Fietsen en nog wat...

Gispen en Apple

2012-01-26T16:45:00.013+01:00

Gispen en Apple: twee "oude bekenden van ons, en van beide bedrijven hebben we heel mooie spullen in huis. 1 forse werktafel en 2 stoelen (Gispen dus), 4 computers, 1 Cinema 30' beeldscherm en wat klein spul zoals 'n iPhone (Apple dus).

Gispen :-)

Bij toeval -zo gebeuren de zaken maar al te vaak- had ik gisteren 'n hartelijk weerzien met m'n oude idee de stamtafel.

Alweer bijna 2 jaar geleden vond ik -en vind ik nog steeds- dat mensen hun oude zithoek niet meer zouden moeten vervangen door een nieuwe idem dito, maar veel beter een stamtafel kunnen neerzetten. 'k Heb daarbij de nadelen van de zithoek en de voordelen van een stamtafel breed uitgemeten.
En laat ik gisteren op gispen.nl nou het volgende tegenkomen:
"Gispen CD combineert werken en ontmoeten in één systeem. De ClubDesk functioneert als stamtafel waaraan kantoormedewerkers kunnen werken, communiceren én eten."

't Kon minder, maar Gispen heeft nòg een tafel en die vind ik op het eerste gezicht nog leuker als stamtafel in de woonomgeving:
"Gispen introduceert de ZitSta-vergadertafel. Een innovatief ontwerp dat voor een kleine revolutie kan zorgen in vergaderend Nederland."

Als stamtafel en vervanger van de traditionele zithoek kan-ie ook een heel prettige revolutie in huis veroorzaken!

Het mooie van die gemakkelijke hoogteverstelling is dat je 'm op "werktafelhoogte" van bijv. 73 cm kan instellen en als je ontspannen bij elkaar wilt zitten, zet je 'm op de minimale hoogte van 64 cm. Dan is 't een wat hoog uitgevallen salontafel en verliest-ie goeddeels z'n barrièrewerking.

Het is bekend dat oude spullen van Gispen die oorspronkelijk waren ontworpen voor een kantooromgeving, momenteel erg populair zijn in het wooninterieur. Maar waarom zou je je moeten beperken tot alleen oude Gispen ontwerpen?
Als ik onze woonkamer opnieuw zou moeten inrichten, dan wist ik het wel… :-)

Apple :-(

Apple is nog steeds een "pain in the ass" als het gaat om de werkomstandigheden van de Chinese arbeiders die de mooie spulletjes van Apple (iPhone, iPad) in elkaar zetten. The Huffington Post heeft vandaag daarover een bijzonder felle kop, en het doorgelinkte artikel op NYTimes.com, In China, Human Costs Are Built Into an iPad, windt er ook geen doekjes om. 'k Heb van dat artikel een pdf-je gemaakt dat je kunt downloaden.

Nu maar hopen dat het ongemak/ongenoegen van de hippe Apple-clientèle hierover zo groot gaat worden dat Apple wel móet ingrijpen om schade aan imago en omzet te vermijden...
Overigens, het aantal commentaren op dat artikel op de Huffington Post is inmiddels de 2700 al gepasseerd op het moment dat ik dit opschrijf.

Niet naar München maar naar Zwolle

2012-01-07T22:45:00.000+01:00

M'n zorgverzekeraar IZA voelt er niks voor om m'n voorgenomen ingreep te bekostigen en heeft deze week de machtiging daarvoor categorisch geweigerd:

"U krijgt de kosten van medische zorg alleen vergoed als de behandeling voor u de meest geschikte en aangewezen behandeling is en de behandeling daardoor ook doelmatig en doeltreffend is.
Uit de gegevens die wij van uw zorgaanbieder ontvangen hebben, blijkt dat hiervan bij u geen sprake is."

Nadere uitleg voor deze stellingname ontbrak.

Enfin, nadat ik de teleurstelling had verwerkt -een nachtje slapen doet wonderen- trok ik de conclusie dat trekken aan een dood paard geen zin heeft, en heb ik m'n cardioloog gevraagd mij aan te melden bij de afdeling Thoraxchirurgie van het Hartlongcentrum van de Isala klinieken (locatie Weezenlanden) in Zwolle.
Gelukkig is dit een heel goed alternatief, gelet op hun prestaties en de graad van specialisatie! Wat mij betreft kan de opname voor de operatie op korte termijn gebeuren.

Roeifietsen
in december en deze maand heb ik uitsluitend m'n roei3wieler gebruikt. 't Weer was en is nog steeds weinig aantrekkelijk. Meestal moet ik mij tevreden stellen met m'n vaste rek- en strekoefeningen, die mij overigens prima bevallen.

Een paar kleine ongemakjes hebben mij ertoe gebracht om wat te experimenteren met de roei3wieler.

'k Heb namelijk al jaren lichte schouder/nekklachten, ooit veroorzaakt door een verkeerde houding in m'n vorige auto. Sinds een paar maanden heb ik af en toe een sportmassage van de schouderpartij, en dat begint langzamerhand te helpen. Om m'n nekspieren wat te sparen ga ik experimenteren met een hoofdsteun op de roeifiets. Eigenlijk ligt dat min of meer voor de hand: vroeger was ligfietsen, het 'gewone' ligfietsen dus, voor mij alleen mogelijk mèt hoofdsteun. Zonder hoofdsteun kreeg ik gegarandeerd heel erge last van de nekspieren.
'k Ben benieuwd of 'n hoofdsteuntje op de roeifiets meer comfort zal geven…

En ik ga m'n voeten wat meer zijdelingse en draaivrijheden geven met Time Atac XS Carbon pedalen. 'k Heb het gevoel dat m'n knieën dat wel prettig zullen vinden…

Gelukkig Nieuwjaar

2011-12-28T11:05:00.000+01:00

'n Gelukkig en voorspoedig 2012,

ondanks de slechte vooruitzichten...

Afwachten

2011-12-22T22:22:00.001+01:00

Gisteren is m'n medisch dossier met de resultaten van alle volgens de checklist van het Deutsches Herzzentrum München vereiste pre-operatieve onderzoeken naar het DHM gestuurd.

Het heeft allemaal langer geduurd dan m'n cardioloog en ik aanvankelijk verwachtten, dit omdat bleek dat enkele behandelingen nodig waren door tandarts en kaakchirurg om ontstekingen in m'n gebit en kaak te verwijderen.

De medici hebben naar mijn gevoel goed en vlot werk verricht. Echter, over het tempo waarin m'n zorgverzekeraar werkt ben ik minder tevreden. Nog steeds laat de machtiging voor de hartoperatie in het DHM op zich wachten. Met een kunstgreep ('k laat nu nog even in het midden wat deze inhoudt) kon ik de medische dossiers versneld naar München laten sturen, zodat ik op korte termijn uitsluitsel krijg over de hartoperatie en de termijn waarop dit kan gebeuren. Zelf verwacht/hoop ik dat dit in de loop van januari zal zijn.

Het voelt nu als een wat vreemde en onwezenlijke periode: afwachten tot we, d.w.z. m'n vrouw en ik, kunnen afreizen naar München. Natuurlijk denk ik er niet constant aan, maar ik ben mij wel voortdurend bewust van de komende majeure ingreep op m'n lijf. Gelukkig zie ik er niet tegen op en heb het volste vertrouwen in de goede afloop. 'k Denk er soms wel aan hoe het zal voelen als na de herstelperiode m'n conditie beter zal worden dan die nu is :-)

't Betekent natuurlijk niet dat we alleen maar afwachten en verder niks doen. Het leven gaat gewoon door en we hebben het druk gehad met de voorbereidingen voor de reis naar en het verblijf in München. Wat nemen we mee in de koffer, hoe reizen we en hoe kunnen we op tijd de reis en het hotel -bij voorkeur in de buurt van het DHM- boeken? Hoe houden we contact met familie, vrienden en buren? En hoe regelen we de terugreis?
Al met al houden we rekening met een verblijf van 2 weken in München.

Wij zijn niet bepaald door de wol geverfde globetrotters. Toch hebben we ons goed kunnen voorbereiden met gezond boerenverstand, nuttige tips van anderen en zoeken op internet. Uiteindelijk hebben we gekozen voor comfortabel en snel reizen per trein, een paklijst gemaakt, een 13" MacBook Air gekocht voor de communicatie met het thuisfront, en in overleg met onze bank onze betaalmogelijkheden uitgebreid en ook grondig gecontroleerd of die goed functioneren.

Ruim een week geleden bereikte m'n vrouw de pensioengerechtigde leeftijd, wat automatisch het einde betekende van haar dienstbetrekking bij de provincie Groningen. De feestelijkheden rondom het afscheid van haar collega's duurden 2 dagen en waren zeer geslaagd!

Verbazingwekkend hoeveel administratieve en financiële zaken moeten worden geregeld voor en na 'n pensionering!

Meer dan al dat geregel voor hartoperatie en pensionering was het weer de grote beperkende factor voor het fietsen. De trefwoorden: mist, dichte mist, verraderlijk glad, guur en nat, somber, donker en druilerig. Zelfs velomobilisten elders in het land hadden er last van…

De laatste dagen is het weer gelukkig wat beter en kan ik af en toe 'n paar fietskm's bij elkaar scharrelen op de roei3wieler, soms met een bleek winterzonnetje er bij. Veel stelt het niet voor, maar het is heerlijk om buiten te zijn!

Het is opvallend dat ik nu wèl voldoende spierarbeid lever om m'n lijf warm te stoken met de restwarmte daarvan. Vorig jaar was dat wel anders! Ik schrijf dit toe aan m'n dagelijkse inname van zinksupplement. Zink speelt een belangrijke rol bij ondermeer de energiehuishouding van de spiercel.
Bij temperaturen van 3-6 ºC blijf ik nu, voldoende maar niet overdreven aangekleed, veel gemakkelijker warm en de elektrische voetenwarmers heb ik nog niet nodig gehad.

Onder het mes in München en zeg nooit "nooit"

2011-11-20T18:38:00.003+01:00

M'n huisarts bleek zeer geïnteresseerd in het verdere verloop en m'n cardioloog werkt van ganser harte mee om m'n lekkende mitralisklep in München te laten repareren. Het eerste wat hij deed was m'n zorgverzekeraar vragen om een machtiging hiervoor. Vervolgens stuurde hij mij weer op pad voor nog 'n paar medische onderzoekingen. De Duitse checklist voor pre-operatieve medische onderzoekingen is namelijk wat uitgebreider dan wij ten onzent hanteren voor hartoperaties. Zo volgde ondermeer een uitgebreid gebitsonderzoek door m'n tandarts, waarvan de bevindingen prompt aanleiding gaven tot enkele noodzakelijk ingrepen door tandarts en kaakchirurg. Natuurlijk leidt dit tot vertragingen: pas op 28 november a.s. kan ik bij de kaakchirurg terecht voor een apexresectie aan de distobuccale radix van element 26 en een orthopantomogram (OPG).

Als dit alles voltooid is kan m'n medisch dossier naar het Deutsches Herzzentrum München en kunnen m'n cardioloog en de hartchirurg(en) aldaar overleggen hoe dit varkentje te wassen.

Zeg nooit "nooit"
Er zijn natuurlijk ook andersoortige voorbereidingen nodig. Dat was de oorzaak dat we op twee punten onze principes moesten prijsgeven:
* onze auto is nu voorzien van winterbanden, hoewel we tot voor kort er heilig van overtuigd waren dat we best zonder konden. Maar deze winter kunnen we worden gedwongen om de auto te gebruiken onder min of meer winterse omstandigheden;
* en nee, liever geen laptopje meer, zo dacht ik nog tot twee weken geleden. Maar nu telt ons huishoudentje maar liefst 4 computers, met een MacBook Air 13" als laatste aanwinst. Heel mooi mesjientje trouwens en prima geschikt om "onderweg" te mailen en online vliegtickets en hotels te boeken.

Natuurlijk zijn het spannende tijden en daarom ben ik niet altijd in m'n gewone doen. Soms wat rusteloos en gespannen en soms kan ik mij slecht concentreren. Maar ertegen opzien, daar is tot nog toe gelukkig geen sprake van!

Gelukkig werkt het weer eindelijk mee. Er is wat zon en een combinatie van temperaturen van ruim boven 0 graden en nauwelijks wind. Dat maakt een ommetje roeifietsen tot een feest, ook omdat het bijzondere karakter van het veenkoloniale landschap treffend wordt benadrukt door het warme licht van de laagstaande zon!
En af en toe een mooi concert in Groningen zorgt eveneens voor de noodzakelijke ontspanning.

Occupy Wallstreet

Natuurlijk volg ik de belangrijkste ontwikkelingen van deze beweging. Het doet mij goed te lezen dat in de USA de Occupy-beweging de politieke agenda en de maatschappelijke opinie over inkomensongelijkheid en de heersende plutocratie beïnvloedt. Nu maar hopen dat dit doorzet, ook in ons Europa en dat het vrijgevochten marktdenken en casinokapitalisme hierdoor de voet wordt dwarsgezet.

Het valt mij op dat de gevestigde maatschappelijke instituties bij ons in dezen bijna alle met de mond vol tanden staan. De zegslieden van kerken -vooral de Protestantse Kerk in Nederland, de vakbonden en de linkse politieke partijen zijn vooralsnog sprakeloos. Maar dat is niets nieuws: als het erop aankomt blijken dergelijke instituties maar al te vaak verstoken van alertheid, durf en daadkracht.
Laf en gemakzuchtig is misschien een betere omschrijving...

Onder het mes, maar waar?

2011-11-04T11:40:00.002+01:00

'k Wil iedereen bedanken voor haar/zijn bemoedigende woorden en morele steun voor de hartoperatie die ik moet ondergaan.

De slokdarmecho werd op 25 oktober uitgevoerd en de hartkatheterisatie op 2 november. Het eerste wees uit dat de mitralisklep inderdaad lek is, en het tweede liet zien dat m'n aders naar en bij het hart geen afwijkingen vertonen. Bijkomende werkzaamheden zoals het aanbrengen van bypasses lijken derhalve niet aan de orde :-)

Deze constateringen maakten een veel gerichter zoeken op internet naar mitralisklep reparaties mogelijk en daar heb ik heel wat interessante vondsten gedaan. 'k Zal de lezer van dit weblog niet vermoeien met details en alleen de hoofdlijnen weergeven zoals ik ze op dit moment zie.

Er zijn twee operatietechnieken:

de klassieke openhartoperatie, waarbij het borstbeen in de lengte wordt doorgezaagd om toegang tot en zicht op het hart te krijgen.
de minimaal invasieve operatie waarbij meestal de ribbenkast intact wordt gelaten en toegang tot het hart wordt verkregen door kleine incisies in de borstkas. De operatie wordt verricht met zeer kleine instrumenten die met een geavanceerde afstandsbediening -ook wel een operatierobot genaamd- worden bestuurd. Overzichtelijke informatie (in het Engels) staat op de webpagina Cardiothoracic Treatment Options. De werkwijze wordt beschreven op da Vinci® Mitral Valve Repair.

In Nederland lijkt het repareren van de mitralisklep met robotchirurgie nog niet te gebeuren, al gebruiken de Isala klinieken in Zwolle al een da Vinci-robot voor andere operaties. Wel zijn de Isala klinieken van plan in 2012 de robotchirurgie te gaan gebruiken voor mitralisklepreparatie.

In het buitenland is robotchirurgie op meer plaatsen in gebruik dan in Nederland. Een indicatie hiervoor geeft de Surgeon Locator. Zoekt men op "hospitals" in een land, dan levert Nederland 13 ziekenhuizen op (dubbele vermeldingen als 1 geteld) en Duitsland 42, waaronder een tweetal in München.

Tijdens onze vakanties in Bayern zijn wij meermalen het Deutsches Herzzentrum München gepasseerd, als we over de Nymphenburger Strasze naar het slot Nymphenburg fietsten. Daar is men gespecialiseerd in "minimal invasive, rekonstruktive und interventionelle Behandlung von Herzklappen". De mitralisklepreparatie wordt hier bij voorkeur met een minimaal invasieve operatietechniek uitgevoerd.

Alles overziend (waarbij ik ook belangrijke overwegingen heb betrokken die ik niet heb vermeld) kom ik tot de voorlopige conclusie dat het zeer de moeite waard is om in München te vernemen of mijn situatie minimaal invasieve mitralisklepreparatie mogelijk maakt. Zo ja, dan zie ik er ook geen been in om in München te worden geopereerd. Wij kennen de stad goed en voelen daar ons altijd zeer prettig en volkomen op ons gemak. München is zo langzamerhand ons tweede "thuis" geworden: volgend jaar gaan we daar voor de 20ᵉ keer heen.

Dat betekent dus: overleg met m'n huisarts en cardioloog, en ziektekostenverzekeraar. Weer werk aan de winkel :-)

Het blijven interessante tijden…

Fietsen

Van fietsen is in oktober niet veel terecht gekomen. Het bijhouden van m'n conditie deed ik vooral in onze tuin, waar een 8-tal plantvakken groot onderhoud kreeg, en de aangrenzende plantvakken eveneens werden aangepast. Ruim 200 nieuwe vaste planten zijn de grond ingegaan, een paar heesters zijn naar een andere plaats in de tuin verhuisd en er zijn heesters verwijderd en afgevoerd dan wel weggegeven aan onze buren. Het was heerlijk werken dankzij het mooie herfstweer en de schitterende herfstkleuren, die ook in onze tuin volop aanwezig waren.

M'n fietskm's in oktober zijn derhalve beperkt gebleven tot een schamele 252 km:
RANS Dynamik Pro 58 km;
roeifietsen 194 km.
Toch ben ik daar dik tevreden mee :-)

Met Derk Thijs in Middelburg en m'n fietsenmaker in Zuidlaren heb ik afgesproken dat m'n roeifietsen in Middelburg een grondige onderhoudsbeurt krijgen en van de nieuwste technische details worden voorzien. M'n fietsenmaker zorgt voor het transport van m'n roeifietsen van ons huis naar Middelburg en vice versa. Dat alles zal gebeuren zodra ik weet wanneer ik voor de hartoperatie word opgenomen. Die roeifietsen zullen heel belangrijk zijn voor m'n revalidatie en moeten daarom in een onberispelijke conditie verkeren :-))

De technische details betreffen nieuwe, speciaal geprepareerde Dyneema kabels met een langere levensduur, en aanpassen van snek en revolverring waardoor het omdraaien of verwisselen van de aandrijfkabel veel gemakkelijker wordt.
Vooral dat verwisselen van de aandrijfkabel, da's voor mij nog steeds een geweldige crime. Dat gepeuter van zo'n dik touw door 'n klein gaatje... 't Gaat bij mij alleen thuis goed: ik reserveer daarvoor minimaal 1 dagdeel en de telefoon wordt uitgezet. Min of meer de noodtoestand dus...

Onder het mes

2011-10-15T11:59:00.001+02:00

Maar eerst even het 'kleine leed'

Eindelijk gaat het de goede kant op met m'n (veronderstelde) zenuw- en spierblessures. 't Schoot vooral goed op nadat ik Perskindol Active gel ging gebruiken op de meest pijnlijke plekken.
Perskindol lijkt mij een moderne versie van Tijgerbalsem en Rightbone, met de voordelen van *niet vet, *gemakkelijk aan te brengen, *trekt snel in en *stinkt niet 'n uur in de wind.

Het is bekend dat mensen meer vertrouwen hebben in de werkzaamheid van medicijnen als ze vies smaken. Misschien dat daarom de klassiek-chinese Tijgerbalsem en Rightbone zo vaak worden genoemd? 't Zijn inderdaad smeersels die de pot uit stinken!

Occupy Wallstreet
Bijna alle kranten, m.u.v. de lokale sufferdjes, melden op de voorpagina nieuws dan wel beschouwingen over de Occupy Wallstreet bewegingen in diverse landen. Ten onzent zijn in Den Haag en Amsterdam demonstraties gepland. Zal dit de politici en bestuurders wakker schudden?

Onder het mes
Gisterochtend had ik de gebruikelijke jaarlijkse controle door de cardioloog. Een hartecho en fietstest zijn standaardonderdelen, hoewel op mijn verzoek de fietstest dit keer is vervallen wegens m'n blessures.
Het moest er een keer van komen, en gisteren was het zo ver: de ontwikkelingen aan m'n hart -'k heb last van een lekkende mitralisklep (prolaps)- zijn nu in het stadium dat reparatie van de mitralisklep d.m.v. een openhartoperatie raadzaam is. Zonder zo'n ingreep zal de toestand van m'n hart verder verslechteren en tenslotte onherstelbaar worden.
Met m'n cardioloog heb ik de pro's en contra's uitvoerig besproken en heb ik besloten zijn advies op te volgen.

De voorbereidende onderzoeken zijn direct begonnen en een drietal onderzoeken konden direct worden uitgevoerd. Maandag a.s. kan ik afspraken maken voor een slokdarmecho en een hartkatheterisatie.

Als de resultaten van de onderzoeken bekend zijn kunnen we in concrete termen praten over de hartoperatie en misschien een keuze maken voor het ziekenhuis waar dit zal gebeuren.

Het zijn interessante tijden...

Oproep om in opstand te komen

2011-10-10T12:12:00.001+02:00

De ontwikkelingen gaan snel!

Afgelopen dagen vernamen wij vol onbegrip en ergernis de berichten dat Sarkozy en Merkel alweer plannen hebben om de banken te redden -natuurlijk op kosten van de belastingbetaler- en we worden vandaag op onze wenken bediend: een heuse oproep om in opstand te komen:

Da wird es Zeit, dass auch in Deutschland Bürger auf die Straße gehen und so die Parteien zum Umdenken zwingen. Nicht, um den Kapitalismus abzuschaffen, sondern um ihn zu reformieren: weniger Einfluss der Finanzmärkte. Schranken für Banken, damit sich die Geldhäuser mehr um Kredite kümmern als um Derivate. Und: eine gerechte Verteilung der Krisenkosten. Dass die Deutsche Bank bis vor kurzem einen Rekordgewinn für dieses Jahr plante, während die Regierung neue Milliardenlasten schultern musste, sagt viel aus.

IMF en blessures :-(

2011-10-08T18:08:00.002+02:00

Nee, er is geen direct verband tussen het Internationaal Monetair Fonds en m'n blessures op dit moment, maar beide zijn wel onderwerp van deze posting.

IMF studie steunt de 99%
Door een artikel op de site van de Süddeutsche, Von der dunklen Macht der Wall Street, werd ik geattendeerd op een recent onderzoek van het IMF. Dit onderzoek, Making Friends, wijst uit dat de lobby van de financiële sector zeer effectief is om regulering van die sector door de overheid tegen te houden.

Een in wezen triest verhaal, temeer omdat niet alleen in de USA maar wereldwijd politici niet de moed hebben om de financiële sector aan banden te leggen, maar zich beperken tot een twijfelachtige vorm van symptoombestrijding, te weten het nationaliseren van de verliezen die deze sector door riskante speculaties heeft geleden en nog steeds lijdt.

Zelfgemaakte blessures :-(
Ik zit nu bijna 2 weken op de (figuurlijke) blaren als gevolg van blessures in bil- en beenspieren die ik mijzelf heb bezorgd :-(

Dat zit zo. Zondag bijna 2 weken geleden heb ik zo'n 60 km gefietst op m'n Dynamik Pro met een zadel dat misschien zo'n 3-6 mm te hoog en ca. 2 graden te horizontaal was afgesteld. 'k Had niet het gereedschapje bij mij om dat gemakkelijk te corrigeren, zodat ik min of meer dacht: 'ach, laat maar, zo erg is dat ook weer niet'.

Het fietste wel tamelijk ongemakkelijk en in de loop van diezelfde zondagavond begon vooral m'n linkerbil branderig pijnlijk te worden, met een uitstraling naar het linkerbeen. Aanvankelijk dacht ik aan een spontaan optredende hernia, later een dito ischias. (Heel lang geleden -misschien al 20 jaar- heb ik namelijk ook zo'n ischias aanval gehad die na ca. een week vanzelf weer verdween.) In de loop van de week werden de symptomen wat minder, zodat ik zondag een week geleden weer ging fietsen, voor een groot deel over bospaadjes.

De stand van 't zadel was inmiddels gecorrigeerd en we ragden vrolijk en ongeremd -natuurlijk voorzover onze leeftijden dat toelieten- door de bossen tussen Appelscha en Dieverbrug. Enfin, de branderige pijn in m'n beide bilspieren en de even pijnlijke uitstraling, nu naar beide benen -vooral de achterkant van de bovenbenen- werd 's avonds tamelijk ondragelijk en ik kon alleen maar zitten of liggen na een paar pijnstillers ingenomen te hebben. Dit heeft de hele week geduurd, verminderde maar heel langzaam en is nog niet helemaal verdwenen.

De verschillende effecten en locaties van die spierpijnen brachten mij tot het inzicht dat ik mijzelf blessures heb toegebracht. Ik kijk er nu als volgt tegen aan: de eerste keer heb ik door het te hoge zadel m'n bilspieren inclusief een deel van de Ischias zenuw, geblesseerd, en de tweede keer heb ik er nog een schepje bovenop gedaan door m'n bil- en beenspieren flink te overbelasten.

Eigen schuld, dikke bult :-(( …

Voorlopig maar rustig aan doen, en kleine stukjes fietsen op mtb en roets in de hoop dat deze matige inspanningen de genezing van spieren en zenuwen zal bevorderen. Lukt dat niet, dan moet ik toch maar naar de huisarts.

Wij zijn allen kapucijnerapen (2)

2011-10-04T18:10:00.006+02:00

(Het eerste deel is hier te vinden)

't Mag als bekend verondersteld worden dat de middenklasse (de mensen dus, niet de auto's) het bepaald niet gemakkelijk heeft in het rijke Westen. Bijna overal staat dit socio-economisch segment onder druk door achterblijvende groei, ja zelfs door daling, van het besteedbaar inkomen per huishouden. Vooral in de USA heeft deze trend een grote omvang gekregen, en is het onderwerp van bijv. Winner-Take-All Politics: How Washington Made the Rich Richer -- and Turned Its Back on the Middle Class.

Onlangs kwam ik een infographic tegen die heel duidelijk de teloorgang van de Amerikaanse middenklasse weergeeft.

Omdat deze infographic zo interessant is, heb ik 'm hier opgenomen. De groeiende inkomensongelijkheid in de USA wordt wel heel treffend weergegeven!

Het bestaan van een gezonde en actieve middenklasse in al z'n varianten (vanaf lagere tot hogere middenklasse) kan een sterke motivatie zijn om door leren en werken zich omhoog te werken. Als dit voorbeeld er niet (meer) is kunnen zowel de hoop op het bereiken van een beter leven als de inspiratie en motivatie om daarvoor te werken, grotendeels wegvallen. Voor individuele burgers, maar ook voor de maatschappij als geheel, is dit een heel slechte zaak!

Occupy Wall Street !
Inmiddels zijn ook in de USA de kapucijnerapen wakker geworden en is een beweging ontstaan tegen de financiële elite: Occupy Wallstreet (OWS).

De berichtgeving in ons land over OWS is meestal beneden alle peil. Zo deed de Telegraaf OWS af als overlast veroorzakende jongeren. Maar ook de NYT, een Amerikaanse kwaliteitskrant, lijkt slechts met frisse tegenzin over deze beweging te berichten. Betere berichtgeving staat in de Amerikaanse Huffington Post, de Britse Guardian en de Beierse Süddeutsche: Wie die Gier der Oberschicht den Protest provoziert:

Die Demonstrationen sind chaotisch und die Botschaften wirr: Doch es wäre falsch, die Protestler in New York als Spinner abzutun. Denn sie richten völlig zu Recht den Blick auf die tiefe Spaltung Amerikas. Derzeit ist es so, dass die Wall Street alles kassiert und der Rest der Gesellschaft nichts bekommt - und das muss sich schnellstens ändern...

en: Top-Ökonom solidarisiert sich mit US-Demonstranten:

Sie fordern das Großkapital heraus, und sie scheinen Erfolg zu haben. Die Aufmerksamkeit für die New Yorker "Occupy Wall Street"-Bewegung, die seit Wochen gegen den Einfluss der Banken und die Folgen der Finanzkrise kämpft, wächst. Jetzt schlagen sich sogar Prominente und ein Nobelpreisträger auf ihre Seite - und die Bewegung weitet sich aufs ganze Land aus...

Ook dat nog…
M'n fietskm's! Dat ik zoiets belangrijks bijna zou vergeten! ;-)
augustus 541 km, waarvan 354 op m'n roeifiets en 187 op m'n CF-bike;
september 600 km, waarvan 365 roeifiets en 235 CF-bike.

Internetprivacy, iPad en consumentisme

2011-09-10T13:20:00.006+02:00

Internetprivacy is volop in het nieuws, en terecht.

Ook voor mij is internet inmiddels onmisbaar geworden, want het is een uniek instrument voor het verstrekken en ontvangen van informatie en het uitvoeren van transacties. Zoals zoveel andere Nederlanders doe ik aankopen op internet, beheer ik m'n bank- en spaarrekeningen met internetbankieren, en hou ik contact met familie, vrienden, kennissen en gelijkgezinden via e-mail en weblog.

