moeilijke zaak om het comfort goed te krijgen. Met de brede RANS zetels lukt dit alles veel beter, zodat deze het uitgangspunt vormen voor de verdere pogingen om de zadelongemakken op m'n CF-bikes te verminderen.

Bij m'n roeifietsen is natuurlijk geen sprake van zadelongemak… :-)

'k Ben op bezoek geweest bij de fietszadelfabrikant Lepper in Dieren. Daar heb ik een heel informatief en verhelderend gesprek gehad met dhr Hassink, die veel afweet van fietszadels en de techniek daaromheen. Dhr Hassink wist ondermeer te vertellen dat van de 100 kopers van 'n e-bike er 86 terug gaan naar de fietsenzaak vanwege zadelongemak. De fa. Lepper wil in de nabije toekomst een maatzadelservice lanceren zodat mensen een "zadel op maat" kunnen laten maken. Dit klinkt veelbelovend!

Ik kreeg 'n ingenieus geconstrueerde zadelpen en een Lepper Lounger zadel mee om daarmee te experimenteren op m'n CF-bikes.
Het wachten is nog op een inmiddels besteld vulstuk om de zadelpen op de CF-bikes te kunnen monteren.
'k Ben benieuwd!

De kunst van het ontwerpen
Niet iedereen verstaat die kunst: iets ontwerpen dat niet alleen functioneel is maar ook een lust voor het oog. Bewijs: in winkels, huizen, en op de weg is heel veel lelijks te zien.

De traditionele fietswereld ontwerpt niet bewust lelijk maar wel volstrekt fantasieloos, waarschijnlijk door het gebrek aan getalenteerde ontwerpers in die branche. Berucht is het uiterlijk van de gemiddelde ligfiets, door een Duitse krant raak betiteld als een "Vollkorn-Rad". Gelukkig komt daarin langzamerhand verandering. Nieuwe modellen e-bikes lijken niet altijd meer op 'n "traplift op 2 wielen"  ;-)

Johan Vrielink heeft op z'n weblog wat technische en ergonomische aspecten beschreven van fietsontwerp, in het bijzonder van velomobielen. Hij verwijst onder meer naar de lezing van Ingo Kollibay.
'k Moet eerlijk bekennen: de foto's en tekeningen in die lezing vind ik een tenenkrommende show van vooral mormels en misbaksels. Dat wordt nooit wat als het HPV-wereldje op deze manier doorgaat… :-(

Dat het heel anders zou kunnen bewijst het ontwerp van de Velo Tilt. Ook de Cygnus en Velox2 zijn een lust voor het oog, maar dat zijn echte snelheidsmonsters -wel of niet gemotoriseerd- bijna allemaal.

Terugkeer van zadelpijn (2)

'k Had niet kunnen denken dat er zo snel serieuze reacties zouden komen op m'n zadelsores. Daarom wil ik nu aangeven hoe ik dat probleem denk aan te pakken. Ik wil namelijk niet alleen een plan A hebben, maar ook een plan B en evt. ook een blockbuster plan C.

Eerst kort m'n gedachten over de 2 reacties van Maarten:
Het RANS zitje is dermate afwijkend van de gangbare race- en mtb-zadels dat ik voorlopig aanneem dat de kennis en ervaring van bedrijven als Sportmaster daarop nauwelijks van toepassing is. En inplaats van meer of ander schuim denk ik allereerst aan gebruik van een extra laag materiaal dat géén schuim is (zie onder).

De komende tijd zijn we weer af en toe in München. Daar wil ik een stuk vilt kopen van ca. 10-12 mm dik in de viltspeciaalzaak in de Dienerstraße, "Filze aller Art - Deeply Felt", van Johanna Daimer. De gedachte hierachter is dat het vilt wel enigszins meegeeft maar dat vermeden wordt dat een dikke schuimlaag een te grote kuil maakt die de zadelpijn niet verhelpt maar eerder erger maakt door meer spieren af te knijpen. Dit is namelijk ook het bekende nadeel van gelzadels. Inplaats van 2 lagen schuim van een 12 mm dikke Bever-slaapmat wil ik, gerekend vanaf het kale RANS-zitje, eerst 1 laag schuim en daarop 1 laag even dik vilt aanbrengen. 'k Heb een tweetal RANS zitjes (het brede standaardmodel en het smallere Alterra zadel) al zover voorbereid dat ik daarmee in Beieren kan experimenteren.
Dit is dus plan A.

Parallel aan plan A wil ik ook plan B uitvoeren. Dat houdt in dat ik een matraszadel van Lepper -hiervoor heb ik in eerste instantie de Lepper Ultimate Lounger op het oog- wil monteren inplaats van het RANS zitje. Hiervoor moet het Lepper zadel wel worden gemonteerd op de bestaande zadelpen met een uitwendige diameter van 35mm. 'k Neem aan dat hiervoor geen standaardoplossing beschikbaar is, en dat iemand een passend montage hulpmiddel zal moeten vervaardigen. De fabrikant Lepper in Dieren heeft zich bereid getoond mij te ontvangen en de mogelijkheden hiervoor te bespreken.
Dit is m'n plan B, dat in de loop van september op de rails wordt gezet.

Mochten plannen A of B de RANS CF-bikes niet voldoende comfortabel maken (streefdoel: 60-80 km kunnen fietsen zonder grote comfortproblemen) dan moet er uit een heel ander fietsvaatje worden getapt: het blockbuster plan C.

Dat betekent bijna automatisch een ligfiets, de enige soort fietsen die voor mij voldoende zitcomfort heeft. De ligfiets moet wel gemakkelijk in/aan de auto kunnen worden vervoerd, samen met de Santos mtb van m'n vrouw.

Voor onze manier van fietsen, waarbij wij smalle bospaadjes, de in Duitsland gangbare schotterpaden en steile hellingen niet schuwen, vind ik de 2-wielige ligfiets onbruikbaar wegens stabiliteitsproblemen. Dit heb ik helaas kunnen ervaren op de overigens zeer fraaie GrassHopper van HP Velotechnik.

Een tadpole trike heeft dat stabiliteitsprobleem niet, maar is meestal te breed. Daarbij is zo'n trike moeilijk vervoerbaar met de auto, tenzij die opvouwbaar is. Maar ook dan is een opgevouwen tadpole trike vaak een omvangrijk pakket: bijvoorbeeld de HP Velotechnik Scorpion 26 fs meet in opgevouwen toestand 123x83x69 cm!

'n Velomobiel is eveneens te breed voor onze manier van fietsen, en blijkt mij niet te kunnen bekoren. Het mooie van fietsen vind ik namelijk het verkeren in de buitenlucht en daarbij de wind en de zon om je lichaam te voelen…


De Raptotrike -geen tadpole maar 'n delta trike met de 2 wielen achter- lijkt op dit moment de enige serieuze kandidaat voor m'n plan C. Vooral omdat-ie deelbaar is en betrekkelijk licht in gewicht.
De 2 achterwielen lijken zoveel stabiliteit te geven (desnoods even geblokkeerd en rustig rijden!) dat je op 'n tamelijk beroerd bospaadje niet meteen omvalt en/of onderuitgaat, en de spoorbreedte is prettig klein, veel kleiner dan van een tadpole trike.
De deelbaarheid maakt 'm gemakkelijk vervoerbaar in de auto en ook het relatief geringe gewicht maakt 'm goed hanteerbaar en niet nog moeilijker dan het (helaas) al is op ligfietsen om steile heuvels op te fietsen (als er geen voorwielslip optreedt).
In oktober kan ik een afspraak maken met Arnold Ligtvoet. Dan kan ik proberen of de Raptotrike iets voor mij is.

Revalidatie en terugkeer van zadelpijn

Mijn algehele revalidatie na de openhartoperatie van alweer bijna ½ jaar geleden (mitralisklepreconstructie in de Isalaklinieken te Zwolle) lijkt voorspoedig te verlopen. Een hele dag in de tuin werken en fietstochten op de roeifiets van 50-60 km zijn nu gemakkelijk te doen. Wel is het heel belangrijk dat ik na 1 of 2 dagen van flinke lichamelijke inspanning een rustdag inlas. Op zo'n rustdag moet ik beslist niet méér doen dan 6-10 km een rustig blokje om fietsen of een beetje rommelen met schoffel en cultivator in de tuin. Na zo'n rustdag kan ik er weer helemaal tegenaan :-)
Die rustdagen zijn tevens een mooie gelegenheid om m'n recent gekochte boeken te lezen, geometrie, lineaire algebra en geometrische algebra te bestuderen en na te denken over deze en andere zaken.

Ondanks de overvloedige regenval in onze omgeving konden m'n vrouw Willy en ik -vooral door korte en langere tochtjes vanaf ons huis- deze maand augustus de nodige fietskm's bij elkaar sprokkelen. De teller voor augustus staat nu op bijna 500 km, waarvan ca. 345 km op de roeifiets en 145 km op de RANS Cruz.