Het zal wel te wijten zijn aan m'n hoge leeftijd (bijna 73 jaar) dat ik geen lid ben van sociale sites zoals Facebook, Hyves, Twitter, Linkedln. 'k Heb alleen een Google account, maar zonder openbaar profiel.
Au fond vind ik sociale sites een surrogaat van het echte leven dat zich in huis en daarbuiten afspeelt. M'n dagen zijn met m'n huidige niet-virtuele activiteiten gelukkig ruimschoots gevuld.

M'n privacy is mij tamelijk heilig. Wel zal ik, als ik iets op internet zet, altijd m'n vaste namen, met evt. m'n woonplaats erbij, vermelden. Van anonieme berichten onder gefantaseerde nicknames moet ik niks hebben. Gevolg is natuurlijk dat wie google-t met wtvnl OR wtv.nl OR "wt de vries" OR "wijnandt t. de vries" het nodige over mij vindt op internet.

Om m'n internetprivacy te beschermen heb ik m'n favoriete browser Firefox voorzien van een paar beschermende add-ons tegen vooral commerciële nieuwsgierige Aagjes. Heel effectief zijn Adblock Plus (met 5 filterabonnementen en 2 aangepaste filters), Ghostery en Noscript.
Noscript blijkt een werkelijk fantastische bescherming te zijn! Wel vraagt deze add-on (inmiddels in versie 2.1.2.7) wat meer aandacht bij instellingen en gebruik, maar door z'n grote gebruikersvriendelijkheid gaat het beheer ervan heel begrijpelijk en gemakkelijk.

Een aardige indruk van de activiteiten van stiekeme steekneuzen tijdens het browsen geeft de cookies-lijst van Firefox. Met de add-on beschermingen blijkt dat de cookies-lijst veel minder toevoegingen krijgt. Alleen de cookies van de bezochte websites en de daaraan gekoppelde servers die voor onderdelen van de "content" zorgen (bijv. koersverloop van aandelen op ft.com) zijn nu terug te vinden.

Het is mij niet gelukt om m'n iPad op dezelfde manier te beschermen. Apple's besturingssysteem iOS is een gesloten systeem, net zoals Micro$oft Windows was voordat dat besturingssysteem onder overheidsdwang wat opener werd. 'k Heb daarom grote bedenkingen om een iPad te gebruiken voor mobiel internet tijdens bijv. (zaken)reizen of vakantie. Daarvoor zou ik op grond van het voorgaande nu kiezen voor een noteboek, zoals de MacBook Air. Dat kun je tenminste naar eigen inzicht verder inrichten met je favoriete programma's en beveiligingen.

De iPad lijkt nu opeens een paar sinistere trekjes te hebben: ik zie deze gadget nu als een instrument om de gebruikers ervan tot "sitting ducks" te transformeren voor de reclamesector op internet. Meer en meer lijkt het bedrijfsmodel van Apple gebaseerd op de computergebruiker als willoze consument die vooral meer moet consumeren. Waar de klassieke desktop en laptop Macs vooral hulpmiddelen zijn/waren om iets te creëren (teksten, beeld, geluid…) is de nieuwe generatie Apple producten vooral gericht op passief consumeren door een massapubliek.

Ik kan het niet helpen, maar deze samenleving krijgt voor mij steeds meer trekjes van de Truman Show en -erger!- van The Matrix.

More experiences with my new Alterra seat

2011-08-28T21:45:00.002+02:00

After riding my Dynamik Pro some tens of miles with the Alterra seat, I found it desirable to improve the seating comfort by gluing a second layer of 13 mm (0.5 inch) thick ibilite foam on the seat (not 18 mm as I erroneously mentioned in my previous post on this subject). This did not quite come as a surprise because the classic CF-bike seat on my Dynamik Pro also has 2 layers of 13 mm ibilite foam.

Thus I could fine-tune the seat by varying its forward inclination, and after a few adjustments I have it now at a downward slope of 12º. This is much more horizontal than I have used on both Cruz and Dynamik Pro classic CF-bike seats!

The comfort as I could judge today during a 20-miles ride, is excellent, and better than I could attain thus far with my classic CF-bike seats. The narrow Alterra seat does not interfere with the pedal stroke and my buttocks muscles can be exercised more freely without recumbent butt!

First experiences with my new Alterra seat

2011-08-08T14:43:00.003+02:00

In a previous blog posting I described the adaptations to my newly acquired RANS Alterra seat and the main differences between this and the classic CF-bike seat.

Yesterday my wife and I went for a 41-km (about 25.5 miles) ride so that I could gather some riding experience on my Dynamik Pro.

Most of the time the seat has a forward downward slope of 17º-17.2º , as measured afterwards. At this slope there is no tendency to slip downwards, so that it is not necessary to wriggle myself upwards from time to time. Yet the seat does not feel too horizontal, and it is also easy to put the feet on the ground while remaining seated.

The strong curve upward at the back of the seat -the effects of which I had minimized somewhat by applying and then modelling the 13 mm (0.5 inch) ibilite foam- nudges me gently into a more tucked position than the classic CF-seat. To my surprise, this has the effect that I am in a nearly perfect sitting position with regard to power transfer to the bike's drive train, and also minimizes somewhat the air resistance. The pressure on my hands is increased very slightly but gives no discomfort.

The absence of contact between the Alterra seat and the back of my upper legs -in stark contrast with the classic CF-seat- makes definitely for more comfort and a better pedal stroke.

A very important but somewhat subtle matter is the Alterra seat's influence on the muscles of the buttocks. I hope I can get my description of this matter right…

On the classic CF-bike seat, I have to be careful not to exercise the buttocks muscles too much. They will then feel downright uncomfortable because there is too much pressure on them when I am seated rather upright while pedaling.
(The situation on my rowingbike is very different: there I exercise the buttock muscles without constraint, because I easily and automatically minimize the pressure on them while rowing.)

Therefore, I am accustomed to exercise my leg muscles only on my CF-bikes, so that the buttocks do not hurt.

On the Alterra seat the problem of pressure on the buttocks muscles, and the discomfort that this causes, turns out to be much reduced! I can be less careful in exercising my leg muscles only, without being immediately punished with buttocks muscle discomfort.

For now, I can only offer this explanation: the reduced size of the Alterra seat, compared to the classic CF-bike seat, offers less area where the buttocks muscles can be pressurized.

However, I need more riding experience and some additional experimenting to make up my mind...

Who Killed Economic Growth?

2011-08-05T21:21:00.002+02:00

Met dank aan Energy Bulletin en Richard Heinberg!

Aanpassen van het RANS Alterra-zitje

2011-08-02T14:58:00.008+02:00

Nog is m'n ontstoken keel met aanverwante ontstekings- en verkoudheidsverschijnselen in het hoofd/halsgebied niet over, dus laat ik al een week lang, met tussenpozen slecht geluimd, noodgedwongen de ene mooie fietsdag na de ander passeren zonder te roetsen!

Enige troost kan ik ontlenen aan m'n kilometrages van juli: 99 km geroetst en 465 km op m'n CF-bikes, 564 km totaal.

Gelukkig heb ik daardoor wel de gelegenheid om m'n RANS Alterra-zitje geschikt te maken voor gebruik op m'n Dynamik Pro. Bij de eerste kennismaking is goed te zien hoe smal, "tenger" welhaast, het Alterra-zitje is. Ik zet 'm op de voor mij prettige hoogte, waarbij m'n ervaring met de klassieke RANS CF-bike zit (v1.0 dus) bepalend is. Ook de helling naar voren van het zitje, gemeten met de elektronische waterpas liggend op het midden van het zitje, maak ik gelijk, zo'n 22-23 graden. Deze helling is groter dan van de CF-bike zitjes die te zien zijn op de website van RANS. Daar zijn ze zo vlak dat ik daarop gegarandeerd een houten kont (a.k.a. "recumbent butt") krijg!

Al bij het eerste proefritje blijkt dat minimaal 1 laag ibiliet-schuim nodig zal zijn voor het comfort, terwijl de achterkant van het Alterra-zitje zo sterk naar boven buigt dat die achterste rand daardoor zeer nadrukkelijk aanwezig is en bepaald niet bijdraagt aan het comfort.

Met -alweer!- wat economische restverwerking slaag ik erin om het Alterra-zitje te voorzien van een laag ibiliet-schuim van 13 mm dik. De sterk gewelfde neus van het zitje krijgt 2 lagen dunner schuim opgeplakt die samen ook ongeveer 13 mm dik zijn :-)
Na het aanbrengen van de lagen schuim blijkt de achterste rand van het zitje nog steeds nadrukkelijk en ongemakkelijk aanwezig. Overigens lijkt het zitcomfort voldoende te zijn verbeterd met 13 mm ibilietschuim.
Het Alterra-zitje is aanmerkelijk smaller dan de RANS CF-bike zit v1.0. De fiets reageert daardoor vlotter op de zijwaartse veranderingen in de lichaamshouding. Tot nog toe ervaar ik dit als prettig, en het wennen eraan gaat heel snel!
Mijn eerdere vermoeden bleek juist te zijn: op het smallere Alterra-zitje maak ik geen contact met de achterkant van m'n bovenbenen met de zijkanten van het zitje. Dat was ook een belangrijke reden dat ik het Alterra-zitje heb gekocht en wil uitproberen.

Om de nadrukkelijke aanwezigheid van de achterste rand van het zitje op te lossen, waren nog twee ingrepen nodig. Eerst heb ik de rechthoekige verdieping vlak bij de achterkant in het schuim van de losse standaardbekleding van het Alterra-zitje opgevuld door er een stukje schuim in te plakken, en vervolgens het teveel ervan weg te snijden met een vlijmscherp koksmes. Tot slot heb ik het ibilietschuim op de achterkant van het zitje zo vlak mogelijk weggeneden, weer met het vlijmscherpe koksmes, waardoor de welving in het zitje minder wordt.

Het eindresultaat is tot nog toe zeer acceptabel! Een langere fietstocht, 50+ km, zal overigens meer leren!

Tijd voor buiten spelen

2011-07-27T13:00:00.005+02:00

'k Zit dit verhaaltje te schrijven met 'n duffe kop, lichte algemene verhoging, een ontstoken keel en hier en daar spierpijn. Kennelijk een griepje, opgepikt bij de laatste Harry Potter film? De komende dagen rustig uitzieken dus, niet of maar weinig&rustig fietsen en m'n ziel in lijdzaamheid bezitten…

Het weer ten onzent werkt niet altijd mee, maar toch is deze zomer een heerlijke tijd voor buiten spelen. Op stap met andere mensen of in m'n eentje, fietsen in de buurt of verder weg, en huis- en tuinonderhoud plegen wat ik niet met tegenzin doe maar deze zomer weinig om het lijf heeft. Ons tweewekelijks verblijf in München en omgeving zit er weer op en we kijken alweer uit naar het geplande weekje nazomerverblijf aldaar.

In onze vakantie in Beieren hebben we 393 km gefietst. Wederom konden we ervaren dat m'n RANS Dynamik Pro erg veel aandacht trekt, ook in München waar men wel het een en ander gewend is. Het fietsen ging van een leien dakje en alles bijeen was het een heerlijke vakantie met veel afwisseling van natuurschoon en van het Münchner Lebensgefühl in het welvarende München.
Alles bijeen heb ik in juni 493 km gefietst, waarvan 309 km op m'n THIJS 209.

'k Ervaar nu m'n fietsencollectie als een stabiel eindpunt, waarmee verreweg m'n meeste behoeften op fietsgebied worden vervuld. Het hele jaar door kan ik roeifietsen met 2- of 3-wieler wanneer het weer niet àl te slecht is. Voor het 'gewone werk' heb ik m'n CF-bikes Cruz en Dynamik Pro die door m'n fietsenmaker perfect zijn afgemonteerd. Bijzonder licht en dus duur, dat wel, aber man gönnt sich ja sonst nichts!

Het enige nieuwe element op fietsgebied wat ik nog moet uitproberen is het nieuwe Alterrazitje van RANS, dat wat smaller is dan het 'klassieke' zitje van Cruz of Dynamik Pro. Tihamér (a.k.a. Stradaatje 3) was zo vriendelijk om m'n zitje vanuit de USA mee te laten sturen met z'n eigen frameset van de Alterra Road, en het mij te overhandigen op de Cycle Vision op 25 juni j.l.

Fietskm's in mei en zink-suppletie

2011-06-09T14:32:00.006+02:00

Het straatwerk om ons huis heeft mij de afgelopen weken flink in beslag genomen, en van fietsen is niet veel terecht gekomen: 290 km op de roei2wieler en 34 km op de CF-mtb, totaal een luizige 324 km. Gelukkig werd dit gebrek aan inspanning op de roeifiets ruimschoots gecompenseerd door inspanningen rondom huis, zoals rommel opruimen, voorbereidend snoeiwerk doen, zand invegen, en overig werk dat door 'n ongeschoolde stratenmakershandlanger kan worden gedaan.

En natuurlijk moesten van tijd tot tijd wat organisatorische en logistieke oneffenheden worden gladgestreken en de buren worden verzoend met de gang van zaken ;-) En nadat al het werk was afgerond en de laatste materialen waren opgeruimd, hebben wij de buren een bloemetje aangeboden als compensatie voor de soms aanmerkelijke maar onvermijdelijke hinder.

Zink-suppletie
'k Slik nu alweer 3 maanden extra zink. De laatste maand was de extra inname 30 mg zink (berekend als elementair zink) per dag, verdeeld over de dag vanaf het ontbijt tot aan het slapen gaan.

De effecten zijn hoogst opmerkelijk: 'n betere conditie en sterkere spieren, betere stofwisseling en sterkere vingernagels. De betere conditie is op veel manieren te merken: zo heb ik ook 's avonds meer energie en val ik niet al om 9 uur 's avonds achter de krant in slaap.

Natuurlijk is heel veel op internet te vinden over het effect van het sporenelement zink in het menselijk lichaam. Beperken we ons tot de serieuze bronnen, dan valt op dat je van zink gauw teveel kunt binnen krijgen: 100 mg/dag of meer leidt tot soms opmerkelijk ongunstige effecten. Echter, tot zo'n 40 mg/dag hoeven volwassenen in de regel niet bevreesd te zijn voor ongunstige effecten. Maar voorzichtigheid blijft geboden!

Voedingssupplementen zijn een goudmijn voor fabrikanten en verkopers. 'k Heb ontdekt dat door aanschaf van de Unizink 50 zinktabletten (gefabriceerd door Köhler Pharma GmbH) bij de Duitse internetapotheek Eurapon de kosten van zinksuppletie al gauw kunnen verminderen tot de helft van wat in Nederland verkrijgbare zinktabletten kosten.

De boosdoener gevonden? Zink en ACE-remmers [Update 10 juni]
Op meerdere internetsites -klik hier voor een voorbeeld- wordt gemeld dat ACE-remmers -een groep medicijnen die worden gebruikt ter behandeling/verlichting van hartaandoeningen- het zinkgehalte in het bloed verminderen. Ik gebruik de ACE-remmer Ramipril al 2 à 3 jaar; dit zou een verklaring kunnen zijn voor het optreden van mijn aan zinkdeficiëntie gerelateerde klachten van de laatste paar jaar.

Orde in de fietsenstalling en straatwerk gereed

2011-06-09T11:14:00.051+02:00

Op 'n gegeven moment kreeg ik het vermoeden dat onze 6 fietsen best naast elkaar kunnen staan in onze fietsenberging, en daarbij voldoende ruimte laten voor m'n tuinmachines. Na wat puzzelen kon dit vermoeden worden bewezen. De truc is om elke fiets z'n eigen plek te geven en de plaatsen van voor- en achterbanden nauwkeurig aan te geven met stukjes duct tape.
De bovenste foto laat de kant zien waar de tuinmachines zijn opgeborgen: allemaal gemakkelijk voor het grijpen. Alleen de verticuteermachine staat wat weggestopt in de hoek, maar dat is geen probleem omdat-ie maar 2x per jaar wordt gebruikt.
De tweede foto laat zien hoe de Koga Valley Runner en Santos mtb's (beide van m'n vrouw), de THYS 209 en roei3wieler en de RANS Cruz en Dynamik Pro (alle 4 van mij) allemaal voor het grijpen gereed staan.

Inmiddels is het straatwerk om ons huis geheel gerenoveerd. De volgende 5 foto's geven daar een indruk van (klik op de foto voor vergroting).

oprit naar de autogarage

voor langs het huis naar de voordeur

de zuid-oost hoek van ons huis met klein rondje, 1 van de 3 buitenlampen, terraszitje bij de keuken

het straatwerk langs de voordeur (links, niet in beeld)

achter de fietsenberging en autogarage

Impressies van het straatwerk

2011-06-09T11:07:00.001+02:00

Het is even rustig

2011-05-05T13:04:00.007+02:00

Nu ik dit schrijf neem ik me voor een vrije dag te nemen, zonder werken en regelen in huis en tuin en, als het weer aanlokkelijk genoeg is, een ommetje te roeifietsen.
Naar m'n gevoel staan op dit moment m'n roeifietsen stijf en stram van het stof en ranzig smeervet wegens verwaarlozing en stilstand vanaf eind april. Toch kon ik in april -dankzij het zonnige en droge weer en goede temperaturen- 752 km bij elkaar fietsen, waarvan 577 km op m'n THYS 209 en 175 km op m'n CF-bikes, vooral de RANS Dynamik Pro.

'k Werd vooral bezig gehouden door de vervanging van het volledige straatwerk, ca. 170 m², om ons huis. Het oorspronkelijke fraaie ontwerp, dat alweer van 1989 dateert, is hierbij aangehouden, al zijn er enkele details gewijzigd. De versleten en onappetijtelijk ogende betonklinkertjes zijn vervangen door gebakken klinkers van waalformaat in de kleuren bronsgeel en kastanjebruin. Veel aandacht is besteed aan het verbeteren van de ondergrond met brekerzand en het maken van een cunet voor de oprit naar de autogarage met geotextiel, puin en brekerzand.

Omdat dit alles gebeurde in een bestaande tuin en bebouwde woonomgeving, was het werk verdeeld in 3 strikt gescheiden fasen: 1. voorlangs de woning, 2. achterlangs en 3. de oprit naar de garage. Er werd pas met de volgende fase begonnen wanneer de voorgaande fase geheel was afgerond. Hierdoor werden de overlast en het ongemak voor onszelf en onze buren tot een minimum beperkt, en kon onze tuin worden ontzien door gepaste voorzichtigheid tijdens de werkzaamheden.
De af- en aanvoer van materialen was eveneens gefaseerd, zodat er steeds voldoende ruimte was voor de opslag van nieuw zand en stenen en van de oude bestrating en zand.
Deze eisen en wensen zijn vanaf het begin van de onderhandelingen met InfraGilde meegenomen in de opzet van het bestek en de begroting van het werk.

Het maken van het cunet voor de oprit -dat gebeurde gisteren- was in mijn ogen een huzarenstukje. Bijna alle graafwerk gebeurde met een Neuson mobiele midigraver, bemand door een bekwame machinist. Natuurlijk werden eerst de ruim 30 jaar oude bouwtekeningen van onze woning geraadpleegd om te bezien of we kabels, leidingen of rioleringbuizen konden tegenkomen. Dat bleek niet het geval te zijn. In een vlot tempo werden eerst 22½ ton oude bestrating, zand en aarde verwijderd en -na het inleggen van een grote lap geotextiel- dezelfde hoeveelheid materiaal (15 ton puin en 7½ ton brekerzand) ingebracht. Tussentijds werd de puinlaag met een zeer zware trilplaat gecompacteerd.
Het puin en brekerzand werden op afroep geleverd en de verwijderde oude zand en aarde in gedeelten direct afgevoerd naar een depot in ons dorp. Toen vervolgens de grote container met ca. 25 ton oude betonklinkers, grindtegels en afsluitbanden aan het einde van de middag werd afgevoerd kon ik constateren dat er die dag totaal 70 ton materiaal was verplaatst zonder dat een takje, twijgje of bloemknop was afgebroken van de heesters langs de oprit!

Wanneer de nieuwe stenen morgen (vrijdag) of maandag worden geleverd kunnen de stratenmakers fase 3 voltooien en zal dit -naar onze maatstaven van de kleine particulier- omvangrijke en kostbare werk tot een goed einde zijn gebracht!

Inmiddels heb ik een foto-impressie van het straatwerk gepost.

Ondanks de nog steeds voortdurende droogte, gecombineerd met veel zon en soms hoge temperaturen, staat onze tuin er weelderig groen bij: wij schrikken er niet voor terug om onze Gardena tuinsproeier continu te laten werken. Per standplaats houden wij een minimale sproeiduur van 1½-2 uur aan, afhankelijk van de zwenkhoek.

Het mooie weer is er tevens debet aan dat de elektriciteitsproductie van onze 24 zonnepanelen (totaal 4.440 Wp vermogen) bijzonder hoog is: onze goeie ouwe Ferrarismeter heeft gelukkig geen terugloopblokkering en saldeert ons stroomverbruik en teruglevering aan het elektriciteitsnet volautomatisch, zodat-ie af en toe gierend (bij wijze van spreken dan) terugloopt wanneer de productie 's middags goed op gang is met een vermogen van tussen de 2- en 4-duizend Watt :-)

Vanaf de datum van ingebruikname, 15 mei 2009 om 15.00 uur, tot op heden, 05 mei 2011, ca. 9.30 uur, hebben we in eigen beheer 7,2 MWh elektriciteit opgewekt, ongeveer tweemaal ons jaarlijks elektriciteitsverbruik.

Economische restverwerking

2011-04-07T16:03:00.003+02:00

Net als veel andere serieuze en gelegenheidsknutselaars heb ik een doos met restjes hout, in de loop van tientallen jaren gevuld met misschien ooit bruikbare restjes balkjes, latjes, plankjes en stukjes plaatmateriaal van grotere klussen in en om huis. Absoluut onmisbaar gebleken in al die jaren, zo'n houtrestjesverzameling, en ook tot op heden is dat het geval!

Nu het meeste voorjaarswerk in onze tuin is gedaan en het tuinwerk mij niet meer op de nek zit, nam ik afgelopen dagen de tijd om 'n paar handige dingetjes te maken. M'n roeifietsen zijn namelijk lastige contrapties om ze te positioneren zodat er gemakkelijk aan te werken is, zoals controleren, schoonmaken, onderhoud plegen en dergelijke. Met die handige dingetjes van houtrestjes kan de roei3wieler veilig op de Workmate worden gezet, de roei2wieler gestald in een los fietsenstandaardje en opgehangen worden in de Pedro's werkplaatsstandaard. Dit alles zonder kans op schade aan frame en onderdelen van de roeifietsen.

Het knutselen leek meer op het maken van ruwe prototypes dan op fatsoenlijk timmerwerk, maar nu het werk bijna klaar is (de lijm van de ophanggoot voor de THYS 209 moet nog drogen en alles moet nog in de beits worden gezet), heb ik een foto gemaakt van die handige dingetjes.

De doos met restjes hout is leger geworden en de roeifietsen zijn nu gemakkelijker te hanteren :-)

HPV-moment, fietskm's en zink

2011-04-03T17:44:00.001+02:00

Gisteren (zaterdag) was het door het fraaie zomerse weer druk langs de weg, niet alleen door de onvermijdelijke auto's maar ook met fietsers van allerlei slag. Niet ver van huis op m'n THYS 209, ergens tussen Kielwindeweer en Spijkerboor, kwam ik niet alleen onze buren tegen op hun brave bukfietsen, maar een paar minuten later ook twee Versatiles. 'k Weet niet wie dat waren en waar ze vandaan kwamen. Dat waren dus eventjes drie niet-alledaagse fietsen bij elkaar…
Voor de volledigheid: het was prachtig weer voor roetsen met blote armpjes en beentjes: kunnen die ook weer kleur krijgen…

De fietskm's: in februari en maart heb ik 740 km geroeid, waarvan ca. 575 km in maart. Vooral dat laatste gaat weer ergens op lijken :-) dank zij het redelijke tot goede fietsweer in die maand.

De laatste twee, drie weken fiets ik graag wat meer dan de gemiddeld 35 km die ik tot nog toe was gewend. Nu zijn het de rondjes van 45-55 km die ik bij voorkeur fiets. M'n uithoudingsvermogen is, al zo vroeg in dit seizoen, niet slecht; 't kon minder, zoals ze dat zo mooi zeggen in Groningen ;-)

En nu de zinksuppletie. 'k Neem nu ca. 1 maand (vanaf 4 maart) 10-20 mg zink per dag als zinksupplement. De voor het fietsen belangrijke effecten zijn de minder vaak weerkerende verkoudheden en de sterkere spieren. Dat laatste merkte ik vooral in het begin aan de duidelijk aanwezige spierkater na het fietsen. Zoals te verwachten wordt dit door de herhaalde inspanning langzamerhand minder, maar tot op dit moment heb ik -meer dan vóór het slikken van zinksupplement- de hersteldag na een rondje roeifietsen echt nodig. Ook merk ik de meerdere spierkracht aan het gemakkelijker trekken van een tussensprintje. Niet opzienbarend, maar toch duidelijk te merken.

Nog steeds lijkt het erop dat m'n vingernagels sterker zijn geworden. Ze splijten niet meer zo vaak als ik de laatste jaren gewend was. Door de geringe groeisnelheid van vingernagels, ca. 0,1 mm/dag, zal ik pas over 2 maanden hierover een beter oordeel kunnen hebben.

Er zijn meer merkbare, naar het zich laat aanzien eveneens gunstige, effecten van de zinksuppletie, maar die zal ik te gelegener tijd m'n huisarts en specialist melden.

Voorjaar!

2011-03-22T22:58:00.007+01:00

Nog in kamerjas gehuld inspecteer ik na het ontbijt de tuin, samen met onze bijna 3 jaar oude huiskat Floor. Op de dag af is ze nu een half jaar bij ons. De gisteren geplante vier stuks Elaeagnus x ebbingei (olijfwilg) staan er prima bij en zijn heel mooie vervangers voor enkele oude versleten cotoneasters. Op meerdere plaatsen in de tuin komen veldjes Anemone nemorosa (bosanemoon) in bloei, een echte voorjaarsbode! Ze blijken zich vrij gemakkelijk door onze tuin te verspreiden.

'k Ga op tijd met de auto naar Groningen om een op maat gemaakt overhemd op te halen. Dit keer een blauw exemplaar dat uitstekend past bij het maatpak dat ik deze winter heb laten maken. Bij het passen valt het mij weer op dat een maatoverhemd werkelijk als gegoten zit, een heerlijk luxueus gevoel! Volgens de winkelbediende ben ik niet de enige met deze ervaring.

Terug in Veendam meldt de buurman met spijt dat-ie vanmiddag met de auto naar Friesland moet. Fietsen voor hem en z'n vrouw is er vandaag niet bij. 'k Heb medelijden met 'm…

'k Zet de THYS 209 alvast buiten zodat-ie in de zon kan opwarmen :-) . Dit blijft niet onopgemerkt door Floor die met 'n paar nestelbewegingen in de kom van het roeifietszitje een prima positie vindt en zeker een half uur een dutje doet in de zon.

Na de middagboterham trek ik fietskleren aan en doe de gok dat ik met dit mooie weer het kan stellen zonder hoofdband, met de gewone zonnebril, slechts 1 laagje Odlo-ondergoed onder de roetsoverall, geen handschoentjes en geen windstopper jasje. De gok pakt perfect uit en het wordt een heerlijk ontspannen toertochtje via Annen, Gasteren, Balloërveld, Taarloo, Zeegse, Tynaarlo, Zuidlaren, Schuilingsoord, Annen en een omweg door Kielwindeweer weer naar Veendam.

Met 53 km is dit vandaag voor mijn doen een lange tocht, zo vroeg al in het voorjaar. Toch vind ik dat ik weer te snel thuis ben, en zit inmiddels te broeden op minstens zo mooie maar langere rondjes door dit schitterende deel van Drenthe!

'k Presteer het om tijdens het 8-uur journaal in slaap te vallen...

Roetsen, zinkdeficiëntie en 'n toespraak van Michael Moore

2011-03-09T12:56:00.006+01:00

Gisteren en eergisteren was het heerlijk weer. De hele dag weinig wind en volop zon bij middagtemperaturen van 4-5 graden maandag en 5-6 graden dinsdag. Het was heerlijk roetsen op de 11½ kg lichte 209 waarbij niet de snelheid voorop stond maar het buiten onderweg zijn en het onbekommerd genieten van een mooie omgeving onder een kristalheldere, strak blauwe hemel en de warmte van de zon op het lijf. Natuurlijk kon ik na zo'n lange winter en navenante conditie :-( niet direct de halve wereld rond, maar de tochtjes van 36 en 42 km waren al zeer de moeite waard. Het overige menselijk bedrijf was kennelijk ook ontdooid en in beweging gekomen, want er was redelijk veel volk te voet en op de fiets onderweg.

We kunnen er weer even tegen :-))

Zinkdeficiëntie?
De afgelopen maanden kreeg ik het vermoeden dat ik wel 'ns baat kon hebben bij extra inname van zink. Er doken namelijk tamelijk betrouwbaar ogende berichten op in kranten en op internet die een verband legden tussen een extra dagelijkse dosis zink en het sneller genezen van verkoudheid. De extra portie zink zou de werking van ons immuunsysteem versterken. Maar ik ben niet zo gecharmeerd van voedingssupplementen, en zeker niet wanneer opeens allerlei juichende verhalen daarover opduiken.

Ongeveer een week geleden ondernam ik actie nadat ik op een ochtend in de spiegel keek en schrok van wat ik zag: een vermoeid ogende oude man met fletse oogopslag, uitdunnend haar en een oude gezichtshuid. Er leek meer aan de hand dan een moeizaam doorgekomen winter en een fikse en alsmaar doorzeurende verkoudheid. Voeg daar nog bij m'n al jarenlang slechte vingernagels die continu vanzelf scheuren en afbreken.

Gebrek aan weerstandsvermogen en haperend metabolisme? Toch maar 'ns kijken hoe dat zit met dat zink als onderdeel van de voeding… Googelen dus, en meer dan anders bedacht zijn op onzin, kletspraat, reclamepraatjes van fabrikanten en handelaren, en de onvermijdelijke -bij het onbespoten licht van de volle maan macrobiotisch verwekte- gezondevoedingfanatici die rondom bijna elke chemisch verbinding een cultus opbouwen…
'n Mooie gelegenheid om te profiteren van m'n opleiding als chemicus en beroepservaring in de milieubescherming en normstelling :-))

Vooral het volgende artikel trok mij over de streep:
Hajo Haase and Lothar Rink, The immune system and the impact of zinc during aging.
Dit is een tamelijk recent (2009) en zeer interessant artikel dat uitvoerig ingaat op de rol van zink in het immuunsysteem en de effecten van gebrek aan zink in het lichaam. De bekende achteruitgang van het immuunsysteem bij oudere mensen kan worden veroorzaakt door dit gebrek aan zink.

Een heel verdienstelijke samenvatting vanuit het oogpunt van de sportbeoefenaar staat op www.wandeltraining.nl. De inleiding van deze pagina vermeldt over zink:

Zink is essentieel voor het immuunsysteem. Zink heeft ook een aandeel in de energiestofwisseling. Langeafstandslopers hebben vaak last van verkoudheden. Ze hebben dikwijls een te kort aan zink.

De paragraaf over zink vermeldt:

Zink (Zn)
Komt voor in vlees, vis, kip, volkorenbrood, aardappels en muesli.
Ons lichaam bezit in totaal ongeveer 2 gram zink. Is betrokken bij veel reacties in het lichaam; veel enzymen en hormonen zijn afhankelijk van haar. Zink is essentieel voor het afweersysteem, de werking van insuline en vitamine A. Het heeft dus een aandeel in de energiestofwisseling. Zink maakt deel uit van het enzym SOD dat beschermt tegen radicalen. Zink is direct betrokken bij de groei, de wondheling en de productie van sperma.
Aanbevolen hoeveel per dag: 15 mg. Zink gaat gemakkelijk verloren bij de bereiding van voedsel. In tegenstelling tot magnesium kunnen we via een zinksupplement voldoende binnenkrijgen. Neem een supplement dat de dagelijkse behoefte niet overschrijd. Houd er ook rekening mee dat looizuur (zit in koffie en thee) de absorptie kan belemmeren.
Tekort: vermindert de productie van testosteron, en kan leiden tot huid- en slijmvliesafwijkingen, moeheid, impotentie en witte vlekjes op de vingernagels. Frequent gebruik van ijzer-supplementen (bekend bij sporters) kan de opname van zink verslechteren. De zinkuitscheiding is verhoogd bij intensief sporten.

Om een lang verhaal kort te maken: 'k slik nu zinkpillen. 't Is niet moeilijk om ze te vinden bij de drogist of bij onze nationale grootgrutter AH. 'k Verwacht dat het wel een tijd zal duren voordat eventuele effecten zijn te merken. Over een maand zal ik hierover verslag uitbrengen.

De verrotte financiële sector
Die was de afgelopen dagen weer 'ns in het nieuws: Corruptie tot in de hoogste kringen op Wall Street.
Michael Moore, vooral bekend door zijn documentaire films, heeft op 5 maart jl. een felle toespraak gehouden in Madison, Wisconsin, die gericht was tegen de Amerikaanse financiële sector en de superrijken. Zeer de moeite van het lezen waard!

Goed nieuws en 'n duffe fietssite

2011-03-02T14:38:00.006+01:00

Eerst het goede nieuws :-)
Zojuist heb ik een extra mooie fles witte wijn uit m'n wijnvoorraadje gepakt om 'm vanavond te serveren bij de warme avondmaaltijd. Er is voldoende reden voor: vanochtend kon m'n uroloog in het St. Lucas ziekenhuis in Winschoten constateren dat zowel bloedonderzoek als echoscopie uitwijzen dat de hormoonkuur al 7½ jaar lang m'n uitgezaaide prostaatkanker effectief remt. Dit is bij slechts een gelukkige minderheid, ca. 20%, van de prostaatkankerpatiënten het geval.
'k Heb dus geen reden tot klagen :-) …

'n Duffe fietssite: Fietsen.123.nl
De nieuwtjes op Fietsen.123.nl zijn handig om kennis van te nemen, maar verder heb ik er vooral slechte ervaringen mee. Al weer lang geleden is om onduidelijke redenen een reactie van mij geweigerd, en vorige week was het weer zo ver. Op 24 februari verscheen op Fietsen.123.nl het item "Gezocht: dé oplossing voor zadelpijn. Heeft u hem? Laat het ons weten!" 'k Ben de beroerdste niet en soms ben ik ook hulpvaardig, dus stuurde ik een reactie op die bestond uit een link naar een van m'n blogpostings en een summiere toelichting.

Nadat mijn reactie nog steeds niet maar andere reacties wel waren verschenen -merendeels van het soort waar je als 'n ernstig geval van zadelpijnlijder niks aan hebt- vroeg ik de redacteur van Fietsen.123.nl hoe dat nu zat.
De redacteur wist mij op 28 februari niet veel meer te vertellen dat hij "helaas niet meer kon zien welke reacties verwijderd zijn, maar het beleid is om berichten met een commercieel karakter niet te plaatsen. Voor zover ik kan aannemen is dat het geval geweest.Zo niet, dan hoor ik het graag. Uiteraard zijn we blij met reacties en zijn deze welkom."

'k Heb 'm gisteren (1 maart) geantwoord dat "helaas raakt uw veronderstelling kant noch wal. M'n reactie was namelijk een verwijzing naar een specifieke posting op m'n weblog. 'k Val in deze posting met de deur in huis voor wat betreft het onderwerp 'zadelpijn', en hoe men daarin een commercieel karakter heeft kunnen ontwaren is mij een groot raadsel. Op mijn beurt veronderstel ik dat degene die m'n reactie heeft gecensureerd lijdt aan het NIH-syndroom: 'wij kennen dat niet, dus is het niks.' Jammer! Op deze wijze onthoudt u de fietsliefhebbers met zadelpijn [......] een betekenisvolle mogelijkheid om het levensgrote zadelpijnprobleem de wereld uit te helpen!"

Verder niks meer vernomen: inderdaad een duffe fietssite...

[ Aanvulling om 16:30h. 'k Liet de redactie van Fietsen.123.nl natuurlijk weten dat ik op m'n weblog m'n ervaringen heb beschreven. Per kerende post 8-) kreeg ik het volgende antwoord:

"[……] ik ben van mening dat het inderdaad voor andere lezers op geen constructieve wijze bijdraagt om het zadelpijnprobleem op te lossen.
Begrijp me niet verkeerd, het is een leuk artikel, maar als reactie op het verzoek tot oplossingen voor het zadelpijnprobleem vind ik het meer een uitgebreide review/persoonlijke ervaring van de CF-Bike RANZ Cruz waarin niet zozeer het zadelpijnprobleem centraal staat. Ik hoop daarom dat u ons standpunt kunt begrijpen.
Verder, met name wanneer berichten een externe link bevatten worden deze namelijk extra kritisch bekeken (vaak is het mensen namelijk te doen om hun eigen blog of site te promoten op een grote site zoals fietsen.123.nl).
Ik wil u wel graag en van harte uitnodigen een constructieve reactie te plaatsen of een nieuw interessant blogbericht op uw site te schrijven waarin volgens u de oplossing voor zadelpijn aangedragen wordt. [……]"

Tsja… Natuurlijk heb ik geen enkel begrip voor bovenstaand standpunt c.q. mededelingen die werkelijk nergens op slaan :-(
En ja, ik heb een niet nieuw maar wel interessant blogbericht waarin ik m'n succesvolle poging beschrijf om de helse zadelpijn te bestrijden die ik op m'n mountainbike mocht ervaren in 2005 :-)) ]

Alternatieve fietsroute gevonden

2011-02-28T20:57:00.003+01:00

Langs de weg van Zuidlaren naar De Groeve worden momenteel omvangrijke werken uitgevoerd. 'k Heb afgelopen week proefondervindelijk geconstateerd dat er met de roeifiets geen doorkomen aan is onder de huidige omstandigheden. Deze route lijkt op z'n vroegst weer befietsbaar omstreeks de zomervakantie.

Daarom gezocht en vandaag gevonden: een alternatieve route waarlangs ik vanuit Veendam niet meer via De Groeve naar Z'laren fiets en inclusief de weg terug naar Veendam ook ca. 35 km lang is. Deze route gaat via Annen naar Anloo en aldaar bij het oude kerkje afslaan richting Schipborg. Dit prettig befietsbare stukje weg gaat door een heel aardig landschap en laat zich gemakkelijk in beide richtingen in een paar routevarianten inpassen zodat er naar behoefte kan worden gevarieerd. De 'basisroute' is maar zo'n 3 km langer dan de "De Groeve' variant, te weten 36 ipv 33 km.

'k Kan merken dat m'n conditie weer in de lift zit: de 36 km vandaag roets ik zonder pauzeren, al vallen de laatste 10 km naar Veendam met een kille tegenwind niet mee. En de accu's van m'n voetverwarming zijn ook leeg. Gelukkig is het niet koud, zo'n 5 graden, al is het wel grijs en lichtelijk nevelig weer.

De km-stand voor deze tamelijk koude februarimaand komt daarmee op 204.

Weer 'ns roetsen

2011-02-24T18:28:00.003+01:00

De afgelopen week scheen de zon volop maar het was beslist géén roeifietsweer: steen- en steenkoud door lage temperaturen en 'n vaak stevige bries. Op de fotootjes van afgelopen zondag is goed te zien dat het wèl mooi wandelweer was wanneer de omgeving voldoende beschutting kon bieden tegen de wind.

Vandaag ziet het er grauw uit en sinds lange tijd moeten we 's ochtends sneeuw ruimen om ons huis. Dat blijkt een prima warming-up te zijn voor het korte roetsrondje van zo'n 14 km halverwege de middag. Ondanks de gedwongen lange onderbreking gaat het roetsen weer uitstekend :-) Dat het vandaag erg stil is langs de weg en het landschap grijs en eentonig deert mij niet in 't minst.

Helemaal opgefrist en in opperbeste stemming kom ik weer thuis...

Wij zijn allen kapucijnerapen

2011-02-21T11:02:00.002+01:00

Gevoel voor rechtvaardigheid zit bij ons heel diep. De inmiddels beroemde proeven met kapucijnerapen van Brosnan en De Waal wezen al hierop, en het hersenonderzoek bij mensen van Tricomi et al. lijkt dit nogmaals te bevestigen.

De kapucijneraap in ons wordt nu overal wakker. De opstanden en demonstraties in Noord-Afrika en het Midden-Oosten zijn immers vooral gericht tegen de armoede en de corruptie onder dictatoriale regimes.

Het welvarende en in meerderheid democratische Westen is nu rustig, maar de vraag is hoe lang dit nog zal duren. Verschillende politieke waarnemers hebben zich de laatste tijd al afgevraagd wanneer in bijv. de Verenigde Staten of Groot-Brittannië demonstraties, protesten of oproer zullen uitbreken, gericht tegen een financiële en maatschappelijke elite die onbekommerd en schaamteloos doorgaat met zelfverrijking.

Inmiddels lijkt nu ook in de VS de kapucijneraap te ontwaken. Robert Kuttner beschrijft de recente protesten in Madison, Wisconsin, als "Wisconsin's Tunisia Moment". De nieuwbakken Republikeinse gouverneur Walker van deze Amerikaanse deelstaat heeft deze protesten namelijk ontketend door zijn voornemen om de rol van de vakbonden voor overheidspersoneel uitermate drastisch in te perken. Dit is de zoveelste stap in de richting van nog grotere machtsongelijkheid en -dus ook- nog extremere inkomensongelijkheid in de VS, die beide de afgelopen 30 jaar al zo groot geworden zijn. Nobelprijswinnaar Paul Krugman ziet de gebeurtenissen in Madison in hetzelfde licht in zijn column Wisconsin Power Play.

Hoe lang zal het duren voordat de kapucijnerapen in Europa wakker worden? Immers, ook op ons continent worden de losgeslagen financiële sector en de meeprofiterende maatschappelijke elite ongemoeid gelaten, terwijl de gewone man moet bloeden. Voorbeelden hiervan staan elke dag in het nieuws.

Apple verliest z'n glans

2011-02-17T09:27:00.004+01:00

De reuring rondom Apple (dagbladuitgevers in Nederland en arbeidsomstandigheden in China) laat zien dat Apple verworden is tot een Rupsje Nooitgenoeg.

Al veel eerder had ik ongenoegen met Apple. Op 4 november 2010 schreef ik de volgende brief aan de Apple directie in Amsterdam:

[…] Nadat ik in 1995 m'n eerste Applecomputer had gekocht had ik er altijd een goed gevoel bij als ik m'n Apple spulletjes zag, en ook als ik nieuwe Apple spulletjes kocht ter vervanging van de oude. Op dit ogenblik heb ik -als eenvoudig ambteloos burger- een Mac Pro ("early 2008") met 30" Cinema Screen, een Mac Mini en een iPhone 3G. Een 64 GB iPad WiFi is in bestelling.

Dat goede gevoel is nu grotendeels verdwenen. Aan de spullen die u verkoopt (hardware en software) ligt het niet, maar wel aan uw beleid als fabrikant en distributeur.

Het is niet goed dat in China mensen mooie Applespulletjes in elkaar zetten voor de toekomstige gelukkige eigenaren ervan, terwijl bij herhaling is bericht dat de betrokken Chinese arbeiders onder erbarmelijke en ronduit gevaarlijke arbeidsomstandigheden moeten werken. 'k Geloof namelijk niet dat u door het uitbesteden van dergelijke werkzaamheden ook uw verantwoordelijkheden ervoor geheel kunt wegschuiven. Doch dit terzijde.

Wat mij vooral niet lekker zit is hoe u minstens één van uw Apple Authorized Resellers & Service Providers achterstelt bij het verkopen van sommige producten. De gang van zaken bij de iPad illustreert dit heel duidelijk. Nog steeds heeft mijn Appledealer, te weten de fa. XXX in YYY die al vanaf 1979 Apple producten verkoopt, geen iPads mogen ontvangen voor wederverkoop aan hun talrijke vaste klanten.  En ja, ook ik ben een van hun vaste klanten. De kennis- en serviceniveaus van deze dealer zijn daarvan de redenen.

Het is toch van den gekke dat een solide en bekwaam bedrijf als XXX wordt achtergesteld bij bijv. Mediamarkt, weinig meer dan een dozenschuiver zonder de vereiste grondige technische kennis van de verkochte producten. 'k Heb begrepen dat Apple dit zou doen omdat men voorrang geeft aan het bevoorraden van verkoopkanalen die garant staan voor een zo groot mogelijk verkoopvolume van iPads.

'k Vind dit een schandalig beleid: u benadeelt daarmee niet alleen een van uw betrouwbare en deskundige 'authorized resellers' maar zadelt ook nog de trouwe klanten ervan op met een niet goed uit te leggen vertraging van meerdere maanden in de levering van hun bestelde iPad!

Omdat hier sprake lijkt te zijn van misbruik van economische machtspositie uwerzijds jegens de al genoemde fa. XXX, heb ik een afschrift van deze brief gezonden naar de Nederlandse Mededingingsautoriteit. Omdat tevens het consumentenbelang van de klanten in ernstige mate wordt geschaad, heb ik ook een afschrift gezonden naar de Consumentenbond.

Tot zover m'n brief aan Apple. Tot nog toe niks en nul komma nul vernomen van Apple. Van de NMA heb ik een vriendelijke, doch behalve mijn naam en adres slechts standaardformuleringen bevattende, brief ontvangen.

Toch vind ik het een goede zaak om dergelijke zaken aan te kaarten, ook als de kans dat er daadwerkelijk iets verandert - Change we can believe in :-) - heel klein is.

Feestdag !

2011-02-08T21:26:00.004+01:00

Het is vandaag de hele dag prachtig weer: volop zon en een slechts matige wind. 's Ochtends is het niet zo warm, zo'n 4 graden, maar in de beschutting van onze tuin is het heel plezierig werken. De plakken van aangekoekt blad dat afgelopen herfst was afgevallen verwijder ik grotendeels met de bladhark en pleeg wat afrondend snoeiwerk aan heesters en boompjes. Het ziet er direct verzorgd uit zonder daarbij steriel te ogen en ik heb het gevoel dat ik de border uit de winterslaap wek. Veel krokussen en een enkel sneeuwklokje staan al met hun bloemknoppen boven de grond.

De goede tijd voor buiten spelen komt er weer aan! :-))

Na de middagboterham doe ik m'n roeikleding aan: ietsje warmer dan volgens het weer zou moeten. 'k Wil namelijk niet het risico lopen dat m'n verkoudheid die zich vooral kenbaar maakt door af en toe een hoestbui, ontaardt in iets ernstigers.

't Is een heerlijk fietstochtje bij ca. 6 graden door het zonovergoten landschap tussen Veendam en Kielwindeweer. 'k Voel de warmte van de zonnestralen in m'n gezicht en ook op m'n lijf, ondanks de kleding.

Er mogen meer van zulke dagen komen!

En nog wat…

Een heel scherpe aanval op de financiële sector en het beleid van het Britse kabinet las ik vandaag op het weblog van George Monbiot. Hij eindigt z'n goed gedocumenteerde verhaal met twee bitter gestemde alinea's:

Our political system protects and enriches a fantastically-wealthy elite, much of whose money is, as a result of their interesting tax and transfer arrangements, effectively stolen from poorer countries and poorer citizens of their own countries. Ours is a semi-criminal money-laundering economy, legitimised by the pomp of the Lord Mayor’s show and multiple layers of defence in government. Politically irrelevant, economically invisible, the rest of us inhabit the margins of the system. Governments ensure that we are thrown enough scraps to keep us quiet, while the ultra-rich get on with the serious business of looting the global economy and crushing attempts to hold them to account.

And this government? It has learnt the lesson that Thatcher never grasped. If you want to turn this country into another Mexico, where the ruling elite wallows in unimaginable, state-facilitated wealth while the rest can go to hell, you don’t declare war on society, you don’t lambast single mothers or refuse to apologise for Bloody Sunday. You assuage, reassure, conciliate, emote. Then you shaft us.

Schoothondje.nl - 2

2011-02-02T21:48:00.003+01:00

We hebben ons weer laten kennen :-(
[Disclaimer: 'k Ga er wèl van uit dat de desbetreffende krantenberichten juist zijn…]

1.
De vorige minister van L&V bleek een geheime agenda te hebben: het bevorderen van de zakelijke belangen van de VS door te pleiten voor het vrijgeven van de Europese markt voor gengewassen. Europese en nationale belangen stonden niet voorop.

2.
De handelwijze van onze buitenland-minister Rosenthal in de zaak Zahra Bahrami is stuitend in z'n domheid: eerst keurig aan de VS vragen of het vliegtuigje van de Iraanse minister op Schiphol wel mocht worden bijgetankt. En vervolgens dat bijtanken weigeren ondanks het voor meerdere interpretaties vatbare antwoord van die VS-vertegenwoordiger.

Niet alleen werd hiermee de kans om in een rechtstreeks gesprek te kunnen pleiten voor Zahra Bahrami om zeep geholpen, maar werden de Iraanse gevoelens dermate geschoffeerd, dat men misschien wel een zekere genoegdoening vond in de executie van Bahrami.

3.
En nog steeds als een hondje achter de VS aan lopen als het om die uitzichtloze oorlog in Afghanistan gaat. Die lachwekkende schijnvertoning in de 2e Kamer, waarin GroenLinks fractievoorzitter Jolande Sap accoord ging met de politiemissie naar Afghanistan. Dit na het ontlokken van waardeloze, want uiteindelijk ineffectieve, toezeggingen aan het kabinet.

Een slechte imitatie van Pontius Pilatus!

Het Buitenleven

2011-02-02T21:44:00.001+01:00

Vandaag is het grijs en nevelig en er staat een straffe wind, maar toch: droog! en: geen vorst! want: +3 graden! Dus vanochtend vroeg eerst ff 'n hypericum heestertje weggesnoeid zodat een van onze 3 tuinlampen rondom vrij toegankelijk is. Dit is de laatste van de 3 tuinlampen die dezer dagen z'n opknapbeurt moet krijgen: polijsten van de doorzichtige kunststof kap zodat deze na 21 jaar weer en wind te hebben doorstaan weer (bijna) glashelder is, en vervangen van de geheel verweerde pakkingring van neopreen schuimrubber. Daarna kunnen de drie lampen van de tuinverlichting weer minstens 10 jaar mee.

En ons otootje ontdoe ik van pekel en andere viezigheid middels 'n eenvoudige wasbeurt: wel afsoppen, maar alleen de ruiten en verlichting afzemen. Meer is zinloze werkverschaffing, want met dit weer is zelfs na 'n klein ritje de auto wederom tamelijk vies.

's Middags kom ik na de middagboterham op tijd weg en kom eindelijk 'ns toe aan een iets groter ommetje van bijna 25 km. Met m'n conditie lijkt het wel goed te ziten, dus de verwachting is dat ik morgen weer 'ns naar Zuidlaren kan roeien.

Inderdaad, bijna de hele dag buiten :-))

Prima dag

2011-01-31T23:24:00.003+01:00

Kil en grijs is het vandaag, maar toch neem ik vanmiddag de gelegenheid waar om een klein ommetje te roeifietsen. Het maandtotaal van januari komt daarmee op 164 km. Niet veel -er zijn velomobielrijders, vooral die in de kop van Noord-Holland, die dat eventjes doen tussen de middagboterham en de thee- maar voor deze eenvoudige roeifietser is het bij elkaar scharrelen van z'n kilometertjes dé manier om lichaam en geest fit te houden en met minimale schade deze soms naargeestige winterperiode door te komen. Zelfs onze weerman Gerrit Hiemstra heeft het vanavond over "zinloos weer" :-))

Tegen het eind van de middag krijgen we bezoek van Frank Schuring, eigenaar/directeur van InfraGilde voor een afrondend gesprek over het vernieuwen van de bijna 170 vierkante meter bestrating om onze woning. Dit verloopt naar ieders tevredenheid, zodat we verwachten dat we deze zomer over de bronsgele en kastanjekleurige gebakken klinkers om het huis kunnen lopen.

M'n studie van geometrische algebra (GA), een specialisme in de wiskunde dat de afgelopen 10 jaar veel meer belangstelling heeft gekregen, begint vorderingen te maken. 'k Begin langzaamaan te wennen aan de mathematische objecten van GA, hun onderlinge relaties en de bewerkingen die je ermee kunt doen. Overigens wordt algemeen onderkend dat GA in het begin tamelijk moeilijk is, ook omdat sommige heilige huisjes in van oudsher respectabele onderdelen van de zuivere en toegepaste wiskunde niet zo heilig blijken te zijn.

Jaap Suter's 'Geometric Algebra Primer' blijkt een heel mooie eerste inleiding in de GA te zijn. Het boek 'Geometric Algebra for Computer Graphics' door John A. Vince (2008) is eveneens heel nuttig om het werk van andere auteurs, bijv. het inmiddels klassieke boek 'New Foundations for Classical Mechanics' (2e editie, 1999) van David Hestenes, veel beter te kunnen begrijpen.

't Zal mij voorlopig bezig houden :-)

Hoog water in Deventer en weer roetsen!

2011-01-18T11:39:00.018+01:00

Na de afgelopen winterperiode was het zondag een verademing om weer een eind weg te gaan zonder ons te hoeven bekommeren over mogelijk gladde wegen. Naar Deventer dus!

M'n vrouw en ik gaan 's zondags regelmatig (ca. eens per maand) naar Deventer. 't Is een heel sfeervolle en heel levendige stad, prachtig gesitueerd aan de IJssel. Graag maken we 'n wandeling vanaf de Beestenmarkt, langs 't spoorstation, door het Rijstenborgherpark, langs de IJsselkade richting roeivereniging en jachthaventje, en dan weer terug. We gaan de spoorbrug over, door het plantsoen Worp en over de Wilhelminabrug terug naar het oude stadscentrum. Soms maken we een omweg langs de nieuwe flats aan de IJssel en gaan vandaar rechtstreeks naar wat vroeger de Boreelkazerne was en dan het oude Bergkwartier in met z'n mooie oude straatjes. Via de Brink en langs de Schouwburg aan de Leeuwenbrug komen we weer bij onze geparkeerde auto op de Beestenmarkt.
Dit is natuurlijk een van de vele mogelijkheden om 'n mooie wandeling te maken...

Inclusief het aangenaam verpozen in de mooie serre van het IJsselhotel en café Dikke van Dale in het oude centrum, zijn we enkele uren onderweg. 't Is een prachtige wandeling dank zij het sterk afwisselende karakter ervan.

We wisten dat het water in de IJssel weer 'ns hoog stond, maar we waren toch verrast door het volksfestijn dat in Deventer aan de gang was! Overal drommen mensen die rondwandelden en naar het hoge water keken. Het was druk en gezellig, met een gemoedelijke sfeer. Opvallend was het aantal fotoliefhebbers dat rond liep. 'k Heb nooit zoveel mensen zien rondlopen met fototoestellen, vaak met enorme telelenzen (200-300 mm). Tussen al dat Canikongeweld viel ik (gelukkig) niet op met m'n 31 mm objectiefje op m'n Pentaxje :-)

Zo'n ongewoon grote plas water is natuurlijk leuk om te fotograferen, maar ik ging liever een of twee treedjes hoger in de mediavoedselketen, en fotografeerde vooral de mensenmassa's (1 stapje hoger) en ook de fotograferende fotografen (2 stapjes hoger).

En goddank kan er weer geroetst worden! Regelmatig was het èn droog èn heel zacht, zodat ik de afgelopen week een begin kon maken met het opvijzelen van m'n weggezakte conditie.
'k Snap nog niet dat ik in een alweer ver verleden het enkele maanden kon volhouden zonder te roetsen… Leve m'n roei3wieler!

Bijscholen, renoveren, upgraden …

2011-01-10T16:16:00.010+01:00

't Is een bijna versleten cliché dat de ontwikkelingen in de huidige maatschappij snel gaan. 't Is natuurlijk geen nieuw verschijnsel: in de tijden dat de industriële revolutie op gang kwam, de spoorwegen werden aangelegd, telegraaf en radio gemeengoed werden, waren de veranderingen nog veel groter en vèrstrekkender dan nu het geval is. Tegenwoordig is er meer sprake van verbeteringen, verfijningen en variaties op een al bekend thema. Van het laatste is de iPad van Apple een goed voorbeeld.

Ondanks deze relativeringen blijft het ook voor de eerzame gewone burger wenselijk, nuttig of noodzakelijk om op gezette tijden een 'been bij te trekken' en de boel bij de tijd te brengen.

Economische politiek
Het overlijden van de historicus Tony Judt was voor mij aanleiding om kennis te nemen van zijn laatste werk: 'Ill Fares the Land', in het Nederlands vertaald als 'Het land is moe'. Het is een indrukwekkend en leerzaam werk en heel nuttig om de maatschappelijke en politieke ontwikkelingen van de laatste decennia in perspectief te plaatsen en daardoor beter te kunnen begrijpen.

Al lezende realiseerde ik mij dat ik m'n kennis van economische politiek -die overigens niet verder gaat dan men van een redelijk algemeen ontwikkelde en maatschappelijk betrokken burger mag verwachten- hoognodig moest bijspijkeren, zodat ik voor mijzelf een kleine opfriscursus organiseerde door niet alleen het boek van Judt te bestuderen, maar ook het werk van Wilkinson en Pickett, 'The Spirit Level'. Dit gaat speciaal over inkomensongelijkheid en welke gevolgen dit heeft voor de samenleving.

Omdat ik weet dat steeds maar doorgaande economische groei domweg onmogelijk is en dat het streven ernaar reeds nu en in de nabije toekomst nog veel duidelijker zal leiden tot fatale consequenties op velerlei gebied, was het niet meer dan logisch dat ook Tim Jackson's 'Welvaart zonder groei' op de leeslijst werd gezet.

En natuurlijk mocht Ha-Joon Chang's '23 dingen die ze je niet vertellen over het kapitalisme' in dit rijtje niet ontbreken!