We hebben gemerkt dat de combinatie van Willy op haar Santos mtb en ik op m'n Thijs roeifiets prima te doen is wanneer we ervoor zorgen dat we geen bospaadjes en vergelijkbaar moeilijker begaanbare fietspaden in onze routes opnemen. Op deze manier bouwen we merkbaar onze conditie op. Niet alleen m'n uithoudingsvermogen, maar vanaf begin augustus ook m'n spierkracht nemen merkbaar toe. Zelfs verbeeld ik mij tijdens het roeifietsen regelmatig dat ik nu al meer lucht heb dan vóór m'n hartoperatie.

Weer zadelpijn…
Dat is een onverwacht en zeer ongewenst gevolg van m'n hartoperatie! De eerste week na de ingreep heb ik 3½ kg aan gewicht verloren. En daar zat vermoedelijk ook het nodige zitvlees bij. Op stoelen, krukjes en banken en ook op de zitjes van m'n RANS bikes is dat heel goed te merken. Daar zijn het de zitbotjes en -vooral de laatste maand- de bilspieren die het fietsgenot op m'n RANS-fietsen behoorlijk op de tocht zetten.
Dat de bilspieren nu extra opspelen komt omdat deze op de roeifiets intensief worden getraind en daardoor toenemen in omvang en -helaas- ook in gevoeligheid.

Er moet echt wat gebeuren om het plezier in het fietsen te behouden. De tochtjes vanuit huis zijn het probleem niet: daarvoor gebruik ik een van m'n roeifietsen. Het zijn de gezamenlijke fietstochten waarbij we met de auto naar een beginpunt rijden en als we de fietsen meenemen op vakantie. Roeifietsen in Beieren is zo goed als onmogelijk, los van het moeilijke vervoer van 'n roeifiets in de auto met 2 mensen.

M'n actieplan voor de komende maanden is vooral gericht op het comfortabeler maken van de RANS CF-bikes. Daarvoor heb ik gelukkig wat ijzers in het vuur die stuk voor stuk de moeite van het uitzoeken waard zijn :-)

Één mogelijkheid viel al heel snel af: de Pedersen fiets. Niet alleen het comfort voor de zitbotjes daarop viel mij wat tegen, maar vooral de torenhoge geometrie en de zadelophanging maken de Pederson fiets gevaarlijk: snel stoppen en afstappen is zo goed als onmogelijk. De kans op een val met slechte afloop is daardoor wel heel groot.
Geef mij maar een laag-bij-de-grondse fiets, die past mij beter…  :-)

'k Hoop hierover de komende tijd meer en beter nieuws te kunnen melden!

Goed nieuws en 'n duffe fietssite

Eerst het goede nieuws :-)
Zojuist heb ik een extra mooie fles witte wijn uit m'n wijnvoorraadje gepakt om 'm vanavond te serveren bij de warme avondmaaltijd. Er is voldoende reden voor: vanochtend kon m'n uroloog in het St. Lucas ziekenhuis in Winschoten constateren dat zowel bloedonderzoek als echoscopie uitwijzen dat de hormoonkuur al 7½ jaar lang m'n uitgezaaide prostaatkanker effectief remt. Dit is bij slechts een gelukkige minderheid, ca. 20%, van de prostaatkankerpatiënten het geval.
'k Heb dus geen reden tot klagen :-) …

'n Duffe fietssite: Fietsen.123.nl
De nieuwtjes op Fietsen.123.nl zijn handig om kennis van te nemen, maar verder heb ik er vooral slechte ervaringen mee. Al weer lang geleden is om onduidelijke redenen een reactie van mij geweigerd, en vorige week was het weer zo ver. Op 24 februari verscheen op Fietsen.123.nl het item "Gezocht: dé oplossing voor zadelpijn. Heeft u hem? Laat het ons weten!" 'k Ben de beroerdste niet en soms ben ik ook hulpvaardig, dus stuurde ik een reactie op die bestond uit een link naar een van m'n blogpostings en een summiere toelichting.

Nadat mijn reactie nog steeds niet maar andere reacties wel waren verschenen -merendeels van het soort waar je als 'n ernstig geval van zadelpijnlijder niks aan hebt- vroeg ik de redacteur van Fietsen.123.nl hoe dat nu zat.
De redacteur wist mij op 28 februari niet veel meer te vertellen dat hij "helaas niet meer kon zien welke reacties verwijderd zijn, maar het beleid is om berichten met een commercieel karakter niet te plaatsen. Voor zover ik kan aannemen is dat het geval geweest.Zo niet, dan hoor ik het graag. Uiteraard zijn we blij met reacties en zijn deze welkom."