Er is meer aan de hand dan alleen een ontspoorde vrijemarkteconomie zoals het neoliberalisme die voorstaat. De klimaatveranderingen, de komende schaarste aan energie en andere grondstoffen, voedselcrisis, instabiele economie (onder meer de €-crisis), internationaal terrorisme en de toenemende militarisering van de samenleving in vele landen, zijn even zovele problemen die volgens Nafeez Mosaddeq Ahmed nauw met elkaar zijn verweven. In zijn boek 'A User's Guide to the Crisis of Civilisation And How to Save it' doet hij uit de doeken hoe deze zaken met elkaar te maken hebben en dat het onmogelijk is om ze afzonderlijk aan te pakken. Ook Ahmed komt uiteindelijk uit op het ongeremde kapitalisme van de vrijemarkteconomie als eerste oorzaak.

'k Zal mij niet wagen aan een recensie van deze boeken en wil volstaan met de constatering dat ze alle stuk voor stuk aandachtige bestudering waard zijn! Wie zich wil oriënteren op hoe anderen de genoemde engelstalige boeken beoordelen, kan terecht op de site van bijv. Amazon.com (USA). Recensies van de in het Nederlands vertaalde boeken zijn eveneens te vinden op internet.

En nee, de BMW Isetta op de foto heeft geen directe relatie met de inhoud van de boeken waar-ie bovenop staat :-) Hij is een paar jaar geleden gekocht in de winkel van het BMW-museum in München. 'k Heb de Isetta altijd een geestig karretje gevonden, en m'n oom zaliger Henk de Vries heeft ze een tijd lang verkocht in z'n winkel aan de Riviervischmarkt in Haarlem.

Renoveren
Nu weer 'ns over fietsen…
De eerste mtb van m'n vrouw Willy, een roze Koga Miyata Valley Runner Lady, is inmiddels ruim 21 jaar oud en nog steeds een zeer gewaardeerde fiets. Voor het serieuzere mtb-werk in weekeinden en in onze vakanties heeft ze weliswaar een fraaie opvolger, de Santos SCC 01, maar Willy is gehecht aan het roze oudje en gebruikt 'm graag voor de ritjes in het dorp en naar haar familie in Muntendam.

't Fietsframe is oud maar nog in zeer goede staat. De appendages echter waren grondig versleten. Probleem was dat de zadelpen muurvast in het frame zat en lange tijd met succes verzet bood tegen pogingen om 'm los te maken en te verwijderen. Dat feit blokkeerde alle renovatieplannen van 't bejaarde fietske…

Totdat ik de briljante inval kreeg om m'n vaste fietsenmaker uit te dagen: als hij die vermaledijde zadelpen kon verwijderen zonder het frame te beschadigen, kon hij rekenen op een hele reeks vervolgwerkzaamheden aan deze fiets en m'n RANS Cruz CF-bike.

't Is 'm gelukt, met behulp van wat speciale vloeistoffen! M'n Cruz werd tot donorfiets gepromoveerd en daarvan werden de wielen met Rohloffnaaf, het crankstel en nog wat kleinere onderdelen overgeheveld naar de roze Valleyrunner. 't Resultaat mocht er wezen: een mooi strak ogend fietsje dat weer als nieuw rijdt.

De Cruz op zijn beurt werd gerenoveerd, daarbij gebruik makend van onze eerdere ervaringen met de afmontage van de RANS Dynamik Pro CF-bike. De belangrijkste nieuwe onderdelen:
SRAM cassette 9-speed en SRAM X.0 achterderailleur met lange slag carbon kooi;
Crankset RaceFace Next SL;
Schijfremmen Hope Race 2010;
Wielenset Mavic CrossMax ST.
Twee Schwalbe Smart Sam banden maakten e.e.a. af.

Dus zijn onze 'gouwe ouwen', waaraan Willy en ik beiden erg zijn gehecht, nu technisch in topconditie en kunnen weer heel lang mee.

Fotograferen: hard- en software
'k Ben geen getalenteerd fotograaf, zelfs verre van dat. Toch wil ik met m'n beperkte vermogens en niet al te veel grote moeite verzorgde foto's maken die het aanzien waard zijn. De meeste kiekjes zijn voor eigen gebruik, zoals het onthouden van dierbare belevenissen en het koesteren van onze herinneringen daaraan. (Nu niet sentimenteel worden…)

En wat ik aan anderen wil laten zien moet duidelijk en ook anderszins toonbaar zijn.

M'n naar huidige maatstaven al bejaarde beeldbewerkings- en fotoprogrammatuur heb ik weer bij de tijd gebracht door ze te upgraden naar Adobe Photoshop CS5 en Lightroom 3. 'k Heb DxO Optics Pro 6 er bij genomen omdat dit tijdens het proefdraaien een voortreffelijk programma blijkt voor het uitvoeren van initiële correcties op de RAW-negatieven zoals ze uit de camera komen. En de .DNG-negatieven zoals ze uit DxO kunnen worden geëxporteerd, lenen zich uitstekend voor nabewerking met Lightroom 3.

Vroeger heb ik al gefotografeerd, toen nog met lichtgevoelige film in de 35 mm camera. In die tijd heb ik een sterke voorkeur ontwikkeld voor een lichtsterk 80 mm objectief. De Leitz Summilux 80 mm f 1.4 was m'n grote favoriet. Grote brandpuntsafstanden waren aan mij niet besteed, 135 mm was wel het maximum.

De meestal heel middelmatige zoomobjectieven die tegenwoordig zo vaak worden meegeleverd met digitale camera's genieten evenmin m'n warme belangstelling. Met m'n Pentax digitale camera's fotografeer ik het liefst met een lichtsterk en goed objectief met vast brandpunt, zoals de Pentax SMC-FA 50 F1.4, en in voorkomende gevallen met de Pentax SMCP-FA 77 F1.8 Ltd.

'k Heb in de afgelopen winterperiode honderden foto's onder handen genomen, waarvan de meeste minstens 4 jaar oud waren en nog niet fatsoenlijk ontwikkeld. Pas nu kan ik met de combinatie DxO/Lightroom de meeste RAW-negatieven met goed resultaat ontwikkelen. We kijken er zelfs graag naar op ons voortreffelijke Apple iPad fotolijstje op de keukentafel.

De foto-ervaringen van de laatste jaren in het veld en de afgelopen maand vooral achter de computer hebben mij ertoe gebracht om m'n Pentax K20D te vervangen door de Pentax K-5 en een objectief uit de 'Pentax Limited' serie erbij te nemen: de Pentax SMC DA 31mm F1.8 AL Ltd.
Met de brandpuntsafstanden 31, 50 en 77 mm kan ik in verreweg de meeste situaties uitstekend uit de voeten! De relatief royale lichtsterktes (1,4 en 1,8) bewijzen hun voordelen: bij weinig licht toch korte sluitertijden en de mogelijkheden voor creatieve expressie met geringe scherptediepte bij grote lensopening.
Al met al geen goedkope aangelegenheid, maar de buitengewoon lovende recensies en vakmatige beoordelingen van zowel de K-5 camera als het 31 mm objectief hebben mij ertoe overgehaald om deze aan te schaffen.

Met m'n grondige afkeer van flitslicht en voorliefde voor 'available-light' fotografie verwacht ik met deze spullen heel lang uit de voeten te kunnen!

Fietskm's in maand december en jaar 2010

2011-01-01T19:00:00.005+01:00

Het houdt niet over: 37 km in december, gelukkig wel op m'n geliefde en inmiddels onmisbaar gebleken roei3wieler :-)

De oorzaak ligt voor de hand en wordt op http://winter.buienradar.nl als volgt beschreven:

December is in het noordoosten van ons land uitgegroeid tot een bijzonder koude 'kerstmaand'. In de reeks van Groningen-Eelde, vanaf 1946, werd met gemiddeld -2,4º december 1969 geëvenaard. Nog kouder was het in Nieuw Beerta met gemiddeld -2,8º.
Alleen in 1933 zijn in het oosten van het land iets lagere gemiddelden geregistreerd: Winterswijk en ’s Heerenberg kwamen toen uit op circa -3,0º.
In het westen en midden van het land was december 2010 minder extreem. De Bilt kwam met -1,1º uit op de 5de plaats: kouder waren daar 1927 en 1950 met -1,2, 1969 met -1,4 en topper 1933 met -2,1º.
Verder zijn in ons land nimmer zoveel ijsdagen geregistreerd. Op Eelde en Twenthe bleef het kwik 18 dagen klokje rond beneden het vriespunt: in 1969 telde Eelde 17 ijsdagen.

In totaal heb ik in 2010 voor mijn doen weinig gefietst en geroeifietst, nl. totaal 4.407 km, waarvan 3.243 km op m'n roeifietsen en 1.164 km op m'n CF-bikes. Het laatste getal herinnert mij aan nog 'n reden voor de tegenvallende fietskm's: alsof de duvel ermee speelde, was het in de zomermaanden op zondag heel vaak slecht dan wel anderszins onaantrekkelijk fietsweer! En dan doen we liever wat anders dan (ajakkes!) rondfietsen in de regen.

Gelukkig viel in december zo vaak sneeuw dat onze buren en ik de lichamelijke conditie op peil konden houden met de Armeleutewintersport sneeuwruimen. (Overigens is dit een exclusieve sport die maar weinig beoefenaren in dit land telt.) Niet alleen ons eigen straatwerk rondom de woning, maar ook de gemeenschappelijke inrit wordt schoongehouden. En dan kan ik merken dat ik aan het roeifietsen een prima conditie en soepele spieren heb te danken!
En 's zondags gingen m'n vrouw en ik heel vaak aan de wandel, zo'n 2 à 3 uur stevig doorstappen.

Als we de Amerikaan Judah Cohen, "director of seasonal forecasting at Atmospheric and Environmental Research" mogen geloven, kunnen wij vaker rekenen op winters zoals we die de afgelopen 2 jaar hebben gehad. Dit wordt veroorzaakt door de klimaatveranderingen, die op hun beurt luchtcirculaties veroorzaken die ongebruikelijk koude winters veroorzaken met veel sneeuw.
[Bron: http://www.nytimes.com/2010/12/26/opinion/26cohen.html
voor een uitgebreidere beschouwing zie http://dotearth.blogs.nytimes.com/2010/12/28/putting-a-siberian-snow-connection-to-the-test/)]

1-1-11

2011-01-01T16:55:00.017+01:00

'n Voorspoedig en gelukkig 2011!

Crisis management

2010-12-05T17:20:00.002+01:00

November

2010-11-30T12:11:00.002+01:00

'k Heb deze maand weinig maar heel prettig gefietst. In m'n km-boekhouding zie ik dat ik in november 245 km heb afgelegd, alles op m'n roei3wieler. Het vele werk in de tuin en om huis heeft gelukkig meegeholpen om m'n conditie op peil te houden!

Heel vaak moest ik na 'n tochtje de modder van de wielen, wielophanging en de achterkant van het roeifietszitje afspoelen met tuinslang en zachte sproeier.
M'n hogedrukspuit gebruik ik vanzelfsprekend daarvoor niet: daarmee veroorzaak je gegarandeerd veel schade aan de draaiende delen van fiets, auto en eigenlijk aan alle mechanische contrapties…

M'n tuin heeft deze maand veel aandacht gehad: niet alleen het routineuze opruimen van het afgevallen blad waar dat te veel geworden was, maar ook twee plantvakken van nieuwe heesters voorzien: 16 stuks witbloeiende Potentilla fruticosa 'Abbotswood' resp. 8 stuks azalea's van de geelbloeiende soort Rhododendron Knap Hill-hybrid 'Golden Sunset'. 't Betekende een grondige schoonmaak van de plantvakken en het bijvoegen van tuinaarde, de bodemverbeteraar Terra Fertiel van Ecostyle ('n werkelijk heel goed product volgens m'n vaste leverancier, Moerheim kwekerijen in Dedemsvaart) en tuinturf bij de azalea's.
Het was met de hakken over de sloot, dat afronden van het plantwerk, want de winter viel vroeg in. Wat nu nog rest aan werk om huis en in de tuin zijn kleine klusjes die gelukkig uitstel kunnen velen.

Helaas was het weer tijdens de afgelopen overgangsperiode herfst-->winter van bijna een week bitter waterkoud. Géén aantrekkelijk fietsweer voor de roeifiets dus! Pas gisteren en vooral deze ochtend is het heerlijk winterweer met zon, droge lucht en lichte vorst. Helaas zijn andere verplichtingen, zoals een afspraak met m'n tandarts, er debet aan dat ik vandaag toch niet kan roetsen :-(

Het koude weer van de afgelopen dagen was natuurlijk wel ideaal om wat binnenklusjes te doen, zoals onze zelf te maken kerst/nieuwjaarskaarten ontwerpen en wat eenvoudig timmerwerk doen aan een hulpconstructie om m'n roei3wieler veel gemakkelijker in de auto te krijgen en op de goede plaats te zetten.

Fietskleding 2

2010-11-16T09:44:00.003+01:00

Gisteren knoopte ik 'n praatje aan met iemand die als middenstander -eigenaar van een fietsenzaak- en als gebruiker de nodige ervaring heeft met fietskleding van verschillende merken. Hij bevestigde m'n vermoeden over de 'hazewindhonden'-snit van veel fietskleding, en had met name met de Campitello-spulletjes de ervaring dat-ie naar XX…XXL moest gaan om 't aan te kunnen. Spulletjes van het Duitse merk Gonso pasten hem veel beter dank zij de 'normale-mensen' snit.

Fietskleding

2010-11-14T12:08:00.012+01:00

Gisterochtend was m'n bij Derk Thijs bestelde roetsoverall bij de post, zodat ik dank zij het -eindelijk!- mooie weer 's middags een ommetje kon roetsen met de nieuwe roetsoverall aan.

De roei3wieler is werkelijk geknipt voor deze tijd met natte en door modder en afgevallen blad glibberige wegen, landbouwwegen en fietspaden.

En de roetsoverall van Derk is 'n mooi kledingstuk voor deze periode. Afhankelijk van de weersomstandigheden trek je er geen, koeler of warmer ondergoed onder aan, en dito fietsshirt en -jasje.
De roetsoverall is voortreffelijk gemaakt door het Belgische bedrijf Campitello.be met aandacht voor de details. De kleuren, zwart met blauwe strepen opzij, zijn echt chic. Met dun tot normaal thermo-ondergoed eronder is de maat voor mij perfect.
De vanaf onder- en bovenzijde te openen ritssluiting aan de voorzijde is heel gemakkelijk bij aan- en uittrekken en zorgt voor veel plasgemak ;-)

Met deze roetsoverall voel ik mij perfect en smaakvol gekleed. Dat vind ik belangrijk bij het beoefenen van zo'n mooie sport als roeifietsen waarvoor ik best als officieus ambassadeur wil fungeren. 'k Heb trouwens geen zin om met een bijeen geraapt allegaartje aan te fietsen: fietsende armoedzaaiers zijn er al te veel.

Is alles dan perfect aan de roetsoverall? Was het maar waar…

'k Heb vaker bij dergelijke sportkleding gemerkt dat de snit lijkt te zijn toegesneden op de tengere lichaamsbouw die typisch is voor veel wielrenners. Relatief lang en dun, ook de romp is dan smal voor z'n lengte. 't Lijken wel hazewindhonden...

Ook de snit van de roetsoverall lijkt vooral bedoeld voor mensen met een relatief tenger postuur. Voor mij houdt de been- en rompwijdte niet over, en is-ie daarom alleen bruikbaar in combinatie met dun tot normaal thermo-ondergoed eronder. Omdat het ondanks deze beperkingen verder een prachtig en goed passend pakje is, heb ik Derk gevraagd mij ook een maatje groter toe te sturen zodat ik daarmee verder kan passen en meten met dikker thermo-ondergoed eronder.

Vooral op de vergrote foto is e.e.a. duidelijk te zien. 'k Heb op een setje Odlo thermo-ondergoed maat L (model Evolution extra warm), het roeipakje, eveneens maat L, zodanig neergelegd dat onder- en bovenkanten ongeveer gelijk zijn, en de onderkanten van de mouwen, benevens de binnenkanten van de beenpijpen, samenvallen. Van het roeipakje is de blauwe streep opzij tevens de buitenkant, zodat te zien is hoe ver de Odlo-broek en het Odlo-Shirt uitsteken onder de smalle roetsoverall. Voor alle duidelijkheid: het Odlo-setje sluit mooi strak om m'n lichaam, maar niet tè strak. Ook de mouwen van het roeipakje zijn betrekkelijk smal.
Voor 's zomers heb ik al meerdere jaren een drietal roeipakjes van Concept 2 Benelux in verschillende kleuren. Voortreffelijke kleding voor op m'n CF-bikes en roeifietsen! Als het wat kouder wordt doe ik er dun thermisch ondergoed onder of/en 'n fietsshirt van Reverse Gear erover.

Achteraf gezien is het een geluk dat de Long John Thermo van Derk was uitverkocht. Nu ik ervaring heb met de roetsoverall betwijfel ik of ik 'n Long John wel nodig heb. Door de korte roeipakjes te combineren met thermo-ondergoed met lange mouwen en pijpen, hou ik het lang vol bij lagere temperaturen. Nog kouder en ik kan naadloos overstappen naar de roetsoverall, eerst zonder, daarna zonodig met thermo-ondergoed.

Nog 'n laatste opmerking over de 'hazewindhonden-snit'. Zelf ben ik 177 cm lang en 72 kg zwaar, met 'n borstomvang van 98 cm en een beenlengte -staand gemeten vanaf de blote voetzolen tot de onderkant van m'n kruis- van 85-86 cm. Geen tengere jongeling (meer), maar ook geen bijzonder afwijkende proporties. Heel gewoon eigenlijk :-)
Om deze reden vraag ik mij af of Derk er goed aan zou doen om de lichaamsproporties van z'n roeifiets- en roeikledingklanten in gedachten na te gaan en of er misschien reden is om met Campitello.be van gedachten te wisselen over een snit die ook voor normaal geproportioneerde mensen goed bruikbaar is.
In dit verband is het aardig om uit eigen ervaring te kunnen constateren dat Odlo en Icebreaker voor hun thermisch ondergoed wèl een maatvoering hanteren die voor 'normale' mensen uitermate goed bruikbaar is.

Bikkeltjes!

2010-11-12T16:34:00.002+01:00

Gisteravond stormde en regende het; toch kwamen een paar groepen kinderen met lampionnen hun St. Maartenliedjes zingen en snoep+mandarijn in ontvangst nemen. Goed gewapend tegen de elementen en ook hun fraaie lampionnen waren goed beschermd met een doorzichtige plastic zak. Echte bikkeltjes dus :-)

Zelf hield ik gisteren als niet-bikkel en géén mooiweerfietser het wel voor gezien :-( Wel ben ik 's ochtends met m'n Verso -geen kunst met anderhalve ton staal en rubber, en voorzien van TRC en VSC- naar Dronten gereden met m'n roei3wieler achterin. Niet ver van Dronten kwam ik een auto tegen met Frans kenteken met bovenop 'n geheel in plastic verpakte gele Quest. Bij Velomobiel.nl vernam ik van Ymte dat dat Pixelman was, een goede bekende op het forum van de Gentse liggers en tevens bekend om z'n futuristische en zeer fraaie HPV-ontwerpen.

De linker trommelrem werd door Ymte vakkundig onder handen genomen en inderdaad bleek bij 'n blokje om dat het happen verdwenen was. Nu maar hopen dat dat zo blijft!

Natuurlijk heb ik 't moois wat daar bij Velomobiel.nl stond uitvoerig bekeken, en viel het mij weer op dat de Strada een heel mooi velomobieltje is! 'k Vind hem wegens de pittig vormgegeven achterkant mooier dan de Quest, en ook de open wielkasten geven duidelijk aan waarvoor 't karretje bedoeld is. (Menskracht maakt mobiel...)
De twee carrosseriebouwers van Velomobiel.nl lijken nu een concurrentieslag te voeren: wie bouwt de lichtste carrosserie?

Jammer dat ik van Ymte moest vernemen dat de afzet van ligfietsen ingestort is. Vergeleken met een paar jaar geleden is de verkoop gehalveerd. 'k Moest weer denken aan m'n opmerking van alweer een jaar geleden, namelijk dat de ligfiets de slag om de gunst van de fietser heeft verloren van de e-bike. De opmars daarvan gaat ook nu nog onverminderd door...

Bukfiets versus ligfiets

2010-11-06T13:27:00.001+01:00

Knurft heeft op z'n weblog de voor- en nadelen van bukfiets en ligfiets met elkaar vergeleken. Het is allemaal oud nieuws behalve dan de ontspannen toon en wederzijds begrip waarop de discussie wordt gevoerd. Dat is in het verleden wel 'ns anders geweest!

Voor mij is de luxe van een bukfiets onder specifieke omstandigheden niet meer weggelegd. M'n laatste poging om op 'n bukfiets te rijden -alweer op 4 mei 2006- leverde het volgende op:

[……] wil ik deze middag proberen of er toch een mouw aan te passen valt -aan het kunnen fietsen op m'n fraaie Santos SCC01 mountainbike. Na 'n winter rust voor het zitvlees zou het met wat aanpassingen misschien toch kunnen?
Dus ik verstel het stuur zodanig dat m'n zithouding op de mtb halverwege tussen m'n gebruikelijke gematigd sportieve houding en die van de grijze zondagmiddagfietsbrigade is. De eerste paar honderd meter lijkt alles goed te gaan. Daarna komt de bekende zadelpijn langzaam maar zeker weer opzetten. Na 5 km verlang ik naar het einde van de rit en krijg ik zwarte vlekken voor de ogen vanwege de pijn in m'n zitvlak. Na 11 km is de martelgang eindelijk afgelopen en kan ik m'n mtb definitief aan de wilgen hangen, met de rustgevende 100% zekerheid dat het fietsen daarmee voor mij definitief passé is. [……]

Voor wie vergelijkbare problemen heeft met de traditionele bukfiets en de 'echte' ligfiets op bezwaren stuit, zijn de 'Crank Forward bikes' van RANS een heel interessant alternatief. 'k Heb heel goede ervaringen met m'n Cruz (overigens gelijkwaardig aan de RANS Fusion) en Dynamik Pro. De laatste is inmiddels m'n favoriete mtb voor weekenden en onze vakanties in de Freistaat Bayern.
'n CF-bike bezitter formuleerde het heel kernachtig: "80% van de voordelen van de ligfiets en 80% van die van de bukfiets." En dat klopt heel aardig...

Happende trommelrem

2010-11-02T15:12:00.003+01:00

Al 'n paar maanden heb ik last van 'n soms happende linker trommelrem op m'n roei3wieler. Dit geeft mogelijk gevaarlijk, want onvoorspelbaar, rijgedrag. Na 'n ommetje gisteren besluit ik vanochtend om dit euvel te verhelpen.

En ja hoor, het remvlak van de trommel vertoont 'n paar bruine gebiedjes, kennelijk ijzerroest veroorzaakt door binnengedrongen vocht. Deze veronderstelling wordt ondersteund door daarmee corresponderende bruine verkleuringen op de rand van de ankerplaat.
Inspectie van de rechter trommelrem, die nog nooit hapneigingen heeft gehad, wijst uit dat daar geen bruine vlekjes op het remvlak van de trommel zitten.
In de linkertrommel zit niet veel, maar wel duidelijk meer remslijpsel dan rechts.

Met 'n stukje waterproof schuurpapier #400 maak ik de binnenkant van de remtrommels en de remblokjes schoon en veeg het rem- en schuurslijpsel weg met een brandschoon lapje stof. 'k Maak een blokje om door de buurt en slaag er niet meer in om de linkerrem te laten happen.

Misschien dat het probleem nu opgelost is? En wellicht is een preventieve maatregel mogelijk om het binnendringen van water in de remtrommels moeilijker te maken?

In m'n km-boekhouding zie ik dat ik in oktober ietsje meer gefietst heb dan de maand ervoor: 452 km, waarvan 360 km op m'n roeifietsen en 92 op m'n Dynamik Pro. Dit jaar heb ik op m'n Dynamik Pro maar 1160 km afgelegd. Volgend jaar maar verder daarmee...

De winter nadert…

2010-10-28T15:08:00.005+02:00

Gelukkig niet zo vroeg als bij onze oosterburen, waar op de Zugspitze (Bayern, 2962 m hoog) al de eerste sneeuwvlokken van het seizoen zijn gevallen. De afgelopen week was het bij ons in de Veenkoloniën soms niet warmer dan zo'n 8 graden, zodat ik de warme hemdjes, handschoentjes en hoofdband weer uit de kast kon halen.

Afgelopen winterseizoen heb ik ervaren dat het technische ondergoed van Odlo, hoe voortreffelijk ook in veel opzichten, m'n lijf niet voldoende warm houdt als het kouder is dan zo'n 5-8 ºC, dit afhankelijk van de vochtigheidsgraad van de lucht en de windsterkte. Zelf lever ik te weinig duurvermogen -dank zij m'n leeftijd en de medicijnen die ik slik- en daardoor ook te weinig afvalwarmte om m'n lijf warm te stoken. Reden om net als Wim Schermer wat Icebreaker ondergoed van merinowol te kopen. Tzt zal ik m'n eigen ervaringen daarmee posten.

De voorbereidingen voor de komende winter zijn daarmee niet compleet. 'k Kan nog noemen het op peil brengen van m'n voorraad mooie rode wijnen via m'n slijter Okhuijsen in Haarlem, 't nalopen van de buitenverlichting rondom ons huis en in de tuin de laatste hand leggen aan de plantvakken voor een 16-tal witbloeiende potentillastruikjes en 8 stuks gele azalea's. En natuurlijk het grondig schoonmaken, smeren en aan de muur hangen van onze mooie Santos- en RANS-mtb's. Deze fietsen komen a.s. voorjaar weer van de muurbeugels af als het fietsweer wordt, e.e.a. natuurlijk ter beoordeling van ons als echte mooiweerfietsers :-)

'k Zit dit alles tevreden te tikken: gisteren mocht ik bij de jaarlijkse controle door m'n cardioloog vernemen dat m'n hart afgelopen jaar zeker niet minder is gaan functioneren en dat m'n conditie minstens zo goed is gebleven. Dóórgaan dus, vooral met roeifietsen :-)

Jammer dat ongeveer 'n uur geleden een storinkje het niet droog kon houden. 'n Buitje stevige stuifregen weerhoudt mij er voorlopig van om 'n ommetje te maken op m'n roei2- of 3wieler. Grrr… :-(

Weer overbodige spullen gratis en toch voor niets!

2010-10-19T15:46:00.000+02:00

Wij hebben onze keuken -alweer 30 jaar oud en nog steeds in prima staat- voorzien van nieuwe verlichting met 6 halogeenspotjes van 35 W elk. De 20 jaar oude verlichting bestond ook uit halogeenspotjes -4 stuks van 35 W elk- op het bekende en standaard dubbelrail systeem van 6 mm verchroomde koperbuis.

Van de uit dienst genomen halogeenspots heb ik voor de liefhebber gratis en toch voor niets een paar stuks verchroomde koperbuis, compleet met 1 binnen- en buitenbocht, en de bijbehorende in prima staat verkerende 12 V 150 W transformator. Deze kan aan het plafond worden geschroefd, maar kan ook bijv. achter een verlaagd plafond worden gebruikt als voeding voor een aantal inbouwspots.

Dit alles is gratis af te halen, van m'n huis in Veendam of van een adres in Leusden-Zuid.
Wie het eerst komt… Graag wel eerst een e-mail om 'n afspraak te maken.

Alweer 19 oktober en nu pas de km-boekhouding over de afgelopen maand september…:
423 km: 163 km op m'n CF-mtb en 260 km op voornamelijk m'n roei2wieler.

Hoewel die 423 km aan de magere kant is, blijkt dat ik voor het houden van een goede conditie genoeg heb aan minimaal ca. 450 km roeifietsen per maand. 'k Hoef gelukkig geen veelfietser te zijn, daarvoor ben ik te ongedurig en heb ik teveel andere interesses die tijd vergen. Huis&tuin, wiskunde studeren, politieke en maatschappelijke ontwikkelingen bijhouden…

Daarom ben ik dolgelukkig met vooral m'n roeifietsen. 't Roetsen blijft een machtig groot plezier, m'n conditie gaat nog steeds vooruit, m'n rug wordt langzaam maar goed merkbaar sterker en ik blijf behoorlijk lenig. Wat heeft 'n man van net 72 jaar nog meer te wensen?

Toch wel! 'n Carbon roei3wieler... 'k Hoop van ganser harte dat Derk binnen afzienbare tijd die gaat ontwerpen en maken. Voor de verslaafde roetser hoort behalve de 209 domweg een carbon roei3wieler erbij voor het slechte seizoen en voor bijzondere missies!

Weer 'n bekeerling

2010-10-16T10:58:00.002+02:00

Het gerucht gaat dat ook Jason W., gewezen moslimextremist, op het spreekuur van de heer Geert W. is geweest. Of Jason W. bij die gelegenheid de medebekeerling Gerd L. heeft ontmoet is echter niet bekend.

De volgende keer zal ik weer een paar onschuldige fietsverhaaltjes posten...

Fietskm boekhouding en nog wat…

2010-08-30T16:52:00.004+02:00

'k Ben in augustus blijven steken op 486 km: 103 km rondgetrapt op m'n CF-mtb en 383 km op voornamelijk m'n roei2wieler.

't Kon minder, zoals men dat ten onzent zegt. Het weer werkte niet mee, terwijl zowel de tuin als het schilderwerk ook de aandacht vroegen.

Zionisme
In m'n posting Schoothondje.nl had ik het over ...Israël, dat zich steeds duidelijker ontwikkelt tot een gevaarlijk militant zionistisch land met een fascistische inslag en voortdurend op zoek naar meer Lebensraum...

Vandaag las ik in de NYT in het artikel In Israel, Settling for Less een uitleg uit gezaghebbende bron waarom onderscheid gemaakt moet worden tussen twee varianten van zionisme. Het seculiere Zionisme is democratisch en werd gepropageerd door ondermeer Theodor Herzl en David Ben-Gurion. De orthodox-religieuze kolonisten -medeverantwoordelijk voor de schandalige gang van zaken in de door Israël bezette gebieden- hangen een theologische versie van het Zionisme aan die principieel anders is.

Prof. Gabi Taub, hoogleraar aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem, legt uit waartoe het religieuze Zionisme uiteindelijk kan leiden. Het zou kunnen leiden tot een Israël dat heel anders is dan het land zoals we dat nu kennen. Taub windt er geen doekjes om en gebruikt harde taal:

"...Herzl’s vision was about liberating people, while [the religious settlers' vision] is about achieving a mystical reunion between the people of Israel and the land of Israel. Herzl’s view stemmed from the ideals of the Enlightenment and the tradition of democratic national liberation movements, dating back to the American and French Revolutions; religious settlers are steeped in blood-and-soil nationalism. Herzl never doubted that Israeli Arabs should have full and equal rights. For religious settlers, Arabs are an alien element in the organic unity of Jews and their land

...... Israel would have to choose between remaining democratic but not Jewish, or remaining Jewish by becoming non-democratic. Israel’s enemies have long maintained that Zionism is racism and that Israel is an apartheid state. If the settlers succeed, they will turn this lie into truth.

...... The religious settlement movement is not just secular Zionism’s ideological adversary, it is a danger to its very existence. Terrorism is a hazard, but it cannot destroy Herzl’s Zionist vision. More settlements and continued occupation can."

Ligfiets populairder maken

2010-08-25T12:07:00.004+02:00

Al 'n hele tijd geleden ben ik opgehouden met meediscussiëren op de Google ligfietslijst. En na het zoveelste incident dat een maand of wat geleden door een van de habituele HPV-azijnpissers aldaar werd veroorzaakt bezoek ik die lijst ook niet meer dagelijks. 'k Moet bekennen dat ik dat niet mis maar wel mijzelf veel ergernis bespaar.

Een enkele keer lees ik mee, zoals de interessante discussie over 'Keuze Velomobiel', waarin onbekommerd tegen wat heilige huisjes in velomobielland werd getrapt, en waarin ik tot mijn groot genoegen de sterke kanten van de Vlaamse velomobiel WAW breed uitgemeten zag.

De discussie 'Ligfiets populairder maken' leek interessant maar is vooral ouwe koek. De grote denkfout die ligfiets-aficionado's maken is dat ze zich niet verplaatsen in de beleveniswereld van hun potentiële doelgroep. Men gaat onmiddellijk op de 'meer meters met minder moeite' toer en het meeliften met Bekende Nederlanders, al dan niet sportief.

Des Pudels Kern: de doorsnee fietser ziet z'n fiets als een transportmiddel voor zichzelf, voor de kleine kinderen en voor spullen. Heel gewoon: de fiets pak je zonder gedoe en nadenken, met je gewone kleren aan stap je op en je gaat naar je bestemming. Kijk maar 'ns naar de spits in Kopenhagen.

Vanuit die optiek schort er van alles aan de ligfiets. Daarom is er tijdens die spits in Kopenhagen geen ligfiets te zien. En ook niet in Amsterdam.

Voor veel mensen is de e-bike een veel aantrekkelijker middel om de 'meer meters met minder moeite' gedachte tot werkelijkheid te maken. Die slag om de gunst van de consument heeft de ligfiets reddeloos verloren.

En dat is niet eens zo'n slechte zaak: als de e-bike de elektrische auto overbodig zou kunnen maken...

Er moet geschilderd worden!

2010-08-10T08:55:00.002+02:00

't Fietsen staat eventjes op een laag pitje. De buitenkant van onze berging voor fietsen en tuinmachines, alweer 10 jaar geleden nieuw gebouwd, heeft een verfbeurt nodig. Dat betekent 4-5 dagen werk: schuren met ammoniakwater en afspoelen, 'n dag of wat laten drogen en dan kan er naar hartelust geverfd worden. 't Is wel oppassen geblazen met de ochtenddauw en de kans op regen. Maar tot nog toe lukt het prima om deze hindernissen te omzeilen.

Afgelopen maand juli heb ik totaal 771 km gefietst: 312 km op m'n roeifietsen en 459 km op m'n CF-bike. Dat red ik niet in augustus, want er staan veel andere zaken in m'n agenda.
Dat is minder erg dan het lijkt. Het roeifietsen is een veelzijdige en het gehele lichaam activerende wijze van verplaatsing, en ik kan met veel minder afgelegde km's volstaan om een prima conditie -althans voor het normale dagelijkse leven van een redelijk actieve senior+ die graag in en om huis werkt en ook z'n verdere intellectuele ontwikkeling niet wil verwaarlozen.

Vorig jaar heb ik bewust gekozen voor bijna uitsluitend roeifietsen; m'n CF-bikes gebruik ik alleen als ik met m'n vrouw samen fiets in weekenden en vakanties. Dit jaar heb ik t.m. de maand juli 2764 km gefietst, waarvan 1958 km op m'n roeifietsen en 806 km op m'n CF-bikes. Ik vind dat prima zo...

Hoe merkwaardig...

2010-08-09T22:14:00.003+02:00

Afgelopen vrijdag overleed Tony Judt (historicus en essayist) in z'n huis in New York. Hij was een briljante en scherpe geest, met gelukkig een waardevolle nalatenschap van boeken en essays. Hij groeide op in een seculier Joods gezin, en had aanvankelijk grote sympathie voor de jonge staat Israël. Wel verloor hij zijn aanvankelijk enthousiasme voor het zionisme toen hij in de gaten kreeg hoe dat ten koste ging van de Palestijnen en hoe Israël zich ontwikkelde tot een "oorlogszuchtige, onverdraagzame en door het geloof gedreven etnische staat."

'k Moest weer denken aan de ietwat knorrige gedachtenwisseling, in de laatste week van februari j.l., met prof. Eric Schliesser, bijzonder hoogleraar filosofie en morele wetenschappen aan de universiteit van Gent. Die gedachtenwisseling was naar aanleiding van de posting Schoothondje.nl op dit weblog.

'k Kreeg direct de verwijten van antisemitisme en belediging van de slachtoffers van de Nazi's. Dat had ik kunnen verwachten: Dries van Agt en Avraham Burg waarschuwen in hun boeken dat kritiek op Israël direct als antisemitisme wordt bestempeld en dat de Holocaust graag met de haren erbij wordt gesleept. Schliesser vond dat ik mij beter kon beperken tot onschuldige verhaaltjes over (roei)fietsen.

Mwahhh…, zou hij dat ook van Tony Judt gevonden hebben?

Overigens lijkt niets meer te dol in deze wereld: wat te denken van de opvatting dat het gebruik van de fiets onderdeel is van een anti-Amerikaanse samenzwering om de vrijheid te ondermijnen en Amerika te vernietigen? Meer over deze curieuze gedachtengang is te vinden op copenhagenize.com en the reaction.

Geen of weinig fietsen is niet goed. Veel en heel veel fietsen kunnen ook voor problemen zorgen. Denk maar aan de chaos van gestalde of zomaar weggezette fietsen rondom veel spoorwegstations. Nathan Lewis' schop tegen de schenen van de oprechte fietsliefhebber, The problem with bicycles is beslist de moeite van het lezen waard!

Mediteren op de roeifiets

2010-07-22T21:58:00.002+02:00

't Roeifietsen met aandacht voor de juiste ademhalingstechniek en het gebruik van de juiste buikspieren gaat voortreffelijk. Dat betekent echter niet dat al m'n pijnpuntjes nu zijn verdwenen.

Een geregeld optredend -hoewel enigszins onvoorspelbaar- euvel is de kramp achter in m'n nek: na enige tijd roeifietsen kan dat optreden, maar voor hetzelfde geld ook niet. 't Is vervelend, want het is pijnlijk.

De afgelopen dagen had ik er vaker last van, zodat ik mij gedwongen voelde om er meer aandacht aan te geven. Eerst probeerde ik van die kramp af te komen door m'n nekspieren te ontspannen, ongeveer op de manier zoals men tijdens het mediteren de ontspanningsoefeningen doet. Maar dat hielp helemaal niet: de pijnlijke kramp hoog achter in de nek, vlak onder m'n achterhoofd, bleef.

Vandaag heb ik succes. Eigenlijk zonder dat ik het bewust doe, ontspan ik tijdens de terughaalslag de gehele bovenkant van m'n schouders, vooral de monnikskapspier. En dat werkt onmiddellijk! Als ik daarbij ook de handen en onderarmen ontspan -en dat kan heel goed tijdens de terughaalslag- dan maken beide ontspanningszones als het ware contact met elkaar zodat de kramp afdoende wordt voorkomen.

't Is hierbij goed letten op de timing: het ontspannen moet namelijk gebeuren in de tweede helft van de opwaartse/voorwaartse beweging van het bovenlichaam (aanvankelijk liggend in het roeifietsstoeltje, tegen het eind van de terughaalslag meer rechtop en vrij van het stoeltje). Dat ontspannen moet dus bliksemsnel gebeuren, naar schatting in hooguit een halve seconde tijds.

M'n beloning is groot: niet alleen geen pijnlijke kramp meer achter in de nek, maar ook een mooiere, want soepelere en lossere, stijl van roeien. Niet alleen de terughaalslag maar ook de werkslag wordt vloeiender en soepeler.

Daarom kost het mij geen enkele moeite om zonder een moment te pauzeren de bijna 40 km van het eerste deel van m'n roeifietsrondje in 'n voor mijn doen stevig tempo af te leggen. De koffie met 'n punt aardbeienbavarois kan ik mij dus goed laten smaken…
En ook met het laatste stukje naar huis kan ik de bijna 55 km volmaken zonder last te hebben van kramp in de nek.

Wie had dat kunnen denken: mediteren op de roeifiets…

Na vakantie de draad weer opgepakt en 209 terugroepactie

2010-07-16T15:31:00.002+02:00

Afgelopen dinsdagavond kwamen we weer thuis na onze 15-daagse zomervakantie in de Freistaat Bayern. Nu, vrijdagmiddag, kunnen we constateren dat ons huishoudentje weer op de rails staat, de tuin er verzorgd bij ligt en de provisiekasten voldoende gevuld zijn.

Totdat we op 29 juni met vakantie gingen naar onze favoriete stek -de streek tussen ongeveer de Beierse Alpen, Starnberger See en München- had ik de afgelopen maand juni 650 km gefietst, waarvan 204 km op m'n RANS Dynamik Pro en 446 km op m'n THIJS 209 roeifiets.

De vakantie was weer zoals we het graag wilden: in de omgeving mooie routes fietsen en onderweg wat rondkijken en lummelen. Tegen het einde van de vakantie kregen we enkele dagen met extreem warm weer: drukkend en temperaturen van 31-32 ºC. Het was oppassen om niet uit te drogen, dus we dronken onderweg en daarna heel veel. Bovendien zochten we fietsroutes uit die zoveel mogelijk door bos gingen met veel schaduw van loofbomen.

't Vakantiefietsen ging zonder noemenswaardige incidenten. Alleen had ik de pech dat kort na vertrek uit Ettal naar Schloß Linderhof een snelspanner van m'n RANS zadel brak, zodat we direct rechtsomkeert moesten maken om bij een fietsenmaker een provisorisch boutje te laten monteren dat de boel weer op z'n plaats en in positie kon houden.

Ondanks dat m'n lichamelijke aandoeningen de laatste paar jaar helaas hebben geleid tot merkbare verliezen van kracht en uithoudingsvermogen, kon ik tot m'n niet geringe vreugde dit jaar weer alle bekende moeilijke klimmetjes doen: van Starnberger See naar Holzhausen, van Mühltal richting München via de Isarradweg, en bij Berg aan de Starnberger See, vlak voor de Votivkapelle. 't Was een kwestie van bewust langzaam en constant doorklimmen, en volop gebruik maken van het bergverzet op de fiets. Niet alleen het geringe gewicht van m'n RANS (13 kg) maar ook de vlekkeloos functionerende SRAM derailleurs (X.0) maakten het fietsen met klein verzet tot een genoegen.

Natuurlijk hebben we niet alle dagen gefietst. Andere uitstapjes met trein of auto, vooral naar onze favoriete stad München, zorgden voor de gewenste afwisseling met kunst en grootstedelijke cultuur en daarom bleven onze vakantie-fietskm's steken op 358 km.

M'n THIJS 209 roeifiets is sinds gisteren even weg. 'k Zal 'm ongeveer een week moeten missen wegens een terugroepactie van Derk Thijs. Er is een zwak plekje in het carbon frame ontdekt waar op de lange duur haarscheuren zouden kunnen ontstaan. Met een simpele en esthetisch verantwoorde versteviging is dit volledig uit te sluiten. Daarom wil Derk die versteviging bij alle tot nog toe geleverde 209 roeifietsen spoedig uit laten voeren.

't Zal wel weer goed komen :-) Gelukkig kan ik mij ondertussen behelpen met m'n 'sjeesbeest' de roei3wieler…

Mijmeringen...

2010-06-10T12:21:00.005+02:00

Fietskm's mei. Eerst maar 'ns de fietskm's van de alweer voorbije maand mei: 363 km totaal, waarvan 261 op m'n roeifietsen en 102 op m'n CF-mtb. Niet veel, maar voldoende om m'n conditie weer aanmerkelijk op te krikken. Dat was trouwens ook een van m'n overwegingen om te gaan roeifietsen: je hoeft niet zoveel km's te maken om een goede conditie op te bouwen. M'n RANS Dynamik Pro zorgt trouwens voor een welkome afwisseling en blijkt heel goed te combineren met roeien (voor mij 'n geslaagde vorm van z.g. cross training).
'k Heb nog steeds veel profijt van m'n zelfopgelegde correcties van spiergebruik tijdens de terughaalslag en ademhalingstechniek. Het roeien gaat nu volstrekt probleemloos.

Peak Oil. De naderende -volgens sommigen al opgetreden- piek in de wereldwijde olieproductie begint nu eindelijk door te dringen tot de mainstream media, getuige het bericht in de Britse Guardian. Het bureau voor de statistiek van het US ministerie voor energiezaken is eveneens veel minder optimistisch over de olievoorraden en de toekomstige productie tot het jaar 2020.

Energieconflicten. 'n Heel interessante verhandeling over de (geo)politieke gevolgen van olieschaarste geeft Jörg Friedrichs (2010) 'Global energy crunch: how different parts of the world would react to a peak oil scenario', Energy Policy 38 (8): 4562-4569. Lezenswaardig is ook het interview met Friedrichs.
Om hier alvast 'n idee te geven waar Jörg Friedrichs over schrijft:

In a recent article, I have investigated how different societies have responded to sharp and rapid cutbacks in their energy supplies. These responses may give us some insight into what might happen as our energy supplies shrink in the future.
In the examples I looked at, I found the following results:
North Korea, 1990s: Response was totalitarian retrenchment
Cuba, 1990s: Response was mobilization of local resilience
Japan, 1940s: Response was predatory militarism
My case studies lead me to formulate the following three hypotheses, which I state upfront here to facilitate discussion. However, please note that they are actually developed from the cases.
Hypothesis 1: The shorter and the less a country or society has practiced humanism, pluralism and liberal democracy, the more likely its elites will be willing and able to impose a policy of totalitarian retrenchment on their population (as in the case of North Korea).
Hypothesis 2: The shorter and the less a country or society has been exposed to individualism, industrialism and mass consumerism, the more likely there will be a adaptive regression to community-based values and a subsistence lifestyle (as in the case of Cuba).
Hypothesis 3: The greater a country’s military potential and the stronger the perception that force will be more effective than the free market to protect access to vital resources, the more likely there will be a strategy of predatory militarism (as in the case of Japan).
In addition to my three cases, I also looked at the South of the United States after the Civil War, where the abolition of slavery led to sharp economic decline and a full century was needed for recovery. This case seems to suggest a fourth hypothesis in addition to the three hypotheses stated above.
Hypothesis 4: In the event of peak oil, we should not expect either immediate collapse or a smooth transition. People do not give up their lifestyle easily. We should expect painful adaptation processes that may last for a century or more (as in the case of the US South).
Based on this, I show how different parts of the world would be likely to react to a peak oil scenario. After discussing what happened in each of my four case studies, in the final section I extract lessons for the first two decades after peak oil (assuming an annual decline of oil supply in the order of 2-5 %).

De NL spruitjeslucht. Het blijft nog even spannend. Na de verkiezingsavond gisteren blijft de spanning er voorlopig nog in. Welke coalitie zal worden gesmeed? Als Groen Links stemmer ben ik natuurlijk benieuwd of GL invloed zal krijgen in het komende kabinet. Het algemeen heersende ongenoegen over de nog steeds voortdurende import van de achterlijke islamitische cultuur is de afgelopen jaren nog steeds niet met adequate maatregelen weggenomen, zodat de zetelwinst van de PVV bepaald niet als een verrassing komt. Het integreren van de islamitische cultuur met moderne West-Europese opvattingen is zoiets als het mengen van water met olie. Dat wil niet echt lukken…
Onderwerpen als klimaatverandering, financiële crisis, energiecrisis en de tikkende tijdbommen in het Midden-Oosten hebben geen rol van betekenis gespeeld in de verkiezingen, en zullen ook geen rol spelen bij de komende kabinetsformatie.

In memoriam: onze kater Dougie, bijna 8 jaar oud geworden

2010-05-26T21:44:00.004+02:00

Onze teerbeminde huiskat, kater Dougie, is tijdens de Pinksterdagen ernstig ziek geworden en is 26 mei j.l. overleden. Het was een schok voor ons: zo snel al en zo jong nog, net geen 8 jaar oud. We hebben slechts zo'n 3,5 jaar voor hem mogen zorgen, want hij kwam 18 okt 2006 bij ons in huis.

Als je de foto ziet kun je wel begrijpen dat ik in een zelfgemaakt liedje, dat ik 'm bijna elke avond toezong, hem ons fabeldier en onze sprookjespoes noemde. Helaas, ons plaatsvervangend kind ligt nu begraven in onze tuin, onder de witbloeiende meidoorn en deze plaatsvervangende moederpoes -ik dus- is in diepe rouw.

Eindelijk: in korte mouwtjes en korte broek

2010-05-21T22:50:00.001+02:00

Schitterend fietsweer vandaag: volop zon, frisse bries, 17-18 graden. Ideaal voor een rustig tochtje vanmiddag naar Zuidlaren, 'n hersteltraining na 3 dagen intensief fietsen. Dacht ik, maar het pakt ietsje anders uit…

Het blijkt namelijk allemaal even soepel te gaan en m'n spieren doen gemakkelijk méér dan wat ik in eerste instantie van ze verlang. Het wordt daarom een mooie maar toch bewust ingehouden conditietraining, met 24-26 km/h tegen de wind in en 29-33 km/h met wind mee. Groningen en Drenthe laten zich van hun mooiste kant zien zodat ik volop kan genieten van de wind om het lijf, de warme zonnestralen en het fraaie landschap in voorjaarstooi.

'k Had niet verwacht dat het roeifietsen vandaag zo gemakkelijk zou gaan. Gisteren namelijk heb ik m'n RANS Dynamik Pro, mijn 'Crank Forward' mountainbike, achter in de auto geschoven en naar Dieren (Gld) gereden. Vandaar ben ik via Ellecom en De Steeg naar de Posbank gefietst en na de afdaling naar Rheden via de Schietbergseweg weer via diezelfde Schietbergseweg naar de Posbank geklommen. De omgeving heb ik vervolgens verkend om te zien hoe ik de komende maand rondom de Posbank m'n fietsklimspieren en -techniek kan opfrissen. 'k Wil een redelijke klimconditie hebben voordat we op vakantie gaan naar ons geliefde Bayern waar de soms steile klimmetjes weer op ons liggen te wachten ;-) .

'k Had verwacht dat ik vandaag, direct na de eerste keer Posbank, meer moeite zou hebben met roeifietsen, maar het tegendeel is het geval! Dat stemt deze burger optimistisch en ik hoop de komende maand toch 1-2 keer per week m'n fietsklimvaardigheden op m'n Dynamik Pro op een hoger peil te brengen in de prachtige omgeving van de Posbank.

Wie ik ben en waar ik ga

2010-05-06T12:13:00.004+02:00

Dit is de titel van een recent advies van de Raad voor Verkeer en Waterstaat (april 2010) over de effecten van veranderingen in demografie en leefstijlen op mobiliteit.

Helaas, het blijkt een slecht en nutteloos advies. Het valt vooral op dat de naderende energiecrisis niet wordt genoemd. "Peak Oil" wordt kennelijk nog steeds als een aberratie van randgroeperingen gezien.

De huidige jongeren en hun leefstijl waar dit advies vooral over gaat, zijn het product van de huidige tijd waar alles in overvloed en voor weinig geld te krijgen is. Een cruciale rol hierin spelen de goedkope energie en het wereldwijd door de financiële sector kunstmatig geschapen fantasiegeld -honderden, wellicht duizenden miljarden euro's. Wij leven in Fantasialand, waar economen bijna elke dag voorlezen uit hun sprookjesboeken en maar al te graag worden geciteerd door politici en CEO's.

De in het advies voorziene landelijke krimp na 2040 zal niet optreden. Ruim voor die tijd zal door torenhoge energieprijzen de samenleving grondig zijn veranderd. Het is weliswaar niet goed mogelijk om precies te voorspellen hoe dat zal gebeuren, maar drastische economische krimp en verarming van de bevolking zullen daar zeker bij zijn.

Het is daarom niet realistisch, zoals het advies doet, uit te gaan van een blijvende en zelfs stijgende populariteit van de auto. Eerder moet gerekend worden met het naderend einde van de massamotorisering, met alle gevolgen daarvan. Hoe zal bijv. het maatschappelijk draagvlak zijn voor het in stand houden van energieverslindende en kostbare auto-infrastructuur? Hoe zal de jongere, in materieel opzicht verwende, generatie reageren op een alsmaar voortdurende economische depressie?

Wat mij het meest bevreest, is dat tot het einde van het olietijdperk de automobiliteit alle middelen zal opeisen om autowegen en bijbehorende onderdelen van de auto-infrastructuur in stand te houden, en dat het daarom er niet van zal komen om een fietsinfrastructuur in te richten, zelfs niet wanneer het heel duidelijk is geworden dat de auto geen toekomst meer heeft. Want de automobiliteit zit ook tussen de oren van machtige groeperingen: olie-, bouw- en industrielobby en de traditioneel denkende beleidsmakers en ontwikkelaars van infrastructuur en bebouwde omgeving.

Kortom, hier is sprake van een slecht en daardoor nutteloos advies! De schrijvers ervan hebben zich vooral door hun ervaringen in Fantasialand laten leiden en staan kennelijk met de rug naar de verwachte ontwikkelingen in de zeer nabije toekomst.

Jammer, voor de zoveelste keer een gemiste kans voor ons land. Wij hebben betere adviezen dringend nodig, anders komen we in de toekomst echt in grote problemen, veroorzaakt door onze totale onvoorbereidheid!

Fietskm boekhouding

2010-04-30T12:53:00.004+02:00

Het leeuwendeel van de in totaal 510 km in april heb ik op m'n 209 carbon roeifiets afgelegd: 466 km. De roei3wieler mocht vanaf begin april vooral uitrusten van z'n winterdienst en heeft maar 7 km afgelegd. 'n Eerste aarzelend begin van ons seizoen als zondagfietsers -langzaam voortstuntelend en bij voorkeur naast elkaar het fietspad blokkerend als een snelle fietser ons wil passeren, een schadelijke ondersoort dus van de homo colossus (classificatie van WR Catton, Jr)- leverde 37 km op met m'n Dynamik Pro.

Enfin, het gaat weer de goede kant op…

Weer wat geleerd...

2010-04-29T13:25:00.001+02:00

'k Moet woekeren met m'n talenten, en dat geldt zeker voor spierkracht en lichamelijk uithoudingsvermogen. Niet alleen m'n leeftijd, laten we maar zeggen middelbaar+, werkt in m'n nadeel, maar ook m'n medicijngebruik. Voortdurend goed opletten dus dat ik m'n lijf zo efficiënt mogelijk gebruik.
M'n vorig bericht ging over het foute gebruik van buikspieren en hoe ik dat heb kunnen corrigeren. Na een aantal weken blijkt het gunstige effect daarvan géén inbeelding: 't vervelende gevoel bij m'n middenrif is nu verleden tijd.

Groot was m'n vreugde toen ik gisteren halverwege m'n roeifiets-ommetje ontdekte dat ook m'n ademhalingstechniek beter kon.

Om onnaspeurbare redenen gebruikte ik vooral de borstademhaling. Achteraf gezien ben ik daarmee in de 2e helft van vorig jaar onbewust mee begonnen. Dat is natuurlijk voor het roeien niet de beste manier omdat de spieren in de borst- en schouderpartij al zwaar worden belast. Dus schakelde ik direct en bewust over naar buikademhaling. En dat maakte een groot verschil! Het gebruik van de rompspieren voelde meteen veel evenwichtiger aan en m'n uithoudingsvermogen -waarmee ik bedoel het continu kunnen doorroeien zonder zelfs maar een paar seconden pauze- ging alweer flink omhoog.

Ook opvallend was dat ik bij thuiskomst en de hele avond mij bijzonder prettig voelde na dit roeifiets-ommetje.

'k Ben benieuwd of deze ervaring ook blijvend is...

Zelfcorrectie

2010-04-02T16:09:00.006+02:00

Vanochtend stap ik op m'n boodschappenscheurijzer de roei3wieler om nog een, twee boodschapjes te halen en zowel op de heenweg als op de terugweg valt het mij direct op. Alleen weet ik nog niet wat het is dat mij opvalt 8-) .

Vanmiddag maak ik op m'n Thijs 209 -vederlicht en nog steeds zo goed als nieuw- een klein ommetje van ca. 20 km. Ondanks dat de buitenthermometer 11 graden aanwijst is de stevige wind tamelijk fris.

En ongeveer halverwege weet ik wat er mis is: de terughaalslag doe ik te snel en met de verkeerde buikspieren. Daarvan had ik een paar uur geleden op de roei3wieler geen last.

'k Ga nu wat langzamer en bedachtzaam rijden met het brein in de debugging mode. En ja, het probleem lijkt mij nu duidelijk. Het vederlichte stuur en idem voetenslee van de 209 nodigen uit om heel snel -veel te snel- de terughaalslag te maken, en daarbij gebruik ik dan ook nog de spieren die hoog op de buik zitten, in de buurt van het middenrif. (Tsja, 'k heb nooit anatomie geleerd…) Die spieren zijn er niet op getraind om zo'n explosieve contractie te doen en hebben evenmin de conditie om dat lang vol te houden. Het gevolg is dat ik dat maar kort volhou en dat ik tijdens het roetsen en geruime tijd daarna een vervelend gevoel ter hoogte van het middenrif heb.

De opzettelijk trager uitgevoerde terughaalslag mist z'n uitwerking niet: het onaangename middenrifgevoel wordt veel minder, vooral wanneer ik de terughaalslag grotendeels doe met de lagere buikspieren.
Ook het uithoudingsvermogen wordt weer meer zoals ik dat gewend ben :-) .

De volgende roetstochten moet ik dus gebruiken om af te leren de terughaalslag te snel uit te voeren en hierbij te letten op het gebruik van de juiste buikspieren.

Afsluiting van maart

2010-03-31T15:57:00.001+02:00

Het is vandaag aan de frisse kant met 'n harde en soms vlagerige wind. De weermannen hebben het over herfstachtig weer. Wij buitenmensen weten wel beter: dit voorjaarsweer heb je vaak in april/mei met 'n frisse en soms heel heldere polaire lucht waarin het weidse Groninger landschap extra tot z'n recht komt.

Vanochtend is het 8-10 graden en roets ik ff naar de huisartsenpraktijk voor 'n herhaalrecept. Vanmiddag is het volgens de buitenthermometer met 11-12 graden ietsje warmer maar door de hardere wind voelt het toch frisser aan dan 's ochtends. Kort ommetje roetsen dan maar, ook omdat het door de harde windvlagen niet erg aantrekkelijk is om lang onderweg te zijn.

De fietskm-statistieken tonen slechts bescheiden verrichtingen, vooral omdat het weer bepaald niet heeft meegewerkt. Evenals in eerdere jaren worden februari en maart bijeen gevoegd, en het resultaat is 466 km totaal: 20 km op m'n Thijs 222, 142 km op de nieuwe Thijs 209 en 304 km op m'n roei3wieler.