'k Heb 'm gisteren (1 maart) geantwoord dat "helaas raakt uw veronderstelling kant noch wal. M'n reactie was namelijk een verwijzing naar een specifieke posting op m'n weblog. 'k Val in deze posting met de deur in huis voor wat betreft het onderwerp 'zadelpijn', en hoe men daarin een commercieel karakter heeft kunnen ontwaren is mij een groot raadsel. Op mijn beurt veronderstel ik dat degene die m'n reactie heeft gecensureerd lijdt aan het NIH-syndroom: 'wij kennen dat niet, dus is het niks.' Jammer! Op deze wijze onthoudt u de fietsliefhebbers met zadelpijn [......] een betekenisvolle mogelijkheid om het levensgrote zadelpijnprobleem de wereld uit te helpen!"

Verder niks meer vernomen: inderdaad een duffe fietssite...

[  Aanvulling om 16:30h. 'k Liet de redactie van Fietsen.123.nl natuurlijk weten dat ik op m'n weblog m'n ervaringen heb beschreven. Per kerende post 8-) kreeg ik het volgende antwoord:

"[……] ik ben van mening dat het inderdaad voor andere lezers op geen constructieve wijze bijdraagt om het zadelpijnprobleem op te lossen.
Begrijp me niet verkeerd, het is een leuk artikel, maar als reactie op het verzoek tot oplossingen voor het zadelpijnprobleem vind ik het meer een uitgebreide review/persoonlijke ervaring van de CF-Bike RANZ Cruz waarin niet zozeer het zadelpijnprobleem centraal staat. Ik hoop daarom dat u ons standpunt kunt begrijpen.
Verder, met name wanneer berichten een externe link bevatten worden deze namelijk extra kritisch bekeken (vaak is het mensen namelijk te doen om hun eigen blog of site te promoten op een grote site zoals fietsen.123.nl).
Ik wil u wel graag en van harte uitnodigen een constructieve reactie te plaatsen of een nieuw interessant blogbericht op uw site te schrijven waarin volgens u de oplossing voor zadelpijn aangedragen wordt. [……]"

Tsja… Natuurlijk heb ik geen enkel begrip voor bovenstaand standpunt c.q. mededelingen die werkelijk nergens op slaan :-(
En ja, ik heb een niet nieuw maar wel interessant blogbericht waarin ik  m'n succesvolle poging beschrijf om de helse zadelpijn te bestrijden die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005 :-))  ]

Met de RANS Cruz tussen de bloesem langs de Linge

De trouwe en oplettende lezertjes van m'n weblog weten dat m'n aanschaf van de CF-bike RANS Cruz een experiment is: hoe zal deze bastaard in de fietswereld -geen 'rechtop-fiets en evenmin een ligfiets, maar 'iets daar tussenin'- mij bevallen? Zal de Cruz inderdaad de voordelen bieden van een rechtop-fiets zonder de helse zadelpijn die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005? Of van de andere kant bekeken: zal de Cruz het comfort kunnen bieden van een ligfiets zonder de nadelen ervan, zoals een geringere stabiliteit op onverharde wegen en slechtere klimprestaties?

Een evenwichtig review van de RANS Fusion door Bryan J. Ball, hoofdredacteur van BentRider Online, is te vinden op www.bentrideronline.com.
Bob Bryant (de drijvende kracht achter Recumbent Cyclist News en Recumbent Cyclist) heeft interessante artikelen geschreven over de RANS CF-bike collectie en over de verhouding tussen CF-bikes en 'traditionele' ligfietsen.

Naar m'n beste weten zijn er tot nog toe drie (3) moderne CF-bikes in Europa. De twee andere zijn:
de RANS Fusion van Emmanuel Delannoy in Parijs. Zie ook zijn review van de RANS Fusion,
en de RANS Zenetik van Tihamèr in Ravels (België).

Afgelopen zondag was de vroege bloesem in de Betuwe een mooie aanleiding om de Lingeroute te fietsen. Deze doen we elk jaar drie keer: tweemaal in het voorjaar (vroege en late bloesem) en eenmaal in augustus, als de bomen volop in het loof staan.
De vroege bloesem bleek nu nog niet helemaal uitgekomen te zijn; desondanks was de Lingeroute weer een mooie ervaring!

En ja, tot het einde van de 66 km lange tocht -begonnen en geëindigd in Beesd- hield ik het goed uit op de Cruz! Ik begin te wennen aan het stuurgedrag, en het comfort op het CF-bike zadel was redelijk goed te noemen nadat ik de slag te pakken kreeg van de typische zithouding. Deze lijkt op het wat onderuit gezakt hangen op de bank voor de TV, en heeft ook wel wat van de relaxte houding van de berijder op z'n chopper bike, of van de provo-sympatisant op z'n klassieke 'hasj'Puch.

Ik prijs mij gelukkig met m'n keuze voor de Cruz. Deze en de Fusion zijn met hun extreem schuin geplaatste zadelpenbuis de meest ligfietsachtige CF-bikes van de RANS collectie. Hierdoor heb ik de meeste mogelijkheden om een comfortabele positie te vinden voor m'n extreem kieskeurige achterwerk :-(
Hoewel (nog) niet perfect, is het zitcomfort vooral op de lange duur beter dan op m'n mtb's vroeger, zelfs in de periode dat ik nog geen onverdragelijke zadelpijn had. Dat blijkt wel hieruit dat de laatste 10-20 km van de tocht veel geriefelijker waren dan op de mtb.

Tot zover het onderwerp 'zitcomfort'. Maar hoe is het gesteld met de overige rijeigenschappen?

Prestatie zoals accelereren, kruissnelheid en klimmen. Op de CF-bike gebruik ik spieren die op m'n roei- en ligfietsen in mindere mate aan bod komen. Na een ODO van 233 km op de fietscomputer ben ik daaraan al meer gewend dan in het begin, maar het zal nog wel meer km's vergen voordat alle spieren in dezelfde mate meedoen.
Extra kracht op de pedalen zetten doe ik door aan het stuur te trekken. Die trekkracht breng ik op de pedalen over zoals de waterskiër het trekken van het sleeptouw naar z'n ski's, namelijk via de gespannen boog van het lichaam tussen handen en voeten. Hierbij merk ik dat de ervaringen op m'n roeifiets mij hiermee een heel eind verder helpen!
De kruissnelheid is minder dan ik gewend was op m'n mtb en veel minder dan op m'n GrassHopper. De redenen hiervoor liggen voor de hand: vooral meer luchtweerstand maar ook nog de onwennigheid.
Echt klimmen heb ik nog niet gedaan op m'n Cruz. De kleine hellinkjes die ik tegenkwam lieten zich echter gemakkelijk bedwingen. Ook op de Cruz lijkt het een kwestie van tijdig schakelen en het handhaven van een soepele cadans.

Onverharde wegen. Daarop rijdt het net zo zeker, soepel en licht als met de mtb, dank zij de 26 inch mtb-wielen en -banden op de Cruz. 'k Heb dit meermalen kunnen uitproberen in hobbelige grasbermen en op weggetjes met mul zand en losliggend grind.

Stuurgedrag. De Cruz is een uitgesproken lange fiets met relatief weinig berijdersgewicht op het voorwiel. De neiging van het voorwiel om uit te breken onderdruk ik door de voorband niet te hard op te pompen voor meer grip op de weg, en door de fiets de bocht om te drukken door m'n bovenlijf naar voren en tegengesteld aan de bocht naar buiten te leunen.

Overige comfortaspecten. Het diepe V-stuur laat zich heel gemakkelijk instellen (afstand en hoogte) zodat ik de handen ontspannen op het stuur heb liggen, zonder druk op polsen en schouders. Pijn aan handen, polsen en schouders is hiermee definitief van de baan. De relaxte houding rechtop, met lichte neiging naar achteren en 'n knikje in de heupen (dus het kontje niet pront naar achteren!) staat garant voor een ontspannen blik op de weg en over het omringende landschap. Hierdoor en door de grotere ooghoogte is het zicht op de omgeving heel veel beter dan op de 'gewone' ligfiets, zelfs wanneer deze een relatief rechtop zitje heeft, zoals m'n GrassHopper met z'n zithoek van ca. 40 graden.
Bijzonder gemakkelijk is dat je je voeten plat op de grond kunt zetten als je stopt, zonder van het zadel af te gaan!
Last but not least: fietsen met m'n vrouw Willy is nu weer samen fietsen. Qua hoogte en snelheid is m'n Cruz veel gelijkwaardiger aan haar Santos mtb. Dat kan van m'n GrassHopper niet gezegd worden.

Wordt vervolgd...

Door het beloofde mooiere weer zal m'n WAW015 nu vaker op stal blijven, en zal ik eindelijk m'n roeifiets kunnen afstoffen en door de week gebruiken. Zoals reeds gemeld, wordt tijdens tochten in het weekeind met Willy het experiment met de RANS Cruz voortgezet. Zsm zal het klimmen daarmee worden uitgeprobeerd op de Posbank.

Vanaf 1 januari heb ik met WAW015 1415 km afgelegd, en met de Cruz 160. Da's 1575 km totaal. Dat aantal zal de komende tijd niet zo snel omhoog gaan: onze tuin vraagt nu meer aandacht...