't Is soms moeilijk kiezen...

2010-03-23T22:31:00.003+01:00

Het weer is de laatste dagen tamelijk zacht, zonnig en droog.

Ideaal dus om een ommetje te maken op m'n gloednieuwe Thijs 209 carbon roei2wieler.
Ideaal weer ook om in de tuin te werken.

In m'n hoofd vindt het debat plaats tussen fietser en tuinman. De trouwe lezers van dit weblog kunnen natuurlijk de argumenten wel dromen om te gaan fietsen.

M'n tuinman alter ego heeft ook goede redenen om aan de slag te willen. Het moet gezegd: struiken en planten in de tuin lopen dit voorjaar niet bijzonder snel uit. 'k Neem aan dat dit komt door de lange winter waardoor alles later en ook langzamer op gang komt. Toch zitten bosanemoon en omphalodes verna al moeizaam omhoog te komen onder een te dikke laag afgevallen blad. En de nieuwe bladknoppen van de hertshooi worden al groter. Blad harken en snoeien dus niet uitstellen…

't Verstandig compromis biedt zich vanzelf aan. 's Ochtends bijtijds beginnen met tuinieren, en naar bevind van zaken daarmee òf doorgaan tot de middagboterham, zodat de middag goeddeels kan worden besteed aan een mooie roeifietstocht, òf ook 's middags een paar uur tuinieren en dan een kort stukje roeifietsen om vooral de kreukels uit m'n rug te halen.

Vanmiddag neem ik ruim de tijd om een favoriet ommetje van 35 km te roetsen nadat ik de ochtend heb besteed aan het te voorschijn halen van bosanemoon en omphalodes verna en bijkomende werkzaamheden om de tuin er verzorgd en natuurlijk aandoend te laten uitzien.

't Wordt een wandeletappe zoals men dat in de TdF zegt: in een rustig tempo vooral genieten van het landschap en de warme zon op het gezicht. In Zuidlaren op m'n stamterras 'n beetje dommelen en theedrinken, en weer opstappen voordat ik helemaal in slaap val.

Onderweg ben ik weer helemaal wakker en kan ik de rijeigenschappen beoordelen van m'n Thijs 209. 't Fietske ligt vast en strak op de weg en reageert direct en levendig zonder nerveus te zijn. 't Lage gewicht -ca. 12 kg met het standaard toptasje- maakt zich kenbaar door gemakkelijk optrekken en vlot omhoog gaan bij bruggetjes. Het kleinere traagheidsmoment, vooral door de lichtere boegspriet, maakt dat de 209 strakker stuurt dan de 222.
Het lichte stuur en voetenslee zorgen voor een heel lichte terughaalslag. Schakelen en remmen gaat heel gemakkelijk.

Kortom, een heerlijk roeifietsje!

M'n nieuwe roei2wieler, de Thijs 209 carbon roeifiets

2010-03-17T15:13:00.045+01:00

Vanochtend hèt grote moment: 'k ga naar Zuidlaren om bij 4Hout 2Wielers m'n nieuwe roei2wieler -de Thijs 209 carbon roeifiets- op te halen. Gisteren namelijk heeft m'n vaste fietsmonteur Jos, samen met z'n vader, de 209 opgehaald in Middelburg, en m'n goeie ouwe ruim 6 jaar oude Thijs 222 meegenomen als inruil. Het was een informatieve en gezellige kennismaking daar bij Derk Thijs en er is heel wat hogere fietsvakkennis uitgewisseld, waarvan ik als onwetend fietsertje natuurlijk totaal geen weet heb.

En daar staat-ie in de winkel te pronken! Gossamme, wat 'n onwijs mooi ding! En licht, zo'n 11,5 kg zonder toptasje. Op de terugweg ga ik bij de bakker langs voor 2 monchoutaartpuntjes voor vanmiddag bij de koffie thuis, want dit moet natuurlijk gevierd worden.

't Is aardig weer, zo'n 11-12 graden en weinig wind. Het zonlicht is diffuus en gedempt dank zij de hoge sluierbewolking, prima omstandigheden om wat technische foto's te maken.

't Lichte fietske laat zich moeiteloos op een paar schragen tillen, zodat alle details goed in het licht zitten en ik e.e.a. goed in beeld kan krijgen. Al op het eerste gezicht is goed te zien dat er groot verschil is tussen de 209 en z'n voorganger, de 222. Qua ontwerp en constructie is er heel veel verbeterd, en de fiets maakt een strakke indruk door de afwezigheid van talloze appendages die bij de 222 nog wel apart op het frame zijn gemonteerd. Het roeifietszitje en het frame vormen nu één geheel. Veel meer kabels zijn weggewerkt in stuur en frame. Het stuur is geheel van carbon, de eveneens carbon voorvork heeft maar 1 poot.

De neus is een mooi geheel geworden. Op de nylon rol rechts kan een voorlicht worden gemonteerd.

Op het stuur zitten niet de standaard rubberen handvatten, maar stuurlint, heel wat comfortabeler voor de handen. De mechanische schijfremmen worden bediend met de lichtgewicht Tektro remhendels. Goed te zien is de gecombineerde bediening voor de revolverringgrendel en de snekblokkeerder. De lichte welvingen aan achter/bovenkant van het stuur zijn om de armslagkabel op z'n plaats te houden.

De revolverring waarop de gele aandrijfkabel (4mm Dyneema) en het zwarte elastiek worden op- en afgewikkeld bij het schakelen naar een ander verzet. In het midden van de revolverring is het frame van de voetenslee te zien, met montagegat voor het rechter pedaal. Even rechtsboven de Dyneemaknoop is de grendel te zien waarmee de revolverring wordt geblokkeerd.

De voetenslee van links gezien. In het balhoofd zitten heel speciale lagers (vraag mij niet precies wat…). 't Fietscomputertje is een Cateye Enduro 8, dat ook op al onze andere fietsen zit. Gemakkelijk omdat je maar 1 handleiding hoeft te kennen.

Het uiteinde van de monovoorvork met de mechanische schijfrem Avid BB7 en Jagwire kabel.

Uiteinde van de achtervork links, eveneens met mechanische schijfrem Avid BB7 en Jagwire kabel.

Vooraanzicht van de monovoorvork. Het carbon voorspatbord is nodig om de boegspriet tegen vuil worden en daardoor verhoogde slijtage te beschermen.

Goed zicht op de achtervorken en de vloeiende overgang naar het roeifietszitje.

Het roeifietszitje ongeveer op het laagste punt, van rechtsonder gezien.

Weer het roeifietszitje, nu van linksonder gezien.

'n Drukke bedoening op dit kruispunt van fietsonderdelen: boegspriet van aluminium/rvs, carbon stuur, carbon frame, carbon monovoorvork.

Haal 'n stamtafel in huis!

2010-03-16T12:44:00.010+01:00

Met het voorjaar krijgen we de kriebels en dan moet er ook in huis worden vernieuwd of veranderd. 'n Gouden Tip: als je toch al de zithoek wilde vervangen, pak het dan echt vernieuwend aan: doe de zithoek de deur uit en installeer 'n stamtafel!

Zithoeken zijn in wezen ellendige dingen. Neem plaats en je slechte eigenschappen worden prompt versterkt en voor iedereen zichtbaar: lamlendigheid en desinteresse, onelegantie en verveling. Kortom, de trekjes die je meestal goed weet te verbergen. Maar in de zithoek wil dat niet zo goed lukken.

'k Wil m'n weblog niet ontsieren met illustraties van dit weerzinwekkende fenomeen. Wie ze toch wil zien kan googlen naar afbeeldingen van "couch potato".
(Ik aanvaard echter geen verantwoordelijkheid voor de materiele, geestelijke en andersoortige gevolgen van deze actie!)

Passief en indolent, dat word je in de zithoek. Om het nog erger te maken is daar ook de televisie, het dwingend middelpunt van de zithoek. Televisie schakelt het menselijk brein uit en zet het verstand op nul.

Het kan gelukkig heel anders.

Weer levendigheid in huis. Meer onderling contact tussen huisgenoten. Meer eigen activiteiten, minder passieve consumptie voor de beeldschermen van tv en computer.

'k Zag 'n paar maanden geleden een stamtafel in de kantoorversie. Niet oubollig bruin hout, maar moderne vormen en materialen met eveneens moderne gemakkelijk zittende stoelen er omheen. En een soort ingebouwde schemerlamp die de tafel in een helder en prettig licht zette.

Wat ik vandaag hierboven moeizaam onder woorden heb gebracht ging toen in een flits door mij heen en tegelijk wist ik dat ik oog in oog stond met werkelijk het beste alternatief. 't Past prima in de woning als je de zithoek eruit hebt gegooid. De tv krijgt een bescheiden plekje voor wie af en toe tv wil kijken. Koffie- en theedrinken, gezellig aanschuiven voor een praatje of om wat te laten zien in krant, boek of browser, dat kan allemaal en veel beter dan in de traditionele zithoek.

Waarom schrijf ik dit nu pas op? De aanleiding: afgelopen zondag zagen we in het fraai gerenoveerde Flehite museum in Amersfoort het fotoproject EYE 2 EYE.

De website van Flehite vermeldt hierover:
In deze bijzondere fotoserie geeft de Amersfoortse fotograaf Roel de Vringer een beeld van het leven in de partnersteden Amersfoort en Liberec aan de hand van portretten van vijftig verschillende mensen. De fotograaf plaatste 25 keer een Amersfoorter tegenover een inwoner van Liberec met hetzelfde beroep. Van iedere geportretteerde maakte hij drie foto's in verschillende omstandigheden: in de werk-, woon- en welzijnssituatie (www). De foto's waren in het najaar van 2009 te zien in de stadhuisgalerie in het Tsjechische Liberec.

'k Kan het ook niet helpen en had het allerminst verwacht, maar veel foto's zijn schitterende illustraties bij èn van wat ik hier heb opgeschreven.
Mooie en boeiende foto's trouwens, nog maar 5 dagen te zien…

Wie maakt de leesbaarste Boerkafiets?

2010-03-15T10:24:00.008+01:00

[Update 15 mrt: Dank zij de eerste reactie op dit plaatje weet ik nu dat de fraaie oorspronkelijke foto op de site van fotograaf Bob Bronshoff staat. Bovenstaande afbeelding is gemaakt door 'n mede-HPVpiloot met een Canon scanner en daarna door mij met enkele eenvoudige ingrepen bewerkt om de tekst beter leesbaar te maken. Trouwens, tekst in witte letters op 'n zwarte ondergrond is een van de hoofdzonden van 'website usability'!]

[Update 16 mrt: deze afbeelding is geplaatst met toestemming van fotograaf Bob Bronshoff, Amsterdam.]

Nieuwe remmen en meer...

2010-03-13T14:45:00.007+01:00

Gisteren (vrijdag 12 maart) kon ik m'n gerevideerde roei3wieler weer ophalen bij Velomobiel.nl in Dronten. 't Was een blij weerzien met m'n deerlijk gemiste wagentje!

't Was 'n komen en gaan, daar in Dronten. Pé Koomen was alweer weg met z'n spiksplinternieuwe Q402 en ongeveer gelijk met mij kwamen twee velomobilisten: John Dankers die z'n beroemde haai-Quest weer kwam ophalen en Peter van Wee met z'n hoogglans Strada #6. Allebei prachtige voertuigen die het waard zijn om uitgebreid bekeken en bewonderd te worden. Wat ik natuurlijk ook niet kon laten…

Maar nu verder over m'n roei3wieler…
De revisie ervan door de mannen van Velomobiel.nl is meer dan geslaagd, zo was m'n conclusie gisteren op het eerste gezicht, en zo vind ik het nog, na de fotosessie vandaag, een uur of wat geleden. 'k Zette m'n trike op 3 schragen, 1 schraag onder elk wiel zodat ik de details waar het nu om gaat goed op de foto kon zetten.

Waar het vooral om ging: de vervanging van de Magura Julie schijfremmen door SA 90 mm trommelremmen. Oorspronkelijk gemaakt voor bakfietsen, blijken deze remmen ook voor andere fietsen uitstekend bruikbaar. In combinatie met de hoogwaardige Jagwire kabels zijn de nieuwe remmen licht te bedienen en hebben meer dan voldoende remkracht, ook voor noodstops.

De achterrem mocht blijven zitten en wordt nu als parkeerrem gebruikt met de bediening onder het roeifietszitje.

De carbon spatbordjes tenslotte hebben geheel nieuwe steunen gekregen. De oorspronkelijke draadsteunen waren veel te slap en het was een druk&zenuwachtig gedoe bij de voorwielen met die nerveus trillende spatbordjes. Bovendien zaten ze niet mooi recht. Dat is nu allemaal verholpen met de nieuwe steunen, zodat nu rust op de fiets heerst en alles een solide indruk maakt.

En toch wordt het voorjaar!

2010-03-06T12:44:00.008+01:00

(Foto M Kwinkelenberg-van Zuijen, Leusden)

Corrosie

2010-03-05T18:00:00.002+01:00

Vroeger -en nu heb ik het over 50-40 jaar geleden- roestte er meer aan 'n fiets dan nu. Je kon na gebruik je fiets altijd in 't schuurtje of in de gang zetten, en 'm om de haverklap poetsen, het hielp niks. Na uiterlijk een half jaar, maar meestal eerder, kwamen de roestplekjes, het eerst op de meest opvallende plekken op stuur en frame. Ook allerlei boutjes en moertjes werden al snel bruin en gingen onwrikbaar vast zitten.

Daarentegen had je van roest aan ketting en tandwielen niet zo veel last. Die zaten netjes opgeborgen in een dichte kettingkast -'k heb het nu over de huis-, tuin- en keukenfietsen van die tijd- die met wat geluk 1-2 jaar heel bleef en die 't vet en de olie op de edele delen van je fiets hielden. Duurdere modellen van die tijd hadden zelfs oliebad kettingkasten, waarin de ketting door een laagje olie liep onder in de gesloten metalen kettingkast.

Tegenwoordig is de fiets veel beter bestand tegen roesten en andere vormen van corrosie, door het gebruik van betere materialen zoals corrosiebestendige metaallegeringen, meer kunststof onderdelen, betere verf.

In 'n lange winter als deze (2009-2010) zijn het natuurlijk de laatste zwakke plekken van de modernere fietsen die het zwaar te verduren hebben van de pekel en het zand. Door technische ontwikkelingen en modieuze voorkeuren zijn het nu vooral de edele delen van de fiets die last hebben van zout&zand. Geheel of gedeeltelijk onbeschermde ketting, mechanisch verfijnde maar kwetsbare onderdelen zoals derailleurs en schijfremmen, minimalistische of helemaal geen spatborden en daardoor rijkelijk rondsproeiend water en modder. De oplettende lezertjes kunnen zich moeiteloos de bijbehorende voorbeelden voor de geest halen…

Er zijn onderdelen die wel robuust zijn geconstrueerd maar gebruikt worden onder omstandigheden waarvoor ze eigenlijk niet zijn ontworpen. 'n Goed voorbeeld zijn de onderhoudsarme trommelremnaven die hun belangrijke werk doen in een omgeving waar maar al te vaak een akelig mengsel van zout water en zand rondsproeit. 'k Heb het hier over vooral de halfopen en zelfs halfdichte voorwielkasten van velomobielen.

Hoe het er uit kan zien na een winter als deze laat Wim Harwig zien op 'too old to die young'. Gelukkig kon Wim 't spul door schoonmaken en smeren weer gangbaar maken...

Corrosiepreventie is een boeiend vak waarin onder meer materiaalkennis en elektrochemie samenkomen. Bijv. Marine en oliemaatschappijen zijn organisaties die actief zijn op zee en van oudsher grote belangen hebben bij corrosiebestrijding. Nu er steeds meer fietsers zijn die zo lang mogelijk willen doorfietsen, ook wanneer er zout is gestrooid om gladheid te bestrijden, zullen ook fabrikanten van fietsen en fietsonderdelen aandacht moeten besteden aan corrosiepreventie voor hun producten. Gelukkig is al heel veel kennis aanwezig en is het vooral zaak om deze toe te passen.

Niet alleen eigen ontwikkelings- en testwerk is belangrijk voor fietsfabrikanten en hun toeleveranciers. Minstens zo leerzaam is het kennisnemen van ervaringen van winterfietsers. Deze moeten dan wel de moeite nemen om de producenten op de hoogte te brengen, hetzij direct, hetzij via hun leverancier.

Schijfremperikelen - de oplossing

2010-03-02T22:03:00.006+01:00

Na wat heen en weer geschrijf met Derk Thijs (Middelburg) en Velomobiel.nl (Ymte Sijbrandij, Dronten), en overleg met m'n vaste monteur Jos van 4Hout 2Wielers is een oplossing voor de schijfremperikelen gevonden.

De schijfremmen worden vervangen door SA 90 mm trommelremmen met Jagwire bedieningskabels, links en rechts afzonderlijk bediend dmv de lichtgewicht Tektro reverse handles waarvan er al 1 op het trikestuur zit. Er worden ook andere onderdelen vervangen en speciale nieuwe onderdelen gemaakt en gemonteerd (o.a. voorwielen, ankerplaten en voorwielassen).

De achterrem wordt verwijderd (tenzij 'n handigheidje wordt bedacht om 'm als parkeerrem te kunnen gebruiken met een bediening die niet op het stuur is gemonteerd maar op 'n onopvallende plek elders op de trike).

Velomobiel.nl zal deze klus uitvoeren.

De overwegingen die hebben geleid tot deze oplossing zijn vooral de onverbeterlijkheid van de Julie schijfremmen voor wat betreft het gaan vastzitten van de rempiston (Jos: "typisch Julie") en de slechte omstandigheden waaronder de remmen hun werk moeten doen (winterseizoen met pekel, modder en zand op de wegen).

Door m'n ervaringen met de trommelremmen op WAW015 verwacht ik niet dat er problemen zullen optreden door de mindere doseerbaarheid en de geringere maximale remkracht van trommelremmen t.o.v. schijfremmen. Beide aspecten worden trouwens verbeterd door hoogwaardige bedieningskabels (Jagwire) en de grotere remtrommeldiameter (90 mm ipv 70 mm). De geringere storingsgevoeligheid van trommelremmen is een groot pluspunt.

Schijfremperikelen

2010-02-27T23:04:00.006+01:00

Halverwege deze zaterdagochtend ziet het weer er redelijk uit, de verwachte regenbuitjes zijn klein en zullen niet veel aanbrengen. Nu maar 'ns wat verder weg roetsen, naar Zuidlaren.

Met m'n vaste monteur Jos van 4Hout 2Wielers overleg ik over de zaken die mij niet meer bevallen aan m'n roei3wieler. De Magura Julie schijfremmen aan beide voorwielen remmen voortreffelijk, maar vooral de r-rem gaat niet meer terug, zodat het rv-wiel steeds 'n beetje aanloopt. De koppen van beide voorwielbouten zijn gaan roesten wat het uiterlijk van de fiets bederft. 'k Ben gevoelig voor zulke details…

In de werkplaats gaat de roei3wieler in de takels van de hydraulische fietslift en eea wordt geïnspecteerd. De l-rem is in orde en de remblokjes zijn nog lang niet aan vervanging toe. De r-rem heeft zichtbaar meer te lijden (net als bij de auto; aan de kant van de weg ligt meestal meer vuil dan naar het midden toe) en de remblokjes zijn behoorlijk versleten. Deze worden direct vervangen.

Omdat de Magura Julie remmen berucht zijn om hun kuren komen we tot de conclusie dat er 2 nieuwe hydraulische schijfremmen zullen worden gemonteerd. Onze overwegingen hierbij zijn als volgt. De enkelvoudige bediening van de huidige schijfremmen komt te vervallen en de nieuwe remmen krijgen elk hun eigen remhendel. Om deze reden komt de mechanische velgrem op het achterwiel te vervallen: om ruimte te maken voor de remhendel van de nieuwe lv-schijfrem. We verwachten daar geen problemen mee: twee afzonderlijke remhendels voor beide schijfremmen geven meer bedrijfszekerheid dan de enkelvoudige bediening die er nu op zit. De achterrem is trouwens een gevaarlijk ding: daarmee remmen maakt de roei3wieler compleet stuurloos en moet vooral nooit worden gebruikt.

M'n vroegere velomobiel WAW015 heeft eveneens 2 afzonderlijk bediende voorremmen. Daarmee remmen ging mij altijd goed af en gaf nooit aanleiding tot scheeftrekken van de fiets. Kennelijk heb ik zoveel gevoel daarvoor dat de feedback van de fiets voldoende is om links en rechts goed te doseren. Daarom durf ik wel af te stappen van de enkelvoudige schijfremmen bediening.

Jos maakt nog wat fotootjes van de toestanden bij de voorwielen en gaat op zoek naar een goed merk hydraulische schijfrem die zo ongevoelig mogelijk is voor pekel en zand. In eerste instantie wordt aan Hope gedacht. Als hij denkt wat te hebben gevonden, zal hij mij op de hoogte brengen. Ook worden 2 rvs voorwielbouten besteld.

Welgemoed ga ik weer terug en pauzeer eerst bij Bakker Harms met een capuccino en twee sneden Zuidlaarderbol. Als ik daarna weer verder wil rijden controleer ik eerst het rv-wiel. Dat loopt zwaar! In de hoop dat dit na een paar km zal verbeteren ga ik verder en controleer ik bij Schuilingsoord weer het rv-wiel. Bijna niet rond te krijgen! Dus terug naar 4Hout 2Wielers, alwaar de twee oude remblokjes weer worden teruggezet. Met een nu veel gangbaarder rv-voorwiel kan de rit naar huis worden gemaakt.

'k Ben benieuwd naar het vervolg…
44 km gereden :-)

Hoe staat het met Uw conditie ? (Pé Koomen)

2010-02-26T22:38:00.007+01:00

Tot m'n stomme verbazing heb ik deze februarimaand=sneeuwmaand -vooral in Oost-Groningen!- op m'n roei3wieler maar liefst 239 km bij elkaar gesprokkeld [update: hierbij zijn meegerekend de 44 km die ik morgen nog zal roetsen]. Met genoeg ritjes van 10, 15 of 25 km kom je klaarblijkelijk een heel eind :-)

Ondanks de weinige roeifietskm's in januari+februari (339 km) heb ik het gevoel dat ik tot nog toe de winter redelijk ben doorgekomen: niet al te veel conditieverlies en een lenig lijf (in ieder geval voor een 71-jarige…).

Natuurlijk zijn die 340 km in 2 maanden niet voldoende voor een prima lichamelijke conditie. Daarvoor moet ik meer km's roetsen: minimaal 105-150 km per week (450-600 km per maand), bijv. 3 à 4 tochtjes per week van 35 km. Dat is goed te doen, gegeven dat ik meer te doen heb: huis en tuin onderhouden en m'n …ahum… intellectuele werk. Soms gooit het weer roet in het eten, of een overmaat aan sociale verplichtingen (hoewel ik altijd probeer om die te spreiden).

Gelukkig is roeifietsen een intensieve en veelzijdige workout zodat m'n minimale inspannings'verplichting' van 105-150 km per week een prima conditie oplevert: 'k voel mij energiek en levenslustig, heb geen last van lichamelijk vermoeid raken door m'n werk in en om huis en door de zondagse activiteiten samen met m'n vrouw.

Het Latijnse citaat "Mens sana in corpore sano" (een gezonde geest in een gezond lichaam) kan worden opgevat als een aansporing om een goede balans te vinden tussen lichaam en geest. Ook ik heb de ervaring dat alleen sport niet genoeg is om mij goed te voelen. Intellectuele inspanning, dwz. hard en geconcentreerd denkwerk, is voor mij onmisbaar gebleken. Na m'n pensionering heb ik op dat vlak verschillende dingen gedaan, maar die vond ik niet interessant genoeg om er lang mee door te willen gaan.

Het zou te ver gaan om hier uit de doeken te doen waarom ik kort geleden weer in de wiskunde ben gedoken. 'k Wil volstaan met de opmerking dat ik voorlopig genoeg heb van populariserende uiteenzettingen over natuurkundige onderwerpen en nu het mathematische hoe en waarom daarvan wil proberen te begrijpen.

Ook zou het te ver gaan om hier uit te leggen waarom ik meer wil begrijpen van vooral de geometrische algebra (GA). Voor wie een indruk wil krijgen waar GA over gaat, kan een blik werpen op de Ørstedlezing van 2002 door David Hestenes (.pdf-document) en op de discussie "Hestenes' Geometric Algebra. What good is it?" op het Physics Forums. Vooral de reactie van 'laserblue' is informatief.

Het is wellicht aardig om te weten dat deze ontboezemingen het regelrechte gevolg zijn van de vraag in de titel van Pé Koomen's bericht op 23 februari j.l..

Wordt waarschijnlijk vervolgd…

Schoothondje.nl

2010-02-21T18:28:00.021+01:00

Dat de meeste Nederlandse politici -of ze zichzelf aanprijzen als christelijk of seculier, links of rechts, liberaal of conservatief- kritiekloos achter Amerika (de USA) staan, weten we al lang.

Wij zijn het schoothondje van Amerika. Dit werd weer 'ns duidelijk gemaakt tijdens de langzame val van het kabinet Balkenende-IV: veel commentatoren maken zich vooral grote zorgen over hoe de NAVO (waarin Amerika de lakens uitdeelt) en het Witte Huis het nee van de PvdA zullen opvatten en welke gevolgen dit zal hebben voor de relatie tussen Nederland en de NAVO en USA.

Als er wordt gesproken over "de internationale statuur" van Nederland, wordt vooral bedoeld of wij voortaan de kruimeltjes die de USA af en toe aan Nederland toewerpt, moeten missen, zoals dat bijgeschoven stoeltje aan de vergadertafel van de G-20.

Één ding is zeker: dit schoothondjesgedrag gaat ons geheid in nog meer problemen brengen.

Voorbeelden van problemen ten over: De foute Irakoorlog en het rapport-Davids. De uitzichtloze Afghanistanoorlog met totaal onzekere afloop. De blindelingse steun aan de USA in diens blindelingse steun aan Israël, dat zich steeds duidelijker ontwikkelt tot een gevaarlijk militant zionistisch land met een fascistische inslag en voortdurend op zoek naar meer Lebensraum.

Laten we er geen doekjes om winden: de USA is een wereldrijk dat thans z'n nadagen beleeft. Financieel aan de grond en met z'n energie- en grondstoffenvoorzieningen diep in de gevarenzône. Snel groeiende concurrentie van een andere opkomende economische grootmacht die zelfverzekerd paal en perk stelt aan de Pax Americana.

Wanneer een in de hoek gedrongen Amerika z'n "imperial overstretch" niet wil toegeven maar deze met alle beschikbare middelen wil handhaven, krijgen wij een kat in het nauw te zien die rare sprongen gaat maken.

En wanneer Schoothondje.nl niet op tijd z'n volgzaamheid aan de USA afleert, worden wij gedwongen om mee te springen. Grote kans dat we dan meegesleept worden in oorlogen om olie en grondstoffen, en andere wilde en kostbare avonturen, die geen ander doel dienen dan de Amerikaanse reus op lemen voeten overeind te houden.

[Update: zie in dit verband ook Chinese Labor Costs, Tea Partiers as True Believers.]

[Update 2, ma 22 feb 2010: vandaag staat in NRC Handelsblad een column van prof. Eric Schliesser "Waarom altijd dat aanschuiven bij wereldleiders?". Ook hij trekt de fixatie van Nederland op de USA in twijfel en gebruikt deels dezelfde argumenten als ik hierboven heb gedaan.
Nog een voorbeeld van een door schoothondjesgedrag veroorzaakt probleem is het overnemen van elementen uit de "war on drugs" die vooral in de USA met grote verbetenheid wordt gevoerd. Succes echter blijft uit, terwijl het oorspronkelijke Nederlandse hard- en softdrugsbeleid, met ruime aandacht voor de volksgezondheidsaspecten en voorlichting, veel betere resultaten behaalt.]

[Update 3, di 23 feb 2010: vandaag staat in NRC Handelsblad een fraaie prent van Bas van der Schot, die mij toestemming gaf om deze hier te plaatsen.]

Contrasten

2010-02-18T18:31:00.006+01:00

Na 't korte maar heel mooie tochtje gisteren met 'n perfect schakelende roei3wieler smaakt het vandaag naar meer, al is het grotendeels hetzelfde tochtje als gisteren met een paar km's erbij.

Wat kan het weer van de ene dag op de ander 'n terugval maken!
Gisteren was het een buitengewoon fraaie winterdag met vooral 's ochtends een blauwe hemel en een uitbundig schijnende zon. Het was goed te merken dat het naar eind februari toe gaat: de zon heeft al veel kracht.
Vandaag is het somber en grijs weer, met een zo vochtige lucht dat er lichte mist is en onderweg de mistdruppeltjes neerslaan op m'n skibril. Ondanks de niet eens zo lage temperatuur van +2 ºC voelt het buiten toch kil aan. De zonnestroomproductie van onze 24 PV-panelen, die gisteren nog ruim 8 kWh was, blijkt vandaag met moeite slechts het achtste deel ervan te halen, 1,1 kWh.

Tijdens het roetsen op deze middag bedenk ik dat deze manier van voortbewegen vooral zo leuk is omdat de lichaamsbeweging veelzijdig is. Het gewone ligfietsen daarentegen, zelfs al is het in een mooie snelle velomobiel, is heel statisch: 'n kwestie van achterover liggen en trappen.

Op m'n beide RANS CF-bikes merk ik dat het dynamische karakter van het roeifietsen m'n rijstijl op deze fietsen duidelijk heeft beïnvloed. Ik gebruik m'n bovenlichaam om soms extra kracht te zetten op de pedalen. Da's een kwestie van trekken aan het stuur en lichtelijk uit het zadel komen. De zithouding, niet met de armen steunend op het stuur maar meer achterover en in evenwicht op het zadel, maakt dat trouwens gemakkelijk. Ik vind het prettig om zo met het hele lijf in beweging te blijven en niet overwegend in een en dezelfde houding "bevroren" op de fiets te zitten of liggen.

Snekblokkeerder probleempje opgelost

2010-02-16T14:33:00.044+01:00

Direct na de middagboterham zit ik dit op te schrijven zodat m'n eten wat kan zakken en de buitentemperatuur hopelijk nog een graadje hoger wordt dan de 1-2 ºC die de thermometer nu aanwijst. En de zon doet nu ook pogingen om door te breken :-)

Deze ochtend zit ik niet met m'n neus in m'n gloednieuwe wiskundeboeken, maar op m'n knieën naast het achterwiel van m'n zo goed als nieuwe roei3wieler die ik voor deze gelegenheid in de warme hal van onze woning heb geparkeerd.

De laatste tijd word ik namelijk geplaagd door een hinderlijk probleempje tijdens het op- en afschakelen van m'n roei3wieler. De snekblokkeerder komt moeilijk in de vrije stand terug, zodat ik tijdens en na het schakelen allerlei ratelgeluidjes hoor vanaf het achterwiel en de alu tandjes op het snektandwiel wat afgesleten zijn.

Nu is een beetje afslijten van die tandjes niet zo erg, want 't zijn erg scherpe tandjes die graag je vingers toetakelen als je in hun buurt komt. Maar het moet natuurlijk niet te gek worden.

Als erkend onhandige bondskluns heb ik natuurlijk eerst overlegd met Derk Thijs. Want stel je voor dat ik een volkomen foutieve denkwijze hanteer, waardoor ik in het ergste geval het (weer) goed functioneren van m'n roei3wieler definitief onmogelijk zou maken! 'k Moet er niet aan denken...

Nadat ik kennis had genomen van de zoals altijd verhelderende inzichten van Derk heb ik de snekblokkeerder aandachtig verder bestudeerd. Ik kon nu zien dat het laatste stuk van de tamelijk stugge snekblokkeerkabel de snekblokkeerder weg wil duwen van de vrije stand, zodat die vrije stand moeilijker wordt bereikt als ik de bedieningshandel (op het stuur) van de snekblokkeerder/Revolverringgrendel loslaat.

De snekblokkeerkabel is tamelijk stug, zodat-ie met een relatief groot krachtmoment de snekblokkeerder de verkeerde kant opduwt, namelijk richting snektandwiel. De vrijloopveer die de snekblokkeerder in de vrije stand wil trekken wordt daardoor tegengewerkt, met het eerder vermelde gevolg: de snekblokkeerder komt maar moeilijk in de vrije stand terug.

Een en ander is te zien in het eerste paar fotootjes. Bij ongestoorde kabelloop van de snekblokkeerbediening is op het bovenste fotootje te zien -niet overduidelijk, maar toch…- hoe de tule bij de versteller enigszins naar boven wijst ten opzichte van de richting van de versteller. Dit geeft aan dat de kabel daar een kracht omhoog uitoefent waardoor de snekblokkeerder naar beneden wordt geduwd. Het onderste fotootje is genomen terwijl de snekblokkeerkabel bij het enkele deel van de achtervork (onder het roeifietszitje) wat naar onderen wordt gedrukt. Tule en versteller staan nu in 'n nagenoeg rechte lijn.

De oplossing bleek simpel: de snekblokkeerkabel omleggen waardoor de ongunstige voorspanning van het laatste stuk kabel bij de achtervork wordt weggenomen. Dit is te zien in het tweede paar fotootjes.
Het bovenste fotootje toont de oorspronkelijke kabelloop: links langs de achterste steun van het roeifietszitje. Het onderste fotootje toont de nieuwe -en hopelijk verbeterde- situatie: de kabel loopt nu aan de rechterkant van diezelfde steun.

Het derde paar fotootjes laat zien hoe het krachtenspel bij de arm v/d snekblokkeerder is veranderd: (boven) van opwaarts (verkeerd dus) naar (onder) een duidelijk neerwaartse kracht (dus goed). Zelfs de tule blijkt nu wat naar beneden gericht t.o.v. de versteller.

De hele operatie was, ook naar klunsmaatstaven gemeten, eenvoudig: de binnenkabel uit z'n klem op de snekblokkeerder losmaken en de versteller losdraaien, en het platgeknepen aluminium eindbusje op de binnenkabel 'n beetje bijknippen zodat-ie door het schroefgaatje van de versteller kan. De losse kabel nu omleggen en alles weer monteren.

'n Dag met fietsvariaties en een boek van Stillwell

2010-01-30T18:19:00.008+01:00

Afgelopen nacht heeft het weer 'ns gesneeuwd. Wij -dwz de vier mannen die aan onze gemeenschappelijke inrit wonen- maken in de loop van deze mooie, windstille en zonnige ochtend de inrit en onze eigen opritten weer schoon, voor de kweetnietmeervoordehoeveelste keer. Met het weer van vandaag is sneeuwschuiven geen straf, ook al omdat ik voor het eerst sinds dagen buiten weer aan de slag kan.

Tijdens het sneeuwruimen krijg ik een telefonische roep om hulp. De iMac van vrienden van ons in het dorp staat wat te kuren en te bokken nadat-ie zich verslikt heeft in een huisgemaakte CD van iemand anders. 'k Weet met wat telefonische raadgevingen de boel weer op gang te krijgen, maar vind toch dat ik na het sneeuwruimen ff erheen moet om de patiënt te bekijken.

't Lijkt mij raadzaam om dit keer de RANS Cruz te nemen. Die is in 2009 praktisch niet gebruikt en is met sneeuw op de weg wellicht een betere keus dan m'n roei3wieler. 't Is weer wennen, zo hoog gezeten en alleen maar trappen met de beentjes... Comfortabel is het wel! De Cruz wreekt zich op mij voor m'n affectieve verwaarlozing in 2009, door de ketting van het achtertandwiel af te laten lopen. Dank zij de Rohloff kettingspanner ('n soort gefixeerde derailleur) is het weer terugzetten van de ketting geen probleem. Kennelijk ben ik nu genoeg gestraft en zonder verder malheur mag ik m'n bestemming bereiken. De iMac wordt bekeken en onderzocht en krijgt een medicijn -in de vorm van een speciale queue in Socks- dat-ie moet innemen als zoiets weer gebeurt.

Op de terugweg valt het mij op dat het ERRUG mooi weer is en de fietspaden schoon zijn, dus dat betekent thuis snel 'n boterhammetje eten en 'n ommetje maken met de roei3wieler.

Een schitterend zonovergoten sneeuwlandschap en de pure lol van het roetsen maken dat het een heerlijk en veel te kort tochtje is. Ondanks dat het slechts 1-2 graden vriest heb ik veel baat bij m'n skibril. Zeer, zeer comfortabel wegens geen kou in het gezicht en dus ook geen tranende ogen!

Thuis spoel ik de gevoelige delen van m'n roei3wieler af met 'n warm wash 'n wax sopje en zet 'm na uitdruipen in de hal van onze woning neer. 'k Wil na het weekend wat klein onderhoud plegen dat nogal nauw luistert: de achterlichtjes moeten beter worden bevestigd, de snekblokkeerder moet opnieuw worden afgesteld en de stuurkabel moet wat beter om het stuur worden vastgemaakt om te vermijden dat-ie op een bepaald punt teveel schavielt.

Onze vaste koerier brengt deze ochtend 'n boek dat ik een paar dagen geleden had besteld: 'Mathematics and its History' van John Stillwell. 'k Had al een ander boekje van Stillwell, 'Yearning for the impossible', niet alleen een juweeltje en 'n genot om te lezen en te bestuderen, maar ook een heel nuttige aanvulling op de boeken over geometrische algebra waarmee ik nu bezig ben.

'Mathematics and its History' heeft zeer lovende recensies en na het lezen van enkele pagina's van het boek zelf ben ik er vast van overtuigd dat ik weer 'n heel goede aankoop heb gedaan.

[Bijgewerkt op 02 feb: in januari totaal 104 fietskm's waarvan 100 op de roei3wieler en 4 op de RANS Cruz. Dat krijg je met zo'n winter...]

Pitstop

2010-01-19T12:12:00.004+01:00

Afgelopen zaterdag is Marcel Prins (die van de Quest 342) vanuit z'n woonplaats even boven Leeuwarden naar mij toe komen fietsen om de daglichtlamp op te halen die ik wegens overbodigheid had aangeboden.

't Verslag op Marcel's weblog leest als de beschrijving van 'n pitstop waar het gaat over hoe hij in Veendam werd bijgetankt en weer op temperatuur werd gebracht zodat hij met frisse moed en vol energie de lange terugreis kon aanvaarden.
'k Heb aan Marcel's verslag niets toe te voegen want het is allemaal precies zo gegaan. Hij kan nu op zoek naar een nieuwe GPS, hopelijk een die wat gemakkelijker is in het gebruik en met een mooi groot en helder scherm.

Marcel's verslag laat duidelijk zien -evenals de ervaringen van veel andere velomobilisten- dat velomobielen heel bijzondere fietsen zijn. Op 'n gewone open fiets (op 2 of op 3 wielen) is het zelfs voor sportieve mensen amper te doen om onder winterse omstandigheden op een lange middag 'eventjes' 200 km te fietsen!

Vandaag weer fietsen

2010-01-14T17:13:00.002+01:00

Het is weliswaar grauw weer en waterkoud, maar om het vriespunt en weinig wind. Dus maak ik direct na de lunch m'n Borgercompagnie-rondje met 'n afzwaaier langs 't voetbalveld in Veendam bij de Lange Leegte. De fietspaden en de wegen zijn schoon, maar toch is het rustig. De weinige fietsers en wandelaars bewegen behoedzaam voort.

Het soms ronduit gure weer van de afgelopen dagen was voor mij aanleiding voor de volgende ontboezeming op de Ligfietslijst:

[13 januari 2010] Gisteren en vandaag heb ik niet geroetst op m'n roei3wieler. Reden: de combinatie van harde wind en vorst is wel ERRUG koud. Daarbij heb ik nog een andere overweging die mij tegenhoudt. In geval van pech onderweg (niet erg waarschijnlijk, maar gebeurt toch vooral wanneer dat je heel slecht uitkomt) kan ik niet veel uitrichten. 'n Beetje rommelen aan de fiets en 'k heb gelijk ijzig koude en pijnlijke vingers en handen waarmee ik niks kan uitrichten. En om het nog erger te maken is al het materiaal, bijv. banden, wegens de kou stug en weerbarstig en daardoor moeilijk te hanteren. Vooral die situatie schrikt mij af.

Overigens is 'n groot voordeel van de roets dat-ie tamelijk ongevoelig is voor pekel: anders dan een fietsketting kan de dyneema aandrijfkabel niet roesten. En de overige gevoelige delen van de fiets -de wielen met remmen en hun ophangpunten- zijn zo afgespoeld met een warm wash-'n-wax sopje. De rest van de fiets, zoals boegspriet en voetenslee, blijft vrij van pekel :-))

'k Kan er weer even tegen...

Eigen stoepje vegen

2010-01-12T14:16:00.000+01:00

Weer 'ns roetsen

2010-01-11T21:29:00.001+01:00

Tijdens het routine geworden ochtendlijke sneeuwschuiven van oprit, straatwerk om het huis (en zonodig de inrit wanneer m'n twee buurmannen dat nog niet hebben gedaan) blijkt het heel aardig weer te zijn: het sneeuwt maar weinig, er is niet veel wind, de temperatuur is ongeveer 0ºC en langzaam stijgend en de fietspaden zijn weer schoon. Fluks deel ik m'n werk voor vandaag zodanig in dat ik na de lunch kan roetsen en laat mij, warm aangekleed, tot laag bij de grond zakken op m'n sjeesbeest en ga richting dorpscentrum om bij vrienden die daar wonen hun iMac te voorzien van een nieuwe TechTool eDrive.

De eerste paar honderd meters rij ik met m'n skibril op het voorhoofd, maar dat blijkt toch tegen te vallen. Boosdoener is de luchtvochtigheid die het zelfs bij ≈ 0ºC en een matig tegenwindje m'n onbedekte gezicht snel afkoelt. Snel zet ik de skibril op m'n gezicht en merk meteen het grote verschil in comfort.

Na de systeembeheerswerkzaamheden en het bijpraten ga ik weer vrolijk huiswaarts, af en toe opzettelijk met een of twee wielen door de sneeuwhopen langs het fietspad. Bij huis aangekomen heb ik nog geen zin om naar binnen te gaan en ga weer op stap, nu richting Langebosch, een villawijk waar de meeste vrijstaande huizen aan het water liggen. Bij de luxe serviceflat daar is een heel mooi keerpunt en ga ik nu definitief naar huis.

'k Verheug mij op de weersverwachting voor de komende dagen: geen al te lage temperaturen, geen sneeuw en misschien wat meer zon. Kan ik weer wat kilometertjes maken. Met 'n beetje zal ik al tevreden zijn, zeker met zo'n winter.

Géén heroïsche onderneming

2010-01-08T17:49:00.000+01:00

Na de laatste keer roeifietsen op 1 januari j.l. was het buiten te saai (heel grijs & heel donker) of het sneeuwde te hard om een prettig ommetje te roeifietsen.

Niet dat ik me verveelde. 'k Kon zelfs nuttige dingen doen, zoals op kierenjacht gaan in huis. Met 'n echte winter zoals deze is het niet zo moeilijk om ze op te sporen: de rug van je hand natmaken en voor de verdachte plek houden. Op 5 plaatsen gierde de koude buitenlucht de woning in. Deze zijn nu allemaal gedicht met wat mooie spullen van elton.nl.

Het gebrek aan beweging op m'n roeifiets kon ik de afgelopen dagen gelukkig compenseren met sneeuwschuiven: inrit (gemeenschappelijk voor 4 woningen), de opritten van onszelf en van onze buren die het elders te druk hadden om dat zelf te kunnen doen, en de rest van het terraswerk rondom onze eigen woning.
Maar als ik m'n rug soepel en lenig wil houden, dan is bijna 'n weekje niet roeifietsen eigenlijk al te lang zoals ik de afgelopen dagen ging merken...

Dus op zo'n zonnige dag als vandaag gaat het als vanzelf: de warme kleertjes opzoeken, de skibril als toefje op de taart gezet :-) en wegwezen op de roei3wieler. Kort ommetje van ca. 9 km, dat lijkt me wel genoeg om m'n weerstand te testen tegen een kou van minus 3, minus 4 graden.

't Kon minder, zoals ze dat hier bij ons zo mooi kunnen zeggen. Alles mooi wit en alles comfortabel warm met skibril op en voetenwarmers op de hoogste stand. Onderweg kom ik een paar hardlopers tegen en enkele wandelaars, maar amper fietsers. Aan de wegen en fietspaden binnen en buiten de bebouwde kom ligt het niet. Allemaal schoongeveegd en gestrooid, dus helemaal vrij van sneeuw en ijs. Met dank aan de wegbeheerders die dat gepresteerd hebben ondanks de overvloedige sneeuwval in onze omgeving!

'k Kom in een heel prettige stemming thuis en rond het ritje af met de gebruikelijke rek- en strekoefeningen. 'k Realiseer mij terdege dat 't op m'n roei3wieler, een spichtig lichtgewichtje dat hoog op de wielen staat, een heel gemakkelijk en comfortabel tochtje was, totaal niet te vergelijken met de bijna-poolexpedities die sommige velomobielrijders de afgelopen dagen hebben ondernomen en allemaal goed hebben volbracht ondanks de barre onstandigheden voor velomobiel en berijder.

'k Ben benieuwd of m'n winterkleding mij zal kunnen beschermen tegen de harde (4-6 Bf) wind uit het oosten/noordoosten die, bij een temperatuur van 0 tot -4 ºC overdag, ons naar verwachting de komende dagen zal teisteren.

Sneeuw…

2010-01-02T13:23:00.000+01:00

'k Werp af en toe een mistroostige blik naar buiten: het sneeuwt nu bij ons, en niet zo weinig ook! Fietsen is niks, zelfs niet met de hoogste graad van beschutting van ogen en hoofd.

'k Prijs mij gelukkig dat ik gisteren, op 1 januari 2010, een ommetje heb gemaakt op m'n roei3wieler. Sommige doorsteekjes en landbouwwegen waren onbegaanbaar, dus ik moest af en toe rechtsomkeert maken. Dat mocht echter de pret niet drukken: besneeuwde velden, een -ietwat bleek- zonnetje en nauwelijks wind. Heerlijk, vooral na enkele dagen -door het gure en donkere weer afgedwongen- roetsonthouding!

Nadat m'n vrouw was uitgekeken op het traditionele Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen konden we gistermiddag nog een heerlijke wandeling maken. We kozen voor een wandelroute die onder betere weersomstandigheden deel uitmaakt van een van m'n favoriete fietsroutes en verkenden te voet de omgeving van Zuidlaren en Midlaren. Mooi! We zagen een tweetal hazen over een besneeuwd weiland rennen.

Toen we met de auto naar/van het startpunt van onze wandeltocht reden, viel ons de drukte op: allemaal mensen in hun auto die kennelijk iets familieachtigs gingen doen dan wel weer naar huis gingen. Dat betekent dus alweer en dus teveel zitten, alweer en dus teveel eten&drinken. En dan nog niet weten waarom men zich zo lamlendig voelt na zulke dagen…

Brillen en zo…

2009-12-31T15:51:00.000+01:00

Al m'n brillen op 1 foto, van boven naar beneden m'n Henry Jullien 'nette' bril, de Ray-Ban zonnebril met fotochrome glazen, de Adidas Evil Eye fietsbril met 'clip-in' glazen op sterkte en onderaan de Alpina Colambo Air skibril.

Het is aan de kromming van de monturen goed te zien dat de eerste drie brillen in toenemende mate beschutting bieden tegen wind en kou. Dat gaat namelijk beter naarmate de brillen dichter tegen het gezicht zitten door de kromming ervan te volgen.

Als het zo koud is dat de Adidas te prefereren is boven de Ray-Ban, is een hoofdband meestal wel zo prettig.
Als de skibril moet worden gedragen is het niet zinvol om de Adidas daaronder te dragen: alles bijeen teveel brillenglazen!

De skibril kan het beste worden gecombineerd met de Ray-Ban. Dan is het ook prettig om zowel de hoofdband als de bivakmuts te dragen.

Fietskm boekhouding 2009

2009-12-30T13:28:00.000+01:00

Bijna 6000 km, op 60 km na niet gehaald. Niet dat ik daar rouwig om ben. Ook ga ik niet tegen heug en meug 'n doodsaaie fietstocht maken alleen maar om m'n fietskm quotum te halen. Belangrijker is dat ik m'n belangrijkste doelstelling heb gehaald: geestelijk gezond en lichamelijk fit blijven. Het roeifietsen op roei2wieler en roei3wieler blijkt hiervoor zeer effectief te zijn en een heel hoog fungehalte te hebben. Kortom, mijn keuze voor vooral het roeifietsen is een gouden greep geweest!

De laatste tijd hou ik mij fit door sneeuw schuiven: voor de arbeidende stand, al dan niet gepensioneerd, een heel voordelig alternatief voor de wintersport op lange latten in Oostenrijk of Zwitserland, en nog dicht bij huis ook...

Mwahh…, maar nu terzake: de fietskm boekhouding van het jaar 2009.

Totaal 5.940 km gefietst, waarvan 997 km in de velomobiel WAW015 (nu verkocht) en 1.086 km op de RANS Dynamik Pro, een heel mooie CF-mountainbike en m'n nieuwe aanwinst van eind 2008. Op m'n twee roeifietsen heb ik 3.857 km bij elkaar gesprokkeld, waarvan 2.140 km op de Thijs 222 Revolver en 1.717 km op de roei3wieler.
M'n genoemde roei2wieler is nu 6 jaar oud, en zal begin 2010 plaats maken voor het nieuwe model, de Thijs 209, waarvan het frame grotendeels van carbon is gemaakt.

Met skibril op de roei3wieler

2009-12-25T13:45:00.000+01:00

Gisteren heb ik de kruideniersboodschappen gehaald in het centrum van ons dorp -met de auto, dat wel- en onderweg viel het mij op dat de wegen in het centrum en de fietspaden daarheen helemaal schoon en dus uitstekend begaanbaar waren geworden.

Dat was dus snel naar buiten op de roei3wieler die inmiddels bijna wortel had geschoten in de fietsenberging. 'k Wilde namelijk m'n nieuwe skibril (de Alpina Colambo Air) uitproberen die ik deze week binnen had gekregen. Jammer genoeg werd het wel wat warmer, van -5 ºC naar zo'n -2 à -3 ºC, met een bleek zonnetje erbij door de hoge sluierbewolking. 't Was een heel aparte ervaring, zo laag bij de grond uitkijken over de uitgebreide sneeuwvlaktes langs de weg.

'k Had m'n hoofd ingepakt alsof het flink koud was: fleece hoofdband, daarover de dunne gebreide bivakmuts en daarover de skibril. M'n Ray-Ban zonnebril laat zich uitstekend combineren met de skibril. De skibril laat zich prettig dragen, vooral over de bivakmuts heen en sluit heel goed op het gezicht aan, zonder drukpunten of knellend gevoel.

Al roetsend naar het centrum van het dorp 'vergat' ik al heel gauw dat ik een skibril op had, zo comfortabel zit-ie. De periferie van het gezichtsveld wordt wel wat ingeperkt, maar niet hinderlijk. In bepaalde situaties op de weg moet je wat voorzichtiger en defensiever rijden dan gewoonlijk. In dat opzicht is het wel jammer dat het niet zo gemakkelijk is om een achteruitkijkspiegel op de roeifiets te monteren! Overigens is het niet raadzaam om in winterweer (kou en/of sneeuw/hagel) net zo onbekommerd over de weg te raggen als in het goede seizoen. Er zijn nu eenmaal beperkingen…

'k Had niet het gevoel dat ik er vreemd uitzag: in het drukke centrum reageerden de mensen niet anders dan gewoonlijk op de roei3wieler. 'n Skibril heeft in dat opzicht z'n imago mee: een accessoire dat automatisch wordt geassocieerd met (winter)sport. En 't lijkt dan niet zoveel verschil uit te maken of de drager op de lange latten staat of op/in de fiets zit.

Na zo'n ritje door pekelwater spoel ik de 'gevoelige delen' van de fiets -bij de roeitrike vooral de ophangpunten en schijfremmen van de voorwielen en in mindere mate de snek en het achterwiel- met een warm wash-'n-wax autoshampoo sopje uit de tuingieter. 'n Werkje van niks waarna ik 't fraaie spul weer met een gerust hart naar binnen kan rijden.

'k Zal proberen de komende dagen een paar foto's van m'n uitmonstering te posten.

Feest van het licht

2009-12-25T12:02:00.000+01:00

Digitale sporen wissen

2009-12-22T15:08:00.000+01:00

'k Koester bepaald niet de illusie dat mijn schrijfsels tot in lengte van jaren interessant zijn -niet voor mijzelf, laat staan voor anderen. De verkoop van m'n velomobiel WAW015 en het opruimen van m'n weblog waw015.blogspot.com waren aanleiding om een al ouder plan, het opdoeken van m'n homepage, eindelijk uit te voeren. Enkele webpagina's die om meerdere redenen de moeite van het bewaren waard lijken heb ik in pdf-formaat omgezet en in m'n online public map gezet.

Zelfs als men geen eigen website heeft, is zo'n /public/ map in de homepage WWW-directory heel handig. Men kan daarin bestanden zetten waarvan het handig is dat ze online beschikbaar zijn. Dat kunnen bijv. bestanden zijn die te groot zijn om ze via e-mail te versturen. Het is dan beter om zulke bestanden online te zetten zodat anderen ze zelf kunnen downloaden.

M'n webpagina's die heden naar de eeuwige digitale jachtvelden zijn verhuisd, staan onder de volgende namen in m'n /public/ map:

~wtv (Lig)fietsen.pdf
~wtv Diversen.pdf
~wtv Huis en tuin.pdf
~wtv Slechthorendheid.pdf

De namen geven de onderwerpen aan waarover de webpagina's gaan.

Winterkou

2009-12-16T15:13:00.000+01:00

In ons kleine HPV-wereldje is het nu een drukke bedoening want bijna iedereen heeft probleempjes die door de winterkou worden veroorzaakt.

Bas Dekker schrijft in z'n onnavolgbare stijl hoeveel moeite het hem heeft gekost om erachter te komen welke fietskleding het meest geschikt is in de winter. Daarin herken ik m'n eigen getob helemaal!

Het Eduard Botter windscherm voor velomobielrijders is heel snel geadopteerd door het VM-wereldje. Iedereen is laaiend enthousiast over het comfort achter zo'n schermpje. Al moet daarbij niet worden vergeten dat de belgische WAW al veel eerder met 'n goed doordacht en inmiddels verder ontwikkeld vizier werd uitgerust.

Er rijdt nu een Quest met borsten rond om de koude luchtstroom via de voetengaten in te perken. En er wordt druk gediscussieerd over voetverwarming en vastgevroren Rohloffnaven.

Kortom, het is weer winterweer.

Nu over mijzelf: ik heb geheel vrijwillig en bij vol bewustzijn het comfort van het velomobielrijden opgegeven door m'n WAW015 te verkopen, en ben nu dus blootgesteld aan de barre winterse elementen op m'n THIJS roei3wieler.

'k Wil natuurlijk niet om de haverklap noodgedwongen binnen zitten vanwege het winterweer en ben afgelopen dagen flink aan het experimenteren geslagen met fietskleding en andere accessoires die ik al heb om te zien tot hoever ik gaan kan op m'n roei3wieler wanneer de buitenthermometer een duikvlucht maakt.

't Valt nog niet tegen, al heb ik het nog niet kouder gehad dan -1 à -2 ºC. Maar dat is al heel wat voor een rasechte koukleum als ik bij 'n kruissnelheid van 23-26 km/uur. 'k Ga m'n bevindingen niet breeduit etaleren, maar kan e.e.a. wel samenvatten:
romp en ledematen: geen problemen tot nog toe en ik heb nog niet alles uit de kast hoeven halen om het warm te houden. Dat is inclusief de handen en voeten, mede dank zij de uitstekend werkende Therm-ic voetenwarmers;
hoofd: da's nog niet zoals ik het wil hebben. Tot ca. 0 ºC kan ik het warm houden met een fleece hoofdband, dunne gebreide bivakmuts en m'n Adidas Evil Eye fietsbril. Als het kouder wordt, krijg ik problemen met m'n voorhoofd, en moet ik m'n fleece balaclava erbij opdoen. Het nadeel daarvan is dat het zicht naar achteren beperkter is. 'k Moet maar 'ns op zoek gaan naar een warmere bivakmuts.

En ja, een soort Eduard Botterscherm voor het gezicht, dat lijkt me wel wat. Een soort vizier dus, zonder helm maar met 'n soort hoofdband. Zou zoiets bestaan? 'k Heb nog niks gevonden op internet…

[Aanvulling dd 19 dec: Over de aanvullende gezichtbescherming heb ik wat e-mailtjes gewisseld met Wim Schermer, die een paar van m'n twijfels uit de weg kon ruimen. Hierdoor kon ik met 'n redelijk gerust gevoel een tamelijk dure skibril OTG (voor brildragers dus) kopen van het merk Alpina, de Colambo Air. 'k Ben benieuwd hoe die zal bevallen. In ieder geval is de kans op een werkelijk effectieve bescherming van de gevoelige delen van m'n gezicht -rondom ogen en neus- mij de stevige uitgaaf van EUR 143 wel waard. Zonder het nemen van een gecalculeerd risico komt een mens tenslotte nooit tot iets...]

[Nog 'n aanvulling dd 19 dec: 'k Ben een paar dagen geleden door Peter Segaar, de drijvende kracht achter Polder PV, in het zonnetje gezet. Dergelijke zaken mogen wel vaker luid en duidelijk worden gemeld.]

November op de roei3wieler

2009-12-01T10:01:00.000+01:00

Gisteren was het de laatste novemberdag en ook een van de mooiste om te fietsen: heel rustig weer met weinig wind en 'n waterig zonnetje. Het was een verademing na al die natte en donkere dagen met soms harde wind!

'k Kon m'n fietskm's voor november over de 300 km-grens heen tillen zodat de eindstand 308 km is. Allemaal afgelegd op de roei3wieler, die momenteel op 1538 km staat.
Nu op naar de 6000 km. Dat moet wel lukken want de totaalstand dit jaar is nu 5761 km, dus nog 240 km te gaan. Dat zou dan iets meer zijn dan de jaarkilometrages van de afgelopen 3 jaren.

'k Moet om de haverklap met de tuinslang en autoborstel over de trike heen, want de plattelandswegen zijn verre van schoon. Gelukkig zitten roeifietsen zo in elkaar dat het klein onderhoud heel gemakkelijk is.

Aan de zonnestroom produktie deze maand is te zien dat november heel donker was: 'n paar dagen met 0,5-0,6 kWh opbrengst en meestal 1-2 kWh/dag. De donkere dagen voor Kerst worden hiermee treffend geïllustreerd. Het eenvoudige grafiekje van de gecumuleerde opbrengst vanaf 15 mei dit jaar brengt het "kruipen" naar de ca. 2400 kWh goed in beeld.

Nu even iets heel anders, 't snoepje van de maand:
William R. Catton, Jr., The Problem of Denial. Warm aanbevolen, evenals zijn boek uit 1980, Overshoot (nog steeds te koop bij Amazon.de).

Kleding en fietskm's

2009-11-01T18:19:00.000+01:00

Afgelopen maand heb ik m'n collectie warmte-ondergoed 'ns goed bekeken. Dat resulteerde in de aanschaf van een onderbroek met lange mouwen, de Odlo Evolution X-Warm Pants Heren; een hemd Evolution Warm Shirt Lange Mouw Heren en nog 'n hemd Evolution X-Warm Shirt Lange Mouw Heren. 'k Heb nu 2 stel ondergoed van Odlo. De ervaring ermee op de roeifiets is tot nog toe voortreffelijk: prettig passende spullen die tijdens het roeien geen hinderlijke blijken geven van hun aanwezigheid.

2 Paar lichte Odlo handschoentjes zijn ook een grote aanwinst gebleken! Met 1 paar elk van de varianten 'licht' en 'warm' kan ik voorlopig vooruit. Het voordeel van deze handschoentjes is dat ze geen aanleiding geven tot extra wrijving -bijv. door dikke plooien- en daardoor het vormen van blaren bevorderen.

Het is prettig winkelen in de online odlo-shop.nl. Je hebt een duidelijk overzicht van het assortiment en dat helpt om een goede keus maken.

De maand oktober heb ik uitsluitend m'n roei3wieler gebruikt en 602 km geroetst. Er ligt heel wat troep op de wegen en fietspaden, en met de roei3wieler dender ik gewoon er over- en doorheen :-)) .

Aan m'n km-boekhouding is te zien dat ik gekozen heb voor het roeifietsen: tot 1 nov totaal aantal km's 5453, waarvan 3370 op m'n roeifietsen, 1086 op de RANS Dynamik Pro en 997 in m'n WAW015.

Als fietsers zitten we in de goede hoek: niet alleen gaan we een leuk jaar tegemoet volgens het berichtje 2010 uitgeroepen tot Landelijk Fietsjaar, maar schijnen we ook gemiddeld intelligenter te zijn dan de niet-fietsende en ook anderszins aan bewegingsarmoede lijdende medemens volgens het berichtje dat ik onlangs ontving:

Aerobic exercise is great for the brain!
But anaerobic exercise seems to have little effect on cognitive function. Weight lifters and other strength trainers, take note: blood flow throughout the body will help neural circuitry and neuroplasticity, but targeted exercise doesn't achieve that flow and fails to show any effect on the brain.
Strenuous aerobic exercise sets off a chain reaction of growth factors that require additional blood flow, which can only be supplied when the body is moving at a rate that prompts unusually high blood flow.
These findings are the result of several studies conducted in rats and humans that tested abilities to perform higher cognitive functions before and after aerobic exercise. In one experiment, published by the American College of Sports Medicine, college students were asked to memorize a string of numbers, which they were tested on after they'd either sat down, lifted weights, or run on a treadmill. Each student was tested after each activity. Students performed much better after running than after either of the other activities.
Similarly, elderly patients were tested on cognition after either brisk walking or stretching. The walkers improved on cognitive tests whereas the stretchers did not, showing that even moderate aerobic exercise can be good for maintaining and even increasing what we usually think of as "intelligence!"

Maar ach..., dat wisten we toch al?

Herfst- en winterklaar

2009-09-30T23:37:00.000+02:00

De roei3wieler heb ik vandaag "herfst- en winterklaar" gemaakt door het monteren van een koplamp en een dubbel stel achterlichten. Niet dat ik alsmaar in het donker wil roeifietsen, maar het zal de komende maanden beter zijn om overdag verlichting te voeren om op te vallen. Grote kans dat ik dan minder vaak over het hoofd word gezien door nonchalante scholieren en haastige forensen.

Tussen de miezerige motregenbuien door kan ik tegen het einde van de middag een kort ommetje maken om m'n stramme lijf los te maken. Lampjes aan en vort met de geit…

Onderweg is het zonneklaar dat voor mij 'n roei3wieler geen decadente luxe is, maar een bittere noodzaak om het hele jaar door te kunnen roeifietsen zonder grote kans op ongelukkige valpartijen. De gladmakende smurrie -een uiterst effectief mengsel van modder, afgemaaid gras en pulp van afgevallen boomblad- ligt nu overal op de weg. Het is dan heerlijk roetsen met de stabiliteit van 3 wielen!

Voor ervaren trikerijders is het natuurlijk gesneden koek, maar ik heb nu ook geleerd dat je bij hard remmen alleen de voorwielremmen moet gebruiken. De schijfremmen zijn ruim voldoende om 't spul heel snel te stoppen, en zijn zodanig gemonteerd dat beide voorremmen met alleen de rechter remgreep worden bediend. Bij het blokkeren van het achterwiel wordt de roei3wieler direct een ongeleid projectiel. Da's geen pretje…

'k Rij met een rustig gangetje m'n heel korte ommetje dat door het fraaie streekje Borgercompagnie leidt. Ondertussen denk ik na over de aantrekkelijkheid van het fietsen in herfst en winter. Mij ontbreekt de dwingende noodzaak van een bijna dagelijkse gang naar school of werk, zodat de motivatie ergens anders vandaan moet komen. 'k Realiseer mij dat in het "slechte seizoen" kleinschalige gezelligheid mij meer aantrekt dan snel kilometers vreten langs stille wegen in een kaal en verlaten landschap. Deze voorkeuren deel ik met m'n vrouw Willy, zodat wij 's winters bijna nooit samen fietsen maar wel stadswandelingen maken, al dan niet gecombineerd met een museumbezoek.

Gelukkig is het heel goed mogelijk om vanaf bijv. Zuidlaren via verschillende leuke routes naar Haren en Groningen te fietsen. En zo zijn er wel meer mogelijkheden om de routes aan m'n voorkeuren aan te passen. De roei3wieler lijkt daar erg geschikt voor.

Bij thuiskomst -het is dan al bijna donker- kan ik de fietskm boekhouding opmaken van september:
623 km totaal, waarvan 527 km op m'n roeifietsen en 96 km op m'n RANS mtb.

Opruimwoede (?)

2009-09-30T16:43:00.000+02:00

Het begin van de herfst -ik vat dit erg ruim op- is voor mij traditiegetrouw een gelegenheid om nieuwe plannen in stelling te brengen voor herfst en winter, en om een streep te halen door, c.q. afscheid te nemen van, allerlei zaken waarmee ik zònder beter af ben dan mét.

Wat kleine spulletjes die voor mij toch niet je dàt bleken te zijn -dat is nu eenmaal niet altijd te voorkomen- heb ik om niet aangeboden op ligfiets.net, de site van de NV-HPV. 'k Was bang dat dat niet zou opvallen, maar niets bleek minder waar: tuk op meevallertjes, dat ligfietsvolkje…

'k Hoor er weer helemaal bij, want meevallertjes, daar ben ik ook niet vies van. Omgekeerd gun ik ook andere mensen hun meevallertjes. En als dat een prima manier is om van overbodige maar goede tot praktisch nieuwe spullen af te komen, dan is dat mooi meegenomen.

Het is goed voor een mens om zich af en toe te bezinnen op wat-ie best kan missen.

Niet om niet, maar voor een redelijke prijs waarbij ikzelf en de toekomstige koper zich prettig bij voelen, wil ik de komende tijd afstand doen van m'n velomobiel WAW015. 't Is een prachtige fiets die beter verdient dan een luizige 7000 km rijden in ruim 3 jaar. Ik ben er zeker van dat ik in het vervolg liever m'n roei3wieler gebruik in het "slechte" seizoen.

Voor het overige is er geen enkele dwingende reden om m'n WAW te verkopen. Er is ruimte genoeg in onze fietsengarage en voor het geld hoef ik het ook niet te doen. Maar ik heb nu de vaste overtuiging dat ik genoeg zal hebben aan m'n 2 roeifietsen en m'n eveneens 2 RANS CF-bikes. En waarom zou ik dan meer willen hebben?

'k Kwam nog wat recente grappige fotootjes tegen. Eentje laat zien dat m'n roei3wieler prima in onze Toyota Verso past: achterbanken neerklappen, bijrijdersstoel naar voren en de rugleuning ervan naar achteren, en 't spul kan zo naar binnen rijden. Vervolgens goed vastzetten zodat de fiets niet naar voren of naar achteren kan bij afremmen resp. optrekken. Als de fiets op z'n plaats staat kan de linker achterbank weer worden opgeklapt voor een evt. passagier.

De andere foto laat roeifietsengeweld zien op onze oprit. Beide roeifietsen kregen een grondige schoonmaakbeurt op de dag voor de start van de Week v/d Vooruitgang in Zwolle, dat door Plat Zwolsch was georganiseerd. Heel, heel gezellig trouwens… Ook een prima omgeving, aan de rand van Zwolle tegen 'n mooie woonwijk aan. Dat kwam ook de sfeer ten goede. Ik hou niet zo van evenementen in "the middle of nowhere"...

Roetsen, veel roetsen...

2009-08-31T21:26:00.000+02:00

Deze maand augustus heb ik 938 km gefietst. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit zoveel in 1 maand heb gefietst. M'n RANS Dynamik Pro was goed voor 113 km, m'n roei3wieler 213 en m'n roei2wieler 612.

Volgens m'n gevoel tikken roeifietskm's meer aan dan gewone fietskm's. Het hele lijf moet namelijk werken op de roeifiets, en niet alleen de benen. Ik kan het goed merken aan m'n algehele conditie.

Afgelopen zaterdag had ik op de open stukken van m'n rondje de harde wind bijna recht tegen. Het merkwaardige was dat ik daar geen enkel bezwaar tegen had. Integendeel, ik vond het zelfs lekker werken, dat roetsen tegen de harde wind in. 'k Let dan wel op dat ik steeds een goede balans heb tussen de inspanningen die ik aan de ene kant pleeg met m'n benen en aan de andere kant met armen+rug. Dat maakt het roetsen natuurlijk nog interessanter.

En ja, 'k moet niet vergeten de komende dagen 't retourelastiek te vervangen. 't Zit er al ruim 2 jaar op en heeft echt z'n beste tijd gehad...
[Update 4 sep: nu weet ik weer goed waarom ik 'n hekel had aan het vervangen van het retourelastiek: de oorspronkelijke gaatjes in de Revolver trommel zijn te klein om het elastiek er goed doorheen te krijgen. 'k Heb een paar van die gaatjes opgeboord, want anders zou ik echt niet weten hoe ik het elastiek zou moeten vervangen...]

Er komt 'n nieuw model roeifiets

2009-08-24T11:14:00.000+02:00

Er komt einde dit jaar een nieuw model roeifiets uit, de 209, grotendeels van carbon gemaakt. Derk Thijs heeft mij hierover het volgende laten weten en het onderstaande heb ik met zijn toestemming hier neergezet.

De 209 weegt 4 à 5 kg minder dan de 222 Revolver. Bij het ontwerp is niet alleen gelet op verbeteren van snelheidsrecords, maar van èn snelheid èn duurzaamheid èn roetsplezier. Onderweg met panne staan is immers geen roetsplezier!
Een aantal onderdelen op de foto zijn nog niet zoals de uiteindelijke versie gaat worden. De roeifiets kan ook in blauw worden geleverd, dit voor mensen die niet van zwart houden.

Inmiddels is de 209 erg uitgebreid getest, met als gevolg diverse verbeteringen en nieuwe mallen. Daarbij zijn kosten noch moeite gespaard. De prestatie van Theo Homan met een prototype van de 209 (7e plaats bij de duurtocht London-Edinburgh-London; slechts 6 racefietsers voor hem) is volbracht zonder enig malheur, zelfs geen kabel of bandje wisselen.

Het is de bedoeling dat de eerste exemplaren van de 209 deze winter worden afgeleverd.

Tot zover de informatie van Derk. 'k Heb al een blauw exemplaar besteld :-)

'n Dagje Haarlem 11 aug 2009

2009-08-13T08:37:00.000+02:00

Een of twee keer per jaar spreken Wendelina Timmerman, de drijvende kracht achter HoorIdee, en ik af om elkaar te zien en uitgebreid bij te praten. Voor deze keer hadden we afgesproken om in Haarlem ook een stukje te fietsen: vanuit Haarlem-Centrum, dicht bij het Spaarne, via Leidsevaart en langs de Nieuwe Sint Bavo, Duinlustweg, Brouwerskolkweg, via de Zeeweg naar Bloemendaal aan Zee en vandaar naar strandpaviljoen Parnassia. 'n Eenvoudig lunchhapje was daar snel verorberd en na 'n lange zit op het buitenterras gingen we langs ongeveer dezelfde route weer terug naar de woning van Wendelina.

In Haarlem -het begon al drukker te worden door de avondspits- trokken we veel belangstelling, vooral wegens de lage roei3wieler die echt oogt als 'n "sjeesbeest." Door de Haarlemse wijken waar we doorheen fietsten trokken we een spoor van vrolijke gezichten. Ons fietsplezier was kennelijk aanstekelijk!

'n Groepje straatartisten was met elkaar bezig in de Haarlemmer Hout en ze vroegen ons om een paar foto's te maken met hun fototoestel. Via Houtplein -ff showen met m'n "sjeesbeest"- en Gasthuissingel koersten we weer op Wendelina's huis af.

Onderweg door Overveen gaat het vaak door bomenrijk gebied. Vooral in de herfst zal afgevallen blad de risico's van onderuitgaan op de roei2wieler sterk verhogen: dan is de roei3wieler ideaal!
Ook in het drukke en overvolle Haarlem ben je beter af met de roei3wielerwieler: veel stoppen, knutselen op de vierkante meter langs wonderlijk aangelegde kruisingen en oversteken, en vooral goed om je heen kijken, dat gaat op de roei3wieler heel veel gemakkelijker dan op de 2wieler.
In het stillere Veendam is het heel anders, daar kom je met de roei2wieler heel gemakkelijk overal doorheen: minder druk, minder vol en daardoor veel overzichtelijker.

Al ben ik Haarlemmer van geboorte, 'k zou voor geen goud daarheen terug willen gaan! Maar het was weer 'n heel geslaagde dag...

De fietskm's boekhouding

2009-07-31T21:21:00.000+02:00

Dank zij het mooie weer van de afgelopen 2 dagen ben ik -weliswaar met de hakken over de sloot- de 500 fietskm's-grens gepasseerd. De Beierse fietsvakantiekm's in juli waren al magertjes wegens de valpartij van Willy. Vervolgens zorgden het wisselvallige zomerweer in Nederland, m'n extra taken als huisman en wat onderhoudswerk met de onvermijdelijke bijkomende werkzaamheden in en om het huis ervoor dat ik in juli niet zo vaak langs de weg was te vinden.

Enfin, 507 fietskm's totaal in juli, waarvan 386 op m'n twee roeifietsen en 121 op de RANS Dynamik Pro.
(In juni waren het 519 fietskm's, waarvan 215 op m'n roeifietsen en 304 op de nieuwkomer in m'n fietsstal, de RANS Dynamik Pro.)

De roei3wieler: 'n veelzijdig en gemakkelijk karretje

2009-07-21T14:43:00.000+02:00

Door het wisselvallige weer -om de haverklap een regenbui en vaak harde en vlagerige wind- gebruik ik dezer dagen m'n roei3wieler vaker dan m'n THIJS 222 Revolver. De wat ruimere bagagetas biedt voldoende ruimte voor extra fietskleding, zoals 'n warmtehemdje en een regenjack.

Op m'n THIJS 222 Revolver heb ik nu in 5,5 roetsseizoenen iets meer dan 11000 km afgelegd en ben -echt waar- nog niet ermee gevallen door gladheid of onhandigheid. 'k Wil het zo houden, maar in deze periode ben ik extra voorzichtig omdat m'n vrouw Willy nog tamelijk hulpbehoevend is. Ze kan haar rechterarm en -hand nog maar moeilijk gebruiken en loopt nog moeizaam. Dus ik mag voorlopig geen onnodige risico's nemen!

De roei3wieler ontpopt zich als 'n handig boodschappenwagentje voor naar het dorp. ff Voluit scheuren -heen en terug is het maar 6 km- en snel manoevreren, dat kun je er allemaal mee :-)

Ook blijkt de roei3wieler heel gemakkelijk te passen in m'n Toyota Corolla Verso. Aanleiding om dat te proberen was de vraag van Quesjer uit Zwolle of ik met m'n roei3wieler de blits kom maken in Zwolle op 13 september a.s., bij de roeifietsrace.
Dit biedt natuurlijk meer mogelijkheden om af en toe ergens anders te rijden met m'n roeifietsen. Van de THIJS 222 Revolver wist ik al dat-ie in de Verso past.

Al onze 'open' fietsen blijken dus transportabel: de mtb's van m'n vrouw en de 2 CF-bikes van mijzelf kunnen allemaal op het fietsenrek op de trekhaak. De THIJS 222 Revolver kan in de auto, maar dan kan er geen passagier mee, en de roei3wieler kan ook in de auto en daar kan met gemak 1 passagier bij.

De roei3wieler

2009-07-12T19:00:00.000+02:00

't Was allemaal haastwerk nadat ik vlak voor onze vakantie m'n door Derk Thijs gemaakte roei3wieler kreeg afgeleverd. Sjongejonge, wat 'n mooi karretje! 't Trekt wèl de aandacht op straat en m'n fietsenmaker vond 't een geweldig "sjeesbeest". Dat is het ook en lijkt totaal niet op een invalidenwagentje. Er zijn wel meer trikes waarop able-bodied young men rondscheuren...

Tijd derhalve voor wat serieuzere berichten over m'n nieuwe aanwinst. Daarvan bestaan tot nog toe slechts 2 exemplaren. Een is in Amsterdam terecht gekomen, de ander is van mij.

De foto's van de roei3wieler heb ik vandaag gemaakt, onder wat geïmproviseerde omstandigheden (in de hal van ons huis). Waar een totaal verregende zondag in combinatie met een aan huis gebonden vrouw niet goed voor zijn...

De vorige foto had ik met opzet ietwat mysterieus gemaakt, door de roei3wieler op een groot insect te laten lijken.

Het bovenaanzicht laat zien dat 't een rank wagentje is. Die indruk wordt nog versterkt door de smalle en lange boegspriet, de dunne wielen en het smalle roeistuurtje inplaats van het gebruikelijke zwaarder aandoend onderstuur. Met de hand manoevreren gaat het gemakkelijkst door 'm aan de achterkant op te tillen. Het voelt allemaal ontzettend licht en lichtlopend aan.

Op de voorwielen zitten hydraulisch bediende Magura schijfremmen die met elkaar gekoppeld zijn en met de rechter remgreep worden bediend. Achter zit de mechanisch bediende V-brake die met de linker remgreep wordt aangetrokken.
De snek met de gele dyneema aandrijfkabel en de Revolver met het zwarte retourelastiek en de gele kabel zijn duidelijk te zien.
Helemaal vooraan is een oranje standaardje gemonteerd waarop een langere staaf met 'n oranje vlaggetje kan worden gestoken (wat mij betreft: liever niet...).
Alle wielen hebben carbon spatbordjes, om de hinder van en vervuiling door opspattend water tegen te houden.
Achterop zit een doelmatige en smal gehouden bagagedrager, waaraan een of twee standaard tassen of tasjes kunnen worden gehangen.

Op de foto met zijaanzicht is ook de fotograaf te zien omdat de roets voor de spiegel staat die tussen de 2 deuren is aangebracht. Duidelijk is dat de zit op de roei3wieler heel laag is. Dat blijkt grote voordelen te hebben.

Kortom, 't spul is heel mooi gemaakt en oogt niet alleen heel flitsend maar ook uitermate chic.

Met het weer dat we momenteel hier hebben -harde vlagerige wind, natte straten met veel gladmakende rotzooi- is de roei3wieler in z'n element: geen last van rukwinden, 't spul kachelt onverstoorbaar door, en voor onderuitgaan op die snelle maar griploze bandjes hoef je ook niet te vrezen. Dat geeft een heerlijk rustige sfeer aan boord, zodat je je geheel kunt concentreren op lekker doorroetsen. Omdat-ie zo laag is heb je van de tegenwind ook minder last. Zo dicht bij de grond waait het namelijk merkbaar minder...

'k Ben niet zo'n begenadigd knutselaar als bijv. Quemo, maar toch zal ik op onderdelen m'n roei3wieler ietwat wijzigen:
de bidons eraf, want ik blijk ze nooit te gebruiken. M'n drinken neem ik mee in de bagagetas;
de standaard rubberen handvatten vervang ik door kunststof stuurlint, want daarmee heb ik veel minder last van blaren op m'n handen;
misschien komt er nog verlichting op, maar dat zullen we later wel bekijken...

Weer terug van vakantie...

2009-07-12T17:28:00.000+02:00

Volgens onze oorspronkelijke plannen zouden we donderdag 9 juli weer naar huis gaan. Omdat het in zuidelijk Beieren de hele maand juni extreem regenachtig was, en het in juli gewoon doorging met vaak regen en soms onweer, waren we van plan om dinsdag 7 juli al terug te gaan. Het werd uiteindelijk woensdag 8 juli, omdat Willy, m'n vrouw, op zondagmiddag 5 juli een ongelukkige val maakte met haar mtb, en daarbij haar rechterpols brak en in haar linkerbeen een paar spieren lelijk verrekte. 'n Geluk bij een ongeluk: het gebeurde nog geen 2 km van huis, vlak bij de Starnberger See, zodat ik terug kon fietsen en de auto ophalen om Willy naar de Nothilfe van de Kreisklinik in Wolfratshausen te brengen. Diezelfde avond werd ze al geopereerd en de polsbreuk met wat ijzerwerk gerepareerd. Dinsdag werd ze uit de Kreisklinik ontslagen, zodat we die dag de terugreis konden voorbereiden.
Willy kan voorlopig niet veel doen en maar heel moeizaam lopen. Dat betekent voor mij een tijdelijke uitbreiding van m'n takenpakket als huisman.

Ik liep ook m'n portie ongemakken op. Een van de eerste dagen werd ik van m'n fiets gereden door een speels maar onvoorzichtige scholiertje dat totaal onverwacht op z'n fiets vlak voor mij links afsloeg. Dat was voor mij hard remmen en onderuit gaan. Een blessure onderaan m'n scheenbeen, die gelukkig al 2 dagen later alleen wat pijn maar geen last meer gaf bij lopen en fietsen. En ongeveer dezelfde tijd kreeg ik een aanval van gordelroos, die verder geheel volgens het standaardpatroon verliep.

Voor het overige hebben we weer een heerlijk verblijf gehad in het 5-Seengebiet en München. M'n nieuwe CF-bike, de RANS Dynamik Pro is een heerlijk licht fietsje waarmee het uitstekend klimmen is. Door de overvloedige regenval konden we de klim door het bos bij Mühltal niet beproeven, maar dank zij een omleiding bij Possenhofen kregen we een prachtige lange en steile klim richting Starnberg. Oef...

Het enige waar ik uiteindelijk minder gelukkig mee ben zijn de Rotor Cranks. Ondanks dat ik er de hele vakantie mee heb gefietst, blijft het fietsen ermee nog altijd 'dooiig' aanvoelen en heb ik sterk het gevoel dat ik erdoor word afgeremd. En dat terwijl ik wel duidelijk voel dat ik daarmee een meer gelijkmatig rondtrappen heb. Enfin, 'k heb m'n besluit genomen: dezer dagen worden m'n Shimano XTR cranks er weer op gezet en daarmee blijf ik fietsen tot het einde van dit seizoen. Bevalt dat beter, dan is het wat mij betreft afgelopen met de Rotor Cranks.

De RANS Dynamik Pro is niet geschikt voor wie onopvallend zijns weegs wil gaan: ondanks dat-ie minder extreem CF is dan de Cruz of Fusion, is-ie minstens zo opvallend, wat mij eigenlijk wel heeft verbaasd. Evenals de voorgaande jaren met m'n Cruz ben ik dit jaar met de Dyn Pro enkele malen aangesproken door belangstellende Duitsers, al dan niet zelf fietsend. En de 'ogen op steeltjes' waren overal te zien waar ik langs kwam.

In München kon ik bij de sportzaak Schuster een uitstekende fietsrugzak kopen. 'k Kon uit een groot assortiment kiezen, en verschillende rugzakken beoordelen op prettig dragen en gebruiksgemak. Het werd de Deuter Trans Alpine van 25 liter, een uitermate handzame en prettig te dragen fietsrugzak met een praktische indeling -niet te veel en niet te weinig vakken- en een laag eigen gewicht.

Over horrelvoeten en invalidenwagentjes

2009-06-20T22:31:00.000+02:00

Het ligfietswereldje is rijk gezegend met vreemde vogels, mensen die duidelijk verschillen van de overgrote meerderheid van brave spitsburgers in Nederland. Net zoals ligfietsen en aanverwante contrapties duidelijk verschillen van de standaard dertien-in-een-dozijn rechtopfietsen.

Van die vreemde vogels zijn er nogal wat die 'n ligfiets gebruiken om beter om te kunnen gaan met een soms onwillig lichaam. Niet dat het in ligfietsland krioelt van mensen met een lichamelijke beperking, maar ze zijn -gelukkig!- soms luid en duidelijk aanwezig en laten graag zien dat ze dankzij hun HPV (Human Powered Vehicle) net zo goed en soms nog beter meekomen dan de rest.

'k Weet ervan mee te praten, jammer maar helaas. Vanaf m'n geboorte ben ik zwaar slechthorend (er zijn nog mensen die daarvoor het woord 'gehoorgestoord' gebruiken), en een halve eeuw later werd het lijstje van m'n gebrekjes wat langer: slechte voeten, geen krachthormoon meer wegens een medisch noodzakelijke hormoonkuur, en 'n hartprobleempje.

De tand des tijds knaagt vlijtig voort, zullen we maar denken...

'k Herinner mij nog de grote ongerustheid van m'n dierbare vrouw die er min of meer van overtuigd was dat ik op vormloos horrelvoetenschoeisel zou thuiskomen toen ik m'n maatschoenen ging afhalen bij de orthopedische schoenmaker. Groot was haar opluchting toen ze met eigen ogen zag dat m'n maatschoenen wel mooi en goed gemaakt, maar verder heel gewoontjes waren. Alleen wat breder dan normale schoenen, dat was alles...

Om m'n conditieverlies zoveel mogelijk te beperken ben ik gaan roeifietsen, alweer ruim 5 jaar geleden. 'k Zal niet hier uitweiden over hoe het allemaal is gegaan en laat het bij de constatering dat de roeifiets m'n favoriete vervoermiddel is. Voor mij is de roeifiets niet alleen een effectief, efficiënt en noodzakelijk fitnesstoestel -goed voor u!- maar vooral een heel erg leuke en flitsende HPV.

Niet zo lang geleden vond ik dat er een roei3wieler bij moest komen om ook bij natte, glibberige en gladde wegen te kunnen roetsen zonder grote kans op een ongelukkige valpartij met gebroken heup als gevolg. De goden waren mij nu welgezind, want er fietste vorige week zomaar een voordelig aanbod langs van Derk Thijs himself van een lichtgebruikt demo-exemplaar.

De geschiedenis herhaalde zich. Weer was m'n vrouw ongerust, dit keer omdat ik nu een soort invalidenwagentje zou hebben aangeschaft. Begrijpelijk, want z'n eerste roei3wieler had Derk Thijs verkocht aan iemand die niet wilde dat door z'n lichamelijke beperkingen z'n conditie nog slechter zou worden. Een echte zelfredzame vechtersbaas, die grote indruk op mij heeft gemaakt toen ik een proefrit mocht maken op zijn roei3wieler.
En Derk zelf maakte het er niet beter op met de vraag: "[de roei3wieler] is toch niet voor jezelf mag ik hopen?"

'k Hield m'n vrouw voor dat 3wielige ligfietsen, ook wel trikes genaamd, tegenwoordig erg populair zijn bij gezonde jonge kerels all over the world en ook hier in Nederland om lekker rond te scheuren en lange vakantiereizen te maken naar Verweggistan.

Echt overtuigd was ze pas toen gistermiddag 't wagentje voor haar werd neergezet door de vrachtrijder en het tot haar doordrong dat ze nog flink zal moeten oefenen om 't snelle spul onder de duim te krijgen.

Zojuist gearriveerd

2009-06-19T16:44:00.000+02:00